«Συμφωνία του αιώνα» για την εξαφάνιση των Παλαιστινίων

Ο δολοφόνος όχι απλώς επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, αλλά ορισμένες φορές με στολή Στρατού Σωτηρίας!

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες στη Μέση Ανατολή, που αφού έκαναν τα πάντα για να υπονομεύσουν όσο κύρος  διέθεταν ως ανεξάρτητοι κι αμερόληπτοι διαμεσολαβητές, τώρα εμφανίζονται με ένα σχέδιο επίλυσης του Παλαιστινιακού, που το βαφτίζουν μάλιστα κι ως «Συμφωνία του αιώνα» προσπαθώντας πριν καν δει το φως της δημοσιότητας να περιβληθεί με την αίγλη που απαιτείται ώστε να γίνει αποδεκτό.

Πλευρές του σχεδίου διέρρευσαν στην Washington Post και πράγματι προκαλούν δέος. Το πραγματικά καινοτόμο στοιχείο τους, κάτι που δεν θα διανοούταν καν να το θέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων οποιαδήποτε άλλη αμερικανική κυβέρνηση στο παρελθόν, έγκειται στην προσπέραση του κεκτημένου των ψηφισμάτων του ΟΗΕ κι όσων θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτα ως τώρα από το διεθνές δίκαιο ή στο πλαίσιο όσων είχαν επισήμως συνομολογηθεί μεταξύ των δύο πλευρών, αποτελώντας κοινή βάση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Όσλο του 1993, ενδεικτικά. Σε αυτά τα κεκτημένα συγκαταλέγεται για παράδειγμα η προοπτική ίδρυσης Παλαιστινιακού κράτους, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ, στα σύνορα της 4ης Ιουνίου του 1967, πριν δηλαδή τον πόλεμο των 6 ημερών, και με δικαίωμα επιστροφής των εκδιωχθέντων Παλαιστινίων.

Το σχέδιο του Τραμπ, με βάση όσα «διέρρευσαν» είναι το πρώτο σχέδιο επίλυσης που ακυρώνει αυτό το δεδομένο. Δεν αναγνωρίζει δηλαδή το δικαίωμα των Παλαιστινίων για ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, αλλά κάνοντας λόγο για «αυτονομία» και τίποτε παραπάνω στην πράξη θέτει σε κίνδυνο ακόμη κι αυτή την υβριδική μορφή, το πρόπλασμα ανεξάρτητου κράτους της Παλαιστινιακής Αρχής. Το αμερικανικό σχέδιο που «ζυμώνεται» από τον γαμπρό του Τραμπ, Γιάρεντ Κούσνερ, ο οποίος «οργώνει» γι’ αυτό το λόγο την Μέση Ανατολή σε αναζήτηση συμμαχιών και προθύμων που θα το υποστηρίξουν, ως «γλυκαντικά» πιθανά θα έχει χρηματοδοτήσεις που ενδεχομένως να εισρεύσουν με στόχο να βελτιώσουν την καθημερινή ζωή των κατοίκων της Δυτικής Όχθης και της Γάζας. Καθόλου τυχαίες δεν είναι οι αναφορές της αμερικανικής ηγεσίας στην ευημερία των Παλαιστινίων, την οποία ωστόσο οι ίδιοι έχουν υπονομεύσει, αποφασίζοντας για παράδειγμα να σταματήσουν τις χρηματοδοτήσεις προς την Παλαιστινιακή Αρχή με το επιχείρημα ότι υποστηρίζει οικονομικά οικογένειες «τρομοκρατών», όπως χαρακτηρίζονται όσοι αντιστέκονται στην ισραηλινή κατοχή.

Το σχέδιο του Τραμπ κάνει κουρέλια το διεθνές δίκαιο και είναι υπαγορευμένο από το Ισραήλ, τα συμφέροντα του οποίου διαφυλάσσει κι αναβαθμίζει στο όνομα των «νέων πραγματικοτήτων». Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το ψήφισμα 2334 του ΟΗΕ που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2016, βάσει του οποίου για πολλοστή φορά, η Ιερουσαλήμ αναγνωρίζεται ως αναπόσπαστο τμήμα των κατεχομένων Παλαιστινιακών εδαφών. Γεγονός που δεν εμπόδισε τις ΗΠΑ να αποφασίσουν την μετεγκατάσταση της πρεσβείας τους από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, θεωρώντας πιθανά ισχυρότερο το νόμο που ψήφισε η Κνεσέτ το 1980, με το οποίο αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως αιώνια κι αδιαίρετη πρωτεύουσα του Ισραήλ.

Δεν αποκλείεται μάλιστα οι ΗΠΑ, που μόλις πριν λίγες εβδομάδες αναγνώρισαν την  προσάρτηση (διεθνώς απαγορευμένη πρακτική!) των συριακών Υψωμάτων του Γκολάν στο Ισραήλ να προωθούν την προσάρτηση στο Ισραήλ της Γάζας και της Δυτικής Όχθης καταργώντας στην πράξη ακόμη κι όσα πέτυχε η Συμφωνία του Όσλο, πάντα στο όνομα των «νέων πραγματικοτήτων». Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται κι οι εβραϊκοί εποικισμοί που μαζικά ανεγείρονται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, διασπώντας τη γεωγραφική ενότητά τους και ναρκοθετώντας το αίτημα της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους. Μόνο το δεύτερο εξάμηνο του 2018 ξεκίνησε η έγκριση και η ανέγερση 4.350 κατοικιών στη Δυτική Όχθη, ενώ το Φεβρουάριο του 2019 το Ισραήλ ενέκρινε την ανέγερση 4.416 νέων κατοικιών σε εβραϊκούς εποικισμούς. Εκτιμάται ότι στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη τουλάχιστον 650.000 έποικοι διαβιούν σε υπερσύγχρονες κατοικίες με όλες τις ανέσεις, που φυλάσσονται από τον στρατό. Η ανέγερση των εβραϊκών εποικισμών στα κατεχόμενα έχει καταγγελθεί επανειλημμένως από τον ΟΗΕ, που έλαβε μάλιστα και πρακτικά μέτρα για να σταματήσει την εμπλοκή εταιρειών σε οικοδομικές και άλλες κατασκευαστικές δραστηριότητες. Με το ψήφισμα 2016 του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παράδειγμα συμφωνήθηκε η δημιουργία βάσης δεδομένων όπου θα καταγράφονται όλες οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται οικονομικά στους εβραϊκούς εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Η δημοσιοποίηση αυτής της βάσης αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον…

Ο οικοδομικός οργασμός στα κατεχόμενα συντελείται την ίδια ώρα που κατεδαφίζονται κατά εκατοντάδες τα σπίτια των Παλαιστινίων ενώ οι εξώσεις είναι καθημερινό φαινόμενο, στο πλαίσιο της εθνοκάθαρσης που συντελείται κατ’ εφαρμογήν της πρόσφατης δήλωσης του νικητή των ισραηλινών εκλογών Νετανιάχου ότι «το Ισραήλ είναι το κράτος – έθνος όχι όλων των πολιτών του, αλλά μόνο του εβραϊκού λαού»! Στόχος είναι οι Παλαιστίνιοι να αναγκαστούν τα εγκαταλείψουν τα πατρογονικά τους εδάφη. Η «συμφωνία του αιώνα» του Τραμπ προωθεί αυτό ακριβώς το σχέδιο.

Το πιθανότερο ωστόσο είναι το σχέδιο «επίλυσης» να καταλήξει στο καλάθι των αχρήστων. Κι αυτό όχι μόνο επειδή η Παλαιστινιακή Αρχή έκοψε κάθε σχέση με την Ουάσιγκτον από τον Δεκέμβριο του 2017, αποδοκιμάζοντας έτσι την ταύτισή της με το Ισραήλ. Το πρόβλημα για τον άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ βρίσκεται ότι, ευτυχώς ακόμη, η Ευρωπαϊκή Ένωση κι ο Αραβικός Σύνδεσμος τάσσονται καθαρά υπέρ των αποφάσεων του ΟΗΕ για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Η σαφής τους θέση αποτυπώθηκε πολύ πρόσφατα στην κοινή σύνοδο κορυφής ΕΕ – Αραβικής Ένωσης στο Σαρμ ελ Σέιχ της Αιγύπτου, δημιουργώντας ένα ανάχωμα στην αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα.

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα

Ακροδεξιά στροφή Νετανιάχου

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣl

Σοκ ακόμη και στους πλέον πολιτικά οικείους του προκάλεσε για μια ακόμη φορά ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, ανακοινώνοντας τη νέα του πολιτική συμμαχία, εν όψει των εκλογών της 9ης Απριλίου. Ο ηγέτης του κόμματος Λικούντ παρότι αντιμετωπίζει κατηγορίες για διαφθορά ακόμη και κακουργηματικού χαρακτήρα, θεωρείται το φαβορί των εκλογών. Τυχόν νίκη του, που θα ανοίξει την πόρτα για πέμπτη θητεία, θα σπάσει το ρεκόρ που κατείχε ο Μπεν Γκουριόν ως μακροβιότερος πρωθυπουργός του Ισραήλ.

Αυτή τη φορά ωστόσο η νέα του θητεία θα είναι διαφορετική από τις προηγούμενες καθώς θα έχει εξ αρχής προδιαγράψει τον ακραίο της πολιτικό προσανατολισμό. Η συμμαχία που εξήγγειλε με τα δυο μικρά ακροδεξιά κόμματα, Εβραϊκό Σπίτι και Εβραϊκή Ισχύς, προκαλώντας ασυνήθιστα σοβαρές αντιδράσεις, εγγυώνται ότι θα ακολουθήσει ακόμη πιο επιθετική πολιτική απέναντι στους Παλαιστίνιους ακυρώνοντας κάθε δυνατότητα εύρεσης λύσης στο πλαίσιο όσων έχει κατ’ επανάληψη αποφασίσει ο ΟΗΕ: Δημιουργία παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δικαίωμα επιστροφής των διωχθέντων Παλαιστίνιων. Το πρόγραμμα και ο πρότερος βίος ωστόσο των δύο αυτών κομμάτων με τα οποία συμμάχησε ο Νετανιάχου εγγυώνται ότι πλέον ούτε φραστικά δεν θα συμπορεύεται με το διεθνές δίκαιο.

Οι επικεφαλής του κόμματος Εβραϊκή Ισχύς εμφανίζονται ως συνεχιστές του σιωνιστή γεννημένου στα ΗΠΑ ραβίνου Μεΐρ Καχάν, που διετέλεσε βουλευτής στην Κνεσέτ τη δεκαετία του 1980, πριν το κόμμα του βγει εκτός νόμου κι ενταχθεί στην περίφημη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων της Ουάσιγκτον. Η Εβραϊκή Ισχύς ζητά κι επισήμως την κατάληψη του Όρους του Ναού (που θεωρείται ιερός τόπος και για τους Μουσουλμάνους και τους Εβραίους και γι’ αυτό το λόγο τελεί επισήμως υπό Ιορδανική επιτήρηση, μέσω μουσουλμάνων κληρικών) και την προσάρτηση των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών, απορρίπτοντας επισήμως κάθε σχέδιο δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Οι δύο ηγέτες του κόμματος Εβραϊκή Ισχύς, Μιχαέλ Μπεν Αρί και Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, που κατά πάσα πιθανότητα θα εκλεγούν βουλευτές, χάρη στη συμμαχία με το Νετανιάχου, είναι συνιδρυτές του Λεχάβα που όχι απλώς ζητά τον πλήρη, φυλετικό διαχωρισμό Εβραίων και Αράβων, αλλά σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς της 24ης Φεβρουαρίου, εμπλέκονται σε εμπρησμό μικτού σχολείου στην Ιερουσαλήμ, στο οποίο φοιτούν παιδιά αραβικής κι εβραϊκής καταγωγής. Μάλιστα, στο όχι και τόσο μακρινό 2012 οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να χορηγήσουν ταξιδιωτική βίζα στον Μπεν Αρί, επειδή είναι μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης. Ο έτερος …αξιότιμος φίλος του ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπεν Γκβιρ, δηλώνει υπερήφανος που κοσμεί το σπίτι του με φωτογραφία του οπαδού του Καχάν, Μπαρούχ Γκολντσάιν, ο οποίος κέρδισε τη θέση του στο παλίμψηστο της Ισραηλινής ακροδεξιάς αφού σκότωσε 29 Παλαιστίνιους στη Χεβρόνα το 1994, την ώρα της προσευχής τους.

Η επιλογή του Νετανιάχου προκάλεσε την αντίδραση όχι μόνο των δημοκρατικών εβραϊκών οργανώσεων που αντιτάσσονται μόνιμα στα επιθετικά ισραηλινά σχέδια αλλά και οργανώσεων όπως το AIPAC και το AJC, που ποτέ στο παρελθόν δεν δυσφόρησαν απέναντι στην πολιτική του Νετανιάχου και του Ισραήλ. Και οι δύο οργανώσεις χαρακτήρισαν ως «κατακριτέες» τις ιδέες των δύο σιωνιστικών οργανώσεων, δηλώνοντας ότι ακόμη κι αν εκλεγούν στην επόμενη κυβέρνηση τα στελέχη τους, αντιπρόσωποι των δύο οργανώσεων δεν πρόκειται να έχουν καμία επαφή μαζί τους! Ένα ακόμη δείγμα της απομόνωσης στην οποία οδηγείται το Ισραήλ όσο αρνείται να αναγνωρίσει τα δίκαια αιτήματα των Παλαιστινίων και υπονομεύει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή…

Πηγή: Νέα Σελίδα

Διάβασε επίσης:

Εγκλήματα πολέμου στη Γάζα;

Εγκλήματα πολέμου στη Γάζα;

Σοκ και δέος προκαλεί η ανάγνωση της έκθεσης των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ (εδώ το πλήρες κείμενο) που διερεύνησαν τις συνθήκες και τα αποτελέσματα από τη συνεχιζόμενη επί ένα σχεδόν χρόνο αιματοχυσία στα σύνορα της Γάζας.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Με βάση την έκθεση των εμπειρογνωμόνων που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 25 Φεβρουαρίου 2019 κι αφορούσε όσα συνέβησαν από τον Μάρτιο του 2018, όταν ξεκίνησαν οι πορείες στα σύνορα της Γάζας, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018, δολοφονήθηκαν 189 Παλαιστίνιοι, ενώ πυροβολισμούς δέχθηκαν περισσότεροι από 6.100. Μεταξύ των δολοφονημένων περιλαμβάνονταν 35 παιδιά, 3 νοσοκόμοι και 2 δημοσιογράφοι. Οι ειδικοί των Ηνωμένων Εθνών ανέφεραν ότι «υπήρχαν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές του Ισραήλ πυροβολούσαν σε δημοσιογράφους, εργαζόμενους στην υγεία, παιδιά και άτομα με αναπηρίες, γνωρίζοντας ότι είναι ξεκάθαρα αναγνωρίσιμοι ως τέτοιοι».  Από τη μεριά του Ισραήλ σκοτώθηκε 1 και τραυματίστηκαν 4 στρατιώτες από πυρά που εκτοξεύθηκαν από τη Γάζα. Συμπερασματικά οι ειδικοί καταλήγουν πώς το Ισραήλ ενδέχεται να έχει πραγματοποιήσει εγκλήματα πολέμου! «Αυτές οι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου μπορεί να συνιστούν εγκλήματα πολέμου ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», σύμφωνα με τα λόγια τους.

Από τη μεριά του το Ισραήλ, απέρριψε την έκθεση ως «εχθρική, αναληθής και μεροληπτική». Δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Ισραέλ Κατζ, δήλωσσε ότι «κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί το δικαίωμα στην αυτοάμυνα του Ισραήλ και την υποχρέωσή του να υπερασπίζεται τους πολίτες και τα σύνορά του από βίαιες επιθέσεις»…

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν 325 συνεντεύξεις και συναντήσεις με θύματα, μάρτυρες, κυβερνητικούς αξιωματούχους και μέλη της κοινωνίας των πολιτών, απ’ όλες τις πλευρές, ενώ συγκέντρωσαν περισσότερα από 8.000 ντοκουμέντα. Στο υλικό περιλαμβάνονται ιατρικά ανακοινωθέντα, γνωμοδοτήσεις νομικών, αναρτήσεις από Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, φωτογραφίες και βίντεο. Από την εισαγωγή κιόλας αναφέρεται ότι «παρά τα αρκετά αιτήματα το Ισραήλ δεν έδωσε στην επιτροπή άδεια πρόσβασης στο Ισραήλ ή τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη, δε συνεργάστηκε ούτε παρείχε πληροφορίες». Στον αντίποδα, «η Επιτροπή δηλώνει ευγνώμων προς τις κυβερνήσεις της Τουρκίας, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου και του Κράτους της Παλαιστίνης για τη συνεργασία τους με την Επιτροπή και τη διευκόλυνση της εργασίας τους». 

Να σημειωθεί ότι οι διαδηλώσεις του τελευταίου χρόνου ξεκίνησαν μετά από μια ανάρτηση που έκανε στο facebook ένας 34χρονος ποιητής και δημοσιογράφος, Αχμέντ Αμπού Αρτέμα. Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 30 Μαρτίου 2018 και με βάση μαρτυρίες δημοσιογράφων συμμετείχαν από 40.000 ως 50.000 άτομα. Στα αιτήματα των διαδηλωτών ήταν η εφαρμογή του ψηφίσματος 194 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και η βελτίωση της δραματικής ανθρωπιστικής κατάστασης που επικρατεί στη Γάζα. Το ψήφισμα 194 αναγνωρίζει το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων στα σπίτια τους. Το δικαίωμα επιστροφής αναγνωρίζεται επίσης στην απόφαση 242 του 1967. Οι συνθήκες διαβίωσης των 2 εκ. Παλαιστινίων στη Γάζα, που συχνά περιγράφεται ως «η μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου», είναι δραματικές μετά το εμπάργκο που επέβαλε το Ισραήλ. Ως αποτέλεσμα στη Γάζα παρατηρείται το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας τον κόσμο, που φτάνει το 54%, με το ποσοστό της ανεργίας στους νέους να ανέρχεται στο 74%. Λόγω του αποκλεισμού, το 68% των κατοίκων εξαρτάται από τις διανομές φαγητού που πραγματοποιούν διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως ο Ερυθρός Σταυρός, που κατ’ επανάληψη έχουν χαρακτηρίσει τα τιμωρητικά μέτρα του Ισραήλ ως «συλλογική τιμωρία». Μόλις το 2017, ο ΟΗΕ προειδοποίησε ότι λόγω έλλειψης νερού, ηλεκτρικού, τροφίμων και υπηρεσιών υγείας και παιδείας οι συνθήκες ζωής στη Γάζα γίνονται «μη βιώσιμες».

Ο απολογισμός των θυμάτων από τις επιθέσεις του Ισραήλ τα τελευταία 10 χρόνια στους Παλαιστίνιους της Γάζας έχει ως εξής:

2008-2009: 1.400 Παλαιστίνιοι νεκροί και 13 Ισραηλινοί, (επιχείρηση Cast Lead)

2012: 174 Παλαιστίνιοι νεκροί και 6 Ισραηλινοί.

2014: 2.251 Παλαιστίνιοι νεκροί και 71 Ισραηλινοί.

Πηγή: Νέα Σελίδα

Θάνατο κι απόγνωση χωρίς τέλος για τους Παλαιστινίους επιφυλάσσει το Ισραήλ

Μια δυσάρεστη, η πιο δυσάρεστη, έκπληξη περίμενε τους χιλιάδες έλληνες καθηγητές που από το υστέρημά τους συνέδραμαν ώστε η ΟΛΜΕ να χτίσει στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη ένα σχολείο για τους μικρούς μαθητές της Παλαιστίνης, που στερούνται ακόμη κι αυτού του στοιχειώδους δικαιώματος.,

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής εισέβαλαν νύχτα στη νότια περιοχή της Χεβρόνας, στη Ζανούτα, πριν καν συμπληρωθούν δύο εβδομάδες από τα εγκαίνιά του στις 25 Μαρτίου και το κεταδάφισαν! Μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού ισοπέδωσαν το δημοτικό σχολείο δείχνοντας όχι μόνο την περιφρόνησή τους απέναντι στα αισθήματα αλληλεγγύης του ελληνικού λαού, αλλά και την αποφασιστικότητά τους να φτάσουν μέχρι τέλους την πολιτική εθνοκάθαρσης που εφαρμόζουν σχεδιασμένα κι επί χρόνια εναντίον των Παλαιστινίων.

Η κατεδάφιση από τον ισραηλινό στρατό με τη συνοδεία πάνοπλων στρατιωτών του σχολείου που χρηματοδότησε η ΟΛΜΕ (η οποία τίμησε έμπρακτα τις διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα των παιδιών) δεν είναι το μοναδικό αντίστοιχο περιστατικό στα παλαιστινιακά εδάφη που παράνομα κατέλαβε το Ισραήλ με τον πόλεμο του 1967 κι επιχειρεί συστηματικά να προσαρτήσει παρά κι ενάντια σε δεκάδες αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Αμέτρητα είναι τα περιστατικά των κατεδαφίσεων στη Δυτική Όχθη σε βάρος Παλαιστινίων, με το επιχείρημα ότι δεν είχαν εξασφαλίσει την απαραίτητη άδεια ανέγερσης, επισκευών ή μικροεργασιών. Αυτό όμως που ποτέ δεν αναφέρουν οι αρχές κατοχής είναι ότι συστηματικά δεν εγκρίνουν άδειες στους αιτούντες, όταν είναι Παλαιστίνιοι. Το 2015 για παράδειγμα δε δόθηκε ούτε μία άδεια. Κι έτσι οι μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού με το που αντιλαμβάνονται οποιασδήποτε κλίμακας οικοδομικές εργασίες προβαίνουν στην κατεδάφιση όλης της οικοδομής. Ζητούμενο αυτής της πολιτικής είναι, μέσω της εκδίωξης των Αράβων, να αλλάξει η εθνική σύνθεση της Δυτικής Όχθης και δη της Ιερουσαλήμ έτσι ώστε ο κάθε Νετανιάχου να επικαλείται την κυριαρχία του εβραϊκού στοιχείου για να δικαιολογεί τα τετελεσμένα της κατοχής και προσάρτησης. Μόνο που αυτή η πολιτική, των συστηματικών διακρίσεων και διώξεων σε βάρος μιας εθνότητας η οποία δε σταματά στις άδειες οικοδομής όπως βεβαιώνουν οι 6.500 Παλαιστίνιοι που βρίσκονται στις ισραηλινές φυλακές (εκ των οποίων 350 παιδιά, 60 γυναίκες, 400 χωρίς να τους έχει απαγγελθεί κατηγορία και 1.800 με άμεση ανάγκη ιατρικής περίθαλψης) αποκαλείται εθνοκάθαρση. Έχει δε, κατ’ επανάληψη αποδοκιμαστεί τις τελευταίες δεκαετίες. Στη Γιουγκοσλαβία μάλιστα, για όσους θυμούνται, το ΝΑΤΟ προέβη ακόμη και σε στρατιωτική εισβολή και βομβαρδισμό της Σερβίας, επικαλούμενο την εθνοκάθαρση σε βάρος των Αλβανών. Με ποιά κριτήρια λοιπόν η εθνοκάθαρση των Αλβανών είναι καταδικαστέα κι αιτία πολέμου κι η εθνοκάθαρση σε βάρος των Παλαιστινίων κάτι σαν φυσικό φαινόμενο;

Η προσπάθεια του Ισραήλ να εδραιώσει και να διαιωνίσει την κατοχή του στα παλαιστινιακά εδάφη συμπληρώνεται με τη συνεχή επέκταση των παράνομων εβραϊκών επικοισμών, όπου κατοικούν περισσότεροι από 600.000 Εβραίοι. «Εβραίοι μόνον» μάλιστα, καθώς όχι απλώς απαγορεύεται σε οποιονδήποτε πολίτη άλλης εθνικότητας να κατοικήσει εντός τους, αλλά φιλοξενώντας τα πιο ακραία σιωνιστικά στοιχεία έχουν μετατραπεί σε εστίες διαρκών επιθέσεων και προσβολών απέναντι στους Παλαιστίνιους, με στόχο να τους διώξουν από τα πατρογονικά τους εδάφη. Κι όλα αυτά με την ανοχή, την ενθάρρυνση και τη χρηματοδότηση του κράτους του Ισραήλ. Είναι ενδεικτικό ότι η ισραηλινή Μη Κυβερνητική Οργάνωση Yesh Din ανέφερε πώς μόλις για το 8% των επιθέσεων εναντίον Παλαιστινίων έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Για το 92% επιφυλάχθηκε η ατιμωρησία, που ισοδυναμεί με πράσινο φως στις πάνοπλες ομάδες των παρακρατικών ώστε να επιτίθενται στους άοπλους Παλαιστίνιους μέχρι να τους αναγκάσουν κι αυτούς να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Η κατάσταση είναι απείρως πιο δραματική στη Γάζα, την μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου, όπου σχεδόν 2 εκ. Παλαιστίνιοι βρίσκονται υπό διαρκή αποκλεισμό, με ευθύνη όχι μόνο του Ισραήλ αλλά και της Αιγύπτου που κρατά σχεδόν μόνιμα κλειστό το μοναδικό συνοριακό πέρασμα εκτός Ισραήλ. Το 2017 άνοιξε μόνο για 30 ημέρες κι αυτό με ευθύνη του προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, που εντελώς αδικαιολόγητα υιοθετεί πλήρως την πολιτική του Ισραήλ που επιλέγει να κρατά απομονωμένους τους Παλαιστίνιους, τιμωρώντάς τους για τη στήριξη που συνεχίζουν να προσφέρουν στη Χαμάς, την οποία όχι μόνο εξέλεξαν με ισχυρή πλειοψηφία στις τελευταίες ελεύθερες εκλογές αλλά εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να στηρίζουν. Αδιαφορώντας παντελώς για την εμμονική επιλογή της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας να χαρακτηρίζει τη Χαμάς, τρομοκρατική οργάνωση. Μια επιλογή που στην καλύτερη περίπτωση αποξενώνει τον Παλαιστινιακό λαό από διεθνούς οργανισμούς κι ενώσεις, αν δεν τους θεωρεί όλους συνένοχους του Ισραήλ.

Κι η απάθεια τους απέναντι στα αλλεπάλληλα ισραηλινά εγκλήματα δεν πείθει εύκολα για το αντίθετο. Κι εδώ στο κάδρο όσων οπλίζουν το χέρι του Ισραήλ δεν είναι μόνο η κυβέρνηση του Τραμπ (που την κατηγορεί για φιλοφασιστική στροφή ακόμη κι η υπουργός Εξωτερικών του Κλίντον, Μαντλίν Ολμπράιτ, στο νέο τη βιβλίο) η οποία με το ένα χέρι υποδεικνύει την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ όπου βρίσκονται όλες οι διπλωματικές αντιπροσωπείες του κόσμου στην Ιερουσαλήμ και με το άλλο χέρι μειώνει δραστικά (κατά 300 εκ. δολ.) τη διεθνή βοήθεια από την οποία ελέω ανεργίας και αποκλεισμού εξαρτάται ο μισός Παλαιστινιακός λαός. Ευθύνες αναλαμβάνει κι η ΕΕ όπως έδειξε η σκανδαλώδης απάθειά της κατά τις πρόσφατες δολοφονίες άοπλων διαδηλωτών στη Γάζα, από ελεύθερους σκοπευτές του Ισραηλινού στρατού, οι οποίοι σε μια έξαρση …γενναιότητας και απαράμιλλου …θάρρους δολοφόνησαν εν ψυχρώ διαδηλωτές που πλησίασαν τη συνοριακή γραμμή με το Ισραήλ. «Όπως οι Βρετανοί στην Ινδία και οι λευκοί ρατσιστές στις ΗΠΑ, η ισραηλινή κυβέρνηση αγνοεί πώς να χειριστεί άοπλους διαδηλωτές», έγραψε ο βετεράνος Ισραηλινός φιλειρηνιστής Γιούρι Αβνερί.

Συνολικά, από τις 30 Μαρτίου μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν σκοτωθεί 28 Παλαιστίνιοι κι έχουν τραυματιστεί περισσότεροι από 1.500. Το μένος των Ισραηλινών είναι τέτοιο ώστε επέβαλαν οικονομικές κυρώσεις ακόμη και στους ιδιοκτήτες των λεωφορείων που μετέφεραν τους Παλαιστίνιους στα σύνορα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην κατοχή και την εξαθλίωση που τους έχουν επιβάλλει οι αρχές κατοχής, τιμωρώντας τους επειδή είναι Παλαιστίνιοι. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι στη μαρτυρική Γάζα (όπου τα δύο τρίτα των κατοίκων της είναι πρόσφυγες από άλλα σημεία του Ισραήλ), ηλεκτρικό έχουν μόνο 4 ώρες περίπου την ημέρα, ακόμη δεν έχουν επισκευαστεί οι περισσότερες καταστροφές που προκάλεσαν οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί από τον τελευταίο πόλεμο του 2014 (όταν τα θύματα από τη μεριά των Παλαιστινίων έφτασαν σε αναλογία 1 στους 1.000 κατοίκους) επειδή απαγορεύεται η είσοδος οικοδομικών υλικών με το αιτιολογικό ότι θα χρησιμοποιηθούν για πολεμικό υλικό από τη Χαμάς, ότι απαγορεύεται ακόμη και το ψάρεμα στα ανοιχτά της Γάζας όπου διαρκώς περιπολούν ισραηλινά και αιγυπτιακά σκάφη πυροβολώντας όποτε κάνουν κέφι Παλαιστίνιους ψαράδες με το επιχείρημα ότι βγήκαν εκτός χωρικών υδάτων, κοκ.

Δοθέντων όλων των παραπάνω η «Νάκμπα» (καταστροφή) που έπληξε τους Παλαιστίνιους 70 χρόνια πριν, όταν οι Εβραίοι επέλεξαν να συνοδεύσουν την εγκατάστασή τους στην Παλαιστίνη με την ολοσχερή καταστροφή 400 παλαιστινιακών κοινοτήτων και τον ξεριζωμό 1 εκ. Παλαιστινίων δεν τελείωσε. Συνεχίζεται μέχρι σήμερα, όπως συνεχίζονται και οι βαρβαρότητες σε βάρος των Παλαιστινίων. Υπό αυτό το πρίσμα σωστά έπραξε το Ισραήλ που με νόμο το 2011 απαγόρευσε και ποινικοποίησε οποιαδήποτε αναφορά στη «Νάκμπα»: Για να συγκαλύψει τα παλιά και σημερινά εγκλήματά του.

20 Απριλίου 2018

Περιοδικό Επίκαιρα, τεύχος 394, 5/5/2018

Βόμβα μεγατόνων από Τραμπ κατά του Ιράν

Σε πιο σαφή και κατηγορηματική διάψευση δεν μπορούσε να προβεί ο γενικός διευθυντής της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας από αυτήν που ακολούθησε τις ανακοινώσεις του Τραμπ για το Ιράν, λέγοντας κατά λέξη ότι στο Ιράν «εφαρμόζεται το πιο σκληρό καθεστώς πυρηνικής επαλήθευσης». Επίσης, πώς η υπηρεσία του «μπορεί να επιβεβαιώσει ότι οι δεσμεύσεις που σχετίζονται με τα πυρηνικά εφαρμόζονται από το Ιράν»!

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Κατά συνέπεια, κανένα ίχνος αλήθειας δεν βρίσκεται στις δηλώσεις του αμερικανού προέδρου στις 8 Μαΐου, με τις οποίες επί της ουσίας άμεσα ακύρωσε τη συμμετοχή της χώρας του στη συμφωνία για τα πυρηνικά της Τεχεράνης και στην πράξη κατήργησε την ίδια τη συμφωνία των 5+1 χωρών, που είχε υπογραφεί επί Ομπάμα.

Η απόφασή του Τραμπ, που συνάντησε την ενθουσιώδη υποδοχή εκ μέρους το Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας, απορρίφθηκε από τους ίδιους τους Αμερικανούς, που δε συγκαταλέγονται σε εκείνους τους λαούς που είναι στρατευμένοι στην ειρήνη, ούτε φημίζονται για την ανεξαρτησία της πολιτικής τους στάσης σε σχέση με την πολιτική τους ηγεσία. Όπως παρόλα αυτά έδειξε έρευνα του δικτύου CNN, μια συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων, της τάξης του 63%, δήλωσε πώς οι ΗΠΑ δεν πρέπει να καταργήσουν τη συμφωνία. Μόνο ένα 29% των συμμετεχόντων συμφώνησαν με την επιλογή του Λευκού Οίκου.

Έντονα αντέδρασαν και οι υπόλοιπες πέντε χώρες, πέραν των ΗΠΑ, που είχαν υπογράψει τη συμφωνία (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ρωσία και Κίνα) στην ανακοίνωση του Τραμπ, που χαρακτήρισε τη συμφωνία «καταστροφική», εκδηλώνοντας το ενδιαφέρον τους να την κρατήσουν ενεργή. Το ίδιο έπραξε και το Ιράν, αφού καταλάγισαν όσες φωνές ζητούσαν την οριστική απόσυρση της χώρας από τη συμφωνία και την πλήρη επαναφορά του πυρηνικού προγράμματος. Κι εκ πρώτης όψεως μια τέτοια επιλογή φαίνεται εφικτή. Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ευσεβής πόθος. Η συμφωνία θα αποδειχθεί κενή περιεχομένου μόλις εγκριθεί από το Κογκρέσο η πρόταση του Τραμπ, για έναν πολύ απλό λόγο: Οποιαδήποτε εταιρεία επιχειρήσει να συνάψει εμπορική συμφωνία με το Ιράν, αψηφώντας τις κυρώσεις που θα επαναφέρουν οι ΗΠΑ, τότε θα βρεθεί αυτόματα αντιμέτωπη με τις κυρώσεις που αντιμετωπίζει το Ιράν! Πρόκειται για ένα νόμο – συνώνυμο της διεθνούς οικονομικής τρομοκρατίας  που θωρακίζει τις αμερικανικές εταιρείες, έτσι ώστε κανένας ανταγωνιστής τους να μην δρέψει τους καρπούς που μένουν αμάζευτοι εξ αιτίας των αμερικανικών κυρώσεων. Με αυτόν τον τρόπο οι Αμερικάνοι εξασφαλίζουν την μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα των τιμωρητικών πολιτικών που ακολουθούν στην προσπάθειά τους να επιβάλλουν την επιρροή τους. Κι αυτό είναι το βασικό ζητούμενο από την προσπάθεια απομόνωσης του Ιράν, που εκ των πραγμάτων ξεδιπλώνεται μετά την ναρκοθέτηση της συμφωνίας, εκ μέρους του Τραμπ.

Η εξαίρεση του Ιράν

Το Ιράν μέχρι στιγμής είναι σχεδόν η μοναδική χώρα, μεταξύ των ανταγωνιστών των ΗΠΑ, που έμεινε ανέγγιχτη από τις σεισμικές δονήσεις που προκάλεσε ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», όπως ξεκίνησε με αφορμή τις επιθέσεις τους δίδυμους πύργους, το 2001. Το Ιράν κατάφερε όχι μόνο να μην έχει την τύχη του Αφγανιστάν και της Συρίας, αλλά πέτυχε επίσης να οδηγήσει σε ταπεινωτική συντριβή τους αδρά χρηματοδοτούμενες από το σαουδαραβικό καθεστώς και τη Δύση τζιχαντιστές εντός της Συρίας, αναδεικνυόμενο έτσι σε εγγύηση σταθερότητας. Άθικτος από την επιχείρηση «αλλαγή καθεστώτος» έμεινε και ο Λίβανος, που αποτελεί αγκάθι στα πλευρά του Ισραήλ εξ αιτίας της κυριαρχίας στο εσωτερικό του των δυνάμεων της αντίστασης. Αυτοί οι, καθόλου βολικοί για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, συσχετισμοί επιβεβαιώθηκαν και στις εκλογές που έγιναν στον Λίβανο στις 6 Μαΐου, που ως κύριο χαρακτηριστικό είχαν την ήττα του Σαάντ Χαρίρι, ο οποίος έχασε το ένα τρίτο των εδρών του, και τη νίκη της Χεζμπολάχ, που ωστόσο εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις των ΗΠΑ! «Μια μεγάλη, πολιτική και ηθική νίκη για την επιλογή της αντίστασης που προστατεύει την κυριαρχία της χώρας», χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των εκλογών, που διεξήχθησαν δύο μέρες πριν τις ανακοινώσεις του Τραμπ, ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, σεΐχης Χασάν Νασράλα.

Η επιλογή των ΗΠΑ να ακυρώσουν τη συμφωνία απέκτησε προτεραιότητα αφού πρώτα απέτυχαν οι προσπάθειες υπονόμευσης του ιρανικού καθεστώτος εκ των έσω, με τις …γνωστές μεθόδους. Για παράδειγμα, να θυμίσουμε την δήλωση του σαουδάραβα δικτάτορα Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν τον Μάιο του 2017, όπως την ανακάλεσε το αμερικανικό περιοδικό Foreign Affairs με άρθρο του στις 13 Φεβρουαρίου 2018, ότι η μάχη για την επιρροή στη Μέση Ανατολή πρέπει να δοθεί «εντός του Ιράν» και την εντελώς …τυχαία επίθεση αυτοκτονίας του ISIS στο ιρανικό κοινοβούλιο και το μαυσωλείο ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη, Χομεϊνί, που στοίχισε τη ζωή σε 18 ανθρώπους, μόλις έναν μήνα μετά!

Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία, που είχε επικυρωθεί ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, εκτός των ιρανικών συνόρων άναψε αμέσως το πράσινο φως στο Ισραήλ για να επιτεθεί σε ιρανικούς στόχους επί συριακού εδάφους, τιμωρώντας την Τεχεράνη που άφησε στα χαρτιά την επιχείρηση ανατροπής του Άσαντ.

Εντός των ιρανικών συνόρων, αν κάτι αναμένουν οι σχεδιαστές της ακύρωσης της συμφωνίας είναι να οδηγηθεί σε έξαρση το κοινωνικό ζήτημα, δεδομένου ότι η χώρα ήδη αντιμετωπίζει πρόβλημα φτώχειας λόγω του αμερικανικού αποκλεισμού. Η αλήθεια είναι πώς η διαφορά ανάμεσα στο πλαίσιο οικονομικών συναλλαγών που όριζε η συμφωνία και στο προγενέστερο των κυρώσεων δεν υπάρχει μια αντίθεση μέρας και νύχτας. Γιατί ακόμη κι όσο ίσχυε η συμφωνία, δεν είχαν αρθεί όλοι οι περιορισμοί που αφορούσαν στις δοσοληψίες του Ιράν με το εξωτερικό. Κι αυτός μάλιστα ήταν ένας λόγος που στο εσωτερικό του Ιράν η υπογραφή της συμφωνίας συνάντησε ισχυρές αντιδράσεις, ενώ έγινε σημαία των πιο συμβιβαστικών κύκλων του ιρανικού καθεστώτος, που ανέκαθεν ζητούσαν την επανένταξη του Ιράν στο διεθνές περιβάλλον κι έβλεπαν τη συμφωνία σαν έναν έντιμο συμβιβασμό και το πρώτο βήμα. Κορυφαίος εκπρόσωπος αυτών των κύκλων είναι ο πρόεδρος Χασάν Ρουχανί, τον οποίο οι New York Times, μετά τις ανακοινώσεις του Τραμπ, τον χαρακτήρισαν «μεγάλο χαμένο του Ιράν», συμπληρώνοντας ότι «τώρα μοιάζει εξασθενημένος, απερίσκεπτος και καμένος λόγω του κινδύνου που ανέλαβε να διαπραγματευθεί με τους Αμερικάνους».

Ο Τραμπ επομένως δεν άδειασε μόνο τους συμμάχους του στην Ευρώπη, αλλά και τις πιο μετριοπαθείς φωνές στο εσωτερικό του Ιράν, ωθώντας τα πράγματα στα άκρα…

Τι περιλάμβανε η συμφωνία με το Ιράν

  • Μείωση του αποθέματος ουρανίου κατά 98% (στα 300 κιλά), ένα όριο που δεν πρέπει να ξεπεράσει η χώρα μέχρι το 2031. Οφείλει επίσης να διατηρήσει το επίπεδο εμπλουτισμού ουρανίου στο 3,67%, δεδομένου ότι το επίπεδο εμπλουτισμού για να χρησιμοποιηθεί στην παραγωγή όπλων κυμαίνεται στο 90%.
  • Άδεια σε επιθεωρητές της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (ΔΕΑΕ) να ελέγχουν τις εγκαταστάσεις του Ιράν ως όρο για άρση των κυρώσεων που από το 2012 ως το 2016 προκάλεσαν απώλεια εσόδων από εξαγωγές πετρελαίου ύψους 160 δισ. δολ.
  • Το Ιράν συμφώνησε να συνεχιστεί το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ σε βάρος της χώρας έως και πέντε χρόνια ακόμη, παραμένοντας στην ευχέρεια της ΔΕΑΕ να το συντομεύσει αν διαπιστώσει ταχύτερη πρόοδο στην επιβράδυνση του πυρηνικού προγράμματος.

10 Μαΐου 2018

Πηγή: Νέα Σελίδα