Επόμενος σταθμός …Λιβύη

The new Libyan flag is raised during a parade in the eastern city of Benghazi to celebrate the second anniversary of Nato's first military operation in Libya on March 19, 2013. On 19 March 2011, Kadhafi's troops and tanks entered the city and the same day French forces began an international military intervention in Libya, later joined by coalition forces with strikes against armoured units south of Benghazi and attacks on Libyan air-defence systems, after UN Security Council Resolution 1973 called for using "all necessary means" to protect Libyan civilians and populated areas from attack by government forces. AFP PHOTO / ADBULLAH DOMA (Photo credit should read ABDULLAH DOMA/AFP/Getty Images)

Το ερώτημα δεν είναι το αν, αλλά το πότε θα γίνει η επέμβαση στη Λιβύη! Το ξεδίπλωμα των χαρτών στα δυτικά επιτελεία ξεκίνησε με αφορμή την απροθυμία των δύο κυβερνήσεων που έχουν μοιράσει τη χώρα να συνεργαστούν και να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν τον Δεκέμβρη, στο πλαίσιο της συμφωνία συνεργασίας που υπέγραψαν με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ. Όλα ωστόσο έμειναν στα χαρτιά. Τόσο η ήπια ισλαμική κυβέρνηση με έδρα την Τρίπολη, όσο κι η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στα ανατολικά με έδρα της βουλής το Τομπρούκ, έχουν αρνηθεί να υλοποιήσουν τους όρους της συμφωνίας διαιωνίζοντας τη διαίρεση της Λιβύης και τις εχθροπραξίες μεταξύ τους.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ο κύβος ωστόσο ερρίφθη όταν έγινε ορατός ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν οι 6.500 μαχητές του Ισλαμικού κράτους που βρίσκονται στη Λιβύη όχι μόνο για τη χώρα, αλλά για ολόκληρη την περιοχή: Ακόμη και την Αλγερία και την Τυνησία στα δυτικά, το Νίγηρα και το Μάλι στα νότια.

Στο εσωτερικό της Λιβύης το Ισλαμικό κράτος έχει επιλέξει να ακυρώνει μία – μία τις πηγές των εσόδων των δύο κυβερνήσεων (δεδομένου ότι το πετρέλαιο αποτελεί το 80% της παραγωγής της Λιβύης) ανατινάζοντας διυλιστήρια και πετρελαιοπηγές αντίθετα με όσα έκανε στη Συρία όπου τα καταλάμβανε, χρηματοδοτώντας από τη λειτουργία τους στρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατά τους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς αυτό οφείλεται στην τεχνική πολυπλοκότητα και τα μεγέθη των εγκαταστάσεων στη Λιβύη. Ενδεχομένως επίσης να οφείλεται και στην απουσία ενός πρόθυμου γειτονικού κράτους που να απορροφά τις πωλήσεις και να τροφοδοτεί με ρευστό το Ισλαμικό Κράτος, όπως έκανε η Τουρκία στην περίπτωση της Συρίας. Το αποτέλεσμα είναι πώς τώρα η Λιβύη εξορύσσει μόλις το 20% του πετρελαίου που εξόρυσσε πριν το 2010: 350.000 τόνοι έναντι 1,7 εκ.!

Μέχρι στιγμής οι Δυτικοί αρκούνται σε επιλεκτικούς βομβαρδισμούς και δολοφονικές επιχειρήσεις ακριβείας από ειδικές δυνάμεις κυρίως της Γαλλίας, καθώς οι ΗΠΑ μέσω του ίδιου του προέδρου τους Μπαράκ Ομπάμα έχουν δηλώσει ότι η Λιβύη αποτελεί υπόθεση των Ευρωπαίων, εννοώντας πρωτίστως τη Γαλλία και την Αγγλία. Δεν έχουν ωστόσο καταφέρει να περιορίσουν τη δράση του Ισλαμικού Κράτους που πλέον με κέντρο τη Σύρτη (γενέτειρα του Καντάφι) που είναι η τρίτη πόλη – σημείο αναφοράς του, μετά τη Μοσούλη στο Ιράκ και τη Ράκα στη Συρία, κατέχει μια περιοχή με μέτωπο στη Μεσόγειο μήκους περίπου 300 χιλιομέτρων. Κατάφερε δηλαδή να εδραιωθεί παρότι στη Λιβύη δεν υφίσταται ο διαχωρισμός Σουνιτών και Σιιτών που τροφοδότησε στη Μέση Ανατολή την εκρηκτική ανάπτυξη του Ισλαμικού Κράτους, πέραν φυσικά του ζεστού χρήματος που έστελναν οι ΗΠΑ μέσω των πετρομοναρχιών του Κόλπου… Τώρα το Ισλαμικό Κράτος ολοκληρώνει την αποστολή του προσφέροντας την τέλεια αφορμή για ένα νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 26 Μαρτίου 2016

Δημιούργημα των ΗΠΑ το Ισλαμικό Κράτος (Επίκαιρα 28/5-3/4/2015)

isis_ciaΜε ξεμπρόστιασμα των Αμερικάνων ισοδυναμεί το έγγραφο της αμερικάνικης μυστικής υπηρεσίας DIA που είδε το φως της δημοσιότητας από την οργάνωση Judicial Watch, και στο οποίο περιγράφονται οι σχέσεις …πάθους μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισλαμικού Κράτους. (Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό έγγραφο). Το αποχαρακτηρισμένο έγγραφο, που φέρει ημερομηνία Αύγουστο του 2012, αποκαλύπτει πόσο υποκριτικά είναι τα δάκρυα της Δύσης για τις σφαγές αμάχων και αιχμαλώτων ή τις καταστροφές ιστορικών μνημείων που πραγματοποιεί το Ισλαμικό Κράτος στα εδάφη της Συρίας και του Ιράκ, καθώς η Ουάσινγκτον στήριξε τους αδίστακτους δολοφόνους φονταμενταλιστές με κάθε δυνατό τρόπο για να ανατρέψουν τον Άσαντ στη Συρία και να αποτρέψουν την εξάπλωση της επιρροής του Ιράν στην Μέση Ανατολή.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Στο κείμενο έκτασης 7 σελίδων της DIA αναφέρεται ότι η οργάνωση Αλ Κάιντα στο Ιράκ (AQI) που ήταν ο πρόδρομος του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ (ISI) και που αργότερα μετεξελίχθηκε σε Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και το Ιράκ (ISIS) «υποστήριξε την αντιπολίτευση στη Συρία από την αρχή, τόσο ιδεολογικά όσο και με την βοήθεια των Μίντια». Η ανάλυση των υπηρεσιών πληροφοριών αναγνωρίζει ότι «η άνοδος της εξέγερσης στη Συρία» προσλαμβάνει ολοένα και περισσότερο «θρησκευτική κατεύθυνση» συγκεντρώνοντας υποστήριξη από Σουνίτικες «θρησκευτικές και φυλετικές εξουσίες» της γύρω περιοχής. Σε κεφάλαιο με τίτλο «Μελλοντικές υποθέσεις για την κρίση» η έκθεση της DIA προβλέπει ότι με την επιβίωση του καθεστώτος του Άσαντ, καθώς θα επανακτά τον έλεγχο των Συριακών εδαφών, η κρίση θα μεταλλαχθεί σε «πόλεμο δι’ αντιπροσώπων». Προτείνεται μάλιστα στη συνέχεια η δημιουργία «ασφαλών θυλάκων, υπό διεθνή προστασία, όμοιους με αυτούς που δημιουργήθηκαν στην Λιβύη, όταν επιλέγηκε η Βεγγάζη ως κέντρο επιχειρήσεων για την προσωρινή κυβέρνηση».

Μια ιδανική ατμόσφαιρα…

Το έγγραφο των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών, που διαβάστηκε από το υπουργείο Εξωτερικών, το Πεντάγωνο, το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, την CIA, το FBI κ.α. προέβλεπε ακόμη και τη δημιουργία του Χαλιφάτου και παρόλα αυτά οι ΗΠΑ συνέχιζαν να υποστηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος! «Αν η κατάσταση ξεδιπλωθεί υπάρχει η πιθανότητα δημιουργίας με έμμεσο ή άμεσο τρόπο μιας Σαλαφίστικης Αρχής στην ανατολική Συρία κι αυτό ακριβώς είναι που θέλουν οι δυνάμεις που υποστηρίζουν την αντιπολίτευση, προκειμένου να απομονώσουν το συριακό καθεστώς που θεωρείται το στρατηγικό βάθος της Σιιτικής επέκτασης». Και λίγο παρακάτω αναφέρεται: «Η επιδείνωση της κατάστασης δημιουργεί την ιδανική ατμόσφαιρα για να επιστρέψει η Αλ Κάιντα του Ιράκ στους παραδοσιακούς της θύλακες στη Μοσούλη και το Ραμαντί».

Όλα τα παραπάνω αποκαλύπτουν ότι η Ουάσινγκτον κάθε άλλο παρά από τα …σύννεφα έπεφτε όταν έβλεπε την μαύρη σημαία του χαλιφάτου να υψώνεται στις πόλεις που κατακτούσε. Πρόβλεψαν με μαθηματική ακρίβεια την δυναμική του τέρατος που εξέθρεψαν και δεν έκαναν το παραμικρό για να την ανατρέψουν.

Το έγγραφο της DIA δεν είναι και το μοναδικό στοιχείο που βεβαιώνει τις ευθύνες των ΗΠΑ, και των συμμάχων τους φυσικά, στην εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους. Πλήθος στοιχείων δείχνει ότι οι νίκες του Ισλαμικού Κράτους ουδέποτε θα είχαν συμβεί αν δεν υπήρχε η ανοχή ή και η δραστήρια στήριξη των ΗΠΑ και των συμμαχικών τους κρατών στον Περσικό Κόλπο.

Με αφορμή την κατάληψη της πόλης Ραμαντί από το Ισλαμικό Κράτος, που την είχε προβλέψει η έκθεση της DIA(!), στα μέσα Μαΐου ο επικεφαλής της Επιτροπής άμυνας και Ασφάλειας της Ιρακινής Βουλής κατηγόρησε ευθέως τους Αμερικάνους! «Οι ΗΠΑ απέτυχαν να προμηθεύσουν τον κατάλληλο εξοπλισμό, όπλα και αεροπορική υποστήριξη» δήλωσε στο διεθνές πρακτορείο Associated Press.

Η Σαουδική Αραβία μέγας χρηματοδότης

Η βρετανική εφημερίδα The Guardian απέδωσε στα τέλη Απριλίου σε μία λέξη με 3 μόνο γράμματα την σαρωτική επικράτηση του Ισλαμικού Κράτους έναντι του συριακού στρατού στην πόλη Τζισρ αλ-Σουγκούρ, όπου πριν 4 χρόνια, τον Ιούνιο του 2011, η νίκη του συριακού στρατού είχε συμβολίσει την ανάκτηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων στο πεδίο των μαχών από τον Άσαντ. Τώρα η ήττα του κυβερνητικού στρατού στην ίδια πόλη υπογραμμίζει την συνεχή του υποχώρηση. Η μαγική λέξη είναι …Tow, όπως λέγονται οι κατευθυνόμενοι πύραυλοι αμερικάνικης κατασκευής που χρησιμοποιεί κατά κόρον το Ισλαμικό Κράτος. «Οι Tow που παρέχονται από την Σαουδική Αραβία έχουν προκαλέσει σοβαρές απώλειες στον συριακό στρατό κι έχουν χρησιμοποιηθεί ευρύτατα τους προηγούμενους μήνες, στη βόρεια και νότια Συρία». Η βρετανική εφημερίδα είναι αποκαλυπτική και στο τι άλλαξε στην περίοδο αυτών των 4 ετών, επιτρέποντας στο Ισλαμικό Κράτος να επιστρέψει δριμύτερο: «Η τύχη της αντιπολίτευσης άλλαξε μετά την επαναπροσέγγιση της Τουρκίας, που ήταν ο κύριος υποστηρικτής των Ισλαμιστών αντι-Ασαντικών ανταρτών και της Σαουδικής Αραβίας, που υποστήριζε πιο μετριοπαθείς ομάδες εξεγερμένων». Η Τουρκία κι οι χώρες του Περσικού Κόλπου περιγράφονται ως οι κύριοι υποστηρικτές της αντιπολίτευσης και στο αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της DIA… Στο συγκεκριμένο ντοκουμέντο βέβαια παραλείπεται να αναφερθεί ότι χώρες όπως το Κατάρ κι η Σαουδική Αραβία είναι το μακρύ χέρι των Αμερικάνων στο εμπόριο όπλων. Ούτε σφαίρα κι ούτε δολάριο δεν θα έφευγε από το Ριάντ και τα Εμιράτα αν δεν είχαν ενημερωθεί εγκαίρως και δεν είχαν συναινέσει οι ΗΠΑ. Με το πιθανότερο σενάριο ωστόσο να θέλει τις ΗΠΑ να διατάσσουν τις πετρομοναρχίες να εξοπλίζουν την κάθε εξτρεμιστική ομάδα, για να αποφύγει η Ουάσινγκτον να εκτεθεί πολιτικά η ίδια…

Ενώ, οι βρετανικοί Φαϊνάνσιαλ Τάιμς στις 16 Μαΐου 2013 είχαν περιγράψει πολύ χαρακτηριστικά τον χορό εκατομμυρίων που έχουν στήσει οι πετρομοναρχίες με μοναδικό στόχο την ανατροπή του Άσαντ. «Το πλούσιο σε φυσικό αέριο κράτος του Κατάρ δαπάνησε 3 δις. δολ. τα προηγούμενα δύο χρόνια για να υποστηρίξει την εξέγερση στη Συρία, ξεπερνώντας οποιαδήποτε άλλη χώρα. Τώρα όμως απειλείται από τη Σαουδική Αραβία που αναδεικνύεται σε κύρια πηγή όπλων για τους αντάρτες. Το μικρό κράτος με τις τεράστιες φιλοδοξίες είναι ο μεγαλύτερος χορηγός της πολιτικής αντιπολίτευσης προσφέροντας γενναιόδωρα πακέτα μετανάστευσης στους λιποτάκτες (κατά μία εκτίμηση ανέρχεται σε 50.000 δολ. το χρόνο για έναν λιποτάκτη και την οικογένειά του), ενώ έχει προσφέρει και τεράστια ποσά σε ανθρωπιστική βοήθεια. Τον Σεπτέμβρη οι αντάρτες στην πόλη Αλέπο της Συρίας έλαβαν ένα εφ’ άπαξ ποσό ύψους 150 δολαρίων, με την ευγενική χορηγία του Κατάρ».

Οι εγκληματικές ευθύνες των μοναρχιών του Κόλπου στις «επιτυχίες» των δολοφόνων του Ισλαμικού Κράτους κι άλλων αντίστοιχων οργανώσεων είχαν περιγραφεί με σημαντικές λεπτομέρειες και σε έκθεση του Ινστιτούτου Μπρούκινγκς, με ημερομηνία 16 Νοεμβρίου 2013 και τίτλο «Παίζοντας με τη φωτιά». (Εδώ η σχετική έκθεση) Η εισαγωγή του δε, ξεκινάει με τα εξής: «Τα τελευταία 2,5 χρόνια το Κουβέιτ έχει αναδυθεί σε οικονομικό και οργανωτικό κόμβο για δωρεές και μεμονωμένη υποστήριξη των δεκάδων αντάρτικων οργανώσεων στη Συρία. Αυτοί οι χρηματοδότες εκμεταλλεύονται την μοναδική ελευθερία συνεργιών και τους σχετικά αδύνατους χρηματοοικονομικούς κανόνες για να διοχετεύουν χρήματα στις εκτιμώμενες σε 1.000 αντάρτικες ομάδες που μάχονται ενάντια στον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ…»

Αρέσει σε %d bloggers: