Home » Posts tagged 'Παλαιστίνη'

Tag Archives: Παλαιστίνη

Απρόσμενη πολιτική ήττα για το σιωνιστικό κράτος

Σε πλήρη αναδίπλωση υποχρεώθηκε το κράτος – απαρτχάιντ του Ισραήλ καταργώντας με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου τις πύλες εισόδου με τους μεταλλικούς ανιχνευτές που εγκατέστησε στην είσοδο του Αλ Ακσά.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Τα μέτρα ελέγχου της πρόσβασης εφαρμόσθηκαν μετά την ηρωική επίθεση των Παλαιστινίων στο Αλ Ακσά στις 14 Ιουλίου που οδήγησε στο θάνατο δύο ενόπλους σιωνιστές του κατοχικού στρατού. Την επίθεση, που είχε επίσης ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οι Παλαιστίνιοι αγωνιστές, χαιρέτησε το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης με επίσημη ανακοίνωσή του (εδώ το πλήρες κείμενο) που τη χαρακτήρισε ως ποιοτική αναβάθμιση της αντίστασης στην κατοχή.

Το σιωνιστικό κράτος εκμεταλλεύτηκε την επίθεση για να αλλάξει το ισχύον καθεστώς στο Αλ Ακσά που είναι το τρίτο ιερότερο τέμενος των Μουσουλμάνων, μετά η Μέκκα και τη Μεδίνα, και να επιτρέψει την είσοδο για προσευχή στους Εβραίους στο Όρος του Ναού. Το επίδικο, προφανώς, δεν είναι τα θρησκευτικά δικαιώματα των Εβραίων, αλλά πενήντα χρόνια μετά τον πόλεμο των 6 ημερών που οδήγησε στην κατοχή της Γάζας, της Δυτικής Όχθης και της ανατολικής Ιερουσαλήμ το κράτος – απαρτχάιντ να εκδιώξει τους μουσουλμάνους από την ανατολική Ιερουσαλήμ, προσαρτώντας την πλήρως στα διεθνώς και επίσημα αναγνωρισμένα Ισραηλινά εδάφη. Ζητούμενο από τον Νετανιάχου επομένως ήταν μια νέα επίθεση στα κυριαρχικά δικαιώματα και τις διεκδικήσεις του Παλαιστινιακού λαού, που θα επιτρέψουν την μεταφορά της ισραηλινής πρωτεύουσας στην Ιερουσαλήμ, κατά παράβαση προφανώς δεκάδων αποφάσεων του ΟΗΕ κι άλλων διεθνών οργανισμών, όπως κατ’ επανάληψη έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση του Ισραήλ. Κίνηση που θα ισοδυναμεί με το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των Παλαιστινιακών αιτημάτων. Γι’ αυτό κι ακολούθησαν τόσο οξείες αντιδράσεις, που ανάγκασαν την ακροδεξιά ισραηλινή ηγεσία σε άτακτη υποχώρηση.

Συγκεκριμένα, το Ισραήλ αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί υπό το βάρος τεσσάρων εξελίξεων. Πρώτο, της ασυνήθιστα σοβαρής αντίδρασης μεγάλων μουσουλμανικών κρατών όπως όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά επίσης της Σαουδικής Αραβίας και της Ιορδανίας, που συνεργάζονται πλήρως με τον ιμπεριαλισμό και το σιωνισμό. Δεύτερο, του ορατού κινδύνου εξάπλωσης των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας στο έδαφος κι άλλων αραβικών κρατών, όπως φάνηκε στην Ιορδανία μετά τη δολοφονία από φύλακα της πρεσβείας του Ισραήλ δύο Ιορδανών. Τρίτο, της οξύτατης αντίδρασης της Παλαιστινιακής Αρχής υπό τον Μαχμούντ Αμπάς που ανακοίνωσε στις 21 Ιουλίου την αναστολή όλων των επαφών με το Ισραήλ και τέταρτο, και σημαντικότερο, λόγω ενός παλιρροϊκού κύματος αντιδράσεων εκ μέρους των Παλαιστινίων που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούσε σε νέα Ιντιφάντα. Στο πλαίσιο αυτών των αντιδράσεων οργανώθηκαν δεκάδες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, κατόπιν ενός ελπιδοφόρου κοινού καλέσματος της Φατάχ και της Χαμάς, που φάνηκε να ενώνονται για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια στο μέτωπο της σύγκρουσης απέναντι στους Ισραηλινούς εισβολείς.

Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν

Advertisements

Επίδειξη δύναμης από το ισραηλινό κράτος – απαρτχάιντ

Εντελώς δυσανάλογη των περιστάσεων χαρακτηρίσθηκε η απόφαση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής να απαγορεύσουν την προσευχή χιλιάδων Μουσουλμάνων που είχαν συγκεντρωθεί το μεσημέρι της Παρασκευής στο τέμενος του Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η απόφαση ελήφθη μετά την ανταλλαγή πυροβολισμών που οδήγησαν στο θάνατο 3 Παλαιστίνιους και 2 αστυνομικούς των κατοχικών δυνάμεων ασφαλείας. Χωρίς να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κατά πάσα πιθανότητα θα επρόκειτο για μια πράξη αντίστασης που στόχευε να δείξει ότι οι Παλαιστίνιοι αρνούνται να αποδεχθούν ως τετελεσμένη την ισραηλινή κατοχή και συνεχίζουν να αγωνίζονται για την απελευθέρωση της ανατολικής Ιερουσαλήμ. Η απόφαση των Σιωνιστών από την άλλη υποδήλωνε την πρόθεσή τους να κλείσουν οριστικά τις πύλες εισόδου στο Αλ Ακσά, απαγορεύοντας ακόμη και την προσευχή στο τέμενος που θεωρείται ο τρίτος σημαντικότερος τόπος προσευχής για τους Μουσουλμάνους.

Η ακραία αντίδραση του σιωνιστικού κράτους (που από το 2015 έχει δολοφονήσει τουλάχιστον 275 Παλαιστίνιους, ενώ την ίδια περίοδο έχουν χάσει τη ζωή τους 40 Ισραηλινοί) συνδέεται με τη διπλωματική ήττα που υπέστη στην Unesco, όταν ο πολιτιστικός οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε στις 7 Ιουλίου την παλιά πόλη της Χεβρόνας ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η απόφαση, που ελήφθη με 12 ψήφους υπέρ , 3 κατά και 6 αποχές έχει τεράστια σημασία γιατί αναδεικνύει τον επαπειλούμενο χαρακτήρα της Χεβρόνας με ευθύνη 1.000 περίπου ακροδεξιών υπερορθόδοξων Εβραίων εποίκων που συχνότατα επιδίδονται σε πράξεις βανδαλισμού και καταστροφών, υπό την πλήρη στήριξη του εβραϊκού κράτους, σε μια προσπάθεια να αλλάξουν το χαρακτήρα της πόλης των 200.000 αράβων κατοίκων. Ζητούμενο εκ μέρους των εποίκων και του Ισραηλινού κράτους-απαρτχάιντ είναι η εκδίωξη των Αράβων Παλαιστινίων από τη γη τους και η καταστροφή κάθε μνημείου πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς, με άλλα λόγια μια σύγχρονη εθνοκάθαρση που συντελείται χρόνια τώρα υπό την ανοχή της ΕΕ, των ΗΠΑ και διεθνών οργανισμών. Η πρόσφατη απόφαση της Unesco για τη Χεβρόνα, όπως και παλιότερη που έδινε το ίδιο καθεστώς πολιτιστικής κληρονομιάς για την Ιερουσαλήμ, είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Γι’ αυτό είναι και καλοδεχούμενη… Τουλάχιστον από κάθε πολιτισμένο λαό που αντιστέκεται στην καταπίεση.

Όχι όμως από την ισραηλινή κυβέρνηση που αποφάσισε να αναστείλει για πολλοστή φορά την πληρωμή της συνδρομής της στον διεθνή οργανισμό. Έτσι, από 11 εκ. δολ. που όφειλε να πληρώσει, μέχρι στιγμής έχει καταβάλλει μόνο 1,7 εκ. ευρώ στην Unesco το εβραϊκό κράτος, το οποίο αναβάθμισε τη θέση του στη  Μέση Ανατολή και τον κόσμο μετά την εκλογή του ακροδεξιού Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν

Συνεχίζουν την απεργία πείνας οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι

Νικητές μπορούν να θεωρούνται οι περισσότεροι από 1.500 φυλακισμένοι Παλαιστίνιοι αγωνιστές πριν καν συμπληρώσουν έναν μήνα από τη 17η Απριλίου όταν ξεκίνησαν την απεργία πείνας. Η διαμαρτυρία τους έχει ξεπεράσει τους τοίχους των φυλακών φέρνοντας, για μια ακόμη φορά, σε άσχημη θέση το σιωνιστικό κράτος, που με την συγκατάθεση και την παρότρυνση του αμερικανού προέδρου Ντ. Τραμπ συνεχίζει την ρατσιστική πολιτική εθνοκάθαρσης σε βάρος των Παλαιστινίων.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στα αιτήματα  των Παλαιστινίων κρατουμένων περιλαμβάνονται διεκδικήσεις που θεωρούνται προφανείς ακόμη και στα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του κόσμου, όχι όμως στο αρχετυπικό κράτος παρία του Ισραήλ που έχει καταφέρει από το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, μέχρι σήμερα να φυλακίσει περισσότερους από 800.000 Παλαιστινίους ή το 40% του ανδρικού πληθυσμού! Ζητούν συγκεκριμένα: Την τοποθέτηση δημοσίων τηλεφώνων ώστε να μπορούν οι φυλακισμένοι να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο, δυνατότητα στις οικογένειές τους να τους επισκέπτονται 2 φορές το μήνα, δικαίωμα επισκέψεων από συγγενείς δευτέρου βαθμού, περισσότερη ώρα για κάθε επίσκεψη, δυνατότητα λήψης φωτογραφιών με τους επισκέπτες, τερματισμό των διοικητικών κρατήσεων, κ.α. Επίσης οι φυλακισμένοι ζητούν τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όσο καιρό είναι φυλακισμένοι, καθώς το εβραϊκό κράτος τις ελάχιστες φορές που τους επιτρέπει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, τους ζητά να πληρώνουν!

Τη διεθνή κατακραυγή, και συγκεκριμένα καταγγελία της Διεθνούς Αμνηστίας, προκάλεσε πρόσφατα η επιλογή των Σιωνιστών να κρατούν τους Παλαιστίνιους εκτός κατεχομένων εδαφών, κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών. Η διεθνής οργάνωση, με έδρα το Λονδίνο, απαίτησε από το εβραϊκό κράτος – απαρτχάιντ να διακόψει άμεσα αυτή την πρακτική και μέχρι να επιστρέψουν οι Παλαιστίνιοι στη γη τους να σταματήσουν οι τιμωρητικές πρακτικές παρεμπόδισης των επισκέψεων εκ μέρους των συγγενών τους.

 

Τα αιτήματα των Παλαιστινίων κρατουμένων έχουν προκαλέσει ένα κύμα διεθνούς ευαισθητοποίησης και συμπαράστασης στα δίκαια αιτήματα του λαού τους.

Σκοτεινή εξαίρεση σε αυτό το ρεύμα αποτελεί η κυβέρνηση του Τσίπρα, που ξεπληρώνει γραμμάτια τα οποία υπέγραψε την προεκλογική περίοδο για να μπορέσει να κυβερνήσει. Τώρα ήρθε η ώρα για Τσίπρα, Καμμένο και Κοτζιά να ανταποδώσουν τις προσβάσεις που τους εξασφάλισαν και την εύνοια που αφειδώλευτα τους προσέφεραν λόμπι και πρεσβείες από το 2012 ακόμη. Έτσι, η κυβέρνηση Τσίπρα δύο φορές το τελευταίο διάστημα που διαρκεί η απεργία πείνας έδωσε γη και ύδωρ στο σιωνιστικό κράτος. Την πρώτη φορά όταν αρνήθηκε να ψηφίσει πρόταση της Unesco που επέκρινε την ισραηλινή βία στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Και τη δεύτερη, με αφορμή την επίσκεψη του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Ν. Παππά στο Τελ Αβίβ για την υπογραφή συμφωνίας περιαγωγής μεταξύ κινητών τηλεφώνων. Μια κίνηση εμφανώς συμβολική, κατά παραγγελία του εβραϊκού κράτους που μέτραγε φίλους και εχθρούς…

ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδειξαν ότι είναι με τους διώκτες των παλαιστινίων αγωνιστών. Πιο καθαρά δεν μπορούσε να  διατυπωθεί!

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν στις 14 Μαΐου 2017

Νετανιάχου, ο καλύτερος μαθητής του Τραμπ

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ της ισπανικής εθνικής ομάδας και της ισραηλινής, που διεξήχθη στις 24 Μαρτίου στο αρχαιότερο στάδιο της Ισπανίας, στο Ελ Μολινόν, στην πόλη Χιχόν.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Γνωστό όμως είναι ότι θα γέλασαν με την καρδιά τους οι Ισπανοί. Τουλάχιστον, εκείνοι που πρωτοστάτησαν στις 16 Ιανουαρίου 2016 για να χαρακτηριστεί η πόλη Χιχόν στη βόρεια επαρχία της Αστούριας στο Βισκαϊκό Κόλπο από το δημοτικό της συμβούλιο ως «πόλη ελεύθερη από το Ισραηλινό απαρτχάιντ». Κι αυτό γιατί μόλις λίγες μέρες πριν την διεξαγωγή του αγώνα, στις 7 Μαρτίου 2017, η ισραηλινή Βουλή ψήφισε νόμο βάσει του οποίου απαγορεύεται η είσοδος στο εβραϊκό κράτος κάθε αγωνιστή που έχει συμμετάσχει στο κίνημα για το μποϋκοτάζ του Ισραήλ! Αν επομένως το σιωνιστικό κράτος ήταν συνεπές με τον εαυτό του, έπρεπε να αρνηθεί να συμμετάσχει στον ποδοσφαιρικό αγώνα, καθώς κατ’ επανάληψη έχει χαρακτηρίσει ανάλογες αποφάσεις ως αντι-σημιτικές, επιλέγοντας συστηματικά να διαβάλλει ως αντι-σημίτες όσους καταγγέλλουν τη ρατσιστική πολιτική εθνοκάθαρσης που σχεδιασμένα προωθεί όταν καταδικάζει τους Παλαιστινίους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Αντίθετα, προσποιήθηκε ότι δεν υπάρχει καμία σύγκρουση, μόνο και μόνο για να μη χάσει την ευκαιρία συμμετοχής σε μια διεθνή διοργάνωση…

Η απόφαση της ισραηλινής Βουλής αποτελεί μνημείο αντιδημοκρατικού ξεπεσμού και κρατικού ρεβανσισμού που πρώτα και κύρια πλήττει τη διεθνή νομιμότητα. Δευτερευόντως πλήττει τους ηρωικούς Παλαιστίνιους αγωνιστές που έχουν πρωτοστατήσει στη δημιουργία του κινήματος «Αποκλεισμός, Αποεπένδυση και Κυρώσεις» (Boycott, Divestment and Sanctions, BDS) με στόχο «την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την ισότητα» και την υλοποίηση της «απλής αρχής ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν τα ίδια δικαιώματα όπως κι η υπόλοιπη ανθρωπότητα», σύμφωνα με όσα γράφει η ιστοσελίδα της οργάνωσης. (Εδώ η ιστοσελίδα)

Η απόφαση της ισραηλινής Βουλής που προτάθηκε από τον ακροδεξιό κυβερνητικό συνασπισμό του Νετανιάχου παραβιάζει τη διεθνή νομιμότητα γιατί όπως έγραψαν οι βρετανικοί Financial Times στις 7 Μαρτίου «ισχύει για όσους ανθρώπους καλούν σε μποϋκοτάζ κάθε θεσμού στο Ισραήλ ή “και περιοχής υπό τον έλεγχό του” – μια αναφορά στους εβραϊκούς οικισμούς που χτίστηκαν στα Παλαιστινιακά εδάφη που κατέλαβε το Ισραήλ με τον πόλεμο των 6 ημερών το 1967. Οι εποικισμοί είναι παράνομοι με το διεθνές δίκαιο και από τους Παλαιστίνιους και την πλειοψηφία του έξω κόσμου θεωρούνται ως το σημαντικότερο εμπόδιο για την ειρήνη».

Η απόφαση του Νετανιάχου να απαγορεύσει την είσοδο στο εβραϊκό κράτος όσων αγωνίζονται ενάντια στο σύγχρονο απαρτχάιντ ακολουθεί κατά βήμα την απόφαση του Τραμπ να απαγορεύσει την είσοδο στις ΗΠΑ σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες επτά (κατά πλειοψηφία!) μουσουλμανικών κρατών. Ο Νετανιάχου έτσι, κλείνοντας τα σύνορα στους ιδεολογικούς του αντιπάλους, αναδεικνύεται στον καλύτερο μαθητή του ακροδεξιού Τραμπ…

Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν στις 25 Μαρτίου 2017

Εναντίον και της Unesco στρέφεται το Σιωνιστικό κράτος!

sel-24-basiΆστραψε και βρόντηξε η πολιτική ηγεσία του σιωνιστικού κράτους με αφορμή την απόφαση που έλαβε την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου επιτροπή της Unesco κι η οποία τις επόμενες μέρες αναμένεται να συζητηθεί και να υιοθετηθεί επίσημα. Στην απόφαση υπάρχει αναφορά για την «κατεχόμενη Παλαιστίνη», το Ισραήλ περιγράφεται ως «κατοχική δύναμη» και γίνεται έκκληση «να διαφυλαχθεί η παλαιστινιακή πολιτιστική κληρονομιά και ο διακριτός χαρακτήρας της ανατολικής Ιερουσαλήμ». Δεν γράφτηκε δηλαδή τίποτε παραπάνω απ’ όσα έχει κατ’ επανάληψη ψηφίσει ο ΟΗΕ από το 1967 όταν με τον πόλεμο των 6 ημερών το εβραϊκό κράτος κατέλαβε την ανατολική Ιερουσαλήμ. Έκτοτε ο ΟΗΕ έχει καταδικάσει την πολιτική προσάρτησης που ακολουθεί ο κατοχικός στρατός του σιωνιστικού κράτους.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Εναντίον της απόφασης στράφηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου λέγοντας ότι πρόκειται για «μια ακόμη παράλογη απόφαση του ΟΗΕ», ενώ η υπουργός Παιδείας του εβραϊκού κράτους κατηγόρησε την Unesco ότι βοηθάει την ισλαμική τρομοκρατία. Επίσης, κάλεσε την Εθνική Επιτροπή της Unescoνα αναστείλει όλες τις επαγγελματικές δραστηριότητες με τον διεθνή οργανισμό.

Η σφοδρότατη αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας του Σιωνιστικού κράτους στοχεύει αρχικά στην ακύρωση της απόφασης, που αρχικά υπερψηφίστηκε από 24 αντιπροσώπους (μεταξύ άλλων από Αίγυπτο, Λίβανο και Αλγερία), ενώ 6 καταψήφισαν, 26 δήλωσαν αποχή και 2 απουσίαζαν. Μεταξύ των απόντων ήταν και η Γαλλία, που τον Απρίλιο δέχθηκε οξύτατη επίθεση από το εβραϊκό κράτος επειδή υπερψήφισε μια ανάλογη απόφαση. Δεν ήταν κι η μοναδική σύγκρουση των Σιωνιστών με το Παρίσι φέτος. Με αφορμή την κατεδάφιση από ισραηλινές μπουλντόζες κτιρίων που ανεγέρθηκαν με γαλλική χρηματοδότηση στη Δυτική Όχθη η γαλλική διπλωματία εξέδωσε τον Αύγουστο ανακοίνωση όπου τόνιζε: «καλούμε τις ισραηλινές αρχές να σταματήσουν αυτές τις επιχειρήσεις οι οποίες αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο».

Μακροπρόθεσμα, επιδίωξη των Σιωνιστών είναι να εδραιώσουν την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης και να υποβιβάσουν τον παλαιστινιακό λαό σε ένα λαό δεύτερης κατηγορίας που ή θα αποδεχθεί την μοίρα του ή θα μεταναστεύσει. Αποτελεσματικότατο εργαλείο στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής έχει αποδειχθεί η πολιτική εθνοκάθαρσης που ακολουθεί το Ισραήλ εναντίον του ηρωικού παλαιστινιακού λαού, καθώς οι θεσμοθετημένες διακρίσεις εναντίον των Αράβων θυμίζουν αυτές που ίσχυαν στο νοτιοαφρικανικό Απαρτχάιντ με το οποίο το Ισραήλ διατηρούσε στενές σχέσεις. Ενίοτε δε, αλλά όχι πάντα, προωθεί αυτή την πολιτική διώξεων με τη βοήθεια της υποταγμένες πολιτικής ηγεσίας της Παλαιστινιακής Αρχής και δη του προέδρου της Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος στο πλαίσιο του ενδοτισμού του δεν παρέλειψε να πάει ακόμη και στην κηδεία του εγκληματία πολέμου πρώην προέδρου του εβραϊκού κράτους Σιμόν Πέρες.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 16 Οκτωβρίου 2016