Πρόβες πολέμου Huawei – Google

«Η Κίνα είναι ο μόνος μεγάλος πολιτισμός που δε γνώρισε επική ποίηση. Δεν είναι ότι δεν υπήρξαν έπη αλλά κατόπιν χάθηκαν», τονίζει ο γάλλος φιλόσοφος και σινολόγος Φρανσουά Ζυλλιέν στο εξαιρετικό του βιβλίο Εγκώμιο της απραξίας, η αποτελεσματικότητα στην κινέζικη σκέψη (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2017). «Η Κίνα δεν συνέλαβε καν τη δυνατότητα του έπους. Η Κίνα δεν έχει βάρδους, ούτε αοιδούς». Το κενό αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι για τον συγγραφέα. «Η απουσία αυτή… αποτελεί σύμπτωμα μιας βαθύτερης αιτίας: η Κίνα η οποία στοχάστηκε την αποτελεσματικότητα με βάση την εικόνα της διακριτικής ωρίμανσης ενός φυτού, την οποία ο γεωργός υποβοηθά με έμμεσο τρόπο, δεν μπορούσε παρά να αδιαφορήσει γι’ αυτή τη δοξολόγηση, γι’ αυτή τη δραματοποίηση της πράξης –της εξόχως θεατρικής πράξης- που συναντάμε στην επική ποίηση».

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ένα πεδίο που εφαρμόστηκε η κινέζικη αντίληψη περί αποτελεσματικότητας αφήνοντας άπαντες, ειδικούς και μη, άναυδους ήταν οι εξελίξεις γύρω από τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας 5ης γενιάς. Εδώ οι Κινέζοι χωρίς τυμπανοκρουσίες, φιέστες και κομπορρημοσύνες έχουν βρεθεί στην κορυφή της τεχνολογίας κι όλοι οι υπόλοιποι τους ακολουθούν! Κι όταν μιλάμε για 5G δεν αναφερόμαστε απλά και μόνο σε υψηλές ταχύτητες που διευκολύνουν να βλέπουμε ταινίες. Αναφερόμαστε στο νευραλγικό σύστημα και μαζί τη σπονδυλική στήλη της ψηφιακής οικονομίας, που μπορεί να συνενώνει και να εξυπηρετεί από τράπεζες και νοσοκομεία μέχρι την πολιτική αεροπορία και τη διαχείριση «έξυπνων πόλεων».

Για να φανεί η πρωτοκαθεδρία (δεν πρόκειται για δημοσιογραφική υπερβολή) της Κίνας αρκεί να αναφέρουμε ότι τα περισσότερα κατοχυρωμένα πρότυπα – διπλώματα ευρεσιτεχνίας στον κόσμο τα έχει η κινέζικη Huawei (1.554). Ενώ ακολουθούν η φινλανδική Nokia (1.427), οι δύο νοτιοκορεάτικες Samsung (1.316) και LG (1.274) και στην πέμπτη θέση βρίσκεται πάλι μια κινέζικη εταιρεία, η ΖΤΕ (1.208). Ορθά παρατηρήσατε ότι στην πρώτη πεντάδα των εταιρειών με κατοχυρωμένες πατέντες δε βρίσκεται ούτε μία αμερικανική! Το πόσο μπροστά βρίσκεται η Huawei στην παραγωγή υλικού και λογισμικού για τα δίκτυα πέμπτης γενιάς, αποδεικνύεται επίσης από το γεγονός ότι μέχρι στιγμής έχει παραδώσει πάνω από 30.000 σταθμούς βάσης σε Ευρώπη, Αφρική και Ασία, ενώ στην Κίνα έχει εγκαταστήσει το πρώτο ενεργό δίκτυο από τις αρχές του 2019. Η ετοιμότητά της Huawei μάλιστα είναι τέτοια ώστε στους αφρικανικούς αγώνες ποδοσφαίρου που θα ξεκινήσουν στις 15 Ιουνίου στην Αίγυπτο θα κάνει μια μικρή επίδειξη δύναμης θέτοντας σε δοκιμαστική λειτουργία δίκτυο πέμπτης γενιάς που θα καλύπτει όλους τους αγώνες. Αυτά συμβαίνουν σε νησίδες στην Ασία και την Αφρική, την οποία η Κίνα όλο κι εντονότερα αντιμετωπίζει ως πίσω αυλή της.

Τα επιτεύγματα της Huawei αντανακλώνται επιπλέον στα μερίδια αγοράς που καταλαμβάνουν τα κινητά της (εδώ αναλυτικά). Ο κινέζικος γίγαντας τον Απρίλιο του 2019 καταλάμβανε την τρίτη θέση στις προτιμήσεις των καταναλωτών (9%), μετά τη Samsung (32%) και την Apple (23%), όταν τον Απρίλιο του 2018 καταλάμβανε ένα μερίδιο της τάξης του 6%.

Υπήρχαν λοιπόν πάρα πολλοί και σοβαροί λόγοι για υπογράψει ο Ντόναλντ Τραμπ στις 17 Μαΐου προεδρικό διάταγμα με το οποίο απαγόρευσε στις αμερικανικές εταιρείες να χρησιμοποιούν εξοπλισμό από εταιρείες που κρίνονται ως απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, έτσι όπως χαρακτηρίστηκε η Huawei. Ο αμερικανός υπουργός Εμπορίου μάλιστα πρόσθεσε την κινέζικη πολυεθνική και 70 θυγατρικές της σε μαύρη λίστα των εταιρειών που απαγορεύεται οι αμερικανικές εταιρείες να τους πουλούν υλικό και τεχνολογία χωρίς άδεια της κυβέρνησης. Κι όλα τα παραπάνω μάλιστα με την επίκληση της ασφάλειας των δεδομένων, όταν μέχρι στιγμής οι μόνες επιβεβαιωμένες παρακολουθήσεις γίνονταν από τη NSA, με τη βοήθεια των μεγάλων του διαδικτύου. Στα απόνερα αυτών των αποφάσεων ανακοίνωσε η Google ότι αναστέλλει όλες τις ανανεώσεις λογισμικού στα κινητά της Huawei, με εξαίρεση εκείνες που καλύπτονται από άδειες ελεύθερου λογισμικού. Πρόκειται για μια κλιμάκωση που αν και ήταν αναμενόμενη θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις.

Πρώτο, το πέρασμα στο δίκτυο πέμπτης γενιάς θα καθυστερήσει απελπιστικά. Η απαγόρευση του Τραμπ στις ΗΠΑ και οι πιέσεις που ανεπιτυχώς κατά κύριο λόγο (ευτυχώς) άσκησε στην Ευρώπη δεν πλήττουν μόνο τη Huawei. Πλήττουν επίσης και την μετάβαση στο 5G, δεδομένου ότι ο πάντα …καινοτόμος ιδιωτικός τομέας, όπως τον χαρακτηρίζουν οι νεοφιλελεύθεροι λάτρεις της αγοράς, στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ βρίσκεται απελπιστικά πίσω. Κι ο Τραμπ μπροστά στον ορατό κίνδυνο να μετατραπούν οι ΗΠΑ σε ουραγό λειτουργεί σαν λουδίτης του 19ου αιώνα, βάζοντας φραγμό στην τεχνολογική πρόοδο. Αποδεικνύεται έτσι ότι οι σπονδές στον καταναλωτή και τον ανταγωνισμό είναι σκέτη υποκρισία!

Δεύτερο, η απαγόρευση τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα θα λειτουργήσει ενισχυτικά για τη Huawei που ήδη το 2018 παρήγαγε ολοκληρωμένα κυκλώματα αξίας 7,5 δισ. μόνη της, ενώ προμηθευόταν από εξωτερικούς συνεργάτες άλλα, αξίας 21 δισ. Η αναμενόμενη εδώ και καιρό απόφαση των Τραμπ – Google θα ωθήσει τους Κινέζους να επιταχύνουν τα σχέδια κάλυψης των αναγκών τους εκ των έσω, όπως έγραψε η διοίκηση της κινέζικης εταιρείας σε επιστολή προς το προσωπικό της, ενώ όσα έγιναν με τη Huawei θα λειτουργήσουν σαν καμπανάκι κινδύνου και για άλλους κλάδους της κινέζικης οικονομίας.

Τρίτο, το διαδίκτυο κατακερματίζεται περισσότερο, με ευθύνη μάλιστα αυτών που δικαιολόγησαν την άνευ προηγουμένου μονοπωλιακή τους δύναμη, όπως η Google, στο όνομα των ανοιχτών αγορών. Πλέον όμως οι μάσκες πέφτουν κι αυτό που αποδεικνύεται είναι ότι η οικονομική δύναμη των υπερεθνικών γιγάντων ποτέ δεν ήταν μονωμένη από πολιτική επιρροή, σε βαθμό μάλιστα ώστε σε εποχές όξυνσης των γεωπολιτικών αντιθέσεων όπως η σημερινή τα μονοπώλια, που αποδεικνύεται ότι έχουν πατρίδα, να μετατρέπονται σε μακρύ χέρι και αιχμή του δόρατος των κυβερνήσεων, διεξάγοντας στον κυβερνο-χώρο πρόβες του πολέμου που έρχεται.

Πηγή: Νέα Σελίδα

Διάσπαση στα 3 για το μονοπώλιο του Facebook

Νέα ώθηση στη συζήτηση για το μέλλον του ίντερνετ έδωσε το μακροσκελές άρθρο του Κρις Χιούτζες, ενός εκ των ιδρυτών του Facebook στους New York Times, που ζητούσε να επιβληθεί στον δημοφιλέστερο τόπο κοινωνικής δικτύωσης η αυστηρότερη των αντιμονοπωλιακών ποινών, που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία: τη διάσπαση της εταιρείας. Εδώ το πλήρες άρθρο.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ο δημόσιος διάλογος για τους μεγάλους του διαδικτύου έχει φουντώσει τα τελευταία λίγα χρόνια με πολλές και διάφορες αφορμές: από την απροθυμία τους να πληρώσουν φόρους και την επινοητικότητα που επιδεικνύουν στη φοροαποφυγή, θέμα που πρέπει να ομολογήσουμε απασχολεί όλο και λιγότερο τους πολιτικούς, (διάβασε εδώ) μέχρι τον έλεγχο που ασκούν στην ενημέρωση και την επικοινωνία που καταλήγει στην πολιτική χειραγώγηση των ψηφοφόρων (βλέπε σκάνδαλο Cambridge Analytica) ή τον εξοστρακισμό των εναλλακτικών απόψεων, μέχρι την μονοπωλιακή κυριαρχία τους στην αγορά σε σημείο να έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον ασφυκτικού ελέγχου. Παρότι μάλιστα η συζήτηση αφορά συνήθως τους τέσσερις του διαδικτύου (Facebook, Amazon, Google, Apple), όλο και περισσότερο εστιάζεται στο Facebook για τους προφανείς λόγους: επειδή η δύναμη του ξεπερνάει ακόμη και τη δύναμη πολλών κυβερνήσεων… Η κριτική μάλιστα δεν καταλάγιασε ούτε μετά την απόφαση της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου (FTC) για επιβολή προστίμου ύψους 5 δισ. δολ., που αναμένεται να ανακοινωθεί σύντομα κι επίσημα.

Το άρθρο του συνιδρυτή του Facebook (6.000 λέξεων!) που αποχώρησε από την εταιρεία πριν δέκα χρόνια άνοιξε τον ασκό του Αιόλου καθώς η κριτική του εδράζεται στις αξίες της ελεύθερης αγοράς που, υποτίθεται, ότι παραβιάζονται από την κυριαρχία του Facebook. «Ο Άνταμ Σμιθ είχε δίκιο: Ο ανταγωνισμός υποκινεί τη μεγέθυνση και την καινοτομία», τονίζει στην παρέμβασή του που δημοσιεύθηκε στις 9 Μαΐου, ενώ σε άλλο σημείο φτάνει να «στολίζει» τον Μαρκ Ζούκερμπεργκ με την μεγαλύτερη ύβρη: «Η επιρροή του Μαρκ είναι άνευ προηγουμένου και μη-Αμερικανική»!

Το σκεπτικό του Χιούτζες είναι συνεκτικό και πειστικό. Ξεκινάει περιγράφοντας τη δύναμη που έχει συγκεντρώσει o Μακ Ζούκερμπεργκ, ειδικά μετά την εξαγορά του Instagram το 2012 και του WhatsApp το 2014 εξασφαλίζοντας έτσι στον όμιλο πρόσβαση στα πιο διαφορετικά κοινά: «Η επιρροή του Μαρκ είναι ιλιγγιώδης, πολύ πέραν οποιουδήποτε άλλου στον ιδιωτικό τομέα ή την κυβέρνηση. Ο Μαρκ ελέγχει περίπου το 60% των ψήφων. Ο Μαρκ μπορεί να αποφασίσει μόνος του πώς να διαμορφώσει τους αλγόριθμους του Facebook για να προσδιοριστεί τι βλέπουν οι άνθρωποι στα News Feeds, ποιες ρυθμίσεις απορρήτου μπορούν να χρησιμοποιήσουν κι ακόμη ποια μηνύματα μπορούν να παραλάβουν… Ο Μαρκ είναι ένα καλό, ευγενικό πρόσωπο» συνεχίζει πριν εξαπολύσει το ένα από τα δύο πιο ιοβόλα βέλη του που παραμένει ωστόσο σε ένα επίπεδο προσωπικό. «Αλλά είμαι θυμωμένος μαζί του επειδή η εστίασή του στην μεγέθυνση τον οδήγησε να θυσιάσει την ασφάλεια και την ευγένεια για τα κλικ»!

Η αλήθεια είναι πώς η αναζήτηση των κλικ στο ίντερνετ δεν αντιπροσωπεύει κάποια ιδιαιτερότητα του Μαρκ. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος ενός επιχειρηματικού μοντέλου που στηρίχθηκε ευθύς εξ αρχής στην αναζήτηση διαφημιστικών εσόδων, μέσω των κλικ. Ο Μαρκ επομένως πολύ φοβόμαστε ότι δεν κάνει κάτι διαφορετικό απ’ ότι κάνουν όλοι οι υπόλοιποι. Απλώς το κάνει καλύτερα…

Μάρτυρας είναι οι επιδόσεις της αυτοκρατορίας του Μαρκ, με το Facebook να έχει 2,38 δισ. άτομα ενεργούς χρήστες, το WhatsApp 1,68, ο Messenger 1,38 και το Instagram 1,08. Οι ανταγωνιστικές πλατφόρμες απέχουν σημαντικά: Το Youtube έχει 1,98 δισ. μηνιαίους χρήστες, το WeChat 1,1 δισ., το TikTok 500 εκ., το Reddit 330 εκ., το Twitter επίσης 330 εκ. το LinkedIn 303 εκ. και το Snapchat 287 εκ. μηνιαίους χρήστες. Αυτή ακριβώς η μονοπωλιακή δύναμη του είναι που προκάλεσε άνοδο της τιμής της μετοχής του κατά 7%, προσθέτοντας επιπλέον 30 δισ. δολ. στην αξία του, ακόμη και μετά το πρόστιμο που του επιβλήθηκε. Σαν οι μέτοχοι να επιβράβευσαν το μονοπώλιο του διαδικτύου με ένα μπόνους εξαπλάσιο του προστίμου, παρακινώντας το να συνεχίσει να παραβιάζει νόμους και οδηγίες!

Πριν ο Χιούτζες καταθέσει την πρώτη του πρόταση για διάσπαση του Facebook ερμηνεύει τη διστακτικότητα των αρχών να πράξουν ό,τι έπραξαν με την Standard Oil και την AT&T με μια εμβριθή και συμπυκνωμένη ανάλυση του ιδεολογικού κλίματος των τελευταίων δεκαετιών, που δεν έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε σε γραπτά ανθρώπων της αγοράς∙ κι αυτό είναι το δεύτερο ιοβόλο βέλος του: «Από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, μια μικρή αλλά αφοσιωμένη ομάδα οικονομολόγων, νομικών και διαμορφωτών πολιτικής έσπειραν τους σπόρους αυτού του κυνισμού. Τα επόμενα 40 χρόνια χρηματοδότησαν ένα δίκτυο δεξαμενών σκέψης, δημοσιογράφων, κοινωνικών λεσχών, ακαδημαϊκών κέντρων και Μέσων Ενημέρωσης να διδάξουν μια ανερχόμενη γενιά ότι τα ιδιωτικά συμφέροντα προηγούνται των δημοσίων. Το “ευαγγέλιό” τους ήταν απλό: Οι “ελεύθερες αγορές” είναι δυναμικές και παραγωγικές ενώ οι κυβερνήσεις είναι γραφειοκρατικές και αναποτελεσματικές. Αυτή η στροφή, συνδυασμένη με μια φορολογία και ρυθμιστική πολιτική φιλική προς τις επιχειρήσεις εγκαινίασε μια περίοδο εξαγορών και συγχωνεύσεων που δημιούργησε τις μεγα-εταιρείες»!

Παρότι η εμπειρική διαπίστωση του συνιδρυτή του Facebook εξηγεί πλήρως την ασυνήθιστη ανοχή που απολαμβάνει το μονοπώλιο του Ζούκερμπεργκ κι αποκλείει την εφαρμογή ριζικών μέτρων εναντίον του, ο Χιούτζες προτείνει την αναίρεση της συγχώνευσης με το Instagram και το WhatsApp, έστω κι εκ των υστέρων, ώστε να δημιουργηθούν 3 ξεχωριστές εταιρείες, και τη δημιουργία μιας νέας ρυθμιστικής αρχής που θα επιβλέπει τις εταιρείες του ίντερνετ. Είναι προτάσεις που έχουν διατυπωθεί κατ’ επανάληψη δημόσια και όσο κι αν φαίνονται αναγκαίες για δισεκατομμύρια ανθρώπους στη γη, θωρούνται ύβρη για μια κυβέρνηση που εξακολουθεί να ομνύει στις μεγα-εταιρείες και τα μονοπώλια!

Πηγή: Νέα Σελίδα

Η επέλαση του καπιταλισμού της επιτήρησης

Νέα δεδομένα δημιούργησε ο νόμος που ψήφισε η Αυστραλιανή κυβέρνηση με αφορμή τη ζωντανή μετάδοση από πλατφόρμες του ίντερνετ της σφαγής στην Κράιστσερτς βάσει του οποίου τα στελέχη των εταιρειών του διαδικτύου που αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ανάλογες μεταδόσεις σκηνών βίας θα αντιμετωπίζουν ακόμη και την ποινή της φυλάκισης.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η αντίδραση της αυστραλιανής κυβέρνησης ήταν ασυνήθιστα αυστηρή για το κεκτημένο αυτορύθμισης που έχει πλέον παγιωθεί στο διαδίκτυο, βάσει του οποίου επαφίεται στις ίδιες τις εταιρείες που μονοπωλούν τη λειτουργία του να διαμορφώσουν τους κανόνες που θα διασφαλίζουν τους χρήστες από τις καταχρήσεις. Ο νόμος που ψήφισε η Καμπέρα συμβάδιζε με το μέλλον που περιέγραφαν οι συγγραφείς του βιβλίου Ποιος ελέγχει το ίντερνετ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2006 και προέβλεπε ένα διαδίκτυο κατακερματισμένο με βάση τα εθνικά σύνορα εξ αιτίας των μέτρων που θα λαμβάνουν οι εθνικές κυβερνήσεις για να προστατέψουν τους πολίτες τους.

Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν στην διαμετρικά αντίθεση κατεύθυνση, απ’ αυτή που προέβλεπαν οι Γκόλντσιμθ και Γου. Οι προσπάθειες να μπει ένα όριο στην πλανητική δράση των μονοπωλίων του ίντερνετ έχουν αποτύχει παταγωδώς και πλέον έχει διαμορφωθεί μια δυστοπία που συγκεντρώνει  τα πιο αποκρουστικά χαρακτηριστικά όσων άλλων δυστοπιών έχουν προϋπάρξει σε πραγματικό χρόνο και τόπο. Καθόλου τυχαία δεν ήταν η δήλωση του διευθύνοντα συμβούλου της Walt Disney, σύμφωνα με το Variety: «Ο Χίτλερ θα είχε αγαπήσει τα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Είναι», πρόσθεσε «τα πιο ισχυρά εργαλεία μάρκετινγκ που θα προσδοκούσε ένας εξτρεμιστής».

Ο ζοφερός κόσμος του διαδικτύου παρουσιάζεται με μια ασυνήθιστη εμβρίθεια και καθαρότητα σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα στα αγγλικά, με τίτλο Η εποχή του καπιταλισμού της επιτήρησης – Η μάχη για ένα ανθρώπινο μέλλον στο νέο όριο της εξουσίας (Public Affairs, 2019). Η συγγραφέας του, Σοσάνα Ζούμποφ (εδώ η προσωπική της ιστοσελίδα) δεν είναι άγνωστη. Το 1988, όταν ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες καθηγήτριες στο Business School του Χάρβαρντ, έγραψε το βιβλίο με τίτλο Η εποχή των έξυπνων μηχανών: Το μέλλον της εργασίας και της εξουσίας, όπου περιέγραφε τις επιπτώσεις από την εισαγωγή των υπολογιστών στην εργασία και τις εταιρείες.

Το τελευταίο της βιβλίο όμως δεν αρκείται στις περιγραφές και είναι ασυνήθιστα αποκαλυπτικό και προβλεπτικό για τις ανατροπές που είναι σε εξέλιξη ή επωάζονται. Σημείο αφετηρίας της είναι πώς «οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνίας είναι περισσότερο διαδεδομένες από τον ηλεκτρισμό, φθάνοντας σε 3 από τα 7 δισ. ανθρώπων του κόσμου. Τα συναφή διλλήματα σχετικά με τη γνώση, το κύρος και την εξουσία δεν περιορίζονται πλέον στους χώρους εργασίας όπως συνέβαινε τη δεκαετία του 1980. Τώρα οι ρίζες τους διατρέχουν βαθιά τις αναγκαιότητες της καθημερινής ζωής, μεσολαβώντας σχεδόν σε κάθε μορφή κοινωνικής συμμετοχής».

Επιχειρώντας να ορίσει αυτή τη νέα πραγματικότητα χρησιμοποιεί εργαλεία ανάλυσης από την Πολιτική Οικονομία και άλλες επιστήμες. «Ο καπιταλισμός της επιτήρησης διεκδικεί μονομερώς την ανθρώπινη εμπειρία σαν μια δωρεάν πρώτη ύλη για να τη μεταφράσει σε συμπεριφορικά δεδομένα. Παρότι ορισμένα από αυτά τα δεδομένα εφαρμόζονται στη βελτίωση προϊόντων ή υπηρεσιών, τα υπόλοιπα δηλώνονται σαν ιδιόκτητη συμπεριφορική υπεραξία, που τροφοδοτούν προηγμένες παραγωγικές διαδικασίες γνωστές σαν “ευφυείς μηχανές” και παρασκευάζουν προϊόντα πρόβλεψης που προβλέπουν τι θα κάνεις τώρα, σύντομα και αργότερα. Στο τέλος, αυτά τα προϊόντα πρόβλεψης εμπορεύονται σε ένα νέο είδος αγοράς για προϊόντα πρόβλεψης που αποκαλώ μελλοντικές αγορές συμπεριφοράς».

Περιγράφοντας  την εισβολή των μεγάλων του διαδικτύου στην προσωπική μας ζωή η συγγραφέας του σπουδαίου βιβλίου Η εποχή του καπιταλισμού της επιτήρησης γράφει: «Με τον αναπροσανατολισμό από τη γνώση στην εξουσία, δεν είναι πια αρκετό να αυτοματοποιήσουν τις ροές πληροφοριών για εμάς∙ ο στόχος είναι να αυτοματοποιήσουν εμάς. Σε αυτή τη φάση της εξέλιξης του καπιταλισμού της επιτήρησης τα μέσα παραγωγής υπάγονται σε αυξανόμενα σύνθετα και περιεκτικά μέσα “συμπεριφορικού μετασχηματισμού”». Για τη Ζούμποφ «η ψηφιακή σύνδεση είναι ένα μέσο για άλλους εμπορικούς σκοπούς. Στην ουσία του, ο καπιταλισμός της επιτήρησης είναι παρασιτικός και αυτοαναφορικός. Αναβιώνει τη παλιά εικόνα του Καρλ Μαρξ για τον καπιταλισμό σαν ένα βαμπίρ που θρέφεται από την εργασία, αλλά με μια απροσδόκητη ανατροπή. Αντί για την εργασία, ο καπιταλισμός της επιτήρησης θρέφεται από κάθε πλευρά εμπειρίας του κάθε ανθρώπου».

Η καθηγήτρια του Χάρβαρντ υποδεικνύει την δημοφιλέστερη μηχανή αναζήτησης ως εκείνη την εταιρεία που με τις εφαρμογές της οδήγησε την επιτήρηση σε επίπεδα αδιανόητα ακόμη και για τα πιο ολοκληρωτικά καθεστώτα: «Η Google επινόησε και τελειοποίησε τον καπιταλισμό της επιτήρησης με τον ίδιο τρόπο κατά βάση που έναν αιώνα πριν η General Motors επινόησε και τελειοποίησε τον καπιταλισμό των μάνατζερ. Η Google ήταν ο πρωτοπόρος του καπιταλισμού της επιτήρησης στη σκέψη και την πράξη, το χονδρό πορτοφόλι για έρευνα και ανάπτυξη, ο σκαπανέας στον πειραματισμό και την εφαρμογή, αλλά δεν είναι πλέον μόνη της».

Τέλος, περιγράφει με τα εξής λόγια αυτό το πανταχού παρών αν και άυλο δίκτυο παρακολουθήσεων και καταγραφών που έχει δημιουργηθεί: «Ο καπιταλισμός της επιτήρησης απασχολεί πολλές τεχνολογίες αλλά δεν μπορεί να εξισωθεί με καμιά τεχνολογία.  Οι λειτουργίες του μπορεί να απασχολούν πλατφόρμες, αλλά αυτές οι λειτουργίες δεν είναι οι ίδιες οι πλατφόρμες. Απασχολεί ευφυείς μηχανές, αλλά δεν μπορεί να περιοριστεί σε αυτές τις μηχανές. Παράγει αλγορίθμους κι εξαρτάται από αυτούς αλλά δεν είναι το ίδιο με αλγόριθμους».

Το βιβλίο της Ζούμποφ για το σύγχρονο καπιταλισμό αποδίδει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο πώς οι νέες τεχνολογίες που υποσχέθηκαν να απελευθερώσουν τον άνθρωπο από την ανάγκη έχουν μετατραπεί σε νέα δεσμά.

Πηγή: Νέα Σελίδα

Facebook: Από εγκληματίας, σωφρονιστικός υπάλληλος

Σιγά που θα άφηνε την ευκαιρία δημόσιου τρολαρίσματος στον Μαρκ Ζούκερμπεργκ να πάει χαμένη… Ο λόγος γίνεται για την Ελίζαμπεθ Ντένχαμ, την Επίτροπο του Γραφείου Πληροφορικής της Αγγλίας, που κάλεσε τον μεγαλομέτοχο και ιδρυτή του Facebook να παραιτηθεί από την έφεση που έχει υποβάλλει ενάντια στην πρωτόδικη απόφαση της βρετανικής δικαιοσύνης να πληρώσει ο πλέον δημοφιλής (και φριχτά ξεπερασμένος) τόπος κοινωνικής δικτύωσης πρόστιμο ύψους 500.000 λιρών λόγω της διαρροής δεδομένων των χρηστών στην Cambridge Analytica.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Η παρότρυνση της βρετανίδας αξιωματούχου ήρθε ως απάντηση σε άρθρο που δημοσίευσε ο Ζούκερμπεργκ στην εφημερίδα Washington Post το Σάββατο 30 Μαρτίου όπου, μεταξύ άλλων, ζητούσε περισσότερη κρατική ρύθμιση στο ίντερνετ – καλά διαβάσατε… Πριν δούμε τι έπιασε τον Ζούκερμπεργκ και ζητάει ξαφνικά να γίνει το ίντερνετ …Σοβιετία, υιοθετώντας την ορολογία ενός γνήσιου νεοφιλελεύθερου, να παραθέσουμε ολίγον από το βιτριολικό χιούμορ της Ντένχαμ η οποία υπενθύμισε ότι το πρόστιμο που επιβλήθηκε στο Facebook είναι πολύ χαμηλό, μιας και στο πλαίσιο των προβλέψεων του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων (GDPR), που ενεργοποιήθηκε τον Μάιο του 2018, το Facebook θα μπορούσε να πληρώσει μέχρι και 17 εκ. λίρες ή το 4% των ετήσιων παγκοσμίων εσόδων του. Αν θέλει να δείξει ότι εννοεί όσα γράφει επομένως, μπορεί να παραιτηθεί από την έφεση και να πάει στο ταμείο να πληρώσει το πρόστιμο, ήταν τα λόγια της επικεφαλής του Γραφείου Πληροφορικής…

Αξίζει όμως να δούμε τι έγραψε ο Ζούκερμπεργκ στην Washington Post, μιας και από τη στιγμή που ακόμη κι η ΕΕ εναποθέτει στους ιδιώτες το σεβασμό των προσωπικών δεδομένων, ανοίγοντας έτσι ένα νέο κεφάλαιο στις εκχωρήσεις δικαιωμάτων που πλέον γίνονται υπόθεση των εταιρειών – γιατί αυτή είναι η ουσία του Γενικού Κανονισμού, το πιθανότερο είναι πώς οι δικές του οδηγίες θα διαμορφώσουν το ρυθμιστικό πλαίσιο της επόμενης μέρας στο ίντερνετ. «Πιστεύω ότι χρειαζόμαστε έναν πιο ενεργητικό ρόλο για τις κυβερνήσεις και τους ρυθμιστές», έγραψε ο άνθρωπος που οδήγησε την ιδιωτικοποίηση και την εταιρειοκρατία του ίντερνετ σε όρια που ήταν αδιανόητα μόλις μια δεκαετία πριν. Για να συνεχίσει συστήνοντας τέσσερα πεδία στα οποία απαιτούνται νέες ρυθμίσεις: το επιβλαβές περιεχόμενο, η εκλογική ακεραιότητα, η ιδιωτικότητα και η φορητότητα των δεδομένων.

Η επίδειξη καλών προθέσεων εκ μέρους του ιδρυτή του Facebook έφτασε σε νέα ύψη με διαφορά ολίγων ημερών, όταν απευθύνθηκε στο γερμανικό εκδοτικό οίκο Axel Springer, κατ΄ εντολήν του οποίου ψήφισε το Ευρωκοινοβούλιο την οδηγία για τα πνευματικά δικαιώματα που ειδικά με τα άρθρα 11 και 13 πλήττει με πρωτοφανή τρόπο την ελευθεροτυπία και την κυκλοφορία των ιδεών στο διαδίκτυο.

Η πρόταση που κατέθεσε ο μπαμπάς του mombook, όπως αποκαλείται ή λοιδορείται καλύτερα όλο και συχνότερα το δημιούργημά του, αφορούσε τη δημιουργία μιας νέας υπηρεσίας που θα συγκεντρώνει και θα προσφέρει άρθρα «υψηλής ποιότητας, αξιόπιστου περιεχομένου». Προσφέρθηκε μάλιστα να πληρώνει για τη διακίνηση του περιεχομένου τους…

Δεν εξήγησε βέβαια ο Ζούκερμπεργκ με ποια κριτήρια θα αξιολογούνται τα άρθρα υψηλής ποιότητας και πώς θα διαχωρίζονται από τα άρθρα χαμηλής ποιότητας; Επίσης, ποια άρθρα θα κρίνονται ως αναξιόπιστα; Να θυμίσουμε ότι το Facebook αφού πρώτα θησαύρισε πουλώντας δεδομένα χρηστών σε διαφημιστές και κόμματα, πέρυσι επιδόθηκε σε ένα μπαράζ διαγραφής λογαριασμών με το επιχείρημα ότι τους χρησιμοποιούσε η Ρωσία για να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο του 2016. Μόλις πρόσφατα όμως το πόρισμα Μιούλερ, κατόπιν ερευνών που διήρκεσαν πάνω από δύο χρόνια, απέρριψε τις σχετικές κατηγορίες που είχαν διατυπωθεί κατά του Τραμπ. (Δες εδώ) Επομένως, το Facebook για μια ακόμη φορά διακινούσε πλαστές ειδήσεις, δείχνοντας μάλιστα ότι πρωταγωνιστεί στον πόλεμο κατά των πλαστών ειδήσεων που υποτίθεται ότι διακινούσαν οι ρωσικοί λογαριασμοί! Εν ολίγοις τα έκανε για μια ακόμη φορά χειρότερα…

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος που διεκδικεί το Facebook στη δημιουργία των όρων κυκλοφορίας στο ίντερνετ της νέας εποχής (όπου το 57% των χρηστών του διαβάζει άρθρα από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης) θυμίζει το άγχος των αποικιοκρατών να επιβάλλουν δρακόντειους νόμους και σιδηρά πειθαρχία μετά τη σφαγή και το χάος που ακολούθησε την εισβολή τους. Το Facebook κέρδισε τη μάχη του ίντερνετ όσο επικρατούσε ο νόμος της ζούγκλας που επέβαλε το 1996 ο Κλίντον ιδιωτικοποιώντας στην ουσία το ίντερνετ. Πλέον όμως τίθενται κανόνες που πλήττουν πρωτίστως ανεξάρτητους παρόχους περιεχομένου και κριτικές ιστοσελίδες, όσους δηλαδή πήραν στα σοβαρά τις υποσχέσεις ελευθερίας που έφερε η ανάδυσή του. (Δες εδώ) Αναφερόμαστε μάλιστα σε ιστότοπους με εκατομμύρια επισκέπτες όπως Democracy Now, Truth-out.org ή το Police the Police που αποκαλύπτει την αστυνομική αυθαιρεσία στις ΗΠΑ, κ.α. Από τον ιεροεξεταστικό οίστρο του Facebook δεν γλίτωσε εσχάτως ούτε και ο ιστότοπος Zero hedge που είναι η εναλλακτική πληροφόρηση της Γουόλ Στριτ και του Σίτι. Ήταν η στιγμή που οι όρκοι πίστης στην πολιτική ορθοδοξία μεταφέρθηκαν και στην οικονομική ορθοδοξία…

Από την άλλη, η επίθεση φιλίας στους γερμανούς εκδότες είναι η ανταμοιβή του Facebook στο Βερολίνο, τα διόδια που πρέπει να πληρώσει για να αποκομίσει τα κέρδη που δικαιούται στο νέο περιβάλλον, όπου το περιεχόμενο δε θα διακινείται ελεύθερα. Τα νέα κόστη θα καλυφθούν από τα νέα έσοδα που θα προκύψουν όσο το ίντερνετ θα περιθωριοποιεί τους μικρούς και θα μονοπωλείται περαιτέρω από τους μεγάλους, μεταξύ των οποίων το Facebook θα καταλαμβάνει περίοπτη θέση, σε βάρος φυσικά του δικαιώματος μας στην πληροφορία, την ενημέρωση, την επικοινωνία.

Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα