Τρίτωσε το κακό… (Επίκαιρα, 21-27 Αυγούστου 2015)

EUΦορολογία, συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις και άνοιγμα των αγορών οι βασικοί άξονες του νέου σκληρότερου προγράμματος

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

«Φτιάξαμε ένα προτεκτοράτο, δε βλέπω σ’ αυτό κάτι κακό», είχε δηλώσει ο σλοβάκος πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο, μετά το τέλος των διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με τους πιστωτές. Οι ακριβείς όροι υπό τους οποίους η Ελλάδα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο της ευρωζώνης και των πιστωτών αποτυπώθηκαν στο Μνημόνιο που ψήφισε η Βουλή στις 14 Αυγούστου, κάτω από διαδικασίες που ισοδυναμούσαν με ωμό εκβιασμό, μετατρέποντας τη Βουλή σε αυτόματο νομιμοποίησης γερμανικών τελεσιγράφων. Οι 118 ψήφοι, μόνο, που συγκέντρωσε το τρίτο, αριστερό μνημόνιο από ένα σύνολο 149 βουλευτών που εξελέγησαν με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το αντίτιμο που πλήρωσε η κυβέρνηση για τη στροφή 180 μοιρών που πραγματοποίησε.

Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο νέο Μνημόνιο θα φέρουν νέα φτώχεια στην ελληνική κοινωνία καθώς πλήττουν τους πιο φτωχούς, ακόμη μάλιστα κι όσους την είχαν γλιτώσει από τα προηγούμενα μνημόνια, ενώ στερεί την Ελλάδα από πολύτιμους πόρους που θα εκχωρηθούν όσο – όσο στους ιδιώτες, μέσω του νέου ταμείου ξεπουλήματος, με δικαιολογία την μείωση του χρέους. Γιατί, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης είναι μόνο η αφορμή. Στόχος παραμένει η βίαιη ακύρωση όλων εκείνων των κατακτήσεων που συνιστούν την ευρωπαϊκή εξαίρεση στον παγκόσμιο καπιταλισμό που ως αποτέλεσμα θα έχει μια κοινωνική πόλωση πρωτοφανή, τουλάχιστον για τα δεδομένα της Ευρώπης.

Οξεία κριτική στο νέο «πρόγραμμα διάσωσης» της Ελλάδας άσκησε ακόμη κι ο επικεφαλής του γερμανικού κόμματος Αριστερά, Γκρέγκορ Γκίζι, ο οποίος μιλώντας στη Βουλή στις 19 Αυγούστου για το νέο δάνειο των 86 δις. ευρώ, τόνισε πως δημιουργούνται νέα χρέη για να καλυφθούν τα παλιά. Την ίδια ώρα η Γερμανία που κέρδισε 100 δισ. ευρώ όλα αυτά τα χρόνια, λόγω των χαμηλών επιτοκίων με τα οποία δανειζόταν, συνεχίζει να μην πληρώνει ούτε ένα ευρώ για την κρίση, υπογράμμισε ο επικεφαλής της γερμανικής Αριστεράς.

Τα σημαντικότερα μέτρα του νέου Μνημονίου αφορούν τη φορολογία. Ειδικότερα προβλέπεται: Αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης για το αγροτικό ντίζελ στα 200 ευρώ από την 1η Οκτωβρίου 2015 και στα 330 ευρώ από την 1η Οκτωβρίου 2016 (από 66 ευρώ). Επαναφορά της προκαταβολής φόρου στο 55% για τους αγρότες, από 27,5%. Σταδιακή αύξηση της προκαταβολής φόρου για ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίους επιχειρηματίες στο 75% για τα εισοδήματα του 2015 και στο 100% για τα εισοδήματα του 2016 (από 55% για τα περσινά εισοδήματα). Κατάργηση της έκπτωσης 2% που απολάμβαναν όσοι εξοφλούσαν εφάπαξ το φόρο εισοδήματος. Μείωση των δόσεων του ΕΝΦΙΑ, που θα αρχίσει να καταβάλλεται τον Οκτώβριο του 2015, από 6-7 σε 5. Αύξηση φόρου στα ποτά με τον συντελεστή αιθυλικής αλκοόλης να αυξάνεται από 2.450 σε 2.548 ανά 100λιτρο άνυδρης αιθυλικής αλκοόλης. Αύξηση του επιτοκίου σε όσους έχουν ενταχθεί στη ρύθμιση των 100 δόσεων στο 5% από 3%. Μείωση του ακατάσχετου ορίου μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων από τα 1.500 ευρώ στα 1.000. Αύξηση του προστίμου στα οχήματα που δεν έχουν περάσει ΚΤΕΟ πάνω από έξη μήνες στα 150 ευρώ. Για εισοδήματα από ενοίκια έως 12.000 ευρώ αύξηση του συντελεστή φορολόγησης από 11% στο 15% και για εισοδήματα άνω των 12.000 αύξηση του συντελεστή στο 35% από 33%. Επιβολή ΦΠΑ 23% στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, με εξαίρεση την προσχολική αγωγή. Τέλος προβλέπεται η επανεξέταση των διατάξεων που αφορούν κληρονομιές και γονικές παροχές, όπως και τεκμήρια διαβίωσης, ενώ παρατείνει για τέσσερα χρόνια ακόμη την ειδική εισφορά στις ναυτιλιακές εταιρείες και περιορίζει τις φοροαπαλλαγές τους.

Ενώ το τρίτο Μνημόνιο αυξάνει όλους του φόρους που αφορούν το λαό καταργεί και τυπικά ένα νόμο που αν και ψηφίστηκε ουδέποτε εφαρμόστηκε κι υποσχόταν να περιορίσει την θεσμοθετημένη φοροαποφυγή των μεγάλων ελληνικών επιχειρήσεων. Το νόμο συγκεκριμένα που επέβαλε προληπτικό φόρο ύψους 26% σε συναλλαγές με χώρες με προνομιακό φορολογικό καθεστώς, όπως η Κύπρος κι η Βουλγαρία. Αν παρέμενε κι εφαρμοζόταν αυτός ο νόμος θα ήταν πιθανότατα περιττές οι περικοπές στο επίδομα θέρμανσης που προβλέπονται στο μνημόνιο με στόχο να μειωθούν στο μισό οι σχετικές δαπάνες στον προϋπολογισμό του 2016.

Το δεύτερο μέτωπο που ανοίγει το τρίτο Μνημόνιο αφορά το ασφαλιστικό, με τη σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας στα 67 έτη, ή 62 με 40 χρόνια εργασίας να αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου. Εξ ίσου σημαντική ωστόσο ήταν κι η μείωση της κατώτατης σύνταξης (που αφορά όσους συνταξιοδοτήθηκαν μετά από 15 χρόνια εργασίας, λόγω αναπηρίας ή εργατικού ατυχήματος) από τα 486 ευρώ στα 392,7, κατ’ εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού νόμου Κουτρουμάνη – Λοβέρδου. Ξεχωριστής σημασίας είναι κι η ένταξη όλων των επικουρικών στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ) που από κοινού με την πρόβλεψη ότι οι συντάξεις του θα καταβάλλονται αποκλειστικά από τις εισφορές εργοδοτών κι εργαζομένων ισοδυναμεί με την ενεργοποίηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος!

Το τρίτο μέτωπο σχετίζεται με τις ιδιωτικοποιήσεις κι ως προμετωπίδα έχει το νέο σουπερ ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, που φιλοδοξεί να ξεπουλήσει περιουσιακά στοιχεία ύψους 50 δισ. ευρώ, ενώ ως το 2017 υπολογίζονται έσοδα ύψους 6,4 δισ. ευρώ. Η αρχή ήδη έγινε με το ξεπούλημα των 14 περιφερειακών αεροδρομίων, όπως αποφάσισε το κυβερνητικό συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής στην κοινοπραξία της γερμανικής Φράπορτ με την Σλεντέλ (συμφερόντων Κοπελούζου) έναντι τιμήματος 1,234 δισ. ευρώ, που παραμένει αβέβαιο κατά πόσο θα εισπραχθεί.

Μεγάλη πολιτική σημασία έχει κι η υιοθέτηση από την κυβέρνηση της νεοφιλελεύθερης άποψης για το άνοιγμα των αγορών (καθώς σηματοδοτεί την αποδοχή των πιο ακραίων και αποτυχημένων ιδεολογημάτων της αντίπερας όχθης που αποδίδουν την οικονομική στασιμότητα στην ύπαρξη εμποδίων στον ανταγωνισμό), μέσα από την εφαρμογή των προτάσεων του ΟΟΣΑ, όπως είχαν διατυπωθεί στην περίφημη εργαλειοθήκη. Σε αυτό το πλαίσιο εκπτώσεις πλέον θα γίνονται όλο το χρόνο προς όφελος των μεγάλων επώνυμων επιχειρήσεων και των εμπορικών κέντρων, άδειες σε φορτηγά ΙΧ θα χορηγούνται χωρίς περιορισμούς, κ.α. Ωστόσο, η περιβόητη απελευθέρωση μόνο πλήγματα σηματοδοτεί στα συμφέροντα των καταναλωτών. Προς επίρρωση η απελευθέρωση της διάρκειας ζωής στο γάλα που διευκολύνει τη γερμανική και ολλανδική εξαγωγική κτηνοτροφία συρρικνώνοντας τις ομοειδείς ελληνικές επιχειρήσεις. Επίσης, η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ αρτοποιείων και πρατηρίων που διευκολύνει κάθε είδους επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών να πουλούν ψωμί, διεκδικώντας το ίδιο στάτους με τους φούρνους. Και, τέλος, η δυνατότητα να ανοίγουν φαρμακείο ακόμη κι όσοι δεν έχουν πτυχίο φαρμακοποιού που μετατρέπει τα φαρμακεία σε εμπορικά…

Εν κατακλείδι πρόκειται για ένα Μνημόνιο πολύ χειρότερο των προηγούμενων που συνόδευσαν τις δύο δανειακές συμβάσεις του 2010 και 2012, καθώς θα σημάνει την φτωχοποίηση του λαού και την αποικιοποίηση της χώρας.

Δώρα για την ολιγαρχία, περικοπές για τους πολλούς (Πριν, 10.11.2013)

tomsenΣυμπεριφορά νταβατζή δείχνει ο Πολ Τόμσεν ακόμη και προς Σαμαρά – Βενιζέλο

Ρόμπες ξεκούμπωτες έκανε τον Αντώνη Σαμαρά και τον Βαγγέλη Βενιζέλο ο εκπρόσωπος της Τρόικας Πολ Τόμσεν πριν καν αρχίσουν οι επίσημες διαπραγματεύσεις (τρόπος του λέγειν, το τελευταίο…) για να δοθεί η έγκριση για την εκταμίευση της δόσης του 1 δισ. ευρώ. Με συμπεριφορά νταβατζή ο Δανός εκπρόσωπος του ΔΝΤ διέταξε τους πάντα πρόθυμους και υπάκουους επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης να σταματήσουν να καλλιεργούν αυταπάτες ότι δεν θα ληφθούν νέα αντιλαϊκά μέτρα. “Μην λέτε εκεί έξω (εννοώντας στο …πόπολο) πως δεν θα πάρετε μέτρα γιατί απλά θα πάρετε” ήταν τα λόγια του, που έβαλαν τέρμα στην φλυαρία νεοδημοκρατών και ΠΑΣΟΚων ότι δεν συζητιέται η εφαρμογή νέων μέτρων. Στη συνέχεια, οι επίμονες προσπάθειες που ακολούθησαν από την κυβέρνηση να πειστεί ο ίδιος ή έστω το ΔΝΤ από τη Νέα Υόρκη να ανασκευάσουν, τουλάχιστον να χαλαρώσουν την δήλωση, για να μη φανεί στην ελληνική κοινή γνώμη η σχέση όχι απλά υποτέλειας αλλά εκπόρνευσης που έχει δημιουργηθεί μεταξύ κυβέρνησης και Τρόικας, έπεσαν στο κενό. Μέχρι κι ο Κώστας Σκανδαλίδης εξανέστη και ζήτησε να χαρακτηριστεί ο Τόμσεν μετά τις τελευταίες του δηλώσεις ως πρόσωπο ανεπιθύμητο, από τη στιγμή που λοιδορεί τον πρωθυπουργό και υποκαθιστά την κυβέρνηση. Οι αντιδράσεις του έπεσαν στο κενό για τον απλό λόγο ότι η κυβέρνηση είχε ήδη ετοιμάσει ένα πακέτο μέτρων που τα πρότεινε στην Τρόικα, ύψους 2,2 δισ. ευρώ. Ακόμη κι εκείνη την ώρα δηλαδή που οι κυβερνητικοί υπόσχονταν ότι δεν θα ληφθούν νέα μέτρα, οι τεχνοκράτες των υπουργείων, κατ’ εντολή του αντιστασιακού Σαμαρά, ετοίμαζαν μια πρόταση άγριων περικοπών!

Τα μέτρα ωστόσο τα οποία έρχονται και θα επιβληθούν από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου με ευθύνη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που θα καταπιούν αμάσητη την (τεχνοκρατικά αυθαίρετη!) παραδοχή της Τρόικας που αποτελεί και σημείο εκκίνησης των διαπραγματεύσεων για εμφάνιση δημοσιονομικού κενού το 2014 ύψους 2,9 δισ. ευρώ, θα είναι πολύ πιο σκληρά. Τα μέτρα θα είναι οριζόντια και θα πλήξουν προνομιακά τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, την ίδια ώρα που θα επιφυλάσσουν νέα δωράκια για το κεφάλαιο, εξασφαλίζοντας έτσι την ανοχή της αστικής τάξης, που μπορεί να της συμπεριφέρονται οι Τροϊκανοί σαν τσούλα, αλλά όταν φύγει η νύχτα κάτι της έχει μείνει για τον κόπο της…

Μείωση συντάξεων, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και απολύσεις δημοσίων

Σκάνδαλο ολκής για παράδειγμα αποτελούν τα τέλη για τα σκάφη αναψυχής που ενώ συνιστούν κορυφαίο τεκμήριο πολυτελούς διαβίωσης, οι ιδιοκτήτες τους θα επιβαρύνονται με ποσά που ξεκινούν από 200 ευρώ το χρόνο! Φθηνότερο κι από ΙΧ θα τους έρχεται το κότερο, με βάση τροπολογία που ενσωματώθηκε και ψηφίσθηκε το βράδυ της Παρασκευής σε νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Σκάνδαλο επίσης αποτελεί η απροθυμία της κυβέρνησης να εφαρμόσει την εισφορά 2 τοις χιλίοις στις επιχειρήσεις, που έχει ήδη ψηφισθεί, και θα μπορούσε να δώσει μια ανάσα στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο αποτελεί η ειλημμένη απόφαση για μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9%, που ακόμη κι αν εφαρμοστεί σταδιακά, ακόμη κι αν ισχύσει με όρους (πχ να μη έχουν προηγηθεί απολύσεις) ή μόνο για τις συνεπείς επιχειρήσεις, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: μια μαύρη τρύπα ύψους 800 εκ. ευρώ σε βάθος τριετίας που δώσει ώθηση σε νέους γύρους μείωσης των συντάξεων, όπως αυτή που ήδη συζητιέται!

Σύμφωνα ωστόσο με τα φερέφωνα της κυβέρνησης και της Τρόικας οι περικοπές θα περιοριστούν στα ευγενή ταμεία και τις υψηλές συντάξεις, λες κι αυτή η κατηγορία συνταξιούχων δεν πλήρωνε επί δεκαετίες δυσθεώρητες εισφορές. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι ακόμη και στο εξαιρετικά απίθανο ενδεχόμενο που οι περικοπές περιοριστούν στους 300.000 συνταξιούχους από τα 2,7 εκ. που παίρνουν σύνταξη άνω των 1.500 ευρώ, ακόμη και τότε θα έχει ένα ακόμη βήμα στην κατεύθυνση να φτάσουν όλες οι συντάξεις στην λεγόμενη εθνική σύνταξη που έχει ψηφιστεί και θα ανέρχεται στα 360 ευρώ! Υπ’ αυτό το πρίσμα οι πιέσεις της Τρόικας βοηθούν την κυβέρνηση να φτάσει μια ώρα νωρίτερα στο στόχο που έχει θέσει…

Πέραν της μείωσης των συντάξεων, η κυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμη να προσφέρει στην Τρόικα και τα ακόλουθα αντιλαϊκά μέτρα, με τα οποία θα αυξηθούν τα δημόσια έσοδα, ενώ ταυτόχρονα το βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης και της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας θα φτάσει στο ναδίρ: Μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων πέραν των 11.000 που έχουν ήδη αποφασισθεί για το 2014 και των 25.000 για το τρέχον έτος (12.500 διαθεσιμότητες και 12.500 στο πλαίσιο του καθεστώτος κινητικότητας) που θα διευκολυνθούν από τον ξαφνικό θάνατο κι άλλων δημοσίων επιχειρήσεων, μειώσεις μισθών για τους εναπομείναντες, αύξηση των εισιτηρίων των αστικών συγκοινωνιών που θα επιτρέψουν έτσι να δραστηριοποιηθούν ξανά οι λεχρίτες ιδιώτες στον τομέα των αστικών μετακινήσεων, αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι από την τελευταία αύξηση στις αρχές του έτους τα υπολογιζόμενα επιπλέον έσοδα ύψους 250 εκ. ευρώ ουδέποτε εισέρρευσαν γιατί αυξήθηκαν ισόποσα οι απλήρωτοι λογαριασμοί, και νέοι φόροι. Τα αυξημένα φορολογικά έσοδα μπορούν να προέλθουν από την κατάργηση όσων φοροαπαλλαγών έχουν απομείνει (πχ μειωμένοι συντελεστές στα νησιά), από νέες αυξήσεις στα τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων και μηχανών, κοκ. Τέλος, δεδομένη είναι πλέον, μετά τη συναίνεση του αρμόδιου υπουργού Κωστή Χατζιδάκη, κι η άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών για την πρώτη κατοικία, από την 1η Ιανουαρίου 2014, που θα δημιουργήσει ένα πρωτοφανές κύμα άστεγων για τα ελληνικά δεδομένα.

Τα παραπάνω μέτρα η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να τα εφαρμόσει ανεξάρτητα από τις προσδοκίες που δημιουργεί για αντίσταση απέναντι στην Τρόικα, ανεξάρτητα επίσης από την συνολική υποβάθμιση που προκαλούν στον ελληνικό καπιταλισμό, όπως δείχνει κι η πρόσφατη απόφαση του ξενοδοχείου πολυτελείας Λίδρα Μάριοτ να τερματίσει την δραστηριοποίησή του στην Ελλάδα, που προστίθεται στη μακρά αλυσίδα φυγής από την ελληνική αγορά μεγάλων επιχειρήσεων (3Ε, ΦΑΓΕ, Βιοχάλκο, κ.α.).

Ο μόνος που μπορεί να ανατρέψει αυτά τα μέτρα είναι η ανεξάρτητη εργατική και λαϊκή, μαχητική κι όχι συμβολική, δράση ενάντια στα Μνημόνια, την Τρόικα και την επίθεση του κεφαλαίου.

Κοινωνική γενοκτονία προκαλεί το Μνημόνιο (Επίκαιρα 17-23/1/2013)

ftΣε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από την πραγματικότητα βρίσκεται το κλίμα εφησυχασμού και προσδοκιών για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας, τουλάχιστον στο προσεχές μέλλον, που επιχειρεί να δημιουργήσει η τρικομματική κυβέρνηση του Α. Σαμαρά. Στον αντίποδα αυτού του κλίματος ευφορίας που δεν εδράζεται πουθενά – είναι δηλαδή εντελώς προπαγανδιστικό – και αποσκοπεί να συγκαλύψει τις εγκληματικές ευθύνες των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) βρίσκεται μια οδυνηρή καθημερινότητα για εκατομμύρια ανθρώπους που καλούνται να τα φέρουν βόλτα και αδυνατούν, λόγω του κτηνώδους νεοφιλελευθερισμού που έχουν επιβάλλει το Μνημόνιο και η Τρόικα.

Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αυτής της πραγματικότητας είναι οι άστεγοι στους δρόμους της Αθήνας (και όχι μόνο), τα όλο και πιο συχνά περιστατικά ανθρώπων που καίγονται από φωτιές που προκαλούν ξυλόσομπες, οι αυξανόμενες αυτοκτονίες και πολλά άλλα. Η ραγδαία επιδείνωση του κοινωνικού ζητήματος στην Ελλάδα αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ακόμη και στις επίσημες στατιστικές. Όχι μάλιστα μόνο σε αυτές που δείχνουν την πορεία του ΑΕΠ το οποίο βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση για έκτο συνεχή χρόνο, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για την ανάκαμψή του εντός του 2013 όπως ισχυρίζονται εκπρόσωποι της κυβέρνησης, αλλά και στις κοινωνικές στατιστικές που εκφράζουν τις συνθήκες εργασίας και ζωής της κοινωνίας.

Αύξηση ανεργίας πτώση μισθών

Στην κορυφή των ζοφερών αυτών στατιστικών βρίσκονται οι «δίδυμοι πύργοι» της ανεργίας και της μείωσης των μισθών. Με βάση ανακοίνωση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (10 Ιανουαρίου) η ανεργία τον Οκτώβριο του 2012 ανήλθε στο 26,8% (έναντι 19,7% ένα χρόνο νωρίτερα τον Οκτώβριο του 2011), πλήττοντας 1.345.715 άτομα. Τον υψηλότερο δείκτη εμφανίζει η Αττική (28,3%) υπογραμμίζοντας έτσι πως η γάγγραινα της ανεργίας στην παρούσα της μορφή είναι αποτέλεσμα του κλεισίματος επιχειρήσεων και των μαζικών απολύσεων, δηλαδή του Μνημονίου και της ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής. Η ηλικιακή ομάδα δε που πλήττεται προνομιακά είναι των νέων μεταξύ 15-24 ετών, όπου η ανεργία κινείται σε υπερδιπλάσια του μέσου εθνικού όρου ποσοστά: 56,6%. Ωστόσο, το συγκεκριμένο στατιστικό εύρημα δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο πολύ περισσότερο αν το εξετάσουμε σε αντιπαραβολή με τα νεώτερα στοιχεία για την πορεία του εργατικού κόστους που έδωσε στη δημοσιότητα η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία και βάσει των οποίων το δεύτερο τρίμηνο του 2012 το εργατικό κόστος στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 8,7% όταν στην υπόλοιπη ΕΕ και την ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 1,9%. Γιατί, αν η έκρηξη της συνολικής ανεργίας τα τελευταία χρόνια δείχνει πόσο …άκυρα ήταν τα επιχειρήματα των νεοφιλελεύθερων βάσει των οποίων η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η πτώση των μισθών θα αυξήσουν την απασχόληση και θα μειώσουν την ανεργία, η μεγάλη ανεργία στις μικρές ηλικίες αποκαλύπτει ότι η μείωση των μισθών που επιβλήθηκε με το δεύτερο μνημόνιο τον Φεβρουάριο του 2012 στους νέους κάτω των 25 ετών δεν είχε το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα στο επίπεδο της απασχόλησής τους. Μπορούμε αντίθετα να υποθέσουμε ότι θετικά αποτελέσματα θα είχε αυτό το μέτρο στα κέρδη των επιχειρήσεων, που ανακάλυψαν μία νέα πηγή εξοικονομήσεων, μέσω της απόλυσης μεγάλων σε ηλικία εργαζομένων και της πρόσληψης νεώτερων… Σε ένα περιβάλλον ωστόσο ραγδαίας συρρίκνωσης του παραγόμενου προϊόντος, ούτε καν η φτωχοποίηση δεν κατάφερε να μειώσει την ανεργία των νέων…

Οι δραματικές διαστάσεις της ανεργίας αποκαλύπτονται επίσης αν δούμε τα ρεκόρ που καταγράφει η μακροχρόνια ανεργία. Στην ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εργασία και την κοινωνική κατάσταση στην ΕΕ, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 8 Ιανουαρίου, αποκαλύπτεται ότι η Ελλάδα έχει το χρυσό στην μακροχρόνια ανεργία, αντιπροσωπεύοντας το 49,6% του συνόλου. Η σημασία αυτής της διάστασης απορρέει από τις τεράστιες δυσκολίες που υπάρχουν για να επανενταχθεί στο εργατικό δυναμικό το συγκεκριμένο κοινωνικό τμήμα, μιας και δεν πρόκειται για ανεργία τριβής που δημιουργείται για παράδειγμα στο μεσοδιάστημα μεταξύ πτυχίου κι ένταξης στην αγορά εργασίας. Η μακροχρόνια ανεργία επίσης υποδηλώνει και βαθιά φτώχεια μιας και οι άνεργοι αυτής της κατηγορίας έχουν …ξεχάσει πότε πήραν επίδομα ανεργίας τελευταία φορά.

Πτώση εισοδήματος κατά 17%

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποκάλυψε επίσης τις τεράστιες απώλειες ύψους 17% που έχουν υποστεί τα ελληνικά νοικοκυριά στο διαθέσιμο εισόδημά τους την τριετία 2008-2011. Πρόκειται για ποσοστό που είναι υπερδιπλάσιο από την επίδοση της αμέσως επόμενης χώρας, της Ισπανίας (8%). Δεν περνάει ωστόσο απαρατήρητο ότι στα επόμενα βάθρα βρίσκονται η Ιρλανδία (με απώλειες 5%) και η Κύπρος (7%), οι οποίες ως γνωστό βούλιαξαν λόγω των τραπεζών τους. Ο λογαριασμός τελικά στάλθηκε στα νοικοκυριά που είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται και να γίνονται έτσι θυσία για να ξαναπάρει μπρος η οικονομία. Η Ελλάδα ωστόσο αποτελεί κάτι ξεχωριστό γιατί όπως δήλωσε κι ο αρμόδιος επίτροπος, Λάζλο Άντορ, η μείωση του κόστους ανά μονάδα προϊόντος επιτεύχθηκε λόγω της μείωσης των αμοιβών των εργαζομένων, όταν σε άλλες χώρες όπως η Ισπανία επιτεύχθηκε λόγω αύξησης της παραγωγικότητας.

Το μέγεθος ωστόσο που αναδεικνύει περισσότερο την δυστυχία που έχουν προκαλέσει τα Μνημόνια δόθηκε στη δημοσιότητα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή και συμπυκνώνεται στο ότι μέσα σε ένα χρόνο 400.000 άτομα πέρασαν σε καθεστώς φτώχειας. Αναλυτικότερα, το 2011 υπό συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (έχοντας εισόδημα μικρότερο των 5.951 ευρώ) βρέθηκαν 3,403 εκ. άνθρωποι όταν το 2010 (οπότε η διαχωριστική γραμμή του ορίου φτώχειας ήταν τοποθετημένη στα 7.178 ευρώ) ήταν 3,031 εκ. άνθρωποι. Σε επίπεδο ποσοστού σε καθεστώς φτώχειας το 2011 ήταν το 21,4% του πληθυσμού, όταν το 2010 ήταν το 20,1%. Τεράστια πολιτική συμμαχία ωστόσο έχει η διαπίστωση της στατιστικής υπηρεσίας για την αναποτελεσματικότητα των κοινωνικών μεταβιβάσεων. Όπως αναφέρει, το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε το 2011 κάτω από το όριο της φτώχειας πριν την καταβολή των κοινωνικών επιδομάτων ήταν 24,8%, ενώ μετά υποχώρησε στο 22,9%. Επομένως πέρα για πέρα άδικες ήταν οι επιθέσεις που δέχθηκε η ασκούμενη κοινωνική πολιτική, στον βαθμό που ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Κι αυτή ωστόσο εξαφανίστηκε με το τρίτο μνημόνιο, τα αποτελέσματα του οποίου δεν έχουν ενσωματωθεί στις στατιστικές εξαθλίωσης που συμπληρώνονται από την τρομακτική αύξηση των ανασφάλιστων (και την γέννηση των γέννηση 25.000 ανασφάλιστων παιδιών κάθε χρόνο, σύμφωνα με όσα είπε ο υφυπουργός Υγείας στη Βουλή), τις περίπου 30.000 διακοπές ρεύματος που κάνει κάθε μήνα η ΔΕΗ στερώντας από χιλιάδες οικογένειες ανέργων, συνταξιούχων και φτωχών ακόμη και το ηλεκτρικό ρεύμα αναγκάζοντας τους να ζήσουν χωρίς φως, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς καν να μπορούν να μαγειρέψουν κ.α.

Η ζοφερή αυτή κατάσταση που επιστρέφει την Ελλάδα εκεί που ήταν στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες θα ενταθεί. Αρκεί να δούμε τις προβλέψεις για μείωση στους μισθούς των δημοσίων και των συντάξεων κατά το 2013 που περιλαμβάνει το τρίτο μνημόνιο, τις αυξημένες παρακρατήσεις από την εφορία στους μισθούς, τα αυξημένα τιμολόγια που θα πληρώνουμε στην ΔΕΗ και τις 12.500 απολύσεις που ετοιμάζεται να κάνει ο υπουργός Αντώνης Μανιτάκης, μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013, με την μορφή των διαθεσιμοτήτων. Γι’ αυτό τον λόγο η αισιοδοξία της κυβέρνησης για επιστροφή σε ρυθμούς ανάπτυξης εντός του 2013 ή διθυραμβικές ανακοινώσεις για το ότι η εκτέλεση του προϋπολογισμού κινήθηκε εντός των ορίων αποτελούν στάχτη στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας. Η μεγάλη πρόκληση, όπως απορρέει από τα παραπάνω, είναι να παρθούν πίσω αυτά τα μέτρα που προκάλεσαν κοινωνική γενοκτονία, να ανακληθούν όλες οι οικονομικές αποφάσεις που επιβλήθηκαν κατ’ εφαρμογή των μνημονίων!

Το δεύτερο Μνημόνιο σε ρόλο προγραμματικών δηλώσεων (Πριν, 24.6.2012)

Η τρικομματική κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά που συγκροτήθηκε με την συμμετοχή της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ κι ως βασική αποστολή της έχει να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο ολοκληρωτικής παράδοσης της οικονομικά εξαντλημένης πια και χρεοκοπημένης Ελλάδας στους πιστωτές της πριν απ’ όλα είναι η τρίτη στη σειρά Μνημονιακή κυβέρνηση, μετά απ’ αυτή του Γιώργου Παπανδρέου και του δοτού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Η ίδια φυσικά έκανε το ντεμπούτο της με μια διακήρυξη που ως τρίτο της στόχο έθετε την ρήξη με το παρελθόν: «Στόχος της είναι να αντιμετωπίσει την κρίση, να ανοίξει το δρόμο της ανάπτυξης και να αναθεωρήσει τους όρους της Δανειακής Σύμβασης (Μνημονίου) χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας ούτε την παραμονή της στο ευρώ. Και ασφαλώς χωρίς να αμφισβητήσει του αυτονόητους στόχους μηδενισμού του ελλείμματος, ελέγχου του χρέους και εφαρμογής των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα».

Πριν δούμε τι ακριβώς θα πάρει η νέα κυβέρνηση από τους εργαζόμενους στην Ελλάδα, πώς δηλαδή θα γίνουν δεκτές οι παραπάνω υποσχέσεις, αξίζει να δούμε αυτοί που ελέγχουν την πορεία του ευρώ στην οποία ακόμη κινείται η χώρα πως αντέδρασαν απέναντι στις παραπάνω εξαγγελίες. Ενδεικτικά είναι τα λόγια του επιτρόπου Όλι Ρεν, ο οποίος αναφερόμενος στην άφιξη της Τρόικας, αύριο Δευτέρα πρωί στην Αθήνα, περιέγραψε το έργο της με τα εξής λόγια: «Έρχεται για να δει τι έγινε, τι δεν έγινε και τι πρέπει να γίνει για να επανέλθει η διαδικασία μεταρρυθμίσεων στην κανονική της πορεία». Δεδομένου ότι αποστολή της Τρόικας, που θα αποτελείται από τους επικεφαλής της Πολ Τόμσεν, Κλάους Μαζούχ και Ματίας Μορς, θα είναι η απόφαση για το αν θα εκταμιευτεί η επόμενη δόση ή όχι, προδιαγράφεται ήδη το σκηνικό των επόμενων ημερών: «Κίτρινες κάρτες» προς την Αθήνα και οι γνωστές αφ’ υψηλού και αυστηρές υποδείξεις που θα δημιουργήσουν ένα νέο σκηνικό εκβιασμών μόνο και μόνο για να επιταχυνθεί η υλοποίηση των αντιλαϊκών πολιτικών.

Αυτό όμως το οποίο δεν λέγεται ακόμη και τώρα είναι πως το περιεχόμενο των αντιλαϊκών πολιτικών έχει ήδη αποφασιστεί, με κάθε μάλιστα λεπτομέρεια, από το δεύτερο Μνημόνιο. Ακόμη και κανέναν καινούργιο νόμο να μην ψηφίσει αυτή η κυβέρνηση, η υλοποίηση όσων με ακρίβεια προβλέπονται στο «Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής», με ημερομηνία 9 Φεβρουαρίου, θα επιδεινώσει παραπέρα και μάλιστα απότομα, τους όρους ζωής κι εργασίας εκατομμυρίων ανθρώπων. Υπ’ αυτό το πρίσμα η κυβέρνηση Σαμαρά έρχεται να εγγυηθεί τη συνέχεια κι όχι τη ρήξη, την απαρέγκλιτη εφαρμογή των όσων ψήφισε η κυβέρνηση του διορισμένου τραπεζίτη Παπαδήμου κι όχι την τροποποίησή τους.

Η διαπλοκή ομολογουμένως δεν υποδέχτηκε με ενθουσιασμό την κυβέρνηση Σαμαρά, ενδεχομένως γιατί στον σχηματισμό της είδε τις τελευταίες άμυνες του πολιτικού συστήματος το οποίο (με την ενεργοποίηση για παράδειγμα του παλαιοκομματικού μηχανισμού της ΝΔ) θα δώσει μαζί με την μάχη για την υλοποίηση του δεύτερου Μνημονίου και την δική του μάχη για επιβίωση, ώστε να μην πέσει κάτω από την λαϊκή κατακραυγή τουλάχιστον μέσα στο καλοκαίρι. Μεγάλο μέρος της κριτικής ωστόσο που διατύπωσε ήταν άστοχο. Γράφτηκε χαρακτηριστικά ότι δεν πρόκειται να σημειωθεί καμία πρόοδος στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων δημοσίων επιχειρήσεων. Κάτι που είναι ολότελα λάθος!

Στο θέμα του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου ο δρόμος έχει ανοιχθεί από την κυβέρνηση Παπαδήμου, με αποτέλεσμα οι υπουργοί του Α. Σαμαρά να μην χρειάζεται να κάνουν το παραμικρό: αρκεί να αφήσουν τον αυτόματο σε λειτουργία κι οι προβλέψεις του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου θα υλοποιηθούν αυτούσιες και …τάχιστα. Καθοριστικό ρόλο στο συγκεκριμένο θέμα έπαιξε υπουργική απόφαση (η οποία δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ υπ. αρ. 1363 [2198α]) με ημερομηνία 25 Απριλίου 2012 βάσει της οποίας περνούν στο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων και κατά κόσμο «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου» οι περισσότερες ΔΕΚΟ, που είχαν ξεμείνει μέχρι τώρα στο Δημόσιο. Ειδικότερα, το 34% του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, το 17% της ΔΕΗ, το 92,684% της Αγροτικής Τράπεζας, του 30% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, το 35,477% των Ελληνικών Πετρελαίων, το 51,038% του Οργανισμού Λιμένα Πειραιά, το 50,968% του αντίστοιχου οργανισμού της Θεσσαλονίκης, το 65% της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου, το 34,033% της ΕΥΔΑΠ, το 34,017% της ΕΥΑΘ, το 13,697% του Οργανισμού Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδας, το 80,97% της Ελληνικής Βιομηχανίας Οχημάτων, το 100% του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό και το 55,19% της ΛΑΡΚΟ. Αξίζει να αναφέρουμε ονομαστικά τον συρφετό «κηπουρών» και “τσεκουράτων” φασιστών που έβαλε την υπογραφή του κάτω απ’ αυτή την επαίσχυντη απόφαση με την οποία ανοίγει ο δρόμος για να ξεπουληθεί η δημόσια περιουσία προς όφελος των πιστωτών, μιας και με νόμο τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις πηγαίνουν κατά προτεραιότητα στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους: Φίλιππος Σαχινίδης (υπουργός Οικονομικών), Γιώργος Παπακωνσταντίνου (υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και κλιματικής Αλλαγής), Γιώργος Κουτρουμάνης (υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης), Άννα Διαμαντοπούλου (υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας), Μαυρουδής Βορίδης (υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων) και Παύλος Γερουλάνος (υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού).

Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, προς διάψευση όσων στηλιτεύουν την ολιγωρία της δημόσιας διοίκησης στην υλοποίηση των όσων ψηφίζονται, προωθείται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 2 με τίτλο Διαρθρωτικές δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις. Στο ίδιο κεφάλαιο στο άρθρο 2.1 του δεύτερου Μνημονίου με τίτλο «Διαχείριση κεφαλαίων και αποκρατικοποιήσεις» αναφέρεται πως «οι συνολικές εισπράξεις από αποκρατικοποιήσεις από τον Ιούνιο του 2011 θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4,5 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2012, 7,5 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2013, 12,2 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2014 και 15 δισ. ευρώ μέχρι το 2015. Ενδεικτικό πάντως της υποκρισίας τους είναι άλλη πρόβλεψη που αναφέρεται στη συνέχεια, βάσει της οποίας «οι αποκρατικοποιήσεις διεξάγονται με τρόπο διαφανή… Για να υπάρχει επιτυχής αποκρατικοποίηση απαιτείται κατάλληλο κανονιστικό πλαίσιο που θα εξασφαλίζει… ότι οι καταναλωτές θα προστατεύονται επαρκώς… Οι όροι για τις πωλήσεις ή τις παραχωρήσεις θα πρέπει να αποφεύγουν τη δημιουργία μη ρυθμιζόμενων ιδιωτικών μονοπωλίων, θα πρέπει να παρεμποδίζουν οποιαδήποτε μορφή διακρίσεων, θα πρέπει να διευκολύνουν την ανοικτή πρόσβαση και θα πρέπει να επιβάλουν πλήρη διαφάνεια λογαριασμών». Πρόκειται για αερολογίες στερούμενες περιεχομένου, πιθανή αντιγραφή από κανένα εγχειρίδιο του καλού νεοφιλελεύθερου, καθώς σχεδόν σε όλες τις ιδιωτικοποιήσεις τα κρατικά μονοπώλια απλώς έδωσαν τη θέση τους σε ιδιωτικά, χωρίς καμία προστασία του καταναλωτή σε ό,τι αφορά για παράδειγμα τις τιμές, ούτε καν αυτή που προσφέρεται στο αρχαιότερο επάγγελμα και τους κακόφημους δρόμους… Μάρτυρας τα τιμολόγια της ΔΕΗ, που αυξάνονται αυθαίρετα αποκλείοντας κάθε μήνα όλο και περισσότερους καταναλωτές από το αγαθό της ηλεκτρικής ενέργειας.

Το ίδιο άλλωστε το Μνημόνιο δε διστάζει λίγες αράδες παρακάτω στο άρθρο 2.2 με τίτλο «περιορισμός της σπατάλης στις δημόσιες επιχειρήσεις και στα άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου» να προαναγγέλλει σημαντικές αυξήσεις χωρίς καμία απολύτως δικαιολογία. Ούτε καν για τα μάτια του κόσμου!  Αναφέρει χαρακτηριστικά, με χρονικό ορίζοντα το πρώτο τρίμηνο του 2013: «τα τιμολόγια του ΟΑΣΑ, του ΟΣΕ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα αυξηθούν κατά τουλάχιστον 25% ενώ τα επιχειρησιακά τους σχέδια θα επικαιροποιηθούν καταλλήλως», αφήνοντας ανοικτό με αυτή τη διατύπωση το ενδεχόμενο νέας συρρίκνωσης όσων δρομολογίων κρίνονται μη βιώσιμα, με τον αριθμό τους φυσικά να αυξάνεται σταθερά και ανάλογα με τις τιμές των εισιτηρίων. Αν αποτελούσε κριτήριο η εξασφάλισης της πρόσβασης, όπως αναφέρει το Μνημόνιο κάνοντας επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας, τότε μόνο αύξηση των τιμών και ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια δεν έπρεπε να αποφασιστούν… Το ίδιο ισχύει και για τη ιδιωτικοποίηση του πρώην αεροδρομίου κι ευρύτερα για τις εδαφικές/οικοπεδικές εκτάσεις του δημοσίου για τις οποίες η κυβέρνηση: «(α) συντάσσει πλήρη απογραφή περιουσιακών στοιχείων, (β) προετοιμάζει ειδικό νόμο για την αξιοποίηση της περιοχής του Ελληνικού, (γ) αποσαφηνίζει το καθεστώς χρήσης γης για τα μεμονωμένα περιουσιακά στοιχεία και/ή τα χαρτοφυλάκια περιουσιακών στοιχείων τα οποία θα εκτιμηθούν και θα επιλεγούν προς εκμετάλλευση εντός του 2012». Μια σειρά δηλαδή έκνομων ενεργειών, στα όρια του πλιάτσικου, για τις οποίες αργά ή γρήγορα πολλοί θα λογοδοτήσουν!

Για την περίοδο που διανύουμε το Μνημόνιο προβλέπει συγκεκριμένα μέτρα και σε ό,τι αφορά τα εργασιακά. Στα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης (άρθρο 1) αναφέρεται: “Μέχρι τον Ιούνιο του 2012 η κυβέρνηση θα θεσπίσει νοπμοθετικά μια μείωση κατά μέσο όρο 10% στα αποκαλούμενα “ειδικά μισθολόγια” του δημόσιου τομέα, στα οποία το νέο μισθολόγιο δεν ισχύει”. Στο κεφάλαιο για την ενίσχυση της ανάπτυξης περιγράφονται συγκεριμένες αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις κι ένα μίνι αντι-ασφαλιστικό, προς όφελος της εργοδοσίας. Με ορίζοντα το τρίτο τρίμηνο του 2012 προβλέπεται ότι “πριν την εκταμίευση καταργούνται οι όροι περί νομιμότητας (συμβάσεις ορισμένου χρόνου που ορίζεται ότι λήγουν σε κάποιο όριο ηλικίας ή στη συνταξιοδότηση) που περιλαμβάνονται σε νόμο ή σε συμβάσεις εργασίας. Η κυβέρνηση διεξάγει μια αναλογιστική μελέτη του πρώτου πυλώνα συνταξιοδοτικών ταμείων σε εταιρείες όπου οι εισφορές για τα ταμεία αυτά υπερβαίνουν τις εισοφρές κοινωνικής ασφάλισης για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα σε συγκρίσιμες επιχερήσεις / βιομηχανίες που καλύπτονται από το ΙΚΑ. Με βάση τη μελέτη αυτή, η κυβέρνηση μειώνει τις κοινωνικές εισφορές για τις εταιρείες αυτές κατά δημοσιονομικα ουδέτερο τρόπο”.

Αλλαγές προβλέπονται επίσης για τους εργαζόμενους στην υγεία. Με τη βοήθεια της επικαιροποιημένης έκθεσης για τους ανθρώπινους πόρους που θα εκπονεί το υπουργείο Υγείας σε ετήσια βάση αναφέρεται στο Μνημόνιο πως στο τρίτο τρίμηνο θα οριστεί ένα σχέδιο “για την ανακατανομή του εξειδικευμένου και υποστηρικτικού προσωπικού εντός του ΕΣΥ” κι όχι φυσικά νέες προσλήψεις για να αντιμετωπιστεί η κατάρρευση. Για το τέλος του έτους προβλέπεται πως “το αναθεωρημένο σύστημα πληρωμών που χρησιμοποιείται από τον ΕΟΠΥΥ για τη σύναψη συμβάσεων με ιατρούς και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας από την αξιοποίηση του προσωπικού (περιλαμβανομένης της μείωσης του κόστους των υπερωριών) θα οδηγήσουν σε εξοικονόμηση τουλάχιστον 100 εκ. ευρώ στο συνολικό κόστος κοινωνικής ασφάλισης που συνδέεται με τους μισθούς και τις αμοιβές των ιατρών το 2012”.

Το τρίτο τρίμηνο του 2012, που ξεκινάει την επόμενη Δευτέρα, επιφυλάσσει τέλος δυσάρεστες εκπλήξεις για τους γιατρούς και τους μηχανικούς. Στο πλαίσιο της λεγόμενης “απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων” αναφέρεται ότι η κυβέρνηση ορίζει τις εισφορές των δικηγόρων και των μηχανικών προς τις επαγγελαμτικές τους οργανώσεις, οι οποίες εισφορές αντανακλούν τα λειτουργικά έξοδα για τις υπηρεσίες που παρέχονται από τις εν λόγω οργανώσεις”.

Νέες φορολογικές ελαφρύνσεις για τους πλούσιους

Ειδικότερη μέριμνα στο δεύτερο Μνημόνιο υπάρχει για την αναθεώρηση της φορολογικής πολιτικής (άρθρο 2.3). Στις βασικές δε κατευθύνσεις της συμφώνησαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο πλαίσιο διαλόγου που ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε την προεκλογική περίοδο, σε συναινετικό κλίμα. Αναφέρει κατά λέξη το Μνημόνιο: «Η κυβέρνηση θα προετοιμάσει μία φορολογική μεταρρύθμιση η οποία αποσκοπεί στην απλοποίηση του φορολογικού συστήματος, στην εξάλειψη των απαλλαγών και των προνομιακών καθεστώτων, συμπεριλαμβανομένης και της διεύρυνσης των βάσεων, πράγμα το οποίο θα επιτρέψει μια βαθμιαία μείωση των φορολογικών συντελεστών καθώς θα βελτιώνεται η απόδοση των εσόδων. Αυτή η μεταρρύθμιση σχετίζεται με το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, τον φόρο εισοδήματος εταιρειών και τον ΦΠΑ, τους φόρους επί της ακίνητης περιουσίας καθώς και τις κοινωνικές εισφορές και θα διατηρήσει τη σχετική φορολογική επιβάρυνση από έμμεσους φόρους. Η μεταρρύθμιση θα θεσπισθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2012… Μέχρι τον Ιούνιο του 2012 η κυβέρνηση θα αναθεωρήσει τις αντικειμενικές αξίες της ακίνητης περιουσίας για να τις ευθυγραμμίσει σε μεγαλύτερο βαθμό προς τις τιμές της αγοράς».

Ξεκινώντας απ’ το τελευταίο, την επίκληση της ανάγκης αντιστοίχησης των αντικειμενικών αξιών με αυτές της αγοράς, δεν υπάρχει τίποτε πιο μακριά από την αλήθεια. Στην πραγματικότητα η μόνη προσαρμογή που έπρεπε να γίνει ήταν να μειωθούν οι αντικειμενικές αξίες για να ακολουθήσουν την αργή αλλά σταθερή πτώση που καταγράφουν οι αγοραίες τιμές ως αποτέλεσμα της καθίζησης που καταγράφει ο κλάδος των ακινήτων. Οι ανατιμήσεις που θα επιβάλλει η κυβέρνηση Σαμαρά, με απώτερο στόχο την αύξηση των φορολογικών εσόδων, θα σημάνουν νέα αφαίμαξη των φορολογουμένων. Υποκρισία ξεχειλίζει επίσης κι η υπόσχεση εξάλειψης των φοροαπαλλαγών, καθώς είναι σίγουρο ότι θα αφορά μόνο τις εξαιρέσεις των χαμηλών εισοδημάτων. Οι φοροαπαλλαγές αντίθετα των εφοπλιστών, που έχουν συνταγματική ισχύ, ή της εκκλησίας, θα μείνουν άθικτες, δείχνοντας ότι όχι μόνο η Τρόικα αλλά και η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ όταν αναγγέλλει διεύρυνση της φορολογικής βάσης αυτή περιλαμβάνει μόνο τα γνωστά υποζύγια: μισθωτούς και συνταξιούχους. Από την άλλη μεγάλες επιχειρήσεις και αστοί θα δουν τις φορολογικές υποχρεώσεις τους να μειώνονται σημαντικά, μέσω κυρίως τριών οδών: Της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, που θα έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερα ελλείμματα στα ασφαλιστικά ταμεία, της μείωσης του ανώτατου φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων που αφορά ετήσια εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ και την επιβολή ενιαίου φορολογικού συντελεστή στις επιχειρήσεις ύψους 15%, που ως αποτέλεσμα θα έχει οι μικρές επιχειρήσεις να πληρώνουν υψηλό φόρο και οι μεγάλες χαμηλότερο!

Οφείλουμε ωστόσο να αναγνωρίσουμε και την ειλικρίνειά τους. Όταν για παράδειγμα ορίζουν με σαφήνεια πως οι έμμεσοι φόροι θα διατηρηθούν ως έχουν.

Πέραν ωστόσο των όσων γράφονται στο Μνημόνιο κι έχουν αρχίσει να δημοσιεύονται στον Τύπο για τη φορολογική πολιτική σημασία έχουν και τα όσα στην πράξη προωθούνται. Κι εδώ η επιλογή των προσώπων της νέας κυβέρνησης είναι εξόχως αποκαλυπτική. Ειδικότερα, η επιλογή για τη θέση του υφυπουργού Οικονομικών, του Γιώργου Μαυραγάνη, ο οποίος προέρχεται από τον κλάδο των λογιστικοελεγκτικών εταιρειών, και δη την KPMG, με ειδικότητα σε θέματα φορολογίας επιχειρήσεων καθώς διετέλεσε γενικός διευθυντής του φορολογικού τμήματος της συγκεκριμένης πολυεθνικής φέρνει στην επιφάνεια τη σχεδιασμένη άλωση ακόμη και του πιο στενού πυρήνα του κράτους από τον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα, τον πιο κακόφημο κι αποτυχημένο ιδιωτικό τομέα, καθώς αυτές οι εταιρείες έγιναν διεθνές ρεζίλι το 2008 όταν αποκαλύφθηκε πως όλες οι τράπεζες που χρεοκοπούσαν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού είχαν ελεγχθεί από το μονοπώλιο των λογιστικο-ελεγκτικών εταιρειών κι είχαν βρει τα πάντα …μέλι γάλα!

Στην Ελλάδα η τρικομματική κυβέρνηση τους αναθέτει την συγκέντρωση των δημόσιων, φορολογικών εσόδων, προσποιούμενη ότι δεν βλέπει την κορυφαία σύγκρουση συμφέροντος: Πως είναι δυνατόν ο υφυπουργός Οικονομικών να εξαντλήσει την αυστηρότητα του εναντίον των συνηθισμένων φοροκλεπτών, δηλαδή των μεγάλων επιχειρήσεων, όταν μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν πελάτες του; Απ’ αυτές αμειβόταν! Ακόμη, όταν είναι αυτονόητο ότι ο υφυπουργός που τώρα ελέγχει τις φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα εκεί ακριβώς θα επιστρέψει να εργαστεί, όταν έχει κι η κυβέρνηση του Σαμαρά, την τύχη της κυβέρνησης Παπανδρέου και Παπαδήμου…

Πλάι σε όλα αυτά τα μέτρα που περιγράφονται στο Μνημόνιο για να υλοποιηθούν στο τέλος του δευτέρο τριμήνου ή εντός του τρίτου, μέχρι δηλαδή τον Σεπτέμβριο, πρέπει να προστεθούν κι όσα δεν εφαρμόσθηκαν τις προηγούμενες εβδομάδες έτσι ώστε τα κατ’ εξοχήν Μνημονιακά κόμματα (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) να μην ψάχνουν τον ψήφο τους με το κιάλι… Τα πράγματα δηλαδή είναι ακόμη χειρότερα.

Στον ιστό του νέου μνημονίου (Πριν, 29 Μαΐου 2011)

Όργιο ωμών εκβιασμών από ΠΑΣΟΚ, ΕΕ, ΔΝΤ

ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

Ποτέ άλλοτε τόσοι κυνικοί εκβιασμοί δεν είχαν διατυπωθεί από τόσα διαφορετικά κέντρα σε πλήρη συντονισμό. Την αρχή έκανε ο ίδιος ο πρωθυπουργός – εντολοδόχος βιομηχάνων, ΕΕ και ΔΝΤ, με το υπονοούμενο που άφησε κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου την Δευτέρα όπου συζητήθηκε και εγκρίθηκε το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο – ένα εφιαλτικό πακέτο μέτρων λεηλασίας και ξεπουλήματος, για την διενέργεια δημοψηφίσματος. Το μήνυμά του ήταν, ή το δέχεστε ή στήνω κάλπες.

Την επομένη την σκυτάλη πήραν οι βιομήχανοι, δια στόματος του προέδρου τους Δ. Δασκαλόπουλου, στην ετήσια γενική συνέλευση του συνδέσμου τους, ο οποίος ζήτησε δημοψήφισμα με το αίτημα αν η Ελλάδα θα πορευτεί μόνη της «χωρίς τα δισεκατομμύρια των εταίρων μας». Δηλαδή ή σκάτε και τα αποδέχεστε ή επιστρέφουμε στην δραχμή! Ας δούμε αρχικά ποιός μιλάει. Ένας άεργος γόνος της αστικής τάξης, που ηγείται του ΣΕΒ «κληρονομικώ δικαίω» από τη στιγμή ξεπούλησε στον όμιλο Βγενόπουλου την οικογενειακή επιχείρηση, την βιομηχανία τροφίμων Δέλτα.

Τρίτη στο χορό η θλιβερή επίτροπος Αλιείας Μαρία Δαμανάκη – φερέφωνο πλέον αεριτζήδων και λαμογιών ή οποία απειλεί ότι αν δεν δεχτούμε να κάνουμε θυσίες θα γυρίσουμε στη δραχμή – ποινή που για όλη αυτή την συμμορία αργυρώνητων απατεώνων και ευρωλιγούρηδων που μας έχει κατσικωθεί στο σβέρκο ισοδυναμεί με την εσχάτη των ποινών.

Στη χορεία προστέθηκε και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος κατά παρέκκλιση των αρμοδιοτήτων του κάλεσε στο προεδρικό τους πολιτικούς αρχηγούς. Στόχος της συνάντησης δεν ήταν τίποτε άλλο παρά να αποσπαστεί η συναίνεση του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά, στο Μνημόνιο, καθότι η συμφωνία του στην ανάγκη λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεων και περαπέρα μείωσης των φόρων για το κεφάλαιο δεν αρκεί. Το ζητούμενο είναι να προσυπογράψει πλήρως το νέο πακέτο μέτρων, ανακαλώντας τις προτάσεις του για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.

Τέλος, την Πέμπτη ήρθαν και οι οικονομικοί δολοφόνοι του ΔΝΤ, που μας έκαναν γνωστό ότι είναι αβέβαιη η χορήγηση της δικής τους συνεισφοράς στην πέμπτη δόση του δανείου της τρόικας, που ανέρχεται σε 3,3 από τα 12 δισ. και τα οποία πρέπει να δοθούν εντός του Ιουνίου, τροφοδοτώντας έτσι μπαράζ εκφοβιστικών δημοσιευμάτων για «θρίλερ με την πέμπτη δόση».

Ως συμπέρασμα ας κρατήσουμε πως μια πολιτική τόσο βρόμικη και εχθρική απέναντι στην κοινωνία, που δεν χαίρει της παραμικρής νομιμοποίησης παρεκτός στους κόλπους των διψασμένων για εξουσία (και κανένα ψίχουλο από το μεγάλο φαγοπότι) ασπόνδυλων και αδίστακτων ΠΑΣΟΚων δεν μπορούσε παρά να επιβληθεί με αντίστοιχα μέσα: ωμούς εκβιασμούς που διατυπώνονται με το πιστόλι στον κρόταφο. Ας κρατήσουμε όμως και τον πανικό που τους προκαλεί η απροθυμία της κοινωνίας να συναινέσει στη βάρβαρη και εγκληματική πολιτική τους. Στην κάμψη αυτών των αντιστάσεων στοχεύουν οι εκβιασμοί και οι απειλές!

  •  Άγριο και σκανδαλώδες πλιάτσικο σε βάρος της δημόσιας περιουσίας προβλέπει το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο που ψήφισε ομόφωνα το υπουργικό συμβούλιο την πρ9οηγούμενη Δευτέρα κατ’ εντολή του ΣΕΒ, της ΕΕ και του ΔΝΤ που περιμένουν σαν όρνια να κατασπαράξουν την δημόσια περιουσία. Στημένο το θρίλερ για την πέμπτη δόση προκειμένουν να εκβιάσουν τη συναίνεση στο ξεπούλημα.
  •  Η κατρακύλα του χρηματιστηρίου θα επιτρέψουν να αγορασθούν οι δημόσιες επιχειρήσεις για ένα κομμάτι ψωμί!

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν την Δευτέρα κάτω από τον τίτλο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο αποτελούν μια βάρβαρη επιχείρηση αφαίμαξης των εργατικών εισοδημάτων και ένα άνευ προηγουμένου πλιάτσικο στην δημόσια περιουσία, ένα σκάνδαλο πολύ μεγαλύτερο της ληστείας του Κοσκωτά. Τα μέτρα αυτά είναι καταδικασμένα να αποτύχουν στους ονομαστικούς στόχους τους, που είναι η μείωση του δημοσίου χρέους και η επιστροφή της Ελλάδας στο αγορές μέσω της ανάκτησης της χαμένης της αξιοπιστίας, όπως απέτυχαν και τα μέτρα που εφαρμόστηκαν πέρυσι τέτοια εποχή με το Μνημόνιο, ανοίγοντας τον δρόμο για το λεγόμενο δημοσιονομικό πλαίσιο. Ποιός ασχολιέται όμως με τη μείωση του χρέους που από 127% του ΑΕΠ το 2009 έχει φτάσει στο 164% φέτος και θα συνεχίζει να ανεβαίνει ή ποιός ασχολιέται με την ξέφρενη πορεία των επιτοκίων δανεισμού που σε ότι αφορά τα 10ετή ομόλογα έχουν αγγίξει το 17%, κινούνται δηλαδή σε επίπεδα διπλάσια από πέρυσι, όταν η άνοδός τους προβαλλόταν ως αιτία για την προσφυγή στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ; Στόχος της πολιτικής τους δεν είναι η αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος! Στόχος είναι η επιστροφή στον 19ο αιώνα, η αναίρεση όλων των κοινωνικών κατακτήσεων. Υπό αυτό το πρίσμα πρόκειται για ένα σύνολο πέρα για πέρα εύστοχων μέτρων που αποκαλύπτουν μια πολιτική που θα ζήλευε ο Πινοτσέτ ακόμη και ο Φρίντμαν.

Σε τρεις κατευθύνσεις, με την μια να συναγωνίζεται σε αντιλαϊκότητα και ταξικότητα την άλλη, στοχεύουν τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο δημοσιονομικό πλαίσιο: Ιδιωτικοποιήσεις, φορολογική λεηλασία και, τέλος,  μείωση μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων.

Το πλιάτσικο που γίνεται στην δημόσια περιουσία είναι άνευ όρων και ορίων και ξεκινά από το ξεπούλημα όλων των δημόσιων επιχειρήσεων. Το δημόσιο δε αναμένεται να εισπράξει και τα τρία αυτά χρόνια από 12 έως 17 δισ. ευρώ. Εντός του 2011 αναμένεται να πουληθούν: ΟΤΕ (έως 16%), Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (έως 34%) που για όποιον έχει δυνατή μνήμη θα δημιουργούσε μαζί με την Αγροτική και το Ταμείο Παρακαταθηκών (με βάση το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ) τον ισχυρό δημόσιο πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα, Οργανισμοί Λιμένα Θεσσαλονίκης και Πειραιά (έως 75%), ΕΥΑΘ (έως 40%), Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Ελ. Βενιζέλος, ΟΠΑΠ, ΕΑΣ, Κρατικά Λαχεία, ΔΕΠΑ, ΤΡΙΝΟΣΕ, ΛΑΡΚΟ, ΟΔΙΕ, Καζίνο Πάρνηθας, άδειες κινητής τηλεφωνίας, πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού και ακίνητη περιουσία. Τον επόμενο χρόνο, το 2012, προγραμματίζεται να βγουν στο σφυρί οι ακόλουθες επιχειρήσεις (όσες δε, επαναλαμβάνονται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων του τρέχοντος έτους, η εκ νέου συμπερίληψή τους δεν είναι προϊόν λάθους αλλά αφορά άλλες μορφές ξεπουλήματος): ΔΑΑ Ελ. Βενιζέλος, Εγνατία, ΕΛΤΑ, ΟΠΑΠ, Λιμένες, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΒΟ, Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ΔΕΗ, Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι, περιφερειακά αεροδρόμια, Ελληνικό, ακίνητη περιουσία και ψηφιακό φάσμα. Τέλος για το 2013 (λέμε τώρα…) αναμένεται να ξεπουληθεί ότι θα έχει απομείνει: Άλλες τραπεζικές μετοχές, Αγροτική Τράπεζα, περιφερειακά αεροδρόμια, λιμένες, ακίνητη περιουσία, ψηφιακό μέρισμα και ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι.

Το μεγάλο φαγοπότι που θα στηθεί με επίκεντρο την δημόσια περιουσία λέγεται ότι θα βοηθήσει στην μείωση του δημόσιου χρέους. Ανέφερε για παράδειγμα ο πρόεδρος του ΙΟΒΕ, Γ. Στουρνάρας, στη Βουλή ότι με αυτά τα έσοδα θα μπορεί να επαναγορασθούν ομόλογα που λήγουν ή κυκλοφορούν στην δευτερογενή αγορά με σημαντική έκπτωση και κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μειωθεί το χρέος. Πρόκειται για ψέμα.

Η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας δεν θα μειώσει χρέη και ελλείμματα αλλά θα τα αυξήσει και θα οδηγήσει το δημοσιονομικό πρόβλημα σε παροξυσμό, όπως άλλωστε έχει συμβεί μέχρι τώρα. Ας μας εξηγήσουν οι διάφοροι νταλαβεριτζήδες που έφαγαν το καταπέτασμα από κάθε ιδιωτικοποίηση και συνεχίζουν να εμφανίζουν τις ιδιωτικοποιήσεις σαν βάλσαμο για τα δημόσια οικονομικά με ποιόν τρόπο μέχρι σήμερα οι ιδιωτικοποιήσεις μείωσαν το δημοσιονομικό έλλειμμα και περιόρισαν το χρέος; Η αλήθεια είναι πως το ελληνικό δημόσιο βγάζει στο σφυρί τα «διαμάντια του στέμματος», τις πιο κερδοφόρες δηλαδή επιχειρήσεις ή τμήματα δημοσίων επιχειρήσεων που είναι ή μπορούν να γίνουν κερδοφόρα αφήνοντας στο δημόσιο, δηλαδή στους φορολογούμενους τις ζημιογόνες δραστηριότητες, όπως συνέβη για παράδειγμα με την ΕΥΔΑΠ που πριν την είσοδό της στο χρηματιστήριο διασπάστηκε με τη δημιουργία της ΕΥΔΑΠ Παγίων που αποτελεί ΝΠΔΔ έχοντας την κυριότητα των ταμιευτήρων. Ένα άλλο παράδειγμα είναι επίσης χαρακτηριστικό για τον τρόπο που οι ιδιωτικοποιήσεις διευκολύνον το ιδιωτικό κεφάλαιο που ήδη δρα στον κλάδο και όχι τα δημόσια έσοδα: Τα έσοδα που θα εισπράξει το δημόσιο από την πώληση του πακέτου μετοχών που ελέγχει στο ΤΤ για παράδειγμα υπολογίζονται σε 310 εκ. ευρώ (στην καλύτερη περίπτωση) και αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό. Αντίθετα η «προίκα» του ΤΤ, δηλαδή καταθέσεις ύψους 12 δισ. ευρώ και δάνεια ύψους 8 δισ. ευρώ αποτελούν μάννα εξ ουρανού για τις ναυαρχίδες του κλάδου όπως η Εθνική Τράπεζα ή η Γιούρομπανκ που στο παρελθόν επανειλημμένες φορές είχαν εκφράσει το ενδιαφέρον τους. Τώρα ας μην εκπλαγούμε αν δούμε τις ελληνικές τράπεζες να μένουν έξω από το φαγοπότι για χάρη των γερμανικών ή γαλλικών…

Και μιλάμε για φαγοπότι ιστορικών διαστάσεων! Αρκεί να δει κανείς την πολύ χαμηλή χρηματιστηριακή αποτίμηση των εισηγμένων εταιρειών (λόγω της κατακρήμνισης των τιμών σε χαμηλά επίπεδα 14ετίας) στις οποίες το δημόσιο εξακολουθεί να διατηρεί συμετοχές. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής, και μιλάμε για το σύνολο της χρηματιστηριακής τους αξίας: ΕΤΕ: 4,3 δισ. ευρώ, ΟΠΑΠ: 4 δισ. ευρώ, ΟΤΕ: 3,2 δισ., ΕΥΔΑΠ: 550 εκ. ευρώ, Αγροτική Τράπεζα: 430 εκ. ΟΛΠ: 370 εκ., ΕΥΑΘ: 170 εκ., ΟΛΘ: 130 εκ. Φαίνεται λοιπόν γιατί ασκείται τόσο μεγάλη πίεση τόσο από το εξωτερικό όσο και από το εσωτερικό της Ελλάδας να περάσει άρον – άρον το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων και να αρθούν οι όποιες αντιδράσεις προβάλλονται. Αεριτζήδες βιομήχανοι, εκπρόσωποι διεθνών χαρτοφυλακίων και τρωκτικά της πολιτικής που περιμένουν την μίζα τους για να συνεχίσουν να κάνουν μια ζωή που ούτε βιομήχανοι δεν θα έκαναν πριν δέκα χρόνια περιμένουν σαν ξελιγωμένοι την εκποίηση της κρατικής περιουσίας, καταγγέλλοντας την ίδια ώρα το “σπάταλο κράτος” και υμνώντας την ιδιωτική πρωτοβουλία ξέροντας ότι πρόκειται για την αρπαχτή ενός ολόκληρου αιώνα. Σκάνδαλο ολκής με πρωταγωνιστή σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ, το ΔΝΤ, την ΕΕ και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα!

Για να γίνει μάλιστα τέλειο το έγκλημα οι ίδιοι αυτοί οικονομικοί αξιωματούχοι και πολιτικοί παράγοντες δημιούργησαν κι ένα νομοθετικό πλέγμα που θα επιταχύνει τις διαδικασίες: από το νομοθετικό πλαίσιο του φαστ τρακ (παρ’ τα λεφτά και τρέχα σε απλά ελληνικά) μέχρι τον θεσμό της “επιφάνειας” και το τελευταίο φρούτο του Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας δημιουργούν ένα εφιαλτικό τοπίο μπροστά στο οποίο το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας της ΕΣΣΔ από τον Μπορίς Γέλτσιν θα μοιάζει ως άσκηση διαφάνειας και αξιοκρατίας. Κάτι ήξερε λοιπόν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης που μίλησε για απο-σοβιετοποίηση του ελληνικού κράτους… 

Εξ ίσου καταστρεπτικές θα είναι οι συνέπειες στις υπό ιδιωτικοποίηση εταιρείες για τις εργασιακές σχέσεις και το επίπεδο αμοιβών του προσωπικού και επίσης στα τιμολόγια τους, που θα αυξηθούν, όπως ακριβώς αυξήθηκαν σε όλους τους κλάδους που επήλθε η λεγόμενη απελευθέρωση: από τις ακτοπλοϊκές υπηρεσίες μέχρι την ηλεκτρική ενέργεια. Όσο μάλιστα το ξεπούλημα φθάνει σε υπηρεσίες ταυτισμένες με το δημόσιο συμφέρον όπως της παροχής ύδρευσης, δηλαδή νερού, τόσο θα είναι υπό συζήτηση και καθόλου δεδομένη η ποιότητα και η ασφάλεια των παρεχόμενων υπηρεσιών όπως και η πρόσβαση των πιο φτωχών στρωμάτων σε αυτό το απαραίτητο αγαθό. Αρκεί να αναλογιστούμε την δυσκολία που θα έχουν οι υπάλληλοι μιας πλήρως ιδιωτικοποιημένη ΕΥΔΑΠ ή ΕΥΑΘ να πετάνε στον… κουβά υπηρεσιακές διαταγές διακοπής της υδροδότησης νοικοκυριών που δεν έχουν πληρώσει τον λογαριασμό τους, όπως κατ’ επανάληψη συμβαίνει σήμερα, όταν οι ίδιοι αυτοί υπάλληλοι θα ξέρουν πως σε περίπτωση άρνησης εκτέλεσης ακόμη και τέτοιων εντολών κινδυνεύουν να απολυθούν. Η Ελλάδα τότε θα μετατραπεί μονομιάς σε Τρίτο Κόσμο, γιατί ιδιωτικοποίηση του νερού, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, είχαμε μόνο στην Λατινική Αμερική την δεκαετία του ’80 και του ’90, όταν σάρωνε ο πιο άγριος και κανιβαλικός νεοφιλελευθερισμός και επίσης στην Αφρική: Γκάνα, Ν. Αφρική, Γουινέα και Τανζανία.

  • Άγρια φορολογική επιδρομή 
  • ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΚΑΤΑΛΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΗ ΜΕΙΩΣΗ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜA

Το δεύτερο πακέτο μέτρων που επιβάλει το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο σχετίζεται με τη επιβολή ακόμη πιο άγριας φορολογίας, μέσω της οποίας αναμένεται να εισπραχθούν 2,2 δισ. ευρώ. Ειδικότερα προβλέπεται να ενταχθούν στον αυξημένο συντελεστή ΦΠΑ του 23% τα εξής προϊόντα και υπηρεσίες που μέχρι στιγμής υπάγονταν στον συντελεστή του 13%: τρόφιμα (γάλα, τυρί, κρέας, αβγά, ψωμί, ψάρια, φρούτα, λαχανικά, ζυμαρικά, κονσέρβες, κ.α.), έτοιμο φαγητό σε εστιατόρια, σερβιριζόμενα είδη σε καφέ και ζαχαροπλαστεία, κόμιστρα ταξί, εισιτήρια μεταφορικών μέσων όπως λεωφορεία, τρένα, πλοία και αεροπλάνα, ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο και ύδρευση, εισιτήρια για κινηματογράφους, συναυλίες, αθλητικές εκδηλώσεις, εκθέσεις, κ.α. Στην ίδια κατηγορία της φορολογικής λεηλασίας εντάσσεται η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ που ισχύουν στα νησιά του Αιγαίου, η αύξηση των τελών κυκλοφορίας για τα ΙΧ, των τελών που επιβαρύνουν την κινητή τηλεφωνία, περικοπές στις εκπτώσεις των δαπανών για ενοίκια, δίδακτρα, νοσήλεια και τόκους στεγαστικών δανείων και επίσης η μείωση του αφορολόγητου ορίου για το εισόδημα φυσικών προσώπων από τα 12.000 ευρώ στα 8.000, ακόμη και στα 6.000 ευρώ. Οι λεπτομέρειες των φορολογικών ανατροπών, όπως και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας θα ανακοινωθούν τις επόμενες δυο εβδομάδες, κατ’ εντολή προφανώς της τρόικας.

Τα φορολογικά μέτρα θα έχουν δραματικές επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας καθώς με τη μία θα προκαλέσουν μια απότομη αύξηση στο επίπεδο τιμών κατά 9% τυπικά και στην πράξη πολύ μεγαλύτερη, αν σκεφτούμε πόσες ανατιμήσεις έχουν χωνευτεί μέχρι στιγμής από την αγορά, για να μην επηρεαστούν οι πωλήσεις. Η μείωση του αφορολόγητου θα αυξήσει την συμμετοχή των μισθωτών στα φορολογικά βάρη, έτσι ώστε οι εταιρείες να συνεχίσουν να απολαμβάνουν συντελεστές επιπέδου φορολογικού παραδείσου, ενώ η κατάργηση του ευνοϊκού καθεστώτος για τις παραμεθόριες περιοχές πέρα από τη μείωση του εισοδήματος των κατοίκων τους θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για την παραμονή των κατοίκων σε αυτά τα νησιά και χωριά. Σε ό,τι αφορά τέλος τα δημόσια έσοδα, τα αποτελέσματα θα είναι πολύ χαμηλότερα των αναμενόμενων. Με μοναδική εξαίρεση τα εισοδήματα των μισθωτών που θα πληρώσουν στο ακέραιο τις νέες άμεσες φορολογικές επιβαρύνσεις, τα υπόλοιπα μέτρα δεν θα αποδώσουν καθώς θα δημιουργήσουν επιπλέον κίνητρα για φοροδιαφυγή. Επιτηδευματίες αλλά και πελάτες πλέον, στον τομέα παροχής υπηρεσιών, όλο και συχνότερα θα συμφωνούν σε μια μειωμένη τιμή με τον όρο να μην κοπεί απόδειξη…

Αυτή άλλωστε (η φοροδιαφυγή μαζί με τις ανεδαφικές προβλέψεις) είναι κι η αιτία για τις αποκλίσεις που παρατηρούνται κατά το πρώτο τετράμηνο του έτους στα δημόσια οικονομικά. Ειδικότερα, η υστέρηση των δημοσίων εσόδων κατά 2,81 δισ. ευρώ και η υπέρβαση των πρωτογενών δαπανών κατά 449 εκ. ευρώ. Ως αποτέλεσμα, και παρά την στάση πληρωμών που έχει κηρύξει το δημόσιο στους πιστωτές του ενεργοποιώντας μια βόμβα στα δημόσια οικονομικά με την μετάθεση για το μέλλον ανελαστικών υποχρεώσεων, το έλλειμμα αποκλίνει κατά 1,1 δισ. ευρώ.

 ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

Μείωση μισθών και συντάξεων

Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥ

Η τρίτη κατηγορία μέτρων που περιλαμβάνονται στο δημοσιονομικό πλαίσιο αφορά την άμεση μείωση μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών όπως για παράδειγμα το επίδομα ανεργίας που θα δίνεται αφού εξετασθούν πρώτα κοινωνικά κριτήρια.

Ήδη οι μειώσεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής είναι αιματηρές και επιδείχθηκαν εν είδει τροπαίου στις διαφάνειες που παρουσίασε ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου στο υπουργικό συμβούλιο της Δευτέρας, όπου ομόφωνα εγκρίθηκαν οι περικοπές – κανένας ΠΑΣΟΚος δηλαδή πλέον δεν είναι αθώος του αίματος που θα τρέξει: «Μείωση δημοσίων συμβάσεων ορισμένου χρόνου: κατά 38% ή 29.500 συμβασιούχοι το 2010. Περικοπές σε  ονομαστικούς μισθούς του δημοσίου έως και 15% και έως και 30% στις ΔΕΚΟ με πλαφόν στους μισθούς. Περικοπές σε ονομαστικές συντάξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κατά 10%. Σημαντική συρρίκνωση του Δημοσίου: καθαρή μείωση 82.400 υπαλλήλων το 2010 ή 10% επί του συνόλου». Να γιατί επαίρεται το ΠΑΣΟΚ στους άεργους βιομήχανους και τους οικονομικούς εγκληματίες του ΔΝΤ και της ΕΕ και να γιατί φοβούνται να πιουν καφέ στις πλατείες βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Πέραν της μείωσης μέσου ύψους 35% επί των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων που θα επέλθει το αμέσως επόμενο διάστημα με το ενιαίο μισθολόγιο μέσω της κατάργησης των 99 από τα 102 επιδόματα που δίνονταν μέχρι σήμερα, προβλέπονται οι εξής αλλαγές: Αύξηση εισφοράς υπέρ των ανέργων για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, κατάργηση της ωρίμανσης στους μισθούς του δημόσιου τομέα και αυξημένη παρακράτηση στις συντάξεις μέσω ΛΑΦΚΑ (Λογαριασμός Αλληλεγγύης Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης) από 3% για συντάξεις από 1.401 ευρώ μέχρι και 10%, περικοπές στο εφ’ άπαξ και πολλά άλλα.

Παρά την φτώχεια και την οπισθοδρόμηση που θα ακολουθήσει αν εφαρμοστούν τα εφιαλτικά μέτρα του δημοσιονομικού πλαισίου, τα αδιέξοδα που σχετίζονται με την διαχείριση των δημόσιων οικονομικών θα κορυφωθούν. Την εβδομάδα που μας πέρασε έγινε γνωστό ότι μέχρι τον Μάρτιο του 2012, μέσα στον επόμενο χρόνο δηλαδή, λήγουν ομόλογα και έντοκα γραμμάτια ύψους 41,8 δισ. ενώ την επόμενη εξαετία λήγουν ομόλογα συνολικής ονομαστικής αξίας ύψους 199,3 δισ. ευρώ. Παραφράζοντας τη ρήση του Λαζόπουλου μπορούμε κι εμείς να πούμε ότι “δεν μπορεί θα προσπάθησαν για να κάνουν τα πράγματα τόσο άσχημα”! Μέσα δηλαδή σε έξι χρόνια να πρέπει να αποπληρωθεί το 56% του συνόλου του ελληνικού δημόσιου χρέους, με αποτέλεσμα η αποπληρωμή του να αφήνει ανοιχτό το πεδίο για την άσκηση κάθε είδους εκβιασμών, όπως συμβαίνει με τις ιδιωτικοποιήσεις, και όχι μόνο. Ακόμη χειρότερο είναι το αίτημα που διατύπωσε ο ολλανδός πρωθυπουργός, ο οποίος ζήτησε υποθήκες για να εγκρίνει νέα δανειοδότηση. Απαίτησε δηλαδή “να βάλει χέρι” σε “αερογραμμές, αεροδρόμια, σιδηροδρόμους, ακόμη και εργοστάσια τσιμέντου. Θέλουμε εμπράγματες εξασφαλίσεις” ήταν οι τελευταίες λέξεις στο μήνυμα που έστειλε μέσω του Twitter, φέρνοντας στην επιφάνεα την αδημονία των εκπροσώπων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου να βάλουν χέρι στην ελληνική δημόσια περιουσία.

Απέναντι σε αυτό τον εφιάλτη χωρίς τέλος η μοναδική απάντηση είναι η ανατροπή του Μνημονίου, της πολιτικής λιτότητας και της επίθεσης του κεφαλαίου και η παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους στην προοπτική της διαγραφής του. Στόχος που υπηρετείται και διευκολύνεται με τον λογιστικό έλεγχό του από τη μεριά της κοινωνίας. Πρόκειται για ένα χρέος που έχει πληρωθεί δύο σχεδόν φορές την τελευταία 20ετία, ενώ το διεθνές δίκαιο παρέχει όλα τα απαραίτητα μέσα σε ένα κυρίαρχο κράτος για την παύση πληρωμών αν θέλει να βάλει τα συμφέροντα της κοινωνίας πάνω από τα συμφέροντα των τραπεζιτών.