Συμφωνία – κόλαφος για τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα

Ήττα κατά κράτος δέχθηκε η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρήσει να αμβλύνει τις απαιτήσεις των δανειστών μέσω των διαπραγματεύσεων. Ο «λευκός καπνός» που βγήκε κατά τον Ευκλ. Τσακαλώτο από το Χίλτον τις πρώτες πρωινές ώρες ήταν από την καύση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που θα αποτεφρώνονται επί χρόνια, ακόμη και μετά τη λήξη του τρέχοντος χρηματοδοτικού προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018. Ένα νέο μνημόνιο χωρίς λεφτά υπέγραψαν ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ….

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όπως έχει συμβεί ξανά και ξανά από το 2010 η συμφωνία έκλεισε με την κυβέρνηση να αποδέχεται όλους μα όλους τους όρους των δανειστών. Και τώρα, 15 μήνες μετά τον Φεβρουάριο του 2016 οπότε έπρεπε να είχε κλείσει επισήμως η αξιολόγηση, η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει την ήττα της και να χρυσώσει το χάπι με κάποιες ανούσιες υποσχέσεις για το χρέος και τα περίφημα αντίμετρα. Πρόκειται για επιχείρηση συγκάλυψης ενός νέου βαθιά αντιλαϊκού πακέτου μέτρων, που διαψεύδει τις αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι δεν θα έρθουν νέα μέτρα. Τελευταία φορά που ακούστηκε ήταν μετά το αντιλαϊκό πακέτο μέτρων που ψηφίστηκε τον Μάιο του 2016 για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου και πιο πρόσφατα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που δήλωνε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 25 Ιανουαρίου 2017 ότι η κυβέρνησή του δε θα νομοθετήσει μέτρα για μετά το 2018… (Εδώ η συνέντευξη) Όπως πάντα …τέρας συνέπειας ο πρωθυπουργός!

Τα νέα, 50 στον αριθμό, προαπαιτούμενα μέτρα (αντίθετα με τα αντίμετρα για την εφαρμογή των οποίων θα αποφασίσει το ΔΝΤ και τις κενές περιεχομένου υποσχέσεις για το χρέος) είναι ήδη εδώ και τις επόμενες ημέρες, στις 15 Μαΐου για την ακρίβεια, θα μπουν στη Βουλή για να ψηφισθούν από τους πάντα πρόθυμους και έτοιμους για όλα βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Η διαδικασία δε θα είναι, όπως πάντα από το 2010, εξπρές  για να μη προλάβει κανείς να διαβάσει κι έτσι να μην αντιδράσει.

Σε αδρές γραμμές και με βάση δημοσιεύματα, χωρίς δηλαδή ακόμη να έχουμε δει το κείμενο της συμφωνίας και το σχέδιο νόμου που με βεβαιότητα θα κρύβουν «διαμάντια», κυβέρνηση και δανειστές χτυπούν σε 5 μέτωπα: μείωση συντάξεων, αύξηση φορολογίας, μείωση κοινωνικών δαπανών, πλήγμα σε εργασιακά και ιδιωτικοποιήσεις. Μεταξύ άλλων λοιπόν η νέα, άθλια συμφωνία περιλαμβάνει:

Νέα μείωση συντάξεων

Στο στόχαστρο (κι ως όρο για τη χορήγηση της δόσης ύψους 7 δισ. ευρώ που θα επιτρέψει την απρόσκοπτη πληρωμή δανειακών υποχρεώσεων ύψους 7,4 δισ. ευρώ που λήγουν τον Ιούλιο) για μια ακόμη φορά τίθενται περίπου 900.000 συνταξιούχοι που παίρνουν κύρια σύνταξη μεγαλύτερη των 700 ευρώ. Η μεσοσταθμική μείωση που θα δεχθούν είναι περίπου 9% και θα φτάσει ακόμη και 18% (σε κύριες και επικουρικές συντάξεις). Κι όλα αυτά για να πληρωθεί το δημόσιο χρέος…

Μείωση αφορολόγητου

Όσοι ήλπιζαν να παραιτηθεί ο αρμόδιος υπουργός υλοποιώντας παλιότερη δήλωσή του, για την περίπτωση που θα μειωθεί το αφορολόγητο, θα περιμένουν πολύ ακόμη…

Στη συμφωνία περιλαμβάνεται η μείωση του αφορολόγητου από 8.636 ευρώ σε 5.681 που θα τεθεί σε ισχύ από 1/1/2020 ή από 1/1/2019 αν δεν υλοποιηθούν οι στόχοι. Η δραστική μείωση του αφορολόγητου που θα πλήξει ακόμη και τους μικροσυνταξιούχους των 474 ευρώ θα προκαλέσει μια μέση επιβάρυνση άνω των 600 ευρώ. Επομένως, 1 σύνταξη το χρόνο θα αφαιρείται και θα πηγαίνει στα δημόσια ταμεία καθ’ υπόδειξη των πιστωτών και κατ’ αποδοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΝΕΛ, έτσι ώστε να εξοικονομούνται 1,8 δισ. ευρώ ετησίως. Ιερός σκοπός… Να βγουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να το πουν στις λαϊκές αγορές και στις ουρές των τραπεζών να εισπράξουν το θαυμασμό του κόσμου…

Μείωση κοινωνικών δαπανών

Επειδή δεν έφτανε η μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου για να επιτευχθούν τα αναγκαία πλεονάσματα Τσακαλώτος και δανειστές συμφώνησαν σε περικοπές των επιδομάτων ανεργίας (από το «εξωφρενικό» ποσό των 360 ευρώ), τέκνων, φτώχειας, φυσικών καταστροφών, ακόμη και του επιδόματος θέρμανσης., ακόμη και της έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες. Τέτοιος οίστρος περικοπών θα τον ζήλευε ακόμη κι η Θάτσερ!

Πλήγμα στις εργασιακές σχέσεις

Με τη νέα συμφωνία απορρυθμίζεται παραπέρα η αγορά εργασίας, προς διάψευση της κυβέρνησης που δηλώνει ότι δεν υποχώρησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ για απελευθέρωση των απολύσεων. Με βάση όσα συμφωνήθηκαν σε τεχνικό επίπεδο θα καταργηθεί η υπουργική απόφαση που απαιτείτο μέχρι τώρα για την έγκριση των ομαδικών απολύσεων. Στη θέση της θα εφαρμοστεί ένα σύστημα προειδοποίησης (;). Επίσης με τη συμφωνία καταργείται το υπουργικό βέτο στις ομαδικές απολύσεις. Η κυβέρνηση επομένως δεν άφησε ανέγγιχτο το ισχύον σύστημα. Επίσης απέτυχε να επαναφέρει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες παραμένουν απαγορευμένες μέχρι τη λήξη του προγράμματος…

Η κυβέρνηση υποχώρησε και στο ζήτημα των κυριακάτικων αργιών. Στο εξής τα εμπορικά θα μένουν ανοιχτά γύρω στις 30 Κυριακές ετησίως, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Δημήτρης Παπαδημητρίου κι έφτασε μάλιστα στο σημείο να το χαρακτηρίσει ως μέτρο εκσυγχρονισμού. Εξ ίσου αρνητικό είναι πώς το μέτρο θα εφαρμοσθεί σε Αθήνα, Πειραιάς και μέχρι το Σούνιο με το πρόσχημα ότι είναι τουριστικές περιοχές κι επίσης πέριξ του αεροδρομίου, ευνοώντας τα πολυκαταστήματα που βρίσκονται εκεί. Ανάλογη δήλωση είχε κάνει στο παρελθόν κι ο τότε υπουργός Ανάπτυξης, Γ. Σταθάκης. Ας μην πουν επομένως ότι σύρθηκαν σε αυτή την απόφαση… Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει της οποίας έχει κριθεί αντισυνταγματικό το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων πάνω από 8 Κυριακές ετησίως.

Πλήγμα στην απασχόληση θα σημάνει και το πλαφόν που εισάγεται στον αριθμό των συμβασιούχων του δημοσίου. Ο αριθμός τους πρέπει να μειωθεί από 49.448 τον 12/2016 σε 49.104 τον 12/2017 και σε 48.420 τον 12/2019.

Ακόμη περισσότερα ξεπουλήματα

Τέλος, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος θα αποβεί και η πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2018, όπως και η επανέναρξη της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του 66% της ΔΕΣΦΑ.

Η παράδοση στους ιδιώτες των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ θα υλοποιηθεί στο πλαίσιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2016 και επανέφερε αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, βάσει των οποίων η ΔΕΗ έπρεπε να κοντύνει και στο όνομα του ανταγωνισμού να μπουν στην αγορά κι άλλοι παίκτες.

Σε όφελος των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων θα λειτουργήσει και η πώληση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων εκτός φαρμακείων. Είναι ένα γνήσια νεοφιλελεύθερο μέτρο που το είχε προτείνει ο ΟΟΣΑ και μετά από πολλές αναβολές υιοθετείται…

Δραματικές συνέπειες

Η υλοποίηση των παραπάνω μέτρων δε θα δώσει ώθηση στις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελλάδας, όπως μονότονα επαναλαμβάνουν οι κυβερνητικοί κάνοντας με θέρμη τα στοιχειά …στιχάκια. Το αποτέλεσμα θα είναι επιζήμιο όπως επιζήμιες ήταν οι επιπτώσεις και από την ψήφιση των 200 μεταρρυθμίσεων εκ μέρους της κυβέρνησης Τσίπρα από το καλοκαίρι του 2015, σύμφωνα με όσα έγραψε στο προσωπικό του μπλογκ ο επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, επαινώντας την κυβέρνηση για την υποταγή της.

Η ψήφιση της νέας συμφωνίας από τη Βουλή που θα ανοίξει το δρόμο για να συζητηθεί στο Γιούρογκρουπ στις 22 Μαΐου και να δοθεί έτσι ντο πράσινο φως που θα επιτρέψει την εκταμίευση της δόσης, θα οδηγήσει τον ελληνικό λαό σε μεγαλύτερη εξαθλίωση. Η ακραία φτώχεια, που ήδη πλήττει 1,5 εκ. άτομα ή το 13,6% της κοινωνίας από 2,2% το 2009 και 8,9% το 2011, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ (εδώ ολόκληρη) θα χτυπήσει κόκκινο.

Γι’ αυτό το λόγο δεν πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή!

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kommon

 

Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ …συνέτριψε για μια ακόμη φορά τον Σόιμπλε

Αν κάποιος περίμενε να καταλάβει από την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ που διεξήχθη την Κυριακή 9 Απριλίου 2017 τι αποφασίσθηκε στη σύνοδο του Γιούρογκρουπ στην πρωτεύουσα της Μάλτας μόνο σαμπάνιες δε θα άνοιγε για τη νέα …ήττα που υπέστησαν οι δανειστές.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι διατυπώσεις που περιέχονται στην Πολιτική Απόφαση (δες εδώ) ισοδυναμούν με συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Σταχυολογούμε δύο μόνο από τα μαργαριτάρια που περιέχονται, με τα οποία επιχειρήθηκε να συγκαλυφθεί η ταπεινωτική υποχώρηση της κυβέρνησης στη Βαλέτα: «Ολοκλήρωση του προγράμματος και έξοδος από επιτροπεία», «η συμφωνία δεν περιλαμβάνει επιπλέον δημοσιονομική προσαρμογή» και πολλά άλλα.

Στον αντίποδα της προσπάθειας εξωραϊσμού της κατάστασης η συμφωνία της Μάλτας είναι ζημιογόνα για τα λαϊκά συμφέροντα και προάγγελος νέας φτώχειας, όπως κάθε άλλη συμφωνία από το 2010 και μετά, για πέντε λόγους:

Νέα μέτρα ύψους 3,6 δισ. τουλάχιστον

Πρώτο, περιλαμβάνει επιπλέον μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, ύψους 1% του ΑΕΠ (δηλ. 1,8 δισ. ευρώ) για το 2019 που θα αφορούν μειώσεις στις συντάξεις κι άλλο 1% του ΑΕΠ (1,8 δισ. ευρώ) για το 2020 που θα αφορούν μεγάλη μείωση του αφορολόγητου, από τα 8.636 που είναι μέχρι σήμερα για τους άγαμους.  Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2018 το ίδιο του ΔΝΤ (ο «κακός» της παρέας) θα εξετάσει μην τυχόν κι είναι απαραίτητο τα μέτρα του 2020 να εφαρμοστούν το 2019.

Δεύτερο, δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί η ημερομηνία επιστροφής των εκπροσώπων των δανειστών στην Αθήνα, που μάλλον παραπέμπεται για μετά την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ που θα διεξαχθεί από 20 ως 23 Απριλίου 2017. Γεγονός που αφήνει ανοικτές όλες τις ημερομηνίες για το κλείσιμο της αξιολόγησης χωρίς να αποκλείεται να φτάσουμε τον Ιούλιο οπότε λήγουν ομόλογα ύψους 6 δισ. ευρώ (17 Ιουλίου 2 δισ. σε ιδιώτες και 20 Ιουλίου 4 δισ. σε ΕΚΤ και εθνικές κεντρικές τράπεζες).

Τρίτο, δεν προβλέπεται ούτε καν η άμεση εφαρμογή του (κενού περιεχομένου) μεσοπρόθεσμου πακέτου για την ελάφρυνση του χρέους, το οποίο συμφωνήθηκε στο Γιούρογκρουπ του Μαΐου του 2016. Εκπρόσωπος του γερμανού υπουργού Οικονομικών, Β. Σόιμπλε, ξεκαθάρισε τη Δευτέρα 10 Απριλίου, δηλαδή μια μέρα μετά τα όσα δήλωσε στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ ο πρωθυπουργός, ότι πρώτα θα ψηφιστούν τα μέτρα στη Βουλή και μετά θα εξεταστεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Το ίδιο είχε δηλώσει κι ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, Τζέρι Ράις, την Πέμπτη 6 Απριλίου…

Επιπλέον δεν αποκλείεται ακόμη κι αυτά τα μεσοπρόθεσμα μέτρα να δίνονται με …δόσεις. Να εγκρίνονται δηλαδή εάν κι εφ’ όσον ψηφίζονται συγκεκριμένα αντιλαϊκά μέτρα από τη Βουλή. Να λειτουργούν επομένως σαν καρότο, παρότι οι επιπτώσεις τους στο ύψος του χρέους είναι αδιάφορες…

Τέταρτο, η συμφωνία για δημοσιονομικά πλεονάσματα ύψους 3,5% για 5 χρόνια μετά το 2018 σημαίνει πως ούτε το πρόγραμμα ούτε η επιτροπεία τελειώνει τον Ιούλιο του 2018. ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δέχτηκαν από τώρα την επέκταση χειρότερων Μνημονιακών όρων για την επομένη της λήξης του προγράμματος χωρίς μάλιστα να υπάρχει πρόβλεψη για το πώς θα καλυφθούν τότε οι δανειακές ανάγκες της χώρας, δεδομένου ότι άνετα προεξοφλείται από τώρα πώς θα είναι αδύνατο να καλυφθούν με πρόσβαση στις αγορές.

Μοίρασμα της φτώχειας

Πέμπτο και τελευταίο, η κυβέρνηση επικαλείται ως επιτυχία της το περιθώριο άσκησης κοινωνικής πολιτικής που θα δημιουργηθεί σε περίπτωση υπέρβασης του στόχου δημοσιονομικού πλεονάσματος ύψους 3,5%. Μεγαλύτερη πολιτική απάτη δεν υπάρχει! Στην ουσία η κυβέρνηση διατείνεται πώς αν το πλεόνασμα φτάσει στο 3,6% του ΑΕΠ, τότε θα δοθεί για συσσίτια στα σχολεία το 0,1% του ΑΕΠ. Αν το πλεόνασμα φτάσει το 3,7% τότε θα δοθεί το 0,2%, κοκ. Κατ’ αρχήν να διευκρινίσουμε πώς δεν υπήρχε καν η ανάγκη νομοθέτησης αυτής της δυνατότητας. Ήταν δεδομένο πώς επιτρεπόταν  να χρησιμοποιήσει κατά βούληση η κυβέρνηση το παραπάνω ποσό.

Στην πράξη ωστόσο ακόμη και σε εκείνη την υποθετική και ακραία περίπτωση που το πλεόνασμα φτάσει το 7%, οπότε θα δώσει για κοινωνική πολιτική το μισό του πλεονάσματος, δηλαδή το 3,5%, τι θα έχει συμβεί; Θα έχει χρηματοδοτήσει από την μείωση του αφορολόγητου και την περικοπή των συντάξεων τα συσσίτια στα σχολεία. Δηλαδή, θα πεινάει ο συνταξιούχος για μην λιποθυμάει από την πείνα ο μαθητής. Αυτή είναι η κοινωνική πολιτική στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ…

Η κυβέρνηση πιστεύει ότι η ανακοίνωση εκ μέρους της Γιούροστατ στις 24 Απριλίου του υψηλού σχετικά πλεονάσματος θα λειτουργήσει σαν κυματοθραύστης απέναντι στις πιέσεις για επιπλέον μέτρα. Φρούδες ελπίδες! Να υπενθυμίσουμε ότι και πέρυσι η κυβέρνηση στα ίδια πελάγη ευτυχίας έπλεε για να τρέχει τον Μάιο να ψηφίζει νύχτα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα…

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή προοπτική μοναδική λύση παραμένει η άμεση παύση πληρωμών επί του δημόσιου χρέους κι η έξοδος από ευρώ κι ΕΕ στο πλαίσιο μιας πολιτικής ρήξης!

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kommon στις 10 Απριλίου 2017

Φορολογική λεηλασία και ύφεση φέρνει το κλείσιμο της αξιολόγησης

Greece's Prime Minister Alexis Tsipras, right, and Finance Minister Euclid Tsakalotos attend a parliament meeting in Athens, Thursday, July 16, 2015. Greece's Parliament has approved an austerity bill demanded by bailout creditors, despite a significant level of dissent from the governing leftist Syriza party. The bill to impose sweeping tax hikes and spending cuts was approved with the support of three pro-European opposition parties. (AP Photo/Thanassis Stavrakis)

Με το βλέμμα στραμμένο στις 22 Απριλίου οπότε συνεδριάζει το συμβούλιο υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης ξεκινά αύριο Δευτέρα 4 Απριλίου ο νέος γύρος διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές. Η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να επιβάλει ένα νέο γύρω αντιλαϊκών μέτρων (με τα σημαντικότερα να έχουν ήδη οριστικοποιηθεί) με απώτερο στόχο το 2018 να εμφανίσει πλεονασματικό προϋπολογισμό και άμεσο στόχο να κλείσει όπως – όπως η αξιολόγηση, που θα επιτρέψει την εκταμίευση των χρημάτων που απαιτούνται για την πληρωμή των δόσεων του χρέους. Στόχος των πιστωτών και των πρόθυμων συνεργατών τους εντός είναι όλα να έχουν κλείσει στις επόμενες τρεις εβδομάδες!

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Τα νέα μέτρα θα αυξήσουν τη φτώχεια μεταξύ των χαμηλών εισοδημάτων κι όσων εξακολουθούν να εργάζονται και δεν πρόκειται να πλήξουν αποκλειστικά και μόνο τα υψηλά εισοδήματα όπως διαδίδουν οι ΣΥΡΙΖΑίοι προσπαθώντας να εξαπατήσουν τους ψηφοφόρους τους και την κοινωνία. Είναι ενδεικτική η πηγή προέλευσης των νέων επιβαρύνσεων ύψους 3% του ΑΕΠ ή 5,4 δισ. ευρώ, καθώς το 1% θα επέλθει από έμμεσους φόρους, 1% από την άμεση φορολογία και 1% από το ασφαλιστικό σύστημα. Νέοι έμμεσοι φόροι θεωρείται βέβαιο ότι θα επιβληθούν στα καύσιμα, παρότι η Ελλάδα έχει μια από τις βαρύτερες φορολογίες καυσίμων σε όλη την Ευρώπη, στην κινητή τηλεφωνία και τη συνδρομητική τηλεόραση, χωρίς να αποκλείεται να αυξηθεί κι ο χαμηλός φορολογικός συντελεστής που επιβαρύνει βιβλία κι εφημερίδες. Στο μέτωπο των άμεσων φόρων οι επιβαρύνσεις με την κλίμακα φορολόγησης θα ξεκινήσουν απ’ όσους έχουν ετήσιο εισόδημα άνω των 20.000 ευρώ, που απ’ ότι φαίνεται αποτελούν τα προνομιούχα στρώματα, σύμφωνα με ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Μόνιμη δε, θα γίνει και η έκτακτη κατά τ’ άλλα εισφορά αλληλεγγύης. Σε ό,τι αφορά το ασφαλιστικό με βάση δηλώσεις του υπουργού Οικονομίας, Γ. Σταθάκη, στο πλαίσιο τηλεοπτικής του συνέντευξης τα 2/3 θα έρθουν από αύξηση εισφορών και το 1/3 από περικοπές σε συνταξιούχους που χαρακτηρίζονται ρετιρέ, ανεξαρτήτως των πολύ υψηλών εισφορών που επί δεκαετίες κατέβαλλαν.

Τα νέα μέτρα είναι σίγουρο ότι θα καταφέρουν ένα συντριπτικό πλήγμα στην οικονομία, πέραν των συνεπειών που θα έχουν στην τσέπη των πολλών. Αντίθετα με τις κυβερνητικές υποσχέσεις ότι το πέρας της αξιολόγησης θα σηματοδοτήσει την έναρξη ενός κύκλου ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, η αλήθεια είναι πως το πέρας της αξιολόγησης θα σηματοδοτήσει ένα νέο κύκλος ύφεσης! Τα 5,4 δισ. ευρώ είναι πόροι που θα αφαιρεθούν από την αγορά για να ταΐσουν τους πιστωτές. Δηλαδή ακόμη και μία πιθανότητα να υπήρχε να ξεπεραστεί η χρόνια και βαθιά ύφεση της οικονομίας τους επόμενους μήνες τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φέρνουν η ξεφτιλισμένη Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και τα εθνίκια του καμένου θα αποτελέσουν το τελευταίο καρφί στο φέρετρό της, μιας και πρόκειται για εξ ορισμού υφεσιακά, αντιαναπτυξιακά μέτρα. Τα μέτρα που ψηφίζουν τώρα Τσίπρας – Τσακαλώτος είναι ακριβώς ίδιας ποιότητας με τα μέτρα που ψήφιζαν Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου το 2010 – 2011 και Σαμαράς – Χαρδούβελης το 2012, προκαλώντας την οργή των ΣΥΡΙΖΑίων, που τώρα μετατρέπονται σε χρυσή εφεδρεία της χρεοκρατίας. Το μόνο που διαφέρει είναι το περιτύλιγμα, που από πράσινο έγινε μπλε και τώρα ροζ…

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ αποτελούν κακέκτυπο του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και στην υποτέλεια, πέραν της ταξικής πολιτικής που εφαρμόζουν. Η παράδοση των κλειδιών στους πιστωτές στους πιο νευραλγικούς τομείς της οικονομίας είναι εξ ίσου ταπεινωτική με την επιλογή του ευρωλιγούρη υπουργού μπαλτά να ορίσει έναν Βέλγο διευθυντή του ελληνικού Φεστιβάλ, που έσπευσε να αφιερώσει το φετινό φεστιβάλ στον πολιτισμό της χώρας του, το Βέλγιο, αφού δήλωσε ότι δεν γνωρίζει και πολλά πράγματα από το σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό! Στο σχεδιασμό των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων στη φορολογία για παράδειγμα τον πρώτο λόγο στο υπουργείο Οικονομικών έχουν Άγγλοι ειδικοί, που προφανώς ήρθαν για να μεταφέρουν στην διψασμένη να μάθει και να εφαρμόσει «πρώτη φορά Αριστερά» τα θατσερικά κατορθώματα. Να χαίρονται τους μέντορές τους! Ενώ, τη δομή του νέου υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων, που θα δώσει τα πάντα στους ιδιώτες, τη σχεδιάζουν Γάλλοι που θα έχουν ήδη καπαρώσει και τα φιλέτα της δημόσιας περιουσίας, εγκαινιάζοντας ένα νέο γύρο λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας και αρπαχτής.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα Πριν στις 3 Απριλίου 2016

Τριγμούς προκαλούν στην κυβέρνηση οι λαϊκές αντιδράσεις (Πριν, 14.7.2013)

beniΑυξάνεται καθημερινά η γκρίνια στο εσωτερικό ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Με τον τρόπο που του άξιζε, δηλαδή με μαζικές κινητοποιήσεις και έντονες αποδοκιμασίες, υποδέχθηκαν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη χιλιάδες εργαζόμενοι κι επαγγελματίες. Ως αποτέλεσμα η προσπάθειά του να κάνει μια καλή αρχή μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό με την επίσκεψη σε μια περιφέρεια που ανέκαθεν θεωρούταν προπύργιο του ΠΑΣΟΚ τού γύρισε μπούμερανγκ, αποκαλύπτοντας την θέση άμυνας στην οποία βρίσκεται η κυβέρνηση μετά την κατάθεση του μίνι μνημονίου. Το χουνέρι ωστόσο του Βαγγέλη Βενιζέλου σηματοδότησε και κάτι ακόμη: το τέλος του μουδιάσματος που ακολούθησε τις διπλές εκλογές του 2012, όταν ο σχηματισμός κυβέρνησης από τον Αντώνη Σαμαρά σήμανε και μια προσωρινή διακοπή των εργατικών αγώνων ενάντια στα Μνημόνια. Πλέον, η στάση αναμονής ανήκει οριστικά στο παρελθόν, κι αυτό το 15ήμερο, όπως ξεκίνησε με την απεργία των εργαζομένων στους δήμους την Τρίτη 9 Ιουλίου και θα συνεχιστεί με την γενική απεργία της Τρίτης 16 Ιουλίου, όταν το νομοσχέδιο έκτρωμα εισέρχεται στη Βουλή και την μαζική κινητοποίηση ενάντια στην επίσκεψη του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την Πέμπτη 18 Ιουλίου, μπορεί να σημάνει την αρχή του τέλους της κυβέρνησης Α. Σαμαρά.

Αβεβαιότητα και κίνδυνο να ανακοινωθούν νέα μέτρα το φθινόπωρο προκαλεί το χρηματοδοτικό κενό

Καθοριστικό ρόλο στο πλήγμα που δέχτηκε η κυβέρνηση και στην αμφισβήτησή της από την κοινωνία διαδραμάτισε η ψυχρολουσία από το συμβούλιο υπουργών Οικονομικών την Δευτέρα 8 Ιουλίου. Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση της Τρόικας που διαψεύδοντας το κλίμα εφησυχασμού που καλλιεργούσε η κυβέρνηση με τα φιλικά της ΜΜΕ ανέφερε πως «οι προοπτικές παραμένουν αβέβαιες» κι ότι «η εφαρμογή του προγράμματος καθυστερεί». Κατά συνέπεια η υποταγή στην Γερμανία δεν περιορίζει τις απαιτήσεις της, απλώς τις διευρύνει, διαπίστωσε με τη σειρά του κι ο Σαμαράς, που θεωρούς δυνατό του σημείο την υποτέλειά του. Μάρτυρας της αποχαλίνωσης των Γερμανών η απόφαση του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών να δώσουν την αναμενόμενη δόση των 8,1 δισ. ευρώ σε δόσεις, δηλαδή τμηματικά, και υπό τον όρο να ψηφίζονται κάθε φορά τα προαπαιτούμενα μέτρα από την Βουλή. Στο πλαίσιο αυτής της απόφασης άμεσα, δηλαδή εντός του Ιουλίου, θα δοθούν 4 δισ. ευρώ κι αφού πρώτα η Βουλή ψηφίσει στις 19 Ιουλίου το μίνι Μνημόνιο με τα δρακόντεια μέτρα που περιλαμβάνει ενώ μέχρι τον Οκτώβριο θα έχουν δοθεί συνολικά 6,8 δισ. ευρώ.

Από κει και πέρα ωστόσο είναι άγνωστο το τι θα γίνει δεδομένου ότι η ολοκλήρωση των γερμανικών εκλογών, τον Σεπτέμβριο του 2012, θα τερματίσει την περίοδο χαλαρότητας που διανύουμε με πρωτοβουλία της Γερμανίας, θέτοντας σε κίνηση πιο δυναμικά σενάρια για την τύχη του ελληνικού δημόσιου χρέους. Άμεσα δε θα απαιτηθούν λύσεις για το χρηματοδοτικό κενό που υφίσταται, η επίλυση του οποίου θεωρείται προαπαιτούμενο κάθε άλλου σχεδίου. Το ύψος του χρηματοδοτικού ανέρχεται σε 3 δισ. ευρώ για το 2013–2014 και σε 7 περίπου δισ. ευρώ για την επόμενη διετία, 2015-2016. Μια γεύση του πήραμε από τον απολογισμό των εσόδων το πρώτο εξάμηνο του έτους, όπως παρουσιάστηκε την εβδομάδα που πέρασε. Με βάση στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, η μαύρη τρύπα στο μέτωπο των εσόδων έφθασε τα 1,6 δισ. ευρώ. Αν δε συνυπολογίσουμε πως οι επιστροφές φόρων είναι χαμηλότερες κατά 684 εκ. ευρώ τότε οι αστοχίες ανέρχονται σε 2,2 δισ. ευρώ. Το πραγματικό κενό γιγαντώνεται αν επίσης λάβουμε υπ’ όψη μας ότι οι πρωτογενείς δαπάνες κι οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων υπολείπονται των στόχων κατά 2 και 1 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Κατά συνέπεια για να εμφανιστεί πρωτογενές πλεόνασμα στο τέλος του 2013 θα απαιτηθούν πολλά …μαγειρέματα. Τα πραγματικά ωστόσο κενά θα συνεχίσουν να υπάρχουν απαιτώντας πολύ πιθανά την ψήφιση ενός νέου Μνημονίου που θα περιλαμβάνει δρακόντειες περικοπές κοινωνικών δαπανών. Το ενδεχόμενο αυτό άφησε ανοιχτό ακόμη κι ο αρμόδιος υπουργός, Γ. Στουρνάρας μιλώντας στον Σκάι όπου τόνισε ότι «για το 2014 το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα. Δεν γνωρίζουμε τώρα τι θα γίνει το 2015 και 2016»…

Η αβεβαιότητα υπογραμμίζεται κι από τα ερωτηματικά που θέτει ο διεθνής Τύπος, (μεταφέροντας προφανώς συζητήσεις σε κέντρα του ιμπεριαλισμού) για την τύχη του ελληνικού προγράμματος, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο εκτροχιασμού. Προοπτική που δεν μοιάζει καθόλου μακρινή να σταθμίσουμε την επιδείνωση των οικονομικών προβλέψεων. Για παράδειγμα, ενώ για το 2014 η κυβέρνηση πρόβλεπε ότι θα τερματιστεί, επιτέλους, η συρρίκνωση του ΑΕΠ και θα επέλθει σταθεροποίηση, νεώτερη πρόβλεψη του Εκόνομιστ κάνει λόγο για περαιτέρω πτώση του ΑΕΠ κατά 2%!

Αυτό ακριβώς το ασταθές έδαφος, που μετατρέπει τη θεωρία του success story στο πιο σύντομο ανέκδοτο, και το οποίο θα ανάγει σε καθημερινή υπόθεση το επόμενο διάστημα πολλούς ακόμη «ξαφνικούς θανάτους» ανάλογους της ΕΡΤ, της δημοτικής αστυνομίας και των σχολικών φυλάκων, πυροδότησε και το κλίμα γκρίνιας μεταξύ των κυβερνητικών βουλευτών, την προηγούμενη εβδομάδα. Μέχρι κι ο Πάρις Κουκουλόπουλος, που είναι πιο δεδομένος κι απ’ τον Φούχτελ, χαρακτήρισε «ορισμό του γονατογραφήματος» το υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο. Η απόφαση δε της κυβέρνησης να μην μπει το νομοσχέδιο στη Βουλή για ψήφιση με την διαδικασία του κατεπείγοντος και την μορφή του ενός άρθρου, όπως δηλαδή έκανε ως τώρα, και με απώτερο στόχο να ελέγξει τον κομματικό πατριωτισμό και την αφοσίωση των βουλευτών δοκιμάζει σε κάθε περίπτωση τα αντανακλαστικά και ήδη χαρακτηρίζεται από το Μαξίμου ως λάθος. Ο κίνδυνος δηλαδή που διατρέχουν οι Νεοδημοκράτες κατά πρώτο λόγο βουλευτές είναι να έχουν την τύχη του Βενιζέλου στην Κρήτη κάθε φορά που θα έρχονται σε επαφή με κόσμο. Γι’ αυτό το λόγο και πληθαίνουν οι εισηγήσεις προς Σαμαρά και Βενιζέλο να θέσουν θέμα κομματικής πειθαρχίας στην κρίσιμη ψηφοφορία, δηλώνοντας μάλιστα ότι η υπερψήφιση του μίνι Μνημονίου επέχει θέση ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Η μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις και τις απεργίες της επόμενης εβδομάδας μπορούν να οξύνουν αυτές τις αντιθέσεις. Επίσης να αποτελέσουν ένα καλό μάθημα για την κυβέρνηση και την Τρόικα και μια σπουδαία αρχή για το τέλος της κυβέρνησης…

Ξερονήσια λιτότητας, επίγειοι παράδεισοι κερδών (Unfollow, #10, Οκτώβριος 2012)

Μικρή ανάπαυλα ή την ηρεμία πριν την θύελλα θα θυμίζει σε λίγο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τον σχηματισμό της κυβέρνησης Α. Σαμαρά και για την ακρίβεια από την αρχή του καλοκαιριού όταν, πράγματι, άλλαξε το κλίμα στις αγορές και η συμπεριφορά των Ευρωπαίων απέναντι στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση εμφανίζει αυτή την μεταβολή ως επιβράβευση των προσπαθειών της και δείγμα του ότι οι «κόποι πιάνουν τόπο», επιχειρώντας έτσι να υποστηρίξει και το νέο αντιλαϊκό πακέτο των 11,8 δισ. ευρώ. Ένα σύνολο μέτρων που θα βαθύνει τη φτώχεια και την απόγνωση στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα καθώς είναι μονομερώς προσανατολισμένο προς τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τα μεσαία στρώματα απ’ όπου θα προέλθει τουλάχιστον το 80% των χρημάτων.

Από την άλλη οι επιχειρήσεις θα δουν την θέση τους να βελτιώνεται. Η αναμενόμενη μείωση των εργοδοτικών εισφορών θα βάλει στα ταμεία τους 2,5 δισ. ευρώ, την ίδια ώρα που τα ασφαλιστικά ταμεία ψυχορραγούν λόγω της αύξησης της ανεργίας (στο 24,4% τον Ιούνιο του 2012 από 7,4% πριν τρία χρόνια) και της γενικευμένης παρακράτησης των εισφορών από τις επιχειρήσεις – μικρές και μεγάλες. Χωρίς τέλος είναι και οι διευκολύνσεις που γίνονται κάτω από το τραπέζι, κι οποίες ούτε εύκολο είναι να ποσοτικοποιηθούν, ούτε ορατή η στόχευσή τους δια γυμνού οφθαλμού. Όπως συμβαίνει για παράδειγμα με το επάγγελμα του περιπτερά, το οποίο «απελευθερώνεται». Στην πράξη παραδίδεται μέρος του τζίρου τους στα σούπερ μάρκετ, που θα μπορούν να πουλούν για παράδειγμα τσιγάρα, κι επίσης σε εμπόρους ή βιομηχάνους κάθε κλάδου (από εκδότες μέχρι παρασκευαστές αναψυκτικών κι εισαγωγείς τσίχλας) οι οποίοι θα μπορούν να στήνουν τα δικά τους περίπτερα, με τους δικούς τους υπαλλήλους στη Σταδίου και την Πανεπιστημίου για όσο καιρό θέλουν και με ό,τι εμπόρευμα επιλέγουν. Οι πακτωλοί όμως θα έρθουν από τις ιδιωτικοποιήσεις. Παλιά και νέα τζάκια του επιχειρηματικού κόσμου, θαλασσοπόροι και στεριανοί σπεύδουν ασθμαίνοντας να «σώσουν» κι αυτοί την Ελλάδα από την …χρεοκοπία. Που θα ξαναβρούν τέτοια ευκαιρία, να βάλουν στην τσέπη με τόσο εύκολο τρόπο τόσο άφθονο χρήμα; Η περίπτωση των νησιών είναι η πιο κραυγαλέα. Οι επίδοξοι επενδυτές θα δημιουργήσουν μικρούς φορολογικούς παραδείσους και θύλακες παρανομίας στα εκατοντάδες νησιά που θα ξεπουληθούν κι ας δηλώνει η κυβέρνηση ότι πρόκειται για μίσθωση 40 ή 50 ετών κι όχι για οριστική μεταβίβαση. Ποια λιμενική αρχή θα ελέγχει τα πολυτελή σκάφη που θα μπαινοβγαίνουν στους μίνι παραδείσους που θα κατασκευάσουν όσοι αγοράσουν αυτές τις βραχονησίδες; Το λαθρεμπόριο, η διακίνηση ναρκωτικών, όπλων και η πορνεία θα γνωρίσουν δόξες! Κι οι ελληνικές θάλασσες θα γεμίσουν υπερπολυτελή πειρατικά σκάφη, αυτά που προκαλούν δέος στους ανήξερους κι εμετό σε όσους μπορούν να φανταστούν τα ντιλ που κλείνονται στα σαλόνια τους. Όλοι δε εμείς θα γίνουμε ξένοι στον ίδιο μας τον τόπο που θα έχει μεταμορφωθεί σε παραθαλάσσιο Κόσσοβο, απέραντο ξερονήσι λιτότητας…

Κατά συνέπεια τα νέα μέτρα ύψους 11,8 δισ. ευρώ δεν μας θίγουν όλους το ίδιο! Θα βυθίσουν στη φτώχεια την πλειοψηφία, όπως ακριβώς συνέβη και με τα υπόλοιπα μέτρα που έχουν εφαρμοστεί από το 2010 ύψους 49 δισ. ευρώ, αντιστοιχώντας στο 22,6% του ΑΕΠ (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα 11,8 δισ.), κατ’ ομολογία του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα στις 19 Σεπτέμβρη, και θα προσφέρουν για μια ακόμη φορά ζεστό χρήμα σε μια μειοψηφία. Την ίδια μειοψηφία που ωφελήθηκε τα μέγιστα αυτή την δραματική διετία. Η πρωτοφανής σε μέγεθος μετακίληση κοινωνικού φορτίου αποκαλύφθηκε και με μια ακόμη αφορμή: την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ελληνικών ομολόγων. Τα στοιχεία που κατέθεσε το υπουργείο Οικονομικών απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ, Προκόπη Παυλόπουλου, επιβεβαίωσαν τα χειρότερα: Η επιχείρηση διάσωσης της Ελλάδας στην πραγματικότητα ήταν μια συγκαλυμμένη επιχείρηση διάσωσης των ξένων τραπεζών. Οι Γαλλογερμανοί έσωσαν τις τράπεζες τους, με άλλα λόγια, στέλνοντας τον λογαριασμό στους έλληνες πολίτες. Προς επίρρωση τα ακόλουθα: Ενώ στις 31 Δεκεμβρίου 2009 (τρεις μήνες αφότου είχε κερδίσει τις εκλογές ο Παπανδρέου) οι ξένες τράπεζες κατείχαν ελληνικά ομόλογα ύψους 141,5 δισ. ευρώ, έναν χρόνο μετά, στις 31 Δεκεμβρίου 2010, στα χαρτοφυλάκιά τους είχαν απομείνει ελληνικά ομόλογα 45,9 δισ. ευρώ. Την  πρώτη χρονιά δηλαδή που εφαρμόστηκε το Μνημόνιο «ξεφορτώθηκαν» ομόλογα αξίας 95,6 δισ. ευρώ! Την δεύτερη χρονιά, το 2011, συνεχίστηκε το «ξεφόρτωμα» κι έτσι στις 31.12.2011 βρίσκονται με ελληνικά ομόλογα αξίας 35 δισ. ευρώ! Το σκάνδαλο συνεχίστηκε, με τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου να περνούν από τους ξένους πιστωτές στα χέρια των ελληνικών τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων, τορπιλίζοντας την βιωσιμότητά τους. Έτσι, από 56,9 δισ. ευρώ που κατείχαν στις 31 Δεκεμβρίου 2009, δύο χρόνια μετά στις 31 Δεκεμβρίου 2011 βρέθηκαν με ομόλογα αξίας 86,16 δισ. ευρώ. Αλήθεια, με εντολές τίνων οι διορισμένες διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων αγόραζαν τα ελληνικά ομόλογα, παρέχοντας αφειδώς ρευστό στις ξένες τράπεζες, που εγκατέλειπαν την Ελλάδα άρον – άρον; Δεν υπάρχουν νομικές ευθύνες για την απώλεια τόσων δισεκατομμυρίων ευρώ; Επίσης, δεν είναι υποκρισία και προσβολή στη νοημοσύνη μας να αφιερώνονται τόσες ώρες «αποκαλύψεων» για τους τυφλούς της Ζακύνθου και τις συντάξεις που έπαιρναν συγγενείς πεθαμένων και την ίδια ώρα τα δισ. που χάθηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία να κρύβονται κάτω από το χαλί;

Η αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση του Α. Σαμαρά συγκαλύπτει τα όργια που έκανε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου γιατί συνεχίζει να βαδίζει στον ίδιο δρόμο: αιματηρή και χωρίς όρια λιτότητα για τους πολλούς (μα ότι τους ζητήσουν το κάνουν!), κέρδη για τους λίγους και στο βάθος μια νέα χρεοκοπία, μετά απ’ αυτήν του Μαρτίου του 2012, όπως ήδη προδιαγράφεται. Το δεύτερο «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» είναι προ των πυλών για τον απλό λόγο ότι το δημόσιο χρέος αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Οι υποσχέσεις κυβέρνησης και Τρόικας για την επίλυση του προβλήματος του δημόσιου χρέους με την αναδιάρθρωση του Μαρτίου αποδείχτηκαν κενό γράμμα. Από 165,3% του ΑΕΠ στο τέλος του 2011, φέτος, στο τέλος της χρονιάς θα φτάσει το 166%. Θα είναι δηλαδή υψηλότερο από πέρυσι, παρά το «κούρεμα» και παρά τις θυσίες που συνόδευσαν την αναδιάρθρωση. Κι εδώ οι ευθύνες της ΕΕ και της ευρωζώνης ως οργανωτών και αιχμής του δόρατος των πιστωτών, πέραν των ευθυνών της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν καταλυτικές, με αποτέλεσμα να προκαλεί απορία η διάθεση αν όχι απόκρυψης, τουλάχιστον μη καταλογισμού των συγκεκριμένων ευθυνών τους, η οποία μάλιστα δικαιολογείται στο πλαίσιο μιας γενικόλογης αντικαπιταλιστικής καταγγελίας, που θα μπορούσε ωστόσο να ισχύει, εξ ίσου, σε οποιαδήποτε άλλη χώρα και σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο. Για την Ελλάδα όμως του 2012 ειδικότερα, τι;

Πέρα λοιπόν από το καθησυχαστικό κλίμα που δημιουργεί η κυβέρνηση, το εκρηκτικό υλικό μιας νέας υποτροπής της κρίσης τόσο στην Ελλάδα (με αφορμή ξανά το δημόσιο χρέος) όσο κι εκτός (με αφορμή ξανά την εξόχως ασταθή ισορροπία της ευρωζώνης) συνεχίζει να συγκεντρώνεται. Μάρτυρας η δήλωση του διευθύνοντα συμβούλου της γερμανικής Κόμερτζμπανκ στις 20 Σεπτεμβρίου ότι θεωρεί σίγουρο ένα δεύτερο «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους κι επίσης της αμερικάνικης Σίτιγκρουπ, που συνεχίζει να ποντάρει στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, λόγω του ότι η πορεία του δημόσιου χρέους συνεχίζει να κινείται ανεξέλεγκτα. Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία επιμελώς αποκρύπτουν κι η οποία δείχνει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα των 11,8 δισ. ευρώ ακόμη κι αν εφαρμοστούν δεν θα έχουν κανένα ευεργετικό αποτέλεσμα στα δημόσια οικονομικά. Αντιθέτως, με την εφαρμογή αυτής της πολιτικής, αργά ή γρήγορα, θα ακολουθήσουν και νέα αντιλαϊκά μέτρα. Μόνο που για να εκραγεί αυτό το υλικό κι η περίοδος ηρεμίας που ζούμε να αποδειχθεί ότι φέρνει θύελλες, χρειάζεται και κάτι ακόμη που τους τελευταίους μήνες μας έχει λείψει…