ΣΕΒ–ΤΡΟΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΝΟΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ ΨΗΦΙΖΟΥΝ

Πολυνομοσχέδιο – σκούπα που πλήττει βάναυσα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των καταναλωτών και των μικρομεσαίων στρωμάτων είναι αυτό που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση για να ψηφιστεί τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου και να κλείσει έτσι η τρίτη αξιολόγηση.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Παρά την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υποβαθμίσουν τη σημασία του, η αλήθεια είναι πώς με όσα περιλαμβάνονται στις 1.531 σελίδες του η θέση των λαϊκών στρωμάτων επιδεινώνεται σημαντικά και μακροπρόθεσμα.

Συνολικά προβλέπονται τουλάχιστον εννιά μέτρα που βαθαίνουν το δεσποτισμό του κεφαλαίου, έστω κι αν δεν περιλαμβάνονται νέα δημοσιονομικά μέτρα, όπως έσπευσε να ισχυριστεί η κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πώς δε χρειάζονται νέα δημοσιονομικά μέτρα! Έχοντας ψηφίσει η κυβέρνηση από την μια τον «κόφτη», βάσει του οποίου θα ενεργοποιούνται αυτόματα οι περικοπές δημοσίων δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων, και από την άλλη την εμφάνιση πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2% μέχρι το 2060, προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη ψήφισης νέων δημοσιονομικών μέτρων. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι έρχονται καλύτερες μέρες. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας, κι ας κάνει ο πρωθυπουργός ό,τι μπορεί για να εξωραΐσει την κατάσταση. Προς επίρρωση, η αύξηση των φόρων κατά 2% ή 1 δις. ευρώ το νέο χρόνο, όπως προβλέπει ο κρατικός προϋπολογισμός.

Ας δούμε όμως τα χειρότερα που θα ψηφίσουν αδιαμαρτύρητα οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τη Δευτέρα, καταφέρνοντας να διασύρουν για πολλοστή φορά την Αριστερά ταυτίζοντάς την με την πιο αντιλαϊκή πολιτική:

  1. Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Στοχεύοντας άμεσα να περιορίσει το πολιτικό κόστος που δέχεται από το ογκούμενο κύμα διαμαρτυριών κάθε Τετάρτη στα ειρηνοδικεία και μακροπρόθεσμα να διευκολύνει τις τράπεζες για να ολοκληρώσουν το ξεπούλημα δεκάδων χιλιάδων πρώτων κατοικιών η κυβέρνηση με το πολυνομοσχέδιο μεταφέρει τους πλειστηριασμούς στο διαδίκτυο. Από 21 Φεβρουαρίου, κι ανεξαρτήτως της ημερομηνίας επίδοσης της επιταγής και επιβολής κατάσχεσης, οι πλειστηριασμοί «αποεδαφοποιούνται», ξεκινώντας έτσι ένας νέος γύρος φτωχοποίησης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα βγουν μαζικά στο δρόμο. Η διάσωση έτσι των τραπεζών για μια ακόμη φορά προωθείται στην πλάτη των πολιτών.
  2. Απαγόρευση επί της ουσίας των απεργιών. Με ένα άρθρο το υπ. αρ. 211 «ορίζεται ειδική απαρτία κατά τις γενικές συνελεύσεις πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, προκειμένου να λάβει χώρα η συζήτηση και να ληφθεί απόφαση για την κήρυξη της απεργίας. Ειδικότερα, ορίζεται ότι απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δεύτερου των οικονομικά τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης». Το συγκεκριμένο άρθρο εξυπηρετεί το ΣΕΒ και διευκολύνει το καθεστώς γενικευμένου αυταρχισμού που επικρατεί στους χώρους εργασίας. Κυρίως έρχεται να ακυρώσει εν τη γενέσει του ένα διεκδικητικό κίνημα που θα επιχειρήσει να ανακτήσει τις απώλειες της μνημονιακής περιόδου.
  3. Ένταξη 14 ΔΕΚΟ στο υπερ-ταμείο των ιδιωτικοποιήσεων. Με το άρθρο 380 περνούν απ’ ευθείας στο υπερ-ταμείο ιδιωτικοποιήσεων (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας) 14 ΔΕΚΟ που θα εντάσσονταν στην υπό σύσταση Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών και απασχολούν γύρω στους 40.000 εργαζόμενους: το 34% της ΔΕΗ (με το 17% να παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ και να οδεύει προς πώληση), 50,3% της ΕΥΔΑΠ, 51% της ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, αστικές συγκοινωνίες ΟΑΣΑ, ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ, 25% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης, ΔΕΘ-HELEXPO, Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών, Ελληνικές Αλυκές, ΕΤΒΑ-ΒΙΠΕ, Διώρυγα Κορίνθου και ΟΑΚΑ. Η αλλαγή αυτή επιταχύνει και διευκολύνει την ιδιωτικοποίησή τους.
  4. Περικοπή επιδομάτων. Από την αναθεώρηση των κριτηρίων χορήγησης επιδομάτων περίπου 15.000 οικογένειες, κυρίως τρίτεκνες, με εισόδημα άνω των 33.000 ευρώ θα στερηθούν το επίδομα. Χαμένες επίσης θα βγουν 54.550 οικογένειες με εισόδημα άνω των 13.500 ευρώ, κι οι οποίες έχουν τρία ή περισσότερα παιδιά, που θα υποστούν μειώσεις από 1,66% μέχρι και 32,12%. Η αναθεώρηση της επιδοματικής πολιτικής, που μπορεί άμεσα να σημαίνει την αύξηση του συνολικού ποσού του προϋπολογισμού για τα επιδόματα, υπακούει σε μια αντίληψη νεοφιλελεύθερης κοπής που επιδοτεί μόνο τους εξαθλιωμένους, χαρακτηρίζοντας όσους έχουν δουλειά ακόμη κι ως μεσαία στρώματα, όπως πρόσφατα δήλωσε από το βήμα της Βουλής ο αρμόδιος υπουργός Ευκλ. Τσακαλώτος.
  5. Χρηματιστήριο ενέργειας. Στην αιτιολογική έκθεση του πολυνομοσχεδίου αναφέρεται ρητά ότι σκοπός της δημιουργίας του χρηματιστηρίου ενέργειας είναι η «πλήρης εναρμόνιση με τους ενωσιακούς κανόνες για την ολοκλήρωση της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας». Η ΕΕ επομένως είναι ο υπαίτιος της χρηματιστικοποίησης ενός κοινωνικού αγαθού όπως η ενέργεια, που θα σημάνει την περαιτέρω ιδιωτικοποίησή του, κι ότι θα γίνει ακόμη πιο απρόσιτο για τους πολίτες απ’ όσο είναι σήμερα. Συνέπεια της μέχρι σήμερα ιδιωτικοποίησης, που έχει οδηγήσει σε αύξηση της τιμής του, είναι η έκρηξη του φαινομένου των ρευματοκλοπών, όπως επίσημα χαρακτηρίζονται. Με βάση στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ από 3.226 κρούσματα που είχαν εντοπιστεί το 2011, το 2016 έφτασαν τα 11.528, αυξήθηκαν δηλαδή κατά 400%!
  6. Νέες άδειες σε καζίνο. Οι αλλαγές που προβλέπονται για τα καζίνο αφορούν την έκδοση 4 νέων αδειών (Μύκονο, Κρήτη, Σαντορίνη, Φλώρινα), την κατάργηση του εισιτηρίου, την μείωση του φόρου στο 20% και την παροχή κινήτρων για κατασκευή νέων. Η αλλαγή αυτή όσο κι αν δικαιολογείται στο όνομα της αύξησης των εσόδων φέρνει πιο κοντά τον τζόγο στον πολίτη και τον τουρίστα. Προκειμένου να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα εγκαταλείπεται σιωπηρά μια άρρητη δέσμευση να μην είναι και τόσο εύκολη η πρόσβαση στα καζίνο κι έτσι οι πολίτες ωθούνται στο τζόγο, προς όφελος όχι μόνο των δημοσίων εσόδων, ούτε καν κυρίως αυτών. Άμεσα κερδισμένοι είναι ένα εξαιρετικά κλειστό κύκλωμα «επενδυτών» που ελέγχουν το μαύρο χρήμα γύρω από τις ρουλέτες και τους κουλοχέρηδες.
  7. Απορρύθμιση σε φαρμακεία – αρτοποιεία. Από το 2011 ζητούσαν οι φαρμακοβιομήχανοι κι οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες μέσω των πιστωτών την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων. Και βρέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ να το επιβάλλει, παρότι μάλιστα ήδη έχουν φανεί τα αρνητικά αποτελέσματα στην αγορά από την μερική φιλελευθεροποίηση του ωραρίου που έχει δημιουργήσει φαρμακεία δύο ταχυτήτων κι ένα άναρχο τοπίο με μια μερίδα φαρμακείων να ακολουθεί το διευρυμένο ωράριο (8 το πρωί – 11 το βράδυ) και μια άλλη το παλιό. Το πολυνομοσχέδιο μη έχοντας ανώτατο αριθμό ωρών λειτουργίας θα οδηγήσεις το κλείσιμο των μικρών και την κυριαρχία των μεγάλων. Ώθηση στις αλυσίδες και σε βάρος της ποιότητας της διατροφής θα αποβεί η μείωση των απαιτούμενων τετραγωνικών μέτρων για τα αρτοποιεία.
  8. Νέο κύμα συγχωνεύσεων σε σχολεία. Πέρα από την αύξηση των ωρών που είναι υποχρεωμένοι οι εκπαιδευτικοί να παραβρίσκονται στα σχολεία (άρθρο 245) όπως αναφέρει η εισηγητική έκθεση «τίθενται συγκεκριμένα κριτήρια, διαδικασία και χρονοδιαγράμματα για τις συγχωνεύσεις των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με στόχο την ορθολογικότερη οργάνωση των σχολικών μονάδων». Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ, στο άρθρο 246 του πολυνομοσχεδίου ακολουθεί το δρόμο που χάραξε ως υπουργός Παιδείας η Άννα Διαμαντοπούλου όταν για λόγους εξοικονόμησης κόστους προέβη στη συγχώνευση σχολικών μονάδων, εφαρμόζοντας στην πράξη ένα σχολικό Καλλικράτη.
  9. Επανυπολογισμός των βαρέων και ανθυγιεινών. Στο τέλος του πολυνομοσχεδίου, στο άρθρο 396 συστήνεται «επιτροπή αρμόδια για την επεξεργασία και υποβολή πρότασης μεταρρύθμισης του καθεστώτος χορήγησης επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας». Στις συνοδευτικές εκθέσεις των συνεπειών του νομοσχεδίου δίνονται περισσότερες πληροφορίες καθώς διευκρινίζεται ότι «με την προωθούμενη διάταξη επιδιώκεται ο επανασχεδιασμός από μηδενική βάση των κριτηρίων χορήγησης του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας… Η προτεινόμενη διάταξη θα προσδιορίσει εξ υπαρχής τις κατηγορίες των δικαιούχων επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας στον δημόσιο τομέα». Προφανώς, με κριτήριο την μείωση της μισθολογικής δαπάνης (δια της συρρίκνωσης των δικαιούχων) και την εξοικονόμηση επιπλέον πόρων.
  10. Τέλος, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για χρέη προς το δημόσιο. Με ειδική τροπολογία που κατατέθηκε εκ των υστέρων προβλέπονται από την 1η Μαΐου 2018 ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για χρέη προς το δημόσιο που ξεκινούν ακόμη κι από 500 ευρώ! Με τη συγκεκριμένη τροπολογία (που ναι μεν προβλεπόταν από τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων αλλά πλέον προσαρμόζεται στα όσα ισχύουν για τις τράπεζες) θα έχει δύο εβδομάδες το πολύ για να ρυθμίσει τα χρέη του προς το Δημόσιο. Διαφορετικά το ακίνητό του θα βγαίνει σε πλειστηριασμό. Την κατάσταση  κάνει πιο δραματική το γεγονός ότι με βάση το άρθρο 78 του ν. 4472/2017 οι πλειστηριασμοί ακινήτων για οφειλές προς τις ΔΟΥ θα διενεργούνται με τιμές εκκίνησης τις εμπορικές κι όχι τις αντικειμενικές αξίες της αγοράς.

Μαζί με τα προηγούμενα οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πολύ πιθανά θα ψηφίσουν κι άλλα άρθρα που θα προστεθούν μέχρι τη Δευτέρα είτε από την Τρόικα, είτε από τον ΣΕΒ θα το ψηφίσουν γρήγορα – γρήγορα και χωρίς αντιδράσεις γιατί έρχεται κι  η επόμενη τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση. Βουλευτές έτοιμοι για όλα, στην υπηρεσία της ολιγαρχίας…

Πηγή: Kommon

Ο αγώνας κατά των κατασχέσεων και οι ποινικές ευθύνες της Τραπέζης της Ελλάδος

?
?

Τον Νοέμβριο του 2014 άνδρες εισπρακτικής εταιρείας και της Eurobank εμφανίζονται έξω από το σπίτι της Μαίρης Ορφανού στην Ανθούπολη απαιτώντας να τους παραδώσει τα κλειδιά του ακινήτου :«Αν δεν βγείτε έξω από το σπίτι της Eurobank θα φωνάξουμε την αστυνομία» δηλώνουν χαρακτηριστικά. Η ίδια ταμπουρώνεται στο ακίνητο και καλεί μέσω του τηλεφώνου αλληλέγγυους για την αποτροπή της έξωσης. Εκείνη την ημέρα 400 ακτιβιστές που μάχονται για την υπεράσπιση του δικαιώματος της πρώτης στέγης συγκεντρώθηκαν και παρέμειναν έως αργά το βράδυ έξω από το σπίτι της κ. Ορφανού ενώ στο πλευρό της συντάχθηκε και όλη η γειτονιά. Η έξωση εν τέλει απετράπη η εμπειρία όμως που βίωσε άλλαξε άρδην την ζωή της : «Έγινα ενεργό μέλος του κινήματος κατά των πλειστηριασμών. Αισθάνομαι ασφάλεια δίπλα στους συναγωνιστές και κυρίως νιώθω ότι βάζω κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι για το κοινό καλό, τώρα πια που έχουμε γίνει πρόσφυγες στην ίδια μας τη χώρα» δηλώνει στο Unfollow. H περιπέτεια της κ Ορφανού ξεκίνησε το 2002 οπότε και μπήκε εγγυήτρια σε δάνειο ύψους 60.000 ευρώ που έλαβε ο αδελφός της από την Εurobank. Το 2005 το μαγαζί που διατηρούσε κλείνει και μένει άνεργη και άπορη ενώ προσφεύγει το 2008 στον Νόμο Χατζηγάκη για την προστασία των δανειοληπτών και στη συνέχεια στον Νόμο Κατσέλη. Η τράπεζα στο ενδιάμεσο με σειρά παρανομιών και παρατυπιών και αισχρούς εκβιασμούς (όπως εντός του Ιουνίου να καταθέσετε 12.500 ευρώ) έχει δέσει χειροπόδαρα την εγγυήτρια του δανείου. «Καταβάλλω κάθε μήνα τα 20 ευρώ όπως ορίζει η απόφαση του Ειρηνοδικείου. Το χρέος όμως σύμφωνα με τη Eurobank εκτοξεύεται συνεχώς. Περιττό να σας αναφέρω ότι απέκτησα σοβαρά προβλήματα υγείας εξαιτίας αυτής της κατάστασης. Και δεν κοιμάμαι ήσυχη τα βράδια. Όχι δεν κοιμάμαι. Ένα θόρυβο να ακούσω έξω από την πόρτα πετάγομαι αρπάζω το κινητό και την τσάντα μου και ανεβαίνω στην ταράτσα. Όμως έχω ορκισθεί στη μνήμη των γονιών μου που έκαναν τόσες θυσίες για την απόκτηση αυτού του σπιτιού ότι δεν πρόκειται να το δώσω χάρισμα. Προτιμώ να το κατεδαφίσω μόνη μου, να το ανατινάξω, η τράπεζα πάντως δεν θα το πάρει» καταλήγει η κ. Ορφανού.

Λεωνίδας Βατικιώτης και Ντίνα Ιωακειμίδου

Το 2014 το κίνημα κατά των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας βρέθηκε στην κορύφωσή του. Η αλλαγή δε που προαλειφόταν στη διακυβέρνηση της χώρας είχε δημιουργήσει προσδοκίες για σεισάχθεια, και κατοχύρωση του Συνταγματικού δικαιώματος στη στέγη. Μάλιστα τον Απρίλιο του 2015 μέλη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών συναντώνται με τον Γιώργο Σταθάκη υπουργό τότε Οικονομίας ο οποίος τους διαβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι η νέα κυβέρνηση θα προστατεύσει την πρώτη κατοικία. «Έχετε την απόλυτη στήριξή μας» διαβεβαιώνει τα μέλη του κινήματος κατά των πλειστηριασμών.

Τον Νοέμβριο όμως του 2015 ο Νόμος Κατσέλη ως απότοκο του τρίτου μνημονίου τροποποιείται επί τω χείρω. Έτσι τίθενται αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια, εισάγεται ο όρος του συνεργάσιμου δανειολήπτη ενώ η πραγματικότητα των δανειοληπτών ορίζεται από την μόνιμη εποπτεία των τραπεζών και τον ασφυκτικό έλεγχο της περιουσιακής και οικονομικής κατάστασης τους. Η καθυστέρηση δε αποπληρωμής των δόσεων που έχουν ορισθεί είτε διά δικαστικού είτε διά εξωδικαστικού συμβιβασμού συνεπάγεται την ταχύτατη έκπτωση από τη ρύθμιση.

«Προστατεύουμε την πρώτη κατοικία των αδυνάτων» δήλωνε τον Νοέμβριο του 2015 κατά τη συνεδρίαση της Π.Γ του ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Ενδεχομένως να έχει διαφορετική γνώμη η κοπέλα, μητέρα μόνη ενός παιδιού που, όπως αναφέρει στο Unfollow o Bασίλης Πολυχρόνης μέλος της κίνησης Πολίτες Μεγάρων κατά των Πλειστηριασμών, η οποία ζήτησε μέσω τρίτων την βοήθεια της συλλογικότητας καθώς η Alpha Bank βγάζει σε πλειστηριασμό την πρώτη και μοναδική κατοικία της για επισκευαστικό δάνειο που έλαβε.

Ένα από τα ψέματα που χρησιμοποιούν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα για να νομιμοποιήσουν στη συνείδηση της κοινωνίας τους πλειστηριασμούς είναι πως αφορούν ακριβά σπίτια ή όσα δεν είναι πρώτη κατοικία. «Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στις προϋποθέσεις του νόμου Κατσέλη για να αντιληφθεί ότι από την εύνοιά του αποκλείστηκαν πολλοί που την είχαν άμεση ανάγκη», τονίζει ο Θανάσης Παπαγεωργίου που συμμετέχει στη συλλογικότητα «Πλειστηριασμοί στα Μεσόγεια Στοπ» και επισημαίνει ότι έχουν ήδη βγει στο σφυρί σπίτια πολύ φτωχών ανθρώπων. «Για να ενταχθείς στο νόμο Κατσέλη πρέπει να είναι ενήμερη η τελευταία δόση του δανείου σου. Όρος σχεδόν αδύνατος καθώς αν έχεις λεφτά για να πληρώσεις την τελευταία δόση, τότε γιατί να ενταχθείς; Είναι ενδεικτικό πως οι περισσότεροι χρωστούν τις δόσεις των 2-3 τελευταίων ετών. Άλλη προϋπόθεση είναι το οικογενειακό εισόδημα να μην ξεπερνά το αφορολόγητο όριο. Ενδεχόμενο εξ ίσου αδύνατο για πολλά νοικοκυριά που δούλευαν κι οι δύο. Μια ακόμη προϋπόθεση είναι ο δανειολήπτης να μην έχει πουλήσει κανένα περιουσιακό στοιχείο τα τρία προηγούμενα χρόνια. Μα όταν ξεκίνησε η πτώση των μισθών κι η αύξηση της ανεργίας οι περισσότεροι πούλησαν το δεύτερο αυτοκίνητο, τη μηχανή ή οικόπεδα που είχαν για να μπορέσουν να πληρώνουν τα δάνεια της πρώτης κατοικίας τους. Επομένως εκτός του νόμου Κατσέλη δε βρίσκονται μόνο τα εξοχικά και οι ακριβές πρώτες κατοικίες».

Όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα ως φαίνεται καθώς ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Γιώργος Πιτσιλής με συνέντευξή του στο ΑΠΕ στα τέλη Αυγούστου δήλωσε ευθαρσώς ότι είμαστε σε τροχιά επίτευξης του στόχου για έσοδα 2,05 δισ. Ευρώ ως το τέλος τους έτους από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Μεγάλη παρηγοριά για τον παππού που εμφανίστηκε εμφανώς κατατρομαγμένος στο Ειρηνοδικείο της Νίκαιας υποβασταζόμενος από την κόρη του και τον γιο του και συνοδεία επτά κουστουμαρισμένων ανδρών της Τράπεζας Πειραιώς. « Ο παππούς ήταν υπό στενή εποπτεία» εξηγεί στο Unfollow ο Τάσος Καραγιώργος μέλος της κίνησης ΑΛ.ΑΝΥΑ (Αλληλεγγύη, Ανατροπή, Ανυπακοή) στο Unfollow. «Είχαμε ήδη κλείσει με αλυσίδα το ειρηνοδικείο απαγορεύοντας τη διενέργεια πλειστηριασμών. Τι συμβαίνει ρωτήσαμε τον ηλικιωμένο κύριο; Με πιέζουν αφόρητα παιδί μου. Χρωστάω 60.000 στην Τράπεζα Πειραιώς και το διαμέρισμά μου στον Κορυδαλλό είναι αξίας 250.000 ευρώ. Μου είπαν ότι θα το εκπλειστηριάσουν και θα μου δώσουν και ένα μικρό χαρτζιλίκι 2000-3000 ευρώ. Και δέχτηκα…» Ο πλειστηριασμός δεν έγινε καθώς δεν επετράπη να γίνει….

Αναθεωρημένος Κώδικας Δεοντολογίας

Τα κόκκινα δάνεια των φυσικών προσώπων και των επιχειρήσεων υπερβαίνουν πλέον τα 110 δις με το μεγαλύτερο μέρος τους-άνω του 60%- να αφορά επιχειρηματικά. Μάλιστα ο αναθεωρημένος Κώδικας Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδας που υπογράφηκε στις 2 Αυγούστου ισοδυναμεί με εναρκτήριο λάκτισμα για την κούρσα που θα οδηγήσει στην μεγαλύτερη εκποίηση περιουσιακών στοιχείων που έχει ποτέ σημειωθεί επί ελληνικού εδάφους. Εκ πρώτης όψεως, η απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της κεντρικής τράπεζας φαίνεται να βάζει τάξη στο χάος περιγράφοντας με κάθε αυστηρότητα τα βήματα που πρέπει να ακολουθεί κάθε πιστωτικό ίδρυμα απέναντι σε φυσικά, νομικά πρόσωπα και επαγγελματίες που έχουν καθυστερημένες οφειλές. Για παράδειγμα ορίζει ότι κάθε ίδρυμα «οφείλει να θεσπίσει λεπτομερώς καταγεγραμμένη Διαδικασία Επίλυσης Καθυστερήσεων, με κατηγοριοποίηση δανείων και δανειοληπτών… Να λαμβάνει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για τη διασφάλιση των κανόνων διαφάνειας και κατάλληλης και έγκαιρης ενημέρωσης του ιδιοκτήτη. Να συστήσει Επιτροπή Ενστάσεων συγκροτούμενη από τουλάχιστον τρία ανώτερα στελέχη, κοκ». Περιλαμβάνει μάλιστα στο Παράρτημα ακόμη και τυποποιημένες φόρμες που θα συμπληρώνονται από την τράπεζα όπου θα αναφέρονται στοιχεία για το μηνιαίο εισόδημα, την ακίνητη περιουσία, κ.α. Στην πραγματικότητα ο αναθεωρημένος Κώδικας Δεοντολογίας δεν κάνει τίποτε άλλο πέρα από το να «κανονικοποιεί» και να ρυθμίζει τη διαδικασία που θα οδηγήσει στο ξεπούλημα των κόκκινων δανείων. Περισσότερο μοιάζει με το εγχειρίδιο χρήσης που συνοδεύει την εκτέλεση μιας θανατικής ποινής, ενδύοντας την πιο βάρβαρη διαδικασία με τα ιερά άμφια της τυπικής νομιμότητας. Είναι με άλλα λόγια ο «οδικός χάρτης» που θα επιτρέψει τους μαζικούς πλειστηριασμούς οι οποίοι θα ξεκινήσουν τον Σεπτέμβρη κατ’ εφαρμογή των όσων προβλέπει το Μνημόνιο Τσίπρα και θα θωρακίζει νομικά τις τράπεζες και τα στελέχη τους από πιθανές προσφυγές θιγόμενων δανειοληπτών. «Πιθανότατα θα αφαιρείται η δυνατότητα του δανειολήπτη ακόμη και στην δικαστική προσφυγή εφόσον αυτός χαρακτηρισθεί μη συνεργάσιμος. Γεγονός κατάφωρα αντισυνταγματικό» σημειώνει στο Unfollow η Τόνια Κατερίνη δραστήριο στέλεχος κατά των πλειστηριασμών. «Το επίδικο αφορά στην κατατρομοκράτηση των πολιτών, στη θεσμοθέτηση του φόβου. Άπαντες να είμαστε καταχρεωμένοι, ελεγχόμενοι και απίστευτα καθημαγμένοι. Μάλιστα οι δυο νέες καινοτομίες του Κώδικα αφορούν στη δυνατότητα πώλησης του ακινήτου, δηλαδή αν φτωχοποιηθείς απόλυτα και με δική σου επιλογή τότε θα σου σβήσω το χρέος καθώς και στην ενοικίαση για ένα εύλογο διάστημα του ακινήτου από την τράπεζα προς τον δανειολήπτη. Εν ολίγοις ακόμη μεγαλύτερη πίεση και ολοκληρωτική παράδοση την ώρα που οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξάνονται με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου» προσθέτει η κ Κατερίνη. Σύμφωνα μάλιστα με τα τελευταία στοιχεία της Γ.Γ.Δ.Ε ένας στους δυο φορολογούμενους έχει χρέη προς το δημόσιο ενώ ενάμιση εκατομμύριο φορολογούμενοι απειλούνται με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Συνολικά οι ληξιπρόθεσμες οφειλές στην εφορία ανέρχονται στα 90 δις, περίπου το μισό ΑΕΠ της χώρας…Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2016 οι νέες οφειλές των φορολογουμένων προς το δημόσιο ανήλθαν στα 6,9 δισ. Το χρέος προς τα ταμεία προσδιορίζεται στα 27 δις ενώ τα χρέη μεταξύ ιδιωτών υπερβαίνουν τα 10,6 δισ. Σύνολο ιδιωτικού χρέους εν ολίγοις 237,6 δισ.

Το δημόσιο πάντως δεν ορρωδεί πλέον προ ουδενός αφού κατάσχει ότι βρεθεί μπροστά του: Ο Γιώργος διατηρούσε κατάστημα ΠΡΟ ΠΟ σε περιφερειακή πόλη της χώρας. Πριν από τέσσερα χρόνια η κρίση τον γονάτισε και βρέθηκε με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία και τον ΟΑΕΕ. Για χρέος 2.800 ευρώ προς την εφορία υπέστη τη διαδικασία συντηρητικής κατάσχεσης στα κινητά αντικείμενα του πρακτορείου. «Απλώσαν τις καρέκλες και τα τραπέζια και κανονικά διεξήχθη ο πλειστηριασμός στο ειρηνοδικείο της πόλης που διαμένω. Εν τέλει αυτός κηρύχθηκε άγονος όμως εγώ το συναίσθημα που βίωσα εγώ..Θα σας πω μόνο ότι υπέστην έμφραγμα πριν από δυο χρόνια. Το πρακτορείο το έχω κλείσει βέβαια και τώρα είμαι άνεργος και ασθενής..» σημειώνει στο Unfollow. Για χρέος 1.170 ευρώ προς την εφορία ναυτικός που δεν είχε θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης, με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας βρέθηκε στο ειρηνοδικείο της Νίκαιας, όπως μας αναφέρει ο Τάσος Καραγιώργος, για να του κατάσχουν το μοναδικό κινητό περιουσιακό του στοιχείο, το αυτοκίνητό του : «Απολύτως απαραίτητο για τον ίδιο αφού ο άνθρωπος είχε κινητικά προβλήματα. Αποτρέψαμε τον πλειστηριασμό και εν τέλει έγινε διακανονισμός για καταβολή δόσης τριάντα ευρώ το μήνα» τονίζει ο Τάσος Καραγιώργος. Η ίδια «ευαισθησία» επιδεικνύεται ενίοτε και από τους ΟΤΑ. Ο δήμος της Αθήνας εν προκειμένω επιχείρησε τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας νεαρού ζευγαριού στους Αγίους Αναργύρους αξίας 85.000 ευρώ για χρέος προς τον δήμο ύψους 2.300 ευρώ. Ο πλειστηριασμός απετράπη όπως μας εξηγεί ο Ηλίας Παπαδόπουλος του κινήματος Δεν πληρώνω.

Ποινικές ευθύνες

Η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας, που τώρα εμφανίζεται ως φύλακας άγγελος της νομιμότητας, λόγω των εποπτικών της αρμοδιοτήτων, φέρει τεράστια ποινική ευθύνη για την υπερχρέωση των χρόνων της λεγόμενης ευφορίας κι η οποία οδήγησε την κατάσταση στο σημερινό αδιέξοδο. Ειδικότερα, με την εγκύκλιο 1635/21.10.2005 είχε προσδιορίσει το ύψος της δόσης ενός υπό έγκριση δανείου στο 30-40% του μηνιαίου εισοδήματος του δανειολήπτη. Ήταν μια οδηγία που έπρεπε να σέβονται και να ακολουθούν όλες οι εμπορικές τράπεζες καθώς εγγυούταν τόσο την ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος (να μη γεμίσουν δηλαδή τα χαρτοφυλάκια με μη εξυπηρετούμενα δάνεια) όσο και την οικονομική ισορροπία των νοικοκυριών. Στην πράξη ωστόσο αυτή η οδηγία παραβιαζόταν κατάφωρα. Οι τράπεζες για να ικανοποιήσουν τα αιτήματα των πελατών, που υποκινούνταν εν πολλοίς από αλλεπάλληλες διαφημίσεις, και να μπορέσουν να διαχειριστούν την υπερβάλλουσα ρευστότητα που αφειδώς απελευθέρωνε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενέκριναν δάνεια που συνοδεύονταν από δόσεις σημαντικά υψηλότερες του ποσοστού 30-40% του εισοδήματος, ενώ συμπλήρωναν το αιτούμενο ποσό με τη χορήγηση επιπλέον δανείων, συνήθως επισκευαστικών. Επρόκειτο για μια πρακτική που ακολουθούταν κατά κόρον κι είναι αδύνατο να μην είχε υποπέσει στην αντίληψη της κεντρικής τράπεζας καθώς σε μηνιαία βάση ενημερώνεται για τη δραστηριότητα των εμπορικών τραπεζών και τη σύνθεση του δανειακού τους χαρτοφυλακίου. Η έκταση ωστόσο που έλαβε το φαινόμενο βεβαιώνει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της κεντρικής τράπεζες σφύριζαν αδιάφορα, ανάβοντας έτσι το πράσινο φως για να συνεχίζεται αυτή η πρακτική που οδήγησε στην υπερχρέωση των πολιτών. Με ποιανού εντολή ανέχονταν την παραβίαση των οδηγιών;

Ως τεκμήριο ενοχής της κεντρικής τράπεζας πρέπει να θεωρηθεί η αδιαφορία που επέδειξε η διοίκησή της στην ερώτηση που της απευθύναμε στις 4 Αυγούστου 2016. Με γραπτό μάλιστα τρόπο, ζητήσαμε να μάθουμε αν διαπιστώθηκε ποτέ στο παρελθόν υπέρβαση του παραπάνω ορίου (30-40%) και τι μέτρα έλαβε η Τράπεζα της Ελλάδας για την πιστή τήρηση όσων προβλέπει το έγγραφο 1635/21.10.2005. Ούτε καν έκαναν τον κόπο να απαντήσουν, επιλέγοντας να αφήσουν κλειστό ένα από τα πιο δυσώδη κεφάλαια της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, με κριτήριο της διασφάλιση των συμφερόντων του τραπεζικού λόμπι, …ορθά εποίησε η διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας. Αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι το άνοιγμα του φακέλου της υπερχρέωσης όχι μόνο θα έδειχνε πως η ευθύνη δεν είναι του δανειολήπτη στον οποίο μετακυλίεται σε μια προσπάθεια ενοχοποίησής του που είναι η άλλη όψη της αθώωσης των τραπεζιτών. Επίσης, θα άνοιγε και ο δρόμος της διερεύνησης των ποινικών ευθυνών. Γι’ αυτό το λόγο προτιμάει να μην απαντά σε ενοχλητικές ερωτήσεις ο Γ. Στουρνάρας που να θυμίσουμε ότι την περίοδο 2000-2004 διετέλεσε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της κραταιάς τότε Εμπορικής Τράπεζας…Η τοκογλυφική πολιτική των τραπεζών εκφράστηκε πέραν των άλλων και με την προώθηση επισφαλών προϊόντων καταστρέφοντας οικονομικά επιχειρηματίες. Μια χαρακτηριστική περίπτωση αφορά στη χορήγηση δανείων σε ελβετικό φράγκο. Ο Μιχάλης Χατζής πρωτεργάτης της κίνησης κατά των πλειστηριασμών στην πόλη του Μεσολογγίου υπήρξε ένας εξαιρετικά επιτυχημένος επιχειρηματίας με έντεκα καταστήματα και πολλούς εργαζόμενους στις επιχειρήσεις του. Η τράπεζα τον έπεισε ότι είναι η πλέον ασφαλής κίνηση η χορήγηση δανείου σε ελβετικό φράγκο. «Για δάνειο 200.000 ευρώ είχα ήδη πληρώσει ύστερα από πέντε χρόνια σε τόκους 90.000 ευρώ. Όταν η ισοτιμία ευρώ-φράγκου κατέρρευσε αντί να χρωστάω 170.000 βρέθηκα με χρέος 290.000 ευρώ και καταβολή δόσεων 2.500 ευρώ το μήνα. Οι δουλειές καταβαραθρώθηκαν με αποτέλεσμα να μπει λουκέτο στα καταστήματα και να χαθούν και θέσεις εργασίας» δηλώνει στο Unfollow.

Για τον ίδιο η δικαστική δικαίωση που επήλθε στη συνέχεια δεν έχει πλέον κανένα νόημα.« Αν αυτό συνέβαινε το 2011 ίσως να τα κατάφερνα. Πλέον υποχρεώθηκα να εκποιήσω ο ίδιος την κατοικία μου για να ξεχρεώσω, σπουδάζω δυο παιδιά και αδυνατώ να καταβάλω έστω και ένα ευρώ» συμπληρώνει. «Πράγματι με την κατάρρευση της ισοτιμίας βρέθηκαν οι δανειολήπτες να πληρώνουν διπλό και τριπλό δάνειο από αυτό που είχαν λάβει» αναφέρει στο Unfollow ο Γιώργος Καλτσάς δικηγόρος του Πειραιά που έχει χειριστεί ανάλογες υποθέσεις που οδήγησαν στην υπ αρ 619/2016 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιά που εκδόθηκε τον περασμένο Μάρτιο και η οποία χαρακτήριζε καταχρηστικό και άκυρο τον όρο αποπληρωμής που τέθηκε από τις τράπεζες αφού «δεν διατυπώνεται ευκρινώς ο τρόπος λειτουργίας της συναλλαγματικής ισοτιμίας, η μέθοδος και οι ιδιαιτερότητες του μηχανισμού μετατροπής του εγχώριου σε ξένο νόμισμα.» 

Τα άσχημα νέα όμως δεν λήγουν εδώ. Για τη διαχείριση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων έπονται μαζικές αναδιαρθρώσεις βιώσιμων επιχειρήσεων και ανταγωνιστικών κλάδων της οικονομίας. Έτσι η δυνατότητα που παρέχεται μέσω του Κώδικα Δεοντολογίας για ανταλλαγή χρέους με μετοχικό κεφάλαιο θα αποτελέσει την κερκόπορτα για τη συμμετοχή ή και πλήρη ανάληψη της ιδιοκτησίας των επιχειρήσεων από τις τράπεζες με τις τελευταίες να προβαίνουν σε αλλαγή διοικήσεων, εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, με αντάλλαγμα τη διαγραφή μέρους των δανείων. Με δυο λόγια μια βίαιη αναδιάρθρωση της επιχειρηματικής δομής της ελληνικής οικονομίας.«Προβλέπεται η μεταβίβαση στα funds ακόμη και ενήμερων δανείων για κλάδους της οικονομίας που θεωρούνται «φιλέτα» όπως ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, τομείς τροφίμων κτλ Το ίδιο προβλέπεται ακόμη και για τα δάνεια που έχουν παραχωρηθεί με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή τα funds πέραν του υπερταμείου θα μπαίνουν από την πίσω πόρτα και στο μετοχικό κεφάλαιο επιχειρήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα »» σημειώνει ο Ηλίας Παπαδόπουλος.

Χάνουν τα πάντα βυθισμένοι στη σιωπή

Το ζήτημα των πλειστηριασμών θα έρθει στην επιφάνεια απότομα από τις αρχές του Σεπτεμβρίου. Η σχετική ύφεση των προηγούμενων μηνών, παρότι η κυβέρνηση περιόρισε το εύρος των κατηγοριών δανειοληπτών που υπάγονται στις ευεργετικές διατάξεις του νόμου Κατσέλη ανοίγοντας έτσι το δρόμο για να βγουν στο σφυρί χιλιάδες επιπλέον υποθήκες, οφειλόταν στην απεργία των συμβολαιογράφων η οποία όμως έληξε στις 30 Ιουνίου. Τα δικαστήρια επίσης είναι κλειστά τον Αύγουστο. Είναι έτσι σίγουρο, δεδομένων και των πιέσεων των δανειστών που θέλουν να καθαρίσουν οι ισολογισμοί των τραπεζών, ότι τον μήνα που ανοίγουν τα σχολεία θα …κλείσουν πολλά σπίτια με παράλληλη όξυνση της καταστολής.

Τον περασμένο Ιούλιο τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης όπου αλληλέγγυοι προσπαθούσαν να αποτρέψουν πλειστηριασμό πρώτης κατοικίας από την τράπεζα Πειραιώς. Δεν είναι η πρώτη φορά. Συγκρούσεις με την αστυνομία και τα ΜΑΤ έχουν καταγραφεί και αναμένεται να οξυνθούν έτι περαιτέρω. Στο ειρηνοδικείο της Νίκαιας ο άνθρωπος της Πειραιώς μιλά με τον ανώτερο του ενημερώνοντας τον για την κατάληψη του χώρου προκειμένου να αποτραπούν οι πλειστηριασμοί. Και το ανώτερο στέλεχος της Πειραιώς ερωτά : Να καλέσω τα ΜΑΤ;; Τα ΜΑΤ στην υπηρεσία των τραπεζών εν ολίγοις. Στη Κρήτη και συγκεκριμένα στο Ειρηνοδικείο Ρεθύμνου κάθε Τετάρτη,όπως τονίζει στο Unfollow, o Σήφης Σουχλάκης μέλος του σωματείου κατά των πλειστηριασμών που έχει δημιουργηθεί, γίνεται κανονικός πόλεμος με τους ειδικούς φρουρούς και τα ΕΚΑΜ. Συγκεντρώνονται όμως κάθε Τετάρτη 350 άτομα και αποτρέπουν τους πλειστηριασμούς, σπάνε τα κάγκελα και τους φραγμούς και ενίοτε συλλαμβάνονται. Την υπόθεση την έχουν πάρει στα χέρια τους « Μέχρι πριν από λίγο καιρό καταγραφόντουσαν τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών στην Κρήτη. Αποφασίσαμε να ξεπεράσουμε το άγχος μας την κατάθλιψη μας και να ριχτούμε στη μάχη. Και σας διαβεβαιώ ότι νιώθουμε πολύ καλύτερα»τονίζει χαρακτηριστικά στο Unfollow.

Δυστυχώς αυτό δεν ισχύει για την πλειονότητα των δανειοληπτών που ενοχοποιημένοι μέσα στη σιωπή βλέπουν τις περιουσίες τους να εκποιούνται. Οι περισσότεροι δεν εμφανίζονται καν στα ειρηνοδικεία. Όπως η Μαρία από την Γλυφάδα που για χρέος 8.000 ευρώ στα κοινόχρηστα της πολυκατοικίας προχώρησαν στον εκπλειστηριασμό της πρώτης της κατοικίας. Στο ειρηνοδικείο της Αθήνας δεν εμφανίστηκε και οι ενάγοντες την διέσυραν. Η ίδια επικοινώνησε κλαίγοντας λίγες ημέρες μετά με τους αλληλέγγυους και δήλωσε : «Είμαι αυτή που η πρώτη της κατοικία μπήκε σε πλειστηριασμό για χρέη σε κοινόχρηστα. Δεν έχω κουράγιο να τους αντιμετωπίσω. Δεν έχω κουράγιο ούτε βοήθεια να ζητήσω. Αύριο έρχονται για να μου κάνουν έξωση, Θα αφήσω το κλειδί στην πόρτα και θα φύγω.» Όπως και έκανε…

«Είναι μείζονος σημασίας η παρουσία αυτών που κινδυνεύουν στα ειρηνοδικεία. Αφενός γιατί η παρουσία τους θα εμπνεύσει τους αλληλέγγυους και αφετέρου γιατί θα γνωρίζουμε και εξατομικευμένα τις περιπτώσεις και πώς να τις χειριστούμε» υπογραμμίζουν όλοι οι συμμετέχοντες ενάντια στους πλειστηριασμούς. «Όσο πιο μαζικές καταστούν οι συγκεντρώσεις τόσο μεγαλύτερες οι επιτυχίες μας. Αν δεν αντιδράσουμε θα μας τσακίσουν ολοκληρωτικά»προσθέτουν. «Δεν θα επιτρέψουμε πλειστηριασμούς», τονίζει στο Unfollow ο Δημήτρης Γεωργιτσόπουλος μέλος επίσης της συλλογικότητας «Πλειστηριασμοί στα Μεσόγεια Στοπ», η οποία μέχρι στιγμής, με τη μαζική παρουσία του κόσμου στο Ειρηνοδικείο, έχει καταφέρει να αποτρέψει πολλούς πλειστηριασμούς. «Μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ήταν η περιουσία ενός φαρμακοποιού που έβγαινε στο σφυρί. Επρόκειτο για κατάφωρη αδικία καθώς το δημόσιο τον είχε απλήρωτο, τα περιθώρια κέρδους του είχαν μειωθεί, οι πωλήσεις είχαν πέσει κατακόρυφα κι αυτός έπρεπε να εξυπηρετήσει ένα δάνειο που είχε συνάψει υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Ήταν εντελώς αδύνατο να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του και το ίδιο συμβαίνει για χιλιάδες άλλες κτίρια, επιχειρήσεις και σπίτια ακόμη και πρώτης κατοικίας που βγαίνουν σε πλειστηριασμό, με πρωταγωνιστές συχνά την Τράπεζα Πειραιώς και την Άλφα». Ο Θ. Παπαγεωργίου τονίζει επίσης την ανάγκη να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο καθώς όπως είναι σήμερα ευνοεί τους πλειστηριασμούς: «Η εξαίρεση από το φόρο μεταβίβασης και πολύ περισσότερο η έλλειψη υποχρέωσης δικαιολόγησης της πηγής προέλευσης των χρημάτων – διάταξη που ευνοεί το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, πρέπει άμεσα να αλλάξουν για να απομακρυνθεί ο εφιάλτης των πλειστηριασμών». Κυβέρνηση και δανειστές για να κάνουν απροσπέλαστη τη διαδικασία των πλειστηριασμών στη λαϊκή αγανάκτηση στοχεύουν να τη μεταφέρουν στο διαδίκτυο. Ήδη, στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων έχει δημιουργηθεί η σχετική πλατφόρμα ώστε οι σύγχρονοι μαυραγορίτες να μην εκτίθενται σε κοινή θέα και εισπράττουν την κατακραυγή. Η κυβέρνηση επίσης, με αυτό τον τρόπο θέλει να οικοδομήσει κοινωνικές συμμαχίες, δηλαδή να δημιουργήσει συνένοχους στην πολιτική της εκποίησης όσους έχουν λίγα χρήματα στην άκρη και θα λιγουρεύονται την αγορά περιουσιών που βγαίνουν στο σφυρί. «Ακόμη και τότε θα συνεχίσουμε δίνοντας ραντεβού στα γραφεία των συμβολαιογράφων όπου θα ολοκληρώνεται η διαδικασία της μεταβίβασης» τονίζει ο Δ. Γεωργιτσόπουλος.

Οι συλλογικότητες προετοιμάζονται για παναττικό και πανελλαδικό συντονισμό. Ο χειμώνας θα είναι δύσκολος. Το ραντεβού είναι σταθερό: Κάθε Τετάρτη έξω από τα ειρηνοδικεία. Και αν χρειαστεί έξω από τα γραφεία των συμβολαιογράφων και έξω από τα σπίτια που κινδυνεύουν να χαθούν…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Unfollow, μηνός Σεπτεμβρίου 2016

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θυσιάζουν δανειολήπτες και δημόσια περιουσία (Πριν, 15/11/2015)

tsakalstathΟύτε παραγγελία να είχαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι τα δραματικά επεισόδια που συγκλόνισαν το Παρίσι προχθές το βράδυ, καθώς η κάλυψη των τρομοκρατικών επιθέσεων θα κρύψει τους δικούς τους ανέντιμους συμβιβασμούς. Άλλωστε, η πρόθεση της κυβέρνησης να αποδεχθεί ό,τι της ζητηθεί είχε φανεί από τη σύσκεψη του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου όπου συμφωνήθηκε η διαπραγμάτευση να κλείσει χθες, Σάββατο. Μεθερμηνευόμενο το τελευταίο σημαίνει πως δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές κι αν κάτι προέχει είναι η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, με κάθε κόστος.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το σημαντικότερο θέμα που παρέμενε ανοιχτό αφορούσε τους πλειστηριασμούς. Επί της ουσίας, για την απελευθέρωσή τους πιέζουν δύο αλληλοσυμπληρούμενες δυνάμεις: Από τη μια οι ελληνικές τράπεζες που θέλουν να ξεφορτωθούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια για να εξυγιάνουν τα χαρτοφυλάκια τους κι απ’ την άλλη τα ξένα κεφάλαια, κυρίως αμερικανικά, που βλέπουν σαν μάννα εξ ουρανού τα τιτλοποιημένα ελληνικά δάνεια καθώς με αυτά θα μπορούν να επιδοθούν σε νέες κερδοσκοπικές δραστηριότητες. Σε αυτές τις μυλόπετρες θα αλεσθούν οι δανειολήπτες, με τους πιστωτές να αποτελούν όργανα των συγκεκριμένων οικονομικών κέντρων. Η κυβέρνηση ξεκίνησε με μια πρόταση που προστάτευε το 99% των ιδιοκτητών (έχοντας απέναντί της τους δανειστές που δέχονταν την προστασία μόνο του 17%) για να επιδοθεί στη συνέχεια σε μια μειοδοσία προτάσεων, τόσο αυθεντικά ΣΥΡΙΖΑϊκή που ακόμη κι ο πιο προσεκτικός παρατηρητής αδυνατούσε να παρακολουθήσει… Τα υπό εξέταση κριτήρια αφορούσαν την αντικειμενική αξία του ακινήτου (180.000 ευρώ για άγαμο, πλέον 50.000 για έγγαμο, πλέον 25.000 για κάθε τέκνο έως τρία), το ετήσιο εισόδημα (32.000 – 35.000 ευρώ) και το σύνολο των οφειλών σε τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και εφορία (έως 200.000 ευρώ).

Το δεύτερο υπό συζήτηση θέμα σχετίζεται με το ταμείο ιδιωτικοποιήσεων που δέχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ να ιδρυθεί με τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου. Η στενή του σύνδεση με την αποπληρωμή του χρέους και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καθώς εκεί προβλέπεται να πηγαίνουν τα έσοδά του καθιστά την ίδρυσή του ζήτημα άμεσης προτεραιότητας για την υλοποίηση της πολιτικής των μνημονίων. Από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας άλλωστε αναμένουν να εισπράξουν 5,3 δισ. ευρώ μέχρι το 2009. Ασφυκτική πίεση επίσης ασκούν οι δανειστές και στο ζήτημα των χρεών προς την εφορία, πιέζοντας για αυστηροποίηση του πλαισίου. Ειδικότερα ζητούν την μείωση των ημερών που ένα χρέος καθίσταται ληξιπρόθεσμο κι επίσης την εξέταση του εισοδήματος και της περιουσιακής κατάστασης όσων εντάσσονται στις ρυθμίσεις όχι μόνο των 100 αλλά και των 12 δόσεων. Το συγκεκριμένο μέτρο είναι εμφανές ότι θα μειώσει τα έσοδα του δημοσίου καθώς περισσότεροι απ’ αυτούς που θα πάνε αδιαμαρτύρητα στα δημόσια ταμεία να πληρώσουν τις αυξημένες δόσεις είναι εκείνοι που θα υποπέσουν στην προηγούμενη κατάσταση με τα βουνά αρρύθμιστων, λιμναζόντων χρεών. Δανειστές και κυβερνητικοί φαίνεται ωστόσο ότι προτιμούν αυτή την κατάσταση για να επιταχύνουν τις διαδικασίες εκκαθάρισης κεφαλαίου, οδηγώντας στη χρεοκοπία όσους αδυνατούν να ανταπεξέλθουν. Το τέταρτο θέμα για το οποίο πιέζουν οι δανειστές σχετίζεται με την ψήφιση εντός της επόμενης εβδομάδας του αντι-ασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου που εισάγει στην Ελλάδα το πιο νεοφιλελεύθερο ασφαλιστικό καθεστώς στην Ευρώπη, μετατρέποντας τη χώρα μας σε πολιορκητικό κριό για την άλωση του εναπομείναντος έστω ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας.

Το καρότο, για την άρση και των τελευταίων αντιρρήσεων της κυβέρνησης είναι η δόση των 2 δισ. κι επιπλέον των 10 δισ. ευρώ που θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Έτσι, σε όλη του την μεγαλοπρέπεια το «κατόρθωμα» της ροζ Αριστεράς του Τσίπρα και της ψεκασμένης Δεξιάς του Καμμένου έχει την παράδοση των δανειοληπτών, του δημόσιου πλούτου, του ασφαλιστικού συστήματος και των εγκλωβισμένων των 100 δόσεων βορά στις τράπεζες που με την ανακεφαλαιοποίηση τους χάνεται κι η τελευταία ελπίδα του δημοσίου να αποκτήσει τον έλεγχό τους. Ούτε ο Σαμαράς δεν θα κατάφερνε κάτι τέτοιο…

Νέες επιβαρύνσεις φέρνει ο φόρος στα ακίνητα (Πριν, 15 Δεκεμβρίου 2013)

pleistΚατά 611% αυξήθηκε ο φόρος στην περιουσία σε 7 χρόνια (2007-2014)!

Νέο πλήγμα στα λαϊκά εισοδήματα σηματοδοτεί ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων όπως ανακοινώθηκε την Πέμπτη το βράδυ και με διαδικασίες εξπρές πρόκειται να ψηφισθεί εντός της εβδομάδας. Στις διατάξεις του μάλιστα αναμένεται να ενσωματωθεί και η ρύθμιση που τελικά θα επιλεγεί για το νόμο Κατσέλη, η οποία προστατεύει την πρώτη κατοικία αξίας μέχρι 200.000 ευρώ από πλειστηριασμούς, που λήγει στις 31.12.2013.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Ο ενιαίος φόρος για τα ακίνητα βάζει ακόμη πιο βαθιά το χέρι του κράτους στην τσέπη των φορολογουμένων καθώς τα έσοδα από το νέο φόρο αναμένεται το 2014 να φθάσουν τα 2,65 δισ. ευρώ, όταν φέτος τα έσοδα από τον ΕΕΤΑ και τον ΦΑΠ (τους οποίους αντικαθιστά) εκτιμάται ότι θα ανέλθουν σε 2,49 δισ. ευρώ. Η έκταση της ληστείας γίνεται πολύ πιο εμφανής αν ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν, στο 2007, όταν τα έσοδα από την περιουσία, με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό, ήταν μόνο 434 εκ. ευρώ! Μέσα σε 7 χρόνια δηλαδή, κι όταν το εισόδημα μειωνόταν σταθερά, η αύξηση στους φόρους επί των ακινήτων έφτασε το 611%!

Ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων είναι βαθιά αντιλαϊκός για τους εξής επιπλέον λόγους: Πρώτο, παγιώνει ένα μέτρο, το λεγόμενο χαράτσι, που είχε χαρακτηρισθεί πρόσκαιρο. Έτσι κυβέρνηση και Τρόικα εκμεταλλεύονται το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης (80% μέχρι πριν λίγα χρόνια και 75% σήμερα) για να αυξήσουν τα δημόσια έσοδα. Δεύτερο, επιβάλλεται με βάση τις αντικειμενικές τιμές του 2007 (που κι εκείνες ήταν κατά βάση οι αντικειμενικές του 2004) όταν σήμερα οι εμπορικές αξίες έχουν καταρρεύσει κι ειδικά σε Αθήνα – Θεσσαλονίκη η μείωση φτάνει ακόμη και το 50%. Τρίτο επεκτείνει την φορολογία σε αγροτεμάχια και μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα διευρύνοντας έτσι την φορολογική βάση στην κατεύθυνση των πιο φτωχών! Αποτέλεσμα θα είναι να προκληθεί ένα νέο κύμα μαζικών πωλήσεων ακινήτων και αγροτικής γης που θα διευκολύνει την συγκέντρωση της γης και της κατοικίας σε όλο και πιο λίγα χέρια. Για να επιταχύνει αυτή την τάση η κυβέρνηση μειώνει και τον φόρο μεταβίβασης επί των ακινήτων στο 3%.

Γύρω στα 120.000-130.000 σπίτια κινδυνεύουν από πλειστηριασμό αν δεν ανανεωθεί ο νόμος Κατσέλη

Η μεγαλύτερη ωστόσο ανατροπή στη σχετικά δημοκρατική κατανομή της ακίνητης ιδιοκτησίας θα επέλθει αν η κυβέρνηση προχωρήσει στην μη ανανέωση της προστασίας που παρέχεται στην πρώτη κατοικία. Οι τράπεζες δε δίνουν στοιχεία για τον ακριβή αριθμό τους. Σύμφωνα με όσα μας δήλωσε ο νομικός εκπρόσωπος της ΕΚ.ΠΟΙ.ΖΩ. Βίκτωρας Τσιαφούτης «με βάση τις διαταγές πληρωμής, όπως έχουν γίνει γνωστές από τον συνήγορο του καταναλωτή, κινδυνεύουν 60.000 σπίτια. Κατά την άποψή μου όμως στην ζώνη του κινδύνου των πλειστηριασμών υπάγονται 120.000-130.000 σπίτια. Αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι τα στεγαστικά δάνεια ανέρχονται σε 1,5 εκ. με ορισμένα εξ αυτών να αφορούν την ίδια κατοικία τότε κατά προσέγγιση μπορούμε να πούμε ότι με στεγαστικά δάνεια επιβαρύνονται 1 εκ. κατοικίες. Ξέροντας ότι το 27% των δανείων δεν εξυπηρετούνται κανονικά συνάγουμε ότι 270.000 νοικοκυριά έχουν πρόβλημα να πληρώσουν τις δόσεις τους. Δεδομένων των ρυθμίσεων που έχουν ήδη κάνει με τις τράπεζες πολλοί δανειολήπτες και των 75.000 αιτήσεων που έχουν ήδη γίνει για ένταξη στο νόμο και αναμένεται να εκδικαστούν στο μέλλον, καταλήγουμε στον παραπάνω αριθμό, ο οποίος μάλιστα δεν συμπεριλαμβάνει τον κίνδυνο που υπάρχει για τα σπίτια από τα καταναλωτικά δάνεια που δεν εξυπηρετούνται κανονικά. Σε αυτή την κατηγορία υπάγεται το 1 στα 2 καταναλωτικά»!

Σε περίπτωση λοιπόν που δεν ανανεωθεί ο νόμος πάνω από 100.000 οικογένειες κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο προκαλώντας ένα νέο σοκ στην ελληνική κοινωνία που θα ζήσει σκηνές πολέμου με οικογένειες να γεμίζουν τους δρόμους αναζητώντας στέγη για να περάσουν τη νύχτα!

Η κυβέρνηση φυσικά ισχυρίζεται ότι θα αλλάξει το νόμο, περιορίζοντας αρχικά την ισχύ του, για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης καθώς τον εκμεταλλεύονται και εύποροι δανειολήπτες που έχουν καταθέσεις και δεν πληρώνουν. Ξεχνάει ωστόσο ότι το όριο των 200.000 ευρώ – και μάλιστα για τιμές της προηγούμενης δεκαετίας – αποκλείει να συμπεριλαμβάνονται στους ευεργετηθέντες του νόμου εύποροι. Επίσης, αν η κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου θέλει να πατάξει την φοροδιαφυγή των κροίσων από τους φόρους ακίνητης περιουσίας αρκεί να επανδρώσει όπως πρέπει την ΔΟΥ Κρανιδίου, όπου έχουν την έδρα τους εκατοντάδες υπεράκτιες (οφ σορ) εταιρείες. Συνολικά εκτιμάται ότι στην Ελλάδα υπάρχουν 1.500 υπεράκτιες εταιρείες που έχουν στην κατοχή τους τουλάχιστον 1 ακίνητο. Η φοροδιαφυγή του δημοσίου μόνο από αυτές τις κατηγορίες των υπεράκτιων (που ειδικεύονται σε ακίνητα) υπολογίζεται σε 6 δισ. Είναι ένα ποσό σχεδόν δυόμισι φορές μεγαλύτερο απ’ όσα ελπίζει η κυβέρνηση να εισπράξει από το νέο φόρο το 2014! Αποφεύγει όμως να το θίξει έτσι ώστε η αστική τάξη κι οι καναλάρχες που την στηρίζουν (πρωταθλητές της φοροδιαφυγής) να συνεχίσουν να δίνουν το χρίσμα τους!

Οι πλειστηριασμοί, τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι μακροπρόθεσμα ευνοούν τις τράπεζες, ανεξαρτήτως του πρόσκαιρου σοκ που θα δημιουργηθεί στην αγορά ακινήτων αν τόσες δεκάδες χιλιάδες (νεόδμητα μάλιστα τα περισσότερα) σπίτια βγουν στο σφυρί, οδηγώντας τις τιμές ακόμη πιο χαμηλά. Οι τράπεζες αυτή τη στιγμή (ναι, αυτές οι χρεοκοπημένες επιχειρήσεις που έχουν αφαιμάξει τον προϋπολογισμό ρουφώντας πάνω από ένα ΑΕΠ) έχουν αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαδικασία αναδιάρθρωσης του ελληνικού καπιταλισμού. Γι’ αυτό τον λόγο θα ξεκινήσουν τις πιέσεις στις υπερδανεισμένες εταιρείες να αυξήσουν τα μετοχικά τους κεφάλαια με την συμμετοχή των μεγαλομετόχων, ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες αναδιάρθρωσης και βίαιης εκκαθάρισης του κεφαλαίου. Για τους ίδιους λόγους οι τραπεζίτες θα ξεσπιτώσουν περισσότερες από 100.000 οικογένειες που έχουν ήδη πληγεί προνομιακά από την κρίση: για να θέσουν σε μια νέα βάση των αγορά ακινήτων, όπου δεσπόζουσα θέση θα έχουν οι εταιρείες διαχείρισης ακίνητης περιουσίας και για να ξεφορτωθούν φυσικά κι οι ίδιες το βάρος των μη εξυπηρετούμενων δανείων.   

Εικόνες από το μέλλον της Ελλάδας οι εξώσεις στην Ισπανία (Επίκαιρα, 22-28.8.2013)

casasΑρκεί μια ματιά στην Ισπανία για να μάθουμε τι θα ακολουθήσει την ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά να μην ανανεώσει το νόμο που προστατεύει την πρώτη κατοικία από πλειστηριασμούς. Οπότε, από την 1η Ιανουαρίου του 2014, σιγά – σιγά στην αρχή και με σαρωτικούς ρυθμούς στη συνέχεια οι τράπεζες θα αρχίζουν τις κατασχέσεις σπιτιών που είχαν αγοραστεί με δάνεια κι έχουν πάψει να εξυπηρετούνται, προχωρώντας ταυτόχρονα και στην έξωση των δανειοληπτών.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Στην χώρα του Θερβάντες, με ένα ποσοστό ιδιοκατοίκησης κοντά στο 80% που συναγωνίζεται το ελληνικό, απαιτείται πολύ μεγάλη μεροληψία για να κατηγορήσει κανείς τους ίδιους τους Ισπανούς για τα δάνεια που πήραν. «Δεν θέλουμε μια χώρα προλετάριων, θέλουμε μια χώρα που να αποτελείται από ιδιοκτήτες σπιτιών», δήλωνε δημόσια το 1957 ο πρώτος υπουργός Κατοικίας του δικτάτορα Φράνκο. Η πιο πρόσφατη ώθηση στο (πολύ κοντινό μας) όνειρο κάθε Ισπανού να αποκτήσει το δικό του σπίτι δόθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 κι αμέσως μετά την υιοθέτηση του ευρώ. Ήταν η εποχή που η Γερμανία ξεπερνούσε την οικονομική της κρίση, διατάσσοντας την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να χαμηλώσει τα επιτόκια του ευρώ και πλημμυρίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τη Νότια Ευρώπη με φθηνό χρήμα. Στην Ισπανία (όπως και στην Ιρλανδία) ο πακτωλός πιστωτικού χρήματος κατευθύνθηκε κατά κύριο λόγο στην κατοικία, δημιουργώντας μια πρωτοφανή σε μέγεθος φούσκα. Εκτιμάται από το 1995 μέχρι πριν λίγα χρόνια το απόθεμα κατοικιών στην Ισπανία αυξήθηκε κατά 7 εκ., ενώ οι τιμές αυξήθηκαν κατά 220%!

Ρεκόρ ανεργίας κι εξώσεων

Αυτή η πορεία ανακόπτεται για πρώτη φορά με την κρίση του 2008 και απότομα όταν ξεκινάει η εφαρμογή των πρώτων μέτρων λιτότητας από την προηγούμενη κυβέρνηση του Θαπατέρο που ως αποτέλεσμα έχουν η Ισπανία να κατέχει επί χρόνια μεταξύ των χωρών της ΕΕ το χρυσό στην ανεργία (με ένα ποσοστό 26% που μεταξύ των νέων κάτω των 25 ετών γίνεται 57%), μέχρι που την πρώτη θέση κατέλαβε η Ελλάδα, εν προκειμένω με το σπαθί της, χωρίς εδώ να χρειαστούν ελληνοποιήσεις αλλοδαπών ή να ανιχνευθούν ύποπτες χημικές ουσίες. Το κοινωνικό δράμα των εξώσεων κάνει την εμφάνισή του στην Ισπανία το 2011 – 2012 όταν λήγει η διετία κατά την οποία οι άνεργοι λαμβάνουν, σύμφωνα με το νόμο, το σχετικό επίδομα. Από το 2008 μέχρι το 2012 οι εξώσεις έφθασαν τις 363.000, ενώ κάθε μέρα υπολογιζόταν ότι 80 οικογένειες διώχνονταν κακήν κακώς από τα σπίτια τους, κατ’ εντολήν της αστυνομίας, με τη συνοδεία της αστυνομίας. Το διαδίκτυο πλημμύρισε από φωτογραφίες πυροσβεστών που έχοντας λυγίσει μπροστά σε τόση βία, έβαζαν τα κλάματα, γύριζαν την πλάτη, έβγαζαν το κράνος και πετώντας το δήλωναν ότι αρνιόνταν να συνεχίσουν να βοηθούν σε αυτό το καθόλα νόμιμο έγκλημα. Το κίνημα εναντίον των εξώσεων βρήκε υποστηρικτές όχι μόνο μεταξύ πυροσβεστών που σε δύο τουλάχιστον αυτόνομες περιφέρειες (Καταλονία και Κορούνια) ψήφισαν ότι αρνούνται να βοηθούν στο ξεσπίτωμα οικογενειών ανέργων και φτωχών, αλλά ακόμη και κλειδαράδων που επισήμως, μέσω των ενώσεων τους, ανακοίνωσαν ότι δεν πρόκειται οι ίδιοι να αλλάξουν κλειδαριές σε σπίτια που μετά την κατάσχεση και την έξωση περνούν στην ιδιοκτησία των τραπεζών. Η ορμή του κινήματος κατά των εξώσεων και η τεράστια ανταπόκριση που συνάντησε στην ισπανική κοινωνία σχετίζεται σημαντικά με τις αλλεπάλληλες περιπτώσεις αυτοκτονιών που σημειώθηκαν όταν άνθρωποι χωρίς κανέναν πόρο και χωρίς καμία προοπτική πετιόνταν στον δρόμο σαν σκυλιά. Συγκλονιστική για παράδειγμα ήταν η περίπτωση ενός ζευγαριού συνταξιούχων από την Μαγιόρκα που έβαλε τέλος στην ζωή του τον Φεβρουάριο του 2012, όταν η τράπεζα προχώρησε στην κατάσχεση του σπιτιού που ζούσαν και ταυτόχρονα ενημερώθηκαν ότι συνεχίζουν να χρωστούν στην τράπεζα 84.000 ευρώ! Δεν ήταν μάλιστα η μοναδική περίπτωση…

Άστεγοι και με χρέος

Εκ των υστέρων, όταν πια ήταν αργά για να αντιδράσουν, οι περισσότεροι δανειστές μάθαιναν ότι στους όρους των δανείων που είχαν συμφωνήσει με τις τράπεζες περιλαμβανόταν κι η υποχρέωσή τους να αποζημιώσουν την τράπεζα στην περίπτωση που ακόμη και μετά την κατάσχεση η αξία του κατασχεθέντος σπιτιού υπολείπεται της αξίας του ανεξόφλητου δανείου! Έτσι οι τράπεζες, που εν τω μεταξύ χρηματοδοτήθηκαν με 41 δισ. τον Ιούνιο του 2012 για να αποφύγουν την χρεοκοπία, δεν αρκούνταν στην κατάσχεση του σπιτιού, αλλά ο δανειολήπτης, άστεγος πλέον πέρα κι από άνεργος στις περισσότερες περιπτώσεις, έπρεπε να συνεχίζει να εξοφλεί τις δόσεις του δανείου για ένα σπίτι που δεν είχε πια στην κατοχή του! Δεδομένης δε της φούσκας που δημιουργήθηκε την εποχή που «έβρεχε» δάνεια και της πτώσης στις τιμές των κατοικιών που ακολούθησε μπορούμε βάσιμα να υποθέσουμε πως ανάλογες περιπτώσεις (με την αξία του σπιτιού να είναι σημαντικά χαμηλότερη της αξίας του υπόλοιπου του δανείου) αποτελούσαν τον κανόνα κι όχι την εξαίρεση.

Οι κινητοποιήσεις των Ισπανών ενάντια στο αίσχος των εξώσεων κορυφώθηκαν στις αρχές της Άνοιξης όταν ενέταξαν στο οπλοστάσιό τους μια μορφή κινητοποίησης που είχε δοκιμαστεί μια δεκαετία πριν στην Αργεντινή: estraches στα ισπανικά. Στην πράξη, περικύκλωση των σπιτιών πολιτικών του κυβερνώντος δεξιού Λαϊκού κόμματος για να μάθει ο κόσμος ποιοί είναι αυτοί οι πολιτικοί που για χάρη των τραπεζών ξεσπιτώνουν τους φτωχούς. Υπό το βάρος αυτής της τεράστιας πολιτικής πίεσης που δέχθηκαν τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος κι αφού οι μέθοδοι καταστολής (με την αστυνομία να κόβει πρόστιμα στους διαδηλωτές ακόμη και 1.500 ευρώ και να σχηματίζει οδοφράγματα σε ακτίνα 300 μέτρων γύρω από κάθε σπίτι) απέτυχαν να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις που κέρδιζαν συνεχώς σε επιρροή με το 80% των ερωτηθέντων να τις επιδοκιμάζουν, προχώρησαν σε ένα πολιτικό συμβιβασμό που μπορεί να θεωρηθεί μια πρώτη νίκη του κινήματος ενάντια στις εξώσεις. Για πολλούς αυτό το κίνημα ήταν η συνέχεια του κινήματος των Αγανακτισμένων και των Πλατειών που έκανε την εμφάνισή του το 2011. Για το επίμαχο θέμα των εξώσεων οι Ισπανοί αφού επανειλημμένες φορές απέτρεψαν εξώσεις με την επιτόπια παρουσία τους κι ερχόμενοι σε σύγκρουση με την αστυνομία (που είναι περιττό να πούμε ότι δεν εξαντλούσε και την αυστηρότητά της), προέβησαν στην συλλογή υπογραφών κατ’ εφαρμογή μιας συνταγματικής πρόβλεψης που επιτρέπει να εισαχθεί νόμος στη Βουλή από την ίδια την κοινωνία, εάν μαζευτεί ο κατάλληλος αριθμός υπογραφών, όπως κι έγινε. Το κείμενο κάτω από το οποίο μάζεψαν 1,5 εκ. υπογραφές κατέληγε σε 3 αιτήματα: Διακοπή των κατασχέσεων και εξώσεων, παύση οποιασδήποτε απαίτησης της τράπεζας από τους δανειολήπτες όταν ολοκληρώνεται η κατάσχεση και άνοιγμα των ανοίκιαστων σπιτιών που έχουν υπό την κατοχή τους οι τράπεζες και αρνούνται να προσφέρουν για ενοικίαση. Η Στατιστική Υπηρεσία της Ισπανίας εκτιμά ότι το 14% του αποθέματος κατοικιών σε όλη τη χώρα ή 3,4 εκ. σπίτια παραμένουν ξενοίκιαστα και σφραγισμένα (την ίδια ώρα που οι άστεγοι φτάνουν τους 40.000 εκ των οποίων ο 1 στους 4 έχει αποκτήσει κάποιας μορφής τριτοβάθμια εκπαίδευση). Ο νόμος τον οποίο ψήφισε η Ισπανική Βουλή τον Απρίλιο του 2013 κι αφού το Νοέμβριο του 2012 είχε ψηφίσει έναν ακόμη σχετικό νόμο (ορισμό της αναποτελεσματικότητας) δεν περιελάμβανε κανένα από τα παραπάνω αιτήματα και χαρακτηρίστηκε ως χάνζαπλαστ σε αιμορραγία, μιας και εξαντλούσε την προστασία του σε ακραίες περιπτώσεις φτώχειας στους οποίους έδωσε μια περίοδο χάριτος δύο ετών. Ήταν ωστόσο μία πρώτη επιτυχία.

Γι’ αυτό, ακόμη και τώρα οι λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στις εξώσεις συνεχίζονται αμείωτες. Στα επιτεύγματα δε της οργάνωσης που έχει πρωτοστατήσει στο μπλοκάρισμα των εξώσεων (PAH) όπως ομολογείται από την ιστοσελίδα της (http://afectadosporlahipoteca.com/) περιλαμβάνεται η αποτροπή 725 εξώσεων. Ως τώρα…