Εφιαλτικά σενάρια εργαλειοποίησης της Ελλάδας για ισραηλινή επίθεση στην Τουρκία, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Προβληματισμό και ανησυχία προκάλεσε ρεπορτάζ της εφημερίδας Τα Νέα με τίτλο «Τι σημαίνει το “προληπτικό πλήγμα” που τρέμουν οι Τούρκοι στρατηγοί;» Το ρεπορτάζ δεν κόμιζε κάτι νέο. Ανάλογα σενάρια έχουν δημοσιευθεί ξανά, στο πρόσφατο μάλιστα παρελθόν. Η επαναφορά τους ωστόσο έχει σημασία επειδή δείχνει ότι ανάλογα εμπρηστικά σενάρια, ελληνικής επίθεσης στην Τουρκία, όχι απλώς παραμένουν στο τραπέζι, αλλά συγκεκριμενοποιούνται και αναπαράγονται στη δημόσια σφαίρα προς ζύμωση και εξοικείωση της ελληνικής κοινής γνώμης.

Το προληπτικό πλήγμα για το οποίο μίλησε πρώτη φορά δημόσια ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτρης Χούπης, τον Δεκέμβριο του 2025, περιλαμβάνει τέσσερις φάσεις, όπως μας ενημερώνει το ρεπορτάζ της καθημερινής εφημερίδας του ομίλου Μαρινάκη. Η πρώτη φάση ξεκινάει με παρατεταμένη διπλωματική κρίση και περιλαμβάνει μετακίνηση και προετοιμασία των τουρκικών δυνάμεων. Η δεύτερη φάση ξεδιπλώνεται πριν οι τουρκικές δυνάμεις λύσουν κάβους ή τροχοδρομήσουν και περιλαμβάνει ηλεκτρονικά αλλά και συμβατικά πλήγματα με μαχητικά Rafale και F-16 Viper να βομβαρδίζουν τουρκικά αεροδρόμια και πυραύλους Exocet να πλήττουν τουρκικά πλοία, εξουδετερώνοντας την τουρκική αποβατική ισχύ, σύμφωνα με τους ελληνικούς σχεδιασμούς. Η τρίτη φάση προβλέπει την ενεργοποίηση της ισραηλινής «Ασπίδας του Αχιλλέα» που θα δημιουργήσει μια «αδιαπέραστη ομπρέλα», σύμφωνα με το δημοσίευμα, πάνω από Αιγαίο, αναχαιτίζοντας μαζικά στον αέρα τους εχθρικούς πυραύλους και τα drones. Στην τέταρτη φάση κι ενώ η Τουρκία έχει υποστεί στρατιωτική παράλυση, σύμφωνα με τους εμπνευστές του προληπτικού πλήγματος, ενεργοποιείται η διπλωματία με την παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ) που πιέζει για άμεση κατάπαυση του πυρός. Τότε κάθονται οι δύο πλευρές στο τραπέζι ενώ η ισορροπία δυνάμεων έχει αλλάξει δραματικά και προς όφελος της Ελλάδας …προφανώς.

Στο ρεπορτάζ δεν διαβάσαμε καμιά πληροφορία για τον τρόμο που προκάλεσε το σενάριο του προληπτικού πλήγματος στους Τούρκους στρατηγούς, όπως προαναγγέλλει ο τίτλος του άρθρου. Μάλλον αυθαίρετα. Ο τρόμος όμως υπάρχει και προκύπτει από την τεράστια κι εγκληματική αφέλεια που συνοδεύει το σενάριο.

Τυχόν εφαρμογή του θα οδηγήσει την Ελλάδα να υποστεί τη μεγαλύτερη δοκιμασία από ιδρύσεώς της.

Το σενάριο γεννάει, ακόμη και σε μη ειδικούς, συγκεκριμένα ερωτήματα:

Πρώτο, η Τουρκία άραγε δεν διαθέτει άμυνα και υπηρεσίες πληροφοριών ώστε να αντιδράσει και να γλυτώσει τις απώλειες ακόμη κι αυτού του πρώτου πλήγματος;

Δεύτερο, ας υποθέσουμε ότι οι Τούρκοι είναι μπουνταλάδες και πίνοντας τσάι θα βλέπουν ένα – ένα τα αποβατικά και άλλα πλοία τους όπως και τα αεροδρόμια να καταστρέφονται και να βγαίνουν εκτός μάχης, ρίχνοντας την ευθύνη στο κισμέτ. Στην ενδοχώρα δεν διαθέτουν εφεδρείες για να αναπληρώσουν τις απώλειες;

Τρίτο, Ελλάδα και Τουρκία, ως γνωστό, μοιράζονται χερσαία σύνορα, ενώ στα κατεχόμενα Κυπριακά εδάφη η Τουρκία έχει εγκαταστήσει μια δυσανάλογα μεγάλη, για την έκταση του νησιού, στρατιωτική μηχανή. Η δε άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι συμβολική. Στο ενδεχόμενο ελληνικής επίθεσης στην ίδια την Τουρκία θα μείνουν αμέτοχες οι τουρκικές δυνάμεις στον Έβρο και τα κατεχόμενα;

Τέταρτο, η περίφημη «αδιαπέραστη ομπρέλα» που θα δημιουργήσει η ισραηλινή «Ασπίδα του Αχιλλέα» γιατί δεν ενεργοποιήθηκε στη διάρκεια των ιρανικών επιθέσεων στο Ισραήλ το 2025 και 2026; Να θυμίσουμε ότι στο Ισραήλ απαγορεύτηκε με ποινή φυλάκισης κάθε μετάδοση εικόνας από τις ζημιές που προκάλεσαν οι ιρανικοί βομβαρδισμοί – προφανώς επειδή θα αποδεικνυόταν ότι η «μοναδική δημοκρατία στην Μέση Ανατολή» είναι τόσο άτρωτη όσο και δημοκρατία. Το επιχείρημα του Ισραήλ ότι οι μετέπειτα επικαιροποιήσεις της «Ασπίδας» πήραν υπόψη τους τα ιρανικά πλήγματα δεν προξενεί καμία ασφάλεια για δύο λόγους. Επειδή πρώτο οι Ιρανοί δεν χρησιμοποίησαν πυραύλους τελευταίας τεχνολογίας και, δεύτερο, επειδή κανένα κράτος δεν στέλνει εκτός των συνόρων την τελευταία λέξη της τεχνολογίας του. Γιατί επομένως η «Ασπίδα» να έχει όλες τις «ενημερώσεις»; Μέχρι να φτάσουν μάλιστα οι ιρανικοί πύραυλοι στον εναέριο χώρο του κράτους – απαρτχάιντ ξεπερνούσαν αλλεπάλληλα κύματα αντιαεροπορικών πυρών των Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας των αμερικανικών αεροπλανοφόρων κοκ. Αν η ισραηλινή «Ασπίδα», επενδυμένη με πλήθος αμερικανικών επιστρώσεων, αποδείχθηκε σουρωτήρι στο γεωγραφικά συγκεντρωμένο Ισραήλ γιατί να αποδειχθεί νικηφόρα στο χαοτικό Αιγαίο;

Πέμπτο, πόθεν προκύπτει ότι η Τουρκία στην τέταρτη φάση θα προσέλθει με το κεφάλι σκυμμένο και θα καθίσει ως «μετανοούσα Μαγδαληνή» για την αναθεωρητική της πολιτική και τα επεκτατικά της σχέδια με αποκορύφωμα την «Γαλάζια Πατρίδα» στο τραπέζι των συνομιλιών να διαπραγματευτεί από θέσεις μάλιστα αδυναμίας; Κι αν, λέμε αν, η Τουρκία εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι η Ελλάδα ανέλαβε εξ ολοκλήρου το πολιτικό και διπλωματικό κόστος έναρξης του πολέμου, διαψεύδοντας η ίδια χιλιοειπωμένες δηλώσεις από τον ίδιο τον πρωθυπουργό ότι «δεν απειλεί κανέναν, επιδιώκει τη σταθερότητα, μέσα από το διεθνές δίκαιο»; Κι αν η Τουρκία αδράξει την ευκαιρία κι επιλέξει να συνεχίσει τον πόλεμο και να κλιμακώσει τις επιχειρήσεις, όπως έχει κατ’ επανάληψη απειλήσει στο παρελθόν, δια στόματος μάλιστα Ταγίπ Ερντογάν;

Έκτο, από που συνάγεται ότι ο διεθνής παράγοντας (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ακόμη και η Γαλλία) θα επιβάλει κατάπαυση του πυρός; Οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να σταματήσουν την Τουρκία να εισβάλει στη Συρία και να επιτεθεί στους Κούρδους συμμάχους των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ αποδέχονται αδιαμαρτύρητα την απαράδεκτη αξίωση της Τουρκίας να εξαιρεθεί η Λήμνος από τις ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις. Η ΕΕ έχει αποδεχτεί ανεπιφύλακτα την παράνομη κατοχή της μισής Κύπρου από την Τουρκία, αρνείται να αποσύρει το καθεστώς της υποψήφιας χώρας από την Τουρκία, παρά τις αλλεπάλληλες αμφισβητήσεις εκ μέρους της Άγκυρας των ευρωπαϊκών πολιτικών και την έχει εντάξει στο πρόγραμμα Επανεξοπλισμού της Ευρώπης (Rearm Europe και Safe). Η Γαλλία μόλις πριν ένα χρόνο σε μια επίδειξη κυνισμού πούλησε στην Τουρκία τους πυραύλους Meteor που φέρουν τα Rafale, οι οποίοι πρώτα πουλήθηκαν στην Ελλάδα και υποτίθεται θα εξασφάλιζαν την υπεροπλία της έναντι της Τουρκίας. Αποδεδειγμένα δηλαδή, κατ’ επανάληψη και με πλείστες αφορμές μέχρι στιγμής οι σύμμαχοι έχουν απορρίψει το αίτημα της Αθήνας να σταθούν στο πλάι της απέναντι στην Τουρκία. Γιατί να το κάνουν όταν η Ελλάδα θα έχει ξεκινήσει έναν πόλεμο, από τα νησιά του Αιγαίου μάλιστα, δικαιώνοντας πλήρως τις τουρκικές αξιώσεις για την υποχρέωση αποστρατιωτικοποίησης τους;

Έβδομο, οι δράσεις και οι αντιδράσεις της Ελλάδας στο πλαίσιο του «προληπτικού πλήγματος» προβλέπουν επιχειρησιακή ετοιμότητα του ελληνικού στρατού. Στον ελληνικό στρατό αντίθετα αν κάτι δουλεύει πλήρως είναι οι παραγγελίες πολεμικού υλικού και τα …παρελκόμενα. Κατά τ’ άλλα οι παραιτήσεις στελεχών έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά πανδημίας μεταδιδόμενες από το Πολεμικό Ναυτικό στον Στρατό Ξηράς ακόμη και στις Σχολές ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με ανακοινώσεις των αξιωματικών, των δυσμενών συνθηκών εργασίας, της έλλειψης επαγγελματικής ικανοποίησης και ουσιαστικών κινήτρων, του προσβλητικά χαμηλού μισθολογίου και αναχρονιστικών απολαβών, της αυξημένης επικινδυνότητας και απασχόλησης σε αλλότριες δραστηριότητες τρίτων φορέων κ.λπ. Αυτός ο στρατός θα διεξάγει το «προληπτικό πλήγμα» και θα αντιμετωπίσει τα απαντητικά πλήγματα;

Όγδοο, και τελευταίο ερώτημα, που γεννάται είναι το κάπως τετριμμένο …ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο; Συγκεκριμένα, ποιος αποφασίζει για το αν, πότε και τι είδους πόλεμος θα γίνει με την Τουρκία; Αποφασίζει μόνος του ο στρατηγός Χούπης, με την βοήθεια του ΕΛΙΑΜΕΠ και των πολεμικών βιομηχανιών που βρίσκονται πίσω από την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και, …κατά σύμπτωση, είναι ίδιες με τις εταιρείες πίσω από το λογισμικό παρακολούθησης Predator αν το αμυντικό δόγμα της Ελλάδας θα μετατραπεί σε πολεμικό; Αυτή η τεράστια σημασίας αλλαγή του αμυντικού δόγματος από αμυντικό σε επιθετικό δεν έπρεπε να απασχολήσει την Βουλή; Δεν έπρεπε να αποτελέσει ζήτημα δημόσιας αντιπαράθεσης; Είναι δυνατό να έχουν γνώμη επί του θέματος, την οποία προπαγανδίζουν συστηματικά στα ελληνικά Μέσα, ακόμη και Ισραηλινοί σύμβουλοι και να μην έχουν έλληνες βουλευτές;

Όλα τα παραπάνω συντείνουν στην εκτίμηση ότι το προληπτικό πλήγμα δεν είναι ελληνικό σχέδιο. Αυτός ο σχεδιασμός και ο τρόπος πολέμου ταιριάζει στο Ισραήλ και τον έχει εφαρμόσει δεκάδες φορές στο πρόσφατο παρελθόν. Τον έχει εφαρμόσει όμως σε βάρος της Συρίας μετά το 2011, σε βάρος του Λιβάνου και της μαρτυρικής Γάζας στο πλαίσιο της Γενοκτονίας. Ωστόσο, καμιά από αυτές τις χώρες δεν διέθετε αεροπορία ούτε καν αξιόπιστη και αποτελεσματική αεράμυνα, πολύ περισσότερο ικανότητα ανταπόδοσης. Το Ισραήλ εφάρμοζε προληπτικά πλήγματα γνωρίζοντας ότι πρώτο, δεν θα βρει αντίσταση και, δεύτερο, έχει την ανοχή και πολυεπίπεδη υποστήριξη των Αμερικάνων και των Άγγλων· από πληροφορίες μέσω δορυφόρων για πλήγματα ακριβείας και τις θέσεις των στόχων μέχρι το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ που απέτρεπε καταδικαστικές αποφάσεις, δεδομένου ότι ανάλογα πλήγματα θρυμματίζουν το απαραβίαστο των συνόρων, παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και συχνότατα αποτελούν εγκλήματα πολέμου. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και το Ισραήλ ουδέποτε τόλμησε να πλήξει ενεργές τουρκικές θέσεις, ακόμη κι εκτός τουρκικών εδαφών, με την λογική του «προληπτικού πλήγματος». Διότι το Ισραήλ γνωρίζει ότι θα λάβει συντριπτική απάντηση. Κοινώς, το Ισραήλ φοβάται την Τουρκία!

Σε τούτο το πλαίσιο, το Ισραήλ σχεδιάζει να ενεργοποιήσει το asset Ελλάδα, όπως κατάντησε η χώρα μας μετά την άλωσή της από τα ποικιλώνυμα (οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτικά κ.α.) ισραηλινά συμφέροντα. Το σχέδιο του προληπτικού πλήγματος, μια καταστροφική (ισραηλινή) απάντηση σε μια υπαρκτή (τουρκική) απειλή, εξυπηρετεί και προάγει τα Ισραηλινά συμφέροντα και θα αποδειχθεί καταστροφή για την Ελλάδα η οποία θα θυσιαστεί και θα συντριβεί στο πλαίσιο του ανταγωνισμού Ισραήλ – Τουρκίας. Το μέσο δε δια του οποίου θα προωθηθεί είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» η οποία αποδεικνύεται, από τώρα ακόμη που δεν έχει εγκατασταθεί, ότι αποτελεί επιθετικό (στα χέρια του «μεγάλου Ισραήλ») κι όχι αμυντικό όπλο (στα χέρια της μικρής Ελλάδας).

Προσωπικά ομολογώ πώς ουδέποτε μπορούσα να φανταστώ ότι η πρόσδεση της ελληνικής ολιγαρχίας στον ιμπεριαλισμό θα έσβηνε τόσο γρήγορα από την μνήμη της το δραματικό τέλος των μεγαλεπήβολων σχεδίων κατάκτησης της Μικράς Ασίας και του πραξικοπήματος στην Κύπρο…

Συνάντηση Μητσοτάκη – Νετανιάχου: πιο χαμηλά δεν …έχει, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μέρα ντροπής και διεθνούς διασυρμού  για την Ελλάδα ήταν η Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου όταν ο Κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε στην Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της ετήσιας γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Μπ. Νετανιάχου. Η συνάντηση με τον Νετανιάχου ισοδυναμούσε με έκθεση και εξευτελισμό για την Ελλάδα επειδή ο Νετανιάχου οριστικά κι αμετάκλητα βαρύνεται με την ευθύνη μιας γενοκτονίας, όπως αποφάσισε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο που έχει εκδώσει διεθνές ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Νετανιάχου. Να σημειωθεί ότι ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου σε βάρος του Βλ. Πούτιν (για μια πέρα για πέρα αμφιλεγόμενη κατηγορία – την υποτιθέμενη απαγωγή και μεταφορά παιδιών από το Ντονμπάς στη Ρωσία) έχει οδηγήσει τον ρώσο πρόεδρο να μην επισκέπτεται δυτικές πρωτεύουσες, ούτε ακόμη και την έδρα του ΟΗΕ για την ετήσια γενική συνέλευση του. Δύο μέτρα και δύο σταθμά…

Ο Νετανιάχου ωστόσο διέταξε την στυγνή και προμελετημένη δολοφονία τουλάχιστον 77.000 Παλαιστινίων στην Γάζα, εκ των οποίων το 70% ήταν άμαχοι, από την επίθεση της 7^ης Οκτωβρίου, όταν οι Παλαιστίνιοι άσκησαν το νόμιμο τους δικαίωμα στην εξέγερση, μέχρι σήμερα που υποτίθεται ότι εφαρμόζεται εκεχειρία, ενώ η Χαμάς έχει κι επίσημα παραιτηθεί από την διακυβέρνηση της Γάζας. Όλο αυτό το διάστημα το Ισραήλ πέρα από το να βομβαρδίζει ακόμη και σκηνές σε καταυλισμούς, έχει επιβάλει συνθήκες πείνας στην Γάζα με σκοπό την φυσική εξόντωση και την εκδίωξη των Παλαιστινίων από τη πατρίδα τους, ενώ προωθεί πολιτική εθνοκάθαρσης στην Δυτική Όχθη με Εβραίους εξτρεμιστές να επιτίθενται νυχθημερόν σε Παλαιστίνιους στο πλαίσιο οργανωμένων πογκρόμ, πανομοιότυπων με τα πογκρόμ των Γερμανών κατά των Εβραίων την δεκαετία του 1930.

Όλα αυτά ο Μητσοτάκης τα ενέκρινε και τα επικρότησε, επιλέγοντας να συναντηθεί στην Νέα Υόρκη με τον γενοκτόνο Νετανιάχου! Κι όχι μόνο…

Ρεσιτάλ προκλήσεων και προσβολών στην αίθουσα του ΟΗΕ

Ο Νετανιάχου επέλεξε συνειδητά από το βήμα της συνέλευσης στη Νέα Υόρκη, με τα λόγια και τα έργα του, να υιοθετήσει μια πολιτική παραβιάσεων του πρωτοκόλλου, ακραίων προκλήσεων και προσβολών, πέρα για πέρα ασυνήθιστων για τον διεθνή οργανισμό, πλήρως ταιριαστά όμως για ένα κράτος – παρία όπως το Ισραήλ, που συγκεντρώνει ρεκόρ αποδοκιμασίας στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Η συμπεριφορά του Ισραήλ στον ΟΗΕ όχι μόνο δικαιώνει αλλά και θα βαθύνει την απόρριψη του στο εξής σε οποιασδήποτε παγκόσμια δημοσκόπηση.

Ας κρατήσουμε ορισμένα στιγμιότυπα από τα «επιτεύγματα» του Νετανιάχου και του Ισραήλ στην διάρκεια της 81^ης γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, μόνο και μόνο για να ξέρουμε ποια είναι «η μοναδική δημοκρατία στην Μέση Ανατολή», όπως αρέσκονται να την περιγράφουν και τι κόσμο πρεσβεύει το γενοκτονικό καθεστώς του Ισραήλ μέσα από τις διεθνείς του σχέσεις.

Ας κρατήσουμε λοιπόν: Πρώτο, την ανάληψη ευθύνης από τον ίδιο τον Νετανιάχου για τις εκρήξεις στους βομβητές (beepers) τον Σεπτέμβριο του 2024 στον Λίβανο – μια καθαρή πράξη διεθνούς τρομοκρατίας, με θύματα εκατοντάδες  Λιβανέζους.  Δεύτερο, την επίθεση που άσκησε στον δήμαρχο της Νέας Υόρκης επειδή ο Ζόχραν Μαμντάνι είχε το τεράστιο πολιτικό θάρρος να ζητήσει την σύλληψη του γενοκτόνου Νετανιάχου μόλις πατήσει το πόδι του στην Νέα Υόρκη. Μάλιστα, η κατηγορίες που εξαπέλυσε ο Νετανιάχου εναντίον του αμερικανού δημάρχου για αντισημιτισμό κι ότι οι Εβραίοι στην Νέα Υόρκη κινδυνεύουν είναι ενδεικτικές της εργαλειοποίησης εκ μέρους του σιωνισμού της κατηγορίας του αντισημιτισμού για να διασύρουν και να ποινικοποιήσουν την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και την ανάδειξη των Ισραηλινών εγκλημάτων. Τρίτο, το απέραντο θράσος του σιωνιστή μόνιμου εκπροσώπου του Ισραήλ στον ΟΗΕ να φτάσει μέχρι τις θέσεις των αντιπροσώπων του Ιράν όπου κραδαίνοντας μια σύνδεση Starlink τους απείλησε με ανατροπή του καθεστώτος (sic) με την βοήθεια των δορυφορικών συνδέσεων του Έλον Μασκ. Προσπερνώντας προς στιγμή την αγαστή συνεργασία του Ισραήλ με έναν φασίστα που χαιρέτησε ναζιστικά την ημέρα της ορκωμοσίας του Τραμπ, δεν περνάει απαρατήρητη η παγκόσμια ανοχή απέναντι σε μια δημόσια ομολογία ενός κράτους ότι παρεμβαίνει στα εσωτερικά ενός άλλου κι εργάζεται για την ανατροπή μιας εκλεγμένης κυβέρνησης. Ας σκεφτούμε τις αντιδράσεις της ΕΕ αν μια άλλη χώρα, για παράδειγμα η Ρωσία, δήλωνε δημόσια ότι εργάζεται για την ανατροπή μιας κυβέρνησης! Όταν το έπραξε το Ισραήλ ωστόσο ήταν απλώς Πέμπτη… Ας κρατήσουμε, τέταρτο, την καταγραφή που πραγματοποιούσε άνδρας με εβραϊκή κιπά στο κεφάλι, προφανώς για να δείξει ότι ήταν Εβραίος (μιας και ούτε ο Νετανιάχου ούτε ο μόνιμος αντιπρόσωπος του κράτους – απαρτχάιντ φορούσε κιπά στη γενική συνέλευση) στα έδρανα των 77 κρατών που αποχώρησαν (μεταξύ άλλων η Ισπανία, η Ιρλανδία κ.α.) όταν ανέβηκε να μιλήσει ο  Νετανιάχου για να δείξει έτσι ότι δεν διέλαθε της προσοχής του Ισραήλ η στάση τους… Πέμπτο, ο ισραηλινός διπλωμάτης έφτασε κινηθεί απειλητικά εναντίον της ιρανικής αντιπροσωπείας για να εκδιωχθεί από την αίθουσα της συνεδρίασης  από το προσωπικό ασφάλειας του οργανισμού!

Τόσες προκλήσεις στη διάρκεια μιας γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ ουδέποτε άλλοτε έχουν ποτέ παρατηρηθεί. Το Ισραήλ με όσα έκανε σε δημόσια θέα και παγκόσμια μετάδοση απέδειξε ότι αποτελεί αρχέτυπο κράτος – παρία! Πολύ εύστοχα ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας δήλωσε ότι πλέον το Ισραήλ δεν ανήκει στην πολιτισμένη κοινότητα των εθνών. Παρόλα αυτά ο Κ. Μητσοτάκης συναντήθηκε με τον σφαγέα Νετανιάχου εγκρίνοντας αυτές τις συμπεριφορές.

Σε διεθνή απομόνωση ο Νετανιάχου

Η συνάντηση του Κ. Μητσοτάκη με τον Νετανιάχου ήταν πολιτικό σκάνδαλο επειδή για πρώτη φορά στην διάρκεια της φετινής γενικής συνέλευσης ορκισμένοι σύμμαχοι του Ισραήλ επέλεξαν να αποστασιοποιηθούν δημόσια από το κράτος – παρία, που αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο της Ελλάδας επί όλων των κυβερνήσεων της τελευταίας 15ετίας (Παπανδρέου, Παπαδήμα, Σαμαρά, Τσίπρα, Μητσοτάκη). Ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα, που τόσο στην πρώτη επίθεση κατά του Ιράν τον Ιούνιο του 2025 όσο και στην δεύτερη, που ξεκίνησε την 28^η Φεβρουαρίου 2026, λειτούργησε σαν ασπίδα για το Ισραήλ αποκτώντας τον τίτλο του πιο φιλο-ισραηλινού άραβα πολιτικού, τόνισε στην ομιλία του: «Διαθέτουμε τα μέσα: Κυρώσεις, δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, εμπάργκο, διπλωματική απομόνωση. Και έχουμε ιστορικό χρήσης τους σε άλλες περιπτώσεις. Ωστόσο, όσον αφορά το Ισραήλ, τα ψηφίσματα τελειώνουν εκεί όπου αρχίζουν: στο χαρτί. Το αποτέλεσμα είναι ένα κράτος χωρίς περιορισμούς. Η αίσθηση ατιμωρησίας αυτής της κυβέρνησης έχει φτάσει σε τρομακτικά επίπεδα: δεν αισθάνεται πλέον την ανάγκη να ρωτήσει “Μπορούμε να τη γλιτώσουμε;”. Γνωρίζει ήδη την απάντηση. Και ακριβώς γι’ αυτό κανείς σε αυτή τη Συνέλευση δεν πρέπει να υποθέσει ότι οι φιλοδοξίες της σταματούν στην Παλαιστίνη. Η επεκτατική δίψα αυτής της ισραηλινής κυβέρνησης αποτελεί πλέον περιφερειακή απειλή. Και σήμερα, η Συρία είναι η προειδοποίηση που η διεθνής κοινότητα επιλέγει να αγνοήσει. Επαναλαμβανόμενες εισβολές. Σιγά-σιγά εδαφική επέκταση. Νέα δεδομένα που επιβάλλονται επί τόπου, μεταξύ άλλων γύρω από ζωτικούς υδάτινους πόρους. Βήμα προς βήμα, με υπολογισμένο τρόπο, το Ισραήλ δοκιμάζει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει. Και κάθε φορά που η διεθνής κοινότητα αποστρέφει το βλέμμα της, το Ισραήλ μαθαίνει ότι μπορεί να προχωρήσει ακόμη πιο πέρα από τα σύνορα και τα νομικά όρια».

Εξ ίσου αυστηροί απέναντι στο Ισραήλ ήταν οι ηγέτες της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας, που πρόσφατα ανακοίνωσαν και κυρώσεις εναντίον του. Κατά συνέπεια, δεν ήταν το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» που οδήγησε τον Μητσοτάκη να υποβάλλει τα διαπιστευτήρια του στον Νετανιάχου, όσο κι αν στάση της ΕΕ έχει συμβάλει τα μέγιστα στην αποθράσυνση του Ισραήλ. Ο Μητσοτάκης και διαχρονικά η Ελλάδα ξεπερνούν κατά πολύ οποιασδήποτε άλλη κυβέρνηση της ΕΕ σε υποκλίσεις απέναντι στο εβραϊκό κράτος.

Η επιλογή του Μητσοτάκη να στηρίξει τον Νετανιάχου ήταν προκλητική για έναν ακόμη λόγο, επειδή αυτές ακριβώς τις ημέρες ο ισραηλινός ηγέτης δοκιμάζεται εντός κι εκτός της χώρας του από σωρεία αποκαλύψεων που καταλήγουν ότι είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την επίθεση της παλαιστινιακής αντίστασης στις 7 Οκτωβρίου 2023. Τον χορό των αποκαλύψεων τον άνοιξε η ισραηλινή εφημερίδα Χάαρετζ. Στις 25 Σεπτεμβρίου, την ημέρα δηλαδή της ομιλίας του Νετανιάχου στη Νέα Υόρκη και της συνάντησης με τον Μητσοτάκη (…τυχαία προφανώς), την σκυτάλη πήραν οι New York Times.  Σε εκτενές άρθρο τους αποκάλυπταν ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σεΐχης Μοχάμεντ Μπιν Ζαγιέντ, ενημέρωσε προσωπικά τον Νετανιάχου στα τέλη Σεπτεμβρίου για επικείμενη, μεγάλης έκτασης επίθεση της Χαμάς, χωρίς ποτέ αυτή η πληροφορία να μεταφερθεί από τον ισραηλινό πρωθυπουργό στους υπεύθυνους ασφάλειας της χώρας. Τα Εμιράτα σύναψαν διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ το 2020 στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Αβραάμ που προώθησε ο Τραμπ στην πρώτη του θητεία στον Λευκό Οίκο. Ο Νετανιάχου επομένως που ζητάει την ψήφο των συμπολιτών του για μια έβδομη(!) θητεία έχει τεράστια ευθύνη για τον θάνατο των 1.200 Ισραηλινών κατά την επίθεση της 7^ης Οκτωβρίου! Η προσπάθεια που κατέβαλε από το Μανχάταν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για την διεθνή απομόνωση της χώρας του επιχειρούσαν να απαντήσουν και στην κριτική ότι ήξερε, δεν απέτρεψε και εκμεταλλεύτηκε στη συνέχεια την επίθεση της 7^ης Οκτωβρίου.

Εγκατάλειψη ακόμη και από τον Τραμπ

Ο Μητσοτάκης βοήθησε παριστάνοντας τον κομπάρσο να στηθεί αυτό το πολιτικό θέατρο και πλήρωσε το ανάλογο πολιτικό κόστος. Τα άδεια έδρανα που είχε απέναντί του όσο μιλούσε ο έλληνας πρωθυπουργός ήταν το τίμημα που πλήρωσε για την στήριξη που παρείχε στον γενοκτόνο Νετανιάχου. Η συνάντηση του Μητσοτάκη με τον σφαγέα Νετανιάχου προφανώς δεν ήταν απάντηση στην  απομόνωση του έλληνα πρωθυπουργού, αλλά η αιτία της παγκόσμιας ανυποληψίας του…

Αξίζει να αναφερθεί πώς ούτε και ο Τραμπ δεν δέχτηκε να συναντήσει τον Νετανιάχου, καίτοι έχουν συναντηθεί οκτώ φορές, με την τελευταία μόλις τον Ιούλιο. Πίσω από την απροθυμία του Τραμπ (που αρνήθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά να δώσει βίζα στον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής να επισκεφθεί τις ΗΠΑ για να μιλήσει στην ετήσια γενική συνέλευση – παραβιάζοντας τους όρους φιλοξενίας της έδρας του ΟΗΕ) πιθανά να κρύβεται η άρνηση του Λευκού Οίκου να δώσει το χρίσμα στον  Νετανιάχου για τις εκλογές της 27^ης Οκτωβρίου, που όπως όλα δείχνουν θα χάσει. Ο Μητσοτάκης με άλλα λόγια ξεπέρασε σε θράσος και δουλικότητα απέναντι στο Ισραήλ ακόμη και τον Τραμπ, που ομολογουμένως είναι μαριονέτα του…

ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ: Όχι στον σύγχρονο Νεομακαρθισμό

Ομάδα πολιτών με κείμενο υπογραφών επισημαίνει τους κινδύνους για την δημοκρατία και την ελευθερία λόγου που εγκυμονούν οι πόλεμοι στην Ουκρανία και την Δυτική Ασία.

Ακολουθεί το κείμενο και οι υπογραφές.

Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών έχει, ακόμη τουλάχιστον, συνταγματική κατοχύρωση στην Ελλάδα. Το ίδιο και η πολιτική έκφραση και η πολιτική δραστηριότητα . Οι ελευθερίες αυτές είναι απολύτως ζωτικές γιατί, αν δεν υπάρχουν, ο ελληνικός λαός δεν έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει γνώμη για το συμβαίνει στη χώρα του και διεθνώς, ούτε και να ελέγχει αυτούς που τον κυβερνάνε.

Η συνταγματική κατοχύρωση αυτών των ελευθεριών σημαίνει ότι η έκφραση γνώμης ή η πολιτική δράση δεν πρέπει να εξαρτώνται από τον προληπτικό ή κατασταλτικό έλεγχο των εκάστοτε κρατούντων. Όμως η τρέχουσα πρακτική των κρατικών και ευρωπαϊκών αρχών βρίσκεται πλέον στην αντίθετη κατεύθυνση.

Με ανησυχία διαπιστώνουμε πρωτοφανείς διώξεις ή απειλές διώξεων ή κυρώσεων ή διαπομπεύσεων ή άλλων απειλών αποκλειστικά για έκφραση πολιτικών απόψεων ή για πολιτικές δράσεις που απλά δεν είναι σύμφωνες με αυτές που προωθούνται από την κυβέρνηση , τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε:

Έλληνες πολίτες καλούνται σε άτυπες απολογίες από «δημοσιογράφους σε αποστολή» ελληνικών και ξένων ΜΜΕ που διακινούν μάλιστα ερωτηματολόγια  με πληροφορίες προερχόμενες από μυστικές   υπηρεσίες και απειλούν με «κυρώσεις» αυτούς που δεν συνεργάζονται.

Έλληνες πολίτες , όπως και πολίτες άλλων χωρών, δέχονται έμμεσες απειλές από αλλοδαπές ΜΚΟ που δεν εγκρίνουν την πολιτική τους δραστηριότητα ή τις απόψεις τους.

Έλληνες πολίτες γίνονται αντικείμενο δικαστικής έρευνας, συλλήψεων  ή και ποινικής δίωξης επειδή δεν έσκυψαν το κεφάλι σε ισραηλινούς « τουρίστες» που μπαίνουν σε ελληνικά καταστήματα και σκίζουν αφίσες εναντίον της Γενοκτονίας, απαιτώντας να μην υπάρχει σε ελληνικό έδαφος καμία αναφορά σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αντί να διωχθούν οι «τουρίστες» από τις αρχές για τη συμπεριφορά τους καλεί ο Εισαγγελέας τους ιδιοκτήτες του καταστήματος να τους ανακρίνει για αντισημιτισμό. (Πάλι καλά βέβαια από μια άποψη γιατί στην Κύπρο οι υπάλληλοι της ισραηλινής πρεσβείας πραγματοποιούν ήδη, με δική τους πρωτοβουλία και παρανόμως έρευνες σε σπίτια κατοίκων Τι θα γίνει με την πρεσβεία του Ισραήλ; !!!. Προφανώς θεωρούν εν δυνάμει Γάζα όλο τον πλανήτη).

Ισραηλινή εταιρεία απαίτησε αποζημίωση από ελληνικό πολιτικό κόμμα, λόγω πολιτικής παρέμβασης για το στεγαστικό που πραγματοποίησε στην περιοχή της Βαλαωρίτου στη Θεσσαλονίκη. Η εταιρεία κατηγόρησε το κόμμα για ρατσισμό και  αντισημιτισμό, επειδή επεσήμανε το ζήτημα που προκαλεί η μαζική αγορά ακινήτων από μεγάλους ξένους «επενδυτές».

Έλληνες πολίτες, περιλαμβανομένων και πρώην Υπουργών, εντάσσονται σε ουκρανικές «λίστες θανάτου» με τη σιωπηλή ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης.

Αλλοδαποί πολίτες στην Ελλάδα δέχονται απειλές, απελαύνονται  ή φυλακίζονται με  κατηγορίες για τρομοκρατία  επειδή δεν συμφώνησαν με το επίσημο δυτικό  αφήγημα για τις χώρες τους.

Δυστυχώς δεν πρόκειται για μεμονωμένες πρωτοβουλίες μεμονωμένων κρατικών οργάνων ή «ιδιωτικών» φορέων:

Κανονισμοί της ΕΕ που είναι ήδη σε ισχύ, με το πρόσχημα της «καταπολέμησης της παραπληροφόρησης από τη Ρωσία»  επιβάλουν ή εξουσιοδοτούν τα κράτη μέλη να επιβάλλουν κυρώσεις αυθαίρετα σε πολίτες οποιασδήποτε χώρας , περιλαμβανομένων και των ίδιων των μελών της ΕΕ, χωρίς να αναγνωρίζουν ούτε το τυπικό δικαίωμα  προηγούμενης ακρόασης,  με μυστικές διαδικασίες, με κριτήριο αποκλειστικά τις απόψεις που διατυπώνουν δημόσια.  Δημιουργούν λίστες προγραμμένων προσώπων που τους επιβάλλεται, σε κατάφωρη παραβίαση των ευρωπαϊκών συνθηκών και των εθνικών συνταγμάτων, πλήρης αποκλεισμός από την οικονομική ζωή και δέσμευση της περιουσίας τους με στόχο την κοινωνική και φυσική τους εξόντωση αφού δεν επιτρέπουν την αγορά ούτε τροφίμων ή ιατρικής περίθαλψης. Ίδιες κυρώσεις επιβάλλονται και στις οικογένειες των στόχων και σε οποιονδήποτε συναλλάσσεται μαζί τους για οποιοδήποτε λόγο. Διατηρούντα αυθαίρετα, χωρίς χρονικό περιορισμό,  πέρα  και έξω από κάθε αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο.

Υφιστάμενη από χρόνια νομοθεσία, κοινή σε όλες τις χώρες της ΕΕ,  όπως η αντιτρομοκρατική νομοθεσία , η νομοθεσία περί διασποράς ψευδών ειδήσεων, οι διατάξεις για τα ρατσιστικά εγκλήματα, τα λεγόμενα εγκλήματα μίσους κλπ. ερμηνεύονται τώρα με τρόπο που να χρησιμοποιούνται για τη φίμωση μέσω της ποινικής καταστολής απόψεων αντίθετων στο δυτικό αφήγημα για τους  πολέμους στην Ουκρανία, στο Ιράν, στη Συρία ή για τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.

Άτυποι μηχανισμοί απειλών , διαπόμπευσης και συκοφάντησης ενεργοποιούνται.

Η «ειρωνεία» είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν με δικαιολογία την υπεράσπιση της δημοκρατίας! Από πότε η κατάργηση θεμελιωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων μπορεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο να θεωρηθεί υπεράσπιση της δημοκρατίας;

Όλοι οι σκεπτόμενοι και δημοκρατικοί άνθρωποι πρέπει να αντιδράσουμε, να καταγγείλουμε  δημόσια τα περιστατικά σύγχρονου μακαρθισμού πριν να είναι πολύ αργά, πριν εξελιχθούν σε «αποδεκτή κανονικότητα», όπως έγινε στην προπολεμική Ευρώπη και στην Αμερική του Μακ Κάρθυ.

Αυτό δεν αφορά μόνο όσους πολίτες διαφωνούν με τις κυρίαρχες πολιτικές στο ουκρανικό ή στη Μέση Ανατολή. Αφορά όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων, και ανεξαρτήτως της γνώμης που έχουν για τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Αφορά όλους όσους θεωρούν ζωτική ανάγκη την ελευθερία του λόγου και την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών, για τις οποίες αγωνίστηκαν και τις οποίες κέρδισαν χύνοντας το αίμα τους ο ελληνικός και οι ευρωπαϊκοί λαοί στη διάρκεια της Ελληνικής και της Γαλλικής Επανάστασης, κατά τη διάρκεια τής μεγαλειώδους λαϊκής αντίστασης στο Ναζισμό και στον Φασισμό και σε τόσες άλλες περιπτώσεις.

Όποιος πιστεύει ότι η ηθική, οικονομική ή ακόμη και η φυσική εξόντωση συμπολιτών μας  δεν τον αφορά επειδή άλλοι είναι οι στόχοι, πλανάται πλάνην οικτράν. Και δεν θα βρει κανέναν να τον υποστηρίξει όταν θα έρθει η σειρά του.

Υπογραφές – Ιδιότητες

1. Άλασε Άντελ, Ψυχίατρος -Παιδοψυχίατρος -ψυχαναλυτής
2. Ανδρεάδης Γιάγκος, Ομότιμος Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
3. Αρζόγλου Γρηγόρης, Δημοσιογράφος, συνταξιούχος Σύμβουλος Τύπου Δημόσιας Διπλωματίας
4. Βατικιώτης Λεωνίδας, Οικονομολόγος, Δημοσιογράφος
5. Βενέτης Ευάγγελος, Διεθνές Ελληνικό Πανεπιστήμιο,, Ειδικός σε θέματα Ιράν, Ισλάμ και Μέσης Ανατολής
6. Βολουδάκη Μαρίνα, ηθοποιός
7. Βοσνιάδου Τάνια, ψυχολόγος
8. Βούλγαρη Αναστασία, Συγγραφέας
9. Γεωργούλας Στράτος, Καθηγητής Πανεπιστήμιο Αιγαίου
10. Γεωργόπουλος Δημοσθένης, Οικονομολόγος
11. Γκουτζάνης Σπύρος, Δημοσιογράφος
12. Γονατάς Βαγγέλης, Οικονομολόγος, συντονιστής του δικτύου Prensa Rebelde gr
13. Γριβέας Μιχάλης, Συγγραφέας
14. Δαγρές Θάκης, Σύμβουλος επιχειρήσεων
15. Δασκαλάκης Νίκος, Μουσικός, Ηχολήπτης
16. Δεληγιάννη Έλσα, τ. Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
17. Δρόσος Γ. Διονύσης, Ομότιμος Καθηγητής, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
18. Ελληνιάδης Στέλιος, δημοσιογράφος
19. Επιφάνιος, Μοναχός Αγιορείτης
20. Ζαρωτιάδης Γρηγόρης, Καθηγητής, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Α.Π.Θ.
21. Ηλιοπούλου Γιούλη, Πολιτικός Μηχανικός τ. Διευθύντρια Τ.Υ. και Πολεοδομίας Δήμου Βάρης Βουλιαγμένης
22. Θωμά Λαμπρινή, δημοσιογράφος
23. Ιγνατιάδης Θεόδωρος, Ιατρός Παθολόγος
24. Καραϊσκος Κώστας, επικεφαλής της παράταξης πολιτών Σπάρτακος, Κομοτηνή
25. Καρβουνόπουλος Πάρις, Δημοσιογράφος, Δ/ντής Militaire.gr
26. Καρεώτης Παΐσιος, Μοναχός , Άγιον Όρος
27. Κατσούδα Αναστασία, Συνταξιούχος εκπαιδευτικός ιδιωτικού τομέα
28. Καλτσώνης Δημήτρης, Καθηγητής Παντείου
29. Κιμπουρόπουλος Γιάννης, Δημοσιογράφος
30. Κούβελας Δημήτρης, Καθηγητής Ιατρικής Α.Π.Θ., Πρόεδρος, “Πνοή Δημοκρατίας”
31. Κουρής Γιάννης, Ομότιμος Καθηγητής Πάντειο Πανεπιστήμιο
32. Κρητικός Μάριος, τ. Αντιπρόεδρος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ
33. Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας, συντονιστής του δικτύου Δελφών (defenddemocracy.press)
34. Κωνσταντακόπουλος Ηλίας, Κινηματογραφιστής
35. Λαγάνη Ειρήνη, Ομότιμη Καθηγήτρια, Δρ Σύγχρονης Ιστορίας Πανεπιστημίου της Σορβόννης (Paris I-Panthéon Sorbonne)
36. Λευκοφρύδης Σπύρος, μουσικός
37. Λιάτσος Δημήτρης, Διδάκτωρ Φιλοσοφίας, Δημοσιογράφος.
38. Λιερός Γιώργος, Συγγραφέας
39. Λυμπεράτος Μιχάλης, ιστορικός Διδάκτορας Ιστορίας και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
40. Μανούκη Σταυρούλα
41. Μανωλίδης Κώστας, Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
42. Μαργαρίτης Γιώργος, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας – Συγγραφέας
43. Μαρκέτος Σπύρος, ιστορικός, Τμήμα Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ.
44. Μητραλεξης Σωτήρης, Επισκέπτης Καθηγητής και Συνεργάτης Ερευνητής, IOCS Cambridge
45. Μολυβιάτης – Σταματούκος Θανάσης, συντ. Δημ. Υπάλληλος Υπ. Παιδείας
46. Μπενετάτος Σπύρος Δρ. Φιλοσοφίας
47. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία, Οικονομολόγος, πρώην πρύτανης του πανεπιστημίου Μακεδονίας, πρώην σύμβουλος του ΟΟΣΑ, επίτιμο μέλος της ρουμανικής Ακαδημίας Επιστημών
48. Νικολακάκη Μαρία, Καθηγήτρια Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
49. Νικολόπουλος Φώτιος, Ιατρός
50. Ντούζγος Κώστας, πρ. Πρόεδρος Νομ.Τμ. ΑΔΕΔΥ Φθιώτιδας
51. Ξυδιάς Βασίλης, θεολόγος
52. Παντελάτος Δημήτρης Υποπτέραρχος (Ι) ε.α.
53. Παπαδομανωλάκης Παναγιώτης, Δημοσιογράφος
54. Παπαναστασίου Ν. Ηλίας, Σύμβουλος Επιχειρήσεων- Έκανε Νομικές, Πολιτειολογικες και Διδακτορικές σπουδές  Αθήνα και Σουηδία.
55. Παπουλής Κωνσταντίνος, Πολιτικός Μηχανικός, Εκπαιδευτικός
56. Πάτσιος Κανέλλος – Ιωάννης, Δημιουργός Περιεχομένου
57. Πετράκης Μιχάλης, Συνταξιούχος.
58. Πέτσας Αλέξανδρος, Ταξίαρχος Ελληνικού Στρατού ε.α.
59. Πετσετίδη Δώρα, δικηγόρος
60. Ράπτης Κώστας, Δημοσιογράφος
61. Ραχιώτης Γιάννης, Νομικός, Ποινικολόγος, Μέλος του Γραφείου της Διεθνούς Ένωσης Δημοκρατικών Νομικών (IADL)
62. Ρήγας Γιώργος, Γ.Γ. Συλλόγου Συνταξιούχων Τραπεζικών Εμπορικής Τράπεζας.
63. Ρωμανός Γιώργος, Συγγραφέας, Ιστορικός Ερευνητής
64. Σαμακούρης Σταμάτης, Εικαστικός εκπαιδευτικός.
65. Σίμος Νίκος, Αρθρογράφος
66. Σιρέτη Μαρία, δικηγόρος
67. Σκαρπαλέζος Δημήτρης, Καθηγητής Μαθηματικών, Πανεπιστήμιο Paris Diderot (VII)
68. Σταθάκης Ν. Σπύρος, γιατρός, τ. Δντης ΕΣΥ
69. Στάθης, Σκιτσογράφος
70. Στραβελάκης Νίκος, Πανεπιστημιακός Τμήμα Διοικησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών ΕΚΠΑ
71. Στρατηγάκος Σταύρος, Σκηνοθέτης
72. Στρατούλης. Δημήτρης Γραμματέας Λαϊκής Ενότητας, Πρώην Βουλευτής και Υπουργός
73. Γιάννης Σχίζας Γιάννης, συγγραφέας
74. Σωτηροπούλου Ευαγγελία, Μηχανολόγος Μηχανικός
75. Τζανετουλάκου Φαίη, Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
76. Τζήμας Θέμης, Επίκουρος καθηγητής Νομικής σχολής Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Κύπρος
77. Τζώρτζη Μαρία, δικηγόρος
78. Τοπαλίδης Χάρης, Οικονομολόγος, Phd
79. Χρυσανθόπουλος Λεωνίδας, Πρέσβης επί τιμή

Υεμένη και Ιράν οδηγούν Σαουδική Αραβία και Κατάρ στα χνάρια των δίδυμων πύργων, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με την δύναμη και την επιρροή των ΗΠΑ να φτάνουν στο αποκορύφωμά τους αλλάζοντας τα πάντα εντός κι εκτός της χώρας, οι μέρες που ακολούθησαν την 11^η Σεπτεμβρίου 2001 ήταν αναμφίβολα ιστορικές.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο θάνατος 3.000 ανθρώπων από την επίθεση στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης και το Πεντάγωνο, έδωσε ώθηση σε μια πρωτοφανή ισλαμοφοβία κι ένα, πάλι άνευ προηγουμένου, κύμα αυταρχισμού (με κορυφή του παγόβουνου τη νομιμοποίηση των βασανιστηρίων και εξωχώριων φυλακών τύπου Γκουαντάναμο) και καθημερινής επιτήρησης. Ίντερνετ, κινητά, δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι, με αφορμή την 11^η Σεπτεμβρίου, τέθηκαν σε καθεστώς παρακολούθησης που ξεπέρασε την φαντασία ακόμη και του Όργουελ. Εκτός των ΗΠΑ, ο διαβόητος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας δικαιολόγησε την επίθεση κατά του Αφγανιστάν και του Ιράκ, η οποία προκάλεσε εκατομμύρια νεκρούς στις χώρες που δέχτηκαν την επίθεση, ενώ 7.000 σκοτώθηκαν αμερικάνοι στρατιώτες. Η αποδεδειγμένη ανυπαρξία όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ και η θριαμβευτική επάνοδος των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν το 2021, από κοινού με την άτακτη αποχώρηση των Αμερικανών, σήμανε για την Ουάσιγκτον το άδοξο τέλος μιας εποχής που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς για τα συμφέροντά της. Έχοντας ολοκληρωθεί επιτυχημένα για τις ΗΠΑ ο πόλεμος στον Κόλπο το 1991 και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τα μόνα εμπόδια που φαίνονταν να υπάρχουν για την πλανητική εδραίωση της αμερικανικής κυριαρχίας ήταν δύο, τόσο μακρινά όσο και ευάλωτα, καθεστώτα.

Αυτό το άδοξο τέλος των αμερικανικών σχεδίων που ξεκίνησε με την αποτυχία κατάκτησης του Αφγανιστάν και του Ιράκ, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, όταν στην επέτειο των 25 χρόνων από την 11^η Σεπτεμβρίου, ο στενότερος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, η Σαουδική Αραβία, δέχθηκε ένα πλήγμα ιστορικής σημασίας από τους αντάρτες Ανσάρ Αλάχ της Υεμένης. Εξ ίσου σοβαρά και στρατηγικής σημασίας πλήγματα δέχθηκε και το Κατάρ, ως άμεση συνέπεια της αντεπίθεσης του Ιράν. Έτσι, Σαουδική Αραβία και Κατάρ γίνονται τα πρώτα θύματα της ισραηλινο-αμερικανικής επίθεσης στο Ιράν, που παραμένει αλώβητο και επεκτείνει την ακτίνα δράσης του!

Θρίαμβος των ανταρτών στην Υεμένη

Οι εικόνες που μετέδωσαν Μέσα Ενημέρωσης και Κοινωνικής Δικτύωσης (εδώ, εδώ κι εδώ) από την πόλη Μόκα που κατέλαβαν οι αντάρτες της Υεμένης την Παρασκευή θύμιζαν την άρον – άρον φυγή των Αμερικανών από το Αφγανιστάν πριν πέντε χρόνια. Θωρακισμένα άρματα μεταφοράς προσωπικού, αντιαρματικοί πύραυλοι και άλλος στρατιωτικός εξοπλισμός, αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων, πέρασε στα χέρια των Υεμενιτών αποδεικνύοντας ότι οι Σαουδάραβες μισθοφόροι πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο. Παρότι μάλιστα η προέλαση των Υεμενιτών ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου και δεν υπήρχε μέρα που τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης να μην αναπαράγουν συντριπτικά χτυπήματα σε βάρος των Σαουδαράβων από ρακένδυτους Υεμενίτες με παντόφλες, ακόμη και αυτοσχέδια παπούτσια…

Η πρόσφατη κλιμάκωση ξεκίνησε με αφορμή την κηδεία του ανώτατου θρησκευτικού και πολιτικού ηγέτη του Ιράν, τον Ιούλιο του 2026. Η Σαουδική Αραβία που (με τη συνεργασία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων) έχει επιβάλει αποκλεισμό στην Υεμένη, προκαλώντας ανθρωπιστική καταστροφή στα όρια της γενοκτονίας, αρνήθηκε να δώσει άδεια προσγείωσης στο αεροπλάνο που μετέφερε κυβερνητικό στέλεχος των ανταρτών, ο οποίος είχε μεταβεί στο Ιράν για να πάρει μέρος στις εκδηλώσεις τιμής προς τον δολοφονημένο Χαμενεΐ. Το Ριάντ δικαιολόγησε την απόφασή του δηλώνοντας ότι το αεροπλάνο μετέφερε επίσης Ιρανούς στρατιωτικούς και drones. Στη συνέχεια βομβάρδισαν το αεροδρόμιο της Σανάα. Οι αντάρτες έστειλαν το αεροπλάνο να προσγειωθεί στην Χοντέιντα και ξεκίνησαν μια ολομέτωπη επίθεση εναντίον των μισθοφόρων της Σαουδικής Αραβίας. Το αποτέλεσμα ήταν η Σαουδική Αραβία να υποστεί μια συντριπτική ήττα, στρατηγικής σημασίας, κι η επίδειξη δύναμης εναντίον των ανταρτών Ανσαραλάχ να τους γυρίσει μπούμερανγκ!

Η απάντηση στο προφανές ερώτημα – μα πώς κατάφεραν οι Υεμενίτες και νίκησαν έναν τόσο καλά εξοπλισμένο στρατό και αδρά χρηματοδοτούμενο στρατό – βρίσκεται στο ψυχικό σθένος, τον ηρωισμό και την μακραίωνη ιστορία αυτού του λαού. Όλα τ’ άλλα, πχ στήριξη από το Ιράν, έπονται.

Η κατάληψη του λιμανιού Μόκα κι όλου σχεδόν του υεμενίτικου μετώπου στην Ερυθρά σημαίνει ότι το πέρασμα Μπαμπ αλ Μαντέμπ, που επιτρέπει τη σύνδεση της Ερυθράς με τον Κόλπο του Άντεν και τον Ινδικό Ωκεανό, περνάει ολοκληρωτικά πλέον στα χέρια των Υεμενιτών. Μετά απ’ αυτή την εξέλιξη και τα δύο νότια άκρα της αραβικής χερσονήσου, τα Στενά του Ορμούζ στα ανατολικά και το στενό του Μπαμπ αλ Μαντέμπ στα δυτικά, τελούν υπό τον έλεγχο του Ιράν και των δυνάμεων της αντίστασης. Από τα Στενά του Ορμούζ, πριν  την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση, περνούσε το 27% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και το 20% του παγκόσμιου εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου. Από το Μπαμπ αλ Μαντέμπ το 11% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και το 8% του παγκόσμιου υγροποιημένου αερίου. Καθόλου τυχαία δεν είναι η αύξηση της τιμής του πετρελαίου μπρεντ στα 105 δολ./βαρέλι που ώθησε την τιμή του πετρελαίου στα αμερικανικά βενζινάδικα ακόμη και στο αδιανόητο (ειδικά για προεκλογική περίοδο) επίπεδο των 6 δολ.

Ταπείνωση της Σαουδικής Αραβίας

Παρότι οι ζημιωμένοι αυτής της πολύ σημαντικής εξέλιξης ξεπερνούν τα όρια της Μέσης Ανατολής, μιας και σε περίπτωση οριστικού κλεισίματος η εναλλακτική του περίπλου της Αφρικής ισοδυναμεί με 14 ημέρες επιπλέον ταξίδι, δηλαδή εκτίναξη των ναύλων και του τελικού κόστους κάθε εμπορεύματος, άμεσα, ο μεγάλος χαμένος είναι η Σαουδική Αραβία. Το βασίλειο των Σαούντ ως τώρα έμενε σχεδόν ανεπηρέαστο από την αλλαγή του καθεστώτος στο Ορμούζ από το Ιράν, γιατί αύξανε τις εξαγωγές του μέσω του σαουδαραβικού αγωγού Ανατολή – Δύση, ιδιοκτησίας Aramco, μήκους  1.200 χλμ. και μεταφορικής ικανότητας 7 εκατ. βαρελιών/ημέρα. Έστελνε έτσι το αργό πετρέλαιο από τα ανατολικά της χώρας στα δυτικά, στο λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας για να φύγει νότια προς Ασία ή βόρεια μέσω του Κόλπου του Σουέζ προς Μεσόγειο. Όλα αυτά μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου. Η πρώτη κίνηση των Ανσαραλάχ ήταν να ανακοινώσουν πώς το πέρασμα παραμένει ανοικτό σε όλα τα πλοία, εξαιρουμένων εκείνων της Σαουδικής Αραβίας μέχρι τουλάχιστον το Ριάντ να τερματίσει τον 12ετή αποκλεισμό της Υεμένης. Επίσης, φτάνοντας οι αντάρτες στο λιμάνι Μόκα βρέθηκαν σε ακόμη πιο κοντινή απόσταση τόσο από τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις των Σαούντ όσο και από το Γιανμπού. Η Σαουδική Αραβία, πριν καν καταλάβουν οι Υεμενίτες την Μόκα στην Ερυθρά Θάλασσα και τα τρία κρίσιμα μικρά νησιά (Ζουκάρ, Περίμ και Μαγιούν), ανακοίνωσε την διακοπή της λειτουργίας του αγωγού, κατόπιν  ομαδικών πυρών που δέχτηκε τόσο από Υεμενίτες όσο και Ιρακινές οργανώσεις της αντίστασης, όπως δήλωσαν οι ίδιοι οι Σαουδάραβες. Αρχικά βέβαια το Ριάντ δήλωσε πώς κλείνει τον αγωγό για προληπτικούς λόγους. Μέχρι που άρχισαν να κυκλοφορούν βίντεο και δορυφορικές φωτογραφίες από βομβαρδισμένες εγκαταστάσεις της Aramco.

Για την ιστορία, να αναφερθεί ότι το λιμάνι Μόκα της Υεμένης, μπορεί να έχει χάσει την αξία του τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της αναβάθμισης των λιμανιών Άντεν και Χοντέιντα, στο παρελθόν ωστόσο είχε γνωρίσει δόξες. Από τον 16^ο έως και τον 18^ο αιώνα άνθισε λόγω των εξαγωγών καφέ, με τους Πορτογάλους να είναι οι πρώτοι που δοκίμασαν τον περίφημο καφέ Μόκα και τον εξήγαγαν στη συνέχεια στο Σουέζ, την Αλεξάνδρεια, την Ευρώπη και την Αμερική. Στη συνέχεια, η μετατροπή της Μόκα σε πεδίο μαχών μεταξύ της Οθωμανικής και της Βρετανικής αυτοκρατορίας επέτεινε τον μαρασμό, χωρίς ποτέ να πάψει να βγάζει τον εξαιρετικό καφέ.  

Η εμπλοκή Ιρακινών οργανώσεων στον βομβαρδισμό των σαουδαραβικών εγκαταστάσεων έχει τεράστιο συμβολισμό επειδή ο αγωγός Ανατολή – Δύση κατασκευάστηκε την δεκαετία του 1980 με σκοπό η Σ. Αραβία να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις από τον λεγόμενο «πόλεμο των τάνκερ» στα Στενά του Ορμούζ, στο πλαίσιο της επίθεσης του Ιράκ στο Ιράν. Με αυτόν τον τρόπο ο οίκος των Σαούντ μπορούσε να συνεχίσει να χρηματοδοτεί το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν και τις επιθέσεις του στο Ιράν χωρίς να πλήττεται από το κλείσιμο των Στενών. Σχεδόν 40 χρόνια μετά, οι δύο λαοί που ενεπλάκησαν σε έναν ακραία αιματηρό πόλεμο, με ευθύνη της Δύσης και του οίκου των Σαούντ, βομβαρδίζουν ανηλεώς τη Σ. Αραβία, στοχεύοντας μάλιστα εκείνες τις εγκαταστάσεις που του πρόσφεραν θωράκιση στον πόλεμο του ’80.  

Στόχος τα πετρέλαια

Ο αγωγός έγινε ξανά στόχος τον Απρίλιο του 2026, αλλά επισκευάστηκε γρήγορα με αποτέλεσμα οι εξαγωγές της Σαουδαραβίας να επιστρέψουν σχεδόν στα επίπεδα που βρίσκονταν πριν την επίθεση στο Ιράν, 6 εκατ. βαρέλια/ημέρα τον Ιούνιο. Η κατάσταση άλλαξε άρδην μετά τη  «φαεινή» ιδέα του Ριάντ να κλιμακώσει με την Υεμένη επ’ αφορμή την επιστροφή του Αμπντούλ Ματζίντ αλ Χούθι από την κηδεία του Χαμενεΐ τον Ιούλιο. Το αποτέλεσμα ήταν οι εξαγωγές της Σ. Αραβίας τον Αύγουστο από το Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, σύμφωνα με το πρόσφατο μηνιαίο δελτίο της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, να κατρακυλήσουν στα 2,5 εκατ. βαρέλια/ημέρα, το χαμηλότερο επίπεδο από το 2013, οδηγώντας σε ελεύθερη πτώση το σύνολο των εξαγωγών της Σ. Αραβίας. Μάλιστα, γράφτηκε ότι ακόμη κι αυτές οι ισχνές, για τα δεδομένα της Σ. Αραβίας, εξαγωγές υπερέβαιναν σημαντικά την παραγωγή της που καθηλώθηκε. Πιθανά το Ριάντ να έριξε στην αγορά συσσωρευμένα αποθέματα. Ενδεχόμενο που αυξάνει την πίεση για άμεση εύρεση λύσης με την Υεμένη εκ μέρους του Ριάντ.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το γεγονός ότι οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να στείλουν βομβαρδιστικά να ανακόψουν την υεμενίτικη προέλαση, όπως αποκάλυψε το αμερικανικό Μέσο Axios. Γονατισμένες προφανώς οι ΗΠΑ από τα ιρανικά χτυπήματα στον Περσικό, δεν δέχθηκαν να ανοίξουν ένα ακόμη μέτωπο στην Ερυθρά κι έτσι κρέμασαν τους Σαουδάραβες, που έχασαν σε λίγες μέρες 38 ταξιαρχίες και μια έκταση 5.400 τετ. χλμ. Η εγκατάλειψη του Ριάντ αποτελεί ένα ακόμη κρίκο στην μακρά αλυσίδα της προδοσίας των αραβικών καθεστώτων από τις ΗΠΑ, αφού πρώτα απομύζησαν μία προς μία αυτές τις χώρες εγκαθιστώντας βάσεις και πουλώντας πανάκριβο πολεμικό εξοπλισμό και …υποσχέσεις για συμμαχία. Κι όταν ήρθε η ώρα της μάχης ακόμη και ο ανεξέλεγκτος, πολεμοχαρής Τραμπ αρνήθηκε να καλύψει αυτές τις χώρες. Προς γνώση…

Η συνέχιση της υεμενίτικης προέλασης προς το Άντεν, όπου έχει την έδρα της η κυβέρνηση των δοσίλογων – συνεργατών, αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο εκδίωξης των Σαουδαράβων απ’ όλη την χώρα ακόμη και εντός των επόμενων 24ωρων. Αν συμβεί αυτό, το Ιράν θα εγγράψει στα κέρδη του όχι μόνο τον πλήρη έλεγχο του Μπαμπ αλ Μαντέμπ, δηλαδή του εναλλακτικού προς το Ορμούζ Στενού (που οι Άραβες το έλεγαν και «Πύλη των Δακρύων» εξ αιτίας των τεράστιων κινδύνων που εγκυμονούσε η διέλευσή του), αλλά την απελευθέρωση της Υεμένης. Η Σαουδική Αραβία θα μετράει μια ταπεινωτική ήττα, που θα την οδηγήσει σε άνευ όρων συνθηκολόγηση. Δηλαδή, θα δώσει την Υεμένη για να πάρει τις εξαγωγές πετρελαίου.

Εναλλακτικά σενάρια, όπως κόλαση πυρός από την Σαουδική Αραβία για να σταματήσει την προέλαση, δεν συγκεντρώνουν πολλές ελπίδες διότι υποτιμούν την έκθεση των εγκαταστάσεων του Ριάντ σε υεμενίτικα αντίποινα.  

Οικονομική χρεοκοπία

Η Σαουδική Αραβία έχει βρεθεί σε μια τόσο δεινή οικονομική θέση που η σημερινή συγκυρία αγγίζει τα όρια της υπαρξιακής απειλής, αποτελώντας σημείο – σταθμό στην βραχύβια ούτως ή άλλως ιστορία της (εντελώς αντίθετα απ’ ότι συμβαίνει με την πλούσια ιστορία της Υεμένης ή «Ευδαίμονος Αραβίας» όπως την αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι). Προς επίρρωση, δύο γεγονότα.

Το πρώτο αφορά την κατάρρευση του σχεδίου κατασκευής της φουτουριστικής πόλης ΝΕΟΜ στην Ερυθρά που υποτίθεται ότι θα οδηγούσε την Σ. Αραβία στην εποχή μετά το πετρέλαιο, αλλά την οδήγησε στην καταστροφή. Θα ήταν το μεγαλύτερο κατασκευαστικό πρότζεκτ και κατέληξε να είναι το πιο αποτυχημένο πρότζεκτ στην ιστορία του καπιταλισμού. Ήδη έχει απορροφήσει τοι αστρονομικό ποσό των 50 δισ. δολ. ενώ αναμένεται να απορροφήσει κι άλλα, μόνο και μόνο για την διαχείριση της εν εξελίξει οικονομικής καταστροφής.

Το δεύτερο, που συνδέεται με το πρώτο, αφορά τον αυξανόμενο εξωτερικό δανεισμό της Σ. Αραβίας. Για πρώτη φορά δανείστηκε από το εξωτερικό το 2024 σχεδόν 10 δισ. δολ. ενώ το 2025 δανείστηκε 33 δισ. δολ. Στις 31 Αυγούστου ζήτησε κοινοπρακτικό δάνειο από διεθνείς τράπεζες ύψους 8 δισ. δολ. για να καλύψει το κενό που άφησε η κατάρρευση των εξαγωγών πετρελαίου. Κι ακόμη οι υεμενίτες αντάρτες δεν είχαν πάρει υπό τον έλεγχό τους την «Πύλη των Δακρύων» όπως συνέβη με τη κατάληψη της Μόκας.

Συμπερασματικά, η Σ. Αραβία, αυτή η μοναδική μηχανή παραγωγής ρευστού, έχει οδηγηθεί σε μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, λόγω της στάσης της κατά την διάρκεια της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης στο Ιράν. Μοναδική της επιλογή για να μην καταρρεύσει οικονομικά είναι οι ανεμπόδιστες εξαγωγές πετρελαίου και αερίου. Μόνο που αυτό προϋποθέτει να δεχθούν τους όρους των Υεμενιτών στο Μπαμπ αλ Μαντέμπ και του Ιράν στο Ορμούζ.

Στην ίδια δεινή οικονομική θέση βρίσκονται και οι άλλες χώρες του Περσικού Κόλπου λόγω της κατάρρευσης των εσόδων από τις εξαγωγές, μετά την αλλαγή του καθεστώτος διέλευσης στα Στενά του Ορμούζ. Ενδεικτικά, ο κρατικός προϋπολογισμός του Κατάρ το πρώτο τρίμηνο του 2026 κατέγραψε έλλειμμα ύψους 10,3 δισ. ραντ και το δεύτερο τρίμηνο κατά 21 δισ.!

Σε αυτό το πλαίσιο, η καταστροφή των αμερικανικών βάσεων στις αραβικές χώρες, αλλά και πολιτικών και ενεργειακών εγκαταστάσεων που συνέδραμαν στην επίθεση στο Ιράν συμπληρώνεται από μια άνευ προηγουμένου οικονομική κατάρρευση. Αποτέλεσμα είναι η συρρίκνωση της αμερικανικής επιρροής στην Μέση Ανατολή.

25 χρόνια μετά η αυτοκρατορία καταγράφει την μια ήττα μετά την άλλη…

Αντί να αυξήσουν, θα μειώσουν τα επιδόματα ανεργίας, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, κι όχι δια στόματος πρωθυπουργού μια εβδομάδα πριν από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης, έγιναν οι ουσιαστικές προεκλογικές εξαγγελίες. Οι υποσχέσεις της ΔΕΘ ήταν κατά κοινή ομολογία ξέπνοες με χρονικό ορίζοντα δύο, τριών και περισσότερων ετών. Αντίθετα, η δήλωση του Μαρινάκη, ότι αν εκλεγεί ξανά η ΝΔ θα ζητήσει το περιορισμό του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες, θα έχει πραγματικό αντίκτυπο άμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και έμμεσα σε εκατομμύρια, καταβαραθρώνοντας το βιοτικό τους επίπεδο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επιχείρησε να δικαιολογήσει την πρότασή του δηλώνοντας ότι «όποιος θέλει να βρει δουλειά βρίσκει» κι ότι η «ανεργία στην Ελλάδα είναι χαμηλότερη από πολλές άλλες χώρες». Πρόκειται για εντελώς ατεκμηρίωτες και αυθαίρετες διατυπώσεις, που επιχειρούν να αντιστρέψουν μια ωμή πραγματικότητα: ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο φειδωλά κράτη πρόνοιας, που κινούνται στα όρια της τιμωρίας των φτωχών. Ας κρατήσουμε ορισμένα δεδομένα που αποδεικνύουν ότι αν κάτι χρειάζεται το σύστημα των παροχών της Ελλάδας είναι επέκταση κι επιπλέον χρηματοδότηση κι όχι περαιτέρω περικοπές.

Η ανεργία πράγματι μειώνεται στην Ελλάδα, έχοντας φτάσει, με βάση  την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΑΤ, στο 7,9% το δεύτερο τρίμηνο του 2026 (από 8,6% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, 9,8% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024 κοκ), αλλά η μείωση πλέον «βρίσκει» σε ένα όριο που είναι το «φυσικό» ποσοστό ανεργίας της Ελλάδας. Κοινώς, περαιτέρω πτώση της ανεργίας ας μην περιμένουμε από δω και πέρα, ακόμη κι αν συνεχιστούν τα επίπεδα μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας των τελευταίων χρόνων (2,1% κάθε χρόνο από το 2023 ως το 2025) – κάτι που δεν πρόκειται να γίνει. Τα αμέσως επόμενα χρόνια η αύξηση του ΑΕΠ θα περιοριστεί (λόγω εξάντλησης του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ανόδου των επιτοκίων του ευρώ και ευρωπαϊκής ύφεσης) και η πτώση της ανεργίας θα επιβραδυνθεί ή θα ανακοπεί και θα αρχίσει να αυξάνεται. Ενδεικτικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει για φέτος ετήσιο ρυθμό μεγέθυνσης 1,8% και 1,6% για το 2027. Εξ ίσου υποδεέστερους ρυθμούς μεγέθυνσης προβλέπουν ΔΝΤ και ΟΟΣΑ, με την παραδοχή μάλιστα ότι το σαουδαραβικό πετρέλαιο ρέει άφθονο…

Όποιος ωστόσο διαβάζει και κάτι παραπάνω από τους τίτλους μπορεί να διαπιστώσει ότι η ομολογουμένως ευχάριστη πτώση της ανεργίας συνοδεύεται από πολλές ακόμη πικρές αλήθειες. Για παράδειγμα: ναι μεν η ανεργία το δεύτερο τρίμηνο του 2026 έπεσε στο 7,9% ωστόσο η ανεργία σε όσους έχουν απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης ήταν 8,1%, στους απόφοιτους Γυμνασίου 11,5%, στους απόφοιτους Δημοτικού 10,4%, ενώ σε όσους έχουν βγάλει μερικές τάξεις του δημοτικού ή δεν πήγαν καθόλου σχολείο έφτασε το 20,7%! Με άλλα λόγια υπάρχει ένα κομμάτι της εργατικής τάξης, κυρίως η ανειδίκευτη εργασία  και σίγουρα αυτή που στερείται μορφωτικών προσόντων που στενάζει λόγω ανεργίας, σε ποσοστό τριπλάσιο του εθνικού μέσου όρου. Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Θερίζει η μακροχρόνια ανεργία

Έτερο παράδειγμα που δείχνει ότι η πτώση της ανεργίας είναι η μισή αλήθεια για τη κατάσταση απασχόλησης της ελληνικής  μισθωτής εργασίας σχετίζεται με την δομή της βάσει του χρόνου παραμονής στον εφεδρικό στρατό. Από τους 380.000 ανέργους  το δεύτερο τρίμηνο του 2026, μόνο 40.000 άτομα δήλωναν άνεργοι έως και δύο μήνες. 51.500 είναι οι άνεργοι από 3 ως 5 μήνες, 77.700 από 6 ως 11 μήνες και 201.400 για πάνω από 12 μήνες. Το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων ανέρχεται σε 53,1% του συνόλου! Αναγνωρίζοντας ως άνεργους ο Π. Μαρινάκης μόνο όσους παραμένουν χωρίς δουλειά ως 2 μήνες θα ρίξει στον κοινωνικό Καιάδα το 90% (αν το επίδομα ανεργίας καταβάλλεται αναλογικά με την διάρκεια της ανεργίας) που βρίσκεται μάλιστα στην χειρότερη δυνατή εισοδηματική, οικονομική και κοινωνική θέση! Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Ένα ακόμη παράδειγμα που δείχνει ότι η ανεργία στην Ελλάδα πονάει περισσότερο απ’ όσο δείχνει η κατ’ έτος πτώση της σχετίζεται με την χωρική της διάσταση. Η ανεργία ήταν μεν 7,9% σε εθνικό επίπεδο, αλλά στην Ήπειρο ήταν 10,6%, στην Δυτική Ελλάδα 12,4%, στην Δυτική Μακεδονία 12,7% και στα Ιόνια Νησιά 13,4%. Δηλαδή σε περιοχές που η αποβιομηχάνιση, η απολιγνιτοποίηση και η εγκατάλειψη της υπαίθρου ελέω Κοινής Αγροτικής Πολιτικής γνώρισαν δόξες η ανεργία είναι σχεδόν διπλάσια της μέσης εθνικής. Εξ ίσου μεγάλα ποσοστά γνωρίζει και στις λαϊκές – εργατικές γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων. Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Η ανεργία στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Τον Ιανουάριο του 2026, σύμφωνα με την Eurostat, όταν η εποχιακά προσαρμοσμένη ανεργία στην ΕΕ ήταν 5,8% και στην Ευρωζώνη των 21 έφτανε το 6,1%, στην Ελλάδα ήταν 7,7%. Η Ελλάδα έχει χαμηλότερη ανεργία μόνο από την Ισπανία (9,8%), τη Σουηδία (8,7%) και την Φινλανδία (10,2%). Αυτές είναι οι «πολλές ισχυρές χώρες» στις οποίες αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν σε ρόλο λαγού έριξε την ιδέα της επιδείνωσης των όρων παροχής του επιδόματος ανεργίας;

Ουραγός στην ΕΕ η Ελλάδα

Τα επιδόματα ανεργίας που καταβάλλει η Ελλάδα αντιπροσωπεύουν ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά επί του ΑΕΠ στην ΕΕ. Το 2023, τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, και πάλι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, τα επιδόματα ανεργίας στην ΕΕ των 27 αντιπροσώπευαν το 1,04% του ΑΕΠ και στην Ευρωζώνη των 21 ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό: 1,14% του ΑΕΠ. Την ίδια χρονιά στην Ελλάδα αντιπροσώπευαν 0,93% του ΑΕΠ, αποδεικνύοντας πόσο μεροληπτικός είναι ο αγώνας δρόμου όλων των ελληνικών κυβερνήσεων για την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής στην εθνική νομοθεσία, μιας και αφορά μόνο ό,τι πιο αντιδραστικό και αντιλαϊκό περιλαμβάνει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Το υψηλότερο ποσοστό δαπανών για την ανεργία επί του ΑΕΠ στο μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών, είναι αποτέλεσμα της μεγαλύτερης γενναιοδωρίας που χαρακτηρίζει την ενίσχυση των ανέργων. Στον αντίποδα της Ελλάδας όπου η διάρκεια της επιδότησης ξεκινάει από 5 και φτάνει το ανώτερο τους 12 μήνες, ανάλογα με τις ημέρες εργασίας, σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης φτάνει ακόμη και τα δύο χρόνια (Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία κ.α.). Επίσης, η Ελλάδα έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης που ανέρχεται στο 55% του κατώτατου μισθού όπως και επιδοτούμενων επί των συνολικών ανέργων.

Όπως φαίνεται στον πίνακα του Eurofound που ακολουθεί στην Ελλάδα το 81% των ανέργων δεν λαμβάνει κανένα επίδομα ή βοήθεια! Επιδόσεις που συγκρίνονται μόνο με εκείνες της ανατολικής Ευρώπης. Στην δυτική Ευρώπη, αντίθετα, τα ποσοστά των ανέργων που δεν λαμβάνουν καμία κρατική βοήθεια και αφήνονται στο έλεος της μαύρης εργασίας και της ελεημοσύνης είναι σημαντικά χαμηλότερα: Ιταλία 76%, Πορτογαλία 72%, Ισπανία 69%, Γαλλία 58%, Γερμανία 42% κοκ.

Ποσοστό ανέργων που δεν λαμβάνουν επίδομα ή βοήθεια, 2022

Παρόλα αυτά αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε απ’ όσα είπε ο υπουργός της ΝΔ και προνομιακός συνομιλητής του πρωθυπουργού, γιατί είναι πράγματι κοντά στην αλήθεια, είναι ότι τα λεφτά αυτά θα πρέπει να κατευθυνθούν στις επιχειρήσεις. Η ΝΔ εποφθαλμιά τα επιδόματα ανεργίας όχι μόνο για να οδηγήσει στην εξαθλίωση ακόμη κι όσους ανέργους επιδοτούνται και να αναγκάσει ακόμη κι ανθρώπους 50 και 60 ετών να εργαστούν υπό συνθήκες δουλείας στην τουριστική γαλέρα. Απειλεί τα επιδόματα και τους ανέργους για να χαρίσει ακόμη κι αυτά τα εκατομμύρια στην ολιγαρχία, υπό την μορφή επιδοτήσεων, στο όνομα της ψηφιακής ή πράσινης μετάβασης.

Αντίθετα με τις δηλώσεις του Μαρινάκη, αν κάτι επιβάλει ο ρεαλισμός είναι την επέκταση των επιδομάτων ανεργίας για να καλύψουν όλους τους άνεργους, την αύξηση του ποσοστού αναπλήρωσης, δηλαδή του ύψους τους και την χρονική διεύρυνση ώστε να καταβάλλονται για όσο καιρό διαρκεί η ανεργία. Αυτοί οι στόχοι γίνονται ακόμη πιο αναγκαίοι σήμερα επειδή η εισαγωγή και η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στις επιχειρήσεις καταργεί μαζικά θέσεις ακόμη και εξειδικευμένης εργασίας, δημιουργώντας μια νέα γενιά ανέργων…