Νόμος και τάξη …αλά καρτ

Πολύ πριν κερδίσει τις εκλογές η Νέα Δημοκρατία κατέστησε σαφές ότι θα κυβερνήσει με το «δόγμα του νόμου και της τάξης». Οι σπονδές στο φιλελευθερισμό και τα ατομικά (έστω) δικαιώματα εξ αρχής δηλώθηκε ότι μπορούν να περιμένουν μπροστά στη προτεραιότητα που έχει το κλείσιμο του ματιού στα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας. Τον ίδιο δρόμο επέλεξε κι ο Τραμπ και πολύ πριν αυτόν ο Νικολά Σαρκοζύ στη Γαλλία κι ο Ρούντολφ Τζουλιάνι στη Νέα Υόρκη. Σε όλες τις περιπτώσεις μπορεί το έγκλημα, που από την εποχή των Αθλίων αποτέλεσμα της φτώχειας ήταν κι όχι της έλλειψης  αστυνόμευσης, να μην καταπολεμήθηκε το κράτος εν τούτοις έδειξε ποιος είναι ο εσωτερικός εχθρός κι η απειλή.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Αποκορύφωμα, μέχρι τώρα, της αστυνομικής – κατασταλτικής λογικής  που διέπει την άποψη της νέας κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη είναι η μεταβίβαση στο υπουργείο που κατ’ ευφημισμό αποκαλείται Προστασίας του Πολίτη της Μεταναστευτικής Πολιτικής και του σωφρονισμού. Πρόκειται για πισωγύρισμα, καθώς η λογική που διαπερνά αυτές τις επιλογές είναι ότι η μεν μεταναστευτική πολιτική δεν είναι θέμα ενσωμάτωσης, ένταξης και δικαιωμάτων αλλά θέμα καταστολής. Η δε σωφρονιστική πολιτική είναι θέμα καταστολής και τιμωρίας, επίδειξης κι εφαρμογής βίας απέναντι στους κρατούμενους κι ας φωνάζουν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι για ελλείψεις προσωπικού και υποδομών.

Η παλαιοδεξιάς κοπής λογική της Νέας Δημοκρατίας ωστόσο αποδεικνύεται εξαιρετικά επιλεκτική, μιας και η ρομφαία του νόμου και της τάξης δεν σείεται εξ ίσου εναντίον δικαίων και αδίκων. Προς επίρρωση οι υποσχέσεις της κυβέρνησης προς τον όμιλο Λάτση και τους χρυσοθήρες της Χαλκιδικής. Αν η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη ήταν τόσο προσκολλημένη στο νόμο όσο δηλώνει όταν εξαγγέλλει ότι θα καταργήσει το «άβατο των Εξαρχείων», ή ότι θα αλλάξει το νόμο για το άσυλο παραβλέποντας ότι με βάση τον τελευταίο νόμο του ΣΥΡΙΖΑ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως η επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ, τότε θα έπρεπε να δείξει την ίδια πυγμή και απέναντι στους περίφημους επενδυτές αναγκάζοντάς τους να σεβαστούν και να υπακούσουν στο νόμο που προστατεύει την αρχαιολογική κληρονομιά και το περιβάλλον. Κατόπιν και της έκδοσης της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που ακολούθησε τη γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου αυτό που θα περιμέναμε θα ήταν η νέα κυβέρνηση να απαιτήσει από της Lamda Development να συμμορφωθεί με το νόμο. Αυτό που είδαμε, αντίθετα, ήταν την κυβέρνηση να υπόσχεται στην κατασκευαστική εταιρεία του ομίλου Λάτση, που φήμες τη φέρουν να μην έχει τα απαραίτητα κεφάλαια για να ξεκινήσει την επένδυση – εξ ου και η καθυστέρηση παρά τη στροφή 180 μοιρών που έκανε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, ότι θα αλλάξει το νόμο! Στην πράξη θα κόψει και θα ράψει τη νομοθεσία στα μέτρα των επενδυτών, με αποτέλεσμα τα αρχαία μνημεία κατά πάσα πιθανότητα να μπαζωθούν.

Μόνο που αυτή η αντίληψη και η πρακτική, «νόμος είναι η ασυδοσία των επενδυτών» δεν κομίζει τίποτε καινούργιο. Αντιγράφει τη δουλικότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τους επενδυτές κάτι τριτοκοσμικές μπανανίες, που με την ενδοτικότητά τους στο τέλος αν κάτι καταφέρνουν να αναπαράγουν είναι τη θλιβερή τους θέση στην παγκόσμια κατάταξη των επενδύσεων.

Πηγή : KontraNews

Καν’ το όπως ο …Λάτσης (Unfollow, Δεκέμβριος 2014)

LatsisΤα Ελληνικά Πετρέλαια, η Εθνική Τράπεζα, το Mall και το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού εκ πρώτης όψης δεν έχουν τίποτε κοινό. Ξύνοντας λίγο κάτω απ’ την επιφάνεια εύκολα ξεχωρίζει η άλλοτε διακριτική (λιγότερο στην Εθνική Τράπεζα και περισσότερο στα ΕΛΠΕ) κι άλλοτε σαρωτική (Mall, Ελληνικό) παρουσία του ομίλου Λάτση. Εκείνο όμως που διαπερνάει ως κόκκινη κλωστή και τις τέσσερις περιπτώσεις είναι οι σχεδόν πανομοιότυπες μεθοδεύσεις που επιστράτευσε ο θηριώδης, πολυεθνικός όμιλος για να ολοκληρώσει τις συγκεκριμένες επιχειρηματικές συμφωνίες. Στη συμφωνία δε εξαγοράς του Ελληνικού από το ΤΑΙΠΕΔ αξιοποιήθηκε όλη η τεχνογνωσία που είχε συγκεντρώσει ο όμιλος από την στενή διαπλοκή του με το ελληνικό δημόσιο την τελευταία δεκαετία. Οι πρακτικές του ομίλου Λάτση, που ευνοήθηκε όσο κανένας άλλος από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας περιουσίας όπως ξεκίνησε από την εποχή της «ισχυρής Ελλάδας» του Κ. Σημίτη και κορυφώθηκε τα πέτρινα μνημονιακά χρόνια, θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν και σε ένα εγχειρίδιο με οδηγίες προς υποψήφιους επιχειρηματίες και τίτλο «Κάν’ το όπως ο Λάτσης». Ας δούμε λοιπόν κεφάλαιο – κεφάλαιο κατ’ αντιστοιχία ισάριθμων κανόνων πώς θριαμβεύει η ιδιωτική πρωτοβουλία, γράφοντας νέες και λαμπρές σελίδες στη τέχνη του επιχειρείν, οικειοποιούμενη όμως την δημόσια περιουσία…

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Κεφάλαιο Πρώτο: Φτιάξε τον διαγωνισμό στα μέτρα σου. Οι όροι υπό τους οποίους δραστηριοποιήθηκε στο Mall και φιλοδοξεί να λειτουργήσει στο Ελληνικό ο Λάτσης διαφέρουν ουσιωδώς από τους όρους του διαγωνισμού υπό τους οποίους οι υπόλοιποι συμμετέχοντες κατέθεσαν την προσφορά τους. Περιττό να ειπωθεί ότι η αλλαγή ήταν προς όφελος του Λάτση. Να θυμίσουμε τα γεγονότα: Πριν στεγνώσει το μελάνι με το οποίο η Lamda Development ανακηρύχθηκε σε νικητή του διαγωνισμού του Δήμου Αμαρουσίου (ένα μόλις μήνα μετά την προκήρυξή του, το Φεβρουάριο του 2002) προσφέροντας 129 εκ. ευρώ, σε νομοσχέδιο που αφορούσε τα …υδατορέματα η Βάσω Παπανδρέου παραχώνει τροπολογία που αλλάζει τον συντελεστή δόμησης από το 1 στο 2 για τα 43 στρέμματα του εμπορικού κέντρου. Με επιπλέον μεθοδεύσεις η οικοδομήσιμη έκταση από 23.000 τ.μ. ανέρχεται στα 85.000 τ.μ.! Εξανέστη μέχρι κι ο Κ. Μητσοτάκης στη Βουλή με όσα παρασκηνιακά διαδραματίζονταν δηλώνοντας: «Όλα γίνονται εκ του πονηρού και καλύπτουν σκανδαλώδη συμφέροντα». Υπ’ αυτούς τους (νέους) όρους η επιλογή της Lamda να προτείνει τέτοιο ποσό φαίνεται απόλυτα δικαιολογημένη. Όσο για την ολλανδική εταιρεία, φαβορί μέχρι πρότινος, που έμεινε εκτός παιχνιδιού προφανώς αν ήξερε ότι θα άλλαζε ο συντελεστής δόμησης θα κατέθετε πολύ υψηλότερη προσφορά, στα επίπεδα της Lamda. Που να ‘ξερε όμως…

Το ίδιο έργο επαναλήφθηκε και στο Ελληνικό με τις αλλαγές στους όρους να αφορούν τις πωλούμενες μετοχές, τα κέρδη του δημοσίου επί των μελλοντικών αποδόσεων, την συμπερίληψη άδειας καζίνου και την άρση του όρου ότι αποκλειστικός χρηματοδότης της επένδυσης είναι η Lamda. Η απόφαση του Ζ’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι αποκαλυπτική. Παραβλέποντας τα επουσιώδη: «Κατά παράβαση των αρχών της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και του ανταγωνισμού οι όροι της πρόσκλησης υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή στον διαγωνισμό τροποποιήθηκαν στην δεύτερη φάση του διαγωνισμού. Οι επίμαχες τροποποιήσεις μετέβαλαν ουσιωδώς εκ των υστέρων και σε στάδιο της ελεγχόμενης διαδικασίας κατά το οποίο δεν ήταν δυνατή η υποβολή νέων προσφορών από μη προεπιλεγέντες ενδιαφερόμενους επενδυτές».

Η συνταγή της επιτυχίας λοιπόν έχει ως βασικό συστατικό δυσχερείς αρχικά όρους που αποθαρρύνουν αν δεν απομακρύνουν τους ανταγωνιστές. Κι όταν έχουν φύγει οι θλιμμένοι απ’ τη γιορτή μας, τότε ξεκινάει το πάρτι με την κατάλληλη μουσική…

Κεφάλαιο Δεύτερο: Ποιος νοιάζεται για τις αποφάσεις; Τόσο στο Ελληνικό όσο και στο Mall αποφάσεις Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν μπήκαν εμπόδιο στον Λάτση, που απερίσπαστος εφάρμοζε το αρχικό του σχέδιο. Μεταξύ πολλών άλλων παραδειγμάτων: η ανέγερση του μεγαλύτερου αυθαίρετου των Βαλκανίων διακόπηκε προσωρινά με απόφαση (υπ. αρ. 1528/2003) του Συμβουλίου της Επικρατείας που ανέφερε ότι παραβιάζεται το άρθρο 24 του Συντάγματος κι επιβαρύνεται ανεπανόρθωτα το περιβάλλον. …Ωσάν να μην υπήρξε! Την ίδια αυθαιρεσία διαπιστώσαμε και στο Ελληνικό με το ΤΑΙΠΕΔ να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του το Ελεγκτικό Συνέδριο καθώς υπέγραψε με την Lamda σχέδιο σύμβασης πριν καν κατατεθεί κι εκδικαστεί η προσφυγή της Περιφέρειας Αττικής στην ολομέλεια του Ελεγκτικού κι επίσης πριν καν δοθεί στη δημοσιότητα το σκεπτικό του Στ’ Τμήματος που ανακάλεσε την απόφαση του Ζ’ Κλιμακίου με την οποία πάγωνε το έργο.

Κεφάλαιο Τρίτο: Όλα με το νόμο για να χουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Η απόφαση του ΣτΕ για το Μαρούσι δεν στάθηκε εμπόδιο στον Βαγγέλη Βενιζέλο, καθώς δικής του έμπνευσης ήταν ο νόμος 3207/2003 περί ολυμπιακής προετοιμασίας που νομιμοποίησε το έκτρωμα του Λάτση, μειώνοντας τον συντελεστή δόμησης από το 2 στο 1,9%, αυξάνοντας ωστόσο την οικοδομήσιμη επιφάνεια στα 121.000 τ.μ. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του όμως ήταν ότι η οικοδομική άδεια πήρε τη μορφή νόμου καθιστώντας αχρείαστες τις υπουργικές αποφάσεις και, το σημαντικότερο, αποτρέποντας την δυνατότητα προσφυγών των πολιτών. Το ίδιο θα γίνει και στο Ελληνικό, με το νόμο να θωρακίζει την επαίσχυντη κι αποικιοκρατική συμφωνία, δυσκολεύοντας σε βαθμό απαγόρευσης κάθε σκέψη και διαδικασία νομικής προσβολής και αμφισβήτησης.

Κεφάλαιο Τέταρτο: Άσε το κράτος να βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα. Ως γνωστό το κράτος, που πρωτοεμφανίζεται επί Σοβιετικής Ένωσης είναι διαπρύσιος εχθρός της επιχειρηματικότητας και φανατικός πολέμιος του κέρδους. Αυτός ο γενικός κανόνας έχει μερικές …μικρές εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, το Mall χτίστηκε σε 43 στρέμματα που είχε απαλλοτριώσει ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας για να κατασκευάσει εργατικές κατοικίες. Στο ενδιάμεσο η έκταση παραχωρήθηκε στο Δήμο Αμαρουσίου κι αυτός, επί δημαρχίας Π. Τζανίκου σε ένα κρεσέντο γενναιοδωρίας την παραχώρησε στην Lamda. Ο ΟΕΚ εν τω μεταξύ έμεινε με τα πλάνα ανέγερσης εργατικών κατοικιών …στο χέρι. Πάλι καλά μπορεί να πει κανείς γιατί το ελληνικό δημόσιο πολύ πιθανά θα μείνει με μερικές δεκάδες εκατομμύρια στο χέρι ως χρέος από την εκχώρηση του Ελληνικού στον Λάτση, καθώς έχει αναλάβει το κόστος των συμπληρωματικών έργων υποδομής και των έργων μεταφοράς υπαρχόντων εγκαταστάσεων, που η συνολική τους αξία ενδέχεται να ξεπεράσει ακόμη και τα 915 εκ. που θα εισπράξει το Δημόσιο την επόμενη δεκαετία.

Κεφάλαιο Πέμπτο: Αγάπα την Παρασκευή. Η τελευταία εργάσιμη μέρα της εβδομάδας επιλέγηκε τόσο για την ανακοίνωση της συγχώνευσης της Πετρόλα με τα Ελληνικά Πετρέλαια (30 Μαΐου 2003) από τους υπουργούς Ν. Χριστοδουλάκη και Ά. Τσοχατζόπουλο, όσο κι από το ΤΑΙΠΕΔ στις 14 Νοεμβρίου 2014 για την υπογραφή της σύμβασης με την Lamda Development για την εκχώρηση του Ελληνικού. Το ότι δεν είχε περάσει ακόμη καν το 15νθήμερο που δίνει ο νόμος για ενστάσεις στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου και πολύ περισσότερο ο χρόνος που απαιτείται ώστε αυτές να εξεταστούν και να τελεσιδικήσουν κρίθηκε ήσσονος σημασίας. Πάντα προέχει η ανάγκη δημιουργίας τετελεσμένων στην κοινωνία και τα Μέσα Ενημέρωσης, δεδομένης της αντικειμενικής δυσκολίας που έχουν να αντιδράσουν, ακόμη κι εκείνα που το επιθυμούν.

Κεφάλαιο Έκτο: Βάλε τους ανθρώπους σου στις κατάλληλες θέσεις. Η έκβαση του «διαγωνισμού» για το Ελληνικό θα ήταν άγνωστη αν το ΤΑΙΠΕΔ δεν είχε έγκαιρα, από την ίδρυσή του δηλαδή τον Ιούνιο του 2011, στελεχωθεί με στελέχη της Eurobank, της τράπεζας του Λάτση. Η περίπτωση του Κ. Μητρόπουλου, προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ κι εκτελεστικού προέδρου της Eurobank είναι η πιο χαρακτηριστική όχι όμως κι η μοναδική περίπτωση. Εξ ίσου καθοριστική είναι κι η επιλογή των προσώπων που βρίσκονται στην διοίκηση των ΕΛΠΕ που όλως τυχαία στην μια θητεία τους εκπροσωπούν τα συμφέροντα του ομίλου Λάτση και στην άλλη τα συμφέροντα του δημοσίου. Εξέχουσα θέση στη μακρά κι απαστράπτουσα χορεία των «ανθρώπων του Λάτση» έχει κι ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν, Μανουέλ Μπαρόζο, που είχε προ δεκαετίας παραθερίσει στην πολυτελή θαλαμηγό του.

Κεφάλαιο Έβδομο: Άλλαξε πλοίο την στιγμή που πρέπει. Η Petrola διετέλεσε επί δεκαετίες αν όχι ναυαρχίδα του ομίλου Λάτση τουλάχιστον μια από τις σημαντικές οικονομικά κι εμβληματικές συμβολικά επενδύσεις του. Η δε Eurobank λειτουργώντας ως συνδετικός κρίκος μεταξύ των τραπεζικών δραστηριοτήτων του ομίλου στην Ευρώπη και των επενδύσεων του στην Ελλάδα συνέβαλε καταλυτικά στην ανάπτυξη του ομίλου. Όπως συμβαίνει όμως και στις ανθρώπινες σχέσεις, έτσι και στις επενδύσεις το κρίσιμο είναι να επιλέγεις έγκαιρα το πότε θα φύγεις. Πριν οι ειδυλλιακές στιγμές μετατραπούν σε χρόνιο ζόφο. Η στιγμή αυτή για την Petrola σήμανε όταν οι εγκαταστάσεις της αποδεικνύονταν εμφανώς πεπαλαιωμένες απαιτώντας πακτωλούς ρευστού για να ανταγωνιστούν τα δημόσια ΕΛΠΕ και την Motor Oil του Βαρδινογιάννη. Για την Eurobank όταν άρχιζε ο βασιλιάς να φαίνεται γυμνός κι ο συνδετικός κρίκος να γίνεται βαρίδι, απειλώντας με ναυάγια. Και στις δύο περιπτώσεις, κατ’ εφαρμογή της εξαίρεσης που προαναφέραμε στον τέταρτο κανόνα – κεφάλαιο του μικρού μας εγχειριδίου, την παρτίδα έσωσε το δημόσιο, με την ευρεία του έννοια, καθώς μια ανταλλαγή μετοχών με τα ΕΛΠΕ και την Εθνική αντίστοιχα, υπό σκανδαλωδώς ευνοϊκούς όρους, έφερε τον Λάτση να ελέγχει επί της ουσίας τα ΕΛΠΕ και να είναι μέτοχος στην Εθνική.

«Καν’ το όπως ο Λάτσης» λοιπόν. Για όποιον φυσικά μπορεί. Οι υπόλοιποι πληρώνουν για τον Λάτση…

Η Περιφέρεια πλέον κρίνει την μάχη για το Ελληνικό (Επίκαιρα, 13-19 Νοεμβρίου 2014)

?????????????????????????????????????????«Τίποτε δεν έχει κριθεί ακόμη στο Ελληνικό», τονίζουν άνθρωποι που γνωρίζουν εκ των έσω την διένεξη μεταξύ του «μαύρου μετώπου» κυβέρνησης – Τρόικας – ΤΑΙΠΕΔ – Ομίλου Λάτση από την μια μεριά και όσων αντιμάχονται το ξεπούλημα του πρώην αεροδρομίου, από την άλλη. Κατά τους ίδιους, η απόφαση του ΣΤ’ τμήματος του ελεγκτικού συνεδρίου, που έγινε γνωστή την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου με την οποία αποδέχτηκε την αίτηση του ΤΑΙΠΕΔ κι ανακάλεσε την απόφαση του Ζ’ Κλιμακίου, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πως η κατασκευαστική εταιρεία του Λάτση παίρνει και το πράσινο φως για να ξεκινήσει τις εργασίες στο Ελληνικό.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Να θυμίσουμε πως στις 10 Σεπτεμβρίου 2014 το Ζ’ Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου είχε βάλει πάγο στην συμφωνία του ΤΑΙΠΕΔ με την Lamda Developments κρίνοντας ότι παραβιάζονται οι αρχές της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης και του ανταγωνισμού. Εν τω μεταξύ μεσολάβησε κι η μελέτη που εκπόνησαν για λογαριασμό του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας ο Ανδρέας Ψαθάς κι ο Γιάννης Αλεξόπουλος που έφεραν σε πολύ δυσάρεστη θέση όσους αναμίχθηκαν στην ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού. Το σημαντικότερο (κι όχι μοναδικό) εύρημά της ήταν ότι τα 6.204 στρέμματα του πρώην αεροδρομίου και τα 3,5 χιλιόμετρα της παραλίας του Αγίου Κοσμά πουλήθηκαν υποτιμημένα κατά 222%! Αντί για 2.950.000.000, μόνο 915.000.000 ευρώ! «Ζητούνται 2 δις. ευρώ» θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος της μελέτης, που έδωσε την αφορμή στον πρόεδρο του ΤΕΕ, Χρήστο Σπίρτζη, να χαρακτηρίσει το ΤΑΙΠΕΔ «ένα κακής ποιότητας δημοπρατήριο χωρίς τιμή εκκίνησης και με μία προσφορά»…

Ποινικές ευθύνες του ΤΑΙΠΕΔ

Τα σύννεφα πάνω από το ΤΑΙΠΕΔ με αφορμή το ξεπούλημα του Ελληνικού είχαν αρχίσει να πυκνώνουν από την άνοιξη κιόλας όταν η ευρωβουλευτής, σήμερα, του ΣΥΡΙΖΑ Σοφία Σακοράφα με αναφορά της στην προϊσταμένη Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, κ. Φάκου, ζήτησε να δοθεί εντολή για την διερεύνηση της ύπαρξης τυχόν ποινικών ευθυνών για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις που αφορούν στην εκποίηση του Ελληνικού από το ΤΑΙΠΕΔ. Στην πολυσέλιδη αναφορά της η βουλευτής, τότε, του ΣΥΡΙΖΑ έκανε αναφορά για «αποχρώσες ενδείξεις για μη νόμιμες ενέργειες εκ μέρους των μελών του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ και ενδεχομένως και άλλων προσώπων στην εν εξελίξει διαγωνιστική διαδικασία εκποίησης των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ που θα ζημιώσουν οικονομικά την χώρα μας και κάθε πολίτη ξεχωριστά». Από τα πολλά «μαργαριτάρια» που περιέχει η αναφορά της Σ. Σακοράφα ξεχωρίζουμε: «Άξιο προς διερεύνηση είναι το γεγονός ότι Πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ διετέλεσε ο κ. Κωνσταντίνος Μητρόπουλος, ο οπoίος, σύμφωνα με δημοσίευμα (Newsbom της 11.7.2011) ήταν Εκτελεστικός Πρόεδρος της Eurobank EFG Equities ΑΕΠΕΥ και επικεφαλής Επενδυτικής Τραπεζικής και Private Equity του ομίλου Eurobank, η οποία σχετίζεται με την Lamda. Προσθέτως, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα της 23.3.2014 της RealNews, ο αρχιτέκτονας της Lamda Development κ. Νόρμαν Φόστερ, ιδιοκτήτης της εταιρείας Foster and Partners φέρεται να εμπλέκεται επαγγελματικά με την εταιρεία Βuro Happold, η οποία είναι μητρική εταιρεία της Happold Consulting που είναι η νέα σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ. Μάλιστα το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο αρχιτέκτονας της Lamda Develpment συνεργάστηκε με την Buro Happold σε 12 μεγάλα κατασκευαστικά έργα σε όλον τον κόσμο. Πράγματι, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ εγείρει “πλήθος ερωτημάτων στους παράγοντες της αγοράς” η στενή συνεργασία του αρχιτέκτονα της Lamda Development με τον σύμβουλο του TAIΠΕΔ και προκαλεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα περί διαφάνειας και αντικειμενικότητας της διαγωνιστικής διαδικασίας που ακολουθείται για την εκποίηση των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ».

Ζημιά εκατομμυρίων για την Περιφέρεια

Το τι θα γίνει από δω και στο εξής θα κριθεί από την Περιφέρεια Αττικής που με την παρέμβασή της ενώπιον του ΣΤ’ Τμήματος, υπέρ του κύρους της πρώτης απόφασης του Ζ’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, έδωσε νέα διάσταση στην αντιπαράθεση. Δεν αποκλείεται μάλιστα οι αλλεπάλληλες επιθέσεις δια του Τύπου που δέχεται η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, να εκπορεύονται από τα συμφέροντα τα οποία θα θιχτούν σε περίπτωση ακύρωσης της «επένδυσης». Η Περιφέρεια δήλωσε παράσταση ως διάδικος κατά την εκδίκαση της υπόθεσης εναντίον του ΤΑΙΠΕΔ και της Lamda Development βάσει του έννομου συμφέροντός της που απορρέει από το ΚΤΕΟ Ελληνικού. Όπως αναφέρεται στο υπόμνημα που κατέθεσε «τυχόν υπογραφή της σύμβασης συνεπάγεται για την Περιφέρεια υπέρογκη ζημία του 1 εκ. ευρώ που αφορούν τα έξοδα της μετεγκατάστασης του προς απομάκρυνση ΚΤΕΟ και υπάρχει απώλεια εισοδήματος για την Περιφέρεια από τη μη λειτουργία του ΚΤΕΟ άνω των 4 εκ. ευρώ ετησίως όπως προκύπτει από επίσημα έγγραφα». Στο υπόμνημά της η Περιφέρεια Αττικής ανέφερε πέντε ακόμη λόγους σύμφωνα με τους οποίους ζητά «να διατηρηθεί και να εμπλουτισθεί η με αρ. 197/2014 Πράξη του Ζ’ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου και να μην επιτραπεί η υπογραφή της επίδικης σύμβασης».

Για το τι δέον γεννέσθαι μίλησε στα Επίκαιρα ο δικηγόρος (στον Άρειο Πάγο) Γιάννης Καρδαράς, νομικός σύμβουλος της «Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό» και μέλος του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά: «Η Περιφέρεια σύμφωνα με τον νόμο εφ όσον πλέον με την παρέμβασή της είναι διάδικος ή όποιοι άλλοι φορείς παρέστησαν και κατέθεσαν υπόμνημα στη διαδικασία του ΣΤ’ Τμήματος στις 9/10/2014 έχουν το δικαίωμα  να προσφύγουν  στην επταμελή σύνθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφού πρώτα τους κοινοποιηθεί η φημολογούμενη απόφαση του ΣΤ’ Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου για να λάβουν γνώση. Η προθεσμία για την άσκηση αίτησης αναθεώρησης στην επταμελή σύνθεση του Ε.Σ. με Πρόεδρο τον κ. Πρόεδρο του Ε.Σ. είναι 15 ημέρες από την ημερομηνία κοινοποίησης της ως άνω απόφασης του ΣΤ’ Τμήματος. Σύμφωνα με το άρθρο 37 Ν. 4129/2013 οι λόγοι για την αίτηση αναθεώρησης είναι περιοριστικοί, ήτοι: Πρώτο, εσφαλμένη ερμηνεία του Νόμου, δεύτερο, πλάνη περί τα πραγματικά περιστατικά και, τρίτο, προσαγωγή νέων κρίσιμων στοιχείων». Τα περαιτέρω βήματα ωστόσο μπορεί να μην εξαντληθούν στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Η άποψη του Ι. Καρδαρά και του Γ. Βρέλλου (επίσης δικηγόρου στον Άρειο Πάγο και μέλους του ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά), την οποία έχουν γνωστοποιήσει την Περιφέρεια είναι πως «η Περιφέρεια θα έπρεπε να προχωρήσει σε περαιτέρω ένδικα μέσα προκειμένου να κατοχυρώσει τα δικαιώματά της στις εγκαταστάσεις του ΚΤΕΟ που λειτουργούν εντός του μείζονος προς εκποίηση ακινήτου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού. Για το λόγο αυτό και ανεξαρτήτως της έκβασης της υπόθεσης ενώπιον του Ελεγκτικού Συνέδριου στην οποία η Περιφέρεια είναι πλέον διάδικος, είναι κατά τη γνώμη μας απαραίτητο και εισηγούμεθα να κατατεθεί στα αστικά δικαστήρια αγωγή στην τακτική διαδικασία με την οποία να αιτείται να αναγνωρισθεί η κυριότητα της Περιφέρειας και να αποδοθεί σε αυτήν η έκταση των 40.419 τ.μ. των εγκαταστάσεων του ΚΤΕΟ».

Ο λόγος πλέον ανήκει στην Περιφέρεια Αττικής…

Με 70% έκπτωση χαρίστηκε το Ελληνικό στον Λάτση (Επίκαιρα 6-12/11/2014)

ellinikoΌχι 915 εκ. ευρώ, όπως συμφώνησε να πουλήσει την έκταση του Ελληνικού στον Λάτση το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά σε 3 δισ. ευρώ υπολογίζει το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας την αξία του «καλύτερου οικοπέδου της Ευρώπης», όπως επανειλημμένως έχει χαρακτηριστεί η προς πώληση έκταση! Μείωση 70%, ούτε να έκλεινε το ελληνικό δημόσιο δεν θα έδινε τέτοια έκπτωση! Η οικονομικοτεχνική μελέτη του ΤΕΕ, που παρουσιάστηκε σε δημόσια εκδήλωση την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου, αποτέλεσε μια νέα δικαίωση των κατοίκων των νοτίων προαστίων και όλων όσων αγωνίζονται ενάντια στο ξεπούλημα του Ελληνικού και τη δημόσιας περιουσίας.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η προηγούμενη δικαίωση είχε έρθει από το Ζ’ Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που αποφάσισε (με ημερομηνία 10 Σεπτεμβρίου 2014) ότι η σύμβαση παραχώρησης για 99 χρόνια παραβιάζει βασικές αρχές διαφάνειας, ίσης μεταχείρισης και υγιούς ανταγωνισμού. Η συγκεκριμένη απόφαση βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με το περί δικαίου αίσθημα της ελληνικής κοινωνίας, καθώς εξ αρχής η συμφωνία με την Lamda Development του ομίλου Λάτση είχε χαρακτηριστεί σκανδαλώδης. Να αναφερθεί μόνο πως στους όρους της προβλέπεται ότι από τα 915 εκ. ευρώ, μόνο τα 300 θα καταβληθούν την ημερομηνία μεταβίβασης μετοχών. Για τα υπόλοιπα προβλέπεται: τα 45 εκ. θα καταβληθούν την τρίτη επέτειο της μεταβίβασης των μετοχών, τα 45 εκ. την τέταρτη, τα 45 εκ. την πέμπτη, τα 40 εκ. την έκτη, τα 220 εκ. την έβδομη και τα 220 εκ. την δέκατη επέτειο. Ζήσε Μάη μου… Να τονιστούν επίσης ορισμένα ακόμη από τα πολλά παράδοξα που συνοδεύουν την συμφωνία του ΤΑΙΠΕΔ με τον όμιλο Λάτση: Πρώτο, η συμφωνία πώλησης των 6.204 στρεμμάτων και της παράλιας ζώνης μήκους 3,5 χλμ., παραμένει μυστική. Ούτε οι βουλευτές δεν την έχουν δει, που σημαίνει ότι την εποχή των Μνημονίων ακόμη κι ο τελευταίος λιμοκοντόρος λογιστάκος με ύφος εκατό καρδιναλίων που στελεχώνει το ΤΑΙΠΕΔ έχει περισσότερες εξουσίες από τους εκλεγμένους βουλευτές! Μα τα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ ακόμη και την περιουσία που τους κληροδότησαν οι γονείς τους να έβγαζαν στο σφυρί με περισσότερη διαφάνεια θα λειτουργούσαν! Όλο και κάτι θα έκαναν για να δείξουν ότι ακολουθούν το νόμο. Στην περίπτωση του ΤΑΙΠΕΔ αρνούνται ακόμη και να προσποιηθούν ότι είναι σύννομοι, ούτε καν μπαίνουν στον κόπο να δείξουν ότι διαχειρίζονται την δημόσια περιουσία σύμφωνα με το νόμο και τους κανόνες του ανταγωνισμού. Ωστόσο, επιδεικνύοντας τέτοια απροθυμία να δημοσιοποιήσουν την συμφωνία με τον Λάτση εύκολα συνάγεται πως ακόμη κι ο όρος ξεπούλημα που χρησιμοποιείται για να περιγραφεί η «αξιοποίηση» του Ελληνικού θα φάνταζε επιεικής, αν μαθαίναμε ό,τι ακριβώς προβλέπει. Το δεύτερο παράδοξο είναι πως οι όροι της συμφωνίας άλλαξαν στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού, με αποτέλεσμα η τροποποίηση των όρων πρόσκλησης υποβολής ενδιαφέροντος να είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να υποβάλουν νέες προσφορές όσοι είχαν αποκλειστεί. Έτσι φτάσαμε (σε μια κατάσταση όχι τόσο ανοίκεια για το ΤΑΙΠΕΔ) όπου ο Λάτσης διαγωνίστηκε με τον εαυτό του και …κάνοντας την έκπληξη, κέρδισε!

Κακής ποιότητας δημοπρατήριο το ΤΑΙΠΕΔ

Στη βάση των παραπάνω, που προφανώς είναι απειροελάχιστα απ’ όσα θα έβρισκε η δικαιοσύνη αν ποτέ περνούσε τις πόρτες του ΤΑΙΠΕΔ, πήρε την σκυτάλη το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Μιλώντας ο πρόεδρος του, Χρήστος Σπίρτζης, αποδοκίμασε τις πρακτικές του ΤΑΙΠΕΔ χαρακτηρίζοντάς το «ένα κακής ποιότητας δημοπρατήριο χωρίς τιμή εκκίνησης και με μία προσφορά». Στην εισήγησή του υπενθύμισε επίσης ότι «ο νόμος 4062/2012, περί “Αξιοποίησης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού – και του Προγράμματος Ήλιος” που καθορίζει τις χωροταξικές και πολεοδομικές κατευθύνσεις ψηφίστηκε το πρώτο 15νθήμερο του Μαρτίου 2012 και δημοσιεύτηκε στις 30 Μαρτίου 2012, ενώ οι προσφορές για την εκδήλωση ενδιαφέροντος του διαγωνισμού κατατέθηκαν στις 30 Μαρτίου. Κατά τη συζήτηση του νόμου, στους διαδρόμους της Βουλής και στις συζητήσεις των Επιτροπής ακουγόταν ότι οι αναμενόμενες προσφορές θα έφταναν τα 5 δις. ευρώ. Ο νόμος προέβλεπε ότι το ελληνικό δημόσιο θα κρατήσει το 30% των μετοχών της Ελληνικό ΑΕ, ώστε να κερδίσει από τις υπεραξίες που θα αποκτούσε η Ελληνικό ΑΕ από την αξιοποίησή του. Σήμερα μεταβιβάζεται το 100% των μετοχών. Επίσης, υποβλήθηκαν 9 εκδηλώσεις ενδιαφέροντος και ο διαγωνισμός κατέληξε με μια προσφορά, όπως συνηθίζει το ΤΑΙΠΕΔ. Στο ενδιάμεσο υπήρξε μνημείο πράξεων αδιαφάνειας, με αποφάσεις για δυνατότητες τροποποίησης των όρων, του χρονοδιαγράμματος της πρόσκλησης και της διαγωνιστικής διαδικασίας. Αποκορύφωμα το δικαίωμα της λειτουργίας καζίνο, μετά την επιλογή του επενδυτή με μια προσφορά, που φαντάζομαι δεν περιλαμβάνεται στην εκτίμηση ως αξία άδειας πολύ κλειστών δραστηριοτήτων».

Μιλώντας ο πρόεδρος του ΤΕΕ, Χρίστος Σπίρτζης, στα Επίκαιρα προανήγγειλε πως «θα ακολουθήσουν κι άλλες πρωτοβουλίες του Επιμελητηρίου ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και συγκεκριμένα ενάντια στο ξεπούλημα των δικτύων της ΔΕΗ. Επίσης, τα περιφερειακά τμήματα του ΤΕΕ καταγράφουν την δημόσια περιουσία που ξεπουλιέται (σε Ρόδο, Κέρκυρα για παράδειγμα) ώστε να οργανωθεί καλύτερα η αντίδρασή μας. Ως προς το παρόν αναμένουμε την επίσημη αντίδραση του υπουργείου Οικονομικών και του ΤΑΙΠΕΔ στην μελέτη μας για το Ελληνικό…»

Να ακυρωθεί η ιδιωτικοποίηση

Η έκθεση του ΤΕΕ, η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου και, πάνω απ’ όλα, η ομόθυμη άρνηση της ελληνικής κοινωνίας να εγκρίνει το ξεπούλημα του τελευταίου πνεύμονα πράσινου που διαθέτει το λεκανοπέδιο της Αθήνας, επιβάλλει να επιστραφούν το ταχύτερο δυνατό οι μετοχές της Ελληνικό ΑΕ στο δημόσιο και να ακυρωθεί κάθε σχέδιο εκποίησης. Όπως συνέβη με τις εταιρείες ύδρευσης, ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ. Από κει και πέρα έχουν κατατεθεί σοβαρές και ολοκληρωμένες προτάσεις αμελητέου μάλιστα κόστους για την αξιοποίηση της έκτασης με σεβασμό στο περιβάλλον και προς όφελος των δημοτών, που μπορούν τάχιστα να υλοποιηθούν…

Πολεοδομικό τερατούργημα με οσμή σκανδάλου

Πάνος Τότσικας*

Εδώ και δυο δεκαετίες περίπου, το τι θα γίνει στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος  κυβερνήσεων, κρατικών υπηρεσιών, δημοτικών αρχών,  επιχειρηματιών, πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, φορέων επιστημόνων αλλά και κινήσεων πολιτών οι οποίοι καταθέτουν απόψεις και προτάσεις περισσότερο ή λιγότερο ολοκληρωμένες.

Κοινή συνισταμένη όλων των προτάσεων  είναι η «αξιοποίηση» του χώρου. Το ζήτημα ωστόσο που τίθεται είναι: αξιοποίηση, για ποιόν; Για την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, των πραγματικών κοινωνικών αναγκών ή για την εξυπηρέτηση κάποιων  «επενδυτών» και των  κερδοσκοπικών τους συμφερόντων; Έτσι, το ζήτημα των προβλεπόμενων  χρήσεων στον χώρο του πρώην αεροδρομίου και της άμεσα συνδεδεμένης με αυτό παραλίας του Αγίου Κοσμά,  έχει καίρια σημασία.

Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο 4062/2012, στο Ελληνικό επιτρέπεται να χτιστούν σχεδόν τα πάντα: πολυόροφα ξενοδοχεία, πολυτελείς κατοικίες, εμπορικά κέντρα, σκυλάδικα, ακόμη και καζίνο. Η προβλεπόμενη δόμηση υπολογίζεται σε εκατομμύρια  τετραγωνικά  μέτρα.

Το ΤΑΙΠΕΔ, έχει αναλάβει να προωθήσει την ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού, προς όφελος, υποτίθεται, του δημοσίου συμφέροντος. Έτσι, κατέληξε  ύστερα από έναν ανεκδιήγητο «διαγωνισμό» και αναρίθμητες λαθροχειρίες και παρανομίες, στην παραχώρηση για  99 χρόνια των 6.204 στρεμμάτων του Ελληνικού και της παραλιακής ζώνης  του Αγ. Κοσμά  μήκους 3,5 χιλιομέτρων, στην Lamda Development   του Ομίλου Λάτση, έναντι πινακίου φακής.

Και ενώ η προς υπογραφή Σύμβαση μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και Ομίλου Λάτση παραμένει επτασφράγιστο μυστικό, το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώνει πλείστες όσες παράνομες ενέργειες στην μέχρι σήμερα διαδικασία και μπλοκάρει την υπογραφή αυτής της Σύμβασης. Η πρόσφατη παρέμβαση της Περιφέρειας Αττικής και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, αναδεικνύουν και άλλες σημαντικές πλευρές του ζητήματος.

Το τελικό συμπέρασμα που προκύπτει, είναι ότι η ιδιωτικοποίηση και η άγρια εκμετάλλευση του Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, οδηγεί σε ένα πολεοδομικό τερατούργημα και σε ένα περιβαλλοντικό έγκλημα, με οσμή μείζονος οικονομικού και νομικού σκανδάλου.

Η διακοπή της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης αυτού του πολύτιμου για όλους μας χώρου, αποτελεί  νόμιμη και ηθικά δίκαιη πράξη, η οποία ταυτίζεται με το δημόσιο συμφέρον.

   *Μέλος της «Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό»

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου

 

Μνημόνιο μέχρι το 2020, το 2030 και βάλε… (Πριν, 26 Σεπτέμβρη 2010)

  • Επέκταση του μνημονίου για πολλά χρόνια ακόμη ζήτησε ο υπουργός Οικονομικών από τον γερμανό ομόλογό του
  •  Αντί για μητροπολιτικό πάρκο το Ελληνικό θα γίνει διεθνές πορνείο πολυτελείας

Οι χειρότερες προοπτικές επιβεβαιώνονται για την τύχη της Ελλάδας υπό την κατοχή του ΔΝΤ και της ΕΕ, με βάση τις τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης και ειδικότερα την επίσκεψη του υπουργού Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, στην πρωτεύουσα του Τέταρτου Ράιχ. Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι το ΔΝΤ ήρθε… για να μείνει και όχι να φύγει σε δύο χρόνια, όταν τυπικά λήγει η ισχύς του μνημονίου και οι κυβερνητικοί, επισήμως πάντα, προβλέπουν ότι η Ελλάδα θα μπορεί να βγει και να δανειστεί εκ νέου από τις αγορές. Η φημολογία που σέρνεται εδώ και μία εβδομάδα στον Τύπο, με σαφέστατη κυβερνητική ανάμιξη, είναι σαφής: Παράταση της διάρκειας του μνημονίου για πολλά χρόνια ακόμη! Το σενάριο αυτό δεν έχει στη βάση του την «ομαλότερη» εφαρμογή των οδηγιών του στην ελληνική οικονομία και την αποφυγή της θεραπείας σοκ, όπως ζητούν τμήματα της μικρομεσαίας αστικής τάξης που μόλις τώρα συνειδητοποιούν την καταστροφική του επίδραση στον παραγωγικό ιστό και περιττό να πούμε ότι δεν αποτρέπει την θεραπεία σοκ, αλλά απλώς παρατείνει την εφαρμογή της.

Το σχέδιο που διακινείται αποτελεί έμμεση ομολογία αποτυχίας του μνημονίου και των ονομαστικών του στόχων και ως αφετηρία του έχει την (πέρα για πέρα ασφαλή) εκτίμηση ότι η Ελλάδα με την τυπική λήξη της εφαρμογής του μνημονίου δεν θα έχει ανακτήσει την αξιοπιστία της, όπως ισχυρίζεται ακόμη και τώρα η κυβέρνηση. Αλλά, αντίθετα, η λήξη του χρονοδιαγράμματος εφαρμογής του μνημονίου θα έχει αφήσει την ελληνική οικονομία θρύψαλα και συντρίμμια! Αυτή η πρόβλεψη είναι πέρα για πέρα λογική στον βαθμό που το δάνειο των 110 δισ. ευρώ, τελευταίο καρφί στο φέρετρο της υπερχρεωμένης Ελλάδας, σε συνδυασμό με τους απεχθείς όρους υπό του οποίους χορηγείται (επιτόκιο 5%) και την σοβαρή μείωση του ΑΕΠ που θα έχει ως αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ (από 110% το 2009, 149% το 2013) θα οξύνει στο έπακρο την κρίση αξιοπιστίας του ελληνικού δημοσίου. Όλα αυτά δεν είναι καινούργια. Όσοι δημοσιογράφοι δεν μπήκαν στις λίστες μισθοδοσίας που συγκροτήθηκαν τον Απρίλη με αφορμή την προσφυγή στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ και δεν παρακολούθησαν τα σεμινάρια της Civitas τα γράφαμε συνεχώς. Η κυβέρνηση είναι που τώρα μόλις το ανακάλυψε, βλέποντας ότι κάθε μέρα που περνάει όλο και απομακρύνεται στον ορίζοντα η μέρα που θα είναι εφικτή η εκ νέου έξοδός της στην αγορά για εύρεση δανεικών. Τελευταίο περιστατικό που το μαρτυρά είναι η εκτίναξη των σπρεντ στα επίπεδα που είχαν διαμορφωθεί πριν την προσφυγή και επίσης τα εξωφρενικά επιτόκια υπό τα οποία απορροφώνται τα τριμηνιαία και εξαμηνιαία έντοκα γραμμάτια που εκδίδει, η αναγωγή των οποίων σε ετήσια βάση δίνει επιτόκιο της τάξης του 16%!

Μια επιπλέον, έμμεση επιβεβαίωση των σεναρίων επέκτασης της τριετούς ισχύος του μνημονίου ήρθε την Πέμπτη από τις Βρυξέλλες, μέσω συνέντευξης του αρμόδιου επιτρόπου Όλι Ρεν, ο οποίος κατά τ’ άλλα και με στόμφο μάλιστα απέκλειε το ενδεχόμενο αλλαγής των όρων του μνημονίου. Ξέροντας όμως πως ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ, σε μια αποστροφή του λόγου του δήλωσε ότι «καλύπτονται οι στόχοι» και επομένως δεν υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει! Η υστέρηση που καταγράφεται στα έσοδα είναι μη αντιστρεπτή και θα φθάσει μέχρι τέλος του χρόνου το 1,5 δισ. ευρώ. Θα περιοριστεί δε εκεί λόγω των χρημάτων που θα εισπράξει το δημόσιο από την πειρατική ρύθμιση της περαίωσης εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων και τη νέα μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Του χρόνου όμως από πού θα βρεί αυτά τα ποσά όταν η οικονομία θα έχει κολλήσει για τα καλά στην ξέρα της ύφεσης;

Στη βάση όλων αυτών των δυσχερειών, που εντείνονται υπό το φως των αρνητικών προβλέψεων για την αμερικανική και διεθνή οικονομία, είναι βέβαιο πως θέμα συζήτησης κατά την συνάντηση του εντολοδόχου της τρόικα, υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου με τον γερμανό ομόλογό του, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε,  την Τετάρτη ήταν το σενάριο της παράτασης. Συνάντηση που πραγματοποιήθηκε χωρίς την παρουσία συμβούλων, μόνο και μόνο για να μην υπάρξουν διαρροές.

Η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, εμφανίζει ως αντίβαρο στην υπό εξέλιξη χρεοκοπία τις επενδύσεις του Κατάρ στο Ελληνικό και το «σκοτεινό» μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψε για ένα συνολικό επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 5 δισ. ευρώ. Και πάλι η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Οι αναμενόμενες επενδύσεις κατ’ αρχήν θα σημάνουν το τέλος της τελευταίας ελπίδας που είχε η Αθήνα να καταφέρει να «ανασάνει», καθώς τα σχέδια για δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου θα ενταφιαστούν οριστικά κάτω από τα καζίνο, τα πολυτελή ξενοδοχεία, τα ιδιωτικά λιμάνια και αεροδρόμια που θα ανεγερθούν στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. Κατά δεύτερο τα δημόσια έσοδα θα είναι μηδέν ή σχεδόν μηδέν. Η διεθνής εμπειρία επιβεβαιώνει ότι τέτοιοι θύλακες, κράτη εν κράτη, μετατρέπονται σε μαύρη τρύπα για κάθε είδους δημόσιο έλεγχο. Η επόμενη μέρα επομένως του Ελληνικού θα είναι: άγριος τζόγος, πορνεία, διεθνές εμπόριο ναρκωτικών και κάθε είδους παρανομίας. Η μεταμόρφωση θα είναι τέτοια που μια βόλτα στη Γλυφάδα επί αμερικανικής βάσης σε σύγκριση με τα όσα θα γίνονται στο Ελληνικό θα μοιάζει με βόλτα στο πάρκο της Βουλόνης.

Συμπερασματικά το σχέδιο της κυβέρνησης έχει την εξής μορφή: μια Ελλάδα διεθνές πορνείο πολυτελείας και τόπος συνάντησης της μαφίας για κάθε είδους βρωμοδουλειά και από την άλλη μόνιμη παρακμή, με την οικονομία διασωληνωμένη στο ΔΝΤ μέχρι το 2020, το 2030 και βάλε και τους εργαζόμενους στην τριτοκοσμική εξαθλίωση. Θα τους αφήσουμε;