Home » Oικονομία

Category Archives: Oικονομία

Χαστούκι στην κυβέρνηση η απόφαση του Γιούρογκρουπ

Σε παταγώδη αποτυχία οδηγήθηκε ο κυβερνητικός σχεδιασμός με την απόφαση του Γιούρογκρουπ στις 15 Ιουνίου 2017, καθώς το οικονομικό επιτελείο δεν εξασφάλισε το παραμικρό απ’ όσα ήλπιζε.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Οι λεπτομέρειες της απόφασης περιγράφουν ένα ακόμη κυβερνητικό Βατερλώ, μια παταγώδη αποτυχία, εφάμιλλη των διαψεύσεων που ένιωσαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις από το 2010 που εναπόθεταν τις ελπίδες τους στο έλεος των δανειστών!

Το πλάνο του Μαξίμου στην πλήρη του ανάπτυξη περιελάμβανε τα εξής βήματα: 1) ψήφιση του 4ου μνημονίου με νέα μέτρα ύψους 4,5 δισ. ευρώ 2) ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης που θα έπρεπε να είχε κλείσει από τον Φεβρουάριο του 2016 ειρήσθω εν παρόδω 3) ανακοίνωση από το Eurogroup μέτρων ελάφρυνσης του χρέους 4) δημοσίευση ευνοϊκής έκθεσης βιωσιμότητας για το χρέος από το ΔΝΤ 5) ένταξη στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και 6) έξοδο στις αγορές με την έκδοση ομολόγων με επωφελείς όρους. Στο τέλος αυτών των βημάτων, που το καθένα προϋπέθετε το προηγούμενο, εξασφαλιζόταν ότι με το τέλος του τρέχοντος προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018, η Ελλάδα θα μπορούσε να εξασφαλίσει την κάλυψη των χρηματοδοτικών της αναγκών από τις αγορές. Δεν θα είναι, με άλλα λόγια, αναγκασμένη να προσφύγει σε ένα νέο μνημόνιο, ούτε καν σε πιστοληπτική γραμμή, όπως αυτή που συζητούσε ο Σαμαράς το 2014.

Από όλα τα παραπάνω βήματα αυτό που με ευκολία ολοκληρώθηκε ήταν το πρώτο: η ψήφιση από τους πάντα πρόθυμους βουλευτές των ΣΥΡΙΝΕΛ ενός 4ου μνημονίου, με μέτρα λιτότητας τα οποία εκτείνονται ακόμη και ως το 2023, όπως μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου, χαλάρωση των προϋποθέσεων για ομαδικές απολύσεις, ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, κ.α. Επιπλέον, το δεύτερο μέτρο που εξασφαλίσθηκε ήταν η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, με βάση την απόφαση του Γιούρογκρουπ της 15ης Ιουνίου. Κι αυτό μάλιστα ολοκληρώθηκε επειδή η Ελλάδα έπρεπε να περάσει από το ταμείο για την πληρωμή ομολόγων: εκείνων που κατέχουν ιδιώτες επενδυτές (2,1 δισ. στις 17/7), η ΕΚΤ (3,9 δισ. στις 20/7) κ.α. Μάς δάνεισαν δηλαδή για να τους ξεχρεώσουμε…

Τρεις εβδομάδες για ζύμωση

Όλα τα υπόλοιπα παραμένουν στον αέρα, με τη δήλωση του υπουργού Οικονομίας Δ. Παπαδημητρίου που έκρινε ανέντιμη τη συμπεριφορά του Σόιμπλε (πιθανά γιατί άλλα τους έταξε ιδιωτικώς και άλλα έκανε επισήμως) να αποδίδουν πολύ πιο πιστά το κλίμα στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Δημόσια ωστόσο η κυβέρνηση γι’ άλλη μια φορά μίλησε για επιτυχία κι ας ήταν ίδια η απόφαση της 15ης Ιουνίου με αυτή στις 22 Μαΐου, την οποία απέρριψε. Είτε για να βρει χρόνο να την «πουλήσει» καλύτερα στο εσωτερικό είτε γιατί ευελπιστούσε σε μια βελτίωσή της σε εκείνη την περίπτωση που θα οδηγούταν το «ελληνικό ζήτημα» στη Σύνοδο Κορυφής. Ενδεχόμενο που αποκλείστηκε εκ μέρους των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Για λόγους αυτονόητους… Γιατί η ίδια λύση της «πολιτικής διαπραγμάτευσης» εμφανίζεται κάθε φορά από το Μαξίμου ως σωτήρια μέχρι να αποδειχθεί το προφανές: ότι και οι υπουργοί Οικονομικών στο  Γιούρογκρουπ δεν παίρνουν εντολές από τους ομοκρέβατούς τους…

Να τονιστεί επιπλέον πώς κανένα από τα παραπάνω μέτρα δεν έχει φιλολαϊκό πρόσημο. Η ένταξη της Ελλάδας στην Ποσοτική Χαλάρωση της ΕΚΤ, κι η οποία κοντεύει να εμφανιστεί ως η νέα Μεγάλη Ιδέα του έθνους, το μόνο που θα σημάνει θα είναι την αγορά από την Φρανκφούρτη ομολόγων ύψους 3 δισ. ευρώ από τις τράπεζες. Ούτε χρήμα στην αγορά θα κυλήσει, ούτε προσλήψεις θα γίνουν για να μειωθεί η ανεργία… Κι όσο για την έξοδο στις αγορές την έκανε και ο Α. Σαμαράς ακριβώς πριν 3 χρόνια. Γιατί τώρα να ανοίξουμε σαμπάνιες;

Τα παραπάνω μέτρα ήταν τόσο στενά αλληλεξαρτώμενα, με την ψήφιση του 4ου Μνημονίου να ανοίγει αυτόματα το δρόμο για τα επόμενα, σύμφωνα με όσα ήλπιζαν και δήλωναν οι κυβερνητικοί, ώστε η Αυγή κυκλοφόρησε στις 7 Ιουνίου με τίτλο «Ξεχάστε τα μέτρα χωρίς λύση για το χρέος». Λύση για το χρέος δεν ήρθε, ούτε καν αυτή η ψοφοδεής που περίμεναν οι ΣΥΡΙΖΑίοι, αλλά τα μέτρα έμειναν για να έρθουν πολύ σύντομα κι άλλα…

Η απόφαση του Γιούρογκρουπ ισοδυναμεί με κόλαφο για τον ΣΥΡΙΖΑ για τους ακόλουθους λόγους:

  1. Η περίφημη «ελάφρυνση» του χρέους, έμεινε στα χαρτιά, όπως εύκολα μπορούσε να προβλεφθεί. Ούτε 1, ούτε 2, ούτε 3, αλλά 4 φορές παραπέμπει η τελευταία συμφωνία του Γιούρογκρουπ στην απόφαση του Γιούρογκρουπ του Μαΐου του 2016. Τότε είχε περιγραφεί με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια ένα πολύ σαφές πλαίσιο ρύθμισης που συνέδεε χρονικά τα μεσοπρόθεσμα μέτρα με την ολοκλήρωση του προγράμματος. Δηλαδή μετά τον Αύγουστο του 2018. Κι ας υποσχόταν ό,τι του κατέβαινε ο κάθε πολιτικός απατεώνας…

Μέτρα κενά περιεχομένου

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν εφαρμοστούν αυτά τα μέτρα απέχουν πολύ από τις προσδοκίες που δημιουργεί η κυβέρνηση για το πραγματικό τους αντίκρισμα, έτσι ώστε να κρύψει τη στροφή 180 μοιρών που έχει κάνει εγκαταλείποντας το αίτημα της διαγραφής του χρέους και τις δυνατότητες που της παρείχε το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας. Μια έκθεση που τεκμηρίωνε νομικά και με επάρκεια τη δυνατότητα μονομερούς διαγραφής του συνόλου του χρέους. Άνθρακες επομένως είναι ο θησαυρός της «ελάφρυνσης» του χρέους στον οποίο η κυβέρνηση έχει εναποθέσει τις ελπίδες της.

Τα μέτρα «ελάφρυνσης» ωστόσο μπορεί επί της ουσίας να είναι αδιάφορα θα χρησίμευαν όμως για να διευκολύνουν την κυβέρνηση να ευελπιστεί ότι θα βγει στις αγορές με αξιοπρεπείς όρους. Να διεκδικήσει δηλαδή ένα χαμηλό επιτόκιο, τόσο άμεσα, στο πλαίσιο μιας πιλοτικής εξόδου, όσο και μετά από ένα χρόνο, ώστε να μπορεί να υπόσχεται ότι δεν έχει ανάγκη ένα νέο Μνημόνιο. Άλλες ωστόσο ήταν οι βουλές ων πιστωτών… Δεν της έκαναν ούτε αυτή τη χάρη, δείχνοντας ότι η υποταγή δε φέρνει ανταμοιβή, αλλά επιπλέον πιέσεις για αντιλαϊκά μέτρα! Νέοι κύκλοι λιτότητας και υπερχρέωσης!

  1. Η επανάληψη στο τελικό ανακοινωθέν της συνόδου ότι τα μέτρα θα εφαρμοστούν στο βαθμό που είναι αναγκαία (“to the extent necessary”), φράση που υπήρχε και στην απόφαση του Μαΐου του 2016, υποδηλώνει ότι δεν είναι σίγουρο τίποτε! Ούτε ακόμη κι η ελάφρυνση που διατυπώνεται ως ευχή, στο πλαίσιο των μεσοπρόθεσμων μέτρων.
  2. Η κυβέρνηση δεν έλαβε ούτε τα κέρδη των κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα (ANFA & SMP). Ήταν μέτρο που οι Ευρωπαίοι το είχαν υποσχεθεί από το 2012 και 5 χρόνια μετά εξακολουθούν να παραπέμπουν την υλοποίησή του στο απώτερο μέλλον. Μάλιστα να την εντάσσουν στο πλαίσιο μιας μελλοντικής αναδιάρθρωσης.
  3. Η επέκταση των ωριμάνσεων κατά 15 χρόνια την οποία διαφημίζει η κυβέρνηση ως κέρδος δεν αποτελεί δέσμευση, αλλά ένα ακόμη πιθανό ενδεχόμενο. Μπορεί δηλαδή να συμβεί, μπορεί και να μη συμβεί, όπως μπορεί και να έχει μικρότερη χρονική διάρκεια. «Μεταξύ 0 και 15 ετών» αναφέρει κατά λέξη η απόφαση.

Κόφτης χρέους για δημιουργία εντυπώσεων

  1. Ο κόφτης χρέους είναι μια απάτη! Το όριο διατήρησης των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών κάτω από 15% μεσοπρόθεσμα και κάτω του 20% στη συνέχεια δεν σήμαινε ότι κάθε ευρώ πάνω από αυτό το όριο θα διαγραφόταν! Σήμαινε μια εσωτερική αναδιάρθρωση με κάθε ευρώ πάνω από αυτό το όριο να αποπληρώνεται την επόμενη ή τις επόμενες χρονιές. Αυτό δε το μέτρο ψηφίσθηκε τον Μάιο του 2016, ως εναλλακτικός ορισμός της βιωσιμότητας καθώς ο κοινά αποδεκτός θα έβγαζε το ελληνικό χρέος μη βιώσιμο, κι όχι για να ανασάνει ο κρατικός προϋπολογισμός. Αλλά για να εξασφαλισθεί η ομαλή αποπληρωμή του χρέους. Το σημαντικότερο ωστόσο, αξιολογώντας τη σημασία του, είναι πώς μόνο δύο έτη, το 2022 και το 2023 οι αποπληρωμές υπερβαίνουν αυτό το όριο (19% και 16,3%, αντίστοιχα) απαιτώντας την ενεργοποίηση του «κόφτη» ή καλύτερα του μηχανισμού εσωτερικών μετακινήσεων.
  1. Η αναπτυξιακή ρήτρα είναι κενή περιεχομένου. Η γαλλική πρόταση, όπως την εξέθεσε ο υπουργός Οικονομικών του Μακρόν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, υιοθετήθηκε ως ένα ενδεχόμενο για μια πιθανή μελλοντική αναδιάρθρωση του χρέους προς τους Ευρωπαίους. Δεν πρόκειται παρόλα αυτά για κάτι καινούργιο. Ρήτρα ανάπτυξης είχαν και τα νέα ομόλογα που εκδόθηκαν τον Φεβρουάριο του 2012 μετά την αναδιάρθρωση, χωρίς να οδηγούν σε μείωση του χρέους. Με τα λόγια του ίδιου του γάλλου υπουργού, όπως δήλωσε σε συνέντευξή του μετά το τέλος του Γιούρογκρουπ, «είναι απλώς ένας ευέλικτος μηχανισμός που επιτρέπει να προσαρμόζεται ο ρυθμός των πληρωμών με τις δυνατότητες αποπληρωμής της Ελλάδας που θα βρίσκονται σε συνάρτηση με τα επίπεδα της ανάπτυξης». Υπό συγκεκριμένους όρους ωστόσο είναι δίκοπο μαχαίρι καθώς σε περιόδους ανάπτυξης οδηγεί σε αύξηση των αποπληρωμών, φρενάροντας σε δεύτερο χρόνο τη μεγέθυνση.

  1. Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ ισοδυναμεί με επιπλέον λιτότητα! Η συμφωνία για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% μέχρι το 2022 και «ίσο είτε ανώτερο αλλά κοντά στο 2% του ΑΕΠ την περίοδο από το 2023 ως το 2060» (με τέτοια σαφήνεια άντε να πει μετά κάποιος υπουργός ότι δεν το κατάλαβε…) θα οδηγήσει σε νέες μειώσεις κοινωνικών δαπανών και περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις. “Οικονομικό αναλφαβητισμό” χαρακτήρισε με tweet του ο οικονομολόγος Ντάνι Ρόντρικ την απαίτηση για τόσο υψηλά πλεονάσματα σε μια χώρα με ανεργία που υπερβαίνει το 20%! Η διαιώνιση των πλεονασμάτων ισοδυναμεί με φτωχοποίηση στο διηνεκές. Η αλήθεια εδώ βέβαια είναι ότι η «υποχρέωση» για πλεονάσματα ύψους 2% μεταξύ 2023 και 2060 προέρχεται από τις δημοσιονομικές υποχρεώσεις στο πλαίσιο της ΕΕ και ειδικότερα όσα προβλέπει το εαρινό εξάμηνο. Η παραμονή στο περιλάλητο «σπίτι των λαών» είναι που πρωτευόντως επιβάλλει τη φτωχοποίηση…

Στα ύψη τα ληξιπρόθεσμα

  1. Τα αναπτυξιακά κονδύλια που υπόσχεται το Γιούρογκρουπ ύψους 970 εκ. ευρώ για τη περίοδο 2017-2020 δεν είναι νέα κονδύλια. Περιλαμβάνονται στα «κονδύλια συνοχής», όπως με σαφήνεια περιγράφει η απόφαση του Γιούρογκρουπ. Όσο ευνοήθηκαν εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι από τα 11 δισ. ευρώ τα οποία κινητοποιήθηκαν από τον Ιούλιο του 2015, όπως αναφέρεται, άλλο τόσο θα γευτούν και τα 970 εκ. που είναι το 20% όσων θα πληρώσουν από την τσέπη τους οι φορολογούμενοι λόγω των νέων μέτρων του 4ου Μνημονίου.
  2. Τα ποσό της δόσης συνολικού ύψους 8,5 δισ. πράγματι υπερβαίνει τις αποπληρωμές χρέους περίπου 7 δισ. ευρώ. Αυτή η διαφορά ανέρχεται σε 1,5 περίπου δισ. ευρώ και υποτίθεται πώς θα καλύψει ληξιπρόθεσμα του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα. Επιπλέον, θα χρησιμεύσουν ως απόθεμα ρευστού για «να υποστηρίξουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών και να διευκολύνουν την πρόσβαση στις αγορές». Μόνο που οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ανέρχονται σε 3,9 δισ. ευρώ. Είναι δηλαδή υπερδιπλάσιες των επιπλέον χρημάτων, που κι αυτά τα δανειζόμαστε… Επομένως δεν φτάνουν ούτε για να καλυφθούν τα μισά από τα ληξιπρόθεσμα… Κατά συνέπεια το ελληνικό Δημόσιο, παρά τη γενναιοδωρία των δανειστών, θα συνεχίσει να χρωστάει ιδιώτες και νοικοκυριά!

Εν κατακλείδι, η ήττα της κυβέρνησης που ενώ ψήφισε τα πάντα στο τέλος οι πιστωτές την άδειασαν, δείχνει ότι ο μοναδικός ασφαλής δρόμος για την ελάφρυνση του χρέους παραμένει η διαγραφή του, με μονομερείς όρους κυρίαρχου κράτους. Επίσης η ανατροπή κάθε κυβέρνησης που είναι άβουλο και τυφλό όργανο των πιστωτών όπως είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kommon

 

Τράπεζες: Πολύ σοβαρή δουλειά για να ανατεθεί σε ιδιώτες

Κάτι πολύ σημαντικό έπρεπε να προσθέσει η Ντανιέλ Νουί, επικεφαλής του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όταν ρωτήθηκε από φιλανδό δημοσιογράφο «πόσο πιθανό είναι μια νέα τραπεζική κρίση να χτυπήσει την Ευρώπη». (Εδώ η πλήρης συνέντευξη)

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

«Δεν μπορούμε να πούμε ότι δε θα υπάρχει καμιά νέα κρίση», ήταν τα λόγια της, «αλλά οι ευρωπαϊκές τράπεζες είναι τώρα πολύ καλύτερα προετοιμασμένες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο σε σχέση με πριν. Οι τράπεζες είναι ισχυρότερες και οι ισολογισμοί είναι πιο εύρωστοι. Για παράδειγμα από το 2012, το μέσο επίπεδο των κεφαλαίων υψηλής ποιότητας στις τράπεζες έχει αυξηθεί από 9% σε 13,7%. Κι έχουμε επίσης έναν ενιαίο εποπτικό μηχανισμό κι ένα σύστημα εξυγίανσης».

Έχουν και κάτι ακόμη όμως, κι ας μην το ομολογεί δημόσια η επόπτρια των ευρωπαϊκών τραπεζών. Έχουν τα κλειδιά! Που τα έχουν πάρει από τους ιδιώτες! Στην πλειοψηφία τους οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες δεν ανήκουν ακόμη στον ιδιωτικό τομέα!

Τα στοιχεία που δημοσίευσε το (κάθε άλλο παρά εναλλακτικό) ινστιτούτο Bruegel (εδώ η σχετική έκθεση) προκαλούν κατάπληξη γιατί δείχνουν ότι ακόμη και σήμερα που για την υπόλοιπη Ευρώπη η κρίση του 2008 αποτελεί παρελθόν, το σεισμικό επίκεντρο εξακολουθεί να κοχλάζει. Δεν έχει επέλθει ακόμη η επιστροφή στην προ-κρίσης εποχή σε ό,τι αφορά τις τράπεζες κι ούτε πρόκειται να συμβεί σύντομα αν δούμε το μαρτύριο χωρίς τέλος των ιταλικών τραπεζών. Οι ερευνητές ειδικότερα εξέτασαν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των 122 «σημαντικών τραπεζικών ιδρυμάτων» με κοινό χαρακτηριστικό την ύπαρξη ενεργητικού άνω των 30 δισ. ευρώ σε ένα αρχιπέλαγος 3.290 τραπεζών, με τα υπό εξέταση ιδρύματα να έχουν υπό την κατοχή τους το 83% του ενεργητικού των τραπεζών στην ευρωζώνη (23 σε σύνολο 27,7 τρισ. ευρώ). Με βάση τα ευρήματά τους θα έπρεπε όσοι διακηρύττουν την υπεροχή του ιδιωτικού τομέα να αγκαλιάσουν στοργικά όσους διαφημίζουν την ικανότητα των αγορών να αυτορυθμίζονται και αφού πάρουν και στην παρέα τους όσους ορκίζονται στον ελεύθερο ανταγωνισμό με τους «πολλούς παίκτες» να αυτοκτονήσουν παρέα. Συγκεκριμένα, το 64% όλων των σημαντικών τραπεζικών ιδρυμάτων της ζώνης του ευρώ (με ενεργητικό ύψους 13,5 τρισ. ευρώ ή 61% του συνόλου) σε μικρό ή μεγάλο βαθμό διοικούνται στη βάση πολιτικών αποφάσεων! Είτε πρόκειται για εθνικοποιημένες τράπεζες, είτε για συνεταιριστικές είτε για χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ελέγχονται από περιφερειακά και εθνικά ιδρύματα, δεν λειτουργούν με τους νόμους της αγοράς.

Το συγκεκριμένο εύρημα έχει τεράστια σημασία για πολλούς λόγους. Δείχνει που πάνε τα λεφτά των φορολογουμένων όταν κόβονται συντάξεις και επιδόματα ανεργίας. Επίσης, δείχνει γιατί η λιτότητα θα συνεχιστεί σε Βορρά και Νότο καθώς η μαύρη τρύπα των τραπεζών συνεχίζει να χάσκει απειλητική. Τέλος, δείχνει την ανικανότητα του κεφαλαίου να διαχειριστεί το χρηματοπιστωτικό τομέα σε απρόβλεπτες περιόδους οικονομικών αναταράξεων, όπως η σημερινή.

Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πριν

Οδοστρωτήρας το 4ο μνημόνιο, με μέτρα ύψους 4,9 δισ. ως το 2021!

Με ένα νέο υπερμνημόνιο, που εκτείνεται ως το 2021 δηλαδή τρία χρόνια μετά τη λήξη του τρέχοντος τρίτου προγράμματος, βαθαίνοντας τη φτώχεια ισοδυναμούν τα προαπαιτούμενα που ψήφισε στη Βουλή η κυβέρνηση την Πέμπτη 18 Μαΐου, για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, με 153 ψήφους.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το νέο Μνημόνιο (3ο στη σειρά που ψηφίζουν οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, μετά τη συμφωνία του Αυγούστου του 2015 και τα προαπαιτούμενα μέτρα του Μαΐου του 2016) θα θυσιάσει στο βωμό των δημοσιονομικών πλεονασμάτων όποια δυναμική αύξησης του ΑΕΠ υπήρχε. Ήδη, η συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,5% το πρώτο τρίμηνο του 2017 ακυρώνει τις αισιόδοξες προβλέψεις για τη μείωση της ανεργίας που είχαν ενσωματωθεί στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους. Καθόλου τυχαία η προοπτική αύξησης του ΑΕΠ για το 2017 που περιλαμβάνεται στο Μεσοπρόθεσμο περιορίζεται στο 1,8%, πολύ πιο χαμηλά από το 2,7% που προέβλεπε ο κρατικός προϋπολογισμός.

Τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο 4ο Μνημόνιο κι έχουν ποσοτικοποιηθεί στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικών Στόχων 2018-2021 ισοδυναμούν με λαίλαπα και μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις γενικές κατηγορίες.

Α. Εισπρακτικά μέτρα

Άμεσες επιπτώσεις στο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, δηλαδή εμβάθυνση της φτώχειας, θα φέρουν επτά μέτρα:

  1. Μείωση των συντάξεων

Στο στόχαστρο της κυβέρνησης μπήκε η λεγόμενη προσωπική διαφορά κύριων και επικουρικών συντάξεων, με την μείωση να φτάνει ακόμη και το 18% της καταβαλλόμενης σύνταξης. Σε απόλυτους αριθμούς η μείωση θα φτάσει κατά μέσο όρο τα 185 ευρώ μηνιαίως και σε ορισμένες περιπτώσεις τα 300 ευρώ, ενώ αναμένεται να θιγούν περίπου 1,35 εκ. συνταξιούχοι. Στην πρώτη γραμμή του πυρός θα βρεθούν συνταξιούχοι από το πρώην ΤΕΒΕ, συνταξιούχοι γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί και φαρμακοποιοί, διπλοσυνταξιούχοι, κ.α. Το μέτρο θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου 2019. Απώλειες θα υποστούν και οι νέοι συνταξιούχοι που θα αποχωρήσουν μέχρι τις 31/12/2018.

  1. Μείωση του αφορολόγητου ορίου

Το μέτρο, που αν πέρναγε θα οδηγούσε τον Ευκλ. Τσακαλώτο σε παραίτηση όπως είχε ο ίδιος δηλώσει, θα ισχύσει για τα εισοδήματα που θα αποκτηθούν από την 1η Ιανουαρίου 2020 και αναμένεται να επιβαρύνει κάθε οικογένεια με 600 ευρώ κατά μέσο όρο ετησίως. Το νέο αφορολόγητο που θα πλήξει κατ’ αποκλειστικότητα τους πιο φτωχούς διαμορφώνεται ως εξής, σε συνάρτηση με την οικογενειακή κατάσταση του φορολογούμενου:

1.250 ευρώ για φορολογούμενους χωρίς προστατευόμενα τέκνα από 1.900 ευρώ

1.300 ευρώ για φορολογούμενους με 1 προστατευόμενο τέκνο, από 1.950 ευρώ

1.350 ευρώ για φορολογούμενους με 2 προστατευόμενα τέκνα από 2.000 ευρώ

1.450 ευρώ για φορολογούμενους με 3 τέκνα και άνω από 2.100.

Οι εξοικονομήσεις που θα επέλθουν στον κρατικό προϋπολογισμό ή το κόστος που θα πληρώσουν οι συνταξιούχοι από την περικοπή των συντάξεων το 2019 ανέρχεται σε 2,26 δισ. ευρώ και οι φορολογούμενοι από τη δραστική μείωση του αφορολόγητου, αρχής γενομένης το 2020, ανέρχεται σε 1,92 δισ. ευρώ

  1. Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών

Στο άρθρο 58 προβλέπεται ότι από 1/1/2018 οι ασφαλιστικές εισφορές ελεύθερων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων θα υπολογίζονται επί του μηνιαίου εισοδήματος, συμπεριλαμβανομένων και των ασφαλιστικών εισφορών. Πρόκειται για πρωτοφανή κλοπή – ομολογία αποτυχίας του ΕΦΚΑ, καθώς θα καταβάλλονται εισφορές επί ανύπαρκτου εισοδήματος! Σύμφωνα με υπολογισμούς επαγγελματικών οργανώσεων η αύξηση που θα προκύψει, σε σχέση με το τρέχον έτος, ενδέχεται να φτάσει και το 37%!

  1. Μειώσεις στα ειδικά μισθολόγια

Στελέχη του στρατού, της αστυνομίας, της Πυροσβεστικής και του Λιμενικού Σώματος βγήκαν στα κάγκελα, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να προτείνει την τελευταία στιγμή επιδόματα μήπως και κλείσει το ρήγμα με αφορμή τις μειώσεις που θα προκληθούν από τη συρρίκνωση των μισθολογικών κλιμακίων. Με το επιχείρημα του εξορθολογισμού επιχειρήθηκε η κατάργηση επιδομάτων που οδηγούσαν σε ανεκτά επίπεδα τον μισθό.

Μείωση στους μισθούς τους διαπίστωσαν και οι καθηγητές ΑΕΙ, με βάση ανακοίνωση της ΠΟΣΔΕΠ, προς διάψευση των εξαγγελιών του υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου στη Σύνοδο των πρυτάνεων το Σάββατο 13 Μαΐου για αυξήσεις στους μισθούς των καθηγητών όλων των βαθμίδων από 2,5% ως 7,5%. Αυξήσεις που ακόμη κι αν ίσχυαν θα απορροφούνταν από τις αυξήσεις της εφορίας…

  1. Μείωση στις επιχορηγήσεις σε Δήμους και Περιφέρειες

Με βάση το άρθρο 8ΟΑ, το συνολικό ποσό που θα μεταβιβάζεται από 1 Ιανουαρίου 2018 κατ’ έτος από τον τακτικό προϋπολογισμό σε Δήμους και Περιφέρειες δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 3,4 δισ. ευρώ. Η απόφαση δικαιολογείται ως εξής: από τη στιγμή που οι δήμοι πέτυχαν να καταρτίζουν και να εκτελούν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, δε χρειάζονται τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους! Έτσι φαίνεται που οδηγεί η περίφημη «οικονομική αυτοτέλεια» των δήμων. Στη σταδιακή απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότησή τους και τη μεταφορά του κόστους στις πλάτες των δημοτών.

  1. Επιβολή φορολογίας στα εισοδήματα από βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων στο πλαίσιο της οικονομίας διαμοιρασμού.

Το συγκεκριμένο αίτημα, που περιλαμβάνεται στο άρθρο 83 και 84, αυξάνει σημαντικά το κόστος του Airbnb και ήταν απαίτηση των ξενοδόχων ώστε να μειωθεί η ψαλίδα στις τιμές μεταξύ ξενοδοχείων και βραχυχρόνιων μισθώσεων από ηλεκτρονικές πλατφόρμες που καθιστούσε ασύμφορα τα ξενοδοχεία.

  1. Περαιτέρω χρήση γεννόσημων φαρμάκων.

Με το άρθρο 88 ωθούνται τα φαρμακεία να συνταγογραφούν όλο και συχνότερα φθηνά γεννόσημα φάρμακα με το κίνητρο της υποχρεωτικής έκπτωσης από τις φαρμακευτικές εταιρείες, εάν τα γεννόσημα ξεπερνούν το 25% των φαρμάκων που συμπεριλαμβάνονται στις συνταγές. Τα ποσοστό αυτό θα μπορεί να αναπροσαρμόζεται κατ’ έτος, με απόφαση του υπουργού Υγείας. Στόχοι που θα ενσωματώνονται στο σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης είναι δυνατόν να τίθενται και για κάθε ιατρό, όπως και κυρώσεις! Ως αποτέλεσμα η φαρμακευτική δαπάνη, προς όφελος του κρατικού προϋπολογισμού θα μειώνεται με άγνωστα ωστόσο αποτελέσματα στην υγεία των ασφαλισμένων.

Ήδη, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής εξέφρασε τις επιφυλάξεις της για τη συνταγματικότητα των περικοπών στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και τα ειδικά μισθολόγια. Σε πολυσέλιδη έκθεσή της αμφισβήτησε κατά πόσο διασφαλίζεται η δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του γενικού συμφέροντος, τα οποία επικαλείται η κυβέρνηση, και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ φυσικά, όπως έκαναν κι όλες οι άλλες μνημονιακές κυβερνήσεις στο παρελθόν, έγραψε τις επιφυλάξεις στα παλαιότερα των υποδημάτων του…

Β. Μέτρα υπαρκτού φιλελευθερισμού

Στο Ε’ Κεφάλαιο, με τίτλο «Διατάξεις αρμοδιότητας υπουργείου Δικαιοσύνης» περιγράφονται όλες οι λεπτομέρειες για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ώστε να επιτρέπονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Κυβέρνηση και τραπεζίτες υπό το φόβο των λαϊκών αντιδράσεων που κορυφώθηκαν το προηγούμενο διάστημα, δημιουργούν το θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέψει το αναίμακτο ξεσπίτωμα χιλιάδων δανειοληπτών, χωρίς δημοσιότητα. Αναφέρεται ενδεικτικά στο τροποποιημένο άρθρο 959.1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας: «ο πλειστηριασμός με ηλεκτρονικά μέσα – ηλεκτρονικός πλειστηριασμός – διενεργείται από τον πιστοποιημένο, για το σκοπό αυτό, υπάλληλο του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού συμβολαιογράφο μέσω των ηλεκτρονικών συστημάτων πλειστηριασμού. Οι ηλεκτρονικού πλειστηριασμοί διενεργούνται ημέρα Τετάρτη ή Πέμπτη ή Παρασκευή, από τις 10.00 ως τις 14.00 ή από τις 14.00 ως τις 18.00».

Έρχεται αυστηροποίηση των διαδικασιών κατάρτισης προϋπολογισμού, κατ’ εφαρμογή των προβλέψεων του Δημοσιονομικού Συμφώνου. Με τροποποίηση του νόμου 4270/2014 προβλέπεται ότι η κατάθεση του προσχεδίου του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού προϋποθέτει τη διαπίστωση από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο ότι συμμορφώνεται με τις προβλέψεις του Δημοσιονομικού Συμφώνου (άρθρο 66).

Απελευθέρωση της πώλησης των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων! Μάλιστα, η κυβέρνηση είναι τόσο σίγουρη για τις αυξήσεις στις τιμές που θα σηματοδοτήσει η πώλησή τους από τα σούπερ μάρκετ ώστε σπεύδει από τώρα να επιβάλλει ανώτατες τιμές για την αγορά τους από το σύστημα υγείας ώστε να μην επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός. Κι όσο για τους πολίτες αφήνονται έρμαια στις διαθέσεις της φαρμακοβιομηχανίας…

Παραγγελία της Τρόικας εσωτερικού, δηλαδή συγκεκριμένων  επιχειρηματικών συμφερόντων που μιλούν απ’ ευθείας με την κυβέρνηση, είναι και το άρθρο 49 που προβλέπει τη λειτουργία των καταστημάτων όλες τις Κυριακές από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο, με εξαίρεση τη δεύτερη Κυριακή του Αυγούστου. Στην παράγραφο 2 μάλιστα αίρονται όλοι περιορισμοί για το εμβαδόν, τη νομική σχέση με αλυσίδες, κ.α. που ίσχυαν ως τώρα. Το συγκεκριμένο μέτρο είναι παραγγελία των πολυκαταστημάτων στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και σύντομα θα οδηγήσει σε ανακατανομή των μεριδίων πώλησης εις βάρος παραδοσιακών αγορών όπως η Ερμού, και προς όφελος εμπορικών κόμβων όπως ο υπάρχων πέριξ του αεροδρομίου. Στην αιτιολογική έκθεση μάλιστα, σε άψογη νεοφιλελεύθερη διάλεκτο που έχει εξελιχθεί στη μητρική γλώσσα των ΣΥΡΙΖΑίων, αναφέρεται ευθέως ότι το ζητούμενο είναι η ενίσχυση του ανταγωνισμού. Κι όποιος αντέξει!

«Πάσα» σε συγκεκριμένα ιδιωτικά συμφέροντα αποτελεί και η διεύρυνση του σκοπού των Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις, που περιλαμβάνεται στο άρθρο 48. Το 4ο Μνημόνιο τους δίνει επιπλέον τη δυνατότητα διαχείρισης ακινήτων, που έχουν επιβαρυνθεί με προσημειώσεις ή υποθήκες. Με αυτή την τροποποίηση σπίτια και επαγγελματικές στέγες που αποτελούσαν εγγύηση σε κόκκινα δάνεια περνούν στα νύχια των αρπακτικών.

Ως διευκόλυνση στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων πρέπει να ερμηνευθεί και η δυνατότητα που παρέχεται σε μαθητές άλλων σχολικών μονάδων να συμμετέχουν στη διδασκαλία ξένων γλωσσών σε ιδιωτικά σχολεία.

Η επιβολή του πιο πρωτόγονου φιλελευθερισμού από το ΣΥΡΙΖΑ συνοδεύεται επιπλέον από την καθιέρωσης της «ελεύθερης πρόσβασης» των φορολογικών αρχών σε στοιχεία φορολογουμένων ώστε να επιτευχθεί η ταξινόμηση των χαρακτηριστικών επικινδυνότητας φοροδιαφυγής (risk profiling) από τη μια (δηλαδή «κράτος μεγάλος αδερφός»), και από την άλλη της απόλυτης θωράκισης όσων θα διαχειριστούν αναδιαρθρώσεις ή διαγραφές χρεών, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος διώξεων (δηλαδή «ξαναμοίρασμα της επιχειρηματικής τράπουλας εν λευκώ» από άτομα που είναι πάνω από το νόμο)! Το ακαταδίωκτο επεκτείνεται και στα μέλη του ΔΣ του ΕΟΠΥΥ και άλλων επιτροπών δημιουργώντας στην πράξη ένα σώμα κρατικών αξιωματούχων – μανδαρίνων που λειτουργούν πέρα και πάνω από το νόμο.

Δυνατότητα παρέμβασης και ελέγχου εκ μέρους του κράτους στα οικονομικά των κομμάτων προσφέρει το άρθρο 39 του νέου μνημονίου που αναφέρει ότι «η έκδοση κουπονιών, η αγορά των οποίων αποτελεί μέσο χρηματοδότησης, επιτρέπεται μόνο εφόσον… σε αυτά είναι υποχρεωτική η αναγραφή του ονοματεπώνυμου και του ΑΦΜ ή του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας του αγοραστή χρηματοδότη, εφ’ όσον το ποσό της χρηματοδότησης υπερβαίνει τα πενήντα ευρώ».

Γ. Αντεργατικά μέτρα

Η υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ για επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων είχε την τύχη των …σκισμένων Μνημονίων: «Από την 21.8.2018 το θεσμικό πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων επανέρχεται στο καθεστώς που όριζε ο ν.1876/1990 (Α’27)», αναφέρει η αιτιολογική έκθεση.

Τα μέτρα άμβλυνσης των επιπτώσεων των ομαδικών απολύσεων που διαφημίζει ο ΣΥΡΙΖΑ («ποσά για κάλυψη αυτασφάλισης, διαθέσιμα ποσά μέσω εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για κατάρτιση και συμβουλευτική») πράγματι περιέχονται στο άρθρο 17, με τίτλο «Έλεγχος ομαδικών απολύσεων». Είναι όμως μέτρα που «ο εργοδότης μπορεί να θέσει υπ’ όψιν των εργαζομένων». Μπορεί, χωρίς να υποχρεούται! Όπως μπορούσε και στο παρελθόν να κάνει, χωρίς να περιμένει το 4ο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι δε γνωμοδοτήσεις στου Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. «Η αρνητική αιτιολογημένη απόφαση του ΑΣΕ λόγω μη πλήρωσης των σχετικών προϋποθέσεων συνιστά τεκμήριο ακυρότητας των απολύσεων σε περίπτωση προσφυγής των απολυομένων στα πολιτικά δικαστήρια», αναφέρει η Αιτιολογική έκθεση του 4ου Μνημονίου και τίποτε περισσότερο. Δεν έχει δηλαδή δεσμευτικό χαρακτήρα!

Τα κακά μαντάτα για τις ομαδικές απολύσεις προαναγγέλλονται από τις πρώτες κιόλας γραμμές της αιτιολογικής έκθεσης όπου αναφέρει ότι η προτεινόμενη διάταξη λαμβάνει «υπόψη και την πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ, “Ανώνυμη Γενική Εταιρεία Τσιμέντων Ηρακλής (ΑΓΕΤ Ηρακλής) κατά υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης” C-201/15 Της 21Ης Δεκεμβρίου 2016, που τροποποιεί το νομοθετικό πλαίσιο ελέγχου των ομαδικών απολύσεων προς το σκοπό εναρμόνισης του εθνικού δικαίου με το δίκαιο της ΕΕ». Η απόφαση είχε ερμηνευθεί ότι άνοιγε «παράθυρο» για τη διευκόλυνση της απόλυσης 236 εργατών από το εργοστάσιο Χαλκίδας που ζητούσε η γαλλική πολυεθνική, εισάγοντας μια πιο ελαστική ερμηνεία του ελληνικού νόμου που ήταν σαφώς πολύ πιο φιλεργατικός σε σχέση με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Γι’ αυτό και η Lafarge είχε προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, αμφισβητώντας την ελληνική νομοθεσία.

Σε ό,τι αφορά το λοκ άουτ, σημασία έχει η καταγγελία του Εκπροσώπου Τύπου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων στη Βουλή την Τρίτη 16 Μαΐου ότι το άρθρο 20 που περιέχεται στο Β Μέρος («Εργασιακές ρυθμίσεις») του μνημονίου εισάγει από το παράθυρο την ανταπεργία. Αυτή που υποτίθεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επέτρεψε να εισαχθεί… Λέξη δε βρήκε να πουν γι’ αυτή την αποκάλυψη η κυβέρνηση, οι δανειστές και τα φερέφωνά τους. Η οπισθοδρόμηση που συντελείται επιβεβαιώνεται επίσης από την τροποποίηση των παραγράφων 1 και 2 στο άρθρο 5 του ν.1264/82 όπου έγραφε ρητά και κατηγορηματικά ότι: απαγορεύεται η πρόσληψη απεργοσπαστών και απαγορεύεται η ανταπεργία (λοκ άουτ)! Τα άρθρα αυτά τροποποιήθηκαν. Έπαψαν δηλαδή να ισχύουν, με τη δεσμευτικότητα που ίσχυαν για την εργοδοσία, σε τυπικό τουλάχιστον επίπεδο, μέχρι τις 18 Μαΐου.

Σε ό,τι αφορά τις συνδικαλιστικές άδειες (άρθρο 19) δημιουργείται ένα ενιαίο πλαίσιο που ρυθμίζει με ενιαίο τρόπο τις άδειες άνευ και μετ’ αποδοχών.

Δ. Ιδιωτικοποιήσεις

Στο 4ο Μνημόνιο προβλέπεται εκχώρηση «από την ημερομηνία καταχώρησης του καταστατικού της Εταιρείας Δημόσιων Συμμετοχών στο ΓΕΜΗ αυτοδικαίως και χωρίς ανταλλάγματα από το ΤΑΙΠΕΔ στην Εταιρεία Δημόσιων Συμμετοχών των περιουσιακών φύσης δικαιωμάτων, δικαιωμάτων διαχείρισης και εκμετάλλευσης, κεκτημένων οικονομικών συμφερόντων, άυλων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης υποδομών, τα οποία είχαν μεταβιβασθεί στο ΤΑΙΠΕΔ». Όλα επομένως περνούν στο υπερταμείο ξεπουλήματος!

Επιπλέον στο υπερταμείο ξεπουλήματος περνούν άμεσα και τα ακόλουθα δώδεκα νομικά πρόσωπα: ΟΑΣΑ και οι θυγατρικές του (ΟΣΥ ΑΕ και ΣΤΑΣΥ ΑΕ), ΟΣΕ ΑΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛΤΑ, Διεθνής Αερολιμένας, Ελληνικές Αλυκές, ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ, Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγα Κορίνθου, Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης, ΔΕΘ-HELEXPO και Καταστήματα Αφορολογήτων Ειδών.

Μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2017 πρέπει να έχει πουληθεί το 66% των μετοχών που κατέχει η ΔΕΠΑ στο μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΣΦΑ, με διεθνή διαγωνισμό που θα διενεργήσει το ΤΑΙΠΕΔ.

Το ταπεραμέντο των ΣΥΡΙΖΑίων στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας αποτυπώνεται με κάθε σχολαστικότητα σε έναν πίνακα που περιλαμβάνει το Μεσοπρόθεσμο, προερχόμενο από το ΤΑΙΠΕΔ, εκεί που χτυπάει η καρδιά του ΣΥΡΙΖΑ, όπου φαίνεται ότι το 2017 και 2018 θα καταγραφούν εισπράξεις-ρεκόρ! Ο ΣΥΡΙΖΑ επομένως δεν ξέρει να «πουλάει» μόνο τον κόσμο της Αριστεράς. Ξέρει να πουλάει και το δημόσιο πλούτο…

Στο 4ο μνημόνιο προβλέπεται επίσης η συρρίκνωση της ΔΕΗ έτσι ώστε το μερίδιο της στη λιανική αγορά του διασυνδεδεμένου συστήματος να αντιστοιχεί το 2017 σε 75,24%, το 2018 σε 62,24% και το 2019 σε 49,24%. Πλήγμα στη ΔΕΗ, συντριπτικό μάλιστα, θα επιφέρει επίσης η αύξηση των ετήσιων ποσοστών δημοπρατούμενης ηλεκτρικής ενέργειας το 2017 στο 16%, το 2018 σε 19% και το 2019 σε 22%. Η επιβολή με διοικητικό τρόπο, δια της κρατικής δηλαδή οδού, του κοντέματος της ΔΕΗ δείχνει όχι μόνο πόσο κενές περιεχομένου είναι οι φιλελεύθερες αντικρατικές δοξασίες αλλά κι ότι κυβέρνηση και Τρόικα νομοθετούν στο όνομα ιδιωτικών συμφερόντων. Κανείς δεν αμφιβάλλει δηλαδή ότι πίσω από το άρθρο 101 κρύβονται συγκεκριμένοι ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στην αγορά ενέργειας. Για χάρη τους ψηφίζουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ!

Αντίμετρα: χρυσώνοντας το χάπι των πλεονασμάτων

Η κυβέρνηση επιχείρησε να χρυσώσει το χάπι του νέου μνημονίου και της αφαίμαξης εργαζομένων και συνταξιούχων υποσχόμενη ένα πακέτο μέτρων τα περίφημα αντίμετρα, τα οποία θα εφαρμοστούν εάν κι εφ’ όσον επιτευχθεί πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ. Τα αντίμετρα περιλαμβάνουν μείωση του ΕΝΦΙΑ για ποσά φόρου ως 700 ευρώ που δε θα υπερβαίνει τα 70 ευρώ, μείωση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος από 22% στο 20%, μείωση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης και του συντελεστή φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων από το 29% στο 26%.

Στα αντίμετρα επίσης συμπεριλαμβάνεται επίδομα στέγασης για έως 600.000 νοικοκυριά, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που θα αφορά πολύ μικρό τμήμα πληθυσμού με εισόδημα λιγότερο από 1.200 ευρώ, πρόγραμμα βρεφονηπιακής φροντίδας, παροχή σχολικών γευμάτων, επίδομα παιδιού, μέτρα ενίσχυσης της εργασίας στοχευμένα σε ανέργους από το μητρώο του ΟΑΕΔ, μείωση συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη για φορολογούμενους με εισόδημα έως 1.200 ευρώ, κ.α.

Το πρόβλημα δεν είναι πως τα αντίμετρα θα εφαρμοστούν μετά από δύο χρόνια. Το πρόβλημα είναι πώς όρος εκ των ων ουκ άνευ για την εφαρμογή τους είναι η υλοποίηση εξωφρενικών δημοσιονομικών πλεονασμάτων, μέσω της εφαρμογής των παραπάνω μέτρων. Επίσης κι όσων άλλων κριθούν αναγκαία μέχρι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα, τον Αύγουστο του 2018.

Τα αντίμετρα έτσι που ισοδυναμούν με ψιχία και θα εφαρμοστούν εάν κι εφόσον συμφωνεί το ΔΝΤ, λειτουργούν σαν το καρότο που νομιμοποιεί το μαστίγιο των μειωμένων συντάξεων και του νέου χαμηλωμένου αφορολόγητου.

Κι οι ΣΥΡΙΖΑίοι χρειάζονται τον Τροϊκανό τους!

Τέλος, δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο ένα γεγονός που επαναλαμβάνεται από το 2010 με εκνευριστική σταθερότητα: Η συμπερίληψη στο Μνημόνιο πλήθους σωστών και αναγκαίων διατάξεων. Στο τρέχων μνημόνιο για παράδειγμα, μεταξύ πολλών άλλων (όπως για παράδειγμα η κατάργηση του αφορολόγητου των βουλευτών με το άρθρο 71, η μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από 24% στο 13% με το άρθρο 70, η απαγόρευση της χρηματοδότησης των κομμάτων από νομικά πρόσωπα, κ.α.), είναι η δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου συντελεστών παραγωγής δημοσίων και ιδιωτικών έργων, μελετών, τεχνικών και λοιπών συναφών επιστημονικών υπηρεσιών. Επίσης, η δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας προμηθειών για το χώρο της υγείας και η καθιέρωση του ετήσιου προγραμματισμού προμηθειών που αν δεν εξαφανίζει περιστέλλει σημαντικά τη δυνατότητα διαφθοράς που δημιουργούσε η αποκέντρωση των προμηθειών στη βάση της αρχής «νοσοκομείο και προμήθεια».

Κατά την άποψή μου εντάσσοντας στο Μνημόνιο τέτοια μέτρα αστικού εκσυγχρονισμού όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, και ΣΥΡΙΖΑ κι οι μνημονιακοί υπουργοί Υγείας (Λοβέρδος, Άδωνης, Πολάκης) επιχειρούν να εξωραΐσουν τα μνημόνια. Να αποδομήσουν όσους τα εμφανίζουν ως αιτία κοινωνικής οπισθοδρόμησης. Στην πραγματικότητά όλοι μαζί (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ) αποδεικνύουν την ανικανότητά τους να διαχειριστούν τα κοινά χωρίς να έχουν πάνω από το κεφάλι τους την Τρόικα, που θα τους υποδεικνύει ακόμη και το πώς θα γίνονται οι προμήθειες των φαρμάκων.

Γι’ αυτό τον (επιπλέον) λόγο είναι επικίνδυνοι κι όσο γρηγορότερα ξεκουμπιστούν τόσο καλύτερα…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kommon

Greece: Back to the Future of Austerity and Debtocracy!

 

The SYRIZA-ANEL made a deal with the creditors, signed in May 2, that was met with a great deal of enthusiasm from the markets. It is an agreement that will increase poverty and over-indebtedness in Greece, and will deal a blow to the country’s sovereign rights.

by Leonidas Vatikiotis & Aris Chatzistefanou

The staff level agreement which will be Eurogroup’s green light for the disbursement of the 7 billion tranche “necessary to meet debt repayments which include 2 bn. euros to private creditors due on July 17, and 3,9 bn. euros to the ECB three days later” (Financial Times, May 12), includes:

  1. Reduction of the tax-free limit from 8.636 euros to 5.681. A measure that will affect the poorest employees and pensioners, since even those who are paid 474 euros per month will be taxed.
  2. Average pension cuts of 9%, which may reach 18%, for pensions over 1000 euros. From these two measures, pensioners will lose 2 out of 12 pensions each year.
  3. Reduction of unemployment benefits (which today are received by merely 12% of the unemployed), poverty, child and natural disaster benefits. Those affected will be the poorest habitants of the country.
  4. Retail shops opening for 32 Sundays. A measure which Finance Minister P. Papadimitriou described as “modernizing” effectively equating modernization with neo-liberal deregulation of the working relations and making clear that SYRIZA has transformed completely. Against the implementation of this measure, the Trade Union and the Confederation of Small and Medium Size Businesses have already announced a strike.
  5. Collective dismissals are made easier by abolishing the requirement of ministerial decisions and vetoes for dismissing more than 5% of the total staff. A system of early warning by the employers will be enough.
  6. A reduction in the numbers of contract workers of the public sector from 49.448 on December 2016 to 49.104 at December 2017 and 48.420 at December 2019. This will result in the further dissolution of the public services.
  7. Privatization of 40% of the lignite units belonging to the Public Power Company and 17% of its shares. The sellout of energy will be the final blow to the public wealth by SYRIZA that broke its pre-electional promises after the sale of 14 airports to the German Fraport, of trains to the Italian Ferrovie and Piraeus port to the Chinese firm Cosco.

 

The 7 measures above are only a small part of the total 140 measures that the Greek Parliament members have to vote by fast track procedures like it regularly happens since 2010, when the country first entered the memorandum regime. As a result the ministers don’t even have enough time to go read through the memorandum laws that are always voted during the last moment. All in the name of the state of emergency that has already been around for 7 years, as long as the Coup of the Colonels lasted from 1967 to 1974.

However there is a fundamental difference. The measures that will be voted by the Greek Parliament will be applied at 2019-2020. By then another government will be in power, since the service of the current government, which was elected in 2015, ends at 2019. Also, the 3rd economic adjustment program of 86 billion dollars that was signed in August 2015 (by a government ordered to cancel the austerity and tear up the memorandum) ends at September 2018.

Therefore, neither the creditors (EU, IMF) had the jurisdiction to demand such measures, nor the government alliance of SYRIZA and the far right ANEL had the legitimation to impose them. It is unacceptable for a government to tie the next government with its decisions.

The government attempts to prettify the situation using two arguments: The first is the acceleration of the relief of sovereign debt. The government however has already signed the exclusion of a debt write-off, limiting the possible solutions to a new grace period, debt repayment lengthening and lower interest rates. As a result, debt-wise, the IMF appears to be more radical than the Left and the Far Right government.

Greek public debt reached 176% of the GDP after the 2012 restructuring, from 115% in 2009, before the arrival of Troika.

The government’s second argument is about relief measures that will be implemented in case the surplus surpasses 3,7% of the GDP. There will be spending for school meals (just so the kids won’t faint at schools), tax reliefs and so on, from the money gathered beyond the 3,7% of the GDP as a reward.

Until then however extreme poverty that affects 13,3% of the population will reach record levels. Recession will continue to shut out any possibility of unemployment reduction from 23% which is the highest in Europe. Under these conditions, the demand for immediate cessation of payments and unilateral debt write off, returns urgently. The government which has recently been congratulated by Pierre Moscovici for imposing 200 reforms against its people, surpassing any previous government, must use the report of the Debt Truth Committee, which described the public debt as odious and illegal to denounce the loan agreements and proceed to a rupture with the creditors: ECB, EU, IMF.

In this fight the people of Europe stand on our side because they know that more than 90% of the rescue loans return to the creditors. We loan to save Deutsche Bank, BNP, Paribas, ABN AMRO and the Greek zombie banks until they were bought by the vulture fund of Paulson.

Any other compromise policy will perpetuate poverty and the abolition of sovereign rights, as it keeps on happening since 2010.

Συμφωνία – κόλαφος για τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα

Ήττα κατά κράτος δέχθηκε η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρήσει να αμβλύνει τις απαιτήσεις των δανειστών μέσω των διαπραγματεύσεων. Ο «λευκός καπνός» που βγήκε κατά τον Ευκλ. Τσακαλώτο από το Χίλτον τις πρώτες πρωινές ώρες ήταν από την καύση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που θα αποτεφρώνονται επί χρόνια, ακόμη και μετά τη λήξη του τρέχοντος χρηματοδοτικού προγράμματος, τον Αύγουστο του 2018. Ένα νέο μνημόνιο χωρίς λεφτά υπέγραψαν ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ….

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Όπως έχει συμβεί ξανά και ξανά από το 2010 η συμφωνία έκλεισε με την κυβέρνηση να αποδέχεται όλους μα όλους τους όρους των δανειστών. Και τώρα, 15 μήνες μετά τον Φεβρουάριο του 2016 οπότε έπρεπε να είχε κλείσει επισήμως η αξιολόγηση, η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει την ήττα της και να χρυσώσει το χάπι με κάποιες ανούσιες υποσχέσεις για το χρέος και τα περίφημα αντίμετρα. Πρόκειται για επιχείρηση συγκάλυψης ενός νέου βαθιά αντιλαϊκού πακέτου μέτρων, που διαψεύδει τις αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ότι δεν θα έρθουν νέα μέτρα. Τελευταία φορά που ακούστηκε ήταν μετά το αντιλαϊκό πακέτο μέτρων που ψηφίστηκε τον Μάιο του 2016 για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση του τρίτου Μνημονίου και πιο πρόσφατα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που δήλωνε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 25 Ιανουαρίου 2017 ότι η κυβέρνησή του δε θα νομοθετήσει μέτρα για μετά το 2018… (Εδώ η συνέντευξη) Όπως πάντα …τέρας συνέπειας ο πρωθυπουργός!

Τα νέα, 50 στον αριθμό, προαπαιτούμενα μέτρα (αντίθετα με τα αντίμετρα για την εφαρμογή των οποίων θα αποφασίσει το ΔΝΤ και τις κενές περιεχομένου υποσχέσεις για το χρέος) είναι ήδη εδώ και τις επόμενες ημέρες, στις 15 Μαΐου για την ακρίβεια, θα μπουν στη Βουλή για να ψηφισθούν από τους πάντα πρόθυμους και έτοιμους για όλα βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Η διαδικασία δε θα είναι, όπως πάντα από το 2010, εξπρές  για να μη προλάβει κανείς να διαβάσει κι έτσι να μην αντιδράσει.

Σε αδρές γραμμές και με βάση δημοσιεύματα, χωρίς δηλαδή ακόμη να έχουμε δει το κείμενο της συμφωνίας και το σχέδιο νόμου που με βεβαιότητα θα κρύβουν «διαμάντια», κυβέρνηση και δανειστές χτυπούν σε 5 μέτωπα: μείωση συντάξεων, αύξηση φορολογίας, μείωση κοινωνικών δαπανών, πλήγμα σε εργασιακά και ιδιωτικοποιήσεις. Μεταξύ άλλων λοιπόν η νέα, άθλια συμφωνία περιλαμβάνει:

Νέα μείωση συντάξεων

Στο στόχαστρο (κι ως όρο για τη χορήγηση της δόσης ύψους 7 δισ. ευρώ που θα επιτρέψει την απρόσκοπτη πληρωμή δανειακών υποχρεώσεων ύψους 7,4 δισ. ευρώ που λήγουν τον Ιούλιο) για μια ακόμη φορά τίθενται περίπου 900.000 συνταξιούχοι που παίρνουν κύρια σύνταξη μεγαλύτερη των 700 ευρώ. Η μεσοσταθμική μείωση που θα δεχθούν είναι περίπου 9% και θα φτάσει ακόμη και 18% (σε κύριες και επικουρικές συντάξεις). Κι όλα αυτά για να πληρωθεί το δημόσιο χρέος…

Μείωση αφορολόγητου

Όσοι ήλπιζαν να παραιτηθεί ο αρμόδιος υπουργός υλοποιώντας παλιότερη δήλωσή του, για την περίπτωση που θα μειωθεί το αφορολόγητο, θα περιμένουν πολύ ακόμη…

Στη συμφωνία περιλαμβάνεται η μείωση του αφορολόγητου από 8.636 ευρώ σε 5.681 που θα τεθεί σε ισχύ από 1/1/2020 ή από 1/1/2019 αν δεν υλοποιηθούν οι στόχοι. Η δραστική μείωση του αφορολόγητου που θα πλήξει ακόμη και τους μικροσυνταξιούχους των 474 ευρώ θα προκαλέσει μια μέση επιβάρυνση άνω των 600 ευρώ. Επομένως, 1 σύνταξη το χρόνο θα αφαιρείται και θα πηγαίνει στα δημόσια ταμεία καθ’ υπόδειξη των πιστωτών και κατ’ αποδοχή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΝΕΛ, έτσι ώστε να εξοικονομούνται 1,8 δισ. ευρώ ετησίως. Ιερός σκοπός… Να βγουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να το πουν στις λαϊκές αγορές και στις ουρές των τραπεζών να εισπράξουν το θαυμασμό του κόσμου…

Μείωση κοινωνικών δαπανών

Επειδή δεν έφτανε η μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου για να επιτευχθούν τα αναγκαία πλεονάσματα Τσακαλώτος και δανειστές συμφώνησαν σε περικοπές των επιδομάτων ανεργίας (από το «εξωφρενικό» ποσό των 360 ευρώ), τέκνων, φτώχειας, φυσικών καταστροφών, ακόμη και του επιδόματος θέρμανσης., ακόμη και της έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες. Τέτοιος οίστρος περικοπών θα τον ζήλευε ακόμη κι η Θάτσερ!

Πλήγμα στις εργασιακές σχέσεις

Με τη νέα συμφωνία απορρυθμίζεται παραπέρα η αγορά εργασίας, προς διάψευση της κυβέρνησης που δηλώνει ότι δεν υποχώρησε στις απαιτήσεις του ΔΝΤ για απελευθέρωση των απολύσεων. Με βάση όσα συμφωνήθηκαν σε τεχνικό επίπεδο θα καταργηθεί η υπουργική απόφαση που απαιτείτο μέχρι τώρα για την έγκριση των ομαδικών απολύσεων. Στη θέση της θα εφαρμοστεί ένα σύστημα προειδοποίησης (;). Επίσης με τη συμφωνία καταργείται το υπουργικό βέτο στις ομαδικές απολύσεις. Η κυβέρνηση επομένως δεν άφησε ανέγγιχτο το ισχύον σύστημα. Επίσης απέτυχε να επαναφέρει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες παραμένουν απαγορευμένες μέχρι τη λήξη του προγράμματος…

Η κυβέρνηση υποχώρησε και στο ζήτημα των κυριακάτικων αργιών. Στο εξής τα εμπορικά θα μένουν ανοιχτά γύρω στις 30 Κυριακές ετησίως, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Δημήτρης Παπαδημητρίου κι έφτασε μάλιστα στο σημείο να το χαρακτηρίσει ως μέτρο εκσυγχρονισμού. Εξ ίσου αρνητικό είναι πώς το μέτρο θα εφαρμοσθεί σε Αθήνα, Πειραιάς και μέχρι το Σούνιο με το πρόσχημα ότι είναι τουριστικές περιοχές κι επίσης πέριξ του αεροδρομίου, ευνοώντας τα πολυκαταστήματα που βρίσκονται εκεί. Ανάλογη δήλωση είχε κάνει στο παρελθόν κι ο τότε υπουργός Ανάπτυξης, Γ. Σταθάκης. Ας μην πουν επομένως ότι σύρθηκαν σε αυτή την απόφαση… Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει της οποίας έχει κριθεί αντισυνταγματικό το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων πάνω από 8 Κυριακές ετησίως.

Πλήγμα στην απασχόληση θα σημάνει και το πλαφόν που εισάγεται στον αριθμό των συμβασιούχων του δημοσίου. Ο αριθμός τους πρέπει να μειωθεί από 49.448 τον 12/2016 σε 49.104 τον 12/2017 και σε 48.420 τον 12/2019.

Ακόμη περισσότερα ξεπουλήματα

Τέλος, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος θα αποβεί και η πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, που θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2018, όπως και η επανέναρξη της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης του 66% της ΔΕΣΦΑ.

Η παράδοση στους ιδιώτες των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ θα υλοποιηθεί στο πλαίσιο απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2016 και επανέφερε αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, βάσει των οποίων η ΔΕΗ έπρεπε να κοντύνει και στο όνομα του ανταγωνισμού να μπουν στην αγορά κι άλλοι παίκτες.

Σε όφελος των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων θα λειτουργήσει και η πώληση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων εκτός φαρμακείων. Είναι ένα γνήσια νεοφιλελεύθερο μέτρο που το είχε προτείνει ο ΟΟΣΑ και μετά από πολλές αναβολές υιοθετείται…

Δραματικές συνέπειες

Η υλοποίηση των παραπάνω μέτρων δε θα δώσει ώθηση στις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελλάδας, όπως μονότονα επαναλαμβάνουν οι κυβερνητικοί κάνοντας με θέρμη τα στοιχειά …στιχάκια. Το αποτέλεσμα θα είναι επιζήμιο όπως επιζήμιες ήταν οι επιπτώσεις και από την ψήφιση των 200 μεταρρυθμίσεων εκ μέρους της κυβέρνησης Τσίπρα από το καλοκαίρι του 2015, σύμφωνα με όσα έγραψε στο προσωπικό του μπλογκ ο επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, επαινώντας την κυβέρνηση για την υποταγή της.

Η ψήφιση της νέας συμφωνίας από τη Βουλή που θα ανοίξει το δρόμο για να συζητηθεί στο Γιούρογκρουπ στις 22 Μαΐου και να δοθεί έτσι ντο πράσινο φως που θα επιτρέψει την εκταμίευση της δόσης, θα οδηγήσει τον ελληνικό λαό σε μεγαλύτερη εξαθλίωση. Η ακραία φτώχεια, που ήδη πλήττει 1,5 εκ. άτομα ή το 13,6% της κοινωνίας από 2,2% το 2009 και 8,9% το 2011, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ (εδώ ολόκληρη) θα χτυπήσει κόκκινο.

Γι’ αυτό το λόγο δεν πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή!

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kommon