Πλεονάσματα εναντίον δημοσίων επενδύσεων

Η δημιουργική λογιστική στα δημόσια οικονομικά είναι εδώ! Εν πλήρη γνώση μάλιστα των πιστωτών και δη του μηχανισμού που επιτηρεί την Ελλάδα στο πλαίσιο της ενισχυμένης μεταμνημονιακής εποπτείας, «νύχτα» μεταφέρονται κονδύλια ύψους δισεκατομμυρίων από τον ένα κωδικό στον άλλο, μόνο και μόνο ώστε η Ελλάδα να εμφανίζεται «καλός μαθητής» και συνεπής απέναντι στις υποχρεώσεις που ανέλαβε για να εμφανίζει ιλιγγιώδη πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Συγκεκριμένα, κι όπως περιγράφεται με κάθε λεπτομέρεια στη σελίδα 19 στην έκθεση για την Ελλάδα, με ημερομηνία 27 Φεβρουαρίου 2019 (SWD, 2019, 1007 final) που αξιολογεί την πρόοδο επί των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της αποτροπής και διόρθωσης μακροοικονομικών ανισορροπιών, όπου σχολιάζονται οι επιδόσεις της Ελλάδας στην επίτευξη δημοσιονομικών πλεονασμάτων, «ο κύριος υπαίτιος για την τρέχουσα υπεραπόδοση ήταν οι ελλιπείς δαπάνες σε σύγκριση με τα αρχικά όρια των δαπανών, ειδικότερα στις επενδύσεις. Κατά μέσο όρο μόνο 83% των δημοσίων επενδύσεων όπως τίθενται ως όρια στον προϋπολογισμό και κατανέμονται στα υπουργεία δαπανήθηκε πραγματικά την περίοδο 2012-2017. Ξέροντας ότι η συνολική αξία του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων την περίοδο 2012-2017 έφτασε τα 38,01 δισ. ευρώ συνάγεται πώς αφαιρέθηκαν περί τα 6,46 δισ. ευρώ. Περίπου όσο ήταν και το πλεόνασμα του 2018! Κατά συνέπεια, μπορούμε να πούμε ότι το πλεόνασμα του 2018 προήλθε από τα ποσά που σιωπηρά αφαιρέθηκαν από το ΠΔΕ την περίοδο 2012-2017.

Αυτό είναι βαθιά προβληματικό για δύο λόγους», συνεχίζει η έκθεση του κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Πρώτο, παρότι οι δημόσιες επενδύσεις έχουν κατά ένα μέρος ανακάμψει από την πτωτική πορεία κατά τη διάρκεια της κρίσης, οι επενδυτικές ανάγκες της χώρας είναι ακόμη μεγάλες και οι επενδύσεις σε τομείς όπως η παροχή υγείας παραμένουν σημαντικά κάτω από το μέσο όρο της ευρωζώνης (Ελλάδα: 0,05% του ΑΕΠ, ευρωζώνη 0,18%). Δεύτερο, οι πόροι που δε χρησιμοποιούνται θα μπορούσαν να είχαν κατευθυνθεί σε άλλους χρήσιμους σκοπούς, αν η υπολείπουσα δαπάνη είχε διαγνωσθεί αρκετά νωρίς εντός του χρόνου».

Η αποκάλυψη των Ευρωπαίων, παρότι ξεχειλίζει υποκρισίας γιατί δική τους απαίτηση είναι η εμφάνιση των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, σημαίνει ότι ακόμη κι από αυτό το συρρικνωμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων  που περιγράφεται κάθε χρόνο στον κρατικό προϋπολογισμό, ένα κομμάτι κατά μέσο όρο 17% για την 5ετία 2012-2017 μένει αναξιοποίητο και στρέφεται στην κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος (παλιότερα) και την εμφάνιση δημοσιονομικού πλεονάσματος (τα τελευταία χρόνια). Τα αποτελέσματα ωστόσο αυτής της δημιουργικής λογιστικής είναι καταστρεπτικά στην πραγματική οικονομία κι έτσι ερμηνεύεται εύκολα το επενδυτικό κενό που υφίσταται στην Ελλάδα κι ανέρχεται σε 15 δις. ευρώ ετησίως, συγκρίνοντας με το επίπεδο προ της κρίσης. Αρκεί να αναφερθεί ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα το 2017 έφτασαν το 12,9% του ΑΕΠ όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 21% του ΑΕΠ. Ξέροντας όμως ότι στην Ελλάδα ανέκαθεν οι δημόσιες επενδύσεις άνοιγαν το δρόμο για τις ιδιωτικές γίνεται αντιληπτό ότι ο υπαίτιος της υπο-επένδυσης είναι τα δημοσιονομικά πλεονάσματα! Κατά αυτό τον τρόπο επίσης το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας, που μπορεί να ξεπεραστεί μόνο με γενναίες επενδύσεις σε δημόσιες υποδομές, δίκτυα, έρευνα, εκπαίδευση, κ.α. κι όχι με την εξαθλίωση της εργατικής τάξης και τη γενίκευση της επισφάλειας, παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Τέλος, είναι εμφανές ότι το δημοσιονομικό πλεόνασμα επιτυγχάνεται όχι μόνο σε βάρος της πραγματικής οικονομίας αλλά επιπλέον είναι και «πέτσινο». Στηρίζεται σε εμβαλωματικές λύσεις της τελευταίας στιγμής, που στόχο έχουν να δείξουν ότι όλα …πάνε καλά και βάσει …προγράμματος. Επομένως, είναι ένας στόχος όχι μόνο αντιλαϊκός και αντιαναπτυξιακός αλλά επιπλέον ένας στόχος που δεν μπορεί υπό κανονικές συνθήκες να υλοποιηθεί! Μόνο με μαγειρέματα… 

Πηγή: Kontranews

Επτά λόγοι ντροπής της κυβέρνησης για το υπερ-πλεόνασμα!

Πώς δημιουργήθηκε το πλεόνασμα – μαμούθ του 2016, που φτάνει το 4,19% του ΑΕΠ (7,4 δισ. ευρώ) σε όρους προγράμματος και 3,9% του ΑΕΠ (6,9 δισ. ευρώ) με βάση τη μεθοδολογία της Eurostat;

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Θαυμάστε λοιπόν γιατί χαίρεται και χαμογελάει η κυβέρνηση. Ποιά είναι δηλαδή εκείνα τα μέτρα που οδήγησαν στο υπερ-πλεόνασμα του 2016:

  1. Τσίπρας και Καμμένος καμαρώνουν επειδή μια σειρά ειδών λαϊκής κατανάλωσης πέρασαν από το ΦΠΑ 13% στον ανώτερο συντελεστή του 23%. Τουλάχιστον 1,56 δις. έφερε στα κρατικά ταμεία αυτή η αύξηση.
  2. ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υπερηφανεύονται επειδή αύξησαν τις εισφορές για υγειονομική περίθαλψη, με αποτέλεσμα να εισρεύσει στο δημόσιο 854 εκ. ευρώ.
  3. Τσίπρας και Καμμένος χαίρονται επειδή αύξησαν την προκαταβολή φόρου σε ΑΕ, ΕΠΕ και ΙΚΕ από 80% σε 100%, στις προσωπικές εταιρείες (ΟΕ, ΕΕ) από 55% σε 75% και στα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα πρόσωπα από 55% σε 75%.
  4. ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δηλώνουν θριαμβευτές επειδή αύξησαν την ειδική εισφορά αλληλεγγύης, την οποία θα καταργούσαν μαζί με πολλά άλλα μέτρα όπως ο ΕΝΦΙΑ…
  5. Τσίπρας και Καμμένος κραδαίνουν ως τρόπαιο την κατάργηση του ΕΚΑΣ, τις μειώσεις στις συντάξεις χηρείας, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, τις αυξήσεις στις εισφορές του ΟΓΑ και την περικοπή των επικουρικών συντάξεων.
  6. ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επαίρονται για τα 280,5 εκ. που συγκέντρωσαν από την πώληση των μετοχών του ΟΛΠ (51% +16%), για τα 95 εκ. ευρώ που συγκέντρωσαν από την πώληση του Αστέρα Βουλιαγμένης, τα 10 εκ. ευρώ που μάζεψαν από την πώληση της Κασσιώπης στην Κέρκυρα, τα 22 εκ. που επέφερε η πώληση κτιρίων του ελληνικού δημοσίου στο εξωτερικό (Νέα Υόρκη, Ουάσινγκτον, Ερεβάν, Ρώμη, Λουμπλιάνα, κ.α.) τα 3,85 που συγκέντρωσαν από την πώληση των 2 Airbus, κοκ.
  7. Τσίπρας και Καμμένος κομπορρημονούν επιπλέον επειδή κατάφεραν να μειώσουν σημαντικά τις κοινωνικής φύσης δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού. Μείωσαν για παράδειγμα τις μεταβιβάσεις σε ΟΤΑ (από 220 εκ. σε 69 εκ.), σε νοσοκομεία (από 326 εκ. σε 321 εκ.), σε ΔΕΚΟ (από 106 εκ. ευρώ σε 94 εκ.) στους συγκοινωνιακούς φορείς (από 317 εκ. ευρώ σε 281 εκ. ευρώ), κ.α. Δεν θα έχουν μείνει κοινωνικές δαπάνες να μειώσει αν εκλεγεί ο Μητσοτάκης…

Επομένως, η αύξηση των εσόδων κατά 2,65 δισ. ευρώ από το 2015 στο 2016 και η μείωση των δημοσίων δαπανών κατά 9,06 δισ. είχε χαμένους και κερδισμένους…

Τα παραπάνω μέτρα περιλαμβάνονταν στο Μνημόνιο Τσίπρα που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τον Αύγουστο του 2015, (δες εδώ κι εδώ) όταν πρόδωσαν τη λαϊκή εντολή και επισημοποίησαν την παράδοσή τους στους πιστωτές. Η δημοσιονομική προσαρμογή που προέβλεπε το 3ο Μνημόνιο για το 2015 ανερχόταν σε 1.541,2 εκ. ευρώ και για το 2016 στα 5.732,5. Ορίστε λοιπόν από πού προέκυψε το πλεόνασμα!

Τα αντιλαϊκά μέτρα που εφάρμοσαν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για να καταφέρουν να εμφανίσουν ένα υπερ-πλεόνασμα οκτώ φορές μεγαλύτερο αυτού που είχε προβλεφθεί στον προϋπολογισμό (0,5%!) είναι πολύ περισσότερα. Οι λόγοι δηλαδή για τους οποίους η κυβέρνηση όφειλε να ντρέπεται αντί να καυχιέται είναι πολλοί περισσότεροι απ’ όσους αναφέραμε.

Ακόμη και τα παραπάνω ωστόσο δείχνουν ότι πίσω από τις κυβερνητικές φανφάρες κρύβεται η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Και τα δύο συνεχίζονται όχι απλά με τους ίδιους αλλά με ταχύτερους ρυθμούς σε σχέση με τις επιδόσεις των κυβερνήσεων ΓΑΠ και Σαμαρά. Δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ είναι πιο καλοί μνημονιακοί μαθητές.

Η κυβέρνηση ωστόσο καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να κρύψει αυτή την πραγματικότητα. Εμφανίζει το όνειδος του δημοσιονομικού πλεονάσματος ως ευλογία έτσι ώστε να νομιμοποιήσει και να καθαγιάσει την πολιτική της. Εκ των υστέρων με άλλα λόγια προσπαθεί να εμφανιστεί ως δικαιωμένη. Αναζητά συνενόχους!

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ επιπλέον καλλωπίζοντας την μέχρι σήμερα αντιλαϊκή πολιτική της φορομπηξίας και των περικοπών που οδήγησε στο πλεόνασμα πασχίζουν να στρώσουν το έδαφος για την εφαρμογή των νέων αντιλαϊκών μέτρων με τα οποία κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση. Των μέτρων συγκεκριμένα που έχουν ήδη συμφωνήσει για το 2019 – 2020, αφορούν  μείωση συντάξεων και αφορολόγητου ορίου και ανέρχονται (ως τώρα) σε 3,6 δισ. ευρώ. Έτσι ώστε το 2021 να μπορούν να θριαμβολογούν για νέα δημοσιονομικά πλεονάσματα…

Αναρτήθηκε στο kommon

Γραφείο προϋπολογισμού: «Μη βιώσιμο το δημόσιο χρέος»

ληξιπρόθεσμο χρέοςΔιαφωτιστική είναι σε πολλά σημεία η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τρίτη 26 Απριλίου και αφορά το πρώτο τρίμηνο του 2016 (Ιανουάριος– Μάρτιος). Εδώ το πλήρες κείμενο. Ξεχωρίζουν δύο διαφωτιστικές διαπιστώσεις για το δημόσιο χρέος και το πλεόνασμα.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η πρώτη παρατήρηση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους σχετίζεται με το δημόσιο χρέος, όπου ορθά – κοφτά ομολογείται πως «το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο». Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους καταλήγει σε αυτό το συμπέρασμα χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία (παρούσας αξίας) που χρησιμοποιεί το ΔΝΤ και την οποία χρησιμοποίησε πρόσφατα και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας. Ορίζεται δε ως το άθροισμα όλων των μελλοντικών υποχρεώσεων του υπάρχοντος χρέους (τόκοι και χρεολύσια) προεξοφλημένο με το επιτόκιο της αγοράς.

Η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού αναφέρει πως «σε ονομαστικούς όρους, το χρέος της Ελλάδας ξεπερνά το 175% του ΑΕΠ». Για την ακρίβεια και με βάση την ανακοίνωση της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, Γιούροστατ, που εκδόθηκε στις 21 Απριλίου, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το 2015 ανήλθε ως ποσοστό στο 176,9% του ΑΕΠ και σε απόλυτο μέγεθος σε 311,452 δις. ευρώ, σημαντικά αυξημένο από τα επίπεδα του 2012 (159,6% του ΑΕΠ και 305,094 δις. ευρώ). Με βάση την ίδια πηγή η Ελλάδα, 6 χρόνια μετά την βύθισή της στην κοινωνική κόλαση των μνημονίων κι αφού έχουν δοκιμαστεί οι πιο απίθανοι κυβερνητικοί σχηματισμοί για να τιθασεύσουν τη δημοσιονομική κρίση, εξακολουθεί να έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ΕΕ, με τη δεύτερη (Ιταλία: 132,7%) και τρίτη χώρα (Πορτογαλία: 129% του ΑΕΠ) να απέχουν σημαντικά από τις αξιοθρήνητες ελληνικές επιδόσεις. Κοινώς, η θεραπεία – σοκ που συνεχίζει να επιβάλλεται στην ελληνική κοινωνία έχει αποτύχει να μειώσει το χρέος!

Τα στοιχεία της Γιούροστατ χρήζουν σχολιασμού και σε ό,τι αφορά την παρατηρούμενη μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ τόσο στην ευρωζώνη (90,7% το 2015, 92% το 2014, 91,1% το 2013 και 89,3% το 2012) όσο και στην ΕΕ των 28 (85,2% το 2015, 86,8% το 2014, 85,5% το 2013 και 83,8% το 2012), για πρώτη φορά τουλάχιστον από το 2012. Ειδικότερα, αξίζει να τονιστεί ότι παρά την πτώση του χρέους ως ποσοστό, το δημόσιο χρέος ως απόλυτο μέγεθος δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται! Δηλαδή, παρά τις περικοπές που έχουν υιοθετηθεί και τη μείωση των ελλειμμάτων, το πρόβλημα του δημόσιου χρέους εξακολουθεί να υπάρχει…

Επιστρέφοντας στα οικεία κακά, το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής εκτιμά την παρούσα αξία του χρέους το 2015 σε 148,54% του ΑΕΠ (αν χρησιμοποιήσουμε αναπροεξοφλητικό επιτόκιο 5%), 112,90% ή 103,25% (αν αντίστοιχα χρησιμοποιήσουμε αναπροεξοφλητικό επιτόκιο 8% ή 10%). Σε κάθε περίπτωση, το ελληνικό χρέος ξεπερνά κατά πολύ το όριο του 85% και 90% του ΑΕΠ που είναι σύμφωνα με το ΔΝΤ και την ΕΕ, αντίστοιχα, το όριο βιωσιμότητας του χρέους για τις αναπτυγμένες χώρες.

Η συγκεκριμένη εκτίμηση έχει ξεχωριστή σημασία επειδή διαψεύδει τον υπουργό Ανάπτυξης, Γιώργο Σταθάκη, ο οποίος μιλώντας σε ελληνογερμανικό συνέδριο στο Βερολίνο στις 5 Απριλίου είχε χαρακτηρίσει το ελληνικό δημόσιο χρέος ως βιώσιμο. Η αξιολόγησή του που αντιβαίνει ακόμη και με την εκτίμηση του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος από το 2015 και μετά προφανώς υπαγορευόταν από πολιτικά κίνητρα. Επί της ουσίας δήλωνε την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να υπαναχωρήσει από τη θέση της για την ανάγκη διαγραφής μέρους έστω του ελληνικού χρέους και να στοιχηθεί πίσω από το Βερολίνο που έχει αποκλείσει κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Θέση που αποτυπώθηκε και στη συμφωνία της 12ης Ιουλίου 2015 όπου στην προτελευταία σελίδα και στην 3η από το τέλος παράγραφο αναφέρεται κατά λέξη πως «η σύνοδος κορυφής για το ευρώ τονίζει ότι δεν μπορούν να αναληφθούν απομειώσεις της ονομαστικής αξίας του χρέους».

Μη διατηρήσιμα πλεονάσματα

Αποστάσεις κρατάει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού και σε ό,τι αφορά τα πλεονάσματα, χάριν των οποίων το ΔΝΤ ζητά από την κυβέρνηση να νομοθετήσει ένα επιπλέον πακέτο μέτρων – κάβα, όπως χαρακτηρίστηκαν. Αξίζει να τονιστεί ότι η πίεση του διεθνούς οργανισμού δεν είναι αυθαίρετη. Στηρίζεται στις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει η κυβέρνηση Τσίπρα με το Μνημόνιο του Αυγούστου. Προβλεπόταν συγκεκριμένα ότι από φέτος μέχρι και το 2018, ο προϋπολογισμός θα είχε ένα θετικό αποτέλεσμα της τάξης του 0,50%, 1,75% και 3,5%, αντίστοιχα. «Πόσο όμως εφικτή είναι η επίτευξη των πλεονασμάτων αυτών;», αναφέρει η έκθεση. Και συνεχίζει, αμφισβητώντας όχι μόνο τη δυνατότητα αλλά και τη σκοπιμότητα του «χρυσού δημοσιονομικού κανόνα»: «Ενώ τα τελευταία δημοσιονομικά στοιχεία δείχνουν ότι τους πρώτους μήνες του 2016 υπάρχει πλεόνασμα περίπου 3 δις. ευρώ (έναντι στόχου 1 δις. ευρώ), αυτό έχει επιτευχθεί κυρίως λόγω της περικοπής πληρωμών του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, της στάσης πληρωμών του δημοσίου, αλλά και από την αύξηση των εσόδων του δημοσίου». Εν ολίγοις, «ελληνικά στατιστικά» είναι το πλεόνασμα για το οποίο καμαρώνει η κυβέρνηση…

Το αδιέξοδο που προκαλεί αυτή η επίπλαστη εικόνα φαίνεται καλύτερα αν δούμε πως οι αυξανόμενες οφειλές της γενικής κυβέρνησης (από 4,685 δις. ευρώ στο τέλος του 2015, σε 4,814 δις. τον Ιανουάριο του 2016 και 5,401 δις. τον Φεβρουάριο – πάντα σε μηνιαία βάση) τροφοδοτούν, έστω κι εν μέρει, ένα άλλο φαύλο κύκλο ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς την αντίθετη κατεύθυνση: από τους ιδιώτες αυτή τη φορά προς την κυβέρνηση. Αυτού του είδους οι ληξιπρόθεσμες οφειλές από 1,46 δις. ευρώ τον Ιανουάριο του 2016 αυξήθηκαν σε 2,8 δις. ευρώ τον Φεβρουάριο. Η αδυναμία ωστόσο των πολιτών να ανταποκριθούν στις φορολογικές υποχρεώσεις τους φέρνει στην επιφάνεια ένα πρόβλημα πολύ πιο σοβαρό: το πρόβλημα της αδυναμίας πλέον των φορολογουμένων να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες υποχρεώσεις τους. Αναφέρει η έκθεση: «Όπως προκύπτει από το επίπεδο και το ρυθμό συνεχόμενης αύξησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών των ιδιωτών προς το Δημόσιο, η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών τείνει να εξαντληθεί. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς το δημόσιο ανήλθαν μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2015 στο ποσό των 86,3 δις. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 14,7% σε ετήσια βάση». Στο διάγραμμα φαίνεται καλύτερα το «βουνό» των ληξιπρόθεσμων των ιδιωτών προς το δημόσιο. Τα ληξιπρόθεσμα των ιδιωτών εύκολα μπορεί να υποθέσει κανείς ότι θα γνωρίσουν νέες δόξες τους αμέσως επόμενους μήνες, όταν αρχίσει η πληρωμή της φορολογίας εισοδήματος του 2015, οπότε θα δημιουργηθεί μια νέα γενιά χρεοκοπημένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Σε αυτό το έδαφος οι νέοι φόροι που περιλαμβάνει η συμφωνία της κυβέρνησης με τους θεσμούς θα αποτελέσουν τη χαριστική βολή στην οικονομία, εξαφανίζοντας και την τελευταία ελπίδα για ανάκαμψη της οικονομίας…

Το Γραφείο Προϋπολογισμού συνεχίζει την αποδόμηση του δόγματος των πλεονασμάτων που ενστερνίζεται η κυβέρνηση με τα εξής: «Η επίτευξη και διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για σειρά ετών είναι εξαιρετικά δύσκολη και σπάνια. Στο πλαίσιο αυτό η ιδέα για επίτευξη (και διατήρηση) υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων στην Ελλάδα χαρακτηρίστηκε ως “ιδιαίτερα επικίνδυνη” από τον Λάρι Σάμερς, πρώην επικεφαλής οικονομολόγο της Παγκόσμιας Τράπεζας». Ο Λάρι Σάμερς, πρώην οικονομικός σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, πρώην υπουργός Οικονομικών και πρώην πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, τον οποίο επικαλείται το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, μιλώντας στις 13 Απριλίου 2016 σε δημόσια εκδήλωση του ΔΝΤ, παρουσία μάλιστα της γενικής διευθύντριάς του Κριστίν Λαγκάρντ, είχε τονίσει πως χώρες όπως η Ελλάδα δε χρειάζονται περαιτέρω λιτότητα, αλλά βιώσιμες δημόσιες επενδύσεις. Επισήμανε μάλιστα τον κίνδυνο η λιτότητα να κάνει τα πράγματα στην οικονομία ακόμη χειρότερα…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο περιοδικό Επίκαιρα στις 28 Απριλίου 2016

Πλεόνασμα κοροϊδίας (Πριν, 16 Φεβρουαρίου 2014)

stouΑποτέλεσμα ανηλεών περικοπών και ανεξόφλητων υποχρεώσεων 6,17 δισ. το «πλεόνασμα»

Για δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα, προχθές Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου, ευρωπαίος αξιωματούχος αμφισβήτησε το κλίμα υψηλών προσδοκιών που καλλιεργεί η κυβέρνηση σε σχέση με το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2013, δηλώνοντας ότι είναι ακόμη πολύ νωρίς για να υπάρχει ακριβής εκτίμηση. Η πρώτη φορά ήταν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, από τον γερμανό επικεφαλής της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, Γιούροστατ, Βάλτερ Ραντερμάχερ, που δήλωσε ότι «δεν υπολογίζουμε τους αριθμούς όπως θα το επιθυμούσε ο έλληνας πρωθυπουργός». Πιο καθαρά δεν λέγεται…

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η κυβέρνηση «επενδύει» στο πρωτογενές πλεόνασμα για να έχει κάτι να επιδείξει στην προεκλογική περίοδο και να περιορίσει την πολιτική της συντριβή. Γι’ αυτό τον λόγο οι εκτιμήσεις του πρωτογενούς πλεονάσματος (της διαφοράς δηλαδή μεταξύ δημοσίων εσόδων και δαπανών, χωρίς προφανώς να υπολογίζεται η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους) από την κυβέρνηση ξεκινούν από 812 εκ. στην πιο τσιγκούνικη, «γερμανική» εκδοχή και φτάνουν τα 3,9 δισ. στην πιο …κιμπάρικη, όταν συνυπολογίζονται οι επιστροφές κερδών από τα ελληνικά ομόλογα των κεντρικών τραπεζών του ευρωσυστήματος (1,6 δισ. ευρώ) και 800 εκ. ευρώ τα κέρδη της Τράπεζας Ελλάδας από τα ελληνικά ομόλογα.

Παραλείπουν βέβαια στην κυβέρνηση τρεις …λεπτομέρειες. Η πρώτη σχετίζεται με τα 6,17 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, όπως περιγράφονται στον πρόσφατο κρατικό προϋπολογισμό για τον Αύγουστο του 2013. Εξ αυτών τα 3,6 δισ. οφείλονται στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, τα 1,15 δισ. στα νοσοκομεία, τα 760 εκ. στην τοπική αυτοδιοίκηση και τα 362 εκ. στα υπουργεία. Ας μην αναρωτιόμαστε μετά γιατί θέλουν να κλείσουν την δημόσια υγεία…

Η δεύτερη …λεπτομέρεια που παραλείπεται μέσα στις ζητωκραυγές για το πλεόνασμα είναι τα 317 δισ. ευρώ δημοσίου χρέους. Ακόμη δηλαδή κι αν ισχύουν οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί (και παραβλέψουμε το προφανές που λέει η Τρόικα ότι τα κέρδη των ομολόγων από τις ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες είναι έκτακτου χαρακτήρα και μη επαναλαμβανόμενα) τότε η χρεοκοπημένη Ελλάδα θα μπορεί να αποπληρώσει το χρέος της σε 88 χρόνια. Ακόμη δηλαδή και τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα θα έχουν ολοκληρώσει το πέρασμα τους από τον μάταιο τούτο κόσμο χρωστώντας…

Η τρίτη …λεπτομέρεια σχετίζεται με το κόστος που κατέβαλλε η ελληνική κοινωνία, την τελευταία τετραετία, για να φτάσουν τα δημόσια έσοδα να υπερβαίνουν τις δαπάνες. Έκλεισαν όλ’ αυτά τα χρόνια εκατοντάδες σχολεία, μπήκε λουκέτο στην ΕΡΤ, απολύθηκαν ή τερματίστηκε η σχέση εργασίας σε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που υπηρετούσαν στο δημόσιο με την συντριπτική πλειοψηφία τους να προέρχεται από τους κοινωνικά ευαίσθητους τομείς της παιδείας και της υγείας. Επίσης οι κάθε είδους φόροι, από την ακίνητη περιουσία και τον ΦΠΑ μέχρι στα καύσιμα και στα τσιγάρα, εκτοξεύθηκαν. Έτσι, το πρωτογενές πλεόνασμα της κυβέρνησης ισοδυναμεί με ένα πρωτογενές έλλειμμα των φορολογουμένων πρώτο, στις υπηρεσίες που απολαμβάνουν από το ελληνικό κράτος και δεύτερο, στις τσέπες τους λόγω της υπερφορολόγησης, σε βαθμό εξόντωσης. Ασήμαντες λεπτομέρειες προφανώς για την κυβέρνηση…