Μια μέρα στη Χεβρώνα: βία, ταπεινώσεις, φτωχοποίηση

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Η απόσταση από τη Ραμάλα στη Χεβρώνα είναι περίπου 42 χιλιόμετρα. Πολύ λιγότερο από μισή ώρα, υποθέτεις, δεδομένης και της αγάπης των Παλαιστινίων στην ταχύτητα. Το ταξίδι όμως διαρκεί πολύ περισσότερο από μία ώρα. Τα «σαμαράκια» που έχουν «φυτευτεί» σε όλους του δρόμους της Παλαιστίνης κάθε 300-400 μέτρα, φέρνοντας το στομάχι στο στόμα όσο αργά κι αν οδηγεί κάποιος, και πολύ περισσότερο τα check points όπου οι Ισραηλινοί ελέγχουν ξανά και ξανά κάθε όχημα, κάνουν την κάθε μετακίνηση μια μικρή περιπέτεια. Και τη ζωή των Παλαιστινίων μια ατελείωτη ταλαιπωρία. Αν σε αυτό το καθημερινό χάσιμο χρόνου προστεθούν και οι εξευτελισμοί δε χρειάζονται περισσότεροι λόγοι για να μένει κάθε Παλαιστίνιος στο σπίτι του ή στη γειτονιά του αμετακίνητος, κι η φυλακή της Δυτικής Όχθης να μετατρέπεται σε κάτεργο.

Η Χεβρώνα την οποία επισκεφθήκαμε στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής αποστολής που οργάνωσε το Advanced Media Institute τον Ιούνιο του 2019, είναι μια από τις βιομηχανικές πόλις της Παλαιστίνης. Υπάρχουν πολλές μικρές βιομηχανίες μεταλλουργίας, επεξεργασίας δέρματος και ρουχισμού. Από τη Χεβρώνα προμηθεύεται στρατιωτικές αρβύλες και ο στρατός κατοχής, δεδομένου του χαμηλού κόστους παραγωγής στα κατεχόμενα, μιας και τα μεροκάματα στην Παλαιστίνη είναι πολλές φορές χαμηλότερα από τα αντίστοιχα στο Ισραήλ. Είναι κι αυτό  ένα από τα ανομολόγητα οφέλη της κατοχής… Την ίδια ώρα όσοι Παλαιστίνιοι δεχθούν να εργαστούν στους παράνομους εβραϊκούς εποικισμούς, ως οικοδόμοι για παράδειγμα,  αμείβονται ακόμη και τέσσερις φορές πάνω από τα επίπεδα των μισθών στα κατεχόμενα. Επίσης, αποκτούν άδεια έξι μηνών να εισέρχονται ανεμπόδιστα σε εκείνες τις ζώνες που είναι απαγορευμένες για τους Παλαιστίνιους. Είναι κι αυτό ένα από τα πολλά μέσα που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να νομιμοποιήσει τους εποικισμούς στη συνείδηση και την καθημερινότητα των Παλαιστινίων, παρότι υπάρχουν δεκάδες ψηφίσματα του ΟΗΕ που καταγγέλλουν την ανοικοδόμησή τους, παρότι είναι μια πρακτική απαγορευμένη από τις πλέον θεμελιώδεις διεθνείς συνθήκες όπως αυτή της Γενεύης.

Φθάνοντας στη Χεβρώνα συναντήσαμε τον Μουφίντ Σαρταμπαντίτ. Αν τον συναντήσεις στο δρόμο πιθανά να τραβήξει το βλέμμα σου η σεμνότητα που διαπερνά τη συμπεριφορά του∙ τίποτε άλλο. Άνθρωπος καθημερινός και λιγομίλητος. Μαζί του διασχίσαμε το πρώτο checkpoint που έχει χωρίσει τη Χεβρώνα σε δύο τομείς. Χεβρώνα 1 και Χεβρώνα 2 (H1 και Η2). Έχοντας τελειώσει το Ραμαζάνι μόλις πριν λίγες ημέρες το checkpoint είναι ακόμη στολισμένο με λαμπάκια και φώτα από νέον∙ μια από τις πολλές προσπάθειες των Ισραηλινών να εξωραΐσουν την κατοχή και να την εντάξουν στην καθημερινότητα των Παλαιστινίων. Κάπου εδώ σταματάει η «ευαισθησία» τους. Γιατί οι απαγορεύσεις στην μετακίνηση, στο πλαίσιο των οποίων απαγορεύεται να περάσει το  checkpoint όποιος δεν είναι κάτοικος της περιοχής, είναι τόσο αυστηρές που πολλές οικογένειες γιόρτασαν το Ραμαζάνι με το παραδοσιακό τραπέζι να το χωρίζει ένα συρματόπλεγμα. Τοποθέτησαν τις καρέκλες ένθεν κι ένθεν του διαχωριστικού συρμάτινου φράκτη για να βρεθούν τουλάχιστον μαζί.

Μετά τα checkpoints στον τομέα H2 ο οποίος τελεί υπό ισραηλινό έλεγχο, κι όπου τα checkpoints έχουν τοποθετηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε κι η πιο μικρή διαδρομή των 5 λεπτών να γίνεται υπόθεση μισής ώρας, σε όλα τα παλιά παλαιστινιακά σπίτια τα παράθυρα έχουν τοποθετηθεί σιδεριές και σύρματα. Τα τοποθετούν οι Παλαιστίνιοι κάτοικοί τους για να αποφεύγουν τις πέτρες που τους πετούν καθημερινά οι έποικοι. Τα παιδιά των Παλαιστινίων δεν παίζουν στους δρόμους γιατί κατεβαίνουν οι έποικοι, τα βρίζουν και τα δέρνουν. Κι αν κανένα τολμήσει να σηκώσει χέρι σε εποίκους τότε επεμβαίνουν οι στρατιώτες τα δέρνουν κι αυτοί και τα συλλαμβάνουν. Ξυλοδαρμό δέχεται κι όποιος Παλαιστίνιος κρατάει κάμερα κι επιχειρεί να καταγράψει τις επιθέσεις των εποίκων. Μεταξύ των ανθρώπων που συναντήσαμε στη Χεβρώνα στο σπίτι του Μουφίντ ένας εξ αυτών είχε χάσει το μάτι του, όταν τραβώντας με την κάμερα ένας στρατιώτης τον χτύπησε με τον υποκόπανο του όπλου του.

Ένα από τα checkpoints που έχει εγκαταστήσει ο ισραηλινός στρατός στη Χεβρώνα

Στους τέσσερις εβραϊκούς εποικισμούς που έχουν κτιστεί ακριβώς δίπλα από τα παλαιστινιακά σπίτι κατοικούν 450 έποικοι οι οποίοι φυλάσσονται από 1.000 στρατιώτες! Περισσότεροι από 2 στρατιώτες ανά 1 έποικο! Ως αποτέλεσμα αυτής της καθημερινής βίας από τα 1.800 καταστήματα που είχε η Χεβρώνα τα 512 έχουν κλείσει. Στα άμεσα σχέδια δε της κυβέρνησης είναι να οικοδομήσει 60 ακόμη κατοικίες, σε ένα νέο εποικισμό. Το σχέδιο έχει μέχρι στιγμής παγώσει λόγω δικαστικών προσφυγών των Παλαιστινίων, που με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να καθυστερούν λίγους μήνες κάθε νέα ανέγερση. Μετά ωστόσο τις νέες, επαναληπτικές εκλογές που θα γίνουν στο Ισραήλ το Σεπτέμβριο όλοι είναι σίγουροι πώς το σχέδιο αποικιοποίησης θα ενταθεί καθώς ο Νετανιάχου για να εξασφαλίσει την ψήφο των υπερ-ορθόδοξων Εβραίων έχει υποσχεθεί να επιταχύνει την οικοδόμησή τους.

Ο Μουφίντ εδώ και χρόνια θα μπορούσε να ήταν πλούσιος, όπως μας είπε, αν δεχόταν να πουλήσει το σπίτι του στους εποίκους. Στην αρχή δεν καταλάβαμε. Το σπίτι είναι μόλις 75 τετραγωνικά μέτρα, μέσα ζουν 17 άτομα, και τελευταία φορά πρέπει να συντηρήθηκε πριν πολλές δεκαετίες. Πεσμένοι σουβάδες, σπασμένα πλακάκια, ρημαγμένες πόρτες, κρεμασμένα παράθυρα. Οι ισραηλινές αρχές δε δίνουν άδεια για επισκευή κι αν αντιληφθούν ότι γίνεται κι η πιο μικρή εργασία συντήρησης σε λίγες μέρες έρχονται οι μπουλντόζες και το γκρεμίζουν. Έτσι το Ισραήλ ξέρει πώς έχει το χρόνο με το μέρος του, μέχρι το κάθε τέτοιο σπίτι που είναι δίπλα από τους εποικισμούς να γίνει ακατοίκητο, να εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του και η ιστορική Παλαιστίνη να συρρικνωθεί ακόμη λίγα μέτρα.

Με το μέρος του το Ισραήλ έχει κι έναν πακτωλό χρημάτων εξ Αμερικής απ’ όπου προέρχονται οι περισσότεροι έποικοι. Μάρτυρας τα 20 εκατομμύρια δολάρια, μαζί με βίζα και δουλειά στην Αμερική για όλη την οικογένεια που πρότειναν οι Ισραηλινοί στον Μουφίντ, υπό τον όρο να του παραδώσει το σπίτι. Ο Μουφίντ όμως αρνείται. Επειδή αντιστέκεται έχει δεχθεί αλλεπάλληλους ξυλοδαρμούς από τους εποίκους και τον ισραηλινό στρατό και φυλακίσεις. Ο Μουφίντ περπατάει δύσκολα. «Δεν ξέρω καν πόσα σπασμένα κόκκαλα έχω. Την τελευταία φορά με έδερναν πεσμένο στο δρόμο 25 ισραηλινοί στρατιώτες. Ήμουν σε κώμα όταν με συνέλαβαν και με πήγαν στο νοσοκομείο  αιμόφυρτο με σπασμένη ακόμη και τη σπονδυλική στήλη» μας λέει. Να σημειωθεί ότι στον κατοχικό τομέα απαγορεύεται ακόμη και να εισέλθουν παλαιστινιακά ασθενοφόρα, με αποτέλεσμα ακόμη κι οι πρώτες βοήθειες να εναπόκεινται στην καλή θέληση των δυνάμεων κατοχής. Η αναπηρία που απέκτησε ο Μουφίντ ήταν μόνιμη, πλέον αδυνατεί να δουλέψει και ζει με το επίδομα που του χορηγεί η Παλαιστινιακή Αρχή.

Με ξυλοδαρμό σε σημείο να μείνει ανάπηρος πλήρωσε ο Παλαιστίνιος Μουφίντ Σαρταμπαντίτ από την κατεχόμενη Χεβρώνα την άρνηση του να πουλήσει το σπίτι του στους εβραίους εποίκους

Η απόφαση του Ισραήλ και των ΗΠΑ να διακόψουν τις χρηματοδοτήσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή, με το επιχείρημα ότι χρηματοδοτεί την τρομοκρατία, δηλαδή αγωνιστές όπως ο Μουφίντ που προβάλλουν αντίσταση στην κατοχή και στην προσπάθεια εξανδραποδισμού των Παλαιστινίων πριν απ’ όλους πλήττει ανθρώπους όπως ο Μουφίντ που μπορούν και συντηρούν τις οικογένειες τους με λίγα κατοστάρικα ευρώ τον μήνα, μόνο και μόνο επειδή θέλουν να παραμείνουν στον τόπο που τους γέννησε.

Μεγάλη υλική βοήθεια στους Παλαιστινίους που αντιστέκονται χορηγεί και η Φατάχ. «Μέριμνα μας είναι σε κάθε ένα από αυτά σπίτια που βρίσκονται στην ζώνη κατοχής ένα άτομο να απασχολείται στην κυβέρνηση για να έχει ένα σταθερό μισθό. Το 2016 στηρίζαμε 6.000 Παλαιστίνιους και σήμερα 8.000. Ταυτόχρονα τους πληρώνουμε το λογαριασμό του νερού και του ηλεκτρικού, ενώ προσπαθούμε να επισκευάζουμε σπίτια Παλαιστινίων για να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια», μας δηλώνει ο Μοχάμεντ Αλ Τζαχάρ, που είναι επικεφαλής της ιστορικής οργάνωσης του Γιασέρ Αραφάτ. «Ταυτόχρονα δημιουργούμε επιτροπές αντίστασης στην κατοχή. Όχι μόνο εδώ στη Χεβρώνα που είμαστε στο στόμα του λύκου αλλά σε όλη τη Δυτική Όχθη», μας δηλώνει ο Μοχάμεντ Αλ Τζαμπάρ. «Πολύ τακτικά οργανώνουμε ειρηνικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας δίπλα από τα checkpoints με σύνθημα “γκρεμίστε τα γκέτο”. Στην τελευταία διαδήλωση συμμετείχαν πάνω από 3.000 Παλαιστίνιοι. Βασικά αποδοκιμάσαμε τη σύνοδο του Μπαχρέιν στην οποία θα συζητηθεί το σχέδιο επίλυσης του Παλαιστινιακού που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ και σχεδιάστηκε κατ’ απαίτηση του Ισραήλ, καταστρατηγώντας τη συμφωνία του Όσλο κι άπειρα διεθνή ψηφίσματα που προβλέπουν τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων», ήταν τα λόγια του Μοχάμεντ Αλ Τζαμπάρ.

Πηγή: Περιοδικό Επίκαιρα

Σαέμπ Ερεκάτ: «Προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο η Παλαιστινιακή Αρχή»

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Για τον Σαέμπ Ερεκάτ λέγεται ότι διαπραγματευόμενος με τους Ισραηλινούς έχει περάσει πολύ περισσότερες ώρες απ΄ όσες έχει περάσει με την οικογένεια του. Ο Σαέμπ Ερεκάτ, γραμματέας της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, είναι ο άνθρωπος που πρωταγωνιστεί σε όλες τις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Παλαιστινιακού, με αποκορύφωμα τη συμφωνία του Όσλο του 1992. Με την ομάδα του Τραμπ πραγματοποίησε 73 συναντήσεις, οι 33 εκ των οποίων με τον γαμπρό του αμερικανού προέδρου Γιάρεντ Κούσνερ που έχει αναλάβει προσωπικά την προώθηση του σχεδίου επίλυσης, το οποίο περιγράφεται συχνά κι ως «συμφωνία του αιώνα». Τον συναντήσαμε στη Ραμάλα, στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής αποστολής που διοργάνωσε το Advanced Media Institute από 11 ως 17 Ιουνίου 2019.

  • Πιά είναι η στάση της Παλαιστινιακής Αρχής απέναντι στο αμερικανικό σχέδιο επίλυσης;
  • Κατηγορηματική απόρριψη! Δεν είναι απλώς πώς παραγράφεται ό,τι έχει συμφωνηθεί επί δεκαετίες στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Η διοίκηση Τραμπ αντιμετωπίζει υπουργούς και πρωθυπουργούς άλλων κρατών σαν διευθύνοντες συμβούλους επιχειρήσεων. Αντικαθιστούν το πολιτικό σύστημα που ξέραμε με ένα πλαίσιο αποκλειστικά οικονομικών σχέσεων. Η δε, διαπραγματευτική ομάδα του Τραμπ περιλαμβάνει εποίκους στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Κι ας πρόκειται για πρακτική που έχει αποδοκιμασθεί σε διεθνές επίπεδο.
  • Σε σχέση με την επικείμενη σύνοδο του Μπαχρέιν όπου θα συζητηθεί το οικονομικό μέρος της «συμφωνίας του αιώνα» για το Παλαιστινιακό που προτείνει ο Τραμπ, πώς εκτιμάτε τη στάση της Ευρώπης;
  • Πολιτικά μιλώντας, η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας ικανοποιεί. Το Φεβρουάριο είχαμε μια κοινή σύνοδο ευρωπαϊκών και αραβικών χωρών στο Σαρμ Ελ Σαΐχ της Αιγύπτου, με τη συμμετοχή των σημαντικότερων πολιτικών ηγετών της Ευρώπης, όπως η Μέρκελ, κ.α. Το κοινό ανακοινωθέν της συνάντησης στο άρθρο 7 αναφέρει την κοινή μας συμφωνία ότι η μόνη λύση για Παλαιστινιακό είναι η λύση των δύο κρατών, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων. Είμαι επίσης ικανοποιημένος με την Ευρώπη για την οικονομική βοήθεια που προσφέρει μαζί με αραβικές και άλλες χώρες στους πρόσφυγες. Δεν είμαι ικανοποιημένος από τους Ευρωπαίους επειδή δεν έχουν αναγνωρίσει το παλαιστινιακό κράτος και είμαι θυμωμένος με τους Ευρωπαίους επειδή συνεχίζουν ακόμη να εισάγουν προϊόντα από τους εβραϊκούς εποικισμούς. Δεν αντίκειται απλώς και μόνο στο διεθνές δίκαιο, είναι πλήγμα και για τους φτωχούς Παλαιστίνιους. Οι έποικοι τούς έχουν κλέψει τη γη, το νερό, τη ζωή και στη συνέχεια εξάγουν όλα αυτά τα προϊόντα. Πρέπει να καταλάβετε ότι δεν έχετε το δικαίωμα να εισάγετε, να αγοράζετε και να διαφημίζονται στη χώρα σας προϊόντα κλοπής!
  • Ποιά θα είναι η ανταπόκριση των κρατών της Μέσης Ανατολής στην πρόσκληση των ΗΠΑ να πάρουν μέρος στη σύνοδο του Μπαχρέιν;
  • Μέχρι τώρα είναι πολλές οι χώρες που έχουν δηλώσει ότι δε θα πάρουν μέρος στη σύνοδο: Ιράκ, Αλγερία, Λίβανος, Ιορδανία, Αίγυπτος, κ.α. Δεν έχει όμως καμία σημασία ποιοι θα συμμετέχουν, γιατί το κράτος της Παλαιστίνης τους έχει δηλώσει ότι δε θα πάει. Έχουμε αρνηθεί κατηγορηματικά τη συμμετοχή μας. Φανταστείτε να οργανωνόταν αύριο ένα συνέδριο για την Ελλάδα, η κυβέρνηση της χώρας σας να έλεγε ότι δε θα πάρει μέρος κι εγώ να συμμετείχα. Πώς θα το σχολιάζατε;

Ξέρω βέβαια πώς ο γαμπρός του Τραμπ, ο Κουσνέρ, θα χρησιμοποιήσει όλη την κομψότητα και την ευφυία του, μαζί με απειλές για να αναγκάσει πολλές χώρες που δε θέλουν, τελικά να συμμετάσχουν. Σε κάθε περίπτωση εμείς δε θέλουμε κανένας να μιλάει εξ ονόματός μας.

  • Σας ανησυχεί μήπως την επομένη της συνόδου υποστείτε κυρώσεις εξ αιτίας της άρνησης σας να πάρετε μέρος;
  • Όχι! Η ανεξαρτησία μας είναι δεδομένη. Το Ισραήλ μπορεί να με κρατήσει καθηλωμένο στη γενέτειρά μου την Ιεριχώ, έχει αυτή τη δυνατότητα. Μπορεί να χτίζει εποικισμούς, να κατάσχει γη, να κλέβει και να κατεδαφίζει σπίτια, να κλέβει νερό και άλλους εθνικούς πόρους, να επιβάλει συλλογικές τιμωρίες. Ποτέ όμως δεν πρόκειται να εξασφαλίσουν τη συναίνεσή μου. Δε θα δεχθώ ποτέ τίποτε λιγότερο από το διεθνές δίκαιο. Είμαι εδώ για να μείνω! Δεν πρόκειται να φύγουμε!
  • Μια τρίτη ιντιφάντα παραμένει εναλλακτική επιλογή για την Παλαιστινιακή Αρχή;
  • Η επιλογή μας είναι εμείς, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να ζήσουμε σε ειρήνη και ασφάλεια. Αν όμως μας αναγκάσουν να ξεσηκωθούμε και να πολεμήσουμε θα πολεμήσουμε. Δεν έχουμε συνηθίσει να παραδινόμαστε. Η επιλογή μας όμως είναι να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας σε ειρήνη και κανονικότητα.
  • Πώς απαντάτε σε όσους επικρίνουν τη συμφωνία του Όσλο ως αποτυχημένη, υποστηρίζοντας για παράδειγμα πώς το μόνο που κατάφερε είναι οι αραβικές χώρες να αναγνωρίσουν το Ισραήλ;
  • Διαφωνώ. Το λάθος δε βρίσκεται στη συμφωνία ειρήνης. Δεν είναι λάθος να υπογράφεις συμφωνία ειρήνης. Οι διαπραγματεύσεις δεν είναι λάθος. Το λάθος βρίσκεται σε αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις στο Ισραήλ που υπέγραψαν τη συμφωνία και δεν τη σεβάστηκαν. Η συμφωνία έγραφε ότι οι εποικισμοί δε θα συνεχιστούν, ότι η παλαιστινιακή δικαιοδοσία θα εγκαθιδρυθεί στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα. Όλα αυτά έπρεπε να γίνουν σε 5 χρόνια. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι το λάθος δε βρίσκεται στην κατοχή, τους εποικισμούς, αλλά βρίσκεται στη συμφωνία του Όσλο.
  • Εξετάζοντας τον πολιτικό χάρτη του Ισραήλ μετά τις πρόσφατες εκλογές διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει κανένα κόμμα που να ενδιαφέρεται για την ειρήνη και την υλοποίηση των αποφάσεων του ΟΗΕ. Σε αυτό το περιβάλλον ποια είναι η στρατηγική σας;
  • Η επιλογή μας είναι να παραμείνουμε εδώ, να μην ενδώσουμε. Πιστεύω όμως βαθιά με την καρδιά και το μυαλό μου ότι όλα όσα κάνουν Νετανιάχου και Τραμπ προδιαγράφουν την καταστροφή του Ισραήλ.
  • Θεωρείτε αδύνατο να παραταθεί επ’ άπειρο η σημερινή κατάσταση;
  • Υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Το πρώτο είναι η εξόντωση των 6,5 εκ. Παλαιστινίων. Το δεύτερο σενάριο των Ισραηλινών είναι η μαζική εκδίωξη μας. Νομίζω πώς εν έτει 2019 δεν είναι εφικτά.
  • Η καθαρή θέση που έχετε υιοθετήσει ενάντια στη «συμφωνία του αιώνα» συνέβαλε στη βελτίωση των σχέσεων σας με τη Χαμάς;
  • Με τη Χαμάς διατηρούμε σχέση συνεργασίας στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, όπου συμμετέχουν το Λαϊκό Μέτωπο, το Δημοκρατικό Μέτωπο, το Κομμουνιστικό Κόμμα και δεκάδες άλλες οργανώσεις. Αποφασίζουμε δημοκρατικά. Η Χαμάς όμως είναι παρακλάδι των Αδελφών Μουσουλμάνων της Αιγύπτου. Εμείς τους λέμε ότι προτεραιότητα έχουν τα λόγια κι όχι οι σφαίρες, και η απόκτηση Παλαιστινιακού κράτους. Στις 12 Οκτωβρίου 2017 η Χαμάς κι όλα τα παλαιστινιακά κόμμα υπέγραψαν μια συμφωνία που περιέγραφε πώς βήμα – βήμα θα φτάσουμε στις εκλογές. Η Χαμάς όμως στο τέλος αρνήθηκε να πάμε σε εκλογές. Ο Νετανιάχου σήμερα διατηρεί πέντε μεραρχίες στα σύνορα με τη Γάζα μόνο και μόνο για να την κρατάει αποκομμένη από τη Δυτική Όχθη.

Οι όροι για το σημερινό διαχωρισμό τέθηκαν από τον Αριέλ Σαρόν όταν το 2006 αρνήθηκε να συζητήσει μαζί μου το σχέδιο αποχώρησης από τη Γάζα…

Εγώ με τη Χαμάς διαφωνώ στα πάντα: στα κοινωνικά ζητήματα, για τη θέση των γυναικών, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την εκπαίδευση κι άλλα πολλά. Είναι κομμάτι του λαού μας όμως. Γι’ αυτό τους καλούμε να συνομιλήσουμε και να προχωρήσουμε στη διενέργεια εκλογών.

Η Χαμάς πρέπει να καταλάβει ότι οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι έχουν το δικό τους κράτος που λέγεται Αίγυπτος, ο Ερντογάν το δικό του κράτος που λέγεται Τουρκία. Το δικό μας κράτος που είναι;

  • Έχετε να στείλετε κάποιο μήνυμα προς την ελληνική κυβέρνηση και το λαό;
  • Με την Ελλάδα βρισκόμαστε πολύ κοντά. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν κάποιες διαφωνίες για το αέριο, τους αγωγούς, κ.α. Ορισμένες φορές δεχόμαστε τις εξηγήσεις του έλληνα πρέσβη, άλλες φορές όχι. Πρόβλημα όμως υπάρχει με το Ορθόδοξο Πατριαρχείο κι ειδικότερα με τις πύλες της Χεβρώνας και της Τζάφας. Κάτι πρέπει να γίνει με τον Πατριάρχη και το Πατριαρχείο. Δεν είναι δυνατό να επαφίεται σε ένα Πατριάρχη, ο οποίος προστατεύεται από την Ελλάδα ή κάποια άλλη χώρα, η ενοικίαση σε Ισραηλινές εταιρείες της Ιερουσαλήμ. Η Ελλάδα πρέπει να αφυπνίσει αυτόν τον πατριάρχη.
  • Κατηγορείστε ωστόσο ότι επιχειρείτε να αλλάξετε την ηγεσία του Πατριαρχείου εγκαθιστώντας αντί του Έλληνα έναν Παλαιστίνιο.
  • Και ποιο είναι το πρόβλημα; Έχουμε παλαιστινιακή κοινότητα που είναι ορθόδοξη κι άλλη που είναι καθολική. Δεν ήρθαμε στην Κρήτη να επιβάλουμε παλαιστίνιο πατριάρχη. Το έχουμε αυτό το δικαίωμα.

Αμερικανικό φιάσκο κι όχι «συμφωνία του αιώνα» για το Παλαιστινιακό

Ποτέ ένα σχέδιο επίλυσης μιας διεθνούς σύγκρουσης, καμία πρόταση διευθέτησης μιας χρόνιας διαμάχης δεν έγινε ομόθυμα αποδεκτή από τα εμπλεκόμενα μέρη. Ούτε όμως απορρίφθηκε συλλήβδην πριν ακόμη γίνει γνωστή. Εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα θα αποτελέσει η περίφημη «συμφωνία του αιώνα» που επεξεργάζεται εδώ κι ένα τουλάχιστον έτος η αμερικανική κυβέρνηση για το Παλαιστινιακό.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ: ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη όσο κι αν προσπαθήσαμε δεν βρήκαμε ούτε έναν Παλαιστίνιο, αξιωματούχο ή πολίτη, που να δέχεται να συζητήσει έστω το αμερικανικό σχέδιο. Κι αναφερόμενοι σε αξιωματούχους δεν μιλάμε για στελέχη της Χαμάς, της Ισλαμικής Τζιχάντ και μαρξιστικών οργανώσεων, που έχουν επιλέξει και υπηρετούν τον ένοπλο αγώνα. Μιλάμε ως επί το πλείστων για στελέχη της Φατάχ και της Παλαιστινιακής Αρχής που θεωρούν εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την επίλυση του Παλαιστινιακού τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και τη συμφωνία του Ισραήλ. Το σχέδιο απορρίπτεται ωστόσο ακόμη και από το Ισραήλ.

«Όταν καλούμαστε να εξετάσουμε ένα σχέδιο επίλυσης οφείλουμε να ξεκινήσουμε από το ιστορικό υπόβαθρο. Όλα όσα έχουν προηγηθεί», τόνισε ο Μαχμούντ Αλ Αλούλ, αντιπρόεδρος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Φατάχ. Ο Μαχμούντ Αλ Αλούλ θεωρείται ήδη από πολλούς ο διάδοχος του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. «Σε αυτό το υπόβαθρο περιλαμβάνονται οι σταθερές του διεθνούς δικαίου και των αποφάσεων των διεθνών οργανισμών επί των οποίων κινήθηκαν μέχρι σήμερα όλες οι προσπάθειες επίλυσης. Αναφέρομαι στα εξής: Δημιουργία παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων. Επίσης, στις προσπάθειες του Κουαρτέτου, που αποτελείται από τον ΟΗΕ, τη Ρωσία, την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Η πρόταση που επεξεργάζεται ο γαμπρός του Τραμπ, ο Κουσνέρ απορρίπτει όλα αυτά τα δεδομένα στα οποία δεσμευόταν ακόμη κι ο Λευκός Οίκος επί δεκαετίες», αναφέρει ο συνομιλητής μας.

«Οι Παλαιστίνιοι δεν εξεπλάγησαν από τη στάση του Τραμπ. Κατά τη διάρκεια του προεκλογικού του αγώνα ακόμη είχε δείξει επαρκή δείγματα γραφής. Οι σύμβουλοι που επέλεξε στη συνέχεια, ορισμένοι εκ των οποίων μένουν στους εβραϊκούς εποικισμούς της Δυτικής Όχθης, προδιέθεταν για μια τέτοια μεροληπτική στάση υπέρ του Ισραήλ. Και στο τέλος ήρθε η απόφασή του να μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, υποστηρίζοντας τα σιωνιστικά σχέδια, που παραβιάζουν όλα όσα έχουν μέχρι συμφωνηθεί και η διακοπή της χρηματοδότησης. Παράλληλα ο Τραμπ δεν έκανε καμμιά προσπάθεια να αντιμετωπίσει ακανθώδη ζητήματα όπως είναι τα σύνορα ή το αποικιοκρατικό σχέδιο κατάληψης και προσάρτησης της παλαιστινιακής γης. Κάθε ζήτημα που προϋπόθετε σύγκρουση το έβγαζε από την ατζέντα. Την ίδια ώρα τα μόνα θέματα που έθεταν προς συζήτηση ήταν …ηλιθιότητες. Το όνομα για παράδειγμα οδών και πλατειών σε παλαιστινιακές πόλεις και χωριά. Στη βάση αυτών διακόψαμε κάθε σχέση με τις ΗΠΑ, απορρίπτουμε πλήρως το επερχόμενο σχέδιο».

Ποιές θα είναι οι συνέπειες για την Παλαιστινιακή Αρχή από την απόσυρσή της από τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις, ρωτήσαμε τον Μαχμούντ Αλ Αλούλ. «Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο που μπορούν να μας κάνουν. Ο Παλαιστινιακός λαός και η ηγεσία του έχουν εμπειρία και υπερηφάνεια» μας τόνισε ενώ μας περιέγραψε κι ένα περιστατικό από τα χρόνια της βαθιάς παρανομίας και του ένοπλου αγώνα. «Είχα πάει να βρώ τον Γιασέρ Αραφάτ πιεσμένος από την οικονομική ασφυξία που ένιωθαν οι μαχητές μας για να του μεταφέρω την άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι οικογένειες τους. Μετά από πολλά γυρίζει και μου δείχνει τη φωτογραφία με το Θόλο του Βράχου στο Όρος του Ναού, που ήταν κρεμασμένη στον τοίχο. “Ρώτησέ τους αν συμφωνούν να τον πουλήσω για να βρω λεφτά”, μου λέει. Αυτό μετέφερα κι εγώ κατά λέξη όταν γύρισα στην Παλαιστίνη. Σταμάτησαν τότε όλες οι διαμαρτυρίες κι οι αγωνιστές άντεξαν πολλούς μήνες ακόμη. Το ίδιο θα γίνει και τώρα»…

«Πώς κρίνει η Παλαιστινιακή Αρχή της στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ρωτήσαμε τον Ναμπίλ Σαάθ, σύμβουλο του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς για τις διεθνείς σχέσεις της Αρχής, που έχει υπηρετήσει την υπόθεση του παλαιστινιακού αγώνα από τις πιο νευραλγικές θέσεις: επικεφαλής διαπραγματευτής υπουργός και πρωθυπουργός της Αρχής. Ως καθηγητής στην Πενσυλβάνια είχε την όχι και τόσο ευχάριστη εμπειρία να έχει φοιτητή τον ίδιο τον Τραμπ. «Η ΕΕ τηρεί μια καθαρή στάση αρχών, είναι δεσμευμένη στη λύση των δύο κρατών και μεγάλος χρηματοδότης της Αρχής. Παρόλα αυτά αρνείται να επιβάλει κυρώσεις στο Ισραήλ όταν υπονομεύει τα συμφωνηθέντα, όπως κάνει για παράδειγμα με τους εποικισμούς. Ούτε επίσης διαφοροποιείται από τις ΗΠΑ».

Το παράδοξο ωστόσο είναι ότι η «συμφωνία του αιώνα» δε βρίσκει σύμφωνο ούτε το ισραηλινό κατεστημένο. Με βάση άλλους συνομιλητές μας, αξιωματούχοι ασφαλείας του Ισραήλ κρίνουν ότι το αμερικανικό σχέδιο μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα για μια νέα ιντιφάντα, που θα ξεσηκώσει και θα ενώσει όλον τον παλαιστινιακό λαό, από τη Δυτική Όχθη μέχρι τη Γάζα εναντίον της κατοχής. Κι έτσι η «συμφωνία του αιώνα» να εξελιχθεί ακόμη και για το Ισραήλ σε φιάσκο του αιώνα…

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα

Συνέντευξη Λ. Βατικιώτη : Η δραματική καθημερινότητα στην Παλαιστίνη

Ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης , μέλος μεγάλης δημοσιογραφικής- πανεπιστημιακής και φοιτητικής αποστολής με την συμμετοχή και του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Κύπρου, μιλώντας στον 98,4 περιέγραψε από την Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης, την δραματική καθημερινότητα των Παλαιστινίων , την ώρα που το επίσημο κράτος στο Ισραήλ, όπως είπε, επιδιώκει συστηματικά να ενταθεί το κύμα φυγής των Παλαιστινίων από την περιοχή , συνεχίζοντας εντατικά την πολιτική των παράνομων εποικισμών σε Παλαιστινιακά εδάφη, παρά τις δεκάδες αποφάσεις του ΟΗΕ.

Συνέντευξη του Λ. Βατικιώτη στον Δ. Ελευθεράτο για το Παλαιστινιακό

Συνέντευξη του Λεωνίδα Βατικιώτη στο ρ/σ Στο Κόκκινο και στην Εκπομπή του Διονύση Ελευθεράτου, Με καφέ διπλό και μάτι ανοιχτό, για την προσπάθεια οικονομικού στραγγαλισμού της Παλαιστινιακής Αρχής από ΗΠΑ και Ισραήλ εν όψει του σχεδίου επίλυσης, και τη δημοσιογραφική αποστολή που φεύγει για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη τις επόμενες μέρες.