Όργανο του Τραμπ έγινε ο ΠΟΕ

Κανείς δεν είχε αμφιβολία ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου ήταν εκτελεστικό όργανο των ΗΠΑ. Ορισμένες ενστάσεις δικαιολογημένα πρόβαλλαν τη «δεύτερη» εποχή της παγκοσμιοποίησης όταν το άνοιγμα των αγορών έπαψε να είναι ένα αμιγώς αμερικανικό αίτημα που εξυπηρετούσε τις πολυεθνικές των ΗΠΑ. Ήταν η περίοδος που σημαντικά κερδισμένες από την κατάργηση των εμπορικών φραγμών έβγαιναν επίσης οι κορυφαίες πολυεθνικές της Ευρώπης κι άλλων ηγεμονικών δυνάμεων, οπότε ο πολιορκητικός κριός των εμπορικών συμφωνιών που υπογράφονταν σε κάθε γύρο διαπραγματεύσεων εξυπηρετούσε κι άλλες πολυεθνικές.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η απόφαση όμως που έλαβε ο ΠΟΕ την Τετάρτη διαλύει κάθε αυταπάτη για την υποταγή του στις ΗΠΑ γιατί προκειμένου να εξυπηρετήσει την πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ, στην πράξη, ακυρώνει το ρόλο του ως αιχμή του δόρατος της παγκοσμιοποίησης και ρίχνει στην πυρά τα δικά του ευαγγέλια για την «ευλογία» των ανοιχτών αγορών και την «κατάρα» των εμπορικών δασμών και φραγμών!

Η απόφαση του ΠΟΕ αφορούσε τη χρόνια διαμάχη μεταξύ της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας Airbus και της αμερικανικής Boeing. Εν συντομία, ΗΠΑ και ΕΕ αλληλοκατηγορούνται ότι εξασφαλίζουν την επιβίωση των δικών τους αεροπορικών βιομηχανιών με κρατικές επιδοτήσεις, κάτι που ισχύει πέρα για πέρα. Την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου όμως ο ΠΟΕ αποφάσισε ότι η ΕΕ απέτυχε να συμμορφωθεί πλήρως στον τερματισμό των παράνομων επιδοτήσεων προς την Airbus. Παρότι οι Βρυξέλλες αντέτειναν  ότι έχουν αναλάβει ουσιαστικά βήματα για να συμμορφωθούν στις σχετικές υποδείξεις κι αναμένει μάλιστα το ιερατείο των ελεύθερων αγορών σε ένα επόμενο δικαστήριο να επικυρώσει την πρόοδο που έχει επιτελεστεί, ο ΠΟΕ αναγνωρίζοντας την οικονομική ζημιά που έχουν υποστεί οι ΗΠΑ τους επέτρεψε να προβούν σε οικονομικά αντίτιμα, προς επανόρθωσή της: Να επιβάλουν στην ΕΕ τιμωρητικούς δασμούς ύψους 7,5 δισ. δολ.

Ο Τραμπ σαν …έτοιμος από καιρό έδωσε στη δημοσιότητα μια λίστα ευρωπαϊκών εξαγωγικών προϊόντων, που όπως εύστοχα έγραψαν οι New York Times θύμιζε λίστα γκουρμέ αγορών: ιταλικό τυρί παρμεζάνα, ισπανικές ελιές, ιρλανδικά malt ουίσκυ, γαλλικά μύδια, κ.λπ. Είναι προϊόντα που θα επιβαρυνθούν με επιπλέον δασμούς ύψους 25%. Με επιπλέον δασμούς ύψους 10% θα εισάγονται από τις 18 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ και τα αεροσκάφη της Airbus.

Η απόφαση του ΠΟΕ είναι τεράστιας πολιτικής σημασίας επειδή συμπλέει κι ενθαρρύνει τη γραμμή του εμπορικού πολέμου που έχει κηρύξει ο Τραμπ από την πρώτη μέρα που εγκαταστάθηκε στον Λευκό Οίκο, χωρίς να φείδεται επικρίσεων προς τους διεθνείς οργανισμούς που χαρακτήριζε ως αναποτελεσματικούς, αργούς, κοκ. Ως τώρα τα θύματα των εχθροπραξιών τον κατηγορούσαν για μονομερείς ενέργειες, οι οποίες υποτίθεται ότι παραβιάζουν το γράμμα και το πνεύμα του πολυμερούς πλαισίου του ΠΟΕ. Οι πιο ένθερμοι μάλιστα απειλούσαν τον Τραμπ ότι θα προσφύγουν στον ΠΟΕ για να τον συνετίσει ακόμη και να τον τιμωρήσει, κάνοντας ότι δε βλέπουν πώς οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερο επίπεδο εμπορικών δασμών μεταξύ των 7 πλουσιοτέρων κρατών του κόσμου, εν γνώσει προφανώς του ΠΟΕ. Έρχεται λοιπόν τώρα ο ΠΟΕ κι ανάβει το πράσινο φως στην πολιτική του εμπορικού πολέμου του Τραμπ νομιμοποιώντας κι όχι απλώς επικυρώνοντας μια πολιτική που έχει επιβάλλει δασμούς ύψους σε προϊόντα ύψους 360 δισ. δολ. από την Κίνα, 10% και 25% σε προϊόντα αλουμινίου και χάλυβα απ’ όλο τον κόσμο, επίσης σε πλυντήρια, φωτοβολταϊκά πάνελ, κοκ.

Η απόφαση μάλιστα του ΠΟΕ έδωσε τη δυνατότητα στις ΗΠΑ να επιβάλουν δασμούς πολύ μεγαλύτερης αξίας στην Ευρώπη. Είναι κάτι που η Ουάσιγκτον δεν έκανε μόνο και μόνο για να σκεφτούν και δεύτερη φορά οι ηγέτες της γηραιάς ηπείρου την πρόθεσή τους να απαντήσουν στους αμερικανικούς δασμούς με «συμμετρικούς» ευρωπαϊκούς, όπως πολλοί έσπευσαν να δηλώσουν, όπως ο γάλλος υπουργός Οικονομικών.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι από τους δασμούς στην Airbus οικονομικά πλήγματα θα δεχθούν κι οι ΗΠΑ. Κι αυτό θα συμβεί όχι μόνο επειδή κι οι αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες παραγγέλνουν συστηματικά από την Airbus, σε βαθμό το 40% των αγορών της να προέρχεται από τις ΗΠΑ. Μια τέτοια εξέλιξη πιθανότατα είναι ευκταία για τον Λευκό Οίκο και την Boeing μιας κι οι αμερικανικές αερογραμμές έτσι θα στραφούν στην Boeing. Το πλήγμα που θα δεχτούν οι ΗΠΑ προέρχεται από τις συνέπειες που θα βιώσουν εξωτερικοί συνεργάτες – υπεργολάβοι της Airbus που έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα, ούτε στην  Γαλλία, ούτε στη Γερμανία, ούτε και στην Αγγλία οι υπεργολάβοι της Airbus δεν κάνουν αθροιστικά το τζίρο που κάνουν οι αμερικάνοι: 50 δισ. ετησίως! Την ύπαρξη αυτών των αλυσίδων αξίας – που επικαλούνται ως απειλή οι Ευρωπαίοι – τη γνωρίζει προφανώς καλύτερα απ’ όλους ο Τραμπ. Η διάρρηξή τους επομένως, με ό,τι κόστος συνεπάγεται, πιθανότατα είναι και το ζητούμενο από την πολιτική προστατευτισμού που πρεσβεύει και με θρησκευτική προσήλωση υπηρετεί, ξέροντας ότι οι ΗΠΑ διατηρούν το απόλυτο πλεονέκτημα απέναντι σε οποιονδήποτε οικονομικό ανταγωνιστή τους: την μεγαλύτερη εσωτερική αγορά του κόσμου!

Πηγή: Νέα Σελίδα

Τραμπ εναντίον Ευρώπης

Στον εύκολο στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έστρεψε τα πυρά του ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνοντας τη Δευτέρα 1 Ιουλίου την πρόθεσή του να επιβάλει εμπορικούς δασμούς ύψους 4 δισ. δολ. σε μια μεγάλη γκάμα ευρωπαϊκών ειδών διατροφής που ξεκινούν από ιταλικά και γερμανικά τυριά (παρμεζάνα, προβολόνε, ρετζιάνο, ένταμ, γκούντα, κ.α.), μακαρόνια και ελιές και φτάνουν σε ουίσκι από τη Σκοτία και την Ιρλανδία. Η νέα λίστα με τα 89 προϊόντα προστίθεται σε μια προηγούμενη λίστα που ανακοινώθηκε στις 12 Απριλίου και αφορούσε ευρωπαϊκά προϊόντα αξίας 21 δισ. δολ.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το πρόβλημα ωστόσο δεν είναι ούτε τα τυριά ούτε τα ουίσκια. Στο επίκεντρο της νέας αντεπίθεσης στο πλαίσιο του εμπορικού πολέμου που έχουν κηρύξει οι ΗΠΑ εναντίον της ΕΕ βρίσκεται η αεροπορική βιομηχανία Airbus, που κατηγορείται από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών ότι επιβιώνει από κρατικές επιδοτήσεις – κάτι που όλοι ξέρουν ότι είναι πολύ κακό να γίνεται όταν δεν αφορά χρεοκοπημένες τράπεζες και ανεμογεννήτριες που φυτεύονται στις βουνοκορφές κι αδυνατούν να παράξουν ακόμη και το ρεύμα που καταναλώθηκε για την παραγωγή τους. Κατά τ’ άλλα οι κρατικές επιδοτήσεις αμφισβητούν τα ιερά και τα όσια του νεοφιλελευθερισμού που στηρίζεται στον αγνό, άδολο και ανόθευτο ανταγωνισμό και δεν πρέπει ποτέ να παραβιάζεται ακόμη κι όταν πρόκειται να κατασκευαστούν ασφαλή αεροσκάφη. Τόσο αγνό, άδολο και ανόθευτο που ακόμη και οι ΗΠΑ δεν κρύβουν ότι επιδοτούν την Boeing, που εσχάτως διέρχεται μια άνευ προηγουμένου κρίση όταν τα 737 MAX  αποδείχτηκε πώς είναι φέρετρα πτερόεντα.

Η διαμάχη γύρω από την Airbus και την Boeing έχει χαρακτηριστεί ως η πλέον περίπλοκη και χρονοβόρα αντιπαράθεση στο δικαστήριο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου όπου την μια οι ΗΠΑ και την άλλη η ΕΕ προστρέχουν κατηγορώντας η μια την άλλη για κρατικές επιδοτήσεις, τις οποίες και οι δύο χορηγούν αφειδώλευτα, πλην …συγκαλυμμένα. Η τελευταία δικαστική απόφαση που εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2012 χαρακτήρισε παράνομες τις χρηματοδοτήσεις προς την Boeing και κάλεσε την αμερικανική κυβέρνηση να τις διακόψει. Κανονισμός που εκδόθηκε επίσης τον Ιούνιο του 2017 από την μια αναγνώριζε ότι η Ουάσιγκτον είχε συμμορφωθεί με 28 από τις 29 οδηγίες, από την άλλη όμως δεν είχε λάβει κανένα μέτρο αντιστροφής των αρνητικών αποτελεσμάτων των προηγούμενων επιδοτήσεων όπως είχε συμφωνηθεί να πράξει. Και τώρα οι ΗΠΑ επανέρχονται κατηγορώντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι παρανόμως στηρίζουν την κοινοπραξία.

Η αμερικανική ρεβάνς δεν προέρχεται μόνο από την κρίση που διέρχεται η Boeing. Τροφοδοτείται εξ ίσου και από την αδυναμία της Airbus να επιβιώσει, αφήνοντας στους Αμερικάνους την ελπίδα να οδηγήσουν την ευρωπαϊκή κοινοπραξία στη χρεοκοπία. Η θέση της Airbus είναι τόσο επισφαλής ώστε τον Ιανουάριο του 2018 ανακοίνωσε ότι θα διακόψει την παραγωγή των σούπερ-τζάμπο Α380. Η απόφαση ανακλήθηκε από μια «αγορά του αιώνα» που ανακοίνωσε η Emirates με έδρα το Ντουμπάι λίγες μέρες μετά την ανακοίνωση της διακοπής για 36 αεροσκαφών Α380 ύψους 13 δισ. δολ. Ήταν κι αυτή μια απόφαση που στηριζόταν όπως όλοι μπορούν να υποθέσουν  σε κριτήρια αγοράς…

Ο δεύτερος στόχος της αμερικανικής κυβέρνησης είναι κοινή αγροτική πολιτική που κι αυτή παραβιάζει τα ιερά και τα όσια του νεοφιλελευθερισμού μιας και στηρίζεται σε επιδοτήσεις. Το αίτημα των ΗΠΑ περιστρέφεται γύρω από τη σύναψη εμπορικής συμφωνίας – πακέτο που περιλαμβάνει δύο ακανθώδη θέματα: την άδεια εισόδου στην ευρωπαϊκή αγορά των χλωριωμένων κοτόπουλων που κάνουν όλο το σπίτι να βρομάει χλωρίνη και απειλούν όλους να μας κάνουν χορτοφάγους, όπως και γενετικά τροποποιημένων τροφίμων που ούτε μετά θάνατον δεν διαλύονται στο ανθρώπινο στομάχι. Τις ισχυρότερες αντιστάσεις στα αμερικανικά τρόφιμα – Φρανκεστάιν μέχρις στιγμής προβάλλει η Γαλλία λόγω του ισχυρού αγροτοδιατροφικού τομέα που διαθέτει.

Απέναντι όμως στον εμπορικό πόλεμο του Τραμπ υπάρχουν και απρόβλεπτες αντιδράσεις λόγω των παράπλευρων απωλειών στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Η ανακοίνωση του Τραμπ ότι θα επιβάλει νέους δασμούς σε κινέζικες εισαγωγές αξίας 300 δισ.  δολ., πέραν των προηγούμενων γύρων αξίας 250 δισ. προκάλεσε μια θύελλα διαμαρτυριών επειδή, αντίθετα με τους προηγούμενους δασμούς που αφορούσαν βιομηχανικά είδη, τα νέα μέτρα θα αφορούν είδη ευρείας κατανάλωσης όπως ρουχισμό, παπούτσια και παιδικά παιχνίδια. Ανακοίνωση όμως της Εθνικής Ομοσπονδίας Λιανικού Εμπορίου υπενθύμισε στην κυβέρνηση Τραμπ ότι το 42% των ειδών ρουχισμού, το 37% των οικιακών συσκευών και το 88% των παιχνιδιών που πουλιούνται στις ΗΠΑ προέρχονται από τον ασιατικό γίγαντα. Ο νέος μάλιστα γύρος εμπορικών δασμών απειλεί κάτι πολύ ανώτερο: ένα επιχειρηματικό και καταναλωτικό μοντέλο που στηρίχθηκε σε μαζικές εισαγωγές πάμφθηνων προϊόντων, με τα οποία γεμίζουν αδιάκοπα τα ράφια των Walmart και των Costco. Απέναντι στο πολεμικό ντελίριο των ΗΠΑ αντιτάχθηκαν και 170 επιχειρήσεις ειδών υπόδησης καλώντας τον αμερικανό πρόεδρο να σταματήσει τον εμπορικό πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι το 70% των παπουτσιών που πουλιούνται στις ΗΠΑ είναι «made in China», εξ ολοκλήρου ή τμήματά τους.

Οι ποικίλες αντιδράσεις ακόμη κι εντός των ΗΠΑ δείχνουν ότι το σύνθημα «πρώτα η Αμερική» που εφαρμόζει ο Λευκός Οίκος δεν αποσκοπεί να υποστηρίξει την ευημερία των Αμερικανών, όπως ισχυρίζεται ο Τραμπ, επιδιώκοντας να χτίσει κοινωνικές συμμαχίες με τα πιο φτωχά στρώματα της αμερικανικής κοινωνίας. Πρόκειται για ένα σχέδιο που πλήττει το ίδιο Ευρωπαίους, Κινέζους και Αμερικάνους κι ως πραγματικό στόχο έχει την εξόντωση των ανταγωνιστών των ΗΠΑ και την επιβολή της αμερικανικής παντοκρατορίας.

 Πηγή: Νέα Σελίδα

Αρέσει σε %d bloggers: