Μήπως εκτός από το Brexit υπάρχει και η λιτότητα;

Ένα και μοναδικό είναι το θέμα που κυριαρχεί στη δημόσια αντιπαράθεση στην Αγγλία, καθ’ οδόν για τις εκλογές της 12ης Δεκεμβρίου: οι όροι της εξόδου της χώρας από την ΕΕ – κι όχι φυσικά αν θα βγει από την Ένωση. Ενδεικτικές είναι οι τοποθετήσεις των δύο πολιτικών ηγετών στην πρώτη τηλεμαχία, με τον Μπόρις Τζόνσον να δηλώνει πώς έχει στα χέρια του τη συμφωνία με την ΕΕ για έξοδο και το μόνο που του λείπει είναι μια καθαρή νίκη, την οποία θα έχει και με τα παραπάνω αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις που του δίνουν ένα προβάδισμα της τάξης των 18 μονάδων. Από την άλλη, ο ηγέτης των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, ζητάει την ψήφο των Βρετανών για να επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία εξόδου στην κατεύθυνση μιας καλύτερης σχέσης με την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Το γεγονός πάντως ότι συγκεντρώνει μόνο το 27% των προτιμήσεων δε δείχνει να εμπνέει τους ψηφοφόρους η στάση του απέναντι στην ΕΕ…

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Προς επίρρωση το γεγονός ότι ναι μεν η κριτική κατά των Τόρηδων αυξάνεται με εκθετικό μάλιστα βαθμό στην κοινωνία, αλλά ως επίκεντρό της έχει την πολιτική των περικοπών κι όχι τους όρους εξόδου από την ΕΕ, που οι Εργατικοί έχουν αναγάγει σε προνομιακό πεδίο αντιπαράθεσης προσπαθώντας να φανούν ως το κόμμα της Ευρώπης. Κι ας ισοδυναμεί με πολιτική αιμορραγία αυτή τους η στάση…

Η λαϊκή αντίδραση απέναντι στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού βρήκε έναν εξαιρετικά πρωτότυπο τρόπο να εκφραστεί που καταφέρνει και κονιορτοποιεί τόσο τις νεωτερικές κοινοτοπίες για το ρόλο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης όσο και τις γερασμένες βεβαιότητες για το ρόλο των παραδοσιακών Μέσων ενημέρωσης. Προτεραιότητα είχε το περιεχόμενο! Όλα ξεκίνησαν όπως διαβάσαμε από μια καλογραμμένη χειρόγραφη αφίσα που κολλήθηκε σε μια στάση λεωφορείου και περιέγραφε με έναν σαφή τρόπο μια προσωπική ιστορία λιτότητας από τα χρόνια των Τόρηδων στην εξουσία. Πολύ σύντομα η συγγραφή σχετικών αφισών έγινε μόδα την οποία αναπαρήγαγαν πολλοί καθημερινοί, φτωχοί άνθρωποι, από την μια άκρη της χώρας ως την άλλη, φέρνοντας στην επιφάνεια κοινωνικά δράματα, κατά τη διάρκεια όλης αυτής της 9ετίας που είναι οι Συντηρητικοί στην εξουσία. Αυτά που συντελούνται μακρά από το φως της κάμερας… Οι ιστορίες αναπαράχθηκαν με τις σχετικές φωτογραφίες στον δημοφιλή ιστότοπο Twitter δίπλα από το hashtag #ToryStory. Ο κοινωνιολόγος, ο κοινωνικός ερευνητής και ο ιστορικός του μέλλοντος που θα θέλει να μάθει τι πραγματικά συνέβαινε στην Μεγάλη Βρετανία το 2019 ενώ όδευε για τις κάλπες θα ανατρέξει σε αυτή την μακρά ακολουθία αναρτήσεων.

Δύο είναι τα θέματα που κυριαρχούν στις αναρτήσεις, με τις περισσότερες από αυτές να τελειώνουν καλώντας τους πολίτες να ψηφίσουν τους Εργατικούς. Το πρώτο είναι η στεγαστική κρίση. Είναι ενδεικτικό ότι ως δήμαρχος του Λονδίνου ο Μπόρις Τζόνσον το 2009 είχε δεσμευθεί ότι μέσα σε 3 χρόνια θα λύσει το πρόβλημα! Έκτοτε το πρόβλημα έχει οδηγηθεί σε παροξυσμό. Το 2018 – 2019 οι άστεγοι του Λονδίνου ανέρχονταν σε 8.855 άτομα, 2,5 φορές περισσότεροι σε σχέση με το 2009. Σε όλο δε το Ηνωμένο Βασίλειο οι άστεγοι εκτιμώνται σε 320.000 άτομα, ενώ μόνο το 2018 πέθαναν στο δρόμο 726 άτομα – σε ρόλο μάρτυρα του υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού, 22% περισσότεροι από το 2017!  Άλλοι 3.673 άτομα επιπλέον κοιμούνταν κάπου περιστασιακά. Η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί το 2015 ότι θα διαθέσει 2,3 δισ. λίρες για την ανέγερση 60.000 νέων κατοικιών. Όπως φάνηκε όμως οι Συντηρητικοί δεν ήθελαν να βάλουν εμπόδια στην άνοδο των τιμών των ενοικίων…

Το άλλο θέμα που κυριαρχεί στις αφίσες και τις αναρτήσεις είναι η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, το οποίο ούτε και η Θάτσερ δεν είχε ιδιωτικοποιήσει. Οι Συντηρητικοί του Κάμερον, της Μέι και του Τζόνσον κατάφεραν ό,τι δεν πέτυχε η Θάτσερ. Ο τομέας που νοσεί πιο βαριά στην Αγγλία είναι η ψυχιατρική υγεία, με τα ποσοστά άγχους και κατάθλιψης μεταξύ των εφήβων τα τελευταία 25 χρόνια να έχουν αυξηθεί κατά 70%, ενώ από το 2009 τα ποσοστά όσων έχουν νοσηλευτεί με ψυχιατρικά προβλήματα έχουν διπλασιαστεί. Η κρίση του συστήματος υγείας είναι αποτέλεσμα των περικοπών που κορυφώθηκαν το 2016 επί Τζορτζ Όσμπορν, όταν κατόπιν οδηγιών της McKinsey χαρακτήρισε τις νοσοκόμες περιττές… Ως αποτέλεσμα σήμερα υπάρχουν 43.000 κενές θέσεις σε όλα τα επίπεδα νοσηλείας.

Αξίζει να παραθέσουμε ορισμένα αποσπάσματα των χειρόγραφων αφισών και αναρτήσεων: «Δουλεύω σε δύο δουλειές τώρα και μόλις που τα καταφέρνω να πληρώνω κάθε μήνα το νοίκι. Πάντα ανησυχούσα ότι θα χάσω τη δουλειά μου αν χρειαστεί να πάρω άδεια για να φροντίσω τα άρρωστα μέλη της οικογένειάς μου… Πρέπει να διώξουμε τους Τόρηδες».  Σε άλλη αφίσα γράφει: «Εργάζομαι στην ψυχική υγεία. Κάθε μέρα βλέπω το αποτέλεσμα της λιτότητας των Τόρηδων. Τα δύο τελευταία χρόνια οι πόροι μας έχουν μειωθεί στο μισό. Αυτό σημαίνει διπλασιασμό των ωρών αναμονής ενώ χιλιάδες άνθρωποι στο Μπρίστολ βρίσκονται σε ανάγκη. Οι άνθρωποι στην πόλη μας πεθαίνουν επειδή δεν υπάρχει αρκετή υποστήριξη»…

Πηγή : Νέα Σελίδα

Θυσία στο Brexit η βρετανική Βουλή

Τα πάνω – κάτω, εντός κι εκτός Αγγλίας, έφερε η απόφαση του βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον να κλείσει το κοινοβούλιο για πέντε εβδομάδες! Η αναστολή των εργασιών του βρετανικού κοινοβουλίου έχει έναν και μοναδικό σκοπό: να διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 17 και 18 Οκτωβρίου, χωρίς την απειλή «ανίερων» διακομματικών συμμαχιών που θα του επιβάλλουν να αποδεχθεί μια συμφωνία εξόδου την οποία κρίνει ως επιβλαβή για τα βρετανικά συμφέροντα κι ενάντια στο πνεύμα του δημοψηφίσματος του Ιουνίου του 2016, όταν το 52% ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ. Έτσι, στους δύο σχεδόν μήνες που απομένουν μέχρι την 31η Οκτωβρίου, όταν η Αγγλία βάσει του άρθρου 50 θα βρεθεί εκτός ΕΕ, ο Μπόρις Τζόνσον θα μπορεί να διαπραγματευτεί με τους Ευρωπαίους ζητώντας μια καλύτερη συμφωνία από αυτήν που του έχουν ήδη προσφέρει κι είναι κατά γενική ομολογία ταπεινωτική για την Αγγλία και …διδακτική για όποιον άλλον σκεφτεί ποτέ ξανά να αποχωρήσει από την ΕΕ. Ο κίνδυνος για τον ηγέτη των Τόρηδων δεν προερχόταν από την …ήπειρο, αλλά από μια ψηφοφορία στη Βουλή που θα έδινε τη δυνατότητα παράτασης της ημερομηνίας εξόδου, οπότε δεν θα μπορούσε να εκβιάζει με την ημερομηνία λήξης να είναι αδιαπραγμάτευτη, όπως τώρα! 

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η απόφαση κλεισίματος της Βουλής (που συνηθίζεται στην Αγγλία κάθε χρόνο τέτοια εποχή όταν συγκαλούνται τα συνέδρια των κομμάτων, αλλά για μικρότερο χρονικό διάστημα) προκάλεσε σοβαρότατες αντιδράσεις εντός κι εκτός Αγγλίας. Διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις, οργισμένες δηλώσεις βουλευτών και πάνω από 1 εκ. υπογραφές αποδοκίμασαν την απόφαση του Μπόρις Τζόνσον. Το ίδιο έγινε κι εκτός της Αγγλίας, με τον Γκι Βέρχοφσταντ, συντονιστή του του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για θέματα που άπτονται του Brexit, να χαρακτηρίζει την κίνηση του Μπόρις Τζόνσον «απαίσια».

Στο εσωτερικό της Αγγλίας ωστόσο οι πολίτες είναι διχασμένοι. Ναι μεν δημοσκόπηση του YouGov που διεξήχθη την Τετάρτη, την ημέρα ανακοίνωσης της αναστολής των εργασιών του βρετανικού κοινοβουλίου, έδειξε πώς το 47% έκριναν την απόφαση ως απαράδεκτη, το 27% την έκρινε αποδεκτή κι ένα 27% …δεν ήξερε, δεν απάντησε. Μεταξύ ωστόσο όσων ψήφισαν υπέρ της εξόδου στο δημοψήφισμα, υπέρ της απόφασης τάχθηκε το 51% και μεταξύ των συντηρητικών ψηφοφόρων υπέρ τάχθηκε το 52%.

Ωστόσο, μόλις πριν λίγες εβδομάδες μια τέτοια κίνηση έβρισκε την σύμφωνη γνώμη μιας μεγάλης μερίδας βρετανών ψηφοφόρων. Ρεπορτάζ του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters, στις 13 Αυγούστου, με τίτλο «Περισσότεροι είναι οι Βρετανοί που υποστηρίζουν “Brexit με κάθε τρόπο” παρά αυτοί που αντιτίθενται, δείχνει δημοσκόπηση» ανέφερε: «Ο Τζόνσον αναζητά μια συμφωνία με την ΕΕ, αλλά δεν έχει αποκλείσει την αναστολή της λειτουργίας του κοινοβουλίου για να αποτρέψει προσπάθειες των βουλευτών να μπλοκάρουν μια έξοδο χωρίς συμφωνία. Μια δημοσκόπηση της ComRes έδειξε ότι το 54% όσων απάντησαν κι έχουν άποψη επί του θέματος είπαν ότι συμφωνούν με την δήλωση: “Ο Μπόρις (Τζόνσον) πρέπει να καταφέρει το Brexit με κάθε τρόπο, περιλαμβανομένης και της αναστολής της λειτουργίας του κοινοβουλίου αν χρειαστεί, προκειμένου να αποτρέψει τους βουλευτές να τη σταματήσουν”. Η δημοσκόπηση έδειξε ότι με αυτή τη δήλωση διαφωνούσε το 46%… Η ίδια έρευνα βρήκε ότι η υποστήριξη για το Συντηρητικό Κόμμα έχει αυξηθεί κατά 6 ποσοστιαίες μονάδες στο 31%, σε σύγκριση με το 27% που είπαν ότι θα υποστήριζαν το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα… Αυτό το εύρημα συμπίπτει εν πολλοίς με άλλες δημοσκοπήσεις που δείχνουν μια αύξηση στην υποστήριξη προς τους Συντηρητικούς αφότου ο Τζόνσον ανέλαβε από την Τερέζα Μέι».

Ο Μπόρις Τζόνσον επομένως μπορεί να δοκιμάζει νυχθημερόν τα νεύρα των Βρυξελλών, του Στρασβούργου και της Φρανκφούρτης ήξερε ωστόσο όταν ανακοίνωνε την κίνηση ματ ότι είχε μαζί του την πλειοψηφία των Βρετανών. Κι ο Τζέρεμι Κόρμπιν, από την άλλη, ήταν εξ ίσου σίγουρος, αλλά για το αντίθετο: ότι η πρότασή του παραμένει μειοψηφική εντός κι εκτός κοινοβουλίου. Δημοσκόπηση του YouGov που δημοσιεύθηκε στις 17  Αυγούστου έδειχνε ότι οι ψηφοφόροι της εξόδου από την ΕΕ είναι περισσότερο αποφασισμένοι για μια έξοδο χωρίς συμφωνία σε σχέση με τους ψηφοφόρους της παραμονής στην ΕΕ για ένα δεύτερο δημοψήφισμα που θα έλθει μαζί με τον Κόρμπιν. Συγκεκριμένα, το ενδεχόμενο να βγει η Αγγλία από την ΕΕ χωρίς συμφωνία αλλά ο Τζέρεμι Κόρμπιν να μη γίνει πρωθυπουργός συγκέντρωσε το 48% των προτιμήσεων. Το άλλο ενδεχόμενο, να γίνει ο Κόρμπιν πρωθυπουργός και να διεξάγει δεύτερο δημοψήφισμα περιλαμβανομένης της προοπτικής παραμονής στην ΕΕ, συγκέντρωνε μόνο το 35% των προτιμήσεων!

Το κλείσιμο της Βουλής σώζει επομένως όχι μόνο τον Τζόνσον, αλλά και τον ηγέτη των Εργατικών από τις πιέσεις των βουλευτών του να ηγηθεί μιας καθόλου δημοφιλούς εκστρατείας, υπέρ της ΕΕ ή ακόμη και μιας εξόδου με συμφωνία…

Πηγή: Νέα Σελίδα

Δεξιά διάσπαση στους Εργατικούς

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣl

Η έξοδος της Αγγλίας από την ΕΕ συνεχίζει να διχάζει τα μεγάλα κόμματα εμβαθύνοντας την πολιτική κρίση που προκάλεσε το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2016.

Η κρίση ωστόσο άλλαξε στρατόπεδο μετακομίζοντας στο κόμμα των Εργατικών, με την αποχώρηση 8 βουλευτών που ανήκαν στην δεξιά πτέρυγα του κόμματος. Η έξοδος τους από το κόμμα του Τζέρεμι Κόρμπιν αναμενόταν εδώ και πολλούς μήνες κι ήταν το αποκορύφωμα της κριτικής που είχε δεχθεί ο νέος ηγέτης των Εργατικών από το 2015 κιόλας που εξελέγη στην ηγεσία του κόμματος επειδή εγκατέλειψε την πολιτική κληρονομιά των «Νέων Εργατικών», επιχειρώντας μια στροφή προς τα αριστερά. Καθόλου τυχαία δεν ήταν και τα πυρά που είχε δεχθεί από τον Τόνι Μπλερ, στην προσπάθεια του τελευταίου να διατηρήσει ανέπαφη την πολιτική του κληρονομιά: από την στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ μέχρι  την υιοθέτηση του νεοφιλελευθερισμού στο πρόγραμμα των Εργατικών.

Αφορμή για τις αποχωρήσεις των 8 βουλευτών από τους Εργατικούς (σε ένα σύνολο 262 βουλευτών που εξελέγησαν με το ψηφοδέλτιο των Εργατικών το 2017) ήταν η άρνηση αρχικά του Κόρμπιν να ζητήσει νέο δημοψήφισμα για τη σχέση της Αγγλίας με την ΕΕ, σε μια προσπάθεια να ανατραπεί το αποτέλεσμα του προηγούμενος δημοψηφίσματος. Γι’ αυτό το λόγο επικρίθηκε ως οπαδός της εξόδου, παρότι ρητά είχε απορρίψει αυτό το σχέδιο στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το 2016.

Ο Κόρμπιν επίσης επικρίθηκε για αντι-σημιτισμό παρότι τα σχετικά κρούσματα στο κόμμα του, με βάση επίσημες ανακοινώσεις, ανέρχονται μόλις στο 0,1%. Αιτία της στοχοποίησής του ωστόσο είναι η θέση που έχει υιοθετήσει υπέρ του λαού της Παλαιστίνης και τα καλέσματα του για επιβολή εμπάργκο στο Ισραήλ από τη βιομηχανία όπλων, λόγω των αλλεπάλληλων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη από τον Ισραηλινό στρατό.

Οι βουλευτές που αποχώρησαν επέκριναν επίσης τον Κόρμπιν επειδή δεν καταδίκασε τον εκλεγμένο πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολά Μαδούρο και δεν υποστήριξε τον πραξικοπηματία, όπως έκαναν Ουάσιγκτον, Λονδίνο, κ.α.

Καθόλου ασήμαντη δεν είναι και μια «συμμετρική» αποστασιοποίηση που παρατηρήθηκε στην άλλη μεριά του πολιτικού φάσματος, στο κόμμα των Τόρηδων. Συγκεκριμένα, ο πρώην πρωθυπουργός και διάδοχος της Μάργκαρετ Θάτσερ στον πρωθυπουργικό θώκο, Τζον Μέιτζορ, επέκρινε το κόμμα του υποστηρίζοντας ότι έχει «καταληφθεί» από ακροδεξιούς υποστηρικτές του Brexit. Η δημόσια κριτική του έδωσε νέα ώθηση σε φήμες για αποχωρήσεις από το κόμμα της Τερέζα Μέι, με ορόσημο την κρίσιμη ψηφοφορία της ερχόμενης Τετάρτης…

Οι αλλαγές που επωάζονται στο πολιτικό σύστημα της Αγγλίας μόνο κεραυνός εν αιθρία δεν ήταν. Έγραφαν χαρακτηριστικά οι Financial Times στις 14 Φεβρουαρίου: «Απ’ όταν ο Κόρμπιν ανέλαβε ηγέτης των Εργατικών το 2015, υπήρχε φημολογία για εν δυνάμει δωρητές που περιμένουν να βάλουν τα λεφτά τους σε ένα νέο κόμμα του κέντρου. Θεωρητικά, μια τέτοια οντότητα θα μπορούσε να συγκεντρώσει ορισμένους από τους Συντηρητικούς βουλευτές που είναι υπέρμαχοι της ΕΕ και μπορεί να γίνουν στόχος απόρριψης από τους ευρωσκεπτικιστές ψηφοφόρους τους. Το νέο κόμμα… θα μπορούσε στο τέλος να ενωθεί με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες που έχασαν πολλούς από τους βουλευτές τους έπειτα από την συμμετοχή τους στην κυβέρνηση συμμαχίας με τους Τόρηδες την περίοδο 2010-2015».

Πηγή: Νέα Σελίδα

Ρώσικη ρουλέτα στη Βρετανία

Αν αναρωτιέστε πόσα μπρα ντε φερ μπορεί να σηκώσει μια πολιτική σκηνή, κοιτάξτε λίγο πιο προσεκτικά την Μεγάλη Βρετανία

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το πρώτο μπρα ντε φερ, και αναφερόμαστε για την πιο πρόσφατη πράξη του δράματος που ξεκίνησε να εκτυλίσσεται στις 29 Μαρτίου 2017 όταν το Λονδίνο κατέθεσε κι επίσημα αίτηση στις Βρυξέλλες για ενεργοποίηση του άρθρου 50 που προβλέπει την έξοδο μιας χώρας από την ΕΕ, διαδραματίστηκε στις Βρυξέλλες με πρωταγωνιστές Τερέζα Μέι και τον Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ. Σκοπός της επίσκεψης της βρετανίδας πρωθυπουργού στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν να εκθέσει στον πρόεδρο της Επιτροπής τις αντιρρήσεις του βρετανικού κοινοβουλίου για τους όρους της συμφωνίας εξόδου που συμπεριλαμβάνονται σε ένα κείμενο 585 σελίδων, που συμφώνησε μεν η Μέι με τον Γιουνκέρ, απέρριψε όμως η βρετανική Βουλή. Στο επίκεντρο των συνομιλιών ήταν κυρίως ένα θέμα: τα σύνορα μεταξύ Βόρειας Ιρλανδίας που ανήκει στην Αγγλία και Ιρλανδίας που είναι ενταγμένη στην ΕΕ. Τα όσα συμφωνήθηκαν εξόργισαν τους οπαδούς του σκληρού Brexit επειδή διατηρούν την Αγγλία για απροσδιόριστο χρόνο στην τελωνειακή ένωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτρέποντάς την όμως από την υπογραφή εμπορικών συμφωνιών με άλλες χώρες. Η απάντηση του ευρωπαίου αξιωματούχου ήταν ότι η πολυσέλιδη συμφωνία δεν ανοίγει εκ νέου, ενώ το άρθρο για τη σύνδεση Αγγλίας – Ιρλανδίας δεν μπορεί να απαλειφθεί ούτε να έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα. Κάτι σαν το «take it or leave it» που έλεγαν οι Βρετανοί στους Κυπρίους πριν 15 χρόνια… Το πρώτο μπρα ντε φερ λοιπόν έληξε με ήττα της Μέι…

Το δεύτερο μπρα ντε φερ διεξάγεται εντός Αγγλίας στο εσωτερικό του Συντηρητικού κόμματος και των οπαδών μάλιστα της εξόδου. Επιστρέφοντας η Μέι με άδεια χέρια από την «ήπειρο» οι βουλευτές της Μέι είναι αναγκασμένοι να επιλέξουν ανάμεσα σε αυτή τη συμφωνία, που την έχουν ήδη απορρίψει, και στο ενδεχόμενο να οδηγηθούν στις 29 Μαρτίου, όταν με τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την υποβολή του αιτήματος η Αγγλία τίθεται αυτόματα εκτός ΕΕ, χωρίς συμφωνία! Οπότε, να περιέλθουν στο καθεστώς ενός απλού κράτους μέλους του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Κι αν αυτό το ενδεχόμενο δεν τους ανησυχεί, προκειμένου η διακοπή των σχέσεων με την ΕΕ να είναι μη αντιστρεπτή, τους καίει το θέμα των σχέσεων Βόρειας Ιρλανδίας και Ιρλανδίας. Το ενδεχόμενο δηλαδή η οριοθέτηση των συνόρων μετά την έξοδο της Αγγλίας από την ΕΕ να ξυπνήσει φαντάσματα του παρελθόντος που να ζητούν την ένωση του νησιού. Αποδεικνύεται έτσι ότι το συγκεκριμένο θέμα εξελίχθηκε σε άσσο στο μανίκι των ευρωπαίων διαπραγματευτών που έθεσαν στους Τόρηδες το δίλημμα: σκληρή έξοδο και κατάτμηση της Μεγάλης Βρετανίας εις τα εξ ων συνετέθη ή τελωνειακή ένωση και «βελούδινα σύνορα» με την Ιρλανδία; Aκόμη και τώρα το μπρα ντε φερ μεταξύ οπαδών του σκληρού Brexit και της Μέι δεν έχει λήξει, όπως έδειξε και η νέα ψηφοφορία στο βρετανικό κοινοβούλιο την προηγούμενη εβδομάδα.

Το τρίτο μπρα ντε φερ, μεταξύ του ηγέτη των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, από τη μια και της βρετανίδας πρωθυπουργού από την άλλη, είναι ομολογουμένως το πιο άνευρο και αδιάφορο, μιας και οι θέσεις των Εργατικών υπέρ της ΕΕ είναι μειοψηφικές ενώ οι ψήφοι των Εργατικών παραμένουν πάντα ένα σχέδιο σωτηρίας για την Μέι. Σε επιστολή που απέστειλε προς τη βρετανίδα πρωθυπουργό ο Κόρμπιν τάσσεται υπέρ μιας μόνιμης τελωνειακής ένωσης που θα βρίσκεται σε στενή ευθυγράμμιση με την ενιαία αγορά, ενώ δημοσίως επικρίνει την Ντάουνινγκ Στριτ ότι δεν έχει πρόγραμμα κι αφήνει το χρόνο να περνάει. Να ομολογήσουμε όμως ότι παρόλα αυτά ο Κόρμπιν υφίσταται, αντίθετα για παράδειγμα με μια σύγκρουση που πολλοί την ανέμεναν αλλά η θέση απέναντι από τη βρετανίδα πρωθυπουργό παραμένει κενή.

Ο μεγάλος απών δεν είναι άλλος από τον πρώην πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον, που όπως ο Μπλερ θα μείνει γνωστός για την επέμβαση στο Ιράκ, ο Κάμερον θα περάσει στην ιστορία για το δημοψήφισμα του 2016, που άνοιξε τις πόρτες της εξόδου…

Δυσφορεί η οικονομική ελίτ

Σε μπρα ντε φερ έχει εξελιχθεί κι η σχέση μεταξύ της βρετανικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ, με κοινό παρανομαστή των θέσεων που διατυπώνουν φορείς της οικονομίας μια απλή ερώτηση: «πόσο θα πάει;». Τελευταίος κρίκος στην αλυσίδα των αντιδράσεων ήταν το Βρετανικό Εμπορικό Επιμελητήριο που έθεσε 20 κρίσιμες ερωτήσεις, οι οποίες 50 μέρες πριν την έξοδο παραμένουν αναπάντητες. Το Επιμελητήριο που αντιπροσωπεύει χιλιάδες επιχειρήσεις κατέθεσε την έντονη ανησυχία του επειδή η χώρα δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα που είναι ανοιχτά την επομένη της εξόδου. Μεταξύ των ερωτήσεων τίθεται το ζήτημα για το αν οι βρετανικές επιχειρήσεις θα μπορούν και υπό ποιους όρους να εισάγουν αγαθά και να καλούν εργαζόμενους από την ΕΕ, τι ύψους δασμοί θα υπάρχουν, κοκ.

Στο ίδιο κλίμα κινούταν και ανακοίνωση της κεντρικής Τράπεζας της Αγγλίας, που έκανε λόγο για ομιχλώδες τοπίο στις σχέσεις Αγγλίας – ΕΕ. Ειδικότερα για τις επιχειρήσεις, αναφέρει ότι «η οικονομία ως σύνολο, δεν είναι ακόμη προετοιμασμένη για μη-συμφωνία, καμία μεταβατική περίοδο πριν την έξοδο. Ως παράδειγμα να αναφερθεί ότι οι μισές επιχειρήσεις δεν είναι έτοιμες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Επίσης, οι πραγματικές επενδύσεις των επιχειρήσεων είναι πιθανό να έχουν μειωθεί κατά 3% τον προηγούμενο χρόνο παρά τη συνεχιζόμενη εγχώρια επέκταση, τους ισχυρούς εταιρικούς ισολογισμούς και την υψηλή επιχειρηματική κερδοφορία». Εν ολίγοις, ψηφίστε το σχέδιο της Μέι να σωθεί η οικονομία…

Πηγή: Νέα Σελίδα

Λονδίνο και Βρυξέλλες μπλοφάρουν με «μη συμφωνία»

Σε παιχνίδι για γερά νεύρα εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Τερέζα Μέι και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τους όρους που θα διέπουν τις σχέσεις τους μετά την οριστική έξοδο του Λονδίνου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Μετά δηλαδή τις 31 Δεκεμβρίου 2020, οπότε θα είναι παρελθόν ακόμη κι η μεταβατική περίοδος που ξεκινάει τον Μάρτιο του 2019, όταν με τη συμπλήρωση δύο ετών από την αίτηση εξόδου της Αγγλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτομάτως θα είναι τρίτη χώρα.

Η δημοσίευση στις 6 Ιουλίου εκ μέρους της βρετανικής κυβέρνησης της Λευκής Βίβλου που συμπυκνώνει την πρόταση του Λονδίνου για τις σχέσεις του με την ΕΕ προκάλεσε σοβαρότατη πολιτική κρίση με την παραίτηση κυβερνητικών στελεχών πρώτης γραμμής που χαρακτήρισαν ως υποχωρητική τη βρετανική στάση. Ταυτόχρονα εισήγαγαν στην πολιτική ορολογία ένα νέο όρο (μετά το Brexit, το  Bremain και πολλά παράγωγά τους) …ΒΙΝΟ, εκ του Brexit In Name Only, ή έξοδος μόνο στα λόγια! Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι έθεσαν στην επικεφαλής των Τόρηδων ένα όριο στις διαπραγματεύσεις κάτω από το οποίο δεν μπορεί να πάει. Διαφορετικά, η πιο σίγουρη και σύντομη έξοδος θα είναι της Μέι και θα γίνει στο συνέδριο του Συντηρητικού κόμματος τον Σεπτέμβριο.

Τούτων δοθέντων και με τα μάτια στραμμένα στην ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής του Οκτωβρίου, που θα διεξαχθεί στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας κι όπου θα συμφωνηθούν όλες οι εκκρεμότητες, η σύγκρουση Βρυξελλών και Λονδίνου έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της με τα δύο μέρη να εκβιάζουν ότι διατηρούν στο τραπέζι ως ενδεχόμενο και προτιμούν ακόμη και την «μη συμφωνία». Εν ολίγοις, το καθεστώς που θα διέπει τις εμπορικές τους σχέσεις να μην περιλαμβάνει καμιά από τις διευκολύνσεις που είναι ενσωματωμένες στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς (που απολαμβάνει για παράδειγμα η Νορβηγία) ακόμη και της τελωνειακής ένωσης (που χαίρει η Τουρκία) και να εμπίπτει στο πλαίσιο των όρων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Προοπτική που παρουσιάζεται ισοδύναμη λίγο – πολύ του Grexit: με ελλείψεις σε βασικά είδη διατροφής, ουρές δεκάδων χιλιομέτρων από φορτωμένες νταλίκες, πολίτες στα συνοριακά περάσματα και τα σημεία ελέγχου διαβατηρίων της χώρας, κ.λπ. Κι όλα αυτά φυσικά όχι γιατί το Λονδίνο δεν θέλει το ευνοϊκό καθεστώς της ενιαίας αγοράς. Αυτό που θέλει να αποφύγει είναι την ελευθερία στην μετακίνηση των ατόμων που το συνοδεύει κι επίσης μια μικρή οικονομική συμμετοχή στον προϋπολογισμό της ΕΕ, που θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.

Το Λονδίνο με άλλα λόγια θέλει το καθεστώς της ενιαίας αγοράς σε ό,τι αφορά το διεθνές εμπόριο και το εμπορικό καθεστώς του ΠΟΕ σε ό,τι αφορά την μετανάστευση. Κάτι που απορρίπτουν εξ ορισμού οι Βρυξέλλες δια του αρμόδιου επιτρόπου Μισέλ Μπαρνιέ, αρνούμενες να θεσμοθετήσουν ένα ειδικό καθεστώς με εξαιρέσεις για χάρη της Αγγλίας, που θα μπορούσε να ανοίξει την όρεξη κι άλλων χωρών να ακολουθήσουν το βρετανικό παράδειγμα, ελπίζοντας σε κάποια νέα εξαίρεση.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και απειλές όπως αυτή που διατύπωσε πρόσφατα η Αγγλία ότι αν δεν επιτραπεί στο Σίτι να λειτουργεί στους 27 όπως λειτουργεί και σήμερα, τότε οι τράπεζες της ΕΕ θα αντιμετωπίσουν εμπόδια στη λειτουργία τους στην Αγγλία.

Πηγή: Νέα Σελίδα