Μονόλογος σε επανάληψη η συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ

Σε αποτυχία εξελίχθηκε η συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην 85η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η συνέντευξη ισοδυναμούσε με φιάσκο όχι μόνο λόγω των απαντήσεων που έδωσε στις ερωτήσεις, οι οποίες στη συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν από αναμενόμενες έως ευνοϊκές, βοηθούσαν δηλαδή τον πρωθυπουργό να προβάλει το κυβερνητικό έργο. Ο πρωθυπουργός παρόλα αυτά έχασε την ευκαιρία που του προσφέρθηκε επειδή δεν μπορούσε να κρύψει την αμηχανία που του προκαλούσε το τετράπτυχο πυρκαγιές – ανασχηματισμός – ελάχιστη βάση εισαγωγής στα ΑΕΙ – ανατιμήσεις. Οι απαντήσεις που έδωσε, παρότι μάλιστα το Σάββατο επανέλαβε τη συγγνώμη για την ανικανότητα αντιμετώπισης της φωτιάς στην Εύβοια, δεν ήταν καθόλου πειστικές, μιας και επανέλαβε χιλιοειπωμένες κοινοτοπίες, διανθισμένες με μεγαλοστομίες όπως για παράδειγμα η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει ένα θετικό, ελκτικό όραμα για τη νεολαία.

Αναμφισβήτητα, η στιγμή που ξεχώρισε ήταν η απαράδεκτη απάντηση ότι δεν είναι υποχρεωμένος να μοιράζεται δημόσια τα κριτήρια με τα οποία κάνει τις επιλογές του, όταν ρωτήθηκε για τον πρόσφατο ανασχηματισμό. Η απάντηση επίσης ότι δεν έχει καμία πρόθεση να απαντήσει για το ίδιο θέμα όταν ρωτήθηκε ξανά… Ομολογουμένως, υπήρχαν καλύτεροι τρόποι να περιγράψει το φιάσκο του ανασχηματισμού και την πολιτική ζημιά που υπέστη η κυβέρνηση από μια πρωτοβουλία που εκ παραδόσεως αξιοποιείται για να κερδίσει πόντους η κυβέρνηση στην πολιτική σκακιέρα.

Επί της ουσίας, η προσπάθεια του πρωθυπουργού επικεντρώθηκε στη δημιουργία οικονομικών προσδοκιών με αφορμή την αύξηση του ΑΕΠ, όπως καταγράφηκε το δεύτερο τρίμηνο του έτους. Η φράση «πλουσιότερη Ελλάδα πλουσιότεροι Έλληνες» με την οποία έκλεισε την συνέντευξη συμπυκνώνει το «καρότο» με το οποίο επιχειρεί να χτίσει τη νέα συναίνεση γύρω από την κυβέρνησή του. Μόνο που τα στοιχεία δεν είναι προς όφελός του: Μια ανεργία που καταδικάζει 700.000 πολίτες στο οικονομικό περιθώριο (με τις όποιες μειώσεις της ανεργίας να είναι αποτέλεσμα κυρίως της εξόδου από την αγορά εργασίας των μακροχρόνια ανέργων ή της αύξησης της μερικής απασχόλησης), μια έκρηξη των τιμών που κατατρώει το εισόδημα μισθωτών και συνταξιούχων, μηδενικές αυξήσεις στο βασικό μισθό για το τρέχον έτος και μια αύξηση των εισοδηματικών και κοινωνικών αντιθέσεων όπως επισήμως μετριούνται από την Στατιστική Υπηρεσία και την Eurostat αποδεικνύουν ότι πλουσιότερη Ελλάδα δεν σημαίνει αυτόματα και πλουσιότεροι Έλληνες.

Η πρωθυπουργική συνέντευξη περιελάμβανε κυρίως ουκ ολίγες ανακρίβειες που διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα. Για παράδειγμα:

·         Παρουσίασε ξανά το ιδιωτικό επικουρικό ταμείο ως κουμπαρά, αποκλείοντας οποιαδήποτε συσχέτιση με τζόγο, με το επιχείρημα της εγγυημένης από το κράτος σύνταξης. Μόνο που το ένα (τζόγος στα χρηματιστήρια με τις εισφορές των ασφαλισμένων) δεν αποκλείει το άλλο (τις εγγυημένες συντάξεις από το κράτος), τουλάχιστον ως προς το παρόν. Οι διοικήσεις του ΤΕΚΑ κάλλιστα θα μπορούν να παίζουν τις εισφορές σε παράγωγα και άλλα προϊόντα υψηλού ρίσκου ξέροντας ότι ακόμη και στο χειρότερο ενδεχόμενο θα κληθεί να καλύψει τις ζημιές το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Οι τράπεζες πώς επιζούν τόσα χρόνια;

·         Για τον αποκλεισμό 40.000 μαθητών από την  τριτοβάθμια εκπαίδευση έριξε την ευθύνη στα πανεπιστήμια που όρισαν πολύ υψηλά τη βάση εισαγωγής. Μόνο που αυτή η ευθύνη παραχωρήθηκε στις σχολές κι έπαψε να λειτουργεί το προηγούμενο σύστημα αυτόματης διαμόρφωσης με το νόμο της Ν. Κεραμέως.

·         Δικαιολόγησε την πώληση της Εγνατίας Οδού στην ΤΕΡΝΑ με το εξευτελιστικό τίμημα των 2,3 δισ. ευρώ (ενώ κόστισε 7 δισ. ευρώ και τα αναμενόμενα έσοδα ανέρχονται σε 11,35 δισ.) με το επιχείρημα «να γίνει σύγχρονος αυτοκινητόδρομος με πολλά χρόνια ζωής ακόμη». Μόνο που είναι αδύνατο να γίνει πιο σύγχρονος απ’ όσο είναι, ενώ στη σύμβαση με την ΤΕΡΝΑ δεν προβλέπεται η επέκταση της διάρκειας ζωής του έργου.

·         Εμφάνισε την ανεργία ως αποτέλεσμα της αναντιστοιχίας δεξιοτήτων και αναγκών της αγοράς εργασίας για σύγχρονες ειδικότητες, όταν κυρίως η ανεργία είναι αποτέλεσμα της έλλειψης επενδύσεων, που θα επανεκκινήσουν την οικονομία.

·         Ωραιοποίησε την κατάσταση με το πάγωμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας αποδίδοντας την ακύρωση της εισόδου της ΕΛΑΣ στις σχολές στην ανάγκη εκπαίδευσης των αστυνομικών. Στην πραγματικότητα ωστόσο πρόκειται για υποχώρηση της κυβέρνησης εξ αιτίας των αντιδράσεων που προκλήθηκαν ακόμη και από συντηρητικούς πανεπιστημιακούς και πολιτικούς.

·         Επικαλούμενος κριτήρια αποτελεσματικότητας στο έργο των υπουργών και λέγοντας ότι δε χρησιμοποιεί «δεξιόμετρα» έκρυψε την ακροδεξιά στροφή που προκαλεί (έστω ανεξαρτήτως προθέσεων) η υπουργοποίηση των καλύτερων μαθητών του Γ. Καρατζαφέρη: Άδ. Γεωργιάδη, Μ. Βορίδη και Θ. Πλεύρη. Μια στιγμή μάλιστα που η σύγκρουσή του με τους αντι-εμβολιαστές με βεβαιότητα θα κόψει ακροδεξιές ψήφους στις επόμενες εκλογές.

·         Τέλος, η εκβιαστική έως απειλητική δήλωσή του «αυτοδυναμία ή επαναληπτικές εκλογές» τίναξε στον αέρα τους όρκους πίστης που έδωσε στη συναίνεση και τις διαβεβαιώσεις ότι θα εξαντλήσει την τετραετία. Δύο χρόνια πριν τις εκλογές δεν κάνουν τέτοιες δηλώσεις…

ΔΕΘ 2021: Πρωθυπουργικές εξαγγελίες κατώτερες των περιστάσεων

Σε μια πολυεπίπεδη προσπάθεια ενίσχυσης του φθαρμένου πολιτικού του προφίλ εξελίχθηκε η ομιλία του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, το βράδυ του Σαββάτου 11 Σεπτεμβρίου.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η μάχη των εντυπώσεων ξεκίνησε με το επικοινωνιακό τέχνασμα της «τοποθέτησης» νέων ανθρώπων στις πρώτες σειρές του Βελίδειου, εκεί που συνήθως κάθονταν πολιτειακοί κι άλλοι παράγοντες, υπουργοί και υψηλοί προσκαλεσμένοι. Αρκούν όμως μερικά πλάνα για να διασκεδάσουν τις ματαιωμένες ελπίδες 40.000 μαθητών που έμειναν εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης λόγω της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής; Για την Νέα Δημοκρατία μάλλον ναι. Κι αν προσθέσουμε και 50 GB δωρεάν δεδομένα το μήνα για τους έφηβους 15 ως 17 ετών ως κίνητρο για να εμβολιαστούν, τότε σίγουρα ναι!

Ο πρωθυπουργός προσπάθησε αρχικά να παρουσιάσει μια ψεύτικη εικόνα για τα επιτεύγματα της κυβέρνησης του θέλοντας να ωραιοποιήσει την κατάσταση της οικονομίας που υποβαθμίζεται ραγδαία καθώς η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα φθηνού εργατικού δυναμικού και παρίας στις επενδύσεις και την τεχνολογία. Αναφέρθηκε ενδεικτικά στην αύξηση του ΑΕΠ το δεύτερο τρίμηνο του 2021 κατά 16,2% και την αναπροσαρμογή του στόχου της μεγέθυνσης από 3,6% σε 5,9% για φέτος. Απέκρυψε ωστόσο ότι ακόμη και την 1/1/2022 η Ελλάδα αν δεν θα είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες απώλειες στο ΑΕΠ λόγω της πανδημίας θα είναι σίγουρα μιας από τις χώρες με μείωση ρεκόρ, επειδή η ύφεση του 2020 ήταν από τις κορυφαίες σε όλη την Ευρώπη. Κι η μεγέθυνση του 2021 δεν καλύπτει τις απώλειες του 2020.

Ο πρωθυπουργός επίσης εξήρε την αύξηση των καταθέσεων κατά 35 δισ. ευρώ αποκρύπτοντας ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών των αποταμιεύσεων οφείλεται σε εταιρικό αποθησαυρισμό που αποτελεί το πιο πειστικό κριτήριο για τον άστοχο σχεδιασμό των μέτρων ανακούφισης. Δείχνουν ότι μέρος τους κατευθύνθηκε εκεί που δεν έπρεπε. Κι αντί να διοχετευθεί στην κατανάλωση αύξησε ήδη παχυλούς τραπεζικούς λογαριασμούς.

Καμαρώνοντας ο πρωθυπουργός για τα ποσά που έριξε το ελληνικό δημόσιο στην μάχη για την ανακούφιση από τις επιπτώσεις της πανδημίας απέκρυψε ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος αυτών των 41 δισ. ευρώ αύξησαν ήδη ή θα αυξήσουν το δημόσιο χρέος. Ενεργοποίησαν δηλαδή τη γνωστή ωρολογιακή βόμβα επάνω στην οποία νωχελικά και υπομονετικά κάθεται το ελληνικό κράτος…

Το δεύτερο μέρος της πρωθυπουργικής ομιλίας, των εξαγγελιών, ήταν αναντίστοιχο των περιστάσεων, όσο κι αν πολλές μειώσεις φόρων ήταν αναγκαίες κι αναμενόμενες, για παράδειγμα η επέκταση της αναστολής της εισφοράς αλληλεγγύης για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους ως το τέλος του 2022, η κατάργηση ή μείωση αναλόγως της ηλικίας του ειδικού τέλους τηλεπικοινωνιών, κ.α.

Για το μείζον θέμα των ημερών, τις αυξήσεις στις τιμές των πιο βασικών ειδών κατανάλωσης, ο πρωθυπουργός δεν είπε απολύτως τίποτε! Το μέτρο για την αντιμετώπιση των αυξήσεων στο ηλεκτρικό ρεύμα, δημιουργία ειδικού Ταμείου Ενεργειακής Μετάβασης, ως αντίκρισμα είχε έναν ευσεβή πόθο την κάλυψη του 80% των αυξήσεων στους λογαριασμούς που μένει να αποδειχθεί. Για τις τεράστιες αυξήσεις στα υπόλοιπα είδη, από το φυσικό αέριο και τα κηπευτικά μέχρι τις ηλεκτρικές συσκευές, δεν έκανε καμιά εξαγγελία πέρα από την απειλή να ενεργοποιηθεί η Επιτροπή Ανταγωνισμού και οι διατάξεις περί αισχροκέρδειας. Η αλήθεια όμως είναι ότι η εν λόγω Επιτροπή έχει αποδειχθεί μηχανισμός συγκάλυψης και νομιμοποίησης των πάσης φύσης καρτέλ. Από τον Τύπο, μέχρι τις εταιρείες κινητής και τα σούπερ μάρκετ. Αρκεί να θυμηθούμε την εσπευσμένη αλλαγή ηγεσίας, την επομένη κιόλας των εκλογών… Η κυβέρνηση έτσι έδωσε το πράσινο φως στις μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα να συνεχίσουν τις αυξήσεις  στις τιμές, που μειώνουν κάθετα το διαθέσιμο εισόδημα εργαζομένων, ελευθεροεπαγγελματιών και συνταξιούχων.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση αν ήθελε μπορούσε να ανακοινώσει μέτρα ανακούφισης που θα στήριζαν το εισόδημα και θα έστελναν επίσης μήνυμα στα οικονομικά κέντρα. Θα μπορούσε για παράδειγμα να μειώσει τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης σε καύσιμα και αλκοολούχα, μιας και θα έχει υπερ-έσοδα λόγω των ανατιμήσεων. Δέσμια ωστόσο μιας νεοφιλελεύθερης λογικής που αρνείται να παρέμβει στη λειτουργία της αγοράς, άφησε την ακρίβεια να εξελίσσεται ανεμπόδιστα.

Ταυτόχρονα, οι φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις που θα προβούν σε εξαγορές και συγχωνεύσεις φανερώνει την ώθηση που δίνει η κυβέρνηση στα σχέδια γιγαντισμού των επιχειρήσεων και μονοπώλησης της αγοράς. Την ίδια ώρα που κόπτεται για τον ελεύθερο ανταγωνισμό και τον κλείνει σε όλες τις πτώσεις… Μάλιστα, μην ξεχνάμε ότι η διαδικασία της συγκεντροποίησης του κεφαλαίου συντελείται με μεγάλους χορηγούς εμάς τους ίδιους, μιας και το οικονομικό κίνητρο είναι οι μειωμένοι φορολογικοί συντελεστές που μένουν αμετάβλητοι όταν θα μπορούσαν να πέσουν για να μειώσουν τις επιπτώσεις της ακρίβειας ενώ αποδεικνύονται «λάστιχο» όταν οι μεγάλες επιχειρήσεις θέλουν να γίνουν ακόμη μεγαλύτερες.

Η μείωση του ΕΝΦΙΑ που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός «στη βάση των νέων αντικειμενικών αξιών» μένει να αποδειχθεί ποιούς θα ωφελήσει πρωτίστως. Η δήλωση ότι «τα περισσότερα νοικοκυριά το 2022 θα πληρώσουν χαμηλότερο ΕΝΦΙΑ από το 2021» δεν προσφέρει καμία εγγύηση ανακούφισης των φτωχών κι όσων μένουν σε λαϊκές γειτονιές. Γιατί, αν επαναληφθεί το προηγούμενο παράδειγμα του 2019 τότε οι κατ’ εξοχήν κερδισμένοι θα είναι όσοι έχουν ιδιοκτησίες αξίας 1 εκ. ευρώ. Είναι η νεοφιλελεύθερη εκδοχή της κοινωνικής δικαιοσύνης…

Συνολικά, οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες ήταν υποδεέστερες ακόμη και των προσδοκιών που είχαν διαμορφωθεί κι αν κάτι δείχνουν είναι τη συνέχιση της σημερινής νεοφιλελεύθερης, αντιλαϊκής οικονομικής πολιτικής.

Η τιμή του ρεύματος εκτός ελέγχου κι η κυβέρνηση δίνει μάχη εντυπώσεων

Πηγή: NewsCenter

Σβήνουν και γράφουν στο Μαξίμου προσπαθώντας να συγκεκριμενοποιήσουν τις ελαφρύνσεις που θα εξαγγείλει ο Κ. Μητσοτάκης από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Κορυφαία, μεταξύ άλλων, θα είναι μια μείωση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, με την οποία θα επιχειρήσουν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις της κατακόρυφης αύξησης της τιμής του κατά τους τελευταίους μήνες.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Οι ελαφρύνσεις ωστόσο πιθανότατα θα αφορούν κυρίως τα ευάλωτα νοικοκυριά που είναι ενταγμένα στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο. Οι εκατομμύρια υπόλοιποι καταναλωτές θα αφεθούν στο έλεος της ανατιμητικής κερδοσκοπίας, γιατί, αντίθετα με τις διαβεβαιώσεις πολλών κυβερνητικών, το κύμα των αυξήσεων δεν τροφοδοτείται μόνο από το εξωτερικό. Επιλογές και παραλείψεις της ίδιας της κυβέρνησης οδήγησαν άμεσα ή έμμεσα να περιμένουμε τα τιμολόγια του ηλεκτρικού να αυξηθούν ακόμη και 50%! Ξεχωρίζουμε ορισμένες από αυτές τις αιτίες:

Θα συμφωνήσουμε αρχικά ότι οι αυξήσεις ωθούνται σε σημαντικό βαθμό από τη ραγδαία άνοδο των τιμών στο χρηματιστήριο των ρύπων, με τον τόνο του διοξειδίου του άνθρακα να διαπραγματεύεται στα 62 ευρώ όταν την 1η Ιανουαρίου η τιμή του κυμαινόταν σχεδόν στα μισά επίπεδα: στα 34 ευρώ, όπως φαίνεται στο σχετικό διάγραμμα.

Πηγή: Ember

Ωστόσο, η λιγνιτική παραγωγή δεν επισείει αυτόματα και το σχετικό κόστος στο χρηματιστήριο ρύπων. Το επισείει αποκλειστικά και μόνον στον βαθμό που οι λιγνιτικές μονάδες συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς τις επενδύσεις εκείνες σε φίλτρα που θα επέτρεπαν την κάθετη μείωση των επικίνδυνων ρύπων. Το πόσο εφικτή είναι σήμερα μια τέτοια φιλοπεριβαλλοντική επιλογή που θα επέτρεπε την παράταση της ζωής σε πολλές μονάδες λιγνιτικές μονάδες της Ελλάδας αποδεικνύεται από την ίδια τη Γερμανία που δεν έδειξε τη βιασύνη της Ελλάδας να ξεφορτωθεί τις μονάδες που καίνε άνθρακα, ενώ μόλις πρόσφατα εγκαινίασε μονάδα στο Ντάτλεμ που θα εκπέμπει ακόμη και 85% λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα, λόγω των προηγμένων βιολογικών φίλτρων που χρησιμοποιεί.

Κατά συνέπεια, οι επιβαρύνσεις από το χρηματιστήριο των ρύπων είναι κι αυτές αποτέλεσμα της επενδυτικής αδράνειας της ΔΕΗ, που άνοιξε ωστόσο το δρόμο για το φυσικό αέριο των ιδιωτών. 

Η κυβέρνηση επίσης επικαλείται την άνοδο της τιμής του φυσικού αερίου, η οποία πράγματι όπως φαίνεται στο συνημμένο διάγραμμα από την 1η Ιανουαρίου 2021 έχει διπλασιαστεί, ενώ από την 1η Μαρτίου του 2020 έχει υπερτριπλασιαστεί.

Πηγή: Financial Times

Ωστόσο, όπως και πάλι φαίνεται από διάγραμμα, δεν είναι η πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία που η τιμή του αερίου έφτασε σε τέτοια ύψη: το 2018, όπως επίσης το 2013 και το 2014 η τιμή του ξεπερνούσε τα σημερινά επίπεδα. Παρόλα αυτά οι καταναλωτές δεν είδαν μείωση τιμών, ούτε καν με χρονική καθυστέρηση που θα ενσωματώνει τις τιμές από τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης.

Η αύξηση επίσης της συμμετοχής του φυσικού αερίου στο μίγμα καυσίμων ήταν κι αυτό μια πολιτική απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ, δηλαδή μια επιλογή μεταξύ πολλών άλλων. Η επιλογή στήριξης στο φυσικό αέριο ήταν εξ αρχής μια λανθασμένη επιλογή κι αποδεικνύεται καθημερινά για πολλούς λόγους: Πρώτο, επειδή το μεθάνιο που εκλύεται από το φυσικό αέριο συμβάλει στην κλιματική αλλαγή, αν και λιγότερο απ’ ότι το διοξείδιο του άνθρακα. Κι επειδή δεν εντάσσεται στις ΑΠΕ η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έχει πάψει να χρηματοδοτεί σχετικές επενδύσεις. Δεύτερο, η μετάβαση σε ένα αμιγώς πράσινο ενεργειακό μίγμα αργά ή γρήγορα θα απαιτήσει ένα κόστος «αποφυσικοαεριοποίησης» ανάλογο του κόστους που πληρώνουμε σήμερα για την απολιγνιτοποίηση. Τρίτο, επειδή το φυσικό αέριο είναι εισαγόμενο, ενώ αντίθετα ο λιγνίτης υπάρχει στο ελληνικό υπέδαφος, όπως υπάρχουν και οι σχετικές μονάδες που θα μπορούσαν για χρόνια ακόμη να λειτουργούν αντί να οδηγηθούν σε σκραπ και να αντικατασταθούν από μονάδες φυσικού αερίου.

Την τελευταία διετία ωστόσο αυξήθηκαν σημαντικά και τα κόστη λειτουργίας της ΔΕΗ εξ αιτίας δύο παραγόντων: Πρώτο, της εξωφρενικής αύξησης των αποδοχών της νέας διοίκησης, που φτάνει τις 300.000 ευρώ ετησίως χωρίς τα μπόνους, μετά την κατάργηση του μνημονιακού νόμου που έθετε οροφή στις αποδοχές της κρατικής γραφειοκρατίας και ήταν πιθανά ο μοναδικός μνημονιακός νόμος που άξιζε να παραμείνει. Επίσης, λόγω της απότομης αύξησης του αριθμού των διευθυντών της ΔΕΗ έτσι ώστε να ικανοποιηθεί η κομματική επετηρίδα. Ως αποτέλεσμα το κόστος διοίκησης έχει πολλαπλασιαστεί σε σχέση με το 2018.

Τέλος, οι αυξήσεις στα τιμολόγια μας δε θα  κινδύνευαν ποτέ να φτάσουν το 50% αν με κυβερνητική ανοχή αν όχι ενθάρρυνση η ΡΑΕ δεν επέτρεπε την αύξηση των μη ανταγωνιστικών χρεώσεων, αν η ΔΕΗ δεν καταργούσε τη σταθερή τιμή στην κιλοβατώρα ενσωματώνοντας ρήτρα προσαρμογής κι αν δεν είχε εν τω μεταξύ δημιουργηθεί ένας μηχανισμός που ωθεί τις τιμές σταθερά προς τα πάνω: το χρηματιστήριο ενέργειας που υποτίθεται θα επέφερε την πτώση των τιμών μέσω του ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχων…

Κατά συνέπεια, η αύξηση των τιμών στο ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο ούτε περισσότερο οφείλεται σε μια ατέλεια της αγοράς που θα ξεπερασθεί με την ρύθμιση ή την επαναρύθμισή της. Οφείλεται στις δυνάμεις της αγοράς και τις πολιτικές εκείνες που τις άφησαν να δρουν αχαλίνωτες και γι’ αυτό το λόγο είμαστε μάρτυρες ενός φαινομένου που θα διαρκέσει. Οριακές δε μειώσεις στην τιμή της κιλοβατώρας για ορισμένες κοινωνικές ομάδες δεν είναι παρά μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων…

ΤΕΚΑ: ΤΕλευταίο ΚΑρφί στο φέρετρο της επικουρικής ασφάλισης

Σημείο τομής για την ιστορία του ασφαλιστικού συστήματος και των αντιασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων αποτελεί το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εργασίας για την ίδρυση του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ).

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Πρόκειται για μια βαθιά οπισθοδρομική μεταρρύθμιση, αντι-μεταρρύθμιση για την ακρίβεια, που υλοποιείται κατά παραγγελία των αεριτζήδων του χρηματιστηρίου και των πολλάκις χρεοκοπημένων τραπεζιτών ενώ θα βλάψει ανεπανόρθωτα το σύνολο των ασφαλισμένων και φορολογούμενων πολιτών… Υλοποιείται δε σε μια συγκυρία που δεκάδες χώρες (18 συγκεκριμένα από 30 που τόλμησαν το εγχείρημα στο παρελθόν) καταργούν το κεφαλαιοποιητικό και επιστρέφουν ξανά στο διανεμητικό σύστημα. Καθόλου τυχαία ο αρμόδιος υπουργός κατέθεσε νύχτα Παρασκευής – ξημερώματα Σαββάτου το νομοσχέδιο στη Βουλή.

Η υπαγωγή στο νέο κεφαλαιοποιητικό σύστημα θα είναι υποχρεωτική για όσους εισέλθουν στην αγορά εργασίας μετά την 1η Ιανουαρίου 2022. Όσοι εργάζονται ως και την τελευταία ημέρα του 2021 θα συνεχίσουν μέχρι το τέλος του εργάσιμου βίου τους να ασφαλίζονται στο υπάρχον Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ (ΕΤΕΑΕΠ). Άμεσα λοιπόν δημιουργείται μια νέα κατηγορία ασφαλισμένων, κατ’ αναλογία της διάκρισης των ασφαλισμένων πριν και μετά το 1993, βάσει του νόμου του Σουφλιά. Υπάρχουν ωστόσο άλλες πολύ πιο δραματικές αλλαγές, που θα υλοποιηθούν αν ψηφιστεί ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση των επικουρικών.

Η πρώτη και σημαντικότερη επίπτωση σχετίζεται με την υποβάθμιση των υφιστάμενων επικουρικών. Βάσει του νομοσχεδίου οι εισφορές των νέων ασφαλισμένων θα πάψουν από 1/1/2022 να εισέρχονται στα αποθεματικά του ΕΤΕΑΕΠ. Με την πάροδο του χρόνου, αμυδρά στην αρχή κι εντεινόμενα στη συνέχεια, το ΕΤΕΑΕΠ θα στερεύει από πόρους, όσο οι εργαζόμενοι θα συνταξιοδοτούνται και θα πάψουν να το χρηματοδοτούν. Το κόστος μετάβασης στο νέο σύστημα έχει υπολογισθεί από 56 ως 78 δισεκατομμύρια, τα οποία θα βαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και σε τελική ανάλυση τον έλληνα φορολογούμενο, που έμμεσα πλην σαφώς θα κληθεί να χρηματοδοτήσει από το υστέρημά του την μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης από διανεμητική σε κεφαλαιοποιητική! Προϋπόθεση ωστόσο για να συμβεί αυτό είναι να ακυρωθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, υπό το αυστηρό πλαίσιο της οποίας λειτουργεί το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης. Όσο υπάρχει η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, μειούμενα έσοδα θα ισοδυναμούν με μειούμενες παροχές κι όσο θα τείνει προς τη σύνταξη κι ο τελευταίος ασφαλισμένος του θα βρίσκεται ενώπιον άδειων ταμείων. Αν μέχρι τότε ένας διάδοχος του Χατζιδάκη δεν έχει αποφασίσει την κατάργησή τους ή την υποχρεωτική μεταφορά των ασφαλισμένων του ΕΤΕΑΕΠ στο ΤΕΚΑ με την ίδια ευκολία που μέχρι σήμερα ανακοινώνονταν οι μειώσεις στις επικουρικές.

Άσχημα ωστόσο είναι τα νέα και για όσους ασφαλιστούν στο νέο ταμείο, οι οποίοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτε καλό. Για τον υπουργό, οι μελλοντικοί συνταξιούχοι θα πάρουν συντάξεις αυξημένες επικουρικές από 43% ως 68% σε σύγκριση με τις σημερινές. Πρόκειται για μια υπόσχεση παλαιοκομματικής κοπής και εξαπάτησης, παροιμιώδους λαϊκισμού ή εμβληματικής αφέλειας. Μια κυβέρνηση που δεν είναι σε θέση να προβλέψει ποια θα είναι αύξηση του ΑΕΠ το 2022, προεξοφλεί πόση θα είναι η επικουρική το 2071, όταν ο 18άρης του 2022 θα συμπληρώσει τα 67 για να βγει στη σύνταξη… Η δήλωση του Κ. Χατζηδάκη είναι εφάμιλλης σοβαρότητας και αξιοπιστίας με την υπόσχεση του 2009 για τα νοσοκομεία που θα έχτιζε κάθε χρόνο από τα χρήματα που θα εξοικονομούσε με την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής. Για να φτάσουμε σήμερα να κλείνουμε νοσοκομεία βάσει των δηλώσεων του ίδιου του πρωθυπουργού και να χρυσοπληρώνουμε την Aegean με 120 εκ. ευρώ.

Βάσει των προβλέψεων του νομοσχεδίου θα υφίσταται μια εγγυημένη σύνταξη ίση με το ύψος των εισφορών τους σε πραγματικές τιμές. Ό,τι έδωσαν θα πάρουν με λίγα λόγια. Από κει και πέρα όλα επαφίενται στην κόρη του Ερμή και της Αφροδίτης, τη …θεά της τύχης. Σε μπούμερανγκ για τους ασφαλισμένους θα εξελιχθούν δύο άρθρα που θα σπρώξουν τα αποθεματικά στη ρουλέτα. Το πρώτο σχετίζεται με τη δυνατότητα επενδύσεων σε «μη ρυθμιζόμενες αγορές» και το δεύτερο αφορά τη δυνατότητα επιλογής εκ μέρους του ασφαλισμένου επενδυτικού προγράμματος. Τη συνέχεια την ξέρουμε: από τις επενδύσεις υψηλού ρίσκου θα προβάλλονται μόνο τα πιθανά οφέλη, ελκύοντας ανενημέρωτους ασφαλισμένους που όταν χάσουν τα λεφτά τους θα τους πούνε ότι έπρεπε να διαβάσουν τα ψιλά γράμματα του συμφωνητικού που υπέγραφαν. Τότε, θα είναι αργά όμως…

Τούτων δοθέντων προκύπτει το ερώτημα: Προς τι τελικά το ΤΕΚΑ, αφού με την μέχρι τώρα νομοθεσία οι νέοι ασφαλισμένοι θα είναι στα λεφτά τους και οι φορολογούμενοι μαζί με τους παλιούς ασφαλισμένους …μέσα; Το ζητούμενο της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής ασφάλισης είναι να βάλουν χέρι στις εισφορές των ασφαλισμένων οι τραπεζίτες! Στόχος είναι ένα ποσό που μήνα με τον μήνα θα αυξάνεται να επιστρέφει στην αγορά και να χρηματοδοτεί τις μεγάλες επιχειρήσεις κι όχι φυσικά μικρομεσαίες ή δημόσιες υποδομές! Επιδίωξη επομένως της κυβέρνησης είναι η χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα και μάλιστα του χειρότερου ιδιωτικού τομέα με τα χρήματα των ασφαλισμένων. Όλα τα υπόλοιπα είναι πομφόλυγες…

Το γεγονός ότι η αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση στοχεύει στην προσφορά φθηνών κεφαλαίων στον ιδιωτικό τομέα και δεν πηγάζει από εγγενή προβλήματα στο ασφαλιστικό σύστημα φαίνεται κι από την έκθεση βιωσιμότητας που συνόδευε το νόμο 4670/2020. Εκεί ομολογούταν απερίφραστα, με την σύμφωνη γνώμη των ευρωπαϊκών αρχών μάλιστα, ότι το ασφαλιστικό σύστημα είναι βιώσιμο ως το 2070. Η μελέτη επάρκειας συντάξεων τότε μάλιστα συντάχθηκε από τον σημερινό υφυπουργό Εργασίας, Π. Τσακλόγλου, που εντελώς …τυχαία σε ένα χρόνο άλλαξε άποψη.

Το συγκεκριμένο σενάριο, επένδυσης σε τοποθετήσεις μεγάλου ρίσκου, μόνο ακραίο δεν είναι. Η πρόβλεψη ακαταδίωκτου για τα μέλη του ΔΣ του νέου ταμείου έρχεται να θωρακίσει τους επικεφαλής του από προσφυγές που θα προκαλέσει η απώλεια περιουσιών, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί δίκαιο δύο ταχυτήτων: Ένα για τους κοινούς θνητούς κι ένα άλλο δίκαιο για τους διαχειριστές κεφαλαίων. Η κυβέρνηση μάλλον θεωρεί κάτι παραπάνω από πιθανό αυτό το ενδεχόμενο. Η βουλιμία των κυβερνητικών να βουτηχτούν στα βαθιά ρίσκα αποκαλύπτεται κι από την προνοητικότητα που επέδειξαν να αποκλείσουν κάθε «παρείσακτο» από τα διοικητικά όργανα του νέου ταμείου (πχ κοινωνικοί εταίροι), αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία. Το ΤΕΚΑ έτσι περισσότερο θα μοιάζει με ιδιωτικό dark room παρά με ένα τυπικό ασφαλιστικό ταμείο… Εντύπωση μάλιστα προκαλεί και ο μεγάλος αριθμός των εργαζομένων του: 100 άτομα θα απασχολούνται, όταν στο αντίστοιχο ταμείο της Σουηδίας εργάζονται μόνο 30, ενώ στην Ελλάδα ο ΕΦΚΑ πάσχει από μόνιμη έλλειψη προσωπικού (περισσότερα εδώ)…

Το ασφαλιστικό σύστημα έτσι, έστω το επικουρικό του κομμάτι που αντιστοιχεί στο 10% του συνόλου, επιστρέφει στις «χρυσές εποχές» της μεταπολεμικής περιόδου, όταν με τον αναγκαστικό νόμο του Μαρκεζίνη (1611) τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων χρηματοδότησαν με χαμηλότοκα δάνεια  την ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού, καταδικάζοντας ωστόσο το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα που έχασε σωρευτικά 180 δισ. ευρώ σε πρόωρη γήρανση!

Το νομοθετικό τερατούργημα Χατζηδάκη – Μητσοτάκη δεν θα είναι η τελευταία πράξη του δράματος για το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα. Στόχος είναι να αποτελέσει πιλότο σε δύο κατευθύνσεις. Πρώτο, για συνεχείς τροπολογίες του νομοθετικού του πλαισίου μέχρι το σημείο να καταργήσουν την εγγύηση των συντάξεων στο ύψος των εισφορών των ασφαλισμένων και το ΤΕΚΑ από ΝΠΔΔ (ώστε να είναι τύποις συμβατό με τη συνταγματική πρόβλεψη για δημόσια ασφάλεια) να γίνει μια ακόμη ασφαλιστική εταιρεία. Αυτή η προοπτική είναι που οδήγησε την κυβέρνηση να φτιάξει ένα νέο ΝΠΔΔ κι όχι μια ξεχωριστή υπηρεσία εντός του υπάρχοντος Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης. Δεύτερο, και σημαντικότερο, για να μετατραπεί σε κεφαλαιοποιητική από διανεμητική και η βασική σύνταξη, ο πρώτος δηλαδή πυλώνας, που λόγω του ύψους των αποθεματικών αποτελεί το άγιο δισκοπότηρο της μαύρης συμμαχίας κυβέρνησης – ασφαλιστικών εταιρειών – τραπεζιτών…

Η συζήτηση του νομοσχεδίου στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, στις 27 Ιουλίου:

Ο Δήμος Πειραιά εναντίον των δημοτών του

Πηγή: Newscenter

Σοβαρά εκτεθειμένος είναι ο δήμαρχος Πειραιά, Γιάννη Μόραλης, λόγω της ανοχής που επιδεικνύει στις αλλεπάλληλες αυθαιρεσίες της κινέζικης πολυεθνικής Cosco που έχει υπό τον πλήρη έλεγχό της το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου μέσω του ΟΛΠ.

Λεωνίδας Βατικιώτης

Εδώ και δύο χρόνια ο ΟΛΠ που ελέγχεται από τους Κινέζους, στο πλαίσιο του προγράμματος επέκτασης των δραστηριοτήτων και της χωρητικότητας του λιμανιού, ξεκίνησε εργασίες για την κατασκευή προβλήτα στην Πειραϊκή που θα επιτρέπει τον ελλιμενισμό κρουαζιερόπλοιων. Το έργο ισοδυναμεί με οικολογική καταστροφή και περιβαλλοντική υποβάθμιση όχι μόνο για το μέλλον, όταν (και αν) θα δένουν τα υπερμεγέθη κρουαζιερόπλοια στην υπό κατασκευή προβλήτα, προκαλώντας μεταξύ άλλων αέρια ρύπανση και κυκλοφοριακή συμφόρεση, αλλά και τώρα! Η κατασκευή του νότιου προβλήτα θα καταργήσει τη δυνατότητα σε χιλιάδες Πειραιώτες να κάνουν τη βόλτα τους στην Πειραϊκή, όπως επί δεκαετίες, απολαμβάνοντας τη θάλασσα και το τοπίο μέχρι τη Σαλαμίνα, μιας και η βόλτα στην Πειραϊκή θα ισοδυναμεί με βόλτα σε βιομηχανική ζώνη. Το χειρότερο ωστόσο είναι οι βλάβες που προκαλούν στη θαλάσσια οικολογική ισορροπία τα βυθοκορήματα και οι εργασίες επιχωμάτωσης της θάλασσας σε έκταση 140 στρεμμάτων που θα επιτρέψουν την ανέγερση του προβλήτα μήκους 350 μέτρων.

Και σε όλη αυτή την προγραμματισμένη καταστροφή πρέπει να προστεθούν τα ατυχήματα. Όπως εκείνο που συνέβη στις 10 Δεκεμβρίου 2020 όταν ο δυνατός αέρας και τα κύματα κατέστρεψαν τα τσιμεντοκιβώτια, σκορπώντας στη θάλασσα τόνους αδρανών υλικών άγνωστης προέλευσης και χημικής σύνθεσης. Η καταστροφή που επήλθε τότε αποτέλεσε την αφορμή για την έκδοση προσωρινή διαταγής επί αίτησης ασφαλιστικών μέτρων από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά που κατέθεσαν πολίτες του Πειραιά για προσωρινή απαγόρευση των επιχωματώσεων. Ανάλογα «ατυχήματα» έχουν εξελιχθεί σε καθημερινότητα.

Το φαραωνικό έργο που υλοποιεί η COSCO μέσω του ΟΛΠ δεν ακυρώνει μόνο δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση εντός κι εκτός Ελλάδας για προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης, σεβασμό στην  απειλούμενη οικολογική ισορροπία κι άλλα τέτοια που αποδεικνύονται ηχηρές κενολογίες. Η κατασκευή του νότιου προβλήτα, που θα επιτρέψει την πρόσδεση τεσσάρων επιπλέον κρουαζιερόπλοιων μήκους ακόμη και 390 μέτρων, πλάι στις 10 θέσεις που ήδη υφίστανται, υλοποιείται σε βάρος των συμφερόντων του δημοσίου και δη του Δήμου Πειραιά, που αρνείται σιωπηρά αλλά επίμονα να αξιώσει και να προστατεύσει τα συμφέροντά του!

Ειδικότερα, η λιμενική ζώνη έκτασης 510.583,22 τ.μ. με Κωδικό Αριθμό Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) 051167501001/0/0 ανήκει στον Δήμο Πειραιά από την ίδρυσή του το 1835, ως αυτοδιοικητικού φορέα. Εν συνεχεία, με τα παραχωρητήρια υπ. αρ. 206/24-3-1876, 212/20-2-1877 και 230/29-6-1879 που εγγράφηκαν στο υποθηκοφυλακείο Πειραιά το ελληνικό δημόσιο παρεχώρησε στο Δήμο συνολική έκταση 222 στρεμμάτων (στα οποία περιλαμβάνεται το γεωτεμάχιο όπου θα χτιστεί ο προβλήτας των κρουαζιερόπλοιων) στην παραλιακή ζώνη του λιμένα Πειραιά από την ακτή Θεμιστοκλέους μέχρι την ακτή Καλιμασσιώτη, με πλήρη κυριότητα.

Τα περιουσιακά δικαιώματα του Δήμου Πειραιά αφορούν καθ’ ολοκληρία την προαναφερθείσα ζώνη μιας και δύο εκκρεμότητες που υπήρχαν ιστορικά έχουν με σαφήνεια λυθεί υπέρ του Δήμου. Η πρώτη αφορά το λεγόμενο Παλατάκι που είχε απαλλοτριωθεί αναγκαστικά από τον βασιλιά (μαζί με το κτίριο που στεγάζει σήμερα το Εθνικό Θέατρο στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου στην Αθήνα, το Μον Ρεπό στην Κέρκυρα, κ.α.) βάσει τη αποφάσεως αρ. 1767 όπως περιελήφθη στην εφημερίδα της κυβέρνησης του βασιλείου της Ελλάδας, με ημερομηνία 30/1/1923. Ένα χρόνο αργότερα ωστόσο, στην εφημερίδα της κυβέρνησης της ελληνικής Πολιτείας με ημερομηνία 25/3/1924, μαζί με το ψήφισμα της Δ’ συντακτικής συνέλευσης «περί εκπτώσεως της δυναστείας και ανακηρύξεως της Δημοκρατίας» περιλαμβάνεται και το ακόλουθο ψήφισμα: «Κτήματα περιελθόντα εις μέλη της εκπτώτου δυναστείας, εκ δωρεάς του δημοσίου, δήμων ή νομικών προσώπων ή αποκτηθέντα ή κατασκευασθέντα δι’ εθνικών εράνων, περιέρχονται αυτοδικαίως άνευ ουδεμίας αποζημιώσεως εις το Δημόσιο ή τους οικείους δήμους». Η εν λόγω έκταση μάλιστα, εμβαδού 91.911,31 τ.μ., όπως έχει καταχωρηθεί στο Εθνικό Κτηματολόγιο με ΚΑΕΚ 051167420015/0/0, δεν ανταποκρίνεται πλήρως στα γεωγραφικά δεδομένα της περιοχής με αποτέλεσμα τη δημιουργία πλήθους νέων αντιδικιών.

Η δεύτερη εκκρεμότητα σχετίζεται με διάταγμα της 20ης Ιουνίου 1931, βάσει του οποίου κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση 29 στρεμμάτων για τις ανάγκες της Ναυτικής Σχολής Δοκίμων. Ωστόσο, με βάση απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου του 1964 των υπουργών Άμυνας και Οικονομικών, Π. Γαρουφαλιά και Κ. Μαρή, που περιλαμβάνεται στην Εφημερίδα της κυβέρνησης με ημερομηνία 4 Απριλίου 1964, το διάταγμα ανακαλείται βάσει της απόφασης 2030/1963 του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του Δήμου Πειραιά είναι τόσο αδιαμφισβήτητα ώστε το 2009 με δήλωση του Ν. 2300/1995 ο Δήμος ενέταξε την προαναφερόμενη έκταση στο Εθνικό Κτηματολόγιο και σε δήλωση του Ε9 στην εφαρμογή Taxis, επωμιζόμενος τους ανάλογους και καθόλου ευκαταφρόνητους φόρους.

Τα περιουσιακά δικαιώματα του Δήμου Πειραιά επί της λιμενικής ζώνης που καταχρηστικά χρησιμοποιεί ο ΟΛΠ τα είχε επικαλεστεί και ο ίδιος ο δήμαρχος Πειραιά, Γ. Μόραλης, μιλώντας στις 29 Ιουνίου 2016 στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής όπου συζητούταν το νομοσχέδιο ιδιωτικοποίησης του Οργανισμού. Είχε αναφερθεί σε «έκθεση των υπηρεσιών του Δήμου Πειραιά η οποία είχε κατατεθεί αρμοδίως στην ελληνική κυβέρνηση. Η άποψη του ΤΑΙΠΕΔ ήταν και παραμένει από όσο γνωρίζω ότι αν ποτέ τεκμηριωθεί και αποδεχθεί το ελληνικό δημόσιο ότι πράγματι ο Δήμος Πειραιά έχει την κυριότητα πάνω στον χώρο αυτό, θα πρέπει να αποζημιωθεί ο Δήμος γι’ αυτά τα στρέμματα και είμαστε επαναλαμβάνω, σε διαβούλευση με την ελληνική κυβέρνηση γι’ αυτό η οποία θα συνεχιστεί»…

Έκτοτε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, όχι όμως προς το συμφέρον του Δήμου Πειραιά. Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του ΟΛΠ επέφερε μία αλλαγή στη διοίκηση του οργανισμού, τυπική εκ πρώτης όψεως, αλλά τεράστιας σημασίας επί της ουσίας. Στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΛΠ έπαψαν να αντιπροσωπεύονται φορείς όπως το Εργατικό Κέντρο, ο Δήμος Πειραιά, κ.α. που εξασφάλιζαν τυπικά ή στην πραγματικότητα τη συναίνεση της τοπικής κοινωνίας. Ωστόσο, αν ρίξουμε μια ματιά στη σύνθεση του ΔΣ του ΟΛΠ, διαπιστώνουμε ότι ο δήμαρχος Πειραιά συμμετέχει! Πλάι στον Ζενγκ Γκανγκ, τον Ζού Γιανιουί, τον Ζανγκ Ανμίνγκ, τον Φενγκ Μπομίνγκ, τον Τσε Κεούνγκ Γκόρντον, τον Σινγκ Τσι, κ.α. βρίσκεται ως μη εκτελεστικό μέλος και ο Ιωάννης Μώραλης. Η διαφορά ωστόσο είναι ότι δεν συμμετέχει ως δήμαρχος της πόλης αλλά ως εκπρόσωπος του ΤΑΙΠΕΔ! Όμως ο Δήμος Πειραιά, οφείλοντας  να προστατεύσει τα συμφέροντα των δημοτών του και των ταμείων του, βρίσκεται σε άμεση αντιπαράθεση με το ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο λειτουργεί ως μοχλός μεγιστοποίησης του κέρδους των ιδιωτών, ακόμη και σε βάρος του δημοσίου ή των Δήμων, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Πειραιά.

Σε αυτή τη διελκυστίνδα (ΤΑΙΠΕΔ – ΟΛΠ – Κινέζοι της Cosco εναντίον Δήμου και δημοτών Πειραιά) ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης όφειλε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του δήμου Πειραιά σε βάρος του ΤΑΙΠΕΔ το οποίο τον διόρισε στην έμμισθη θέση του ΔΣ. Η συμμετοχή του ωστόσο στο ΔΣ του ΟΛΠ γεννάει μια εξώφθαλμη σύγκρουση συμφέροντος. Η δε αμέλειά του να προστατεύσει και να διεκδικήσει τα συμφέροντα του Πειραιά, απαιτώντας για παράδειγμα να επιστραφούν οι εκτάσεις στο Δήμο ή να αποζημιωθεί γενναιόδωρα ο Δήμος από τον ΟΛΠ επιβεβαιώνει ότι αυτή η σύγκρουση ως τώρα δεν επιλύεται προς όφελος του Δήμου Πειραιά και των δημοτών του…