Home » Posts tagged 'Ισραήλ'

Tag Archives: Ισραήλ

ΗΠΑ-Ισραήλ: τα πυρηνικά του Ιράν ήταν μόνο η αφορμή…

Η ευθεία αμφισβήτηση από τον Αμερικανό πρόεδρο της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν με την ομιλία του την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου υπογράμμισε πόσο κοντά είναι ένας νέος πόλεμος.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

ΗΠΑ και Ισραήλ προετοιμάζονται εντατικά για ένα νέο αιματοκύλισμα, ακόμη πιο οδυνηρό για τους λαούς από την εισβολή σε Αφγανιστάν, Ιράκ και Συρία, που ως στόχο θα έχει οικονομικά κέρδη και την ιμπεριαλιστική επέκταση.

Οι βολές του Τραμπ εναντίον της συμφωνίας του 2015 δε σηματοδοτούν τον άμεσο ή επίσημο τερματισμό της καθώς δεν είναι διμερής και καμία από τις άλλες πέντε χώρες που την υπέγραψαν (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Ρωσία και Κίνα) δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει τον Λευκό Οίκο. Επίσης, δε διαθέτουν οι Ρεπουμπλικανοί στη Γερουσία την απαραίτητη πλειοψηφία για να την ανατρέψουν. Έχουν μόνο 52 αντιπροσώπους (έναντι 48 των Δημοκρατικών) ενώ χρειάζονται 60. Όλα αυτά όμως και πολλά ακόμη είναι ασήμαντες λεπτομέρειες μπροστά στη θεαματική στροφή των ΗΠΑ προς τα δεξιά, αν και εξαιρετικά πολύτιμες για έναν απλό λόγο: Επειδή δείχνουν ότι τα πυρηνικά ήταν μόνο η αφορμή.

Επί δεκαετίες βλέπουμε να στοχοποιούνται κράτη από τους Αμερικανούς με πρόφαση τα πυρηνικά τους. Παλιότερα το Ιράκ, τώρα Β. Κορέα και Ιράν. Κι όταν το μεν Ιράκ ανοίγει τις πύλες των εγκαταστάσεών του για να διαδεχθεί τους επιθεωρητές της Διεθνούς Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, τότε η διεθνής κοινότητα δεν καθησυχάζει, δεν δηλώνει ότι η κατάσταση επιφυλακής τελείωσε.  Αλλά, παίρνει τις συντεταγμένες από τους …κατά κόσμον επιθεωρητές και ισοπεδώνει το Ιράκ!

Η ίδια υποκρισία και στο Ιράν. Όταν η Τεχεράνη δέχεται να παγώσει το πυρηνικό της πρόγραμμα (χωρίς να έχει ακόμη απαντηθεί από πού κι ως πού πέντε άλλες χώρες που διαθέτουν πυρηνικά απαγορεύουν σε μια άλλη χώρα να αποκτήσει…) τότε βγαίνει ο Τραμπ και δηλώνει πώς ναι μεν το Ιράν τηρεί κατά γράμμα τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία, κάτι που είχαν κατ’ επανάληψη διαβεβαιώσει οι τεχνικοί, αλλά …παραβιάζει το πνεύμα της συμφωνίας. Δηλαδή, αναμιγνύεται στην Υεμένη, τη Συρία και το Λίβανο! Βροχή τα χειροκροτήματα από τη Σαουδική Αραβία (μέγα σπόνσορα της τρομοκρατίας και κάθε είδους τζιχαντιστών) και το Ισραήλ (υπαίτιο της μεγαλύτερης εν εξελίξει εθνοκάθαρσης σε βάρος των Παλαιστινίων).

Για όποιον δεν κατάλαβε λοιπόν: Τα πυρηνικά του Ιράν, ήταν μόνο η αφορμή.

Πραγματική αιτία της αμερικανο-ισραηλινής επιθετικότητας και της εν αναμονής επίθεσης είναι ότι το (προφανώς θεοκρατικό και καταπιεστικό) καθεστώς του Ιράν αποτελεί εμπόδιο στα επεκτατικά σχέδια του ιμπεριαλισμού στη Μέση Ανατολή. Στηρίζοντας την μεγαλύτερη δύναμη αντίστασης στο Λίβανο, τους Σιίτες στην Υεμένη και τον Άσαντ στη Συρία το Ιράν δημιουργεί αναχώματα στην μετατροπή της περιοχής σε αμερικανική αποικία. Και γι’ αυτό θα τιμωρηθεί!

Πηγή: Εφημερίδα Πριν

Advertisements

Επιτυχία Ισραήλ και ΗΠΑ το κουρδικό δημοψήφισμα

Η πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα που διεξάγεται σήμερα στην Καταλονία μπορεί να ανήκει στην αστική τάξη της πλουσιότερης ισπανικής περιοχής, αλλά δεν εντάσσεται ούτε καν συνάδει με τα σχέδια του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Γι’ αυτό κι η ανοχή της ΕΕ απέναντι στο κατασταλτικό παραλήρημα της Μαδρίτης.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Το δημοψήφισμα αντίθετα που διεξήχθη τη Δευτέρα 25/9 στο ιρακινό Κουρδιστάν, έστω κι αν εκφράζει τη χρόνια επιθυμία για εθνική αυτοδιάθεση ενός καταπιεσμένου λαού (εξ ου κι η υψηλή συμμετοχή της τάξης του 72% και το ακόμη υψηλότερο ποσοστό του «Ναι» που έφτασε το 93%), εξυπηρετεί πλήρως τα σχέδια του ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Κι ας έσπευσαν οι ΗΠΑ να αποδοκιμάσουν την πρωτοβουλία του Μασούντ Μπαρζανί, για να  διαφυλάξουν τις διπλωματικές τους σχέσεις στη Μέση Ανατολή. Μάρτυρας αυτού του «ματωμένου γάμου» είναι η η ολόθερμη υποστήριξη του Ισραήλ που δεν αναγνώρισε μόνο το δημοψήφισμα αλλά και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους, όταν όλοι δηλώνουν πώς απαιτείται χρόνος ακόμη μέχρι να καθορισθούν οι λεπτομέρειες του διαζυγίου με τη Βαγδάτη. Ο σιωνιστής ηγέτης όμως Μπ. Νετανιάχου βιάζεται…

Η επί δεκαετίες υψηλή προστασία που χαίρουν οι Κούρδοι του Ιράκ από το εβραϊκό κράτος (με αλλεπάλληλα αξιόπιστα ρεπορτάζ να περιγράφουν την Έρμπιλ ως προκεχωρημένο φυλάκιο των ισραηλινών υπηρεσιών για να παρακολουθούν τα τεκταινόμενα σε Ιράν και Ιράκ) κορυφώθηκε τα 3 τελευταία χρόνια όταν το Ισραήλ αποδείχθηκε μια «ζωτική πηγή κεφαλαίων στη στεγνή από ρευστό περιοχή», όπως έγραφαν οι Financial Times στις 23 Αυγούστου 2015, αποκαλύπτοντας ότι το Ιρακινό Κουρδιστάν κάλυπτε τότε το 77% της ισραηλινής ζήτησης για πετρέλαιο! «Άλλοι», περιέγραφε το ίδιο ρεπορτάζ «έχουν υποστηρίξει ότι αυτός μπορεί να είναι ένας τρόπος ώστε το Ισραήλ να διοχετεύσει οικονομική υποστήριξη στους Κούρδους». Έτσι φτάσαμε σήμερα το Ιρακινό Κουρδιστάν να είναι η μόνη χώρα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής στην οποία ανεμίζουν ισραηλινές σημαίες δίπλα από τις Κουρδικές! Το επίτευγμα επομένως του Ισραήλ είναι η σταδιακή έστω δημιουργία ενός κράτους που είναι το μοναδικό στη Μέση Ανατολή το οποίο δε διάκειται εχθρικά απέναντι στο Σιωνισμό.

Εν είδει παρενθέσεως εντύπωση προκαλεί πώς στις χώρες που περιέγραφε το ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας ότι διοχετευόταν το κουρδικό πετρέλαιο, και χρηματοδοτούσαν έτσι τα υπό εξέλιξη τότε αποσχιστικά σχέδια, πέρα από το Ισραήλ που απορροφούσε το ένα τρίτο του κουρδικού πετρελαίου συμπεριλαμβανόταν μαζί με την Κύπρο και η Ελλάδα. Δημιουργείται εδώ μια απορία πολιτικής φύσεως: Προϋπήρξε πολιτική απόφαση το πρώτο εξάμηνο του 2015 ώστε στα ελληνικά διυλιστήρια να ρέει κουρδικό πετρέλαιο και με τα λεφτά των ελλήνων καταναλωτών να χρηματοδοτείται η δημιουργία ενός μικρού Ισραήλ εντός των Ιρακινών συνόρων;

Επανερχόμενοι στο Κουρδικό, η επικείμενη ανεξαρτητοποίηση του (που μπορεί να θεωρηθεί κι ως επιβράβευση για τη βοήθεια που προσφέρθηκε στις ΗΠΑ, όταν εισέβαλαν στο Ιράκ το 2003) δεν αποτελεί ένα πλήγμα μόνο για το σιιτικό Ιράκ, καθώς η Βαγδάτη χάνει μαζί με την εδαφική ακεραιότητά του και το 12% της πετρελαϊκής της παραγωγής που βρίσκεται στο κουρδικό υπέδαφος. Μάλιστα, τα αποθέματα του ιρακινού Κουρδιστάν φθάνοντας τα 45 δισ. βαρέλια, υπερβαίνουν ακόμη κι αυτά της Νιγηρίας που είναι μέλος της ΟΠΕΚ, προσφέροντας μια σίγουρη βάση οικονομικής ανεξαρτητοποίησης από τη Βαγδάτη. Θα αποτελεί επίσης αγκάθι στα πλευρά του Ιράν, δεδομένου ότι εκεί κατοικούν τα 7 εκ. Κούρδων από τα 30 που βρίσκονται στα 4 κράτη της περιοχής, αλλά και της Τουρκίας που βρίσκεται σε ανοιχτό πόλεμο με του Κούρδους από τη δεκαετία του ’80, καθώς η Έρμπιλ θα τροφοδοτεί αποσχιστικά κινήματα στο εσωτερικό και των δύο χωρών.

Γι’ αυτό βιάζεται ο Νετανιάχου…

Πηγή: εφημερίδα Πριν

Απρόσμενη πολιτική ήττα για το σιωνιστικό κράτος

Σε πλήρη αναδίπλωση υποχρεώθηκε το κράτος – απαρτχάιντ του Ισραήλ καταργώντας με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου τις πύλες εισόδου με τους μεταλλικούς ανιχνευτές που εγκατέστησε στην είσοδο του Αλ Ακσά.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Τα μέτρα ελέγχου της πρόσβασης εφαρμόσθηκαν μετά την ηρωική επίθεση των Παλαιστινίων στο Αλ Ακσά στις 14 Ιουλίου που οδήγησε στο θάνατο δύο ενόπλους σιωνιστές του κατοχικού στρατού. Την επίθεση, που είχε επίσης ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οι Παλαιστίνιοι αγωνιστές, χαιρέτησε το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης με επίσημη ανακοίνωσή του (εδώ το πλήρες κείμενο) που τη χαρακτήρισε ως ποιοτική αναβάθμιση της αντίστασης στην κατοχή.

Το σιωνιστικό κράτος εκμεταλλεύτηκε την επίθεση για να αλλάξει το ισχύον καθεστώς στο Αλ Ακσά που είναι το τρίτο ιερότερο τέμενος των Μουσουλμάνων, μετά η Μέκκα και τη Μεδίνα, και να επιτρέψει την είσοδο για προσευχή στους Εβραίους στο Όρος του Ναού. Το επίδικο, προφανώς, δεν είναι τα θρησκευτικά δικαιώματα των Εβραίων, αλλά πενήντα χρόνια μετά τον πόλεμο των 6 ημερών που οδήγησε στην κατοχή της Γάζας, της Δυτικής Όχθης και της ανατολικής Ιερουσαλήμ το κράτος – απαρτχάιντ να εκδιώξει τους μουσουλμάνους από την ανατολική Ιερουσαλήμ, προσαρτώντας την πλήρως στα διεθνώς και επίσημα αναγνωρισμένα Ισραηλινά εδάφη. Ζητούμενο από τον Νετανιάχου επομένως ήταν μια νέα επίθεση στα κυριαρχικά δικαιώματα και τις διεκδικήσεις του Παλαιστινιακού λαού, που θα επιτρέψουν την μεταφορά της ισραηλινής πρωτεύουσας στην Ιερουσαλήμ, κατά παράβαση προφανώς δεκάδων αποφάσεων του ΟΗΕ κι άλλων διεθνών οργανισμών, όπως κατ’ επανάληψη έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση του Ισραήλ. Κίνηση που θα ισοδυναμεί με το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των Παλαιστινιακών αιτημάτων. Γι’ αυτό κι ακολούθησαν τόσο οξείες αντιδράσεις, που ανάγκασαν την ακροδεξιά ισραηλινή ηγεσία σε άτακτη υποχώρηση.

Συγκεκριμένα, το Ισραήλ αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί υπό το βάρος τεσσάρων εξελίξεων. Πρώτο, της ασυνήθιστα σοβαρής αντίδρασης μεγάλων μουσουλμανικών κρατών όπως όχι μόνο της Τουρκίας, αλλά επίσης της Σαουδικής Αραβίας και της Ιορδανίας, που συνεργάζονται πλήρως με τον ιμπεριαλισμό και το σιωνισμό. Δεύτερο, του ορατού κινδύνου εξάπλωσης των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας στο έδαφος κι άλλων αραβικών κρατών, όπως φάνηκε στην Ιορδανία μετά τη δολοφονία από φύλακα της πρεσβείας του Ισραήλ δύο Ιορδανών. Τρίτο, της οξύτατης αντίδρασης της Παλαιστινιακής Αρχής υπό τον Μαχμούντ Αμπάς που ανακοίνωσε στις 21 Ιουλίου την αναστολή όλων των επαφών με το Ισραήλ και τέταρτο, και σημαντικότερο, λόγω ενός παλιρροϊκού κύματος αντιδράσεων εκ μέρους των Παλαιστινίων που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούσε σε νέα Ιντιφάντα. Στο πλαίσιο αυτών των αντιδράσεων οργανώθηκαν δεκάδες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, κατόπιν ενός ελπιδοφόρου κοινού καλέσματος της Φατάχ και της Χαμάς, που φάνηκε να ενώνονται για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια στο μέτωπο της σύγκρουσης απέναντι στους Ισραηλινούς εισβολείς.

Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν

Επίδειξη δύναμης από το ισραηλινό κράτος – απαρτχάιντ

Εντελώς δυσανάλογη των περιστάσεων χαρακτηρίσθηκε η απόφαση των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής να απαγορεύσουν την προσευχή χιλιάδων Μουσουλμάνων που είχαν συγκεντρωθεί το μεσημέρι της Παρασκευής στο τέμενος του Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η απόφαση ελήφθη μετά την ανταλλαγή πυροβολισμών που οδήγησαν στο θάνατο 3 Παλαιστίνιους και 2 αστυνομικούς των κατοχικών δυνάμεων ασφαλείας. Χωρίς να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές κατά πάσα πιθανότητα θα επρόκειτο για μια πράξη αντίστασης που στόχευε να δείξει ότι οι Παλαιστίνιοι αρνούνται να αποδεχθούν ως τετελεσμένη την ισραηλινή κατοχή και συνεχίζουν να αγωνίζονται για την απελευθέρωση της ανατολικής Ιερουσαλήμ. Η απόφαση των Σιωνιστών από την άλλη υποδήλωνε την πρόθεσή τους να κλείσουν οριστικά τις πύλες εισόδου στο Αλ Ακσά, απαγορεύοντας ακόμη και την προσευχή στο τέμενος που θεωρείται ο τρίτος σημαντικότερος τόπος προσευχής για τους Μουσουλμάνους.

Η ακραία αντίδραση του σιωνιστικού κράτους (που από το 2015 έχει δολοφονήσει τουλάχιστον 275 Παλαιστίνιους, ενώ την ίδια περίοδο έχουν χάσει τη ζωή τους 40 Ισραηλινοί) συνδέεται με τη διπλωματική ήττα που υπέστη στην Unesco, όταν ο πολιτιστικός οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε στις 7 Ιουλίου την παλιά πόλη της Χεβρόνας ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Η απόφαση, που ελήφθη με 12 ψήφους υπέρ , 3 κατά και 6 αποχές έχει τεράστια σημασία γιατί αναδεικνύει τον επαπειλούμενο χαρακτήρα της Χεβρόνας με ευθύνη 1.000 περίπου ακροδεξιών υπερορθόδοξων Εβραίων εποίκων που συχνότατα επιδίδονται σε πράξεις βανδαλισμού και καταστροφών, υπό την πλήρη στήριξη του εβραϊκού κράτους, σε μια προσπάθεια να αλλάξουν το χαρακτήρα της πόλης των 200.000 αράβων κατοίκων. Ζητούμενο εκ μέρους των εποίκων και του Ισραηλινού κράτους-απαρτχάιντ είναι η εκδίωξη των Αράβων Παλαιστινίων από τη γη τους και η καταστροφή κάθε μνημείου πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς, με άλλα λόγια μια σύγχρονη εθνοκάθαρση που συντελείται χρόνια τώρα υπό την ανοχή της ΕΕ, των ΗΠΑ και διεθνών οργανισμών. Η πρόσφατη απόφαση της Unesco για τη Χεβρόνα, όπως και παλιότερη που έδινε το ίδιο καθεστώς πολιτιστικής κληρονομιάς για την Ιερουσαλήμ, είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Γι’ αυτό είναι και καλοδεχούμενη… Τουλάχιστον από κάθε πολιτισμένο λαό που αντιστέκεται στην καταπίεση.

Όχι όμως από την ισραηλινή κυβέρνηση που αποφάσισε να αναστείλει για πολλοστή φορά την πληρωμή της συνδρομής της στον διεθνή οργανισμό. Έτσι, από 11 εκ. δολ. που όφειλε να πληρώσει, μέχρι στιγμής έχει καταβάλλει μόνο 1,7 εκ. ευρώ στην Unesco το εβραϊκό κράτος, το οποίο αναβάθμισε τη θέση του στη  Μέση Ανατολή και τον κόσμο μετά την εκλογή του ακροδεξιού Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν

Συνεχίζουν την απεργία πείνας οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι

Νικητές μπορούν να θεωρούνται οι περισσότεροι από 1.500 φυλακισμένοι Παλαιστίνιοι αγωνιστές πριν καν συμπληρώσουν έναν μήνα από τη 17η Απριλίου όταν ξεκίνησαν την απεργία πείνας. Η διαμαρτυρία τους έχει ξεπεράσει τους τοίχους των φυλακών φέρνοντας, για μια ακόμη φορά, σε άσχημη θέση το σιωνιστικό κράτος, που με την συγκατάθεση και την παρότρυνση του αμερικανού προέδρου Ντ. Τραμπ συνεχίζει την ρατσιστική πολιτική εθνοκάθαρσης σε βάρος των Παλαιστινίων.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Στα αιτήματα  των Παλαιστινίων κρατουμένων περιλαμβάνονται διεκδικήσεις που θεωρούνται προφανείς ακόμη και στα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του κόσμου, όχι όμως στο αρχετυπικό κράτος παρία του Ισραήλ που έχει καταφέρει από το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, μέχρι σήμερα να φυλακίσει περισσότερους από 800.000 Παλαιστινίους ή το 40% του ανδρικού πληθυσμού! Ζητούν συγκεκριμένα: Την τοποθέτηση δημοσίων τηλεφώνων ώστε να μπορούν οι φυλακισμένοι να επικοινωνούν με τον έξω κόσμο, δυνατότητα στις οικογένειές τους να τους επισκέπτονται 2 φορές το μήνα, δικαίωμα επισκέψεων από συγγενείς δευτέρου βαθμού, περισσότερη ώρα για κάθε επίσκεψη, δυνατότητα λήψης φωτογραφιών με τους επισκέπτες, τερματισμό των διοικητικών κρατήσεων, κ.α. Επίσης οι φυλακισμένοι ζητούν τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όσο καιρό είναι φυλακισμένοι, καθώς το εβραϊκό κράτος τις ελάχιστες φορές που τους επιτρέπει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, τους ζητά να πληρώνουν!

Τη διεθνή κατακραυγή, και συγκεκριμένα καταγγελία της Διεθνούς Αμνηστίας, προκάλεσε πρόσφατα η επιλογή των Σιωνιστών να κρατούν τους Παλαιστίνιους εκτός κατεχομένων εδαφών, κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών. Η διεθνής οργάνωση, με έδρα το Λονδίνο, απαίτησε από το εβραϊκό κράτος – απαρτχάιντ να διακόψει άμεσα αυτή την πρακτική και μέχρι να επιστρέψουν οι Παλαιστίνιοι στη γη τους να σταματήσουν οι τιμωρητικές πρακτικές παρεμπόδισης των επισκέψεων εκ μέρους των συγγενών τους.

 

Τα αιτήματα των Παλαιστινίων κρατουμένων έχουν προκαλέσει ένα κύμα διεθνούς ευαισθητοποίησης και συμπαράστασης στα δίκαια αιτήματα του λαού τους.

Σκοτεινή εξαίρεση σε αυτό το ρεύμα αποτελεί η κυβέρνηση του Τσίπρα, που ξεπληρώνει γραμμάτια τα οποία υπέγραψε την προεκλογική περίοδο για να μπορέσει να κυβερνήσει. Τώρα ήρθε η ώρα για Τσίπρα, Καμμένο και Κοτζιά να ανταποδώσουν τις προσβάσεις που τους εξασφάλισαν και την εύνοια που αφειδώλευτα τους προσέφεραν λόμπι και πρεσβείες από το 2012 ακόμη. Έτσι, η κυβέρνηση Τσίπρα δύο φορές το τελευταίο διάστημα που διαρκεί η απεργία πείνας έδωσε γη και ύδωρ στο σιωνιστικό κράτος. Την πρώτη φορά όταν αρνήθηκε να ψηφίσει πρόταση της Unesco που επέκρινε την ισραηλινή βία στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Και τη δεύτερη, με αφορμή την επίσκεψη του υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής Ν. Παππά στο Τελ Αβίβ για την υπογραφή συμφωνίας περιαγωγής μεταξύ κινητών τηλεφώνων. Μια κίνηση εμφανώς συμβολική, κατά παραγγελία του εβραϊκού κράτους που μέτραγε φίλους και εχθρούς…

ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδειξαν ότι είναι με τους διώκτες των παλαιστινίων αγωνιστών. Πιο καθαρά δεν μπορούσε να  διατυπωθεί!

Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν στις 14 Μαΐου 2017