Οι ιδιώτες «έκαψαν» τη ΔΕΗ

Η ραγδαία επιδείνωση των οικονομικών στοιχείων της ΔΕΗ, όπως αποτυπώνεται στις οικονομικές καταστάσεις του πρώτου τριμήνου του 2019 (εδώ), επιβεβαιώνουν τα δραματικά αποτελέσματα που είχαν για την εταιρεία τα πειράματα ήπιας έστω ιδιωτικοποίησης της εταιρείας που εφαρμόστηκαν από το 2015 μέχρι πρόσφατα. Ήταν μια περίοδος που ναι μεν μπήκαν στο συρτάρι και πάγωσαν προσωρινά σχέδια βίαιος ξεπουλήματος, όπως ήταν το σχέδιο της «μικρής ΔΕΗ», οι λύσεις ωστόσο που δρομολογήθηκαν και εφαρμόστηκαν με κορυφαία τις δημοπρασίες αποδείχτηκαν οικονομικά καταστροφικές καθώς επιδείνωσαν τη θέση της ΔΕΗ κι έφεραν έτσι πιο κοντά τις συζητούμενες «θεραπείες σοκ».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Προς επίρρωση, αρκεί μια ματιά στα οικονομικά αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου για να φανεί ότι η αιτία των οικονομικών δεινών της ΔΕΗ βρίσκεται στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίησή της κι ευρύτερα στη νεοφιλελεύθερη διαχείριση κι όχι στον περιβόητο «κρατισμό». Ο «κρατισμός» πιθανά να οφείλεται στο βαθμό που, αντίθετα με ό,τι του καταλογίζεται, έγινε μέσο επιβολής μέτρων και πολιτικών προς όφελος της αγοράς. Το πρώτο τρίμηνο του 2019 η επιχείρηση εμφάνισε καθαρές ζημιές (προ φόρων) ύψους 233,5 εκ. ευρώ όταν την αντίστοιχη χρονική περίοδο του προηγούμενου έτους είχε εμφανίσει οριακές ζημιές μόλις 18,7 εκ. ευρώ. Αξίζει ωστόσο να δούμε πώς διαμορφώθηκε αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα.

Αρχικά πρέπει να τονίσουμε ότι η δαπάνη μισθοδοσίας και λοιπών ελεγχόμενων δαπανών μειώθηκε κατά 5,7 εκ. ευρώ ή 2,1%. Κατά συνέπεια, οι λύσεις που υποδεικνύονται για μαζικά προγράμματα εθελούσιας εξόδου μπορεί να μειώσουν παραπέρα το σχετικό κονδύλι, απέχουν ωστόσο από την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών των οικονομικών ζημιών της ΔΕΗ.

Οι πραγματικές αιτίες εντοπίζονται πρώτο, στις αυξημένες δαπάνες αγοράς φυσικού αερίου, λόγω τόσο της αυξημένης τιμής του κατά 32,5% όσο και λόγω της ανάγκης εισαγωγής αυξημένων ποσοτήτων για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών. Πρόκειται για επιβάρυνση που φέρνει ξανά στην επικαιρότητα την πολύ σοβαρή ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδας, η οποία ανέρχεται στο 73,6%, όταν η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ των 19 ανέρχεται σε 61,9% και της ΕΕ των 28 σε 53,6%. Παρόλα αυτά από τον ενεργειακό σχεδιασμό της Ελλάδας απουσιάζουν μέτρα που έστω θα αντιμετωπίσουν αυτή την δομική αδυναμία.

Δεύτερο, στην αύξηση της Οριακής Τιμής Συστήματος κατά 33,6% (ως αποτέλεσμα της αυξημένης ζήτησης ενέργειας κατά 4,2% στις 14.897 GWh έναντι 14.291 GWh το πρώτο τρίμηνο του 2018 που αναγκάζει τους διαχειριστές να ρίχνουν στην παραγωγή και ακριβές μονάδες) και κατ’ επέκταση στην υψηλότερη δαπάνη για αγορά ενέργειας.

Τρίτο, στην αυξημένη δαπάνη για αγορά δικαιωμάτων εκπομπών CO2 που έχει εξελιχθεί σε μια γιγάντια κερδοσκοπική φούσκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τιμές των δικαιωμάτων από τον Ιούλιο του 2018 καταγράφουν αλλεπάλληλα ρεκόρ, φθάνοντας στις 5 Ιουλίου τα 25,84 ευρώ. Για να φανεί η διαφορά να αναφέρουμε ότι τον Απρίλιο του 2013 η τιμή των δικαιωμάτων ανερχόταν σε 3,08 ευρώ και τον Μάιο του 2017 στα 4,45 ευρώ. Μιλάμε επομένως για εξαπλασιασμό του κόστους αγοράς δικαιωμάτων! Ο χρηματιστηριακός τζόγος επί των ρύπων, κατ’ εφαρμογήν πιθανότατα της αρχής «ο ρυπαίνων γονατίζει οικονομικά και κάποιος επιτήδειος κερδοσκοπεί» κατατρώει μέχρι στιγμής τα ταμεία της ΔΕΗ καθώς για λόγους εμφανώς πολιτικούς η κυβέρνηση και η διοίκηση της εταιρείας μέχρι στιγμής δεν είχαν μεταβιβάσει το κόστος στους λογαριασμούς. Στόχος προφανώς ήταν να προστατευθούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις από μια νέα άνοδο του ενεργειακού κόστους. Πλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε ενώπιον μεγάλων αυξήσεων στα τιμολόγια του ηλεκτρικού, πολύ δε περισσότερο αν αποφασισθεί να μεταβιβασθούν οι σωρευτικές αυξήσεις με τις οποίες έχει επιβαρυνθεί η ΔΕΗ τουλάχιστον τους τελευταίους 12 μήνες.

Αρνητικά επέδρασσαν στα οικονομικά της ΔΕΗ και την ευρύτερη ισορροπία του συστήματος οι δημοπρασίες (ΝΟΜΕ) που υποτίθεται ότι θα λειτουργούσαν σαν μηχανισμός διευκόλυνσης της εισόδου των ιδιωτών στην αγορά. Οι δημοπρατούμενες ποσότητες αντίθετα αντί να καταλήξουν στους καταναλωτές της Ελλάδας, διευκολύνοντας τον ανταγωνισμό, κατέληξαν στις γειτονικές χώρες, διευκολύνοντας τον εύκολο πλουτισμό των εμπόρων που παίρνουν μέρος στις δημοπρασίες. Αυτό που συνέβη έτσι από την υιοθέτηση του γαλλικού μοντέλου που θα ενδυνάμωνε του «νέους παίκτες» στην αγορά ηλεκτρισμού είναι η αγορά να υποστεί νέες, επιπλέον και ασύμμετρες στρεβλώσεις. Ομολογείται ανοιχτά στην Ετήσια Έκθεση για το 2019 του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τίτλο Ο ελληνικός Ενεργειακός Τομέας: «Παρατηρήθηκαν στρεβλώσεις και αθέμιτες πρακτικές στη λειτουργία της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με εκτεταμένη χρήση προθεσμιακών προϊόντων, τύπου ΝΟΜΕ, σε εξαγωγές» (σελ. 130). Ας φανταστούμε τι κριτική και τι επιθέσεις θα είχε δεχτεί η Διοίκηση της εταιρείας ή ακόμη κι η κυβέρνηση (εμμονή στον κρατισμό, προστασία του μονοπωλίου και όρθωση εμποδίων στον ελεύθερο ανταγωνισμό, κ.α.) αν το 2016 οπότε επιβάλλονταν οι δημοπρασίες αρνούνταν να τις δεχθούν επικαλούμενες το μεγάλο οικονομικό κόστος που επισείουν για την εταιρεία…

Συνεχή συρρίκνωση στον τζίρο και τα κέρδη της ΔΕΗ προκαλεί επιπλέον η μείωση του πελατολογίου της, στο βαθμό που κατά τεκμήριο στους ιδιώτες πάνε οι καλοί πελάτες. Κι αυτή η υποχρέωση, που αποτελεί ασφαλή αιτία μετατροπής της πιο κερδοφόρας εταιρείας σε ζημιογόνα, αποτελεί μνημονιακή δέσμευση. Το μέσο μερίδιο της ΔΕΗ στην αγορά προμήθειας στο σύνολο της Ελλάδας από 83,8% το πρώτο τρίμηνο του 2018 μειώθηκε σε 77,1%. Ως αποτέλεσμα οι πωλήσεις της ΔΕΗ μειώθηκαν κατά 6,2%, ενώ τον Μάρτιο του 2019 το μέσο μερίδιο αγοράς στο Διασυνδεδεμένο Σύστημα περιορίσθηκε στο 76,6%, όταν ένα χρόνο πριν, τον Μάριο του 2018 το μερίδιο της ΔΕΗ ανερχόταν σε 82,7%. Εντύπωση ωστόσο προκαλούν οι αποκλίσεις που καταγράφονται καθώς στην Υψηλή Τάση η ΔΕΗ παίζει σχεδόν μόνη της ελέγχοντας το 97,7% της αγοράς, ενώ στη Μέση Τάση έχει υπό τον έλεγχό τα το 53,6%.

Βαρίδι στα πόδια της ΔΕΗ αποτελούν κι οι απλήρωτοι λογαριασμοί που συνεχώς αυξάνονται, έχοντας φθάσει τα 2,7 δισ. ευρώ, τα 1,05 δισ. ευρώ εκ των οποίων αφορούν 890.000 τελικούς πελάτες. Η «στάση πληρωμών» εκατοντάδων χιλιάδων πελατών της ΔΕΗ  προς την εταιρεία εξηγείται στη βάση του οξύτατου κοινωνικού ζητήματος, όπως συμπυκνώνεται σε ένα ποσοστό ανεργίας της τάξης του 18% και σε ένα ποσοστό που κινδυνεύει με κοινωνικό αποκλεισμό και φτάνει τον 1 στους 3. Τούτων δοθέντων η ανακοίνωση του προέδρου της εταιρείας, Μιχάλη Παναγιωτάκη, ότι «θα σταλούν σε όλους εξώδικα» μόνο ως απειλή ακούγεται. Επίσης, ως προαναγγελία μια ξαφνικής όξυνσης των επιπέδων ενεργειακής φτώχειας και κοινωνικής υποβάθμισης. Πιθανότατα, η τύχη των εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών που δεν μπορούν ακόμη και σήμερα, μετά την έξοδο της Ελλάδας από την ύφεση, να πληρώσουν τον λογαριασμό τους να μην εμπίπτει στις ευθύνες της ΔΕΗ. Δεν μπορεί όμως και από την άλλη η ΔΕΗ να αφεθεί ελεύθερη να ρίξει στο σκοτάδι χιλιάδες οικογένειες καταδικάζοντάς τις να ζουν σε προϊστορικές συνθήκες χωρίς θερμοσίφωνο, κουζίνα, τηλεόραση και υπολογιστή.

Μια «θεραπεία σοκ» που θα αιτιολογηθεί στη βάση των οικονομικών ζημιών της ΔΕΗ και θα προκρίνει την πώληση λιγνιτικών ακόμη και υδροηλεκτρικών μονάδων, την πώληση πακέτου μετοχών της ακόμη και του μάνατζμεντ, προγράμματα εθελούσιας εξόδου, αυξήσεις τιμολογίων κι επιτάχυνση των εισπρακτικών μέτρων θα οδηγήσει σε παροξυσμό το κοινωνικό ζήτημα και την ενεργειακή φτώχεια… Χώρια του γεγονότος ότι αυτές οι λύσεις δεν έχουν καμιά σχέση με τις αιτίες των προβλημάτων!

Πηγή: Επίκαιρα, τεύχος 408

Η ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ θα στείλει τα τιμολόγια στα ύψη

Φωτογραφίες: Θάνος Τσάντας

Μάιος 2018

Σημείο τομής στα ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας αποτελεί πλέον ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής, που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 25 Απριλίου από μια οριακή πλειοψηφία 151 βουλευτών, με τον ανεξάρτητο από το Ποτάμι, αλλά σταθερά στρατευμένο στον νεοφιλελευθερισμό,  βουλευτή Χάρη Θεοχάρη, να προσφέρει στην κυβέρνηση  την κρίσιμη ψήφο.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η μετεγγραφή της τελευταίας στιγμής, που απαιτήθηκε για να περάσει ο νόμος που ιδιωτικοποιεί τη ΔΕΗ, δεν είναι μόνο σύμβολο καιροσκοπισμού, αλλά και επιστέγασμα της πολιτικής εξαπάτησης εκ μέρους των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης, τα οποία έχτισαν το πολιτικό τους κεφάλαιο, αντιδρώντας στο ξεπούλημα της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας για να αποδειχθούν ιδανικοί νεκροθάφτες της. Οι δηλώσεις του ίδιου του Αλ. Τσίπρα στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό του Αμυνταίου το 2014, «η ΔΕΗ θα είναι το κύκνειο άσμα μιας κυβέρνησης που ήδη ψυχορραγεί και σε λίγους μήνες δεν θα είναι παρούσα», θα αποτελούν κορυφαίο παράδειγμα πολιτικής κοροϊδίας, με στόχο την υφαρπαγή της ψήφου!

Ο νόμος που ιδιωτικοποιεί το 40% της λιγνιτικής παραγωγής είναι χειρότερος για το δημόσιο συμφέρον συγκριτικά με τον νόμο για τη «μικρή ΔΕΗ», που προωθούσε η κυβέρνηση Αντ. Σαμαρά το 2014, για έναν απλό λόγο: Ο νόμος που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Χ. Θεοχάρης μπορεί να μην περιλαμβάνει το 30%  του πελατολόγιου της ΔΕΗ και των υδροηλεκτρικών, όπως περιελάμβανε το σχέδιο της «μικρής ΔΕΗ», το εύρος της ιδιωτικοποίησης είναι δηλαδή μικρότερο, αλλά εκείνο το σχέδιο διέθετε ένα δίχτυ ασφαλείας: ως κατώτατη τιμή πώλησης είχε οριστεί το 30% της χρηματιστηριακής αξίας της ΔΕΗ, που ανερχόταν στο 1,5 δισεκ. ευρώ. Επρόκειτο για μια τιμή σκανδαλωδώς χαμηλή, δεδομένης της κατρακύλας του χρηματιστηρίου κι άλλων πιο ουσιαστικών κριτηρίων. Για παράδειγμα, η αξία των κοιτασμάτων λιγνίτη της «μικρής ΔΕΗ», με βάση την ενεργειακή ισοδυναμία με το πετρέλαιο είχε υπολογιστεί σε 27,3 δισ. ευρώ από τον Χρ. Παπαγεωργίου, τέως διευθυντή Λιγνιτικού  Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ. Επιπλέον, το 1,5 δισ. ευρώ ισοδυναμούσε μόνο με το κόστος κατασκευής της λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαΐδα 5, ενώ δύο ακόμη φράγματα (του Θησαυρού και της Πλατανόβρυσης) στοίχιζαν σε τιμές εποχής 1,1 δισ. και ο θερμοηλεκτρικός σταθμός Μελίτης 961 εκατ. ευρώ. Δεν υπάρχει αυταπάτη ότι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ χάριζαν τη ΔΕΗ!

Πουλιέται όσο-όσο

Παρ’ όλα αυτά, τότε υπήρχε ένα κατώτατο όριο. Σήμερα δεν υπάρχει! Βγαίνουν στο σφυρί, μέσω της δημιουργίας δύο ανωνύμων εταιρειών, που θα αποσπαστούν από τη ΔΕΗ για να πουληθούν, δύο μονάδες στη Μεγαλόπολη (3 &4), μία μονάδα (Μελίτης 1) και μία άδεια παραγωγής στη Φλώρινα, κτιριακές, μηχανολογικές και βοηθητικές εγκαταστάσεις, βοηθητικά μηχανήματα, εξοπλισμός και μηχανήματα  και αχανείς εκτάσεις και δεν έχει καθοριστεί ελάχιστο τίμημα, για παράδειγμα 1.000 ή έστω 100 ευρώ!  Ο νόμος της σημερινής κυβέρνησης, σε συνέχεια των διαδικασιών απελευθέρωσης που ξεκίνησαν από το 1999 με τον νόμο 2773, είναι χειρότερος από τη «μικρή ΔΕΗ» των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γιατί, παράλληλα, η ΔΕΗ συνεχίζει να χάνει πελάτες λιανικής (έστω κι αν το μερίδιο των ιδιωτών είναι μόνο 16%, καθώς κανείς δεν ξεχνά την απάτη των Hellas Power και Energa, που πήραν τα λεφτά των λογαριασμών κι έφυγαν), ενώ η πώληση των υδροηλεκτρικών εργοστασίων δεν έχει αποκλειστεί. Η ρήση δε στελέχους ιδιωτικής ενεργειακής εταιρείας «για να κατέβει ο λιγνίτης θέλει και λίγο νεράκι» προμηνύει την πώληση, αργά ή γρήγορα, και των υδροηλεκτρικών εργοστασίων.

Τον λόγο για τον οποίο δεν καθορίστηκε ελάχιστο τίμημα για την πώληση των λιγνιτικών μονάδων, αλλά αντίθετα αφέθηκε στην κρίση ενός ανεξάρτητου εκτιμητή, με την «εκτίμηση να παραμένει εμπιστευτική, μέχρι το άνοιγμα των οικονομικών προσφορών των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό, οπότε και θα παραδοθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ ΑΕ και στον εντολοδόχο παρακολούθησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», όπως ορίζεται στο άρ. 3, παρ. 4 του νόμου, μας τον εξήγησε ο Νίκος Φωτόπουλος, εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Δ.Σ. της ΔΕΗ: «Προϋπόθεση για να βρεθεί αγοραστής για τις λιγνιτικές μονάδες είναι να δοθούν… τσάμπα. Γι’ αυτό δεν καθόρισαν τίμημα, κατά παράβαση πάγιων πρακτικών, που εφαρμόζονται σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τόσες πολλές αβεβαιότητες που, ακόμη κι αν βρεθούν ιδιώτες, θα είναι μειωμένης αξιοπιστίας, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό», τόνισε ο Νίκος Φωτόπουλος, ξεχωρίζοντας μεταξύ άλλων αβεβαιοτήτων την τιμή του διοξειδίου του άνθρακα, που έφθασε τα 14 ευρώ. Εργαλείο για την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης, υποτίθεται, που το μόνο το οποίο κατάφερε είναι να εισάγει τη γάγγραινα της χρηματιστικοποίησης στην ενέργεια, «ιδιωτικοποιώντας ένα παγκόσμιο στοιχείο ενεργητικού, όπως η ικανότητα της γης να ανακυκλώνει το διοξείδιο»[1] και προσθέτοντας με αυτόν τον τρόπο περαιτέρω αστάθεια στην αγορά. Είναι ενδεικτικός ο τριπλασιασμός της τιμής του μέσα σε έναν χρόνο.

Η σημαντικότερη ωστόσο επίπτωση από την ιδιωτικοποίηση των λιγνιτικών μονάδων θα αφορά την τιμή καταναλωτή, που θα πάρει τα ύψη, τονίζει η Γιώτα Σταθά, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Ομίλου ΔΕΗ. «Αν η Ελλάδα σήμερα διαθέτει φθηνή ενέργεια, αυτό οφείλεται στη λιγνιτική παραγωγή. Όπως επίσης και στην υδροηλεκτρική παραγωγή, δεδομένου ότι το κόστος παραγωγής είναι εξαιρετικά χαμηλό, το λειτουργικό κόστος ασήμαντο, απασχολούν ελάχιστο προσωπικό, κ.ο.κ. Ελέγχοντας τα υδροηλεκτρικά, ελέγχεις την ευστάθεια του συστήματος σε μεγάλο βαθμό, κι επί της ουσίας την παραγωγή των ΑΠΕ, καθώς, για να ενταχθούν οι ΑΠΕ και κυρίως οι ανεμογεννήτριες στο σύστημα, θα πρέπει να υπάρχουν κατανεμημένες μονάδες παραγωγής που μπορούν να παράγουν σταθερό φορτίο και να εξομαλύνουν τις επικίνδυνες ταλαντώσεις που προκαλούν αυτές στο δίκτυο. Συγκεκριμένα, θερμοηλεκτρικές, είτε έχουν καύσιμο λιγνίτη είτε φυσικό αέριο είτε πετρέλαιο, και υδροηλεκτρικές».

Με βάση τα παραπάνω, η προοπτική περάσματος της λιγνιτικής παραγωγής στα χέρια των ιδιωτών το 2020, την ίδια ώρα που οι υπόλοιπες μονάδες με τα υφιστάμενα δεδομένα είναι υποχρεωμένες να σταματήσουν να λειτουργούν, ενώ δεν ξέρουμε αν η Πτολεμαΐδα 5 θα είναι έτοιμη για να μπει στην παραγωγή, σημαίνει ότι η Οριακή Τιμή Συστήματος θα ελέγχεται αποκλειστικά και μόνο από τους ιδιώτες. Η τιμή, επομένως, της κιλοβατώρας θα ακριβύνει!

Φτώχεια ελέω Γερμανίας

Η τιμή καταναλωτή στην Ελλάδα θα αυξηθεί για έναν επιπλέον λόγο, συνεχίζει η Γιώτα Σταθά. «Οι υπό εξέλιξη αναδιαρθρώσεις στην αγορά της ενέργειας υποτάσσονται στην ένταξη της Ελλάδας στο λεγόμενο «μοντέλο-στόχος» (target model). Πράγματι, στο Μνημόνιο Τσίπρα, που υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2015, εκεί όπου τίθεται ο στόχος μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ μέσω των δημοπρασιών ρεύματος (ΝΟΜΕ)  στο 50% μέχρι το 2020 (άρ. 4.3), αναφέρεται επίσης ότι θα δοθεί κάθε τεχνική βοήθεια εκ μέρους των δανειστών «για την εφαρμογή της μεταρρύθμισης στην αγορά φυσικού αερίου και τη μετάβαση στο “μοντέλο-στόχο” της ΕΕ για την αγορά ηλεκτρισμού». Για τη Γιώτα Σταθά, το περίφημο «μοντέλο-στόχος» δεν είναι τίποτε άλλο από μια συγκαλυμμένη προσπάθεια της Γερμανίας, που έχει το υψηλότερο ενεργειακό κόστος  στην Ευρώπη, να δημιουργήσει μια ενιαία αγορά όπου θα συγκλίνουν οι τιμές κάθε κράτους-μέλους, έτσι ώστε η ίδια να πληρώνει λιγότερα. «Σε αυτό όμως το πλαίσιο, χώρες όπως η Ελλάδα, που πληρώνουν ως τώρα φθηνή ενέργεια, θα πληρώνουν στο μέλλον πιο ακριβά».

Προς επίρρωση των παραπάνω τα εξής: με βάση στοιχεία της Eurostat,[2] για να φωτίζει ένας λαμπτήρας των 10 watt 3 ώρες την ημέρα ολόκληρο το 2017, ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης (ξέρετε, αυτός που… δεν υπάρχει) πλήρωσε 2,04 ευρώ. Αυτός που υπάρχει είναι ο Έλληνας καταναλωτής, που πλήρωσε 1,94 ευρώ, λιγότερα δηλαδή από τον μέσο όρο. Λιγότερα από το μέσο όρο πλήρωσαν επίσης ο Αυστριακός, ο Σουηδός, ο Κύπριος και πολλοί άλλοι καταναλωτές. Στην άλλη άκρη του φάσματος, που πλήρωσαν περισσότερα από το μέσο όρο, είναι επτά μόλις χώρες: Ιταλία (2,14 ευρώ), Πορτογαλία (2,28), Ισπανία (2,30), Ιρλανδία (2,31), Βέλγιο (2,80), Γερμανία και Δανία (3,05). Αξίζει να υπογραμμιστεί μάλιστα ότι η τιμή της ενέργειας στη Γερμανία είναι σημαντικά ακριβότερη, ακόμη και πριν τους φόρους, 2,51 ευρώ για την ακρίβεια, στην κλίμακα που εξετάζουμε, έναντι 1,53 ευρώ που πληρώνουμε στην Ελλάδα. Απλώς, η Γερμανία εκμεταλλευόμενη την ηγεμονική της θέση στην ΕΕ θα επιβάλει στους υπόλοιπους λαούς να παραιτηθούν από το συγκριτικό τους πλεονέκτημα, προκειμένου η εγχώρια βιομηχανία της να ανταγωνιστεί με καλύτερους όρους.

Στην Ελλάδα, ωστόσο, η πανευρωπαϊκή σύγκλιση των τιμών θα οδηγήσει σε νέα ύψη την ενεργειακή φτώχεια, «όπως ορίζεται διεθνώς η αδυναμία πρόσβασης σε βασικές ενεργειακές υπηρεσίες, όπως είναι ο ηλεκτρισμός, το φυσικό αέριο, η θέρμανση, η ψύξη κ.α. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, υπολογίζεται ότι πληθυσμός μεταξύ 1,2 και 2,6 δισ. ανθρώπων στον πλανήτη ζει σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας. Σύμφωνα με μελέτη του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Απόδοσης Κτιρίων, ο αριθμός των ενεργειακά φτωχών πολιτών στην Ευρώπη κυμαίνεται από 50 ως 125 εκατ.».[3]  Ήδη, στην Ελλάδα, με βάση ανακοίνωση του ΔΕΔΔΗΕ, στις αρχές Μαΐου, οι ρευματοκλοπές αυξάνονται κάθε χρόνο σταθερά. Οι «μη τεχνικές απώλειες», όπως αποκαλείται η διαφορά μεταξύ της ενέργειας που εισάγεται στο σύστημα κι εκείνης που τιμολογείται, από 3,2% του συνόλου το  2015, έφθασε το 4,2% το 2016. Ο δεκαπλασιασμός των μηνύσεων (από 324 το 2015 σε 2.971 το πρώτο 10μηνο του 2017) δεν αποδείχθηκε ικανός να ανακόψει το φαινόμενο, όπως βεβαιώνει ο τετραπλασιασμός των κρουσμάτων που έχουν εντοπιστεί (από 3.226 το 2011 σε 11.528 το 2016). Φαίνεται, επομένως, ότι το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρισμού δεν ωφέλησε τους καταναλωτές. Ούτε και τώρα πρόκειται να μειώσει τις τιμές. Η αναφορά στην εισηγητική έκθεση του νόμου, ότι η περίφημη «αποεπένδυση», όπως αποκαλείται το ξεπούλημα, θα οδηγήσει «τελικά στη μείωση των τιμών ενέργειας στον τελικό καταναλωτή ενέργειας» δεν προκύπτει από πουθενά. Είναι μια ευφημιστική κενολογία που επαναλαμβάνεται χωρίς ποτέ κανείς να κάνει τον κόπο να ελέγξχει αν ισχύει ή όχι…

Νόμος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των ιδιωτών

Η επέλαση των ιδιωτών στην ηλεκτρική ενέργεια προωθείται σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος ακόμη και με σκανδαλώδη τρόπο. «Στην παράγραφο 10 του άρθρου 3 του νόμου, ορίζεται ότι η ισχύς της Μεγαλόπολης 5 δεν θα υπερβαίνει τα 500 MW, ανεξαρτήτως της εγκατεστημένης ισχύος», τονίζει ο Σαράντος Αλεξανδρής,  μέλος Δ.Σ. του Σωματείου Ορυχείων Σταθμών ΔΕΗ Μεγαλόπολης κι επίσης μέλος του Δ.Σ. της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.  «Πίσω από αυτήν την επιλογή κρύβεται η προτεραιότητα που θα δίνεται στο εξής στους ιδιώτες, οι οποίοι θα αγοράσουν τις προς πώληση μονάδες της Μεγαλόπολης, 3 και 4. Για να μπουν αυτοί στο σύστημα, η μονάδα, που θα μείνει στη ΔΕΗ και μπορεί να φτάσει σε πλήρη λειτουργία τα 811 MW, θα υπολειτουργεί. Γιατί όμως οι φορολογούμενοι και ο ισολογισμός της ΔΕΗ να αναλάβουν το κόστος κατασκευής μιας τόσο μεγάλης μονάδας, αν αυτή πρόκειται να υπολειτουργεί;», τονίζει ο συνομιλητής μας.

Επιπλέον, όταν οι μονάδες 3 και 4 θα βρίσκονται σε συντήρηση, γιατί να απαγορεύεται στη ΔΕΗ να καλύψει το κενό που θα δημιουργείται; Ερώτημα εν πολλοίς ρητορικό, με όσους γνωρίζουν τα της αγοράς να δείχνουν την Κόρινθος Power, με έδρα του Άγιους Θεοδώρους, συμφερόντων Μυτιληναίου και Μότορ Όιλ…

Οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ σχετίζεται και με τι αχανείς εκτάσεις που θα πάρει ο «επενδυτής». «Στη Μεγαλόπολη ξεπερνούν τα 45.000 στρέμματα. Είναι γη που απαλλοτριώθηκε από τους κατόχους της, για να εξυπηρετηθεί ένας ανώτερος σκοπός, όπως η εξασφάλιση φθηνού ρεύματος. Οι ιδιώτες τι χρήση θα επιφυλάξουν σε αυτές τις εκτάσεις; Γιατί δεν καθορίζεται η χρήση, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο να μετατραπούν σε χώρους απόθεσης επικίνδυνων απορριμμάτων;», αναρωτιέται ο Σαράντος Αλεξανδρής.

Με τα παραπάνω κι άλλα μέτρα που περιλαμβάνει ο νόμος (όπως, για παράδειγμα, την πρόβλεψη να περάσει στη ΔΕΗ το πλεονάζον προσωπικό[4]), είναι θέμα χρόνου η ΔΕΗ να μετατραπεί σε «κακιά ΔΕΗ», καθώς μία-μία οι πιο κερδοφόρες δραστηριότητές της θα περνούν σε ιδιώτες, ενώ στη ΔΕΗ θα μένουν τα χρέη (3,9 δισεκ. ευρώ το 2017 σύμφωνα με τον ισολογισμό, με τζίρο 4,95 δισεκ.) και η υποχρέωση να παρέχει στους ιδιώτες φθηνή ενέργεια, όπως γίνεται με τις δημοπρασίες (ΝΟΜΕ), για τις οποίες, σύμφωνα με τον Ν. Φωτόπουλο, έπρεπε να παρέμβει ο εισαγγελέας. «Πώς επιτρέπεται, όταν το μεταβλητό κι όχι το συνολικό κόστος παραγωγής ανέρχεται σε 59 ευρώ ανά μεγαβατώρα, η ΔΕΗ να πουλάει στους ιδιώτες ακόμη και 32 ευρώ;», ρωτάει ο συνδικαλιστής.

Η προοπτική πώλησης των λιγνιτικών μονάδων θα θέσει σε αμφισβήτηση και το πλαίσιο των ΝΟΜΕ, καθώς κανείς ιδιώτης παραγωγός λιγνιτικής ενέργειας δεν πρόκειται να τη διαθέσει κάτω του κόστους, με αποτέλεσμα ακόμη κι αυτή η αργή αύξηση των μεριδίων των ιδιωτών παρόχων στη λιανική να ανακοπεί και να απαιτηθούν νέες μορφές πιο άγριας ιδιωτικοποίησης. Επομένως, η δήλωση του προέδρου της ΔΕΗ, Μανόλη Παναγιωτάκη, ότι «η ΔΕΗ έχει συμφέρον να πετύχει η πώληση των λιγνιτών» μόνο ως ευσεβής πόθος μπορεί να εκληφθεί. Δεν στηρίζεται στην πραγματικότητα!

Η ζέση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ιδιωτικοποιήσει την ενέργεια και να επιταχύνει τη συρρίκνωση του μεριδίου της λιγνιτικής παραγωγής στο ενεργειακό μείγμα σε βάρος του επιπέδου των τιμών και της ενεργειακής κυριαρχίας, συντελείται σε μια περίοδο που όλος ο υπόλοιπος κόσμος αποτιμά το κόστος της ιδιωτικοποιημένης ενέργειας και ζητά την έξοδο των ιδιωτών και την επανακρατικοποίηση ή δημοτικοποίηση της ενέργειας. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, αξιόπιστη έρευνα έδειξε ότι, αν επανερχόταν στο δημόσιο η ενέργεια, κάθε νοικοκυριό θα εξοικονομούσε 158 λίρες ετησίως.[5] Στη βάση ενός ογκούμενου κινήματος απόρριψης των ιδιωτικοποιήσεων, το συνέδριο των Βρετανών Εργατικών τον Ιούνιο του 2017 ψήφισε να επαναφέρει υπό κρατικό έλεγχο τους σιδηρόδρομους, την ενέργεια και το νερό. Πιθανότατα και οι άνθρωποι του Τζ. Κόρμπιν να αποδειχθούν εξίσου… συνεπείς με τους συνεργάτες του Αλ. Τσίπρα. Αυτό όμως σε τίποτε δεν αλλάζει τη διαπίστωση ότι η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, όπου εφαρμόστηκε μέχρι τέλος, απέτυχε παταγωδώς!


[1] Andriana Vlachou & Georgios Pantelias (2017), “The EU’s Emissions Trading System, Part 1: Taking Stock”, Capitalism Nature Socialism, 28:2, 84-102, DOI: 10.1080/10455752.2016.1233287· Andriana Vlachou & Georgios Pantelias (2017), “The EU’s Emissions Trading System, Part 2: A Political Economy Critique”, Capitalism Nature Socialism, 28:3, 108-127, DOI: 10.1080/10455752.2016.1234027.

[2] http://ec.europa.eu/eurostat/documents/10186/8482435/Q12017_electricity_prices_graphics.pdf

[3] Κοροβέση Άλις, Μεταξά Κυριακή, Τουλουπάκη Ελευθερία και Χρυσόγελος Νίκος (2017), Ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα, Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας.

[4] Αξίζει να τονιστεί ότι, παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα, ο ενεργειακός τομέας στην Ελλάδα, όπου εξακολουθεί να δεσπόζει η ΔΕΗ, είναι κλάδος υψηλής έντασης κεφαλαίου, όπως δείχνει το γεγονός ότι απασχολεί το 0,9% των εργαζομένων, ενώ συμβάλλει στο 2,7% της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας. Σωστά, επομένως, συμπεραίνεται πως «το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια των χρόνων της κρίσης, το μερίδιο του ενεργειακού κλάδου στην Ελλάδα αυξήθηκε σε όρους Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας, ενώ παρέμεινε σχεδόν σταθερό σε όρους απασχόλησης, υποδηλώνει ότι η ποσοστιαία μεταβολή στην παραγωγικότητα της εργασίας στον ενεργειακό κλάδο ήταν υψηλότερη σε σχέση με τη συνολική οικονομία». (“Energy, Logistics, Tourism: Sectoral Prospects, Incipient Investment Projects and Contribution to GDP”, Eurobank: Economy & Markets, Volume XII, Issue 1, April 2018).

[5] Energy, rail and water privatization costs UK household 250 £ a year, https://corporatewatch.org/energy-rail-and-water-privatisation-costs-uk-households-250-a-year/ [τελευταία πρόσβαση 7 Μαΐου 2018].

Πηγή: Τριμηνιαίο περιοδικό Δημοσιογραφία, τεύχος 17, 2018

ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ: Οι εργαζόμενοι απαντούν στην ιδιωτικοποίηση με ένα ντοκιμαντέρ

Μερικές φορές το πόσο ευχάριστη θα είναι μια δουλειά εξαρτάται από το ποιος σου την έχει αναθέσει. Ποιο είναι το «αφεντικό» σου. Για εμάς στην INFOWAR Productions δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή και καλύτερη απασχόληση από αυτή που μας αναθέτουν εργαζόμενοι, σύλλογοι και συνδικάτα που προσπαθούν να σπάσουν τη σιωπή των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης.

Όταν λοιπόν ο «Σύλλογος Εργαζομένων της Εγνατία Οδός Α.Ε.» (ΣΕΤΕΟ) μας ζήτησε πριν από μερικές εβδομάδες να βοηθήσουμε στην παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ ενάντια στη σχεδιαζόμενη από το ΤΑΙΠΕΔ παραχώρηση της Εγνατίας Οδού και των Κάθετων Αξόνων, πιάσαμε αμέσως δουλειά.

Το μίνι ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουμε σήμερα περιλαμβάνει όλα τα επιχειρήματα που οι εργαζόμενοι θα ήθελαν να μοιραστούν μαζί σας. Μας εξήγησαν πως όταν δίνουν τη μάχη για να μην παραχωρηθεί ένα δίκτυο σχεδόν χιλίων χιλιομέτρων δεν το κάνουν για τα δικά τους «συντεχνιακά» συμφέροντα (λες και υπάρχουν εργασιακά συμφέροντα που δεν αφορούν ολόκληρη την κοινωνία), αλλά για να προστατεύσουν ένα από τα λαμπρότερα έργα που έχει πραγματοποιηθεί στην ιστορία της Ελλάδας και μια από τις σημαντικότερες πηγές εσόδων για το ελληνικό δημόσιο.

Όσο και αν επιχειρήσαμε να κατανοήσουμε τα επιχειρήματα όσων προτείνουν την ιδιωτικοποίηση δεν τα καταφέραμε – γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν. Η Εγνατία είναι ένα ολοκληρωμένο έργο, που δεν χρειάζεται χρηματοδότηση από τον ιδιωτικό τομέα, ενώ προσφέρει εξασφαλισμένα έσοδα στο δημόσιο, διατηρώντας τα διόδια στην μισή τιμή σε σχέση με τους ιδιώτες. Επίσης, όχι μόνο δεν χρειάζεται τεχνογνωσία, αλλά προσφέρει την τεχνογνωσία της και σε άλλες χώρες.

Αντίθετα όλες οι παραχωρήσεις που έγιναν σε ιδιώτες οδήγησαν στην καταστροφή: τα διόδια διπλασιάστηκαν, ενώ οι εργολάβοι προχώρησαν σε συνεχείς αναθεωρήσεις των συμβάσεων μεταφέροντας το κόστος και πάλι στο δημόσιο.

Καλύτερα όμως να σας τα πουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Για να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ.

 

ΣΕΒ–ΤΡΟΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΝΟΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ ΨΗΦΙΖΟΥΝ

Πολυνομοσχέδιο – σκούπα που πλήττει βάναυσα τα συμφέροντα των εργαζομένων, των καταναλωτών και των μικρομεσαίων στρωμάτων είναι αυτό που έφερε στη Βουλή η κυβέρνηση για να ψηφιστεί τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου και να κλείσει έτσι η τρίτη αξιολόγηση.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Παρά την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υποβαθμίσουν τη σημασία του, η αλήθεια είναι πώς με όσα περιλαμβάνονται στις 1.531 σελίδες του η θέση των λαϊκών στρωμάτων επιδεινώνεται σημαντικά και μακροπρόθεσμα.

Συνολικά προβλέπονται τουλάχιστον εννιά μέτρα που βαθαίνουν το δεσποτισμό του κεφαλαίου, έστω κι αν δεν περιλαμβάνονται νέα δημοσιονομικά μέτρα, όπως έσπευσε να ισχυριστεί η κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πώς δε χρειάζονται νέα δημοσιονομικά μέτρα! Έχοντας ψηφίσει η κυβέρνηση από την μια τον «κόφτη», βάσει του οποίου θα ενεργοποιούνται αυτόματα οι περικοπές δημοσίων δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων, και από την άλλη την εμφάνιση πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και 2% μέχρι το 2060, προφανώς δεν υπάρχει ανάγκη ψήφισης νέων δημοσιονομικών μέτρων. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι έρχονται καλύτερες μέρες. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας, κι ας κάνει ο πρωθυπουργός ό,τι μπορεί για να εξωραΐσει την κατάσταση. Προς επίρρωση, η αύξηση των φόρων κατά 2% ή 1 δις. ευρώ το νέο χρόνο, όπως προβλέπει ο κρατικός προϋπολογισμός.

Ας δούμε όμως τα χειρότερα που θα ψηφίσουν αδιαμαρτύρητα οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τη Δευτέρα, καταφέρνοντας να διασύρουν για πολλοστή φορά την Αριστερά ταυτίζοντάς την με την πιο αντιλαϊκή πολιτική:

  1. Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Στοχεύοντας άμεσα να περιορίσει το πολιτικό κόστος που δέχεται από το ογκούμενο κύμα διαμαρτυριών κάθε Τετάρτη στα ειρηνοδικεία και μακροπρόθεσμα να διευκολύνει τις τράπεζες για να ολοκληρώσουν το ξεπούλημα δεκάδων χιλιάδων πρώτων κατοικιών η κυβέρνηση με το πολυνομοσχέδιο μεταφέρει τους πλειστηριασμούς στο διαδίκτυο. Από 21 Φεβρουαρίου, κι ανεξαρτήτως της ημερομηνίας επίδοσης της επιταγής και επιβολής κατάσχεσης, οι πλειστηριασμοί «αποεδαφοποιούνται», ξεκινώντας έτσι ένας νέος γύρος φτωχοποίησης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που με ευθύνη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα βγουν μαζικά στο δρόμο. Η διάσωση έτσι των τραπεζών για μια ακόμη φορά προωθείται στην πλάτη των πολιτών.
  2. Απαγόρευση επί της ουσίας των απεργιών. Με ένα άρθρο το υπ. αρ. 211 «ορίζεται ειδική απαρτία κατά τις γενικές συνελεύσεις πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, προκειμένου να λάβει χώρα η συζήτηση και να ληφθεί απόφαση για την κήρυξη της απεργίας. Ειδικότερα, ορίζεται ότι απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δεύτερου των οικονομικά τακτοποιημένων μελών της συνδικαλιστικής οργάνωσης». Το συγκεκριμένο άρθρο εξυπηρετεί το ΣΕΒ και διευκολύνει το καθεστώς γενικευμένου αυταρχισμού που επικρατεί στους χώρους εργασίας. Κυρίως έρχεται να ακυρώσει εν τη γενέσει του ένα διεκδικητικό κίνημα που θα επιχειρήσει να ανακτήσει τις απώλειες της μνημονιακής περιόδου.
  3. Ένταξη 14 ΔΕΚΟ στο υπερ-ταμείο των ιδιωτικοποιήσεων. Με το άρθρο 380 περνούν απ’ ευθείας στο υπερ-ταμείο ιδιωτικοποιήσεων (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας) 14 ΔΕΚΟ που θα εντάσσονταν στην υπό σύσταση Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών και απασχολούν γύρω στους 40.000 εργαζόμενους: το 34% της ΔΕΗ (με το 17% να παραμένει στο ΤΑΙΠΕΔ και να οδεύει προς πώληση), 50,3% της ΕΥΔΑΠ, 51% της ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, αστικές συγκοινωνίες ΟΑΣΑ, ΣΤΑΣΥ και ΟΣΥ, 25% του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών, Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης, ΔΕΘ-HELEXPO, Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών, Ελληνικές Αλυκές, ΕΤΒΑ-ΒΙΠΕ, Διώρυγα Κορίνθου και ΟΑΚΑ. Η αλλαγή αυτή επιταχύνει και διευκολύνει την ιδιωτικοποίησή τους.
  4. Περικοπή επιδομάτων. Από την αναθεώρηση των κριτηρίων χορήγησης επιδομάτων περίπου 15.000 οικογένειες, κυρίως τρίτεκνες, με εισόδημα άνω των 33.000 ευρώ θα στερηθούν το επίδομα. Χαμένες επίσης θα βγουν 54.550 οικογένειες με εισόδημα άνω των 13.500 ευρώ, κι οι οποίες έχουν τρία ή περισσότερα παιδιά, που θα υποστούν μειώσεις από 1,66% μέχρι και 32,12%. Η αναθεώρηση της επιδοματικής πολιτικής, που μπορεί άμεσα να σημαίνει την αύξηση του συνολικού ποσού του προϋπολογισμού για τα επιδόματα, υπακούει σε μια αντίληψη νεοφιλελεύθερης κοπής που επιδοτεί μόνο τους εξαθλιωμένους, χαρακτηρίζοντας όσους έχουν δουλειά ακόμη κι ως μεσαία στρώματα, όπως πρόσφατα δήλωσε από το βήμα της Βουλής ο αρμόδιος υπουργός Ευκλ. Τσακαλώτος.
  5. Χρηματιστήριο ενέργειας. Στην αιτιολογική έκθεση του πολυνομοσχεδίου αναφέρεται ρητά ότι σκοπός της δημιουργίας του χρηματιστηρίου ενέργειας είναι η «πλήρης εναρμόνιση με τους ενωσιακούς κανόνες για την ολοκλήρωση της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας». Η ΕΕ επομένως είναι ο υπαίτιος της χρηματιστικοποίησης ενός κοινωνικού αγαθού όπως η ενέργεια, που θα σημάνει την περαιτέρω ιδιωτικοποίησή του, κι ότι θα γίνει ακόμη πιο απρόσιτο για τους πολίτες απ’ όσο είναι σήμερα. Συνέπεια της μέχρι σήμερα ιδιωτικοποίησης, που έχει οδηγήσει σε αύξηση της τιμής του, είναι η έκρηξη του φαινομένου των ρευματοκλοπών, όπως επίσημα χαρακτηρίζονται. Με βάση στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ από 3.226 κρούσματα που είχαν εντοπιστεί το 2011, το 2016 έφτασαν τα 11.528, αυξήθηκαν δηλαδή κατά 400%!
  6. Νέες άδειες σε καζίνο. Οι αλλαγές που προβλέπονται για τα καζίνο αφορούν την έκδοση 4 νέων αδειών (Μύκονο, Κρήτη, Σαντορίνη, Φλώρινα), την κατάργηση του εισιτηρίου, την μείωση του φόρου στο 20% και την παροχή κινήτρων για κατασκευή νέων. Η αλλαγή αυτή όσο κι αν δικαιολογείται στο όνομα της αύξησης των εσόδων φέρνει πιο κοντά τον τζόγο στον πολίτη και τον τουρίστα. Προκειμένου να αυξηθούν τα δημόσια έσοδα εγκαταλείπεται σιωπηρά μια άρρητη δέσμευση να μην είναι και τόσο εύκολη η πρόσβαση στα καζίνο κι έτσι οι πολίτες ωθούνται στο τζόγο, προς όφελος όχι μόνο των δημοσίων εσόδων, ούτε καν κυρίως αυτών. Άμεσα κερδισμένοι είναι ένα εξαιρετικά κλειστό κύκλωμα «επενδυτών» που ελέγχουν το μαύρο χρήμα γύρω από τις ρουλέτες και τους κουλοχέρηδες.
  7. Απορρύθμιση σε φαρμακεία – αρτοποιεία. Από το 2011 ζητούσαν οι φαρμακοβιομήχανοι κι οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες μέσω των πιστωτών την απελευθέρωση του ωραρίου των φαρμακείων. Και βρέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ να το επιβάλλει, παρότι μάλιστα ήδη έχουν φανεί τα αρνητικά αποτελέσματα στην αγορά από την μερική φιλελευθεροποίηση του ωραρίου που έχει δημιουργήσει φαρμακεία δύο ταχυτήτων κι ένα άναρχο τοπίο με μια μερίδα φαρμακείων να ακολουθεί το διευρυμένο ωράριο (8 το πρωί – 11 το βράδυ) και μια άλλη το παλιό. Το πολυνομοσχέδιο μη έχοντας ανώτατο αριθμό ωρών λειτουργίας θα οδηγήσεις το κλείσιμο των μικρών και την κυριαρχία των μεγάλων. Ώθηση στις αλυσίδες και σε βάρος της ποιότητας της διατροφής θα αποβεί η μείωση των απαιτούμενων τετραγωνικών μέτρων για τα αρτοποιεία.
  8. Νέο κύμα συγχωνεύσεων σε σχολεία. Πέρα από την αύξηση των ωρών που είναι υποχρεωμένοι οι εκπαιδευτικοί να παραβρίσκονται στα σχολεία (άρθρο 245) όπως αναφέρει η εισηγητική έκθεση «τίθενται συγκεκριμένα κριτήρια, διαδικασία και χρονοδιαγράμματα για τις συγχωνεύσεις των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με στόχο την ορθολογικότερη οργάνωση των σχολικών μονάδων». Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ, στο άρθρο 246 του πολυνομοσχεδίου ακολουθεί το δρόμο που χάραξε ως υπουργός Παιδείας η Άννα Διαμαντοπούλου όταν για λόγους εξοικονόμησης κόστους προέβη στη συγχώνευση σχολικών μονάδων, εφαρμόζοντας στην πράξη ένα σχολικό Καλλικράτη.
  9. Επανυπολογισμός των βαρέων και ανθυγιεινών. Στο τέλος του πολυνομοσχεδίου, στο άρθρο 396 συστήνεται «επιτροπή αρμόδια για την επεξεργασία και υποβολή πρότασης μεταρρύθμισης του καθεστώτος χορήγησης επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας». Στις συνοδευτικές εκθέσεις των συνεπειών του νομοσχεδίου δίνονται περισσότερες πληροφορίες καθώς διευκρινίζεται ότι «με την προωθούμενη διάταξη επιδιώκεται ο επανασχεδιασμός από μηδενική βάση των κριτηρίων χορήγησης του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας… Η προτεινόμενη διάταξη θα προσδιορίσει εξ υπαρχής τις κατηγορίες των δικαιούχων επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας στον δημόσιο τομέα». Προφανώς, με κριτήριο την μείωση της μισθολογικής δαπάνης (δια της συρρίκνωσης των δικαιούχων) και την εξοικονόμηση επιπλέον πόρων.
  10. Τέλος, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για χρέη προς το δημόσιο. Με ειδική τροπολογία που κατατέθηκε εκ των υστέρων προβλέπονται από την 1η Μαΐου 2018 ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για χρέη προς το δημόσιο που ξεκινούν ακόμη κι από 500 ευρώ! Με τη συγκεκριμένη τροπολογία (που ναι μεν προβλεπόταν από τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων αλλά πλέον προσαρμόζεται στα όσα ισχύουν για τις τράπεζες) θα έχει δύο εβδομάδες το πολύ για να ρυθμίσει τα χρέη του προς το Δημόσιο. Διαφορετικά το ακίνητό του θα βγαίνει σε πλειστηριασμό. Την κατάσταση  κάνει πιο δραματική το γεγονός ότι με βάση το άρθρο 78 του ν. 4472/2017 οι πλειστηριασμοί ακινήτων για οφειλές προς τις ΔΟΥ θα διενεργούνται με τιμές εκκίνησης τις εμπορικές κι όχι τις αντικειμενικές αξίες της αγοράς.

Μαζί με τα προηγούμενα οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πολύ πιθανά θα ψηφίσουν κι άλλα άρθρα που θα προστεθούν μέχρι τη Δευτέρα είτε από την Τρόικα, είτε από τον ΣΕΒ θα το ψηφίσουν γρήγορα – γρήγορα και χωρίς αντιδράσεις γιατί έρχεται κι  η επόμενη τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση. Βουλευτές έτοιμοι για όλα, στην υπηρεσία της ολιγαρχίας…

Πηγή: Kommon

Οδοστρωτήρας το 4ο μνημόνιο, με μέτρα ύψους 4,9 δισ. ως το 2021!

Με ένα νέο υπερμνημόνιο, που εκτείνεται ως το 2021 δηλαδή τρία χρόνια μετά τη λήξη του τρέχοντος τρίτου προγράμματος, βαθαίνοντας τη φτώχεια ισοδυναμούν τα προαπαιτούμενα που ψήφισε στη Βουλή η κυβέρνηση την Πέμπτη 18 Μαΐου, για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, με 153 ψήφους.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το νέο Μνημόνιο (3ο στη σειρά που ψηφίζουν οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, μετά τη συμφωνία του Αυγούστου του 2015 και τα προαπαιτούμενα μέτρα του Μαΐου του 2016) θα θυσιάσει στο βωμό των δημοσιονομικών πλεονασμάτων όποια δυναμική αύξησης του ΑΕΠ υπήρχε. Ήδη, η συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,5% το πρώτο τρίμηνο του 2017 ακυρώνει τις αισιόδοξες προβλέψεις για τη μείωση της ανεργίας που είχαν ενσωματωθεί στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους. Καθόλου τυχαία η προοπτική αύξησης του ΑΕΠ για το 2017 που περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο περιορίζεται στο 1,8%, πολύ πιο χαμηλά από το 2,7% που προέβλεπε ο κρατικός προϋπολογισμός.

Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο 4ο Μνημόνιο κι έχουν ποσοτικοποιηθεί στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικών Στόχων 2018-2021 ισοδυναμούν με λαίλαπα και μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις γενικές κατηγορίες.

Α. Εισπρακτικά μέτρα

Άμεσες επιπτώσεις στο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, δηλαδή εμβάθυνση της φτώχειας, θα φέρουν επτά μέτρα:

  1. Μείωση των συντάξεων

Στο στόχαστρο της κυβέρνησης μπήκε η λεγόμενη προσωπική διαφορά κύριων και επικουρικών συντάξεων, με την μείωση να φτάνει ακόμη και το 18% της καταβαλλόμενης σύνταξης. Σε απόλυτους αριθμούς η μείωση θα φτάσει κατά μέσο όρο τα 185 ευρώ μηνιαίως και σε ορισμένες περιπτώσεις τα 300 ευρώ, ενώ αναμένεται να θιγούν περίπου 1,35 εκ. συνταξιούχοι. Στην πρώτη γραμμή του πυρός θα βρεθούν συνταξιούχοι από το πρώην ΤΕΒΕ, συνταξιούχοι γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί και φαρμακοποιοί, διπλοσυνταξιούχοι, κ.α. Το μέτρο θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου 2019. Απώλειες θα υποστούν και οι νέοι συνταξιούχοι που θα αποχωρήσουν μέχρι τις 31/12/2018.

  1. Μείωση του αφορολόγητου ορίου

Το μέτρο, που αν πέρναγε θα οδηγούσε τον Ευκλ. Τσακαλώτο σε παραίτηση όπως είχε ο ίδιος δηλώσει, θα ισχύσει για τα εισοδήματα που θα αποκτηθούν από την 1η Ιανουαρίου 2020 και αναμένεται να επιβαρύνει κάθε οικογένεια με 600 ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως. Το νέο αφορολόγητο που θα πλήξει κατ’ αποκλειστικότητα τους πιο φτωχούς διαμορφώνεται ως εξής, σε συνάρτηση με την οικογενειακή κατάσταση του φορολογούμενου:

1.250 ευρώ για φορολογούμενους χωρίς προστατευόμενα τέκνα από 1.900 ευρώ

1.300 ευρώ για φορολογούμενους με 1 προστατευόμενο τέκνο, από 1.950 ευρώ

1.350 ευρώ για φορολογούμενους με 2 προστατευόμενα τέκνα από 2.000 ευρώ

1.450 ευρώ για φορολογούμενους με 3 τέκνα και άνω από 2.100.

Οι εξοικονομήσεις που θα επέλθουν στον κρατικό προϋπολογισμό ή το κόστος που θα πληρώσουν οι συνταξιούχοι από την περικοπή των συντάξεων το 2019 ανέρχεται σε 2,26 δισ. ευρώ και οι φορολογούμενοι από τη δραστική μείωση του αφορολόγητου, αρχής γενομένης το 2020, ανέρχεται σε 1,92 δισ. ευρώ

  1. Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών

Στο άρθρο 58 προβλέπεται ότι από 1/1/2018 οι ασφαλιστικές εισφορές ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων θα υπολογίζονται επί του μηνιαίου εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένων και των ασφαλιστικών εισφορών. Πρόκειται για πρωτοφανή κλοπή – ομολογία αποτυχίας του ΕΦΚΑ, καθώς θα καταβάλλονται εισφορές επί ανύπαρκτου εισοδήματος! Σύμφωνα με υπολογισμούς επαγγελματικών οργανώσεων η αύξηση που θα προκύψει, σε σχέση με το τρέχον έτος, ενδέχεται να φτάσει και το 37%!

  1. Μειώσεις στα ειδικά μισθολόγια

Στελέχη του στρατού, της αστυνομίας, της Πυροσβεστικής και του Λιμενικού Σώματος βγήκαν στα κάγκελα, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να προτείνει την τελευταία στιγμή επιδόματα μήπως και κλείσει το ρήγμα με αφορμή τις μειώσεις που θα προκληθούν από τη συρρίκνωση των μισθολογικών κλιμακίων. Με το επιχείρημα του εξορθολογισμού επιχειρήθηκε η κατάργηση επιδομάτων που οδηγούσαν σε ανεκτά επίπεδα τον μισθό.

Μείωση στους μισθούς τους διαπίστωσαν και οι καθηγητές ΑΕΙ, με βάση ανακοίνωση της ΠΟΣΔΕΠ, προς διάψευση των εξαγγελιών του υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου στη Σύνοδο των πρυτάνεων το Σάββατο 13 Μαΐου για αυξήσεις στους μισθούς των καθηγητών όλων των βαθμίδων από 2,5% ως 7,5%. Αυξήσεις που ακόμη κι αν ίσχυαν θα απορροφούνταν από τις αυξήσεις της εφορίας…

  1. Μείωση στις επιχορηγήσεις σε Δήμους και Περιφέρειες

Με βάση το άρθρο 8ΟΑ, το συνολικό ποσό που θα μεταβιβάζεται από 1 Ιανουαρίου 2018 κατ’ έτος από τον τακτικό προϋπολογισμό σε Δήμους και Περιφέρειες δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 3,4 δισ. ευρώ. Η απόφαση δικαιολογείται ως εξής: από τη στιγμή που οι δήμοι πέτυχαν να καταρτίζουν και να εκτελούν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, δε χρειάζονται τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους! Έτσι φαίνεται που οδηγεί η περίφημη «οικονομική αυτοτέλεια» των δήμων. Στη σταδιακή απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότησή τους και τη μεταφορά του κόστους στις πλάτες των δημοτών.

  1. Επιβολή φορολογίας στα εισοδήματα από βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων στο πλαίσιο της οικονομίας διαμοιρασμού.

Το συγκεκριμένο αίτημα, που περιλαμβάνεται στο άρθρο 83 και 84, αυξάνει σημαντικά το κόστος του Airbnb και ήταν απαίτηση των ξενοδόχων ώστε να μειωθεί η ψαλίδα στις τιμές μεταξύ ξενοδοχείων και βραχυχρόνιων μισθώσεων από ηλεκτρονικές πλατφόρμες που καθιστούσε ασύμφορα τα ξενοδοχεία.

  1. Περαιτέρω χρήση γεννόσημων φαρμάκων.

Με το άρθρο 88 ωθούνται τα φαρμακεία να συνταγογραφούν όλο και συχνότερα φθηνά γεννόσημα φάρμακα με το κίνητρο της υποχρεωτικής έκπτωσης από τις φαρμακευτικές εταιρείες, εάν τα γεννόσημα ξεπερνούν το 25% των φαρμάκων που συμπεριλαμβάνονται στις συνταγές. Τα ποσοστό αυτό θα μπορεί να αναπροσαρμόζεται κατ’ έτος, με απόφαση του υπουργού Υγείας. Στόχοι που θα ενσωματώνονται στο σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης είναι δυνατόν να τίθενται και για κάθε ιατρό, όπως και κυρώσεις! Ως αποτέλεσμα η φαρμακευτική δαπάνη, προς όφελος του κρατικού προϋπολογισμού θα μειώνεται με άγνωστα ωστόσο αποτελέσματα στην υγεία των ασφαλισμένων.

Ήδη, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής εξέφρασε τις επιφυλάξεις της για τη συνταγματικότητα των περικοπών στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και τα ειδικά μισθολόγια. Σε πολυσέλιδη έκθεσή της αμφισβήτησε κατά πόσο διασφαλίζεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος, τα οποία επικαλείται η κυβέρνηση, και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά, όπως έκαναν κι όλες οι άλλες μνημονιακές κυβερνήσεις στο παρελθόν, έγραψε τις επιφυλάξεις στα παλαιότερα των υποδημάτων του…

Β. Μέτρα υπαρκτού φιλελευθερισμού

Στο Ε’ Κεφάλαιο, με τίτλο «Διατάξεις αρμοδιότητας υπουργείου Δικαιοσύνης» περιγράφονται όλες οι λεπτομέρειες για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ώστε να επιτρέπονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Κυβέρνηση και τραπεζίτες υπό το φόβο των λαϊκών αντιδράσεων που κορυφώθηκαν το προηγούμενο διάστημα, δημιουργούν το θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέψει το αναίμακτο ξεσπίτωμα χιλιάδων δανειοληπτών, χωρίς δημοσιότητα. Αναφέρεται ενδεικτικά στο τροποποιημένο άρθρο 959.1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας: «ο πλειστηριασμός με ηλεκτρονικά μέσα – ηλεκτρονικός πλειστηριασμός – διενεργείται από τον πιστοποιημένο, για το σκοπό αυτό, υπάλληλο του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού συμβολαιογράφο μέσω των ηλεκτρονικών συστημάτων πλειστηριασμού. Οι ηλεκτρονικού πλειστηριασμοί διενεργούνται ημέρα Τετάρτη ή Πέμπτη ή Παρασκευή, από τις 10.00 ως τις 14.00 ή από τις 14.00 ως τις 18.00».

Έρχεται αυστηροποίηση των διαδικασιών κατάρτισης προϋπολογισμού, κατ’ εφαρμογή των προβλέψεων του Δημοσιονομικού Συμφώνου. Με τροποποίηση του νόμου 4270/2014 προβλέπεται ότι η κατάθεση του προσχεδίου του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού προϋποθέτει τη διαπίστωση από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο ότι συμμορφώνεται με τις προβλέψεις του Δημοσιονομικού Συμφώνου (άρθρο 66).

Απελευθέρωση της πώλησης των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων! Μάλιστα, η κυβέρνηση είναι τόσο σίγουρη για τις αυξήσεις στις τιμές που θα σηματοδοτήσει η πώλησή τους από τα σούπερ μάρκετ ώστε σπεύδει από τώρα να επιβάλλει ανώτατες τιμές για την αγορά τους από το σύστημα υγείας ώστε να μην επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός. Κι όσο για τους πολίτες αφήνονται έρμαια στις διαθέσεις της φαρμακοβιομηχανίας…

Παραγγελία της Τρόικας εσωτερικού, δηλαδή συγκεκριμένων  επιχειρηματικών συμφερόντων που μιλούν απ’ ευθείας με την κυβέρνηση, είναι και το άρθρο 49 που προβλέπει τη λειτουργία των καταστημάτων όλες τις Κυριακές από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο, με εξαίρεση τη δεύτερη Κυριακή του Αυγούστου. Στην παράγραφο 2 μάλιστα αίρονται όλοι περιορισμοί για το εμβαδόν, τη νομική σχέση με αλυσίδες, κ.α. που ίσχυαν ως τώρα. Το συγκεκριμένο μέτρο είναι παραγγελία των πολυκαταστημάτων στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και σύντομα θα οδηγήσει σε ανακατανομή των μεριδίων πώλησης εις βάρος παραδοσιακών αγορών όπως η Ερμού, και προς όφελος εμπορικών κόμβων όπως ο υπάρχων πέριξ του αεροδρομίου. Στην αιτιολογική έκθεση μάλιστα, σε άψογη νεοφιλελεύθερη διάλεκτο που έχει εξελιχθεί στη μητρική γλώσσα των ΣΥΡΙΖΑίων, αναφέρεται ευθέως ότι το ζητούμενο είναι η ενίσχυση του ανταγωνισμού. Κι όποιος αντέξει!

«Πάσα» σε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα αποτελεί και η διεύρυνση του σκοπού των Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις, που περιλαμβάνεται στο άρθρο 48. Το 4ο Μνημόνιο τους δίνει επιπλέον τη δυνατότητα διαχείρισης ακινήτων, που έχουν επιβαρυνθεί με προσημειώσεις ή υποθήκες. Με αυτή την τροποποίηση σπίτια και επαγγελματικές στέγες που αποτελούσαν εγγύηση σε κόκκινα δάνεια περνούν στα νύχια των αρπακτικών.

Ως διευκόλυνση στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων πρέπει να ερμηνευθεί και η δυνατότητα που παρέχεται σε μαθητές άλλων σχολικών μονάδων να συμμετέχουν στη διδασκαλία ξένων γλωσσών σε ιδιωτικά σχολεία.

Η επιβολή του πιο πρωτόγονου φιλελευθερισμού από το ΣΥΡΙΖΑ συνοδεύεται επιπλέον από την καθιέρωσης της «ελεύθερης πρόσβασης» των φορολογικών αρχών σε στοιχεία φορολογουμένων ώστε να επιτευχθεί η ταξινόμηση των χαρακτηριστικών επικινδυνότητας φοροδιαφυγής (risk profiling) από τη μια (δηλαδή «κράτος μεγάλος αδερφός»), και από την άλλη της απόλυτης θωράκισης όσων θα διαχειριστούν αναδιαρθρώσεις ή διαγραφές χρεών, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος διώξεων (δηλαδή «ξαναμοίρασμα της επιχειρηματικής τράπουλας εν λευκώ» από άτομα που είναι πάνω από το νόμο)! Το ακαταδίωκτο επεκτείνεται και στα μέλη του ΔΣ του ΕΟΠΥΥ και άλλων επιτροπών δημιουργώντας στην πράξη ένα σώμα κρατικών αξιωματούχων – μανδαρίνων που λειτουργούν πέρα και πάνω από το νόμο.

Δυνατότητα παρέμβασης και ελέγχου εκ μέρους του κράτους στα οικονομικά των κομμάτων προσφέρει το άρθρο 39 του νέου μνημονίου που αναφέρει ότι «η έκδοση κουπονιών, η αγορά των οποίων αποτελεί μέσο χρηματοδότησης, επιτρέπεται μόνο εφόσον… σε αυτά είναι υποχρεωτική η αναγραφή του ονοματεπώνυμου και του ΑΦΜ ή του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας του αγοραστή χρηματοδότη, εφ’ όσον το ποσό της χρηματοδότησης υπερβαίνει τα πενήντα ευρώ».

Γ. Αντεργατικά μέτρα

Η υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων είχε την τύχη των …σκισμένων Μνημονίων: «Από την 21.8.2018 το θεσμικό πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων επανέρχεται στο καθεστώς που όριζε ο ν.1876/1990 (Α’27)», αναφέρει η αιτιολογική έκθεση.

Τα μέτρα άμβλυνσης των επιπτώσεων των ομαδικών απολύσεων που διαφημίζει ο ΣΥΡΙΖΑ («ποσά για κάλυψη αυτασφάλισης, διαθέσιμα ποσά μέσω εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για κατάρτιση και συμβουλευτική») πράγματι περιέχονται στο άρθρο 17, με τίτλο «Έλεγχος ομαδικών απολύσεων». Είναι όμως μέτρα που «ο εργοδότης μπορεί να θέσει υπ’ όψιν των εργαζομένων». Μπορεί, χωρίς να υποχρεούται! Όπως μπορούσε και στο παρελθόν να κάνει, χωρίς να περιμένει το 4ο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι δε γνωμοδοτήσεις στου Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. «Η αρνητική αιτιολογημένη απόφαση του ΑΣΕ λόγω μη πλήρωσης των σχετικών προϋποθέσεων συνιστά τεκμήριο ακυρότητας των απολύσεων σε περίπτωση προσφυγής των απολυομένων στα πολιτικά δικαστήρια», αναφέρει η Αιτιολογική έκθεση του 4ου Μνημονίου και τίποτε περισσότερο. Δεν έχει δηλαδή δεσμευτικό χαρακτήρα!

Τα κακά μαντάτα για τις ομαδικές απολύσεις προαναγγέλλονται από τις πρώτες κιόλας γραμμές της αιτιολογικής έκθεσης όπου αναφέρει ότι η προτεινόμενη διάταξη λαμβάνει «υπόψη και την πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ, “Ανώνυμη Γενική Εταιρεία Τσιμέντων Ηρακλής (ΑΓΕΤ Ηρακλής) κατά υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης” C-201/15 Της 21Ης Δεκεμβρίου 2016, που τροποποιεί το νομοθετικό πλαίσιο ελέγχου των ομαδικών απολύσεων προς το σκοπό εναρμόνισης του εθνικού δικαίου με το δίκαιο της ΕΕ». Η απόφαση είχε ερμηνευθεί ότι άνοιγε «παράθυρο» για τη διευκόλυνση της απόλυσης 236 εργατών από το εργοστάσιο Χαλκίδας που ζητούσε η γαλλική πολυεθνική, εισάγοντας μια πιο ελαστική ερμηνεία του ελληνικού νόμου που ήταν σαφώς πολύ πιο φιλεργατικός σε σχέση με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Γι’ αυτό και η Lafarge είχε προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, αμφισβητώντας την ελληνική νομοθεσία.

Σε ό,τι αφορά το λοκ άουτ, σημασία έχει η καταγγελία του Εκπροσώπου Τύπου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων στη Βουλή την Τρίτη 16 Μαΐου ότι το άρθρο 20 που περιέχεται στο Β Μέρος («Εργασιακές ρυθμίσεις») του μνημονίου εισάγει από το παράθυρο την ανταπεργία. Αυτή που υποτίθεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέτρεψε να εισαχθεί… Λέξη δε βρήκε να πουν γι’ αυτή την αποκάλυψη η κυβέρνηση, οι δανειστές και τα φερέφωνά τους. Η οπισθοδρόμηση που συντελείται επιβεβαιώνεται επίσης από την τροποποίηση των παραγράφων 1 και 2 στο άρθρο 5 του ν.1264/82 όπου έγραφε ρητά και κατηγορηματικά ότι: απαγορεύεται η πρόσληψη απεργοσπαστών και απαγορεύεται η ανταπεργία (λοκ άουτ)! Τα άρθρα αυτά τροποποιήθηκαν. Έπαψαν δηλαδή να ισχύουν, με τη δεσμευτικότητα που ίσχυαν για την εργοδοσία, σε τυπικό τουλάχιστον επίπεδο, μέχρι τις 18 Μαΐου.

Σε ό,τι αφορά τις συνδικαλιστικές άδειες (άρθρο 19) δημιουργείται ένα ενιαίο πλαίσιο που ρυθμίζει με ενιαίο τρόπο τις άδειες άνευ και μετ’ αποδοχών.

Δ. Ιδιωτικοποιήσεις

Στο 4ο Μνημόνιο προβλέπεται εκχώρηση «από την ημερομηνία καταχώρησης του καταστατικού της Εταιρείας Δημόσιων Συμμετοχών στο ΓΕΜΗ αυτοδικαίως και χωρίς ανταλλάγματα από το ΤΑΙΠΕΔ στην Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών των περιουσιακών φύσης δικαιωμάτων, δικαιωμάτων διαχείρισης και εκμετάλλευσης, κεκτημένων οικονομικών συμφερόντων, άυλων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης υποδομών, τα οποία είχαν μεταβιβασθεί στο ΤΑΙΠΕΔ». Όλα επομένως περνούν στο υπερταμείο ξεπουλήματος!

Επιπλέον στο υπερταμείο ξεπουλήματος περνούν άμεσα και τα ακόλουθα δώδεκα νομικά πρόσωπα: ΟΑΣΑ και οι θυγατρικές του (ΟΣΥ ΑΕ και ΣΤΑΣΥ ΑΕ), ΟΣΕ ΑΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛΤΑ, Διεθνής Αερολιμένας, Ελληνικές Αλυκές, ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ, Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγα Κορίνθου, Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης, ΔΕΘ-HELEXPO και Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών.

Μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2017 πρέπει να έχει πουληθεί το 66% των μετοχών που κατέχει η ΔΕΠΑ στο μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΣΦΑ, με διεθνή διαγωνισμό που θα διενεργήσει το ΤΑΙΠΕΔ.

Το ταπεραμέντο των ΣΥΡΙΖΑίων στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αποτυπώνεται με κάθε σχολαστικότητα σε έναν πίνακα που περιλαμβάνει το Μεσοπρόθεσμο, προερχόμενο από το ΤΑΙΠΕΔ, εκεί που χτυπάει η καρδιά του ΣΥΡΙΖΑ, όπου φαίνεται ότι το 2017 και 2018 θα καταγραφούν εισπράξεις-ρεκόρ! Ο ΣΥΡΙΖΑ επομένως δεν ξέρει να «πουλάει» μόνο τον κόσμο της Αριστεράς. Ξέρει να πουλάει και το δημόσιο πλούτο…

Στο 4ο μνημόνιο προβλέπεται επίσης η συρρίκνωση της ΔΕΗ έτσι ώστε το μερίδιο της στη λιανική αγορά του διασυνδεδεμένου συστήματος να αντιστοιχεί το 2017 σε 75,24%, το 2018 σε 62,24% και το 2019 σε 49,24%. Πλήγμα στη ΔΕΗ, συντριπτικό μάλιστα, θα επιφέρει επίσης η αύξηση των ετήσιων ποσοστών δημοπρατούμενης ηλεκτρικής ενέργειας το 2017 στο 16%, το 2018 σε 19% και το 2019 σε 22%. Η επιβολή με διοικητικό τρόπο, δια της κρατικής δηλαδή οδού, του κοντέματος της ΔΕΗ δείχνει όχι μόνο πόσο κενές περιεχομένου είναι οι φιλελεύθερες αντικρατικές δοξασίες αλλά κι ότι κυβέρνηση και Τρόικα νομοθετούν στο όνομα ιδιωτικών συμφερόντων. Κανείς δεν αμφιβάλλει δηλαδή ότι πίσω από το άρθρο 101 κρύβονται συγκεκριμένοι ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στην αγορά ενέργειας. Για χάρη τους ψηφίζουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ!

Αντίμετρα: χρυσώνοντας το χάπι των πλεονασμάτων

Η κυβέρνηση επιχείρησε να χρυσώσει το χάπι του νέου μνημονίου και της αφαίμαξης εργαζομένων και συνταξιούχων υποσχόμενη ένα πακέτο μέτρων τα περίφημα αντίμετρα, τα οποία θα εφαρμοστούν εάν κι εφ’ όσον επιτευχθεί πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ. Τα αντίμετρα περιλαμβάνουν μείωση του ΕΝΦΙΑ για ποσά φόρου ως 700 ευρώ που δε θα υπερβαίνει τα 70 ευρώ, μείωση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος από 22% στο 20%, μείωση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης και του συντελεστή φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων από το 29% στο 26%.

Στα αντίμετρα επίσης συμπεριλαμβάνεται επίδομα στέγασης για έως 600.000 νοικοκυριά, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που θα αφορά πολύ μικρό τμήμα πληθυσμού με εισόδημα λιγότερο από 1.200 ευρώ, πρόγραμμα βρεφονηπιακής φροντίδας, παροχή σχολικών γευμάτων, επίδομα παιδιού, μέτρα ενίσχυσης της εργασίας στοχευμένα σε ανέργους από το μητρώο του ΟΑΕΔ, μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη για φορολογούμενους με εισόδημα έως 1.200 ευρώ, κ.α.

Το πρόβλημα δεν είναι πως τα αντίμετρα θα εφαρμοστούν μετά από δύο χρόνια. Το πρόβλημα είναι πώς όρος εκ των ων ουκ άνευ για την εφαρμογή τους είναι η υλοποίηση εξωφρενικών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, μέσω της εφαρμογής των παραπάνω μέτρων. Επίσης κι όσων άλλων κριθούν αναγκαία μέχρι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, τον Αύγουστο του 2018.

Τα αντίμετρα έτσι που ισοδυναμούν με ψιχία και θα εφαρμοστούν εάν κι εφόσον συμφωνεί το ΔΝΤ, λειτουργούν σαν το καρότο που νομιμοποιεί το μαστίγιο των μειωμένων συντάξεων και του νέου χαμηλωμένου αφορολόγητου.

Κι οι ΣΥΡΙΖΑίοι χρειάζονται τον Τροϊκανό τους!

Τέλος, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο ένα γεγονός που επαναλαμβάνεται από το 2010 με εκνευριστική σταθερότητα: Η συμπερίληψη στο Μνημόνιο πλήθους σωστών και αναγκαίων διατάξεων. Στο τρέχων μνημόνιο για παράδειγμα, μεταξύ πολλών άλλων (όπως για παράδειγμα η κατάργηση του αφορολόγητου των βουλευτών με το άρθρο 71, η μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από 24% στο 13% με το άρθρο 70, η απαγόρευση της χρηματοδότησης των κομμάτων από νομικά πρόσωπα, κ.α.), είναι η δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου συντελεστών παραγωγής δημοσίων και ιδιωτικών έργων, μελετών, τεχνικών και λοιπών συναφών επιστημονικών υπηρεσιών. Επίσης, η δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας προμηθειών για το χώρο της υγείας και η καθιέρωση του ετήσιου προγραμματισμού προμηθειών που αν δεν εξαφανίζει περιστέλλει σημαντικά τη δυνατότητα διαφθοράς που δημιουργούσε η αποκέντρωση των προμηθειών στη βάση της αρχής «νοσοκομείο και προμήθεια».

Κατά την άποψή μου εντάσσοντας στο Μνημόνιο τέτοια μέτρα αστικού εκσυγχρονισμού όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και ΣΥΡΙΖΑ κι οι μνημονιακοί υπουργοί Υγείας (Λοβέρδος, Άδωνης, Πολάκης) επιχειρούν να εξωραΐσουν τα μνημόνια. Να αποδομήσουν όσους τα εμφανίζουν ως αιτία κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Στην πραγματικότητά όλοι μαζί (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) αποδεικνύουν την ανικανότητά τους να διαχειριστούν τα κοινά χωρίς να έχουν πάνω από το κεφάλι τους την Τρόικα, που θα τους υποδεικνύει ακόμη και το πώς θα γίνονται οι προμήθειες των φαρμάκων.

Γι’ αυτό τον (επιπλέον) λόγο είναι επικίνδυνοι κι όσο γρηγορότερα ξεκουμπιστούν τόσο καλύτερα…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kommon