Επίδειξη αδιαλλαξίας από Μακρόν

«Είμαστε ένας μικρός κρίκος σε μια αλυσίδα διάρκειας 350 χρόνων. Δεν μπορούμε να είμαστε η γενιά που θα θυσιάσει αυτούς που θα ακολουθήσουν». Οι φράσεις αυτές περιλαμβάνονται στην απάντηση προς την κυβέρνηση από τους χορευτές του μπαλέτου του Παρισιού, όταν τους τέθηκε από την γαλλική κυβέρνηση η εξής «συμβιβαστική», όπως χαρακτηρίστηκε, πρόταση: Να διακόψουν την απεργία στην οποία συμμετέχουν ενεργά όχι μόνο μαζί με τους τεχνικούς και τους μουσικούς αλλά επίσης μαζί με τους σιδηροδρομικούς, το νοσηλευτικό προσωπικό κι άλλους εργαζόμενους από δεκάδες κλάδους και οι προτεινόμενες αντι-ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις να μην ισχύσουν για όσους ήδη εργάζονται, αλλά για όσους  προσληφθούν μετά την 1η Ιανουαρίου 2022. Η απάντηση των χορευτών απένανι στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση του Μακρόν και την πρόταση διάσπασης των εργαζομένων κατέληγε σε μια κατηγορηματική άρνηση.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Οι χορευτές του μπαλέτου του Παρισιού που αμείβονται 35.000 ευρώ ετησίως συνταξιοδοτούνται στα 42 χρόνια και μέχρι τα 62 τους ανταμείβονται με το 45% ως 48% του μισθού που λάβαιναν όσο εργάζονταν. Αυτή την 20ετία κατά κανόνα εργάζονται ως δάσκαλοι χορού. Οι ίδιοι δε μόνο προνομιακό δεν θεωρούν το καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησής τους στα 42 χρόνια, δεδομένων των πολλών ατυχημάτων και μικρών ή μεγάλων τραυματισμών που συμβαίνουν, λόγω της φύσης της δουλειάς τους. Όλα αυτά ωστόσο δεν απέτρεψαν την κυβέρνηση από τον διασυρμό τους, ειδικά μετά την άρνηση τους να δεχτούν την «συμβιβαστική» πρόταση. Πιθανά η σκληρή στάση της κυβέρνησης να τους οδήγησε στην πρώτη γραμμή των αγώνων όλη αυτή την περίοδο.

Την προηγούμενη Κυριακή 12 Ιανουαρίου κι ενώ η απεργία βρισκόταν στην 39η μέρα της και στους δρόμους της γαλλικής πρωτεύουσας  διαδήλωναν 150.000 εργαζόμενοι, ο πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ έκανε μια επικοινωνιακή επιχείρηση που πολύ γρήγορα κι εντελώς αδικαιολόγητα παρουσιάστηκε ως συμβιβασμός ή υποχώρηση της κυβέρνησης, ακόμη κι ως πρώτη νίκη των γάλλων απεργών. Πρότεινε να παγώσει η διαδικασία ψήφισης του νομοσχεδίου που είναι ήδη σε εξέλιξη μέχρι να δοθεί στη δημοσιότητα μια έκθεση που έχει παραγγείλει η κυβέρνηση και θα είναι έτοιμη τέλος Απριλίου που θα απαντάει στο χρηματοδοτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας και συμπυκνώνεται σε ένα έλλειμμα ύψους 19 δισ. ευρώ ετησίως. Ο γάλλος πρωθυπουργός δεν εξήγγειλε καμμιά αλλαγή για τις σημαντικότερες προβλέψεις του αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου που αφορούν: Πρώτο, την αλλαγή της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64, με το δικαίωμα συνταξιοδότησης στα 62 να είναι ενεργό μεν, αλλά να συνοδεύεται από πρόστιμο. Διακηρυγμένος στόχος του μέτρου (που έχει πολλές φορές προταθεί και στην Ελλάδα κατά το παρελθόν) είναι να παραμείνουν οι εργαζόμενοι στη δουλειά για περισσότερο χρόνο ώστε να μειωθούν οι συνταξιοδοτικές δαπάνες και να αυξηθούν τα έσοδα. Ταυτόχρονα βέβαια θα αυξηθεί και η ανεργία… Δεύτερο, την κατάργηση του ισχύοντος συστήματος προσδιορισμού του ύψους της σύνταξης βάσει των ετών με τις υψηλότερες αμοιβές και την αντικατάστασή του από ένα σύστημα προσδιορισμού αποκλειστικά και μόνο βάσει των εισφορών όλου του εργάσιμου βίου. Η νέα πρόταση της κυβέρνησης δεν αφήνει μόνο απαράλλαχτα τα μεγαλύτερα αγκάθια της αντι-μεταρρύθμισης Μακρόν, αλλά δημιουργεί τον κίνδυνο μια πορεία που λόγω των διαδικασιών που προβλέπονται στην Εθνοσυνέλευση κανονικά θα τερματιστεί τον Σεπτέμβριο με την ψήφιση του νομοσχεδίου, να ολοκληρωθεί με τις διαδικασίες του κατεπείγοντος και να υιοθετηθεί με τη μορφή προεδρικού διατάγματος…

Καθόλου τυχαίο δεν ήταν πώς η μοναδική συνομοσπονδία που αποδέχτηκε τις προτάσεις της κυβέρνησης ήταν η συντηρητική Γαλλική Δημοκρατική Συνομοσπονδία Εργασίας, που ανακοίνωσε την λήξη της απεργίας εκ μέρους της. Οι περισσότερες και μεγαλύτερες ωστόσο συνομοσπονδίες απέρριψαν πανηγυρικά τα συμβιβαστικά μέτρα του Φιλίπ, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσουν τις απεργίες. Συγκεκριμένα οι CGT, FO, CFE-CGC, FSU και Solidaires χαρακτήρισαν κοροϊδία τις προτάσεις. Ο ηγέτης μάλιστα της κομμουνιστικής CGT απαντώντας επί της ουσίας στο θέμα που επικέντρωσε ο γάλλος πρωθυπουργός, της χρηματοδότησης του συνταξιοδοτικού συστήματος, αντέτεινε κάτι απλό: την αύξηση των μισθών και ημερομισθίων που με αυτό τον τρόπο θα γεμίσουν και τα ταμεία του ασφαλιστικού συστήματος.  

Ενδεικτικό στοιχείο για την αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίστηκαν οι νέες προτάσεις της κυβέρνησης είναι πώς την εβδομάδα που πέρασε ξεκίνησαν απεργίες και σε νέους εργασιακούς χώρους, διευρύνοντας το απεργιακό μέτωπο. Συγκεκριμένα, ξεκίνησαν απεργίες και στα 7 λιμάνια της χώρας, με την συμμετοχή να κρίνεται καθολική στα λιμάνια της Χάβρης, της Μασσαλίας και της Λα Ροσέλ. Αυτή η ενθαρρυντική εικόνα, συμπληρώνεται ωστόσο από την εικόνα κόπωσης που αναδύεται ειδικά από τους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους, όπου κάθε μέρα που περνάει εκτελούνται όλο και περισσότερα δρομολόγια εντός κι εκτός της χώρας… Τις επόμενες εβδομάδες μένει να δούμε αν η θατσερικής έμπνευσης αδιαλλαξία της κυβέρνησης οδηγήσει σε ήττα αυτό το μεγαλειώδες απεργιακό κίνημα.

Πηγή : Νέα Σελίδα

Απεργιακό ποδαρικό στη Γαλλία

Από την Βηρυτό και τη Βαγδάτη, μέχρι το Χονγκ Κονγκ και το Σαντιάγκο της Χιλής χιλιάδες άνθρωποι υποδέχτηκαν το νέο χρόνο διαδηλώνοντας. Σε καμιά πρωτεύουσα του κόσμου όμως δεν είδαμε τον εργατικό ξεσηκωμό που σημάδεψε την είσοδο του 2020 στο Παρίσι.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ο αέρας φύσαγε προς το μέρος των απεργών πολλές μέρες πριν την Πρωτοχρονιά. Δημοσκόπηση που διεξήχθη σε τυχαίο δείγμα έδειξε ότι το 62% του κόσμου υποστήριζε τις απεργίες. Το ποσοστό αποδοχής μάλιστα ήταν κατά 3 μονάδες υψηλότερο σε σχέση με το ποσοστό που καταγράφτηκε μία εβδομάδα πριν, δείχνοντας ότι η κυβερνητική προσπάθεια ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού που θα επιχειρούσε να ολοκληρώσει ότι δεν κατάφερε η αστυνομική βία έπεσε στο κενό. Σημείο τομής για τους Γάλλους απεργούς που έδωσε επιπλέον ώθηση στον αγώνα τους ήταν η συνάντηση με τα «κίτρινα γιλέκα» το Σάββατο 28 Δεκεμβρίου, όταν οι επίμονοι διαδηλωτές με τα αντανακλαστικά γιλέκα συμπλήρωναν το 59ο συνεχές Σάββατο αντικυβερνητικών διαδηλώσεων.

Η στάση των Γάλων ήταν δικαιολογημένη και προβλέψιμη, μιας και οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό που προτείνει ο Μακρόν θα επιδεινώσουν απότομα τη ζωή εκατομμυρίων Γάλλων. Το σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει την άνοδο του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη και την περικοπή δεκάδων απολαβών που έπαιρναν κατά την συνταξιοδότησή τους οι Γάλλοι εργαζόμενοι. Αυτά τα έσοδα, που η κυβέρνηση χαρακτηρίζει προνόμια προσπαθώντας να διασύρει τους απεργούς, είναι ωστόσο που εξασφαλίζουν ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά φτώχειας μεταξύ των ηλικιωμένων που απολαμβάνουν οι Γάλλοι σε σύγκριση με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ. Εξασφαλίζουν επίσης ότι το προσδόκιμο ζωής στη Γαλλία μετά την σύνταξη είναι κατά πέντε χρόνια μεγαλύτερο σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες του ΟΟΣΑ. Τα γαλλικά συνδικάτα εκτιμούν ότι οι αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, που πέραν της μείωσης των απολαβών και της αύξησης του ορίου ηλικίας, περιλαμβάνουν επίσης την ενοποίηση 42 ξεχωριστών συνταξιοδοτικών ταμείων σε ένα και μοναδικό, με τη σύγκλιση προς τα κάτω των παροχών και την σύγκλιση προς τα πάνω των υποχρεώσεων που συνηθίζεται σε ανάλογες περιπτώσεις, θα σημάνουν την καταβαράθρωση του επιπέδου ζωής των εργαζομένων κι επίσης την αύξηση της ανεργίας. Γιατί, η παραμονή στους εργασιακούς χώρους για δύο χρόνια παραπάνω εργαζομένων που διαφορετικά θα λάβαιναν σύνταξη θα σημάνει την ισόποση αύξηση του αριθμού των ανέργων…

Καθόλου αναπάντεχο δεν είναι επομένως πώς απέτυχαν κι όλες οι προσπάθειες της κυβέρνησης να εκτονώσει τις απεργίες. Από τις πιο σοβαρές όπως ήταν οι μετριοπαθέστερες προτάσεις για την αλλαγή του συνταξιοδοτικού των πυροσβεστών, των αστυνόμων και των στρατιωτικών, μέχρι τις πιο επικοινωνιακές όπως ήταν η ανακοίνωση του προέδρου Μανουέλ Μακρόν πώς παραιτείται από την σύνταξη που λαμβάνουν όλοι οι απελθόντες Γάλλοι πρόεδροι ύψους 6.000 ευρώ τον μήνα. Ο Μακρόν μάλλον ξέχασε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των απεργών δεν έχει άλλες πηγές εισοδήματος πέραν της σύνταξης….

Αποτέλεσμα αυτής της ζοφερής προοπτικής είναι το ηθικό των απεργών να παραμένει άκαμπτο. Η απεργία μπορεί να έχει ως κέντρο της τους σιδηροδρόμους και το αριστερό συνδικάτο CGT, έχει επεκταθεί εν τούτοις στους δασκάλους, τους εργαζόμενους στη ενέργεια και δεκάδες άλλους κλάδους, όπως για παράδειγμα οι εργαζόμενοι στο χώρο του θεάματος. Εξ ου και η καταπληκτική παράσταση της Λίμνης των Κύκνων που δόθηκε ανήμερα των Χριστουγέννων μπροστά από την όπερα Γκαρνιέ. Οι εργαζόμενοι στην ενέργεια αποφάσισαν να μπλοκάρουν τις παραδόσεις καυσίμων από ένα από τα τέσσερα διυλιστήρια της Total που βρίσκεται έξω από το Παρίσι, μέχρι τις 6 Ιανουαρίου 2020. Το αποτέλεσμα θα είναι αργά ή γρήγορα τα βενζινάδικα της γαλλικής πρωτεύουσας να αντιμετωπίσουν πρόβλημα ανεφοδιασμού… Υπό παράλυση βρίσκεται και το σιδηροδρομικό δίκτυο της Γαλλίας λόγω των απεργιών, με αποτέλεσμα περισσότερα από τα μισά δρομολόγια ημερησίως να ακυρώνονται, περιλαμβανομένων και όσων πάνε στις γειτονικές χώρες.

Μια σαφέστατη ένδειξη της αποδοχής που βρίσκουν οι απεργίες στη γαλλική κοινωνία και της πίεσης που δέχεται ο Μακρόν είναι το 1 εκ. ευρώ που συγκέντρωσε η CGT, απευθυνόμενη στην κοινωνία και ζητώντας της να ενισχύει οικονομικά τους απεργούς. Να σημειωθεί πώς με το απεργιακό κύμα που ξεκίνησε τη Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου οι διαμαρτυρίες εισήλθαν στην τέταρτη εβδομάδα, ξεπερνώντας το ρεκόρ του 1995, όταν και πάλι με μια απεργία 22 ημερών ακυρώθηκε μια προγραμματισμένη νεοφιλελεύθερη αλλαγή του συνταξιοδοτικού καθεστώτος.

Για τους απεργούς και όλη την κοινωνία της Γαλλίας το μεγάλο ραντεβού είναι μπροστά τους: Στις 9 Ιανουαρίου συγκεκριμένα που ήδη έχει χαρακτηριστεί ως εθνική ημέρα διαδηλώσεων κι αναμένεται οι δρόμοι της Γαλλίας να γεμίσουν απεργούς και διαδηλωτές…

Πηγή : Νέα Σελίδα