Follow Leonidas Vatikiotis on WordPress.com

@LeonidasV

  • Σήμερα δοκιμάζονται τα όρια θραύσης νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών: Με τη Θάνου υπέρ του Γεωργίου ή με τη Δημητρίου εναντίον του; 6 hours ago
  • RT @costpap63: FREE PALESTINE BOYCOTT ISRAELLI APARTHEID https://t.co/4Z37XthULf 8 hours ago
  • Λογικά σήμερα νεοφιλελεύθεροι και ΣΥΡΙΖΑίοι τάσσονται υπέρ της Θάνου που τράβηξε το αυτί στη δικαιοσύνη για χάρη του Γεωργίου. Τα ύστερα... 8 hours ago
  • Απαγόρευση των διαδηλώσεων ονειρεύεται ο Μακρόν! | του Λεωνίδα Βατικιώτη leonidasvatikiotis.wordpress.com/2017/07/20/%ce… via @wordpressdotcom 18 hours ago
  • RT @SpDapergolas: @Mandravelis @MXafa @LeonidasV @GeorgeTetradis Αν τιμούσες τίτλο του δημοσιογράφου θα ήξερες ότι ο Θεοφίλου πήγε εφετείο… 18 hours ago
  • RT @dbaznr: Για το οτι ο Γεωργιου απέκρυψε το γεγονός πως ήταν παράλληλα υπάλληλος του ΔΝΤ, άρα παρανόμως προσελήφθη στην ΕΛΣΤΑΤ, ούτε κουβ… 22 hours ago
  • RT @YiorgosVa: Η ανεργία "πέφτει" αλλά οι δεδουλευμένες ώρες μειώνονται. Πώς γίνεται αυτό? Εξηγεί ο @LeonidasV twitter.com/xstefanou/stat… 22 hours ago
  • Οι νεοφιλελεύθεροι σέβονται ολες τις αποφάσεις της δικαιοσύνης εκτός όσων στριμώχνουν τα δικά τους παιδιά (στελέχη… twitter.com/i/web/status/8… 1 day ago
  • RT @xstefanou: Ωμή παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης για τον Γεωργίου ζητά πρώην στέλεχος του ΔΝΤ twitter.com/MXafa/status/8… 1 day ago
  • Τελικά να σεβόμαστε όλες τις αποφάσεις της δικαιοσύνης ή μονο εκείνες που μας εξυπηρετούν; twitter.com/mxafa/status/8… 1 day ago

Απαγόρευση των διαδηλώσεων ονειρεύεται ο Μακρόν!

Κράτος μεγάλου αδελφού χτίζει ο νεοεκλεγείς γάλλος πρόεδρος, Εμμανουέλ Μακρόν, με αφορμή την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Την Τρίτη 18 Ιουλίου, κι ενώ η προσοχή των Γάλλων ήταν στραμμένη στις αντιδράσεις της στρατιωτικής ηγεσίας απέναντι στις περικοπές δημοσίων δαπανών, ψηφίστηκε από τη Γερουσία με ψήφους 229 έναντι 106 ένας νέος αντιτρομοκρατικός νόμος που διαιωνίζει το καθεστώς έκτακτης ανάγκης το οποίο επιβλήθηκε για πρώτη φορά το 2015. Αφορμή ήταν οι αιματηρές επιθέσεις στο Παρίσι που στοίχισαν τη ζωή σε 130 άτομα. Έκτοτε το καθεστώς έκτακτης ανάγκης έχει ανανεωθεί 6 φορές. Τελευταία φορά ήταν στις 6 Ιουλίου από τον Εμ. Μακρόν με ισχύ ως την 1η Νοεμβρίου 2017.

Έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκε αυτούς τους 20 μήνες το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που μεταξύ άλλων υπερεξουσιών δίνει στην αστυνομία την αρμοδιότητα να προχωρά σε κατ’ οίκον περιορισμό υπόπτων και έρευνα σε σπίτια χωρίς εισαγγελική εντολή, όπως επίσης να απαγορεύει δημόσιες συγκεντρώσεις για λόγους ασφαλείας και χωρίς έγκριση από δικαστήριο. Ανακοίνωση που εξέδωσε η Διεθνής Αμνηστία στις 31 Μαΐου τόνιζε την κατάχρηση που παρατηρήθηκε από τις αρχές το προηγούμενο διάστημα. Συγκεκριμένα, όλη αυτή την περίοδο εκδόθηκαν 155 αποφάσεις απαγόρευσης δημόσιων συνελεύσεων και 638 απαγορεύσεις σε συγκεκριμένα άτομα να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις. Οι συνελεύσεις δε και οι διαδηλώσεις, όπως εύκολα μπορεί να υποθέσει κανείς, δεν είχαν οργανωθεί από το Ισλαμικό Κράτος για να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη των Γάλλων πολιτών στους πολιορκημένους ισλαμιστές της Παλμύρας και της Μοσούλης. Αφορούσαν διαδηλώσεις ενάντια στον αντεργατικό νόμο του Φρανσουά Ολάντ! Επί της ουσίας δηλαδή η γαλλική κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε τα δρακόντεια μέτρα της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, προκειμένου να διευκολύνει την αστυνομική καταστολή και να περάσει με τις μικρότερες δυνατές αντιδράσεις ένας προκλητικά φιλοεργδοτικός νόμος.

«Νόμοι έκτακτης ανάγκης με σκοπό να προστατεύσουν το γαλλικό λαό από την απειλή της τρομοκρατίας χρησιμοποιούνται αντίθετα για να περιορίσουν το δικαίωμα στις ειρηνικές διαμαρτυρίες δήλωνε στο France24 ο Φράνκο Περολίνι, στέλεχος της Διεθνούς Αμνηστίας, στις 31 Μαΐου 2017.

Αυτό το καθεστώς θέλει να διαιωνίσει ο Μακρόν, αξιοποιώντας την προεκλογική του εξαγγελία για κατάργηση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Θα τηρήσει όμως την υπόσχεσή του ενσωματώνοντας προβλέψεις του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης στην αντιτρομοκρατική νομοθεσία. Έτσι το καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα γίνει καθημερινότητα και κανόνας!

Η σπουδή του γάλλου προέδρου να εφοδιάσει την αστυνομία με βαθιά αντιδημοκρατικά εργαλεία απαγόρευσης των διαδηλώσεων που θα ζήλευαν και χούντες συνδέεται με τα σχέδια του για την ψήφιση νέων αντεργατικών μέτρων από το Σεπτέμβριο. Προνοητικός λοιπόν ο Μακρόν φροντίζει από τώρα να καταστείλει τις αντιδράσεις πριν καν εκδηλωθούν…

Δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα neaselida.gr

Τουρκία: μια χώρα στη σκιά του φόβου

  • 140.000 πολίτες τουλάχιστον έχουν συλληφθεί, απολυθεί η βρίσκονται σε αναστολή καθηκόντων από τις 15/7/2016
  • 12 βουλευτές του Κουρδικού Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος στη φυλακή
  • 40% των αξιωματικών έχουν διωχθεί από το στρατό
  • 400 Τούρκοι αξιωματικοί έχουν απομακρυνθεί από ΝΑΤΟϊκές θέσεις
  • 000 διαδηλωτές συμμετείχαν στην πορεία 450 χλμ από την Άγκυρα ως την Κωνσταντινούπολη διεκδικώντας «δικαιώματα, νόμους, δικαιοσύνη»
  • 6 δισ. δολ. είναι τα έσοδα και 11 δισ. το ενεργητικό των 965 εταιρειών που τέθηκαν υπό κρατικό έλεγχο λόγω σχέσεων με τον Γκιουλέν

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Για τον Ρεζέ Ταγίπ Ερντογάν, όλα άλλαξαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016. Το δημοψήφισμα του Απριλίου του έδωσε το πράσινο φως για την συγκέντρωση περαιτέρω εξουσιών, παρότι η νομιμότητά της ψηφοφορίας εξακολουθεί να παραμένει αμφιλεγόμενη. Η δημοφιλία του συνεχίζει να βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, τροφοδοτούμενη όμως εν πολλοίς από ένα …αβάσταχτο κόστος που επισείει η αμφισβήτησή της ενίοτε και για την ίδια τη ζωή όποιου αποπειραθεί να το πράξει. Η οικονομία τείνει να ξαναβρεί τους θεαματικούς ρυθμούς ανάπτυξης, 5% κατά μέσο όρο που είχε ως και το 2015 κι επί 15 σχεδόν χρόνια, παρότι οι τρεις μεγαλύτεροι οίκοι αξιολόγησης υποβάθμισαν στο επίπεδο σκουπιδιών το δημόσιο χρέος της Τουρκίας λόγω πολιτικής αβεβαιότητας. Τέλος, το κλείσιμο του μετώπου με τη Ρωσία που άνοιξε η κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού το Νοέμβριο του 2015, παρέχει στον Ερντογάν μια ευχέρεια διπλωματικών κινήσεων, χωρίς ωστόσο να αντισταθμίζει το κενό που δημιουργεί η ψύχρανση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση.

Από την άλλη πλευρά ωστόσο, η προσπάθεια του Ερντογάν να εκμεταλλευτεί τη νίκη του επί των πραξικοπηματιών ώστε να εξαλείψει κάθε φωνή αντίστασης (είτε προέρχεται από το κεμαλικό κατεστημένο, είτε από τους Κούρδους, είτε από την Αριστερά) λειτουργεί διαβρωτικά για το καθεστώς, ροκανίζοντας τις βάσεις νομιμοποίησής του. Αδιάψευστος μάρτυρας η μεγαλειώδης πορεία που ξεκίνησε από την Άγκυρα, σημείο αναφοράς για την κοσμική Τουρκία, για να καταλήξει στην Κωνσταντινούπολη την Κυριακή 9 Ιουλίου κι αφού διένυσε σχεδόν 450 χιλιόμετρα. Στην πορεία συμμετείχαν περισσότεροι από 100.000 διαδηλωτές, που αψήφησαν το κλίμα τρομοκρατίας το οποίο έχει επιβληθεί με κορυφή του παγόβουνου τις 140.000 περιπτώσεις συλλήψεων, απολύσεων και αναστολής καθηκόντων σε πολίτες που αντιδρούν στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης.

Εκτός Τουρκίας οι επιδόσεις του Ερντογάν είναι απογοητευτικές. Ο εξοπλισμός από τις ΗΠΑ των Κούρδων της Συρίας (YPG) για να συμβάλλουν στη μάχη για την εκδίωξη του Ισλαμικού Κράτους από τη Ράκα, αναβάθμισε το κύρος τους φέρνοντας πιο κοντά το αίτημα τους για ανεξαρτητοποίηση. Οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ επιδεινώθηκαν  περαιτέρω μετά την επίδειξη δύναμης των σωματοφυλάκων του Ερντογάν προς διαδηλωτές κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στην Ουάσινγκτον, όταν έδειξαν σε όλο τον κόσμο ότι το Εξπρές του Μεσονυκτίου αποτελεί ζώσα και …εξαγώγιμη πραγματικότητα. Τα εντάλματα σύλληψης των 12 σωματοφυλάκων ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Και με τη Γερμανία οι σχέσεις της Τουρκίας μόνο απογοήτευση προκαλούν με τη σταδιακή αποχώρηση των Γερμανών στρατιωτών από τη βάση του Ιντσιρλίκ να βάζει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των γερμανο-τουρκικών σχέσεων. Το πρώτο ήταν η απόφαση της γερμανικής βουλής να αναγνωρίσει τη σφαγή των Αρμενίων το 1915 ως γενοκτονία.

Μένει να δούμε πόσο καιρό ακόμη η διπλή πίεση από το εσωτερικό και το εξωτερικό θα μπορεί να ξεπερνιέται μέσω της καταστολής…

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Νέα Σελίδα στις 16 Ιουλίου 2017

Επιστολή του ΣΕΒ στο ΔΝΤ δια χειρός Τσίπρα, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μνημείο όχι μόνο επιδείνωσης της θέσης των εργαζομένων αλλά και πολιτικής εξαπάτησης είναι η επιστολή που έστειλε η κυβέρνηση, με τις υπογραφές της Αγίας Τριάδας της δημοσιονομικής σταθερότητας (πρωθυπουργού, υπουργού Οικονομικών και διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας) στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Αρκεί να ανατρέξει κανείς σε όσα κατά καιρούς υποστήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ για το ΔΝΤ.

Αρχικά ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας δήλωνε ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί την παραμονή του ιμπεριαλιστικού οργανισμού στο πρόγραμμα. Αντιλαμβανόμενος πλήρως την αποστροφή που προκαλεί το ΔΝΤ στην κοινωνία ο πρωθυπουργός ήθελε να αποκλείσει τη συμμετοχή του για να εμφανίσει μετά ως πολιτική επιτυχία κι ελάφρυνση των μνημονιακών υποχρεώσεων ένα δάνειο αποκλειστικά και μόνο εκ μέρους των Ευρωπαίων. Κι ας περιελάμβανε τις ίδιες αντιλαϊκές προϋποθέσεις! Η μάχη αφορούσε τις εντυπώσεις…

Άλλες ήταν όμως οι βουλές του κυρίου …Σόιμπλε. Δηλώνοντας ότι δεν μπαίνει σε ένα δωμάτιο με πυρίτιδα κρατώντας ένα αναμμένο σπίρτο στο χέρι του, με άλλα λόγια δεν αναλαμβάνει τον κίνδυνο να επιβάλλει μόνη της η ΕΕ τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, ξεκαθάρισε ότι δάνειο δεν υπάρχει χωρίς το ΔΝΤ. Τότε κι ο έλληνας πρωθυπουργός τα …αλλάζει! Εμφανίζεται να συμπλέει με το ΔΝΤ και παρουσιάζει ως ελληνικές θέσεις τις απαιτήσεις του Ταμείου για ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους, ώστε να είναι βιώσιμο. Εξ ου και η επιστολή τον Ιούλιο του 2015 με την οποία η κυβέρνηση ζητούσε τη συμμετοχή του Ταμείου. Τι κι αν στις πάγιες θέσεις του ΔΝΤ περιλαμβάνεται η εφαρμογή αντεργατικών μέτρων, ενώ είναι γνωστό σε όλους του παροικούντες  ότι το ΔΝΤ το παίρνεις …πακέτο. Μόνο λεφτά χωρίς μεταρρυθμίσεις κανείς δεν κατάφερε να εξασφαλίσει. Γιατί να το πετύχει η Ελλάδα;

Κι έτσι δια των ολισθήσεων φτάνουμε στην επιστολή (letter of intent) προς την Κριστίν Λαγκάρντ που αποκάλυψε η Καθημερινή με τα 21 μέτρα που η κυβέρνηση δεσμεύεται να εφαρμόσει μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Η επιστολή βρομάει παρασκήνιο και συνδιαλλαγή, καθώς έρχεται να υποδηλώσει την περίφημη «ιδιοκτησία» των μεταρρυθμίσεων. Έναν μετα-αποικιοκρατικής επινόησης όρο, που εξασφαλίζει την ενεργή κι όχι εξ ανάγκης αποδοχή των περίφημων αιρεσιμοτήτων από την κυβέρνηση που θα τις εφαρμόσει. Η «ιδιοκτησία» του προγράμματος, μέσω της πλήρους ανάληψης της ευθύνης πολύ πριν την ψήφισή τους («χωρίς καν να το ζητήσει το ΔΝΤ» θα μπορεί να αντιτείνει το Ταμείο σε περίπτωση επικρίσεως για πιέσεις) ακυρώνει εξ αρχής πιθανές αποστασιοποιήσεις εκ μέρους υπουργών της κυβέρνησης που έχουν επιφορτιστεί στο παιχνίδι ρόλων την εκπροσώπηση της υποτιθέμενης αριστερής πτέρυγας η οποία θα ενσωματώνει τις κοινωνικές διαμαρτυρίες (βλ. Πολάκη, κ.α.). Και υπ’ αυτή την έννοια η επιστολή είναι αποκαλυπτική καθώς κανένας βουλευτής ή υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα στο εξής δεν θα μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα. Όποιος το κάνει θα είναι μέγιστος πολιτικός απατεώνας!

Σύσσωμοι λοιπόν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ δεσμεύονται πριν απ’ όλα να απαγορεύσουν το δικαίωμα στην απεργία! Αναθεωρώντας το νόμο 1264/1982, απόφαση για απεργία θα λαμβάνεται υπό τον αυστηρό όρο να τον έχει αποδεχθεί το 50% συν ένας των εργαζομένων! Πρόκειται για μέτρο που ισχύει σε ελάχιστες χώρες. Το πόσο ανεφάρμοστο είναι αποκαλύπτεται αν δούμε τις συνέπειες που θα είχε τυχόν εφαρμογή του στις ψηφοφορίες στη Βουλή. Με αυτή την αλλαγή, που συμπεριλαμβάνεται στα 113 προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης, ο ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξεί να μετατραπεί στο κατ’ εξοχήν κόμμα της εργοδοσίας. Αν ψηφιστεί αυτό το τερατούργημα τότε Τσίπρας και Καμμένος θα μπορούν να καυχώνται στο ΣΕΒ, που αναμφισβήτητα κρύβεται πίσω από το μέτρο, ότι ψήφισαν ένα μέτρο που καμιά άλλη κυβέρνηση δεν τόλμησε ούτε να το συζητήσει: ΓΑΠ, Παπαδήμος και Σαμαράς θα μπορούν να κατηγορηθούν από τον Τσίπρα για ολιγωρία μπροστά στο πολιτικό κόστος!

Η προθυμία του όλου ΣΥΡΙΖΑ να ξεμπερδεύει με τις απεργίες, δείχνει πόσο υποκριτικές και θεατρινίστικες ήταν οι αντιδράσεις του γενικού γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, Ανδρέα Νεφελούδη, μετά την αυτοκτονία της επί 15 μήνες απλήρωτης 42χρονης εργαζόμενης στο σούπερ μάρκετ του Καρυπίδη. Το πρώην στέλεχος της ΔΗΜΑΡ με την ανάρτησή του απευθυνόταν στην ελληνική δικαιοσύνη. Τώρα που η «πρώτη φορά Αριστερά» θα αναλάβει τη βρόμικη δουλειά της απαγόρευσης των απεργιών πού θα απευθυνθεί; Στο ΔΝΤ;

Η άμεση και συγκεκριμένη ευθύνη που αναλαμβάνει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων εκατομμυρίων εργαζομένων φαίνεται επίσης από τις δηλώσεις πρωτοκλασάτων υπουργών, όπως για παράδειγμα του Δημήτρη Παπαδημητρίου.  Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Νέα Σελίδα στις 9 Ιουλίου ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης απαντώντας σε ερώτηση μήπως οι επενδυτές περιμένουν να πέσουν κι άλλο οι αποτιμήσεις και γι’ αυτό δεν έρχονται απάντησε: «Οι ευκαιρίες υπάρχουν τώρα. Έχουμε εργατικό δυναμικό εξειδικευμένο και ανταγωνιστικό»! Τι εννοεί ο υπουργός λέγοντας ανταγωνιστικό; «Ο μισθός του μέσου εργαζόμενου έχει χάσει το 20% της πραγματικής αξίας του στα χρόνια της κρίσης, όταν ο αντίστοιχος μισθός στην ΕΕ έχει αυξηθεί την ίδια περίοδο»! Εύκολα συμπεραίνουμε έτσι με ποια επιχειρήματα ζητούν οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ από τους επενδυτές να φέρουν τα χρήματά τους στην Ελλάδα! «Εμείς έχουμε φθηνούς μισθούς» διαλαλούν δεξιά και αριστερά, αναλαμβάνοντας να προμοτάρουν όσα πέτυχε το δεύτερο Μνημόνιο το Φεβρουάριο του 2012, μειώνοντας οριζόντια μισθούς και ημερομίσθια.

Τούτων δοθέντων πρέπει να είναι πολύ αφελής κάποιος για να πιστεύει ότι η ροζ Αριστερά και η ψεκασμένη Δεξιά σκοπεύουν να ακυρώσουν το μνημονιακό οικοδόμημα στις εργασιακές σχέσεις, όπως τάζουν στους ψηφοφόρους τους μήπως και καταφέρουν να βάλουν ένα φρένο στη δημοσκοπική κατρακύλα.

Εξ ίσου αντιλαϊκά είναι και τα επιπλέον μέτρα που περιλαμβάνει η επιστολή της κυβέρνησης στο ΔΝΤ: νέα μείωση μέσω επανυπολογισμού των συντάξεων, ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ώστε να αρχίσει μια ώρα νωρίτερα το δράμα χιλιάδων οικογενειών που θα γίνουν άστεγοι και θα δουν το σπίτι τους να πουλιέται έναντι πινακίου φακής στα funds, πλαφόν στον αριθμό των συμβασιούχων για φέτος και το 2018, κοκ.

Και να σκεφτεί κανείς ότι μετά την ψήφιση του 4ο Μνημονίου υπόσχονταν πώς δεν θα εφαρμοστούν στο εξής άλλα μέτρα! Τόσο πολιτικοί απατεώνες…

Πηγή: kommon

Επίδειξη δύναμης από το ισραηλινό κράτος – απαρτχάιντ

Εντελώς δυσανάλογη των περιστάσεων χαρακτηρίσθηκε η απόφαση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής να απαγορεύσουν την προσευχή χιλιάδων Μουσουλμάνων που είχαν συγκεντρωθεί το μεσημέρι της Παρασκευής στο τέμενος του Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η απόφαση ελήφθη μετά την ανταλλαγή πυροβολισμών που οδήγησαν στο θάνατο 3 Παλαιστίνιους και 2 αστυνομικούς των κατοχικών δυνάμεων ασφαλείας. Χωρίς να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κατά πάσα πιθανότητα θα επρόκειτο για μια πράξη αντίστασης που στόχευε να δείξει ότι οι Παλαιστίνιοι αρνούνται να αποδεχθούν ως τετελεσμένη την ισραηλινή κατοχή και συνεχίζουν να αγωνίζονται για την απελευθέρωση της ανατολικής Ιερουσαλήμ. Η απόφαση των Σιωνιστών από την άλλη υποδήλωνε την πρόθεσή τους να κλείσουν οριστικά τις πύλες εισόδου στο Αλ Ακσά, απαγορεύοντας ακόμη και την προσευχή στο τέμενος που θεωρείται ο τρίτος σημαντικότερος τόπος προσευχής για τους Μουσουλμάνους.

Η ακραία αντίδραση του σιωνιστικού κράτους (που από το 2015 έχει δολοφονήσει τουλάχιστον 275 Παλαιστίνιους, ενώ την ίδια περίοδο έχουν χάσει τη ζωή τους 40 Ισραηλινοί) συνδέεται με τη διπλωματική ήττα που υπέστη στην Unesco, όταν ο πολιτιστικός οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε στις 7 Ιουλίου την παλιά πόλη της Χεβρόνας ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η απόφαση, που ελήφθη με 12 ψήφους υπέρ , 3 κατά και 6 αποχές έχει τεράστια σημασία γιατί αναδεικνύει τον επαπειλούμενο χαρακτήρα της Χεβρόνας με ευθύνη 1.000 περίπου ακροδεξιών υπερορθόδοξων Εβραίων εποίκων που συχνότατα επιδίδονται σε πράξεις βανδαλισμού και καταστροφών, υπό την πλήρη στήριξη του εβραϊκού κράτους, σε μια προσπάθεια να αλλάξουν το χαρακτήρα της πόλης των 200.000 αράβων κατοίκων. Ζητούμενο εκ μέρους των εποίκων και του Ισραηλινού κράτους-απαρτχάιντ είναι η εκδίωξη των Αράβων Παλαιστινίων από τη γη τους και η καταστροφή κάθε μνημείου πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς, με άλλα λόγια μια σύγχρονη εθνοκάθαρση που συντελείται χρόνια τώρα υπό την ανοχή της ΕΕ, των ΗΠΑ και διεθνών οργανισμών. Η πρόσφατη απόφαση της Unesco για τη Χεβρόνα, όπως και παλιότερη που έδινε το ίδιο καθεστώς πολιτιστικής κληρονομιάς για την Ιερουσαλήμ, είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Γι’ αυτό είναι και καλοδεχούμενη… Τουλάχιστον από κάθε πολιτισμένο λαό που αντιστέκεται στην καταπίεση.

Όχι όμως από την ισραηλινή κυβέρνηση που αποφάσισε να αναστείλει για πολλοστή φορά την πληρωμή της συνδρομής της στον διεθνή οργανισμό. Έτσι, από 11 εκ. δολ. που όφειλε να πληρώσει, μέχρι στιγμής έχει καταβάλλει μόνο 1,7 εκ. ευρώ στην Unesco το εβραϊκό κράτος, το οποίο αναβάθμισε τη θέση του στη  Μέση Ανατολή και τον κόσμο μετά την εκλογή του ακροδεξιού Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν

Μείωση της ανεργίας δια της απαξίωσης της εργασίας

«Για να γίνει κατανοητή η “υστέρηση” σκεφτείτε έναν ελαστικό ιμάντα. Αν ο ελαστικός ιμάντας τεντωθεί από μια ισχυρή δύναμη, θα χάσει οριστικά την αρχική του μορφή. Το σχήμα του ιμάντα έχει αλλοιωθεί για πάντα από το βάρος αυτής της δύναμης».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Και για όποιον δεν κατάλαβε για ποιόν χτυπά η καμπάνα, υπάρχει και η επεξήγηση: «Όταν η ανεργία είναι υψηλή για μια μακρά χρονική περίοδο, τότε το σχήμα της αγοράς εργασίας μεταβάλλεται. Εν δυνάμει εργάτες χάνουν τις ειδικότητές τους ή η τεχνολογία και άλλες οικονομικές δυνάμεις τους καθιστούν απαρχαιωμένους. Όταν έρχεται η ανάκαμψη, δεν είναι σε θέση να ενταχθούν. Μακροχρόνια ή δομικά επίπεδα ανεργίας εδραιώνονται και ο δυναμισμός της οικονομίας φθίνει».

Δεν μπορούσαν να περιγράψουν με πιο παραστατικό τρόπο οι Financial Times τα βαρίδια που κουβαλάει μαζί της η ανάπτυξη στην ευρωζώνη και τον τρόπο που η συρρίκνωση της χρησιμοποιούμενης εργασίας από το κεφάλαιο θέτει αξεπέραστα όρια στους ρυθμούς μεγέθυνσης. Στην πράξη συρρικνώνει την εν δυνάμει μεγέθυνση, με αποτέλεσμα κάθε κύκλος συσσώρευσης, που ακολουθεί κάθε κρίση, να παράγει λιγότερα κέρδη και μικρότερη αύξηση του ΑΕΠ.

Αφετηριακό ωστόσο σημείο στην έρευνα της βρετανικής εφημερίδας είναι ένας νεολογισμός που έρχεται να εκφράσει μια παλιά μεν τάση, η οποία ωστόσο κάθε φορά εμφανίζεται με διαφορετικούς όρους. Το όνομα αυτής τη σήμερον… υστέρηση. «Ο προβληματισμός είναι ότι η κρίση ήταν τόσο βαθιά και παρατεταμένη ώστε η αγορά εργασίας δε θα ανακάμψει πλήρως και περισσότεροι άνθρωποι θα πεταχτούν έξω από τον κόσμο της εργασίας οριστικά. Ο τεχνικός όρος για αυτό είναι “υστέρηση” – μια έννοια που οικονομολόγοι έχουν δανειστεί από τη φυσική».

Το ενδιαφέρον για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της αγοράς εργασίας στην Ευρώπη επανήλθε με αφορμή μια σημαντική εξέλιξη που σημάδεψε το πρώτο τρίμηνο του 2017, όταν ο αριθμός των εργαζομένων Ευρωπαίων για πρώτη φορά ξεπέρασε το επίπεδο που βρισκόταν πριν την κρίση. Στην ευρωζώνη συγκεκριμένα το Μάιο η ανεργία μειώθηκε στο 9,3%. Κάπου εδώ όμως σταματούν τα καλά νέα και αρχίζουν οι στατιστικές για την ποιότητα των θέσεων εργασίας… Υπό το βάρος στοιχείων που δείχνουν ότι η υπο-απασχόληση φτάνει το 18%, είναι δηλαδή διπλάσια από την ανεργία, ότι όλο και περισσότεροι μερικά απασχολούμενοι δηλώνουν πώς θα προτιμούσαν να εργάζονται με πλήρες ωράριο (εξ ανάγκης με άλλα λόγια καταλήγουν στα 3ωρα και τα 4ωρα) κι ότι όλο και μεγαλύτερο μέρος των προσλήψεων αφορά προσωρινές θέσεις εργασίας, ακόμη κι ο Μάριο Ντράγκι έφτασε να παραδεχθεί ότι έχουμε να κάνουμε με «χαμηλής ποιότητας θέσεις εργασίας».

Αυτό που δεν είπε ωστόσο είναι πώς η υποβάθμιση της ανθρώπινης εργασίας δεν είναι κάτι πρόσκαιρο που θα διορθωθεί όπως διορθώθηκε και το ύψος της ανεργίας. Η απαξίωση της ανθρώπινης εργασίας ήταν και συνεχίζει να είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ για την έξοδο από την κρίση!

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν

NEA ΕΡΥΘΡΑΙΑ, 11/11/2015

Εκδήλωση ΛΑΕ, 2/11/2015

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 17/6/2015

Kommon, Γιατί ρήξη;, 25/5/2015

Διαγραφή του Χρέους Τώρα, 4.3.2015

Σχέδιο Β', 17.2.2015

ΕRTOPEN 6.2.2015

ΑΚΙΟΕ, Χανιά 27.11.2014

Ημερίδα Χρέος και Τράπεζες, 9.11.2014

Εκδήλωση "1013", Μοσχάτο, 26.11.2014

ΕΡΤ 27.8.2014

Ημερίδα ΜΑΑ 24.12.2012

Κοινωνία Ώρα Mega 9.12.2011

July 2017
M T W T F S S
« Jun    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31