Η επέλαση του καπιταλισμού της επιτήρησης

Νέα δεδομένα δημιούργησε ο νόμος που ψήφισε η Αυστραλιανή κυβέρνηση με αφορμή τη ζωντανή μετάδοση από πλατφόρμες του ίντερνετ της σφαγής στην Κράιστσερτς βάσει του οποίου τα στελέχη των εταιρειών του διαδικτύου που αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ανάλογες μεταδόσεις σκηνών βίας θα αντιμετωπίζουν ακόμη και την ποινή της φυλάκισης.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η αντίδραση της αυστραλιανής κυβέρνησης ήταν ασυνήθιστα αυστηρή για το κεκτημένο αυτορύθμισης που έχει πλέον παγιωθεί στο διαδίκτυο, βάσει του οποίου επαφίεται στις ίδιες τις εταιρείες που μονοπωλούν τη λειτουργία του να διαμορφώσουν τους κανόνες που θα διασφαλίζουν τους χρήστες από τις καταχρήσεις. Ο νόμος που ψήφισε η Καμπέρα συμβάδιζε με το μέλλον που περιέγραφαν οι συγγραφείς του βιβλίου Ποιος ελέγχει το ίντερνετ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2006 και προέβλεπε ένα διαδίκτυο κατακερματισμένο με βάση τα εθνικά σύνορα εξ αιτίας των μέτρων που θα λαμβάνουν οι εθνικές κυβερνήσεις για να προστατέψουν τους πολίτες τους.

Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν στην διαμετρικά αντίθεση κατεύθυνση, απ’ αυτή που προέβλεπαν οι Γκόλντσιμθ και Γου. Οι προσπάθειες να μπει ένα όριο στην πλανητική δράση των μονοπωλίων του ίντερνετ έχουν αποτύχει παταγωδώς και πλέον έχει διαμορφωθεί μια δυστοπία που συγκεντρώνει  τα πιο αποκρουστικά χαρακτηριστικά όσων άλλων δυστοπιών έχουν προϋπάρξει σε πραγματικό χρόνο και τόπο. Καθόλου τυχαία δεν ήταν η δήλωση του διευθύνοντα συμβούλου της Walt Disney, σύμφωνα με το Variety: «Ο Χίτλερ θα είχε αγαπήσει τα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Είναι», πρόσθεσε «τα πιο ισχυρά εργαλεία μάρκετινγκ που θα προσδοκούσε ένας εξτρεμιστής».

Ο ζοφερός κόσμος του διαδικτύου παρουσιάζεται με μια ασυνήθιστη εμβρίθεια και καθαρότητα σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα στα αγγλικά, με τίτλο Η εποχή του καπιταλισμού της επιτήρησης – Η μάχη για ένα ανθρώπινο μέλλον στο νέο όριο της εξουσίας (Public Affairs, 2019). Η συγγραφέας του, Σοσάνα Ζούμποφ (εδώ η προσωπική της ιστοσελίδα) δεν είναι άγνωστη. Το 1988, όταν ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες καθηγήτριες στο Business School του Χάρβαρντ, έγραψε το βιβλίο με τίτλο Η εποχή των έξυπνων μηχανών: Το μέλλον της εργασίας και της εξουσίας, όπου περιέγραφε τις επιπτώσεις από την εισαγωγή των υπολογιστών στην εργασία και τις εταιρείες.

Το τελευταίο της βιβλίο όμως δεν αρκείται στις περιγραφές και είναι ασυνήθιστα αποκαλυπτικό και προβλεπτικό για τις ανατροπές που είναι σε εξέλιξη ή επωάζονται. Σημείο αφετηρίας της είναι πώς «οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνίας είναι περισσότερο διαδεδομένες από τον ηλεκτρισμό, φθάνοντας σε 3 από τα 7 δισ. ανθρώπων του κόσμου. Τα συναφή διλλήματα σχετικά με τη γνώση, το κύρος και την εξουσία δεν περιορίζονται πλέον στους χώρους εργασίας όπως συνέβαινε τη δεκαετία του 1980. Τώρα οι ρίζες τους διατρέχουν βαθιά τις αναγκαιότητες της καθημερινής ζωής, μεσολαβώντας σχεδόν σε κάθε μορφή κοινωνικής συμμετοχής».

Επιχειρώντας να ορίσει αυτή τη νέα πραγματικότητα χρησιμοποιεί εργαλεία ανάλυσης από την Πολιτική Οικονομία και άλλες επιστήμες. «Ο καπιταλισμός της επιτήρησης διεκδικεί μονομερώς την ανθρώπινη εμπειρία σαν μια δωρεάν πρώτη ύλη για να τη μεταφράσει σε συμπεριφορικά δεδομένα. Παρότι ορισμένα από αυτά τα δεδομένα εφαρμόζονται στη βελτίωση προϊόντων ή υπηρεσιών, τα υπόλοιπα δηλώνονται σαν ιδιόκτητη συμπεριφορική υπεραξία, που τροφοδοτούν προηγμένες παραγωγικές διαδικασίες γνωστές σαν “ευφυείς μηχανές” και παρασκευάζουν προϊόντα πρόβλεψης που προβλέπουν τι θα κάνεις τώρα, σύντομα και αργότερα. Στο τέλος, αυτά τα προϊόντα πρόβλεψης εμπορεύονται σε ένα νέο είδος αγοράς για προϊόντα πρόβλεψης που αποκαλώ μελλοντικές αγορές συμπεριφοράς».

Περιγράφοντας  την εισβολή των μεγάλων του διαδικτύου στην προσωπική μας ζωή η συγγραφέας του σπουδαίου βιβλίου Η εποχή του καπιταλισμού της επιτήρησης γράφει: «Με τον αναπροσανατολισμό από τη γνώση στην εξουσία, δεν είναι πια αρκετό να αυτοματοποιήσουν τις ροές πληροφοριών για εμάς∙ ο στόχος είναι να αυτοματοποιήσουν εμάς. Σε αυτή τη φάση της εξέλιξης του καπιταλισμού της επιτήρησης τα μέσα παραγωγής υπάγονται σε αυξανόμενα σύνθετα και περιεκτικά μέσα “συμπεριφορικού μετασχηματισμού”». Για τη Ζούμποφ «η ψηφιακή σύνδεση είναι ένα μέσο για άλλους εμπορικούς σκοπούς. Στην ουσία του, ο καπιταλισμός της επιτήρησης είναι παρασιτικός και αυτοαναφορικός. Αναβιώνει τη παλιά εικόνα του Καρλ Μαρξ για τον καπιταλισμό σαν ένα βαμπίρ που θρέφεται από την εργασία, αλλά με μια απροσδόκητη ανατροπή. Αντί για την εργασία, ο καπιταλισμός της επιτήρησης θρέφεται από κάθε πλευρά εμπειρίας του κάθε ανθρώπου».

Η καθηγήτρια του Χάρβαρντ υποδεικνύει την δημοφιλέστερη μηχανή αναζήτησης ως εκείνη την εταιρεία που με τις εφαρμογές της οδήγησε την επιτήρηση σε επίπεδα αδιανόητα ακόμη και για τα πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα: «Η Google επινόησε και τελειοποίησε τον καπιταλισμό της επιτήρησης με τον ίδιο τρόπο κατά βάση που έναν αιώνα πριν η General Motors επινόησε και τελειοποίησε τον καπιταλισμό των μάνατζερ. Η Google ήταν ο πρωτοπόρος του καπιταλισμού της επιτήρησης στη σκέψη και την πράξη, το χονδρό πορτοφόλι για έρευνα και ανάπτυξη, ο σκαπανέας στον πειραματισμό και την εφαρμογή, αλλά δεν είναι πλέον μόνη της».

Τέλος, περιγράφει με τα εξής λόγια αυτό το πανταχού παρών αν και άυλο δίκτυο παρακολουθήσεων και καταγραφών που έχει δημιουργηθεί: «Ο καπιταλισμός της επιτήρησης απασχολεί πολλές τεχνολογίες αλλά δεν μπορεί να εξισωθεί με καμιά τεχνολογία.  Οι λειτουργίες του μπορεί να απασχολούν πλατφόρμες, αλλά αυτές οι λειτουργίες δεν είναι οι ίδιες οι πλατφόρμες. Απασχολεί ευφυείς μηχανές, αλλά δεν μπορεί να περιοριστεί σε αυτές τις μηχανές. Παράγει αλγορίθμους κι εξαρτάται από αυτούς αλλά δεν είναι το ίδιο με αλγόριθμους».

Το βιβλίο της Ζούμποφ για το σύγχρονο καπιταλισμό αποδίδει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο πώς οι νέες τεχνολογίες που υποσχέθηκαν να απελευθερώσουν τον άνθρωπο από την ανάγκη έχουν μετατραπεί σε νέα δεσμά.

Πηγή: Νέα Σελίδα

Σουρωτήρι το δίκτυο του ΟΤΕ

 

ote_kafaoΝέα διάσταση στο σκάνδαλο των υποκλοπών στο δίκτυο του ΟΤΕ δίνουν οι πρόσφατες καταγγελίες του ΚΚΕ ότι επί ημέρες παρατηρούνταν συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας του κόμματος. Ειδικότερα, την 1η Δεκεμβρίου 2016 το ΚΚΕ κατήγγειλε ότι σε κάθε κλήση που γινόταν προς το ΚΚΕ, επί δύο συνεχιζόμενες μάλιστα ημέρες, απαντούσαν την ίδια ώρα και τα τηλεφωνικά κέντρα άλλων κομμάτων!

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Προφανώς, όπως εύκολα μπορεί κανείς να υποθέσει, το «μηχανάκι» που καταγράφει τις κλήσεις στα κόμματα υπέστη κάποια τεχνική βλάβη κι έτσι ήρθε στην επιφάνεια ο μηχανισμός παρακολούθησης που έχει στηθεί καταγράφοντας κάθε τηλεφωνική συνδιάλεξη που γίνεται από και προς τα πολιτικά κόμματα. Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, παρήγγειλε κατεπείγουσα (λόγω της σοβαρότητας του θέματος) έρευνα ώστε να γίνει γνωστό τι έχει συμβεί.

Ανακοίνωση, με αφορμή τις καταγγελίες του ΚΚΕ, εξέδωσε και ο ΟΤΕ, όπου τονίζεται ότι «δεν παρατηρήθηκε κάποια δυσλειτουργία από τους μέχρι στιγμής ελέγχους». Ο ΟΤΕ ωστόσο είναι σοβαρότατα εκτεθειμένος, όπως από τον Ιούνιο του 2016 είχαν αποκαλύψει τα Επίκαιρα (Διάβασε εδώ το σχετικό άρθρο). Ειδικότερα, μετά από αποκαλύψεις συνδικαλιστών της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εργαζομένων του ΟΤΕ, τα Επίκαιρα είχαν φέρει στην επιφάνεια πρόγραμμα εκχώρησης σε τρίτους ουσιαστικών λειτουργιών του οργανισμού, όπως η αποκατάσταση βλαβών, που άνοιγαν διάπλατα την πόρτα των παρακολουθήσεων στον κάθε έναν! Προσέξτε! Πλέον  μιλάμε για τη διάχυση, την κοινωνικοποίηση της δυνατότητας στις υποκλοπές, που υπερβαίνει ποιοτικά τους «κοριούς» που ανέκαθεν εισέρχονταν  στις τηλεφωνικές μας συνδιαλέξεις…

Κομμένη στα …τέσσερα η Ελλάδα

Η τεχνική δυνατότητα προσφέρθηκε με το πρόγραμμα Consolidation, βάσει του οποίου ο ΟΤΕ κατάτμησε την Ελλάδα για να την παραδώσει σε τέσσερις εργολάβους (Edil, ΕΡΓΑΤΗΚΑΤ, Ericsson/Artemis και ΙΝΤΡΑΚΑΤ), που θα έχουν την ευθύνη της συντήρησης του δικτύου. Το έκανε μάλιστα αυτό χωρίς να έχει πάρει ακόμη και τώρα καμιά άδεια εκ μέρους της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών, του αρμόδιου υπουργείου ή δικαστικών αρχών. Μόνο, που οι μέθοδοι τις οποίες μετέρχεται ο γερμανικός και ιδιωτικός πλέον ΟΤΕ για να μειώσει το κόστος προσκρούουν σε κάποιες μικρές …λεπτομέρειες που αναγράφονται στο …σύνταγμα κι αφορούν τη διασφάλιση του απορρήτου. Ειδικότερα μόνον και μόνον για να διασφαλίζεται το απόρρητο των επικοινωνιών, προβλέπεται ότι συγκεκριμένες κι ευαίσθητες εργασίες δεν μπορεί να τις πραγματοποιεί μη εξουσιοδοτημένο προσωπικό. Κι όταν αναλαμβάνουν την εκτέλεση μιας τέτοιας εργασίας μη διαπιστευμένοι υπάλληλοι θα πρέπει αναγκαστικά να συνοδεύονται από εξουσιοδοτημένο προσωπικό του ΟΤΕ.

Οι εργολάβοι, που όταν αλώνιζαν στο δημόσιο ΟΤΕ ήταν (και δικαίως) κόκκινο πανί αλλά τώρα κανείς δε σχολιάζει τη δράση τους, για να ξεπεράσουν το παραπάνω …πρόβλημα ξεπερνούν εαυτόν σε επινοητικότητα. Συνδικαλιστές του ΟΤΕ έχουν φωτογραφίες που δείχνουν τεχνίτες των εργολάβων να εργάζονται φορώντας μπλούζες με το λογότυπο του ΟΤΕ για να ξεγελούν τους περαστικούς. Επίσης, να χρησιμοποιούν οχήματα με τα χρώματα και τα σήματα του ΟΤΕ και σκάλες του οργανισμού! Επιπλέον, αυθαίρετα και χωρίς καμία έγκριση βαφτίζουν εργάτες και προσωρινό προσωπικό ως διαπιστευμένους. Έτσι, διαπίστευσαν ως αρμόδιους για τη διαφύλαξη του απορρήτου 310 εργάτες των 4 εργολαβικών εταιρειών οι οποίοι με τη σειρά τους δίνουν ελεύθερη πρόσβαση σε εκατοντάδες άλλους εργάτες που απασχολούν οι εταιρείες και μαζί μαγνητικές κάρτες εισόδου στα κτίρια, κλειδιά καφάο, κωδικούς Συστήματος Ελέγχου Υπαίθριων Κατανεμητών, VPN τηλέφωνα για να ανοίγουν τα καφάο και φορητούς υπολογιστές, συνδεδεμένους με το σύστημα WFM.

ote_texnitisΚι επειδή κάποιος μπορεί να θεωρήσει ως θεμιτό να αναλάβουν οι ίδιες οι εταιρείες την ευθύνη τήρησης των διαδικασιών και του νόμου, να επικαλεστεί επάνω στο νεοφιλελεύθερο οίστρο του δηλαδή μια τρόπον τινά ιδιωτικοποίηση ή εκχώρηση στην επιχειρηματοκρατία των συνταγματικών εγγυήσεων, αρκεί να αναφέρουμε αυτό που συνέβη στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 στο Χαλάνδρι, όταν κατόπιν αιτήματος συνδικαλιστών αστυνομικοί μετέβησαν στην οδό Λεωφόρο Μεσογείων 375. Το απόσπασμα από το βιβλίο συμβάντων της αστυνομίας έχει ως τίτλο: «ώρα 10.53… Ύποπτα άτομα ενεργούν σε καφάο του ΟΤΕ». Παρακάτω δε αναφέρεται σε «άτομα να εργάζονται σε καφάο του ΟΤΕ χωρίς να υπάρχει επιβλέπων εξουσιοδοτημένος υπάλληλος στο σημείο, όπως αυτό ορίζεται στο σχετικό καταστατικό του ΟΤΕ. Στο σημείο διαπιστώσαμε να υπάρχει συνεργείο της εταιρείας χωροδομή ΑΕ… και δύο υπαλλήλους τον Β)… και Γ)… Με την παρουσία μας στο σημείο σταμάτησε κάθε εργασία και οδηγήσαμε τους Β και Γ στο ΑΤ Χαλανδρίου διότι στερούνταν ταξιδιωτικών εγγράφων, όπου και για τα περαιτέρω επιλήφθηκε ο Αξιωματικός Υπηρεσίας».

Όποιος να ‘ναι…

Το ίδιο ακριβώς περιστατικό, με αλλοδαπό που δεν έφερε μαζί του τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα είχε προηγηθεί και τρεις μήνες νωρίτερα, στις 22 Ιουνίου 2016 όταν και πάλι επενέβη η αστυνομία σε εργασίες «καλωδίωσης καφάο του ΟΤΕ, χωρίς να υπάρχει επιβλέπων εξουσιοδοτημένος υπάλληλος στο σημείο, όπως αυτό ορίζεται από σχετικό καταστατικό του ΟΤΕ. Στο σημείο διαπιστώσαμε ότι υπάρχει συνεργείο της εταιρείας Ericson», αναφέρει το απόσπασμα από το ημερήσιο δελτίο του αστυνομικού οχήματος. Αναφέρει επίσης ότι «με την παρουσία μας στο σημείο σταμάτησε κάθε εργασία έως την ώρα 15.05 όπου και προσήλθε εξουσιοδοτημένος υπάλληλος του ΟΤΕ ονόματι… Την 15.10 αποχωρήσαμε από το σημείο και με τη συνδρομή οχήματος της υπηρεσίας μας οδηγήσαμε τον… στο ΑΤ Βριλησσίων καθώς δεν έφερε μαζί του τα ταξιδιωτικά έγγραφα». Δεν είναι του παρόντος να κρίνουμε αν είναι η προσαγωγή των αλλοδαπών που δε φέρουν μαζί τους τα απαραίτητα χαρτιά προσιδιάζει σε ένα κράτος που διαπνέεται από τις αρχές του ανθρωπισμού. Κάλλιστα, ωστόσο μπορούμε να εξάγουμε ένα άλλο συμπέρασμα: Ότι οι ιδιωτικές τεχνικές εταιρείες στις οποίες ο γερμανικός ΟΤΕ έχει σιωπηρά μεταβιβάσει την υποχρέωσή του να διασφαλίζει το απόρρητο των επικοινωνιών, το έχουν μετατρέψει σε σουρωτήρι καθώς όχι μόνο εξουσιοδοτημένο προσωπικό δε χρησιμοποιούν αλλά πιθανότατα χρησιμοποιούν σε ευρεία κλίμακα και παράτυπους μετανάστες, σαν έναν τρόπο να μειώνουν το εργατικό κόστος. Με αυτό τον τρόπο όμως παραδίδουν τις επικοινωνίες μας σε κάθε εκβιαστή και σε κάθε ελληνική ή ξένη υπηρεσία που πλέον μπορεί με λίγα κατοστάρικα να αποκτήσει ένα στικάκι με επικοινωνίες πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, κ.α.

Θα είχε ωστόσο ενδιαφέρον να μπορούσαμε να μάθουμε αν η μητρική του ΟΤΕ, η κρατική γερμανική εταιρεία Ντόιτσε Τέλεκομ θα επέτρεπε ποτέ όχι μόνο στις συγκεκριμένες ελληνικές τεχνικές εταιρείες αλλά σε οποιεσδήποτε ιδιωτικές εταιρείες να εισέλθουν στο δίκτυο σταθερών επικοινωνιών, ακόμη κι αν λόγοι μείωσης κόστους προέκριναν ένα τέτοιο σχέδιο. Ρητορική είναι προφανώς η ερώτηση δεδομένου ότι κανένα κυρίαρχο κράτος δε αφήνει τις συνδιαλέξεις του έρμαιο στις ορέξεις κάθε πολιτικού ή οικονομικού κέντρου.

Μετά απ’ όλα τα παραπάνω συνδικαλιστές της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εργαζομένων του ΟΤΕ κατέθεσαν στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών που διερευνά τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τις συνακροάσεις ό,τι στοιχεία είχαν στη διάθεσή τους για το Consolidation Project και περιμένουν να τους καλέσει.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Επίκαιρα στις 6 Ιανουαρίου 2017

Το υπερκράτος των υπηρεσιών σαρώνει την Ευρώπη (Πριν, 10 Μαΐου 2015)

sur«Κι αν αυτά τα εργαλεία τα είχε ο Πετέν;» έγραφε ένα από τα πλακάτ που κρατούσαν οι διαδηλωτές στο Παρίσι την Δευτέρα 4 Μαΐου. Το ερώτημα των συγκεντρωμένων αφορούσε τις υπερεξουσίες που αποκτούν πλέον οι μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας, μετά το νόμο που πέρασε με τις ψήφους των Σοσιαλιστών και της Δεξιάς, βάσει του οποίου ανοίγει ο δρόμος για μαζική κατασκοπεία όχι μόνο όποιου θεωρείται ύποπτος αλλά κι όσων έρχονται σε επαφή μαζί του: από πολιτικούς και δημοσιογράφους, μέχρι δικαστές και συγγενείς. Το μεγαλύτερο «επίτευγμα» ωστόσο του νόμου είναι η δυνατότητα που δίνει στις μυστικές υπηρεσίες να εγκαθιστούν ένα «μαύρο κουτί» σε δίκτυα και σέρβερς καταγράφοντας την ψηφιακή κυκλοφορία και τη συμπεριφορά των χρηστών με την βοήθεια συνδυαστικών αλγορίθμων. Μάλιστα όσο ανεκτικός είναι ο νέος νόμος απέναντι στην ασυδοσία των μυστικών υπηρεσιών, τόσο αμείλικτος είναι απέναντι σε όσους απειλούν την δεσποτεία τους, προβλέποντας για παράδειγμα αυστηρότατες ποινές σε όποιον προχωρήσει σε αποκαλύψεις για τα έργα και τις ημέρες τους, όπως έκανε προ διετίας ο Έ. Σνόουντεν για την Αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας (NSA). Ο νόμος του Ολάντ, που πολύ γρήγορα χαρακτηρίστηκε εξ ίσου δρακόντειος με τον αντιτρομοκρατικό νόμο που ψηφίστηκε στις ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτέμβρη (Πάτριοτ Ακτ), ήταν επί δύο χρόνια στα συρτάρια της κυβέρνησης, μέχρι που εμφανίστηκαν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» που επιτέθηκαν στην Σαρλί Εμπντό.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το τραγικό με την Γαλλία, είναι πώς την ίδια ώρα που εγκαθιστά κράτος Μεγάλου Αδελφού απέναντι στους πολίτες της, αποδεικνύεται «σουρωτήρι» από τους υποτιθέμενους συμμάχους της. Η αποκάλυψη πως η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών, BND, έδινε στις αμερικάνικες υπηρεσίες πληροφορίες όχι μόνο για την γαλλική προεδρία αλλά και για την Αίρμπας, ασκούσε δηλαδή βιομηχανική κατασκοπία προς όφελος τρίτων ακόμη και για επιχειρήσεις στις οποίες συμμετέχει το γερμανικό κράτος, έχουν δώσει νέα τροπή στο σκάνδαλο των υποκλοπών και της ασυδοσίας της BND, όπως ξέσπασε προ διετίας με αφορμή τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν, όταν μάθαμε πως οι Αμερικανοί παρακολουθούν ακόμη και το κινητό της Μέρκελ. Ξέρουν δηλαδή ακόμη και τι μέγεθος λουκάνικο προτιμάει η καγκελάριος… Το πρόβλημα όμως πλέον αποδεικνύεται πολύ σοβαρότερο καθώς η αντιτρομοκρατική υστερία κι η προτεραιότητα που έδωσαν τα παρακράτη παγκοσμίως στην αντιμετώπιση της ισλαμικής τρομοκρατίας, από την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου όταν στόχος ήταν η Αλ Κάιντα μέχρι σήμερα που τη θέση της έχει πάρει το Ισλαμικό Κράτος, με το σύμβολο του κακού να ανανεώνεται αλλάζοντας κάθε φορά μορφή και εμφάνιση, είχαν ως αποτέλεσμα το αμερικάνικο συγκριτικό πλεονέκτημα να μετατραπεί σε απόλυτο! Κι οι αμερικανικές υπηρεσίες να εμβαθύνουν την παρουσία τους, αποκτώντας μάλιστα πιο διαβρωτικό ρόλο.

Ενδεικτικό παράδειγμα για τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει η γιγάντωση των μυστικών υπηρεσιών αποτελεί η διπλανή ΠΓΔΜ, που από τον Ιανουάριο συγκλονίζεται από μια πολιτική κρίση η οποία αποτελεί να τερματίσει 3 χρόνια πριν τις προγραμματισμένες εκλογές του 2008, την πολιτική καριέρα του Νικολά Γκρουέφσκι ο οποίος κυβερνά από το 2006. Αφορμή στάθηκε η αποκάλυψη από την αντιπολίτευση της μαζικής παρακολούθησης 20.000 και πλέον τηλεφώνων για λογαριασμό της κυβέρνησης, με την ίδια πάντως να επιμένει ότι είναι έργο ξένων υπηρεσιών που απεργάζονται την ανατροπή της…

Σε κάθε περίπτωση ο Γκρουέφσκι, όπως η Μέρκελ κι ο Ολάντ κατάλαβε πως δεν παίζει μόνος του…

Μας παρακολουθούν μέσω ίντερνετ! (Επίκαιρα 16-22/10/2014)

wired snowdenΒροχή πέφτουν οι μηνύσεις εναντίον μυστικών υπηρεσιών και αρμόδιων υπουργείων με αφορμή το καθεστώς συνεχούς και καθολικής παρακολούθησης που έχουν επιβάλει στο ίντερνετ, εισβάλλοντας στην προσωπική ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων χρηστών σε όλο τον κόσμο.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Το τελευταίο περιστατικό σημειώθηκε στο Σαν Φραντζίσκο όπου έχει την έδρα της η εταιρεία που διαχειρίζεται το μέσο κοινωνικής δικτύωσης Twitter, ιδιαίτερα αγαπητό στον κόσμο της πολιτικής, της ενημέρωσης και του θεάματος. Η μήνυση που κατατέθηκε στις 7 Οκτώβρη (εδώ η σχετική ανάρτηση) στρεφόταν εναντίον του FBI και του αμερικάνικου υπουργείου Δικαιοσύνης και διεκδικούσε το δικαίωμα να δημοσιεύει τον αριθμό των αιτημάτων που δέχεται από την κυβέρνηση για άνοιγμα και παρακολούθηση λογαριασμών. Προσοχή: δεν ζητούσε να αποκαλύψει τους συγκεκριμένους λογαριασμούς που τίθενται υπό επιτήρηση από τον αμερικανό Μεγάλο Αδελφό, αλλά τον αριθμό των αιτημάτων που δέχεται ετησίως. Η μήνυση του Twitter εναντίον της αμερικάνικης κυβέρνησης δεν ήταν παρά ένας τρόπος για να στρέψει τα ομαδικά πυρά που δέχεται τον τελευταίο χρόνο για συνεργασία με τις αμερικάνικές μυστικές υπηρεσίες και παραβίαση των κανόνων εχεμύθειας, μετά τις αποκαλύψεις του Έντουαρντ Σνόουντεν, στον υπαίτιο των παρακολουθήσεων: το αμερικανικό αστυνομικό υπερ-κράτος.

Φυτεύουν εν αγνοία μας κοριούς!

Εξ ίσου αποκαλυπτική για την ποιότητα της ελευθερίας που ζούμε ήταν η μήνυση που κατέθεσε στα μέσα Μαΐου η οργάνωση προάσπισης του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικής ζωής, Privacy International, εναντίον της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας GCHQ (Government Communication Headquarters), που θεωρείται δίδυμη αδερφή της αμερικανικής υπηρεσίας NSA (National Security Agency ή …No Such Agency καθώς επί χρόνια οι αμερικανικές αρχές διέψευδαν την ύπαρξή της). Σύμφωνα με τους μηνυτές η παρακολούθηση κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών «είναι ασύμβατη με τις δημοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης τόνισε μιλώντας στα Μέσα πως «τα προγράμματα χάκινγκ που χρησιμοποιεί η GCHQ είναι το σύγχρονο ισοδύναμο με την είσοδο της κυβέρνησης στο σπίτι σου, το ψάξιμο στα αρχεία των συρταριών σου, τα ημερολόγια, τις εφημερίδες και την αλληλογραφία, πριν φυτέψει κοριούς σε κάθε δωμάτιο που μπαίνει. Οι μυστικές υπηρεσίες μπορούν να τα κάνουν όλα αυτά χωρίς να το γνωρίζεις και μπορούν να ακυρώσουν την προστασία της ιδιωτικής ζωής με λίγα κλικ. Όλα αυτά συμβαίνουν κάτω από ένα μανδύα μυστικότητας χωρίς καμία δημόσια συζήτηση ή σαφή νομική εξουσιοδότηση. Αυθαίρετες εξουσίες όπως αυτή είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα δικτατορικών κι όχι δημοκρατικών καθεστώτων. Απεριόριστη και χωρίς καμία ρύθμιση κυβερνητική κατασκοπία αυτού του είδους είναι το αντίθετο του κράτους δικαίου και η κυβέρνηση πρέπει να λογοδοτήσει για τις πράξεις της», ήταν τα λόγια του, όπως μεταφέρθηκαν από την βρετανική εφημερίδα Telegraph στις 13 Μαΐου. (Εδώ το σχετικό ρεπορτάζ). Οι ασυνήθιστα βαρείς και δηκτικοί χαρακτηρισμοί αντανακλούν την οργή που έχει συγκεντρωθεί εναντίον των κυβερνήσεων Ομπάμα και Κάμερον, στις δύο όχθες του Ατλαντικού, για το πράσινο φως που έχουν δώσει στις μυστικές υπηρεσίες ώστε να λειτουργούν αχαλίνωτες, ακυρώνοντας κάθε έννοια ελευθερίας. Και προφανώς δεν είναι μόνο αυτές που παρακολουθούν τις «Ζωές των άλλων»…

«Βαλκανοποίηση» του ίντερνετ

Μετατρέποντας ωστόσο οι αμερικανικές και βρετανικές αρχές το «δίκτυο επικοινωνίας» σε «δίχτυ παρακολουθήσεων» υπονομεύουν την αξιοπιστία του κι επιβραδύνουν την εξάπλωσή του. «Το ίντερνετ γίνεται πιο κλειστό, όχι ανοικτό» τόνιζε στους Financial Times στις 9 Οκτωβρίου στέλεχος εταιρείας ασφάλειας του ίντερνετ. Στο ίδιο άρθρο, με τίτλο «Οι εταιρείες τεχνολογίας προειδοποιούν για την online κατασκοπεία των ΗΠΑ» υπογραμμίζεται ο κίνδυνος «Βαλκανοποίησης» του ίντερνετ μετά τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν τον Ιούνιο του 2013 για το εφιαλτικό δίκτυο παρακολουθήσεων εναντίον εκατομμυρίων ανυποψίαστων πολιτών. Να τονιστεί μάλιστα ότι οι παρακολουθήσεις δεν αφορούν μόνο ύποπτους τέλεσης τρομοκρατικών πράξεων. Σύμφωνα με έγγραφο που δημοσιεύτηκε πέρυσι στην Huffington Post, από το αρχείο του Σνόουντεν, ο διευθυντής της NSA είχε δώσει εντολή να καταγραφούν οι επισκέψεις σε πορνογραφικές ιστοσελίδες αντιπάλων της κυβέρνησης Ομπάμα που κινούνται στο χώρο του πολιτικού ριζοσπαστισμού. Ζητούμενο προφανώς ήταν η προσωπική τους εξόντωση μέσω της χρησιμοποίησης ευαίσθητων πληροφοριών για την προσωπική τους ζωή.

Δυστυχώς όμως παρά τα ηλεκτροσόκ που προκάλεσαν οι αποκαλύψεις του Σνόουντεν και την αφύπνιση που επήλθε καθώς επιβεβαιώθηκε ότι η τρομοκρατική απειλή χρησιμοποιήθηκε από τις ΗΠΑ σαν μιας πρώτης τάξης αφορμή για να γίνουν κουρέλι οι συνταγματικές δεσμεύσεις, Ουάσινγκτον και Λονδίνο δεν έχουν κάνει βήμα πίσω! Με τις πράξεις τους επιβεβαιώνουν ότι το κράτος των παρακολουθήσεων και της αδιάκριτης εισβολής στην καθημερινή ζωή δεν ήταν μια παρένθεση ούτε οφείλεται στον υπερβάλλοντα ζήλο κάποιων θερμοκέφαλων ή ανεξέλεγκτων αξιωματικών, αλλά ήρθε για να μείνει. Προς επίρρωση τρία μόνο γεγονότα, από τα πολλά:

Πριν απ’ όλα η αντιμετώπιση του ίδιου του Σνόουντεν από τις αμερικανικές αρχές, ο οποίος, φανατικός Ρεπουμπλικάνος, εξακολουθεί να δηλώνει πώς ό,τι έκανε το έκανε τιμώντας την πρώτη τροποποίηση του αμερικάνικου συντάγματος για την ελευθερία της έκφρασης χωρίς να θέλει να βλάψει τις ΗΠΑ. Γι’ αυτό τον λόγο ακόμη και τώρα (βλέπε περιοδικό Wired, Σεπτέμβριος 2014) φωτογραφίζεται με την αμερικανική σημαία αγκαλιά. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αντίθετα, που ακυρώνοντας το διαβατήριο του τον εγκλώβισε στη Ρωσία, τον αντιμετωπίζει σαν να ήταν ο Κιμ Φίλμπι ή οι περίφημοι βρετανοί κατάσκοποι γνωστοί κι ως «πέντε του Κέιμπριτζ», που συνειδητά εργάζονταν για την Μόσχα. Οι αμερικανικές αρχές έτσι τον διασύρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την δημοτικότητά του στις ΗΠΑ.

Μπιλ Γκέιτς εναντίον Σνόουντεν

Μύδρους εναντίον του Έντουαρντ Σνόουντεν δεν εξαπολύουν μόνο αξιωματούχοι των ΗΠΑ όπως ο πρώην επικεφαλής της ΝSA Κιθ Αλεξάντερ που τον χαρακτήρισε όργανο των ρωσικών υπηρεσιών ή ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι που τον αποκάλεσε «δειλό και προδότη». Το ίδιο επιθετικοί εμφανίζονται κι οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας της πληροφορικής καθώς αποκάλυψε την συνεργασία των μεγαλύτερων επιχειρήσεων (Apple, Google, Yahoo, Dropbox, Facebook, κ.α.) με τις μυστικές υπηρεσίες. Έτσι πίσω από τα απαξιωτικά λόγια του Μπιλ Γκέιτς, ιδρυτή της Microsoft, στο περιοδικό Rolling Stone για τον Σνόουντεν («Παραβίασε το νόμο, δεν θα τον χαρακτήριζα ήρωα. Δεν θα βρείτε πολύ θαυμασμό εκ μέρους μου») κρύβεται η στρατηγική απόφαση της Κοιλάδας της Σιλικόνης να μετατραπεί σε κουκουλοφόρο των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών εγκαταλείποντας την ταύτιση του διαδικτύου με την απεριόριστη προσωπική ελευθερία.

Τέλος, ενδεικτικό στοιχείο της ασυδοσίας που έχουν αποκτήσει οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είναι η παρέμβαση τους στα υπολογιστικά συστήματα ακόμη και επιτροπής της αμερικάνικης Γερουσίας που ερευνούσε κατά πόσο η CIA διενεργούσε βασανιστήρια με σκοπό να καταστρέψουν έγγραφα που την ενοχοποιούσαν! Το περιστατικό που συνέβη τον Μάρτιο έληξε με μια δημόσια συγγνώμη τον Ιούλιο… Κι όλα …μέλι γάλα!

Κοινή συνισταμένη των παραπάνω είναι πως η άλλη όψη της αυξανόμενης φτώχειας και ανεργίας είναι ένα υπερκράτος επιτήρησης και παρακολουθήσεων που θεωρεί άπαντες ένοχους μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου!

«Σεμνό» το γερμανικό πάντσερ απέναντι στον αμερικάνικο αϊτό (Επίκαιρα, 14-20.11.2013)

domestic-spyingΘυμηθείτε την απύθμενη αλαζονεία με την οποία αντιμετώπισε το Βερολίνο όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας από το 2010 όταν ξεκίνησαν να βυθίζονται στην κρίση χρέους. Την άκαμπτη γραμμή που υιοθέτησαν, και υπηρέτησαν με αξιοθαύμαστη συνέπεια, Μέρκελ, Σόιμπλε και άλλοι όταν έπρεπε να διαπραγματευτούν τους όρους για τα δάνεια, δηλαδή την πολιτική εξοντωτικής λιτότητας, και το καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας που επέβαλλαν από την Ελλάδα μέχρι και την Κύπρο, μέσω των γκαουλάιτερ της Τασκ Φορσ και τόσες άλλες ταπεινωτικές διαδικασίες, που ως αποτέλεσμα είχαν η γερμανική σφραγίδα να χαραχτεί πιο βαθιά, πιο ανεξίτηλα στο σώμα της Ευρωζώνης. Και συγκρίνετε αυτή την γραμμή με την πολιτική που ακολουθεί η Γερμανία απέναντι στις ΗΠΑ, με αφορμή τις αποκαλύψεις του ήρωα Έντουαρντ Σνόουντεν από τα αρχεία της αμερικάνικης υπηρεσίας πληροφοριών, NSA. Τότε, θα δείτε την αγέρωχη Γερμανία που από την μια κατασπαράσσει ανηλεώς τα “γουρούνια” του Νότου, να συμπεριφέρεται σαν κότα απέναντι στον γερμανικό αϊτό. Εθελοδουλεία, υποχωρητικότητα, σχεδόν πλήρης προσαρμογή και μια ανεκτικότητα που μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε μόνο απέναντι στην Τρόικα από τις κυβερνήσεις των χωρών που στενάζουν κάτω από την γερμανική μπότα του Μνημονίων! 

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ 

Όλα αυτά φυσικά, με βάση το (αλάνθαστο) κριτήριο της πράξης, τα συγκεκριμένα δηλαδή μέτρα που σκοπεύει να λάβει ή έχει αποφασίσει να λάβει το Τέταρτο Ράιχ απέναντι στις ΗΠΑ, αφότου αποκαλύφθηκε ότι οι αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν το κινητό τηλέφωνο ακόμη και της Άνγκελα Μέρκελ. Γνωρίσουν επομένως όχι μόνο τι συζητάει για την επόμενη σύνοδο κορυφής της ΕΕ, την εμπορική πολιτική απέναντι στην Κίνα και τις προθέσεις της για τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας και της Κύπρου αλλά ακόμη και τα πιο προσωπικά της ζητήματα. Θέματα που στον θαυμαστό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών έχουν πολλές φορές τεράστια αξία, σχεδόν πάντα διαπραγματευτική... 
	Η αλήθεια είναι πως πριν το Βερολίνο οριστικοποιήσει την απόφασή του να κάνει επίδειξη δουλικότητας απέναντι στην Ουάσινγκτον κι η οποία αποδόθηκε με την δέουσα διακριτικότητα από το περιοδικό Σπίγκελ με τον τίτλο “Η πραγματιστική προσέγγιση της Μέρκελ απέναντι στο σκάνδαλο της NSA” προηγήθηκαν πολλά και φιλόδοξα σχέδια και απειλητικές δηλώσεις που γρήγορα όμως αποδείχθηκαν λεονταρισμοί. 

Στο κενό τα σχέδια κυρώσεων

Η πρώτη σκέψη για μέτρα που θα “πονέσουν” τις ΗΠΑ προέβλεπε οικονομικές κυρώσεις. Ξεδιπλώνοντας όμως το σχέδιο, προβλέποντας δηλαδή τις επόμενες κινήσεις, δεν χρειάζονταν και βαθιές γνώσεις για να γίνει αντιληπτό ότι ακόμη και σε ένα μίνι εμπορικό πόλεμο μεταξύ Γερμανίας και ΗΠΑ, σε τελική ανάλυση, χαμένη θα έβγαινε η χώρα που στηρίζει την οικονομική της ευρωστία στις εμπορικές εξαγωγές κι ένα δυσθεώρητο πλεόνασμα (αυτή είναι η Γερμανία), ενώ κερδισμένη θα έβγαινε η χώρα που έχει την μεγάλη εσωτερική αγορά και αποτελεί στόχο των εξαγωγικών χωρών (αυτές είναι οι ΗΠΑ). Εν ολίγοις οι εμπορικές κυρώσεις, αν θα είναι ουσιαστικές κι όχι ένα κοινά συνομολογημένο παιχνίδι εντυπώσεων, αργά ή γρήγορα θα γυρίσουν μπούμερανγκ στη Γερμανία. Η προτεραιότητα που δίνει η Γερμανία στην οικονομία είναι τόσο απόλυτη ώστε έγκαιρα αποκλείστηκαν κι άλλα εναλλακτικά σχέδια κυρώσεων που αναφέρονταν στο ίδιο πεδίο, όπως για παράδειγμα η επιβράδυνση των συνομιλιών που διεξάγονται για την άρση των υφιστάμενων εμποδίων στις ευρω-αμερικάνικες εμπορικές σχέσεις.
	Μοιραία έτσι, αφού για λόγους “υψίστου” εθνικού συμφέροντος δεν ευδοκίμησαν οι προτάσεις για οικονομικές κυρώσεις στις ΗΠΑ, η συζήτηση οδηγήθηκε στο πιο ευνοϊκό για τις ΗΠΑ έδαφος, το εύρος δράσης των μυστικών υπηρεσιών, δηλαδή το περιεχόμενο της λίστας παρακολουθήσεων. Το συγκεκριμένο γήπεδο για τις ΗΠΑ είναι κάτι παραπάνω από φιλικό, λόγω του ότι διαμορφώθηκε αποκλειστικά και μόνο από τις ίδιες την επομένη της 11ης Σεπτεμβρίου. Είναι ενδεικτικό ότι η προεδρική εντολή την οποία επικαλούνται ακόμη και τώρα οι αμερικανικές υπηρεσίες για την παγίδευση των τηλεφώνων ξένων ηγετών έχει την υπογραφή του Τζορτζ Μπους. Οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας, απέρριψαν στην αρχή το αυταρχικό καθεστώς επιτηρήσεων και ασυδοσίας των μυστικών υπηρεσιών που πρόκριναν οι ΗΠΑ, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την διαφωνία ή την μή-κάλυψη απέναντι στις απαγωγές της “Air-CIA”, μέχρι που τελικά, βήμα – βήμα, το αποδέχτηκαν υπό το φόβο των απειλών που δέχονταν στο έδαφός τους πια. Ανέφερε χαρακτηριστικά το γερμανικό Σπίγκελ στις 4 Νοέμβρη: “Η αμερικάνικη εθνική υπηρεσία πληροφοριών NSA προμηθεύει την γερμανική BND με μια συνεχή ροή πληροφοριών για κρίσιμα θέματα όπως το Πακιστάν κι η Βόρεια Αφρική. Αυτές οι πληροφορίες αφορούν σε θέματα όπλων και εμπορίου ναρκωτικών, οργανωμένου εγκλήματος στη Ρωσία και παράνομης μετανάστευσης από περιοχές όπως τα Βαλκάνια. Το 2012, η NSA προμήθευσε την BND (γερμανική υπηρεσία πληροφοριών που ασχολείται με το εξωετρικό) με 750 τέτοιες εκθέσεις. Κατά τη διάρκεια του ίδιου χρόνου, οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες παρέλαβαν 4.538 “πακέτα” πληροφοριών από την CIA, μαζί με 2.169 από την Κεντρική Διοίκηση του αμερικάνικου στρατού και 519 από την DIA (υπηρεσία πληροφοριών του στρατού). Ευγνώμων απέναντι στις αμερικάνικες υπηρεσίες πληροφοριών για κάθε bit πληροφορίας που λαμβάνει είναι και η BFV (όπως αποκαλείται η γερμανική εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών)”, συνεχίζει το γερμανικό περιοδικό. 

Μέχρι κι οι Άγγλοι τους παρακολουθούν

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι εντελώς αναμενόμενο η Γερμανία να αποδέχεται την μια ταπείνωση μετά την άλλη. Όπως συνέβη για παράδειγμα με την αποκάλυψη της βρετανικής εφημερίδας Ιντιπέντεντ ότι όχι μόνο οι Αμερικάνοι, αλλά και οι Άγγλοι χρησιμοποιούν την πρεσβεία τους στο Βερολίνο, που απέχει λίγες εκατοντάδες μέτρα από την έδρα της γερμανικής κυβέρνησης, για κατασκοπευτικές δραστηριότητες. Το υλικό δε που συγκεντρώνεται εύκολα συνάγεται ότι καταλήγει κι αυτό στα χέρια των Αμερικάνων, ως αποτέλεσμα της αγαστής συνεργασίας που υφίσταται μεταξύ των κατασκοπευτικών υπηρεσιών των μεγαλύτερων αγγλόφωνων χωρών: ΗΠΑ, Αγγλίας, Καναδά, Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας. Η ελεύθερη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της άτυπης συμφωνίας που έχουν συνάψει κι είναι γνωστή ως “πέντε μάτια”. Το αντίτιμο βέβαια που πληρώνουν οι τέσσερις μικρές χώρες για την ασυλία που απολαμβάνουν από το πρόγραμμα παρακολουθήσεων των ΗΠΑ, τουλάχιστον στα λόγια, είναι η μετατροπή τους σε κράτη βαθιά υποτελή απέναντι σε κάθε επιλογή της Ουάσινγκτον: από πολεμικές περιπέτειες μέχρι τις ψηφοφορίες του ΟΗΕ. 
	Ανάλογη πολιτική ταπείνωσης ακολουθούν οι ΗΠΑ κι απέναντι στην Γερμανία, τώρα, όπως φαίνεται από την απροθυμία τους να δεχτούν να υπογράψουν ακόμη και μια συμφωνία “μη παρακολουθήσεων” των ηγετών των δύο χωρών που πρότειναν οι Γερμανοί έτσι ώστε να μπει ένα όριο στην κατασκοπεία σε βάρος της Μέρκελ. Ανερυθρίαστα η Αμερικάνικη πλευρά αντέτεινε ότι έτσι θα δημιουργηθεί ένα προηγούμενο το οποίο μπορούν να το ζητήσουν κι άλλες χώρες, στο μέλλον. Η απάντησή της Ουάσινγκτον δηλαδή ήταν πως μια τέτοια συμφωνία θέτει σε κίνδυνο το πρόγραμμα κατασκοπίας όλων των άλλων πολιτικών ηγετών... 
	Η απίστευτη υποχωρητικότητα του Βερολίνου απέναντι στην πρωτοφανή απειλή που συνιστά για τις δημοκρατικές ελευθερίες όλων των ανθρώπων η αμερικάνικη παντοδυναμία, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι θέτει ένα φραγμό στις επεκτατικές φιλοδοξίες που έχει η οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης, καθώς οι αμερικάνικες εταιρείες θα μαθαίνουν από πρώτο χέρι τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά των Ευρωπαίων ανταγωνιστών τους. Έτσι, δεν προκαλεί καμία έκπληξη ότι όσο περισσότερο σκύβει η Γερμανία μπροστά στον Αμερικάνο Μεγάλο Αδελφό, τόσο θα κάνει επίδειξη δύναμης απέναντι στα “γουρούνια” της περιφέρειας.