Σε σημείο καμπής ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού

Για το Ισραήλ και τους συμμάχους του το 2020 αποτέλεσε ένα από τα καλύτερα χρόνια από ιδρύσεως του: Τόσο οι διπλωματικές αναγνωρίσεις που πέτυχε όσο και η προώθηση της κατοχής στα παλαιστινιακά εδάφη συνιστούν επιβράβευση της επιθετικής, εμπρηστικής πολιτικής που ακολουθεί αδιαλείπτως τα τελευταία 25 χρόνια, μετά τη δολοφονία του Γιτζάκ Ράμπιν.

Στην πραγματικότητα στην εξωτερική του πολιτική και τις διπλωματικές του σχέσεις το Ισραήλ πυροβόλησε τα πόδια του, καταφέρνοντας για μια ακόμη φορά να ταυτιστεί με την πολιτική αστάθεια και την επιθετικότητα στις διεθνείς σχέσεις, κοινώς ένα ακόμη κράτος ταραξίας. Ενώ ο κανόνας θέλει τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών να προωθεί το διεθνές δίκαιο και την κατανόηση μεταξύ των κρατών, η αναγνώριση του Ισραήλ από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν και το Σουδάν υλοποιήθηκε είτε στο πλαίσιο προώθησης επιθετικών σχεδίων, όπως είναι η λυκοσυμμαχία του Ισραήλ με τα σουνιτικά καθεστώτα της Μέσης Ανατολής με στόχο την περικύκλωση του Ιράν, κι ως όρος για την πώληση αμερικανικών όπλων, είτε ως αποτέλεσμα κρατικών εκβιασμών όπως η περίφημη λίστα των ΗΠΑ με τα κράτη που υποθάλπουν την τρομοκρατία, μιας και η άλλη όψη της «διπλωματικής πρώτης» Σουδάν – Ισραήλ ήταν η έξοδος του Σουδάν από αυτήν τη λίστα. Αποδείχθηκε έτσι η αξία χρήσης της: ως μέσο εκβιασμών για την υποταγή ανεξάρτητων κρατών και την υιοθέτηση των αμερικανικών προτεραιοτήτων στην εξωτερική τους πολιτική.

Το επιβλαβές για το διεθνές δίκαιο και την πολιτική σταθερότητα αποτέλεσμα που είχαν οι διπλωματικές επιτυχίες του Ισραήλ φάνηκε από την αποχαλίνωση των επεκτατικών, κατακτητικών σχεδίων του στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Με βάση εκτιμήσεις ισραηλινών οργανώσεων ειρήνης και μόνο με βάση τα σχέδια ανέγερσης νέων εβραϊκών οικισμών που είχαν ανακοινωθεί ως τον Οκτώβριο του 2020 (συγκεκριμένα 12.159 κατοικίες) η χρονιά της πανδημίας αποδείχθηκε χρονιά ρεκόρ στην ανέγερση παράνομων οικισμών. Ποτέ άλλοτε, από το 2012 που ξεκίνησε την καταγραφή η οργάνωση Ειρήνη Τώρα, δεν ανακοινώθηκε ένας τόσος μεγάλος αριθμός εποικισμών, βάσει της έκθεσής της. Οι εποικισμοί πρέπει να αναφερθεί ότι έχουν καταδικαστεί κατ’ επανάληψη από τον ΟΗΕ, με πιο πρόσφατη ψηφοφορία αυτή του 2016, από την οποία απείχαν οι ΗΠΑ, όπως πάντα.

Το 2020 κορυφώθηκαν επίσης οι προσπάθειες οικονομικού στραγγαλισμού των Παλαιστινίων και της Παλαιστινιακής Αρχής, εν είδει τιμωρίας της επειδή απέρριψε το ισραηλινής έμπνευσης σχέδιο ειρήνευσης, που ισοδυναμεί με ακύρωση της Συμφωνίας του Όσλο και δεκάδων αποφάσεων του ΟΗΕ για ένα πλαίσιο επίλυσης που ως ακρογωνιαίους λίθους θα έχει ένα κυρίαρχο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων. Δεν είναι μόνο η συρρίκνωση έως εξαφάνιση των διεθνών δωρεών χάρη στις οποίες συντηρείται η Παλαιστινιακή Αρχή που από κοινού με την παράνομη κατάσχεση των φόρων που υποχρεούται να παρέχει το Ισραήλ στη Ραμάλα τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια της Αρχής. Είναι επίσης η συντονισμένη προσπάθεια Ισραήλ και ΗΠΑ να τερματιστούν οι διεθνείς (αμερικανικές κατά βάση, μέσω της UNRWA) δωρεές προς τους παλαιστίνιους πρόσφυγες που ζουν στα γειτονικά κράτη, κυρίως σε Λίβανο, Συρία και Ιορδανία. Η προσπάθειά τους επιχειρήθηκε να καλυφθεί κι από μια απόφαση του ΟΗΕ να ακυρώσει το καθεστώς προσφύγων για τα παιδιά και τα εγγόνια όσων διώχθηκαν το 1948 από τα παλαιστινιακά εδάφη, που ευτυχώς δεν πέρασε. Αν περνούσε αυτή η απόφαση, που είχε κυρίως πολιτικά συνεπαγόμενα με την έννοια της παραγραφής των εγκλημάτων κατά των Παλαιστινίων το 1948, τότε η συντήρηση των εκατομμυρίων προσφύγων Παλαιστινίων θα γινόταν υπόθεση κρατών που είτε είναι χρεοκοπημένα είτε σε μόνιμη εμπόλεμη κατάσταση! Κοινώς θα οδηγούνταν στην πείνα…

Αποδείχθηκε επομένως ότι τα διπλωματικά κέρδη που συγκέντρωσε το Ισραήλ δεν τα εξαργύρωσε στην κατεύθυνση επιβολής μιας λύσης με τους Παλαιστινίους υπό καλύτερους όρους, αλλά πάντα στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Χρησιμοποίησε την υποταγή τριών ακόμη αραβικών κρατών για να οξύνει την καταπίεση των Παλαιστινίων και να κάνει τη ζωή τους ακόμη πιο φριχτή και αφόρητη.

Η όξυνση της ισραηλινής επιθετικότητας, ως άμεσο αποτέλεσμα της εύνοιας που επέδειξε ο Τραμπ κατά τη θητεία του, προκάλεσε ωστόσο σοβαρότατες αντιδράσεις και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της Παλαιστίνης. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με εξαίρεση το ακροδεξιό απολυταρχικό καθεστώς της Ουγγαρίας και την κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη, αυξάνονται με εκθετικό βαθμό οι αντιδράσεις απέναντι στην υπό εξέλιξη πολιτική εθνοκάθαρσης, που αντιγράφει τα έργα και τις ημέρες του νοτιοαφρικανικού απαρτχάιντ. Ενδεικτική ήταν η κοινή επιστολή 1.080 βουλευτών από 25 ευρωπαϊκές χώρες προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους ηγέτες τους, ενάντια στην παράνομη προσάρτηση από το Ισραήλ παλαιστινιακών εδαφών από τη Δυτική Όχθη. Έκφραση της συσσωρευμένης οργής εναντίον της βάρβαρης ισραηλινής κατοχής ήταν και η ανοιχτή διαφοροποίηση του επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Τζόζεπ Μπορέλ από το αμερικανο-ισραηλινό σχέδιο. Η ευρωπαϊκή στάση όσο κι αν βρίθει αντιφάσεων μιας και δε συνοδεύεται από οικονομικές κι άλλες κυρώσεις κατά του Ισραήλ, που δε διστάζει να ψηφίζει εν ω μεταξύ ακόμη και αδιανόητους για ένα δημοκρατικό κράτος νόμους φυλετικής καθαρότητας όπως έκανε το 2018, απέχει προς ώρας τουλάχιστον σημαντικά από την αποσταθεροποιητική στάση των ΗΠΑ.   

Κι εντός της Παλαιστίνης, ωστόσο, όσοι κι όσες πιστεύουν ότι η μακρά σιωπή που παρατηρούμε, μέσω μιας διερχόμενης από αλλεπάλληλα φίλτρα πληροφόρησης, θα διαρκέσει για πολύ …απατώνται. Η Παλαιστίνη βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η απώλεια των ελπίδων ειρηνικής επίλυσης του προβλήματος της κατοχής. Η δήλωση του 85χρονου προέδρου της Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, τον Μάιο του 2020 ότι η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και το κράτος της Παλαιστίνης παύουν πλέον να δεσμεύονται από τις υπογεγραμμένες συμφωνίες, «περιλαμβανομένων και των συμφωνιών ασφαλείας», αποτελεί σημείο τομής και μη επιστροφής στη Συμφωνία του Όσλο του 1993. Παράλληλα, η σταδιακή έξοδος από την πολιτική μιας γενιάς Παλαιστινίων που ταυτίστηκε με τις αυταπάτες συνοδεύεται από την αναβάθμιση του κύρους οργανώσεων και στελεχών της αντίστασης που έμειναν μακριά από τη συνδιαλλαγή με το Ισραήλ. Στο πλαίσιο αυτής της νέας ισορροπίας δυνάμεων μεταξύ των Παλαιστινίων, προς όφελος της πτέρυγας του αγώνα και σε βάρος των ενδοτικών, εξελίσσονται εδώ και μήνες οι διαπραγματεύσεις μεταξύ παλαιστινιακών οργανώσεων πότε στην Τουρκία και πότε στην  Αίγυπτο για τον καθορισμό κοινά αποδεκτής ημερομηνίας διεξαγωγής εκλογών, για πρώτη φορά μετά το 2006 όταν αμφιλεγόμενα κέντρα της Παλαιστινιακής Αρχής, με επικεφαλής τον Νταχλάν, απάντησαν με εμφύλιο στη νίκη της Χαμάς. Ως αποτέλεσμα έκτοτε η διάσπαση των Παλαιστινίων μεταξύ κυρίως της Φατάχ που ελέγχει τη Δυτική Όχθη και της Χαμάς που ελέγχει τη Γάζα, αποτελεί εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια αντίστασης. Μένει να δούμε αν ο Μαχμούντ Αμπάς κλείνοντας τον πολιτικό του κύκλο θα ακολουθήσει το δρόμο του Γιασέρ Αραφάτ, δηλαδή θα εγκαταλείψει τις ταλαντεύσεις και θα ανοίξει το δρόμο για μια νέα σελίδα αγώνα του λαού του, που θα φέρει πιο κοντά την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους σε σύγκρουση με τα σχέδια Ισραήλ και ΗΠΑ…

Νέα σφαγή αμάχων στη Γάζα από το Ισραήλ

Την μεγαλύτερη σφαγή αμάχων την τελευταία πενταετία πραγματοποίησε το Ισραήλ στη Γάζα, από την Τρίτη 12 ως την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου. Οι ανηλεείς αεροπορικοί βομβαρδισμοί οδήγησαν στην δολοφονία 34 Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 8 παιδιά και 3 γυναικών, και στον τραυματισμό 111 άλλων Παλαιστινίων, μεταξύ των οποίων 46 παιδιά και 20 γυναίκες.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η αρχή της αιματοχυσίας έγινε όταν οι Ισραηλινοί, στο πλαίσιο της τακτικής των εξωδικαστικών επιλεκτικών δολοφονιών, δολοφόνησαν έναν στρατιωτικό ηγέτης της αντάρτικης οργάνωσης Ισλαμικής Τζιχάντ. Οι Παλαιστίνιοι από τη μεριά τους πυροδότησαν περισσότερες από 360 ρουκέτες προς το Ισραήλ. Παρόλα αυτά κανένας Ισραηλινός δεν έχασε τη ζωή του. Η αντιπυραυλική ασπίδα που προστατεύει το Ισραήλ από επιθέσεις κατάφερε να εξουδετερώσει το 90% των πυραύλων που εκτοξεύθηκαν από την Γάζα. Μόνο υλικές ζημιές καταγράφτηκαν στο Ισραήλ, από τους παλαιστινιακούς πυραύλους που συνήθως κατασκευάζονται από ευτελή υλικά, όπως σωλήνες νερού, ενώ το βεληνεκές τους είναι μερικά χιλιόμετρα…

Την ίδια μέρα που οι Ισραηλινοί δολοφόνησαν τον ηγέτη της Τζιχάντ στη Γάζα, Αμπού αλ Άτα, υποστηρίζοντας ότι ήταν επικίνδυνος για την ασφάλεια του Ισραήλ και υπαίτιος επιθέσεων με πυραύλους, επιχείρησαν να δολοφονήσουν κι άλλον ηγέτη της Τζιχάντ στην πρωτεύουσα της Συρίας, Δαμασκό. Να σημειωθεί πώς ήταν η πρώτη φορά από το 2012, όταν το Ισραήλ δολοφόνησε το νούμερο δύο της Χαμάς, που το Ισραήλ προσέφυγε στις επιλεκτικές δολοφονίες. Στόχος αυτή τη φορά ήταν η Ισλαμική Τζιχάντ, ενώ εντύπωση προκαλεί η απόσταση που κράτησε η Χαμάς από τις εχθροπραξίες, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν.

Οι δολοφονικές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον αμάχων στην πολιορκημένη Γάζα καταδικάστηκαν ευθέως και απερίφραστα από τον απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών, Νικολάι Μλαντένοβ, που δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρχει καμιά δικαιολογία για τη δολοφονία αμάχων. Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ μάλιστα απέδωσε στο Ισραήλ κι άλλα κίνητρα, καθώς όπως είπε οι βομβαρδισμοί υποσκάπτουν τις προσπάθειες για βελτίωση των κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών στη Γάζα. Με άλλα λόγια οι Ισραηλινοί, επικαλούνται αυθαίρετα λόγους ασφαλείας ώστε με τους βομβαρδισμούς να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων της Γάζας, που κατ’ επανάληψη έχει χαρακτηριστεί ως ανοιχτή φυλακή, μιας και από το 2006, τελεί υπό Ισραηλινή πολιορκία. Στον αποκλεισμό της Γάζας συμβάλλει τα μέγιστα και η Αίγυπτος η οποία διατηρεί κλειστό το μοναδικό εκτός Ισραήλ πέρασμα της Γάζας προς τον έξω κόσμο. Ως αποτέλεσμα ούτε και από το αιγυπτιακό έδαφος εισέρχονται στη Γάζα αγαθά που έχουν ανάγκη οι Παλαιστίνιοι. Ούτε καν ιατρικός εξοπλισμός!

Η κατάσταση στη Γάζα έχει επιδεινωθεί απότομα από τον Μάρτιο του 2018 όταν Παλαιστίνιοι αγωνιστές ξεκίνησαν να διαδηλώνουν κάθε Παρασκευή μεσημέρι, στις λεγόμενες Μεγάλες Πορείες για την Επιστροφή, μπροστά στα σύνορα με το Ισραήλ. Έκτοτε ο ισραηλινός στρατός κατοχής, με βάση το υπουργείο Υγείας της Γάζας, έχει δολοφονήσει 313 διαδηλωτές κι έχει τραυματίσει άλλους 8.000. Από τους νεκρούς διαδηλωτές οι 45 ήταν ανήλικοι κι οι 28 κάτω των 16 ετών. Την ίδια περίοδο έχουν χάσει τη ζωή τους 8 Ισραηλινοί.

Η κλιμάκωση της ισραηλινής επιθετικότητας συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ, μιας και ούτε και οι δεύτερες εκλογές που διεξήχθησαν τον Σεπτέμβριο δεν έγινε δυνατό να οδηγήσουν σε ένα αποτέλεσμα τέτοιο που να επιτρέπει τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς το Νετανιάχου, ο οποίος διώκεται για διαφθορά. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου πλέον επιλέγει να ποντάρει στην ένταση με τους Παλαιστινίους, ξέροντας ότι σε περίπτωση προκήρυξης τρίτων εκλογών σε περιβάλλον εχθροπραξιών έχει σοβαρούς λόγους να αυξήσει την επιρροή του. Οι ηγέτες των δύο μικρότερων, μετά το Λικούντ, κομμάτων, Μπένι Γκαντζ επικεφαλής του Μπλε και Λευκό και Αβιγκτόρ Λίμπερμαν του κόμματος Ισραέλ Μπεϊτενού, συμφώνησαν στην τελευταία τους συνάντηση ότι θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να αποφύγουν νέες εκλογές, ενώ κατηγόρησαν τον υπόδικο Νετανιάχου ότι τις επιδιώκει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι Γκαντζ και Λίμπερμαν ποντάρουν στην ειρήνη. Ενδεικτικές του κλίματος παράκρουσης που επικρατεί από το ένα άκρο του πολιτικού φάσματος του Ισραήλ ως το άλλο είναι οι δηλώσεις του Λίμπερμαν ο οποίος κατηγόρησε τον Νετανιάχου για ενδοτικότητα έναντι της Χαμάς, ενώ πίεσε ακόμη και για στρατιωτικές λύσεις, εννοώντας στρατιωτική εισβολή στη Γάζα…

Πρόκειται για αδύνατο ενδεχόμενο μιας και οι Ισραηλινοί θα μέτραγαν εκατοντάδες νεκρούς στρατιώτες. Γι’ αυτό το λόγο αρκούνται να σκοτώνουν εκ του ασφαλούς και από μακριά με τη βοήθεια των F16…

Πηγή : Νέα Σελίδα

Αμερικανικό φιάσκο κι όχι «συμφωνία του αιώνα» για το Παλαιστινιακό

Ποτέ ένα σχέδιο επίλυσης μιας διεθνούς σύγκρουσης, καμία πρόταση διευθέτησης μιας χρόνιας διαμάχης δεν έγινε ομόθυμα αποδεκτή από τα εμπλεκόμενα μέρη. Ούτε όμως απορρίφθηκε συλλήβδην πριν ακόμη γίνει γνωστή. Εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα θα αποτελέσει η περίφημη «συμφωνία του αιώνα» που επεξεργάζεται εδώ κι ένα τουλάχιστον έτος η αμερικανική κυβέρνηση για το Παλαιστινιακό.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη όσο κι αν προσπαθήσαμε δεν βρήκαμε ούτε έναν Παλαιστίνιο, αξιωματούχο ή πολίτη, που να δέχεται να συζητήσει έστω το αμερικανικό σχέδιο. Κι αναφερόμενοι σε αξιωματούχους δεν μιλάμε για στελέχη της Χαμάς, της Ισλαμικής Τζιχάντ και μαρξιστικών οργανώσεων, που έχουν επιλέξει και υπηρετούν τον ένοπλο αγώνα. Μιλάμε ως επί το πλείστων για στελέχη της Φατάχ και της Παλαιστινιακής Αρχής που θεωρούν εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την επίλυση του Παλαιστινιακού τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και τη συμφωνία του Ισραήλ. Το σχέδιο απορρίπτεται ωστόσο ακόμη και από το Ισραήλ.

«Όταν καλούμαστε να εξετάσουμε ένα σχέδιο επίλυσης οφείλουμε να ξεκινήσουμε από το ιστορικό υπόβαθρο. Όλα όσα έχουν προηγηθεί», τόνισε ο Μαχμούντ Αλ Αλούλ, αντιπρόεδρος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Φατάχ. Ο Μαχμούντ Αλ Αλούλ θεωρείται ήδη από πολλούς ο διάδοχος του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. «Σε αυτό το υπόβαθρο περιλαμβάνονται οι σταθερές του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων των διεθνών οργανισμών επί των οποίων κινήθηκαν μέχρι σήμερα όλες οι προσπάθειες επίλυσης. Αναφέρομαι στα εξής: Δημιουργία παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων. Επίσης, στις προσπάθειες του Κουαρτέτου, που αποτελείται από τον ΟΗΕ, τη Ρωσία, την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Η πρόταση που επεξεργάζεται ο γαμπρός του Τραμπ, ο Κουσνέρ απορρίπτει όλα αυτά τα δεδομένα στα οποία δεσμευόταν ακόμη κι ο Λευκός Οίκος επί δεκαετίες», αναφέρει ο συνομιλητής μας.

«Οι Παλαιστίνιοι δεν εξεπλάγησαν από τη στάση του Τραμπ. Κατά τη διάρκεια του προεκλογικού του αγώνα ακόμη είχε δείξει επαρκή δείγματα γραφής. Οι σύμβουλοι που επέλεξε στη συνέχεια, ορισμένοι εκ των οποίων μένουν στους εβραϊκούς εποικισμούς της Δυτικής Όχθης, προδιέθεταν για μια τέτοια μεροληπτική στάση υπέρ του Ισραήλ. Και στο τέλος ήρθε η απόφασή του να μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, υποστηρίζοντας τα σιωνιστικά σχέδια, που παραβιάζουν όλα όσα έχουν μέχρι συμφωνηθεί και η διακοπή της χρηματοδότησης. Παράλληλα ο Τραμπ δεν έκανε καμμιά προσπάθεια να αντιμετωπίσει ακανθώδη ζητήματα όπως είναι τα σύνορα ή το αποικιοκρατικό σχέδιο κατάληψης και προσάρτησης της παλαιστινιακής γης. Κάθε ζήτημα που προϋπόθετε σύγκρουση το έβγαζε από την ατζέντα. Την ίδια ώρα τα μόνα θέματα που έθεταν προς συζήτηση ήταν …ηλιθιότητες. Το όνομα για παράδειγμα οδών και πλατειών σε παλαιστινιακές πόλεις και χωριά. Στη βάση αυτών διακόψαμε κάθε σχέση με τις ΗΠΑ, απορρίπτουμε πλήρως το επερχόμενο σχέδιο».

Ποιές θα είναι οι συνέπειες για την Παλαιστινιακή Αρχή από την απόσυρσή της από τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις, ρωτήσαμε τον Μαχμούντ Αλ Αλούλ. «Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο που μπορούν να μας κάνουν. Ο Παλαιστινιακός λαός και η ηγεσία του έχουν εμπειρία και υπερηφάνεια» μας τόνισε ενώ μας περιέγραψε κι ένα περιστατικό από τα χρόνια της βαθιάς παρανομίας και του ένοπλου αγώνα. «Είχα πάει να βρώ τον Γιασέρ Αραφάτ πιεσμένος από την οικονομική ασφυξία που ένιωθαν οι μαχητές μας για να του μεταφέρω την άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι οικογένειες τους. Μετά από πολλά γυρίζει και μου δείχνει τη φωτογραφία με το Θόλο του Βράχου στο Όρος του Ναού, που ήταν κρεμασμένη στον τοίχο. “Ρώτησέ τους αν συμφωνούν να τον πουλήσω για να βρω λεφτά”, μου λέει. Αυτό μετέφερα κι εγώ κατά λέξη όταν γύρισα στην Παλαιστίνη. Σταμάτησαν τότε όλες οι διαμαρτυρίες κι οι αγωνιστές άντεξαν πολλούς μήνες ακόμη. Το ίδιο θα γίνει και τώρα»…

«Πώς κρίνει η Παλαιστινιακή Αρχή της στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ρωτήσαμε τον Ναμπίλ Σαάθ, σύμβουλο του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς για τις διεθνείς σχέσεις της Αρχής, που έχει υπηρετήσει την υπόθεση του παλαιστινιακού αγώνα από τις πιο νευραλγικές θέσεις: επικεφαλής διαπραγματευτής υπουργός και πρωθυπουργός της Αρχής. Ως καθηγητής στην Πενσυλβάνια είχε την όχι και τόσο ευχάριστη εμπειρία να έχει φοιτητή τον ίδιο τον Τραμπ. «Η ΕΕ τηρεί μια καθαρή στάση αρχών, είναι δεσμευμένη στη λύση των δύο κρατών και μεγάλος χρηματοδότης της Αρχής. Παρόλα αυτά αρνείται να επιβάλει κυρώσεις στο Ισραήλ όταν υπονομεύει τα συμφωνηθέντα, όπως κάνει για παράδειγμα με τους εποικισμούς. Ούτε επίσης διαφοροποιείται από τις ΗΠΑ».

Το παράδοξο ωστόσο είναι ότι η «συμφωνία του αιώνα» δε βρίσκει σύμφωνο ούτε το ισραηλινό κατεστημένο. Με βάση άλλους συνομιλητές μας, αξιωματούχοι ασφαλείας του Ισραήλ κρίνουν ότι το αμερικανικό σχέδιο μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για μια νέα ιντιφάντα, που θα ξεσηκώσει και θα ενώσει όλον τον παλαιστινιακό λαό, από τη Δυτική Όχθη μέχρι τη Γάζα εναντίον της κατοχής. Κι έτσι η «συμφωνία του αιώνα» να εξελιχθεί ακόμη και για το Ισραήλ σε φιάσκο του αιώνα…

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα

Εγκλήματα πολέμου στη Γάζα;

Σοκ και δέος προκαλεί η ανάγνωση της έκθεσης των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ (εδώ το πλήρες κείμενο) που διερεύνησαν τις συνθήκες και τα αποτελέσματα από τη συνεχιζόμενη επί ένα σχεδόν χρόνο αιματοχυσία στα σύνορα της Γάζας.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Με βάση την έκθεση των εμπειρογνωμόνων που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 25 Φεβρουαρίου 2019 κι αφορούσε όσα συνέβησαν από τον Μάρτιο του 2018, όταν ξεκίνησαν οι πορείες στα σύνορα της Γάζας, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018, δολοφονήθηκαν 189 Παλαιστίνιοι, ενώ πυροβολισμούς δέχθηκαν περισσότεροι από 6.100. Μεταξύ των δολοφονημένων περιλαμβάνονταν 35 παιδιά, 3 νοσοκόμοι και 2 δημοσιογράφοι. Οι ειδικοί των Ηνωμένων Εθνών ανέφεραν ότι «υπήρχαν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι οι ελεύθεροι σκοπευτές του Ισραήλ πυροβολούσαν σε δημοσιογράφους, εργαζόμενους στην υγεία, παιδιά και άτομα με αναπηρίες, γνωρίζοντας ότι είναι ξεκάθαρα αναγνωρίσιμοι ως τέτοιοι».  Από τη μεριά του Ισραήλ σκοτώθηκε 1 και τραυματίστηκαν 4 στρατιώτες από πυρά που εκτοξεύθηκαν από τη Γάζα. Συμπερασματικά οι ειδικοί καταλήγουν πώς το Ισραήλ ενδέχεται να έχει πραγματοποιήσει εγκλήματα πολέμου! «Αυτές οι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ανθρωπιστικού δικαίου μπορεί να συνιστούν εγκλήματα πολέμου ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», σύμφωνα με τα λόγια τους.

Από τη μεριά του το Ισραήλ, απέρριψε την έκθεση ως «εχθρική, αναληθής και μεροληπτική». Δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Ισραέλ Κατζ, δήλωσσε ότι «κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί το δικαίωμα στην αυτοάμυνα του Ισραήλ και την υποχρέωσή του να υπερασπίζεται τους πολίτες και τα σύνορά του από βίαιες επιθέσεις»…

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν 325 συνεντεύξεις και συναντήσεις με θύματα, μάρτυρες, κυβερνητικούς αξιωματούχους και μέλη της κοινωνίας των πολιτών, απ’ όλες τις πλευρές, ενώ συγκέντρωσαν περισσότερα από 8.000 ντοκουμέντα. Στο υλικό περιλαμβάνονται ιατρικά ανακοινωθέντα, γνωμοδοτήσεις νομικών, αναρτήσεις από Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, φωτογραφίες και βίντεο. Από την εισαγωγή κιόλας αναφέρεται ότι «παρά τα αρκετά αιτήματα το Ισραήλ δεν έδωσε στην επιτροπή άδεια πρόσβασης στο Ισραήλ ή τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη, δε συνεργάστηκε ούτε παρείχε πληροφορίες». Στον αντίποδα, «η Επιτροπή δηλώνει ευγνώμων προς τις κυβερνήσεις της Τουρκίας, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου και του Κράτους της Παλαιστίνης για τη συνεργασία τους με την Επιτροπή και τη διευκόλυνση της εργασίας τους». 

Να σημειωθεί ότι οι διαδηλώσεις του τελευταίου χρόνου ξεκίνησαν μετά από μια ανάρτηση που έκανε στο facebook ένας 34χρονος ποιητής και δημοσιογράφος, Αχμέντ Αμπού Αρτέμα. Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 30 Μαρτίου 2018 και με βάση μαρτυρίες δημοσιογράφων συμμετείχαν από 40.000 ως 50.000 άτομα. Στα αιτήματα των διαδηλωτών ήταν η εφαρμογή του ψηφίσματος 194 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και η βελτίωση της δραματικής ανθρωπιστικής κατάστασης που επικρατεί στη Γάζα. Το ψήφισμα 194 αναγνωρίζει το δικαίωμα επιστροφής των Παλαιστινίων στα σπίτια τους. Το δικαίωμα επιστροφής αναγνωρίζεται επίσης στην απόφαση 242 του 1967. Οι συνθήκες διαβίωσης των 2 εκ. Παλαιστινίων στη Γάζα, που συχνά περιγράφεται ως «η μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου», είναι δραματικές μετά το εμπάργκο που επέβαλε το Ισραήλ. Ως αποτέλεσμα στη Γάζα παρατηρείται το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας τον κόσμο, που φτάνει το 54%, με το ποσοστό της ανεργίας στους νέους να ανέρχεται στο 74%. Λόγω του αποκλεισμού, το 68% των κατοίκων εξαρτάται από τις διανομές φαγητού που πραγματοποιούν διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως ο Ερυθρός Σταυρός, που κατ’ επανάληψη έχουν χαρακτηρίσει τα τιμωρητικά μέτρα του Ισραήλ ως «συλλογική τιμωρία». Μόλις το 2017, ο ΟΗΕ προειδοποίησε ότι λόγω έλλειψης νερού, ηλεκτρικού, τροφίμων και υπηρεσιών υγείας και παιδείας οι συνθήκες ζωής στη Γάζα γίνονται «μη βιώσιμες».

Ο απολογισμός των θυμάτων από τις επιθέσεις του Ισραήλ τα τελευταία 10 χρόνια στους Παλαιστίνιους της Γάζας έχει ως εξής:

2008-2009: 1.400 Παλαιστίνιοι νεκροί και 13 Ισραηλινοί, (επιχείρηση Cast Lead)

2012: 174 Παλαιστίνιοι νεκροί και 6 Ισραηλινοί.

2014: 2.251 Παλαιστίνιοι νεκροί και 71 Ισραηλινοί.

Πηγή: Νέα Σελίδα

Θάνατο κι απόγνωση χωρίς τέλος για τους Παλαιστινίους επιφυλάσσει το Ισραήλ

Μια δυσάρεστη, η πιο δυσάρεστη, έκπληξη περίμενε τους χιλιάδες έλληνες καθηγητές που από το υστέρημά τους συνέδραμαν ώστε η ΟΛΜΕ να χτίσει στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη ένα σχολείο για τους μικρούς μαθητές της Παλαιστίνης, που στερούνται ακόμη κι αυτού του στοιχειώδους δικαιώματος.,

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής εισέβαλαν νύχτα στη νότια περιοχή της Χεβρόνας, στη Ζανούτα, πριν καν συμπληρωθούν δύο εβδομάδες από τα εγκαίνιά του στις 25 Μαρτίου και το κεταδάφισαν! Μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού ισοπέδωσαν το δημοτικό σχολείο δείχνοντας όχι μόνο την περιφρόνησή τους απέναντι στα αισθήματα αλληλεγγύης του ελληνικού λαού, αλλά και την αποφασιστικότητά τους να φτάσουν μέχρι τέλους την πολιτική εθνοκάθαρσης που εφαρμόζουν σχεδιασμένα κι επί χρόνια εναντίον των Παλαιστινίων.

Η κατεδάφιση από τον ισραηλινό στρατό με τη συνοδεία πάνοπλων στρατιωτών του σχολείου που χρηματοδότησε η ΟΛΜΕ (η οποία τίμησε έμπρακτα τις διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα των παιδιών) δεν είναι το μοναδικό αντίστοιχο περιστατικό στα παλαιστινιακά εδάφη που παράνομα κατέλαβε το Ισραήλ με τον πόλεμο του 1967 κι επιχειρεί συστηματικά να προσαρτήσει παρά κι ενάντια σε δεκάδες αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Αμέτρητα είναι τα περιστατικά των κατεδαφίσεων στη Δυτική Όχθη σε βάρος Παλαιστινίων, με το επιχείρημα ότι δεν είχαν εξασφαλίσει την απαραίτητη άδεια ανέγερσης, επισκευών ή μικροεργασιών. Αυτό όμως που ποτέ δεν αναφέρουν οι αρχές κατοχής είναι ότι συστηματικά δεν εγκρίνουν άδειες στους αιτούντες, όταν είναι Παλαιστίνιοι. Το 2015 για παράδειγμα δε δόθηκε ούτε μία άδεια. Κι έτσι οι μπουλντόζες του ισραηλινού στρατού με το που αντιλαμβάνονται οποιασδήποτε κλίμακας οικοδομικές εργασίες προβαίνουν στην κατεδάφιση όλης της οικοδομής. Ζητούμενο αυτής της πολιτικής είναι, μέσω της εκδίωξης των Αράβων, να αλλάξει η εθνική σύνθεση της Δυτικής Όχθης και δη της Ιερουσαλήμ έτσι ώστε ο κάθε Νετανιάχου να επικαλείται την κυριαρχία του εβραϊκού στοιχείου για να δικαιολογεί τα τετελεσμένα της κατοχής και προσάρτησης. Μόνο που αυτή η πολιτική, των συστηματικών διακρίσεων και διώξεων σε βάρος μιας εθνότητας η οποία δε σταματά στις άδειες οικοδομής όπως βεβαιώνουν οι 6.500 Παλαιστίνιοι που βρίσκονται στις ισραηλινές φυλακές (εκ των οποίων 350 παιδιά, 60 γυναίκες, 400 χωρίς να τους έχει απαγγελθεί κατηγορία και 1.800 με άμεση ανάγκη ιατρικής περίθαλψης) αποκαλείται εθνοκάθαρση. Έχει δε, κατ’ επανάληψη αποδοκιμαστεί τις τελευταίες δεκαετίες. Στη Γιουγκοσλαβία μάλιστα, για όσους θυμούνται, το ΝΑΤΟ προέβη ακόμη και σε στρατιωτική εισβολή και βομβαρδισμό της Σερβίας, επικαλούμενο την εθνοκάθαρση σε βάρος των Αλβανών. Με ποιά κριτήρια λοιπόν η εθνοκάθαρση των Αλβανών είναι καταδικαστέα κι αιτία πολέμου κι η εθνοκάθαρση σε βάρος των Παλαιστινίων κάτι σαν φυσικό φαινόμενο;

Η προσπάθεια του Ισραήλ να εδραιώσει και να διαιωνίσει την κατοχή του στα παλαιστινιακά εδάφη συμπληρώνεται με τη συνεχή επέκταση των παράνομων εβραϊκών επικοισμών, όπου κατοικούν περισσότεροι από 600.000 Εβραίοι. «Εβραίοι μόνον» μάλιστα, καθώς όχι απλώς απαγορεύεται σε οποιονδήποτε πολίτη άλλης εθνικότητας να κατοικήσει εντός τους, αλλά φιλοξενώντας τα πιο ακραία σιωνιστικά στοιχεία έχουν μετατραπεί σε εστίες διαρκών επιθέσεων και προσβολών απέναντι στους Παλαιστίνιους, με στόχο να τους διώξουν από τα πατρογονικά τους εδάφη. Κι όλα αυτά με την ανοχή, την ενθάρρυνση και τη χρηματοδότηση του κράτους του Ισραήλ. Είναι ενδεικτικό ότι η ισραηλινή Μη Κυβερνητική Οργάνωση Yesh Din ανέφερε πώς μόλις για το 8% των επιθέσεων εναντίον Παλαιστινίων έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Για το 92% επιφυλάχθηκε η ατιμωρησία, που ισοδυναμεί με πράσινο φως στις πάνοπλες ομάδες των παρακρατικών ώστε να επιτίθενται στους άοπλους Παλαιστίνιους μέχρι να τους αναγκάσουν κι αυτούς να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.

Η κατάσταση είναι απείρως πιο δραματική στη Γάζα, την μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου, όπου σχεδόν 2 εκ. Παλαιστίνιοι βρίσκονται υπό διαρκή αποκλεισμό, με ευθύνη όχι μόνο του Ισραήλ αλλά και της Αιγύπτου που κρατά σχεδόν μόνιμα κλειστό το μοναδικό συνοριακό πέρασμα εκτός Ισραήλ. Το 2017 άνοιξε μόνο για 30 ημέρες κι αυτό με ευθύνη του προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, που εντελώς αδικαιολόγητα υιοθετεί πλήρως την πολιτική του Ισραήλ που επιλέγει να κρατά απομονωμένους τους Παλαιστίνιους, τιμωρώντάς τους για τη στήριξη που συνεχίζουν να προσφέρουν στη Χαμάς, την οποία όχι μόνο εξέλεξαν με ισχυρή πλειοψηφία στις τελευταίες ελεύθερες εκλογές αλλά εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να στηρίζουν. Αδιαφορώντας παντελώς για την εμμονική επιλογή της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας να χαρακτηρίζει τη Χαμάς, τρομοκρατική οργάνωση. Μια επιλογή που στην καλύτερη περίπτωση αποξενώνει τον Παλαιστινιακό λαό από διεθνούς οργανισμούς κι ενώσεις, αν δεν τους θεωρεί όλους συνένοχους του Ισραήλ.

Κι η απάθεια τους απέναντι στα αλλεπάλληλα ισραηλινά εγκλήματα δεν πείθει εύκολα για το αντίθετο. Κι εδώ στο κάδρο όσων οπλίζουν το χέρι του Ισραήλ δεν είναι μόνο η κυβέρνηση του Τραμπ (που την κατηγορεί για φιλοφασιστική στροφή ακόμη κι η υπουργός Εξωτερικών του Κλίντον, Μαντλίν Ολμπράιτ, στο νέο τη βιβλίο) η οποία με το ένα χέρι υποδεικνύει την μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ όπου βρίσκονται όλες οι διπλωματικές αντιπροσωπείες του κόσμου στην Ιερουσαλήμ και με το άλλο χέρι μειώνει δραστικά (κατά 300 εκ. δολ.) τη διεθνή βοήθεια από την οποία ελέω ανεργίας και αποκλεισμού εξαρτάται ο μισός Παλαιστινιακός λαός. Ευθύνες αναλαμβάνει κι η ΕΕ όπως έδειξε η σκανδαλώδης απάθειά της κατά τις πρόσφατες δολοφονίες άοπλων διαδηλωτών στη Γάζα, από ελεύθερους σκοπευτές του Ισραηλινού στρατού, οι οποίοι σε μια έξαρση …γενναιότητας και απαράμιλλου …θάρρους δολοφόνησαν εν ψυχρώ διαδηλωτές που πλησίασαν τη συνοριακή γραμμή με το Ισραήλ. «Όπως οι Βρετανοί στην Ινδία και οι λευκοί ρατσιστές στις ΗΠΑ, η ισραηλινή κυβέρνηση αγνοεί πώς να χειριστεί άοπλους διαδηλωτές», έγραψε ο βετεράνος Ισραηλινός φιλειρηνιστής Γιούρι Αβνερί.

Συνολικά, από τις 30 Μαρτίου μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν σκοτωθεί 28 Παλαιστίνιοι κι έχουν τραυματιστεί περισσότεροι από 1.500. Το μένος των Ισραηλινών είναι τέτοιο ώστε επέβαλαν οικονομικές κυρώσεις ακόμη και στους ιδιοκτήτες των λεωφορείων που μετέφεραν τους Παλαιστίνιους στα σύνορα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην κατοχή και την εξαθλίωση που τους έχουν επιβάλλει οι αρχές κατοχής, τιμωρώντας τους επειδή είναι Παλαιστίνιοι. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι στη μαρτυρική Γάζα (όπου τα δύο τρίτα των κατοίκων της είναι πρόσφυγες από άλλα σημεία του Ισραήλ), ηλεκτρικό έχουν μόνο 4 ώρες περίπου την ημέρα, ακόμη δεν έχουν επισκευαστεί οι περισσότερες καταστροφές που προκάλεσαν οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί από τον τελευταίο πόλεμο του 2014 (όταν τα θύματα από τη μεριά των Παλαιστινίων έφτασαν σε αναλογία 1 στους 1.000 κατοίκους) επειδή απαγορεύεται η είσοδος οικοδομικών υλικών με το αιτιολογικό ότι θα χρησιμοποιηθούν για πολεμικό υλικό από τη Χαμάς, ότι απαγορεύεται ακόμη και το ψάρεμα στα ανοιχτά της Γάζας όπου διαρκώς περιπολούν ισραηλινά και αιγυπτιακά σκάφη πυροβολώντας όποτε κάνουν κέφι Παλαιστίνιους ψαράδες με το επιχείρημα ότι βγήκαν εκτός χωρικών υδάτων, κοκ.

Δοθέντων όλων των παραπάνω η «Νάκμπα» (καταστροφή) που έπληξε τους Παλαιστίνιους 70 χρόνια πριν, όταν οι Εβραίοι επέλεξαν να συνοδεύσουν την εγκατάστασή τους στην Παλαιστίνη με την ολοσχερή καταστροφή 400 παλαιστινιακών κοινοτήτων και τον ξεριζωμό 1 εκ. Παλαιστινίων δεν τελείωσε. Συνεχίζεται μέχρι σήμερα, όπως συνεχίζονται και οι βαρβαρότητες σε βάρος των Παλαιστινίων. Υπό αυτό το πρίσμα σωστά έπραξε το Ισραήλ που με νόμο το 2011 απαγόρευσε και ποινικοποίησε οποιαδήποτε αναφορά στη «Νάκμπα»: Για να συγκαλύψει τα παλιά και σημερινά εγκλήματά του.

20 Απριλίου 2018

Περιοδικό Επίκαιρα, τεύχος 394, 5/5/2018