Home » Posts tagged 'Αγγλία'

Tag Archives: Αγγλία

Brexit μέσω της βασιλικής οδού

Από τις 17 Ιανουαρίου, όταν η βρετανίδα πρωθυπουργός Τερέζα Μέι εκφώνησε στο Λάνκαστερ την πολυαναμενόμενη ομιλία της όπου για πρώτη φορά ξεκαθάρισε τις προθέσεις για το πόσο βαθιά θα φτάσει το Brexit (εδώ περισσότερα), έχει μεσολαβήσει ένας πολιτικός σεισμός.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ήταν το αποτέλεσμα των πρόωρων εκλογών που κόντυνε σημαντικά τους Τόρηδες, όπως φάνηκε από την αδυναμία τους να σχηματίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Πληγωμένο για πολλούς, πέρα από το Συντηρητικό Κόμμα, εξήλθε και το σχέδιο εξόδου από την ΕΕ. Όχι όμως για το βρετανικό κατεστημένο!

Η ομιλία της βασίλισσας Ελισάβετ, που κατά παράδοση γράφεται από την κυβέρνηση, την Τετάρτη 21 Ιουνίου ξάφνιασε, γιατί όπως με ακρίβεια περιέγραψε, και παρά τις εκλογικές απώλειες που υπέστησαν οι Συντηρητικοί, η έξοδος από την ΕΕ θα υλοποιηθεί με τους όρους που είχε προαναγγείλει από τον Ιανουάριο κιόλας η ηγέτης των Τόρηδων. Χωρίς δηλαδή καμιά διάθεση συμβιβασμού! Ειδικότερα, η βασιλομήτωρ προανήγγειλε την ψήφιση ενός σαρωτικού αναθεωρητικού νόμου που θα μετατρέψει το μεγαλύτερο μέρος της ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε βρετανική. Το υπόλοιπο θα καταργηθεί. Επίσης, την ψήφιση νόμων που θα επαναφέρουν στο Βρετανικό κοινοβούλιο την αρμοδιότητα να αποφασίζει για το διεθνές εμπόριο και τους δασμούς, ενώ θα ψηφισθεί νομοθεσία για τη γεωργία και την αλιεία.

Ακανθώδες ζήτημα θα αποδειχθεί το μεταναστευτικό, που αφορά 3 εκ. πολίτες της ΕΕ οι οποίοι ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και 1 εκ. Βρετανούς που ζουν στην ΕΕ. Το αίτημα των Βρυξελλών να παραμείνουν υπό τους νόμους της ΕΕ και των προστασία των ευρωπαϊκών δικαστηρίων οι πολίτες τους απορρίπτεται μονομιάς από το Λονδίνο καθώς θα δημιουργούσε πολίτες και δικαιώματα δύο ταχυτήτων, καταδικάζοντας μάλιστα τους Βρετανούς πολίτες σε πολλά ζητήματα σε υποδεέστερη θέση. Χώρια που θα δημιουργούσε τους χειρότερους συνειρμούς για την πάλαι ποτέ αυτοκρατορία που θα θύμιζε την Σαγκάη του 1930 όπου οι υπήκοοι τρίτων χωρών υπάγονταν στους νόμους της χώρας τους…

Παρότι το Brexit δε θα μαλακώσει καθόλου, η ομιλία της βασίλισσας άφησε να φανεί ότι το μήνυμα των εκλογέων ελήφθη υπ’ όψη. Για παράδειγμα, οι προεκλογικές εξαγγελίες της Μέι περί αυξημένων ασφαλιστικών εισφορών μάλλον θα μείνουν στα χαρτιά. Επίσης, υποσχέθηκε συναινετικές αποφάσεις που θα λαμβάνουν υπ’ όψη τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, της Σκοτίας και της Ουαλίας.

Παρόλα αυτά οι όροι της εξόδου από την ΕΕ θα αποφασισθούν από κοινού με τις Βρυξέλλες, δηλαδή το Βερολίνο. Και η Γερμανία όσο κι αν έχει απέναντί της σκληρούς διαπραγματευτές που ξέρουν τι ζητούν, είναι αποφασισμένη να στείλει ένα πανευρωπαϊκό μάθημα, αποτρέποντας σε άλλα κράτη να ακολουθήσουν το βρετανικό παράδειγμα…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Νέα Σελίδα στις 25 Ιουνίου 2017

Ξαναφέρνουν από το παράθυρο τη σκληρή Δεξιά στην Αγγλία

Ένα ήταν το συμπέρασμα από τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 8 Ιουνίου: ότι η νεοφιλελεύθερη αλαζονεία πληρώνεται.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ακόμη κι η πιο σκληρή Δεξιά καταφέρνει να ξεπερνάει τα εκλογικά της όρια όταν τζογάρει στα εθνικά θέματα κι αντί για όργανο της αδηφάγας χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας εμφανίζεται σαν η φωνή ενός καταπιεσμένου έθνους, που ζητάει την ευρύτερη δυνατή συσπείρωση για να δώσει με τους «έξω» την …μητέρα όλων των μαχών. Σε αυτό το πεδίο έπαιξε και κέρδισε η Τερέζα Μέι διαγράφοντας μια εκπληκτική δημοσκοπική πορεία μέσα σε ένα χρόνο, βοηθούμενη κι από τη διάψευση των ανόητα καταστροφολογικών προβλέψεων των ευρωλιγούρηδων, καθώς πέτυχε να φτάσει στο ζενίθ της δημοτικότητάς της κοντράροντας τη Γερμανία. «Ευκολάκι» για το Λονδίνο εδώ και πολλές δεκαετίες…

Η συντριβή της Μέι ωστόσο, και μαζί των Τόρηδων, ήρθε όταν μεθυσμένη από την μετεωρική της άνοδο απεκδύθηκε του εθνικού της φωτοστεφάνου κι εμφάνισε στην προεκλογική περίοδο το σκληρό της νεοφιλελεύθερο πρόσωπο. Κι έτσι, ενώ προκήρυξε τις πρόωρες εκλογές για να διευρύνει τη σαφή κοινοβουλευτική της πλειοψηφία των 331 εδρών και να έχει μπροστά της όλο τον απαραίτητο χρόνο μιας πλήρους θητείας, το αποτέλεσμα ήταν η νέα κοινοβουλευτική της ομάδα των 317 βουλευτών να υπολείπεται ακόμη και του ορίου που εξασφαλίζει την πλειοψηφία κατά 9 έδρες! (Εδώ τα αναλυτικά αποτελέσματα) Η Τερέζα Μέι επίσης δεν βρίσκεται μόνο σε αναζήτηση συμμάχων εκτός των Τόρηδων που θα της προσφέρουν την αναγκαία πλειοψηφία αλλά και μιας νέας ισορροπίας εντός του κόμματός της, ώστε να ουδετεροποιήσει τις σκληρές κριτικές που δέχεται, σε σημείο να θεωρείται πρωθυπουργός υπό προθεσμία.

Ενώ λοιπόν η αμφισβήτηση ήρθε από τα αριστερά της Μέι η κυβέρνηση συμμαχίας που θα σχηματίσει θα στηριχθεί στην άκρα Δεξιά! Θα απαντήσει δηλαδή στο πλήγμα που δέχτηκε μεγαλώνοντας την απόσταση της νέας της κυβέρνησης από το εκλογικό σώμα. Αυτό είναι το μήνυμα από την επιλογή των Συντηρητικών να αναζητήσουν στήριξη στο ακροδεξιό Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (DUP) της βόρειας Ιρλανδίας, το οποίο δε συμμερίζεται μόνο τις απόψεις της πιο κοινωνικά καθυστερημένης Δεξιάς (ενάντια στις αμβλώσεις, στη θεωρία της εξέλιξης και την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη) αλλά στα μέλη του επίσης συμπεριλαμβάνονται και ένοπλοι που πολέμησαν σε τρομοκρατικές οργανώσεις όπως την «Αντίσταση του Όλστερ».

Τα σχέδια της Βρετανικής Δεξιάς απειλούν να τιναχθούν στον αέρα για δύο ακόμη λόγους. Πρώτο, επειδή πλέον τίθεται σε κίνδυνο η συμφωνία ειρήνης στη βόρεια Ιρλανδία. Δεύτερο, και σημαντικότερο, επειδή το απερίσκεπτο στοίχημα της Τερέζα Μέι μετατρέπεται πλέον σε τεράστια ζημιά για το βρετανικό καπιταλισμό ο οποίος θα είναι σε θέση άμυνας στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τους όρους εξόδου από την ΕΕ. Η Γερμανία θα περάσει στην αντεπίθεση…

Το άρθρο δημοσιεύεται στη εφημερίδα Πριν

Στην Αγγλία όταν λένε Brexit εννοούν Brexit! Κι όποιος αντέξει…

Δεν ακούστηκε ούτε μία, ούτε δύο φορές. Επίσης δεν ακούστηκε μόνο στο εσωτερικό από τους υπέρμαχους της παραμονής στην ΕΕ (κυρίως εκπροσώπους των Εργατικών και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών), αλλά και στο εξωτερικό.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ότι δήθεν αν οι ψηφοφόροι του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν τη δυνατότητα να το ξανασκεφτούν, τότε θα ανέτρεπαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 2016 και θα ψήφιζαν υπέρ της παραμονής της Αγγλίας στην ΕΕ. Το είχε επικαλεστεί ο επικεφαλής του επιτελείου της Μέρκελ, Πίτερ Αλτμάγιερ, τον Ιούλιο του 2016 λέγοντας ότι οι βρετανοί ψηφοφόροι θα έπρεπε να είχαν την ευκαιρία να επανεξετάσουν τις συνέπειες της εξόδου και πολύ πιο πρόσφατα ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, με την τόσο συμπαθητική χρονική υστέρηση που χαρακτηρίζει κάθε του αντίδραση, δηλώνοντας τον Μάρτιο του 2017 «ότι θα έρθει η μέρα που το Ηνωμένο Βασίλειο θα ανεβεί ξανά στο πλοίο της ΕΕ».

Κι έτσι η Τερέζα Μέι όρισε την 8η Ιουνίου ως ημέρα πρόωρων εκλογών με δύο άμεσους στόχους. Σε επίπεδο πολιτικό να καταστήσει σαφές εντός κι εκτός της νήσου πώς η απόφαση εξόδου από την ΕΕ είναι οριστική, αμετάκλητη και κυρίως πλειοψηφική. Θα το πετύχει δε αυτό ευκολότερα μετά την περαιτέρω απήχηση που βρήκε το αίτημα εξόδου όταν αποσαφήνισε πως η αποχώρηση θα είναι συγκρουσιακή και όχι ήπια χαϊδεύοντας τα εθνικιστικά αντανακλαστικά των ψηφοφόρων της. Το αποτέλεσμα της 8ης Ιουνίου θα κλείσει μια για πάντα τη συζήτηση για το κατά πόσο ήταν συνειδητή κι εν γνώσει των συνεπειών η απόφαση των βρετανών ψηφοφόρων. Χώρια του ηθικού πλεονεκτήματος που θα χτίσει το Λονδίνο έναντι των Βρυξελών οι οποίες διατάζουν τους ψηφοφόρους να ξαναπάνε στην κάλπη μόνο για να αναιρέσουν αποτελέσματα προηγούμενων ψηφοφοριών. Ενώ η χώρα που γέννησε τον κοινοβουλευτισμό…

Πιο σημαντικό ωστόσο είναι ότι η Τερέζα Μέι για όσο καιρό θα διαρκούν οι διαπραγματεύσεις θα έχει μια πανίσχυρη κοινοβουλευτική πλειοψηφία από πίσω της (ακόμη και 100 βουλευτών αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις) κι όχι την οριακή που διαθέτει σήμερα, 17 μόλις εδρών, που εύκολα μπορεί να θρυμματιστεί από ένα σφυροκόπημα ψηφοφοριών εκ μέρους των Εργατικών οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε Πέμπτη Φάλαγγα του Βερολίνου.

Μετακυλώντας τον πολιτικό τους χρονικό ορίζοντα από το 2020, οπότε θα διεξάγονταν κανονικά οι εκλογές, στο 2022 οι Τόρηδες έχουν απεριόριστη δυνατότητα απορρόφησης και των πιο απότομων κραδασμών που θα προκαλέσει η έξοδος από την ΕΕ, στην περίπτωση εκείνη που το Βερολίνο επιβάλει τιμωρητικούς όρους, χρησιμοποιώντας το Brexit ως παράδειγμα προς αποφυγή. Το Λονδίνο έτσι που προετοιμάζεται για μια ανηλεή σύγκρουση με την ΕΕ θα αποφασίζει χωρίς να λογαριάζει το πολιτικό κόστος. Κι όποιος αντέξει…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 23 Απριλίου 2017

Επίδειξη δύναμης από Τερέζα Μέι εναντίον Βερολίνου, Βρυξελλών

British Prime Minister Theresa May delivers a speech on the third day of the Forum's annual meeting, on January 19, 2017 in Davos. Theresa May addresses the World Economic Forum in Davos just two days after unveiling her blueprint for the country's departure from the European Union / AFP / FABRICE COFFRINI        (Photo credit should read FABRICE COFFRINI/AFP/Getty Images)

Το χειρότερο δυνατό σενάριο, για τη Γερμανία, υλοποιήθηκε την Τρίτη με αφορμή την πολυαναμενόμενη ομιλία της βρετανίδας πρωθυπουργού στην οποία θα περιέγραφε το σχέδιο εξόδου της Αγγλίας από την ΕΕ.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Πετώντας στο καλάθι των αχρήστων όλα τα ήπια σενάρια στα οποία ήλπιζαν οι Ευρωπαίοι, η Τερέζα Μέι, στη σημαντικότερη ομιλία που εκφώνησε μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εξήγγειλε το πιο «σκληρό Brexit» που μπορούσαν να φανταστούν Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Η αλήθεια είναι πώς και μόνο το γεγονός ότι το σχέδιο εξόδου εκφωνήθηκε έξι μήνες μετά το δημοψήφισμα, όταν οι Ευρωπαίοι ζητούσαν την ενεργοποίηση του άρθρου 50 την επομένη κιόλας και την επιτάχυνση όλων των διαδικασιών ώστε να μη δημιουργηθεί προηγούμενο, αποτέλεσε χαστούκι στους μηχανισμούς της ΕΕ. Έκτοτε η θέση του Λονδίνου έναντι της ΕΕ ενισχύθηκε απροσδόκητα, διαμορφώνοντας μια ετεροβαρή για τις Βρυξέλλες ισορροπία δυνάμεων, λόγω της διάψευσης όλων των αρνητικών προβλέψεων για τη βρετανική οικονομία. Μάλιστα αντί των σεναρίων αποκάλυψης, όλοι οι δείκτες (για τουρισμό, βιομηχανία, κατασκευές και υπηρεσίες) κινούνται  θετικά, εξ αιτίας της υποχώρησης τη στερλίνας. Υπέρ της Μέι είναι και οι βραχυχρόνιες προβλέψεις καθώς τα μέτρα ενίσχυσης της αμερικανικής οικονομίας που θα ενεργοποιήσει τάχιστα ο Τραμπ θα ωφελήσουν άμεσα τις βρετανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις. Όσο για τους Γερμανούς, αν κάτι κρατούν μέχρι στιγμής είναι τις απειλές του Τραμπ για εισαγωγικούς δασμούς στα αυτοκίνητα ύψους 35%. Γιατί επομένως να μην κάνει η Μέι επίδειξη δύναμης, προκρίνοντας ένα επιθετικότατο σχέδιο εξόδου, σε βαθμό βρετανικά κι ευρωπαϊκά Μέσα να αναρωτιούνται αν μπλοφάρει…

Η βρετανίδα πρωθυπουργός απορρίπτοντας τα τελεσίγραφα της Μέρκελ ότι η πρόσβαση στην εσωτερική αγορά της ΕΕ θα έχει ως αντίτιμο την πρόσβαση των μεταναστών στην Αγγλία υπό τους κανόνες της ΕΕ, εξήγγειλε έλεγχο των εισερχόμενων από την ΕΕ, με παράλληλο σεβασμό των δικαιωμάτων των πολιτών της ΕΕ. Κρατικό ρατσισμό κι αυξανόμενη ξενοφοβία εν ολίγοις ακόμη κι αν αυτό στοιχίσει την ανεμπόδιστη πρόσβαση των βρετανικών επιχειρήσεων στην ευρωπαϊκή αγορά.

Πρόκειται πιθανότατα για αναμενόμενο και προϋπολογισμένο κόστος που ωχριά μπροστά στα οφέλη που αναμένει η Αγγλία παλεύοντας χωρίς τα βαρίδια της ΕΕ στο πλαίσιο του παγκόσμιου ανταγωνισμού για τη προσέλκυση νέων επενδύσεων. Σε αυτή την κούρσα η Αγγλία θα διεκδικήσει τη θέση της μειώνοντας τη φορολογία των επιχειρήσεων, σε βαθμό οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς να προβλέπουν της μετατροπή της σε Σιγκαπούρη του Βορρά, και παραμερίζοντας κάθε άλλο εμπόδιο στην κερδοφορία τους: Είτε αφορά τους στόχους για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίων, που αν παρέμενε στην ΕΕ έπρεπε να τους μειώσει ως το 2030 κατά 40% κάτω από τα επίπεδα του 1990, είτε αφορά τις οροφές στα μπόνους των τραπεζιτών…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στις 22 Ιανουαρίου 2017

Επιπλοκές σε Λονδίνο, απόγνωση σε Βρυξέλλες – Βερολίνο

_33Ακόμη πιο περίπλοκη αποδεικνύεται η διαδικασία εξόδου της Αγγλίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την απόφαση του ανωτάτου ακυρωτικού δικαστηρίου της χώρας, βάσει της οποίας η πρωθυπουργός της χώρας Τερέζα Μέι υποχρεούται πρώτα να ζητήσει την έγκριση του βρετανικού κοινοβουλίου για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της Συνθήκης της Λισαβόνας. Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου, που ελήφθη κατόπιν προσφυγής βρετανών πολιτών, δεν είναι τελεσίδικη καθώς η κυβέρνηση θα την εφεσιβάλλει προσθέτοντας νέους αγνώστους σε μια ήδη δύσκολη εξίσωση. Σε κάθε περίπτωση ένας οδικός χάρτης που προέβλεπε την ενεργοποίηση του άρθρου ως τον Μάρτιο του 2017 και την ολοκλήρωση της εξόδου ως την άνοιξη του 2020, πριν δηλαδή τις προγραμματισμένες εκλογές, ως προς το παρόν παγώνει.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου φαίνεται να δίχασε ακόμη και τους δύο πολιτικούς που σήκωσαν στους ώμους τους την εκστρατεία του Brexit. Ο μεν Νάιτζελ Φάραντζ που ηγούταν του ακροδεξιού Κόμματος Ανεξαρτησίας τη χαρακτήρισε προδοσία του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, ενώ ο Μπόρις Τζόνσον δήλωσε ότι η διαδικασία εξόδου δεν κινδυνεύει με εκτροχιασμό. Η άποψη του προερχόμενου από τους Συντηρητικούς Μπόρις Τζόνσον είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα δεδομένου ότι ακόμη κι η Βουλή των Κοινοτήτων που είχε ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της παραμονής πριν το δημοψήφισμα, σήμερα κανείς δεν είναι σίγουρος ότι συνεχίζει να είναι υπέρ της ΕΕ, ενώ – κι αυτό είναι το σημαντικότερο – κανείς δεν θα αναλάμβανε το πολιτικό κόστος να περιφρονήσει τόσο απροκάλυπτα το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος γύρω από το οποίο περιστράφηκε η πολιτική ζωή της Αγγλίας για έτη πολλά.

Η ακύρωση του σχεδιασμού της Τερέζα Μέι δημιουργεί ωστόσο ένα μετρήσιμο πολιτικό αποτέλεσμα, πιέζοντας στην κατεύθυνση του «μαλακού Brexit». Η απόρριψη του «σκληρού Brexit», όπως περιγράφεται η διαδικασία αποχώρησης της Αγγλίας όχι μόνο από την ΕΕ αλλά και από την κοινή αγορά, ενισχύει εκείνες τις φωνές που πιστεύουν ότι το Λονδίνο πρέπει να συνεχίσει να εντάσσεται στην Ευρώπη με πιο χαλαρούς μεν δεσμούς, διατηρώντας ωστόσο την ανεξαρτησία του, σε αντιπαραβολή με τα σχέδια πλήρους αυτονόμησής του που αναπολούν περασμένα μεγαλεία. Το φρενάρισμα των ταχέων διαδικασιών εξόδου ωθεί σε πιο συναινετικές λύσεις.

Αυτό το διαρκές μπρος – πίσω του Λονδίνου ωστόσο προκαλεί φανερή ενόχληση και εκνευρισμό στους κόλπους της ΕΕ που πλέον την ενδιαφέρει ένα πράγμα μόνον: να σηκωθεί να φύγει η Αγγλία από την ΕΕ μια ώρα αρχύτερα. Οι κηφήνες Βρυξελών βιάζονται να ολοκληρωθεί η έξοδος της Αγγλίας για να κλείσει όσο το δυνατό συντομότερα η ιστορικής σημασίας ρωγμή που προκλήθηκε στη συνοχή του ευρωπαϊκού ιμπεριαλιστικού κέντρου και να πάψουν να βρίσκουν ερείσματα στην πραγματικότητα όσοι πίστευαν και πιστεύουν ότι από την Αγγλία απλώς ξεκίνησε να ξηλώνεται το πουλόβερ της ΕΕ…

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 6 Νοεμβρίου 2016