Στους επάνω χαρίζουν φόρους και στους κάτω νέες περικοπές (Πριν, 26 Μάρτη 2011)

Ταχύτερα οι μειώσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων

Οδύρονται για τα ελλείμματα αλλά μειώνουν στο 20%, από 24%, τη φορολογία των κερδών 

Άκρως επιλεκτική αποδεικνύεται η κινδυνολογία για τα δημοσιονομικά ελλείμματα και την αύξηση του δημοσίου χρέους από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Καθώς, την ίδια ώρα που ανακοινώνει ή ετοιμάζεται να ανακοινώσει το ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο εις βάρος των εργαζομένων, επικαλούμενη την «δεινή» υποτίθεται οικονομική κατάσταση, την ίδια στιγμή κάνει ότι μπορεί για να την επιδεινώσει ακόμη περισσότερο, ανακοινώνοντας νέα μέτρα φορολογικής ελάφρυνσης της αστικής τάξης. Πρόκειται για μια πολιτική η οποία αποδεικνύεται ιδανικός προβοκάτορας, που πρώτα βάζει φωτιές και μετά ζητάει θυσίες για να τις σβήσουμε.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου βαδίζοντας στα χνάρια της κυβέρνησης Καραμανλή, που μείωσε σχεδόν κατά ένα τρίτο τη φορολογία των ΑΕ των Σεπτέμβρη του 2004 ρίχνοντας τους συντελεστές από το 35% στο 25%, ψήφισε την μείωση του συντελεστή φορολόγησης των ΑΕ σε ακόμη πιο χαμηλά επίπεδα, στο 20% από 24% που βρίσκεται τώρα. Το αποτέλεσμα θα είναι οι Ανώνυμες Εταιρείες να πληρώσουν ακόμη λιγότερους φόρους, μειώνοντας τα δημόσια έσοδα και οδηγώντας σε παροξυσμό με αυτό τον τρόπο το δημοσιονομικό πρόβλημα, που κατά βάση οι ίδιες δημιούργησαν. Αρκεί να αναφερθεί η σταθερή μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων τα τελευταία χρόνια. Αναφέρεται για παράδειγμα στον προϋπολογισμό του 2011 ότι οι προβλέψεις από εισπράξεις του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων το 2011 θα είναι 2,8 δισ. ευρώ, μειωμένες κατά 16% από το 2010 που ήταν 3,3 δισ. ευρώ που κι αυτές ήταν μειωμένες κατά 12% σε σχέση με το 2009, όταν ήταν 3,8 δισ. ευρώ. Πρόκειται προφανώς για την ευχάριστη πλευρά των φόρων. Αντίθετα με την εκτίναξη που παρατηρείται στην πλευρά των έμμεσων φόρων, λόγω συνεχών αυξήσεων του ΦΠΑ, τους οποίους πληρώνουν οι εργαζόμενοι, η αντίπερα όχθη μειώνει ολοένα και περισσότερο τη συμμετοχή της στα φορολογικά έσοδα, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για τον σημερινό εκτροχιασμό. Η συμμετοχή του κεφαλαίου στους φόρους θα αυξηθεί καθώς μπορούμε να αναμένουμε ότι η μείωση των συντελεστών φορολόγησής τους κατά 20% (από το 24% στο 20%), σε συγκερασμό και με άλλα μέτρα, θα προκαλέσει μια αναλογική μείωση του φόρου που πληρώνουν κατά 5,6 δισ. (από τα 2,8 δισ.).

Στο φορολογικό νομοσχέδιο υπάρχουν κι άλλα μέτρα, ακόμη πιο σκανδαλώδη, που μειώνουν αν δεν καταργούν τη φορολογία των επιχειρήσεων. Για παράδειγμα: μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων από 40% σε 25% και φωτογραφική διάταξη για πλήρη φοροαπαλλαγή εισαγόμενων μερισμάτων, η οποία προφανώς αφορά ελληνικούς πολυεθνικούς ομίλους. Φοροαπαλλαγή σε ότι αφορά τον ειδικό φόρο ακινήτων προβλέπεται και για τις ναυτιλιακές εταιρείες. Το ελληνικό δημόσιο επίσης αναλαμβάνει να πληρώσει δάνειο ύψους 95 εκ. του Μεγάρου Μουσικής (για να μην μείνει η εντύπωση πως Λαμπράκης σημαίνει μόνο «χούντες και πολέμοι», όπως έδειξε ο φάκελος της Κύπρου) εξασφαλίζοντας έτσι την ευνοϊκή στάση του συγκροτήματος απέναντι στην κυβέρνηση. Για τον ΔΟΛ επομένως «λεφτά υπάρχουν» κι είναι αυτά που θα βρεθούν από το κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων…

Η κυβέρνηση δεν παραλείπει να τείνει χέρι φιλίας και σε άλλα τμήματα της αστικής τάξης και των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων, όπως έκανε με την εξαγγελία του Μιχ. Χρυσοχοΐδη ότι θα καταργηθεί το καθεστώς διατίμησης σε αγορές όπως τα κυλικεία των σχολείων και των πλοίων. Ανοιχτό άφησε επίσης το ενδεχόμενο απελευθέρωσης των περιθωρίων κέρδους σε αγορές όπως των οπωροκηπευτικών. Το αποτέλεσμα αυτών των μέτρων (που ανακοινώθηκαν με πρόσχημα την ανάγκη μείωσης των τιμών!) θα είναι ένα νέο σαρωτικό κύμα ακρίβειας που θα πλήξει τα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τη θέση των εργαζομένων.

Από την ίδια τσέπη, των εργαζομένων, θα επιχειρήσει η κυβέρνηση να καλύψει με κάθε τρόπο και την σημαντική απόκλιση που καταγράφεται στα μεγέθη του κρατικού προϋπολογισμού, όσο ακόμη είναι καιρός. Τα στοιχεία που υπάρχουν (και είμαστε μόλις στον τρίτο μήνα του έτους) προμηνύονται πλήρη εκτροχιασμό των προβλέψεων επί των οποίων καταρτίσθηκε το Μνημόνιο και προσδιορίστηκαν οι …δόσεις μας: Απόκλιση στα καθαρά έσοδα κατά 860 εκ. ευρώ και στις δαπάνες κατά 284 εκ. ευρώ σε σχέση πάντα με τον στόχο. Στη βάση αυτών η κυβέρνηση «διαρρέει» ότι πέραν της επίσπευσης του προγράμματος ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας μια ώρα αρχύτερα έρχεται και η πείνα στους δημόσιους υπάλληλους, μέσω του νέου μισθολογίου που καταρτίζεται για έναν και μοναδικό λόγο: να μειωθεί το κονδύλι της μισθοδοσίας στον δημόσιο τομέα, μέσα από την κατάργηση επιδομάτων και έξτρα παροχών. Το αποτέλεσμα ωστόσο

Τα καθόλου αυτονόητα του «λιγότερου κράτους» (Πριν, 8 Αυγούστου 2010)

Το πραγματικό πρόσωπο ενός κράτους εντελώς εχθρικού προς τους πολίτες, πιστού υπηρέτη όμως του κεφαλαίου επιχείρησε να συγκαλύψει ο πρωθυπουργός την προηγούμενη Κυριακή κηρύσσοντας την «επανάσταση του αυτονόητου» από την Κρήτη. Στο λόγο του στηλίτευσε τα δημοσιονομικά ελλείμματα, την ευνοιοκρατία, την γραφειοκρατία, την αδιαφάνεια, τη διαφθορά. Ακόμη και την θεσμοθετημένη φοροελάφρυνση των πλουσιοτέρων και τη φορολογική επιβάρυνση των φτωχών, λες και δεν είναι η δική του κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες που επέβαλαν αυτό το ταξικό φορολογικό καθεστώς και το συντηρούν μέχρι σήμερα σαν κόρη οφθαμού.

Οι καταγγελίες του πρωθυπουργού αν κάπου σκόπευαν ήταν να συγκαλύψουν την βαθιά μετάλλαξη του κράτους που συντελείται στις μέρες μας και να διασφαλίσουν την απαραίτηση κοινωνική συναίνεση ώστε να ολοκληρωθεί όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα μέσω της εφαρμογής μιας σειράς μέτρων: Καλλικράτης, ιδιωτικοποιήσεις, συγχωνεύσεις δημοσίων φορέων, κατάργηση στην πράξη των νέων προσλήψεων, απολύσεις, αντι-ασφαλιστικό, περικοπές δημοσίων δαπανών, κ.α. Ένας πραγματικός οδοστρωτήρας που διαλύει βίαια κατακτήσεις χρόνων και μαζί τους τις σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες για το χαρακτήρα του κράτους οι οποίες εκκολάφθηκαν την σύντομη περίοδο της οικονομικής ανόδου, μέσω μαζικών και αναξιοκρατικών προσλήψεων, που πριν απ’ όλα εξυπηρέτησαν την διεύρυνση της πολιτικής επιρροής του ίδιου του ΠΑΣΟΚ και την απαξίωση των συλλογικών αγώνων για το δικαίωμα στην εργασία.

Στην πορεία υλοποίησης των παραπάνω μέτρων, την εφαρμογή των οποίων η Τρόικα και το Μνημόνιο απλώς επιταχύνουν, το κράτος δεν πρόκειται να γίνει πιο φιλικό προς τους πολίτες, όπως αφήνει να εννοηθεί ο πρωθυπουργός. Θα γίνει χειρότερο απ’ ότι είναι σήμερα. Στο τέλος του δρόμου των κυβερνητικών μέτρων καραδοκεί ένα κράτος στο οποίο η υγεία, η ασφάλιση και η παιδεία θα είναι ιδιωτικές κι απλησίαστες ενώ οι παρεχόμενες από το δημόσιο σχετικές υπηρεσίες θα είναι εικονικές και στην πράξη ανύπαρκτες. Οι ουρές ακόμη μεγαλύτερες κι η εξυπηρέτηση του πολίτη πολύ χειρότερη λόγω έλλειψης προσωπικού. Ήδη τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα από την καταγραφή των δημοσίων υπαλλήλων (πρώτο βήμα για την διαμόρφωση του ενιαίου μισθολογίου από Σεπτέμβρη που θα σημάνει την κάθετη μείωση των αποδοχών τους κι ενός κύματος μαζικών μετατάξεων) είναι αποκαλυπτικά. Που είναι το ένα και το ενάμισι εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων για το οποίο ορύονταν οι «οπαδοί του αυτονόητου»; 768.009 άτομα είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι εκ των οποίων το 82% μόνιμοι και απ’ αυτούς η μερίδα του λέοντος αναμφισβήτητα θα είναι στρατιωτικοί, αστυνομικοί και παπάδες! Ούτε γιατροί, ούτε νοσοκόμοι, ούτε δάσκαλοι, ούτε καθηγητές! Η ίδια δε διαδικασία που επιλέχθηκε, της καταγραφής των ενδιαφερομένων «από τα κάτω» και με δική τους ευθύνη, συγκρίσιμη του τρόπου που συγκροτήθηκε το κτηματολόγιο, συνιστά κραυγαλέα απόδειξη της ανικανότητας του κράτους τους ακόμη και να εγγυηθεί την εύρυθμη λειτουργία του να φέρει σε πέρας την πιο απλή εργασία.

Η ερήμωση των κοινωνικών υπηρεσιών και παροχών δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Στην Αγγλία, όπου γεννήθηκε ο θεσμός του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το οποίο δεν τόλμησε να θίξει ούτε η Θάτσερ, αίφνης ανακάλυψαν το τεράστιο ψυχολογικό και οικονομικό κόστος που προκαλούν τα επιδοτούμενα τεστ πρόληψης του καρκίνου του μαστού μιας και τα αποτελέσματα των περισσοτέρων βγαίνουν… αρνητικά! Οπότε ποιά η προσφορά τους πέρα από το να γεμίζουν άγχος όσες γυναίκες προσφεύγουν σε αυτά, υποστηρίζουν οι υπέρμαχοι των περικοπών, εκφραστές της πιο μεγάλης κοινωνικής οπισθοδρόμησης…

Η δε διαφθορά στην πορεία εφαρμογής των μέτρων απορύθμισης της ελληνικής οικονομίας, που ζήτησε ο εκπρόσωπος της Τρόικας με συνέντευξή του την Παρασκευή, θα οδηγείται στο ζενίθ, τροφοδοτούμενη από την παρακμή και την ανυποληψία στην οποία θα έχει περιέλθει κάθε έννοια δημοσίου αγαθού ή κοινού συμφέροντος, σε ένα περιβάλλον έκρηξης της ανεργίας. «Το δημοκρατικό κράτος που έχει ήδη μετασχηματισθεί σε ένα καθεστώς απαρτχάιντ, δεν έχει τίποτε να προσφέρει στους πρώην εργαζόμενους υπηκόους του. Σε ένα πιο προχωρημένο στάδιο η κρατική διοίκηση θα αποσυντεθεί. Ο κρατικός μηχανισμός θα καταντήσει μια διεφθαρμένη κλεπτοκρατία», προβλέπει η γερμανική ομάδα «Κρίση», σε ένα πολύτιμο ντοκουμέντο της που κυκλοφόρησε μόλις πρόσφατα και στα ελληνικά (Κείμενα για την εργασία και την κρίση, Εκδόσεις των ξένων).

Αξιοζήλευτη θέση στο κράτος που οραματίζεται το ΠΑΣΟΚ και η τρόικα θα κατέχει μόνο η εσωτερική καταστολή. Ο πληθωρισμός δημιουργίας νέων μονάδων καταστολής (ΜΑΤ, συνοριοφύλακες, δημοτική αστυνομία, ΕΚΑΜ, Ειδικοί φρουροί, Δίας, Δέλτα, κλπ) βρίσκεται σε χτυπητή αντίθεση με την μανία ενοποίησης δημόσιων φορέων που στην πράξη επιταχύνει τη συρρίκνωση και την εξάλειψη του έργου τους. Απ’ τον σιδηρούν νόμο της 1 πρόσληψης για κάθε 5 συνταξιοδοτήσεις, που εξαγγέλθηκε από τον Οκτώβρη ακόμη, εξαιρέθηκαν τα σώματα ασφαλείας.

Ξεχωριστή επίσης θέση θα κατέχει κάθε υπηρεσία που στρέφεται προς το κεφάλαιο και κάθε κρατικός φορέας που εξυπηρετεί επενδυτές, ανώνυμες εταιρείες, πολυεθνικές. «Υπηρεσίες ταχείας εξυπηρέτησης» στο όνομα της ανάπτυξης η οποία θα αποδεικνύεται όλο και συχνότερα ανταγωνιστική της κοινωνικής ευημερίας, συνώνυμη των πιο προκλητικών και άνευ του παραμικρού αντικρίσματος κρατικών χρηματοδοτήσεων προς το κεφάλαιο, όπως τα 25 δισ. που προσέφερε ο υπερυπουργός, Γ. Παπακωνσταντίνου, στις τράπεζες την Πέμπτη.

Αυτά είναι τα πραγματικά αυτονόητα της πολιτικής που υλοποιούν.

Γενναιοδωρία και λιτότητα

Την πιο βάρβαρη επίθεση στα δημόσια αγαθά και τις κοινωνικές παροχές έρχεται να συγκαλύψει και να ωραιοποιήσει η επίθεση της κυβέρνησης ενάντια στο «σπάταλο και αναποτελεσματικό κράτος». Όπου, οι νεοφιλελεύθεροι μύδροι για τις κρατικές σπατάλες δεν περιλαμβάνουν τα 78 δισ. που έχουν τσεπώσει μέχρι στιγμής οι τραπεζίτες. Πού να περισσέψουν μετά χρήματα για συντάξεις ή προσλήψεις;

Αρέσει σε %d bloggers: