Προϋπολογισμός 2023: φτωχοποίηση λόγω λιτότητας και κυρώσεων, μέσω ρεκόρ κερδών των εισηγμένων λόγω πληθωρισμού, του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εκπλήξεις έκρυβε το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2023, που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών.

Η κυβέρνηση είχε να υπερηφανεύεται ότι ο νέος προϋπολογισμός είναι ο πρώτος που καταρτίζεται εκτός του πλαισίου μνημονιακής επιτήρησης ή ενισχυμένης εποπτείας. Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι η βαθμολογία της Ελλάδας από τους οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εξακολουθεί να είναι κάτω από την επενδυτική βαθμίδα, κοινώς σε επίπεδο «σκουπιδιών». Οι αναβαθμίσεις της επενδυτικής θέσης της Ελλάδας δεν κατάφεραν να την βγάλουν από τον επενδυτικό βάλτο στον οποίο είναι ταξινομημένη. Ως αποτέλεσμα, το επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου την Παρασκευή 7 Οκτωβρίου έφτασε το 4,79%!

Καθόλου τυχαία δεν είναι η αύξηση που καταγράφεται στα ποσά που θα δοθούν για τόκους, βάσει του προϋπολογισμού: Από 5,5 δισ. περίπου το 2021 και το 2022, τον επόμενο χρόνο θα φτάσουν τα 7 δισ. ευρώ! Σχεδόν το ήμισυ των χρημάτων που θα δοθούν για παροχές σε εργαζόμενους (13,67 δισ.).

Η άλλη μισή αλήθεια που κρύβει η κυβέρνηση είναι ότι η λιτότητα και οι δημοσιονομικοί περιορισμοί, η πεμπτουσία δηλαδή της μνημονιακής επιτήρησης και της ενισχυμένης εποπτείας, εξακολουθούν να είναι παρόντες.

Μάρτυρας η αυξημένη φορολογία. Συνολικά, για το 2023 προβλέπονται φόροι ύψους 56,19 δισ. ευρώ, από 50,05 δισ. που ήταν ο προϋπολογισμός για το τρέχον έτος· πρόκειται για αύξηση ύψους άνω του 12% που ξεπερνάει κατά πολύ τις προβλέψεις για την εξέλιξη του πληθωρισμού. Στον προϋπολογισμό έχουν ενσωματωθεί προβλέψεις για αύξηση του πληθωρισμού στην Ελλάδα κατά 3% (στόχος εντελώς εξωπραγματικός που αποδεικνύει την προσπάθεια εντυπωσιασμού που κρύβεται πίσω από τις προβλέψεις του) και ανάπτυξη κατά 2,1% σημαντικά μικρότερη της φετινής ανάπτυξης που αναμένεται να κλείσει στο 5,3%. Η αύξηση της φορολογίας επομένως, κατά 4 φορές ταχύτερα του πληθωρισμού, μόνο φυσιολογική δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί. Η υπέρμετρη αύξησή της υποδηλώνει ακόμη μεγαλύτερη φορολογική αφαίμαξη για να πληρωθούν, μεταξύ άλλων, οι τόκοι του δημόσιου χρέους που το 2022 θα φτάσει τα 392 δισ. ευρώ ή 187% του ΑΕΠ.

Ανάπτυξη και κέρδη χωρίς θέσεις εργασίας

Ακόμη κι έτσι όμως, με έναν ρυθμό ανάπτυξης ομολογουμένως πολύ υψηλό για το 2022, το ποσοστό ανεργίας δεν αναμένεται να πέσει σε μονοψήφιο ποσοστό. Το μοναδικό όφελος στην απασχόληση θα είναι η μείωση της ανεργίας μόλις κατά μία ποσοστιαία: από 13,9% στο 12,9%! Η ασήμαντη, σχεδόν μηδενική, επίπτωση της ανάπτυξης στην απασχόληση δείχνει πόσο βαθιά έχει αποσυνδεθεί η εξέλιξη της οικονομίας από την κατάσταση των εργαζομένων. Η ψήφιση μιας ατελείωτης σειράς αντεργατικών μέτρων από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με κορυφαία την περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας που δίνει τη δυνατότητα στην εργοδοσία να γλυτώνει τις υπερωρίες κι έτσι οι αυξημένοι κύκλοι εργασιών να μην οδηγούν σε επιπλέον προσλήψεις ούτε καν σε αυξημένες αποδοχές, οδήγησε στην ανάπτυξη χωρίς νέες θέσεις εργασίας, χωρίς βελτίωση της θέσης των εργαζομένων, χωρίς κανένα κοινωνικό μέρισμα.

Η απασχόληση ωστόσο δεν «ανεξαρτητοποιήθηκε» μόνο από την ανάπτυξη. Ανεξαρτητοποιήθηκε και από τα κέρδη των εισηγμένων εταιρειών που κατέγραψαν αύξηση ρεκόρ για το πρώτο εξάμηνο του 2022. Οι επιδόσεις των εισηγμένων ήταν τόσο θεαματικές που σε όσους παρακολουθούν στενά την εξέλιξη του ελληνικού χρηματιστηρίου παρέπεμπε στην χρυσή πενταετία 2004-2008. Μια πενταετία όμως που οι μισθοί, η απασχόληση και το διαθέσιμο εισόδημα ήταν πολύ υψηλότερα από τα σημερινά, ενώ ακόμη και οι πρωταγωνιστές του χρηματιστηρίου τότε ήταν διπλάσιοι σε σχέση με σήμερα. Τα καθαρά κέρδη που κατέγραψαν οι 152 εισηγμένες το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους έφτασαν τα 5,46 δις. ευρώ. Ήταν δηλαδή υπερδιπλάσια των κερδών ολόκληρου του 2021 όταν έφτασαν τα 2,5 δισ. ευρώ. Σε σύγκριση δε, με το πρώτο εξάμηνο του 2021 η αύξηση των καθαρών κερδών που καταγράφτηκε έφτασε το 333,5% και ήταν πολύ μεγαλύτερη από την άνοδο του τζίρου (49,1 δισ. έναντι 32,3 δισ. ευρώ) που σημαίνει ότι τα επιπλέον κέρδη προήλθαν από εντατικότερη εκμετάλλευση, εξοικονομήσεις, οικονομίες κλίμακας και τις μοναδικές …ευκαιρίες που προσέφερε το 2022.

Μια πιο προσεκτική ματιά στον κατάλογο των εταιρειών που «έκοψαν το νήμα» δείχνει ότι η αύξηση των κερδών έγινε στην πλάτη μας, σε βάρος της κοινωνίας. Πρωταθλητές των κερδών ήταν δύο κλάδοι: οι ενεργειακές και κυρίως διυλιστήρια και εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών και οι τράπεζες.

Φορολογικός παράδεισος η Ελλάδα για τις τράπεζες

Ο χρηματοοικονομικός κλάδος πιστώνεται την μεγαλύτερη σε όγκο αύξηση κερδών το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους καθώς έφτασαν τα 3,18 δισ. ευρώ, έχοντας αυξηθεί κατά 89,5%. Η έκρηξη των κερδών οφείλεται κατά κύριο λόγο στις τράπεζες που από ζημιές 4,04 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2021, κατέγραψαν κέρδη ύψους 2,3 δισ. ευρώ! Τα τραπεζικά ωστόσο κέρδη δεν θα κατέγραφαν τέτοιες επιδόσεις αν δεν συνέτρεχαν τρεις λόγοι: Πρώτο, τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας που ανεξαρτήτως του ολιγάρχη στον οποίο καταλήγουν έχουν ως ενδιάμεσο σταθμό τα ζόμπι των τραπεζών για να εισπράξουν την δέουσα προμήθεια.

Δεύτερο, τους πλειστηριασμούς. Οι τράπεζες με την βοήθεια του σχεδίου Ηρακλής 1 και 2 και της «πλάτης» που έβαλε το κράτος αναλαμβάνοντας την παροχή εγγυήσεων, εν αγνοία τις περισσότερες φορές των δανειοληπτών «ξεφόρτωσαν» στις θυγατρικές τους «κόκκινα» και «πράσινα» δάνεια που πολύ γρήγορα θα μετατραπούν σε αναγκαστικές εξώσεις. Έτσι όμως καθάρισαν τους ισολογισμούς τους. Ενδεικτικά, και με βάση την Τράπεζα Ελλάδας, τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια στο τέλος Μαρτίου 2022 ανήλθαν σε 17,7 δισ. ευρώ μειωμένα κατά 0,7 δισ. σε σχέση με το τέλος του 2021 και κατά περίπου 91 δισ. ευρώ έναντι του Μαρτίου του 2016, όταν είχε καταγραφεί το υψηλότερο επίπεδο Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων.

Τέλος, οι χρεοκοπημένες στην πραγματικότητα τράπεζες δεν θα εμφάνιζαν τόσο ρόδινα αποτελέσματα αν υπόκειντο στην υποχρέωση που φέρουν όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα στην Ελλάδα κι όλο τον κόσμο: Αν πλήρωναν φόρους! Οι τράπεζες με νόμο της κυβέρνησης του δοτού Παπαδήμου, που έκτοτε όχι μόνο έμεινε ανέγγιχτος αλλά κι ενισχύθηκε από όλες τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν, δεν πληρώνουν φόρους! Το αποτέλεσμα;

Το περιγράφει πάλι, ο φύλακας – άγγελός τους, η Τράπεζα της Ελλάδας: «η ποιότητα των εποπτικών ιδίων κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών επιδεινώθηκε περαιτέρω, καθώς τον Δεκέμβριο του 2021 οι οριστικές και εκκαθαρισμένες αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις ανέρχονταν σε 14,4 δισ. ευρώ αντιπροσωπεύοντας το 64% των συνολικών εποπτικών ιδίων κεφαλαίων»! Κατά συνέπεια οι τράπεζες εμφανίζουν κέρδη επειδή δεν πληρώνουν φόρους, έχοντας μετατρέψει την Ελλάδα σε φορολογικό παράδεισο! Μάλιστα, η Ελλάδα για τους τραπεζίτες είναι φθηνότερη από τα νησιά Κεϊμάν, καθώς η μεταφορά των κερδών τους εκεί όλο και με κάποιους απειροελάχιστους φόρους θα επιβαρυνόταν. Στην Ελλάδα ούτε αυτοί…

Αύξηση κερδών η Μότορ Όιλ κατά 468% και τα ΕΛΠΕ 324%

Από τις ενεργειακές ξεχωρίζουν τα Ελληνικά Πετρέλαια, που τα 205 εκ. ευρώ κέρδη μετά από φόρους και δικαιώματα μειοψηφίας το πρώτο εξάμηνο του 2021, έναν χρόνο μετά τα υπερτριπλασίασαν (η αύξηση ήταν 324% για την ακρίβεια) για να φτάσουν τα 869 εκ. ευρώ. Ξεχωρίζει επίσης η Μότορ Όιλ του ομίλου Βαρδινογιάννη που κέρδη ύψους 121 εκ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2021 τα οδήγησε έναν χρόνο μετά στα 686 εκ. ευρώ· αύξηση κατά 468%! Από κοντά και η ΤΕΡΝΑ που μετέτρεψε ζημιά 65 εκ. ευρώ του πρώτου εξαμήνου του 2021 σε κέρδη ύψους 34 εκ. ευρώ!

Τα κέρδη των ενεργειακών αποτελούν πρόκληση γιατί από το δεύτερο εξάμηνο του 2021 εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά βάζουν το χέρι όλο και πιο βαθιά στην τσέπη για να πληρώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας. Οι αυξήσεις επιταχύνθηκαν από τον Μάρτιο του 2022, λόγω των κυρώσεων που επέβαλε η ΕΕ στη Ρωσία. Μόνο που το αποτέλεσμα ήταν οι τιμές φυσικού αερίου και κιλοβατώρας στην Ευρώπη να τεθούν εκτός τροχιάς, με την ενέργεια να εξελίσσεται σε σπινθήρα μιας πολύ ευρύτερης πληθωριστικής ανάφλεξης, την ίδια ώρα που η Ρωσία δεν έχει υποστεί καμία σοβαρή επίπτωση από τις κυρώσεις. Κι ενώ οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη συνεχώς αυξάνονται, όπως παραστατικά φαίνεται στο διάγραμμα που προέρχεται από την εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού, οι ΗΠΑ δεν έχουν δει καμία αύξηση! Νοικοκυριά και επιχειρήσεις στην άλλη όχθη του Ατλαντικού συνεχίζουν να απολαμβάνουν τα ίδια ή σχεδόν τα ίδια ενεργειακά κόστη με το 2021 και το 2020, βεβαιώνοντας ότι ο μεγαλύτερος κερδισμένος των κυρώσεων είναι οι ΗΠΑ κι ο μεγαλύτερος χαμένος η Ευρώπη! Γιατί το ΝΑΤΟ να μη συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τελευταίου Ουκρανού;

Οι κυρώσεις έτσι κατά της Ρωσίας εξελίχθηκαν σε έναν ακόμη παράγοντα φτωχοποίησης των ευρωπαϊκών λαών. Η ανάγκη άρσης των κυρώσεων δεν προκύπτει μόνο από την παταγώδη αποτυχία κι αποδεδειγμένη αναποτελεσματικότητά τους. Ούτε από μια θέση αρχών που θεωρεί τις κυρώσεις όργανο καταπίεσης των λαών και οικονομικής τρομοκρατίας που υποσκάπτει την αναγκαία διπλωματική επίλυση των συγκρούσεων. Η άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας επιβάλλεται επειδή οι ευρωπαϊκοί προϋπολογισμοί και σε τελική ανάλυση οι ευρωπαϊκοί λαοί καλούνται τελικά να σηκώσουν το βάρος των απαγορεύσεων εισαγωγής ενεργειακών αγαθών.

Τέλος, η αύξηση των φόρων, η γενικευμένη άνοδος των τιμών και το πάρτι των κερδών στο χρηματιστήριο δείχνουν ότι το πληθωριστικό περιβάλλον έχει εξελιχθεί σε μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να λεηλατηθούν τα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων. Επιχειρήσεις ελάχιστα ενεργοβόρες έχουν προχωρήσει σε αυξήσεις διψήφιου ποσοστού εκμεταλλευόμενες τόσο το διάχυτο κλίμα όσο και την ανοχή της κυβέρνησης, που έχει δώσει το περιθώριο για την λεηλασία των μισθωτών…

Προϋπολογισμός συνέχισης της λιτότητας

Προϋπολογισμός παράτασης των πολιτικών περικοπών και φτωχοποίησης της κοινωνίας είναι αυτός που δόθηκε στη δημοσιότητα υπό την μορφή προσχεδίου τη Δευτέρα 7  Οκτωβρίου, παίρνοντας το δρόμο για να κατατεθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η κρίσιμη ημερομηνία για την έγκρισή του είναι η 20η Νοεμβρίου οπότε οπότε οι Βρυξέλλες θα δώσουν στη δημοσιότητα το δικό της πόρισμα που θα εξεταστεί στο Eurogroup της 4ης Δεκεμβρίου.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η κυβέρνηση το Κυριάκου Μητσοτάκη επιχείρησε να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις που προκαλεί η νεοφιλελεύθερη πολιτική της προβάλλοντας την μείωση των φόρων, που πράγματι περιλαμβάνει το νομοσχέδιο. Από την άλλη όμως οι φόροι που στις εξαγγελίες μειώνονται, στον προϋπολογισμό αυξάνονται. Με βάση όσα προβλέπει το σενάριο βάσης του προϋπολογισμού από 51.023 εκ. ευρώ που εκτιμάται ότι θα συγκεντρωθούν το 2019 (και 51.296 το 2018) από κάθε μορφή φορολογίας, το 2020 αναμένεται να συγκεντρωθούν 51.625 εκ. ευρώ. Δηλαδή τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται κατά 622 εκ. ευρώ. Δεν το λες και μείωση…

Η κυβέρνηση σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις υπερηφανεύεται για την  μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων από το 28% στο 24% και της φορολογίας διανεμόμενων κερδών από το 10% στο 5%. Η μείωση της φορολογίας στα διανεμόμενα κέρδη ξεκίνησε από τον ΣΥΡΙΖΑ όταν τον Ιούνιο μείωσε τη φορολογία από το 15% στο 10%. Ήταν μάλιστα τέτοια η σπουδή της προηγούμενης κυβέρνησης να αυξήσει τα κέρδη της ολιγαρχίας που είχε προβλεφθεί ότι σε περίπτωση που μέχρι την ψήφιση του σχετικού νόμου (4603/2019) είχε παρακρατηθεί φόρος με συντελεστή 15%, αντί του 10%, ο επιπλέον φόρος 5% θα επιστρεφόταν ως αχρεωστήτως καταβληθείς. Επί της ουσίας πρόκειται για δωράκι στην οικονομική ελίτ, μιας και πρόκειται για ένα εκείνο το μερίδιο των κερδών που δεν γίνεται επενδύσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να επιφέρουν μεγέθυνση της οικονομίας. Είναι εκείνο το μερίδιο των κερδών που τροφοδοτεί την προσωπική κατανάλωση των μετόχων. Μένοντας στο επίπεδο των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση αν ήθελε πράγματι να μειώσει τα φορολογικά βάρη θα έπρεπε να ξεκινήσει την ελάφρυνση από δύο μορφές φορολογίας που ισοδυναμούν με κεφαλικό φόρο κι είναι η επιτομή της άδικης φορολογίας καθώς δεν έχουν καμία αναλογικότητα, επιβάλλεται δηλαδή ανεξαρτήτως ύψος εσόδων με αποτέλεσμα να επιβαρύνει υπέρμετρα τις χαμηλότερες κλίμακες εσόδων: είναι ο φόρος επιτηδεύματος και η εισφορά αλληλεγγύης. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όμως, όπως κι όλες οι προηγούμενες, θεωρούν τους εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους και τις μικρές επιχειρήσεις ως πηγή της φοροδιαφυγής και συνεχίζουν να επιβάλουν αυτή την φορολογία ως μια μορφή περιορισμού της φοροδιαφυγής τους. Κουβέντα φυσικά δεν έγινε και για την  μείωση της προκαταβολής φόρου που η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί να μειώσει από το 100% στο 50%.

Σε ό,τι αφορά τα φυσικά πρόσωπα η κυβέρνηση εισάγει ένα νέο φορολογικό συντελεστή στο ύψος του 9% για εισοδήματα μέχρι 10.000 ευρώ (από 22% που ήταν μέχρι σήμερα για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ) κι αυξάνει το αφορολόγητο για κάθε παιδί. Επίσης, από 1η Ιανουαρίου 2020 κάθε οικογένεια θα λαβαίνει επίδομα ύψους 2.000 ευρώ για κάθε νεογέννητο παιδί, ενώ στα είδη βρεφικής ηλικίας και στα κράνη ασφαλείας των μοτοσικλετιστών ο ΦΠΑ μειώνεται στο  13%. Το κόστος των παραπάνω μέτρων (κι άλλων μαζί όπως η αναστολή του ΦΠΑ στις νέες οικοδομές για 3 έτη) ανέρχεται σε 1,2 δισ. ευρώ.

Από την άλλη τα μέτρα ενίσχυσης των εσόδων υπερβαίνουν κατά πολύ τις μειώσεις και ανέρχονται στα 1,9 δισ. ευρώ.

Πηγή : Επίκαιρα

Εκτέλεση προϋπολογισμού ή λαϊκών αναγκών;

Δεν έκρυβαν τη χαρά τους τα στελέχη της κυβέρνησης με αφορμή τα αποτελέσματα από την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού το πρώτο τρίμηνο του έτους, καθώς φαίνεται οι στόχοι που είχαν τεθεί όχι μόνο να υλοποιούνται αλλά και να ξεπερνιούνται.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Μια πιο προσεκτική ματιά όμως στα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (εδώ ολόκληρη η ανακοίνωση) δείχνει πώς η όποια θετική εικόνα είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής νέων μέτρων λιτότητας, πέραν των όσων έχουν ήδη συμφωνηθεί και ψηφισθεί στη Βουλή, με τη συμφωνία της ΕΕ. Αυτό έτσι που αποδεικνύεται είναι ότι η επίτευξη των στόχων του προϋπολογισμού περνάει πάνω από τις λαϊκές ανάγκες…

Ας δούμε συγκεκριμένα: Στον τομέα των εσόδων, συγκεντρώθηκαν περισσότεροι φόροι απ’ όσους είχαν προϋπολογιστεί. Ενώ η αρχική εκτίμηση του προϋπολογισμού ήταν 10,316 δισ. ευρώ, συγκεντρώθηκαν 10,561 δισ., δηλαδή 245 εκ. ευρώ παραπάνω. Στον τομέα των δαπανών, οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων έφτασαν τα 545 εκ. ευρώ αντί για 665 εκ. που είχαν προϋπολογιστεί. Η κυβέρνηση δηλαδή απέσπασε αυθαίρετα κι εν κρυπτώ 120 εκ. ευρώ τα οποία θα μπορούσαν να είχαν δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας κι επιπλέον εισόδημα που θα τροφοδοτούσε την κατανάλωση, συμβάλλοντας στην άνοδο του ΑΕΠ. Αντιαναπτυξιακή ήταν κι η ντε φάκτο αναμόρφωση στις «αγορές αγαθών και υπηρεσιών», καθώς αντί της αρχικής εκτίμησης του προϋπολογισμού για 134 εκ. ευρώ, δαπανήθηκαν μόνο 101.

Οφείλουμε ωστόσο να αναγνωρίσουμε τη «γενναιοδωρία» της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τους τόκους: αντί για 2.149 δόθηκαν 2.211 στους πιστωτές, που συνεχίζουν να αφαιμάζουν την ελληνική οικονομία και τους φορολογούμενους. Στο θετικό αποτέλεσμα του πρώτου τριμήνου, που μένει να οριστικοποιηθεί, συνέβαλαν σημαντικά και τα έσοδα από πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών που ανήλθαν σε 1,028 δισ. προερχόμενα από την σύμβασης παραχώρησης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών.

Μόνο που ανάλογα έσοδα είναι …μη επαναλαμβανόμενα. Γεμίζουν πρόσκαιρα τα δημόσια ταμεία, στερώντας τα όμως από μερίσματα που εισέπραττε σε ετήσια βάση μ τα οποί θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει την κοινωνική πολιτική, τα οποία καταλήγουν στις τσέπες των ιδιωτών…

Τη δική της συνεισφορά στα θετικά αποτελέσματα από την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού είχε επίσης η …ανεξάντλητη υπομονή των συνταξιούχων, καθώς στις 250.000 ανέρχονται πλέον οι «στοκαρισμένες» συντάξεις, που το ελληνικό δημόσιο αρνείται να καταβάλλει προκειμένου να εμφανίζεται το δημοσιονομικό πλεόνασμα. Η εσωτερική στάση πληρωμών αντανακλάται στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της κυβέρνησης. Με βάση ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, με ημερομηνία 22 Μαρτίου, το σύνολο των υποχρεώσεων της γενικής κυβέρνησης ανερχόταν σε 1.579 εκ. ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος (642 εκ. ευρώ) να αφορά τους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, τα νοσοκομεία (359 εκ.) και την τοπική αυτοδιοίκηση (207 εκ. ευρώ).

Διόλου ευκαταφρόνητο δεν είναι επίσης και το ποσό που εξοικονομεί η κυβέρνηση από τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων. Τον Ιανουάριο του 2019 ανερχόταν σε 488 εκ. ευρώ. Σημαντικά υποδεέστερο του παρελθόντος μεν (12/2018: 506 εκ., 12/2017: 765 εκ. και 12/2016: 1.226 εκ. ευρώ), αυθαίρετα παρακρατούμενο δε έστω κι αν ανακυκλώνεται…  

Τα παραπάνω μεγέθη δείχνουν ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί την πεπατημένη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, έστω κι αν η λιτότητα που εφαρμόζει είναι μικρότερης έντασης σε σχέση με την πολιτική περικοπών που εφάρμοζαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η λιτότητα ωστόσο ποτέ δεν ήταν θέμα ποσότητας…

Πηγή: Εφημερίδα kontranews

Πλεονάσματα εναντίον δημοσίων επενδύσεων

Η δημιουργική λογιστική στα δημόσια οικονομικά είναι εδώ! Εν πλήρη γνώση μάλιστα των πιστωτών και δη του μηχανισμού που επιτηρεί την Ελλάδα στο πλαίσιο της ενισχυμένης μεταμνημονιακής εποπτείας, «νύχτα» μεταφέρονται κονδύλια ύψους δισεκατομμυρίων από τον ένα κωδικό στον άλλο, μόνο και μόνο ώστε η Ελλάδα να εμφανίζεται «καλός μαθητής» και συνεπής απέναντι στις υποχρεώσεις που ανέλαβε για να εμφανίζει ιλιγγιώδη πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Συγκεκριμένα, κι όπως περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στη σελίδα 19 στην έκθεση για την Ελλάδα, με ημερομηνία 27 Φεβρουαρίου 2019 (SWD, 2019, 1007 final) που αξιολογεί την πρόοδο επί των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της αποτροπής και διόρθωσης μακροοικονομικών ανισορροπιών, όπου σχολιάζονται οι επιδόσεις της Ελλάδας στην επίτευξη δημοσιονομικών πλεονασμάτων, «ο κύριος υπαίτιος για την τρέχουσα υπεραπόδοση ήταν οι ελλιπείς δαπάνες σε σύγκριση με τα αρχικά όρια των δαπανών, ειδικότερα στις επενδύσεις. Κατά μέσο όρο μόνο 83% των δημοσίων επενδύσεων όπως τίθενται ως όρια στον προϋπολογισμό και κατανέμονται στα υπουργεία δαπανήθηκε πραγματικά την περίοδο 2012-2017. Ξέροντας ότι η συνολική αξία του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων την περίοδο 2012-2017 έφτασε τα 38,01 δισ. ευρώ συνάγεται πώς αφαιρέθηκαν περί τα 6,46 δισ. ευρώ. Περίπου όσο ήταν και το πλεόνασμα του 2018! Κατά συνέπεια, μπορούμε να πούμε ότι το πλεόνασμα του 2018 προήλθε από τα ποσά που σιωπηρά αφαιρέθηκαν από το ΠΔΕ την περίοδο 2012-2017.

Αυτό είναι βαθιά προβληματικό για δύο λόγους», συνεχίζει η έκθεση του κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Πρώτο, παρότι οι δημόσιες επενδύσεις έχουν κατά ένα μέρος ανακάμψει από την πτωτική πορεία κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι επενδυτικές ανάγκες της χώρας είναι ακόμη μεγάλες και οι επενδύσεις σε τομείς όπως η παροχή υγείας παραμένουν σημαντικά κάτω από το μέσο όρο της ευρωζώνης (Ελλάδα: 0,05% του ΑΕΠ, ευρωζώνη 0,18%). Δεύτερο, οι πόροι που δε χρησιμοποιούνται θα μπορούσαν να είχαν κατευθυνθεί σε άλλους χρήσιμους σκοπούς, αν η υπολείπουσα δαπάνη είχε διαγνωσθεί αρκετά νωρίς εντός του χρόνου».

Η αποκάλυψη των Ευρωπαίων, παρότι ξεχειλίζει υποκρισίας γιατί δική τους απαίτηση είναι η εμφάνιση των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, σημαίνει ότι ακόμη κι από αυτό το συρρικνωμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων  που περιγράφεται κάθε χρόνο στον κρατικό προϋπολογισμό, ένα κομμάτι κατά μέσο όρο 17% για την 5ετία 2012-2017 μένει αναξιοποίητο και στρέφεται στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος (παλιότερα) και την εμφάνιση δημοσιονομικού πλεονάσματος (τα τελευταία χρόνια). Τα αποτελέσματα ωστόσο αυτής της δημιουργικής λογιστικής είναι καταστρεπτικά στην πραγματική οικονομία κι έτσι ερμηνεύεται εύκολα το επενδυτικό κενό που υφίσταται στην Ελλάδα κι ανέρχεται σε 15 δις. ευρώ ετησίως, συγκρίνοντας με το επίπεδο προ της κρίσης. Αρκεί να αναφερθεί ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα το 2017 έφτασαν το 12,9% του ΑΕΠ όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 21% του ΑΕΠ. Ξέροντας όμως ότι στην Ελλάδα ανέκαθεν οι δημόσιες επενδύσεις άνοιγαν το δρόμο για τις ιδιωτικές γίνεται αντιληπτό ότι ο υπαίτιος της υπο-επένδυσης είναι τα δημοσιονομικά πλεονάσματα! Κατά αυτό τον τρόπο επίσης το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας, που μπορεί να ξεπεραστεί μόνο με γενναίες επενδύσεις σε δημόσιες υποδομές, δίκτυα, έρευνα, εκπαίδευση, κ.α. κι όχι με την εξαθλίωση της εργατικής τάξης και τη γενίκευση της επισφάλειας, παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Τέλος, είναι εμφανές ότι το δημοσιονομικό πλεόνασμα επιτυγχάνεται όχι μόνο σε βάρος της πραγματικής οικονομίας αλλά επιπλέον είναι και «πέτσινο». Στηρίζεται σε εμβαλωματικές λύσεις της τελευταίας στιγμής, που στόχο έχουν να δείξουν ότι όλα …πάνε καλά και βάσει …προγράμματος. Επομένως, είναι ένας στόχος όχι μόνο αντιλαϊκός και αντιαναπτυξιακός αλλά επιπλέον ένας στόχος που δεν μπορεί υπό κανονικές συνθήκες να υλοποιηθεί! Μόνο με μαγειρέματα… 

Πηγή: Kontranews

Κρατικός προϋπολογισμός φτωχοποίησης και εντυπώσεων

Νεοφιλελεύθερος προϋπολογισμός που διαιωνίζει τη φτώχεια για τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, είναι ο προϋπολογισμός που ψηφίσθηκε με 154 ψήφους υπέρ στις 18 Δεκεμβρίου (εδώ η εισηγητική έκθεση).

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η κυβέρνηση από τη μεριά της, προς άγρα εντυπώσεων επικαλέστηκε το κοινωνικό μέρισμα, την οριακή μείωση του ΕΝΦΙΑ, τη σταδιακή μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων κατά 1% ετησίως μέχρι να φτάσει στο 25% από 29% που είναι σήμερα κι άλλα τέτοια μέτρα. Ωστόσο, όχι απλώς ωχριούν μπροστά στην υπερφορολόγηση, αλλά είναι και προϊόν της, καθώς προέρχονται από το υπερπλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού. Την υπέρβαση με άλλα λόγια του στόχου του «ματωμένου» πλεονάσματος ύψους 3,5% που είχε συμφωνήσει η κυβέρνηση με τους πιστωτές. Η κυβέρνηση απομυζά περαιτέρω τους φορολογούμενους οδηγώντας το πλεόνασμα στο 4,1% του ΑΕΠ κι ό,τι επιπλέον μάς αφαιρεί (γύρω στα 900 εκ.) μάς το ξαναμοιράζει εμφανίζοντάς το ως κοινωνική πολιτική. Μάχη εντυπώσεων…

Πολύ περισσότερο να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι τα ληξιπρόθεσμα χρέη του ελληνικού δημοσίου προς πολίτες κι επιχειρήσεις ανέρχονται σε 2,5 δισ. ευρώ, όπου συμπεριλαμβάνονται συντάξεις που αυθαίρετα δε δίνονται, επιστροφές που αδικαιολόγητα παρακρατούνται, κ.λπ.

Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ταξικός και αντιλαϊκός, επειδή:

  • Αυξάνει κατά 1 δις. ευρώ τη φορολογία το 2019. Από 45,42 δισ. ευρώ φέτος σε 46,42 δισ. τον επόμενο χρόνο.
  • Αυξάνει το λόγο έμμεσων φόρων προς άμεσους στο 1,5 από 1,15 που ήταν το 2014. Η διεύρυνση μάλιστα της φορολογικής επιβάρυνσης συντελείται σε μια περίοδο που οι 4 στους 5 οικονομικά ενεργούς πολίτες χρωστούν στην εφορία και τα ληξιπρόθεσμα χρέη από τις αρχές του 2019 έχουν αυξηθεί κατά 9 δις. ευρώ φθάνοντας τον Σεπτέμβριο συνολικά στα 103 δις. ευρώ.
  • Μειώνει το κονδύλι των συντάξεων κατά 300 εκ. ευρώ (από 28,8 σε 28,5 δισ. ευρώ), την ίδια στιγμή που 1,142 εκ. συνταξιούχοι ζουν με σύνταξη μικρότερη των 500 ευρώ (μικτά). Η κατάργηση επομένως του νόμου για την μείωση των συντάξεων που ψήφισε η ίδια η κυβέρνηση αρχές καλοκαιριού δεν ισοδυναμεί με αύξηση των συντάξεων.
  • Ιδιωτικοποιεί παραπέρα το δημόσιο πλούτο με στόχο τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις το 2019 να φτάσουν τα 350 εκ. ευρώ, όπου περιλαμβάνονται έσοδα από την πώληση του Ελληνικού, περιφερειακών αεροδρομίων και περιοχών σπάνιας ομορφιάς (Αφάντου Ρόδος, Κασιώπη, Καστέλο Μπιμπέλι Κέρκυρας, κ.α.).
  • Κρατάει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στο απαράδεκτα χαμηλό επίπεδο των 6,7 δισ. ευρώ όταν το 2009 και 2010 ήταν 9,6 και 8,4 δισ. αντίστοιχα.

Ανησυχία ωστόσο προκαλεί και η εξέλιξη του δημόσιου χρέους, το οποίο συνεχίζει να μεγεθύνεται. Το 2019 θα φτάσει τα 323,5 δισ. ευρώ όταν μόλις το 2016 ανερχόταν σε 315 δισ. ευρώ. Επίπεδο που δεν προκαλεί κανένα εφησυχασμό αν μάλιστα πάρουμε υπ’ όψη μας τον τερματισμό του προγράμματος Ποσοτικής Χαλάρωσης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που σημαίνει ότι εισερχόμαστε σε περίοδο ανόδου των επιτοκίων, όπως και τη συνεχή πτώση των τιμών των μετοχών στα χρηματιστήρια που προοιωνίζεται ευρύτερη οικονομική αναταραχή. Ένα οικονομικό περιβάλλον εν ολίγοις που απειλεί με εκτροχιασμό ασθενείς κι ευάλωτες οικονομίες όπως η ελληνική.

updated

Πηγή: Εφημερίδα Kontranews

Αρέσει σε %d bloggers: