Home » 2017 » January

Monthly Archives: January 2017

Ένα σχέδιο Μάρσαλ κινέζικης κοπής

 

sΔεν έχουν τέλος τα παράδοξα που σηματοδοτεί η ιστορικής σημασίας πολιτική στροφή των ΗΠΑ, με αφορμή την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ταυτόχρονα με την τροχοδρόμηση της ριζικής αναθεώρησης της Βορειοαμερικανικής Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ Καναδά, ΗΠΑ και Μεξικού, από τη νέα αμερικανική ηγεσία, που θα μπορούσε να κάνει τον πρώτο δισεκατομμυριούχο πρόεδρο των ΗΠΑ να επαίρεται ότι μετά τον σουμπ-κομαντάντε Μάρκος και τους Ζαπατίστας που εξεγέρθηκαν εναντίον της συμφωνίας την πρώτη ημέρα ενεργοποίησής της, την 1η Ιανουαρίου 1994, μόνο αυτός την αμφισβήτησε τόσο ριζικά και αποτελεσματικά (ή ό,τι ο Λευκός Οίκος κατάφερε να κάνει ότι δεν μπόρεσαν οι Τσιάπας), ήρθε το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός. Στη φετινή συνάντηση της παγκόσμιας ελίτ, τα υποτιθέμενα οφέλη της παγκοσμιοποίησης (στανταράκι την εποχή της ευημερίας στις ομιλίες χρυσοπληρωμένων διευθυνόντων συμβούλων και αρχηγών πανίσχυρων κρατών) ανέλαβε να υπερασπιστεί η κινέζος πρόεδρος Ξι Γινπίνγκ, που είναι ταυτόχρονα και ηγέτης του κινέζικου κομμουνιστικού κόμματος, δείχνοντας έτσι πώς θα καλυφθεί το αναμφισβήτητο κενό που θα αφήσουν πίσω τους οι ΗΠΑ αναθεωρώντας και περιορίζοντας την παρουσία της στη διεθνή σκηνή.

Πιο δηλωτικά ωστόσο είναι τα έργα κι όχι τα λόγια, όπως για παράδειγμα η ιλιγγιώδους προϋπολογισμού πρωτοβουλία «Ένας ιμάντας ένας δρόμος» (One belt, one road), του κινέζου προέδρου. Πρόκειται για ένα επενδυτικό σχέδιο αξίας 900 δισ. δολ. που εκτείνεται από την Ασία και τη Μέση Ανατολή μέχρι την Κεντρική Ευρώπη κι αφορά αποκλειστικά και μόνο έργα υποδομών. Για παράδειγμα (κρατηθείτε εν τω μεταξύ): σιδηροδρομική γραμμή υψηλής ταχύτητας μεταξύ Μόσχας και Καζάν στη Ρωσία, Κόργκος στο Καζακστάν και του λιμανιού Ακτάου στην Κασπία, αγωγός φυσικού αερίου που θα συνδέει το Τουρκμενιστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν με την Κίνα, αυτοκινητόδρομος που θα συνδέει την Κίνα με το Πακιστάν και πολλά άλλα.

Το κινέζικο επενδυτικό σχέδιο μαμούθ δε θα είχε υλοποιηθεί αν ο κινέζικος καπιταλισμός δεν κολυμπούσε σε θάλασσες ρευστού με τις δύο μεγαλύτερες τράπεζες, την Αναπτυξιακή Τράπεζα Κίνας και την Εισαγωγική – Εξαγωγική Τράπεζα Κίνας να δανείζουν περισσότερα απ’ όσα χρήματα δανείζουν μαζί οι έξι μεγαλύτεροι χρηματοδοτικοί θεσμοί του κόσμου. Μπορεί κάλλιστα δε να συγκριθεί με το αμερικανικό σχέδιο Μάρσαλ που ανοικοδόμησε τον μεταπολεμικό κόσμο, ενώ ταυτόχρονα θεμελίωσε την αμερικανική πολιτική επιρροή, για όλες τις επόμενες δεκαετίες. Το γεγονός δε ότι τα έργα υλοποιούνται στις λεγόμενες υπό ανάπτυξη χώρες, όπως για παράδειγμα το Λάος που απουσιάζει ακόμη κι από τη λίστα των κρατών που αξιολογούν οι εταιρείες αξιολόγησης, δείχνει ένα ηγεμονικό σχέδιο πλανητικών διαστάσεων που θέλει την Κίνα να αναγορεύεται ηγέτης όλου του κόσμου, εκτός ΗΠΑ, ΕΕ και Ιαπωνίας.

Πώς να μη στρέψει ο Λευκός Οίκος τα πυρά του εναντίον της Κίνας, χαρακτηρίζοντάς την ως σπουδαιότερη απειλή;

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στις 29 Ιανουαρίου 2017

Σουρωτήρι το δίκτυο του ΟΤΕ

 

ote_kafaoΝέα διάσταση στο σκάνδαλο των υποκλοπών στο δίκτυο του ΟΤΕ δίνουν οι πρόσφατες καταγγελίες του ΚΚΕ ότι επί ημέρες παρατηρούνταν συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας του κόμματος. Ειδικότερα, την 1η Δεκεμβρίου 2016 το ΚΚΕ κατήγγειλε ότι σε κάθε κλήση που γινόταν προς το ΚΚΕ, επί δύο συνεχιζόμενες μάλιστα ημέρες, απαντούσαν την ίδια ώρα και τα τηλεφωνικά κέντρα άλλων κομμάτων!

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Προφανώς, όπως εύκολα μπορεί κανείς να υποθέσει, το «μηχανάκι» που καταγράφει τις κλήσεις στα κόμματα υπέστη κάποια τεχνική βλάβη κι έτσι ήρθε στην επιφάνεια ο μηχανισμός παρακολούθησης που έχει στηθεί καταγράφοντας κάθε τηλεφωνική συνδιάλεξη που γίνεται από και προς τα πολιτικά κόμματα. Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, παρήγγειλε κατεπείγουσα (λόγω της σοβαρότητας του θέματος) έρευνα ώστε να γίνει γνωστό τι έχει συμβεί.

Ανακοίνωση, με αφορμή τις καταγγελίες του ΚΚΕ, εξέδωσε και ο ΟΤΕ, όπου τονίζεται ότι «δεν παρατηρήθηκε κάποια δυσλειτουργία από τους μέχρι στιγμής ελέγχους». Ο ΟΤΕ ωστόσο είναι σοβαρότατα εκτεθειμένος, όπως από τον Ιούνιο του 2016 είχαν αποκαλύψει τα Επίκαιρα (Διάβασε εδώ το σχετικό άρθρο). Ειδικότερα, μετά από αποκαλύψεις συνδικαλιστών της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εργαζομένων του ΟΤΕ, τα Επίκαιρα είχαν φέρει στην επιφάνεια πρόγραμμα εκχώρησης σε τρίτους ουσιαστικών λειτουργιών του οργανισμού, όπως η αποκατάσταση βλαβών, που άνοιγαν διάπλατα την πόρτα των παρακολουθήσεων στον κάθε έναν! Προσέξτε! Πλέον  μιλάμε για τη διάχυση, την κοινωνικοποίηση της δυνατότητας στις υποκλοπές, που υπερβαίνει ποιοτικά τους «κοριούς» που ανέκαθεν εισέρχονταν  στις τηλεφωνικές μας συνδιαλέξεις…

Κομμένη στα …τέσσερα η Ελλάδα

Η τεχνική δυνατότητα προσφέρθηκε με το πρόγραμμα Consolidation, βάσει του οποίου ο ΟΤΕ κατάτμησε την Ελλάδα για να την παραδώσει σε τέσσερις εργολάβους (Edil, ΕΡΓΑΤΗΚΑΤ, Ericsson/Artemis και ΙΝΤΡΑΚΑΤ), που θα έχουν την ευθύνη της συντήρησης του δικτύου. Το έκανε μάλιστα αυτό χωρίς να έχει πάρει ακόμη και τώρα καμιά άδεια εκ μέρους της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών, του αρμόδιου υπουργείου ή δικαστικών αρχών. Μόνο, που οι μέθοδοι τις οποίες μετέρχεται ο γερμανικός και ιδιωτικός πλέον ΟΤΕ για να μειώσει το κόστος προσκρούουν σε κάποιες μικρές …λεπτομέρειες που αναγράφονται στο …σύνταγμα κι αφορούν τη διασφάλιση του απορρήτου. Ειδικότερα μόνον και μόνον για να διασφαλίζεται το απόρρητο των επικοινωνιών, προβλέπεται ότι συγκεκριμένες κι ευαίσθητες εργασίες δεν μπορεί να τις πραγματοποιεί μη εξουσιοδοτημένο προσωπικό. Κι όταν αναλαμβάνουν την εκτέλεση μιας τέτοιας εργασίας μη διαπιστευμένοι υπάλληλοι θα πρέπει αναγκαστικά να συνοδεύονται από εξουσιοδοτημένο προσωπικό του ΟΤΕ.

Οι εργολάβοι, που όταν αλώνιζαν στο δημόσιο ΟΤΕ ήταν (και δικαίως) κόκκινο πανί αλλά τώρα κανείς δε σχολιάζει τη δράση τους, για να ξεπεράσουν το παραπάνω …πρόβλημα ξεπερνούν εαυτόν σε επινοητικότητα. Συνδικαλιστές του ΟΤΕ έχουν φωτογραφίες που δείχνουν τεχνίτες των εργολάβων να εργάζονται φορώντας μπλούζες με το λογότυπο του ΟΤΕ για να ξεγελούν τους περαστικούς. Επίσης, να χρησιμοποιούν οχήματα με τα χρώματα και τα σήματα του ΟΤΕ και σκάλες του οργανισμού! Επιπλέον, αυθαίρετα και χωρίς καμία έγκριση βαφτίζουν εργάτες και προσωρινό προσωπικό ως διαπιστευμένους. Έτσι, διαπίστευσαν ως αρμόδιους για τη διαφύλαξη του απορρήτου 310 εργάτες των 4 εργολαβικών εταιρειών οι οποίοι με τη σειρά τους δίνουν ελεύθερη πρόσβαση σε εκατοντάδες άλλους εργάτες που απασχολούν οι εταιρείες και μαζί μαγνητικές κάρτες εισόδου στα κτίρια, κλειδιά καφάο, κωδικούς Συστήματος Ελέγχου Υπαίθριων Κατανεμητών, VPN τηλέφωνα για να ανοίγουν τα καφάο και φορητούς υπολογιστές, συνδεδεμένους με το σύστημα WFM.

ote_texnitisΚι επειδή κάποιος μπορεί να θεωρήσει ως θεμιτό να αναλάβουν οι ίδιες οι εταιρείες την ευθύνη τήρησης των διαδικασιών και του νόμου, να επικαλεστεί επάνω στο νεοφιλελεύθερο οίστρο του δηλαδή μια τρόπον τινά ιδιωτικοποίηση ή εκχώρηση στην επιχειρηματοκρατία των συνταγματικών εγγυήσεων, αρκεί να αναφέρουμε αυτό που συνέβη στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 στο Χαλάνδρι, όταν κατόπιν αιτήματος συνδικαλιστών αστυνομικοί μετέβησαν στην οδό Λεωφόρο Μεσογείων 375. Το απόσπασμα από το βιβλίο συμβάντων της αστυνομίας έχει ως τίτλο: «ώρα 10.53… Ύποπτα άτομα ενεργούν σε καφάο του ΟΤΕ». Παρακάτω δε αναφέρεται σε «άτομα να εργάζονται σε καφάο του ΟΤΕ χωρίς να υπάρχει επιβλέπων εξουσιοδοτημένος υπάλληλος στο σημείο, όπως αυτό ορίζεται στο σχετικό καταστατικό του ΟΤΕ. Στο σημείο διαπιστώσαμε να υπάρχει συνεργείο της εταιρείας χωροδομή ΑΕ… και δύο υπαλλήλους τον Β)… και Γ)… Με την παρουσία μας στο σημείο σταμάτησε κάθε εργασία και οδηγήσαμε τους Β και Γ στο ΑΤ Χαλανδρίου διότι στερούνταν ταξιδιωτικών εγγράφων, όπου και για τα περαιτέρω επιλήφθηκε ο Αξιωματικός Υπηρεσίας».

Όποιος να ‘ναι…

Το ίδιο ακριβώς περιστατικό, με αλλοδαπό που δεν έφερε μαζί του τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα είχε προηγηθεί και τρεις μήνες νωρίτερα, στις 22 Ιουνίου 2016 όταν και πάλι επενέβη η αστυνομία σε εργασίες «καλωδίωσης καφάο του ΟΤΕ, χωρίς να υπάρχει επιβλέπων εξουσιοδοτημένος υπάλληλος στο σημείο, όπως αυτό ορίζεται από σχετικό καταστατικό του ΟΤΕ. Στο σημείο διαπιστώσαμε ότι υπάρχει συνεργείο της εταιρείας Ericson», αναφέρει το απόσπασμα από το ημερήσιο δελτίο του αστυνομικού οχήματος. Αναφέρει επίσης ότι «με την παρουσία μας στο σημείο σταμάτησε κάθε εργασία έως την ώρα 15.05 όπου και προσήλθε εξουσιοδοτημένος υπάλληλος του ΟΤΕ ονόματι… Την 15.10 αποχωρήσαμε από το σημείο και με τη συνδρομή οχήματος της υπηρεσίας μας οδηγήσαμε τον… στο ΑΤ Βριλησσίων καθώς δεν έφερε μαζί του τα ταξιδιωτικά έγγραφα». Δεν είναι του παρόντος να κρίνουμε αν είναι η προσαγωγή των αλλοδαπών που δε φέρουν μαζί τους τα απαραίτητα χαρτιά προσιδιάζει σε ένα κράτος που διαπνέεται από τις αρχές του ανθρωπισμού. Κάλλιστα, ωστόσο μπορούμε να εξάγουμε ένα άλλο συμπέρασμα: Ότι οι ιδιωτικές τεχνικές εταιρείες στις οποίες ο γερμανικός ΟΤΕ έχει σιωπηρά μεταβιβάσει την υποχρέωσή του να διασφαλίζει το απόρρητο των επικοινωνιών, το έχουν μετατρέψει σε σουρωτήρι καθώς όχι μόνο εξουσιοδοτημένο προσωπικό δε χρησιμοποιούν αλλά πιθανότατα χρησιμοποιούν σε ευρεία κλίμακα και παράτυπους μετανάστες, σαν έναν τρόπο να μειώνουν το εργατικό κόστος. Με αυτό τον τρόπο όμως παραδίδουν τις επικοινωνίες μας σε κάθε εκβιαστή και σε κάθε ελληνική ή ξένη υπηρεσία που πλέον μπορεί με λίγα κατοστάρικα να αποκτήσει ένα στικάκι με επικοινωνίες πολιτικών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων, κ.α.

Θα είχε ωστόσο ενδιαφέρον να μπορούσαμε να μάθουμε αν η μητρική του ΟΤΕ, η κρατική γερμανική εταιρεία Ντόιτσε Τέλεκομ θα επέτρεπε ποτέ όχι μόνο στις συγκεκριμένες ελληνικές τεχνικές εταιρείες αλλά σε οποιεσδήποτε ιδιωτικές εταιρείες να εισέλθουν στο δίκτυο σταθερών επικοινωνιών, ακόμη κι αν λόγοι μείωσης κόστους προέκριναν ένα τέτοιο σχέδιο. Ρητορική είναι προφανώς η ερώτηση δεδομένου ότι κανένα κυρίαρχο κράτος δε αφήνει τις συνδιαλέξεις του έρμαιο στις ορέξεις κάθε πολιτικού ή οικονομικού κέντρου.

Μετά απ’ όλα τα παραπάνω συνδικαλιστές της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εργαζομένων του ΟΤΕ κατέθεσαν στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών που διερευνά τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τις συνακροάσεις ό,τι στοιχεία είχαν στη διάθεσή τους για το Consolidation Project και περιμένουν να τους καλέσει.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Επίκαιρα στις 6 Ιανουαρίου 2017

Επίδειξη δύναμης από Τερέζα Μέι εναντίον Βερολίνου, Βρυξελλών

British Prime Minister Theresa May delivers a speech on the third day of the Forum's annual meeting, on January 19, 2017 in Davos. Theresa May addresses the World Economic Forum in Davos just two days after unveiling her blueprint for the country's departure from the European Union / AFP / FABRICE COFFRINI        (Photo credit should read FABRICE COFFRINI/AFP/Getty Images)

Το χειρότερο δυνατό σενάριο, για τη Γερμανία, υλοποιήθηκε την Τρίτη με αφορμή την πολυαναμενόμενη ομιλία της βρετανίδας πρωθυπουργού στην οποία θα περιέγραφε το σχέδιο εξόδου της Αγγλίας από την ΕΕ.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Πετώντας στο καλάθι των αχρήστων όλα τα ήπια σενάρια στα οποία ήλπιζαν οι Ευρωπαίοι, η Τερέζα Μέι, στη σημαντικότερη ομιλία που εκφώνησε μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εξήγγειλε το πιο «σκληρό Brexit» που μπορούσαν να φανταστούν Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Η αλήθεια είναι πώς και μόνο το γεγονός ότι το σχέδιο εξόδου εκφωνήθηκε έξι μήνες μετά το δημοψήφισμα, όταν οι Ευρωπαίοι ζητούσαν την ενεργοποίηση του άρθρου 50 την επομένη κιόλας και την επιτάχυνση όλων των διαδικασιών ώστε να μη δημιουργηθεί προηγούμενο, αποτέλεσε χαστούκι στους μηχανισμούς της ΕΕ. Έκτοτε η θέση του Λονδίνου έναντι της ΕΕ ενισχύθηκε απροσδόκητα, διαμορφώνοντας μια ετεροβαρή για τις Βρυξέλλες ισορροπία δυνάμεων, λόγω της διάψευσης όλων των αρνητικών προβλέψεων για τη βρετανική οικονομία. Μάλιστα αντί των σεναρίων αποκάλυψης, όλοι οι δείκτες (για τουρισμό, βιομηχανία, κατασκευές και υπηρεσίες) κινούνται  θετικά, εξ αιτίας της υποχώρησης τη στερλίνας. Υπέρ της Μέι είναι και οι βραχυχρόνιες προβλέψεις καθώς τα μέτρα ενίσχυσης της αμερικανικής οικονομίας που θα ενεργοποιήσει τάχιστα ο Τραμπ θα ωφελήσουν άμεσα τις βρετανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις. Όσο για τους Γερμανούς, αν κάτι κρατούν μέχρι στιγμής είναι τις απειλές του Τραμπ για εισαγωγικούς δασμούς στα αυτοκίνητα ύψους 35%. Γιατί επομένως να μην κάνει η Μέι επίδειξη δύναμης, προκρίνοντας ένα επιθετικότατο σχέδιο εξόδου, σε βαθμό βρετανικά κι ευρωπαϊκά Μέσα να αναρωτιούνται αν μπλοφάρει…

Η βρετανίδα πρωθυπουργός απορρίπτοντας τα τελεσίγραφα της Μέρκελ ότι η πρόσβαση στην εσωτερική αγορά της ΕΕ θα έχει ως αντίτιμο την πρόσβαση των μεταναστών στην Αγγλία υπό τους κανόνες της ΕΕ, εξήγγειλε έλεγχο των εισερχόμενων από την ΕΕ, με παράλληλο σεβασμό των δικαιωμάτων των πολιτών της ΕΕ. Κρατικό ρατσισμό κι αυξανόμενη ξενοφοβία εν ολίγοις ακόμη κι αν αυτό στοιχίσει την ανεμπόδιστη πρόσβαση των βρετανικών επιχειρήσεων στην ευρωπαϊκή αγορά.

Πρόκειται πιθανότατα για αναμενόμενο και προϋπολογισμένο κόστος που ωχριά μπροστά στα οφέλη που αναμένει η Αγγλία παλεύοντας χωρίς τα βαρίδια της ΕΕ στο πλαίσιο του παγκόσμιου ανταγωνισμού για τη προσέλκυση νέων επενδύσεων. Σε αυτή την κούρσα η Αγγλία θα διεκδικήσει τη θέση της μειώνοντας τη φορολογία των επιχειρήσεων, σε βαθμό οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς να προβλέπουν της μετατροπή της σε Σιγκαπούρη του Βορρά, και παραμερίζοντας κάθε άλλο εμπόδιο στην κερδοφορία τους: Είτε αφορά τους στόχους για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίων, που αν παρέμενε στην ΕΕ έπρεπε να τους μειώσει ως το 2030 κατά 40% κάτω από τα επίπεδα του 1990, είτε αφορά τις οροφές στα μπόνους των τραπεζιτών…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στις 22 Ιανουαρίου 2017

Θα συνεχίζουν να αυξάνονται οι στρατιές των ανέργων το 2017

sel-24-basiΤουλάχιστον 3,4 εκ. εργαζόμενοι θα προστεθούν στις στρατιές του παγκόσμιου εφεδρικού στρατού το 2017, σύμφωνα με πρόσφατη ετήσια έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. (Εδώ το πλήρες κείμενο). Η παγκόσμια ανεργία θα φθάσει στο 5,8% το τρέχον έτος, που αντιστοιχεί σε 201 εκ. ανέργους, παρότι οι ρυθμοί ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας προβλέπεται να φτάσουν το 3,4%. Υποδεέστεροι μεν των αναμενόμενων, αλλά υψηλοί σε σχέση με όσα έχουμε συνηθίσει πλέον στην ευρωζώνη.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Εξ ίσου σημαντική με την αύξηση της ανεργίας ωστόσο είναι η επιδείνωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας. Υπολογίζεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, παραπάνω από το 42% του συνόλου των απασχολουμένων, δηλαδή 1,4 δισ. εργαζόμενοι, δουλεύουν σε επισφαλείς θέσεις εργασίας. «Στην πραγματικότητα, σχεδόν ο 1 στους 2 εργάτες στις αναδυόμενες χώρες βρίσκεται σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης, ενώ στις αναπτυσσόμενες οι 4 στους 5. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των εργατών σε επισφαλείς μορφές απασχόλησης προβλέπεται να αυξηθεί παγκοσμίως κατά 11 εκ. ετησίως», παρατηρεί η έκθεση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας. Στα ύψη βρίσκεται και ο αριθμός των εργαζόμενων φτωχών, όπως ορίζονται όσοι αμείβονται με ημερομίσθιο μικρότερο των 3,10 δολ.

Έντονα αρνητικό πρόσημο έχουν οι εξελίξεις στο εργασιακό μέτωπο και στην Ευρώπη όπου η ανεργία το 2017 θα πλήττει το 9,1% του εργατικού δυναμικού (όταν στις ΗΠΑ αναμένεται στο 5,1%). Παραπέρα, «μια ανάλυση στα πρότυπα των θέσεων εργασίας πουν δημιουργήθηκαν πρόσφατα επιβεβαιώνει ότι οι εργασίες μερικής απασχόλησης γίνονται όλο και πιο μόνιμες. Για παράδειγμα, από το δεύτερο τρίμηνο του 2015 ως το δεύτερο τρίμηνο του 2016, σχεδόν το 22% των θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν στην ΕΕ των 28 ήταν μερικής απασχόλησης, ενώ για την περίοδο 2013-2015 το αντίστοιχο μερίδιο ήταν μόλις πάνω από το 18%. Ως αποτέλεσμα η μερική απασχόληση το 2015 αναλογούσε στο 20,5% της συνολικής, από 18,2% που ήταν το 2008 και 19,5% το 2011. Οι υψηλότερες αυξήσεις στη μερική απασχόληση τα τελευταία χρόνια καταγράφονται στις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Για παράδειγμα, μεταξύ 2008 και 2015, το μερίδιο της μερικής στη συνολική απασχόληση από 4% ή λίγο παραπάνω στην Ιταλία και την Ισπανία έφτασε αντίστοιχα το 18,5% και 15,7%».

Τα στοιχεία του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας δείχνουν ότι η ανεργία, η επισφάλεια και η μερική απασχόληση δεν αποτελούν μια προσωρινή κατάσταση ή πολύ περισσότερο μια εξαίρεση, σε ένα τοπίο εργασιακής σταθερότητας. Αποτελούν ολοένα και περισσότερο τον κανόνα των εργασιακών σχέσεων! Η συνεχής δε προσφυγή του κεφαλαίου στις πιο άγριες μορφές εκμετάλλευσης και απομύζησης υπεραξίας υποδηλώνει ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός δεν μπορεί να εξασφαλίσει το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία. Ή, για ένα κομμάτι ψωμί δε φτάνει μόνο η δουλειά…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 15 Ιανουαρίου 2017

Μάχη εντυπώσεων για τις θέσεις εργασίας δίνει ο Τραμπ

04auto2-master675Σημαντικό ρόλο στη νίκη του Φρανσουά Ολάντ στις τελευταίες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, το 2012, έπαιξε το σύνθημά του για επιβολή ενός υπερ-φόρου, όπως είχε χαρακτηριστεί τότε, ύψους 75% για όσους έχουν εισόδημα άνω του 1 εκ. ευρώ. Παρότι το μέτρο απέδωσε μερικές εκατοντάδες εκ. ευρώ στα γαλλικά δημόσια ταμεία, δύο μόλις χρόνια μετά την ψήφισή του αποσύρθηκε ως μη αποδοτικό. Παρόλα αυτά απέδωσε τα μέγιστα τόσο στην προεκλογική περίοδο, όσο και στην πρώτη μετεκλογική όταν οι Σοσιαλιστές ήθελαν να δείξουν πως τιμούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και την επιλογή των ψηφοφόρων τους.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Στα χνάρια του Ολάντ κινείται κι ο νέος αμερικανός πρόεδρος που αναλαμβάνει επίσημα τα καθήκοντά του στις 20 Ιανουαρίου 2016. Στις αποσκευές του για το Λευκό Οίκο, πέραν των άλλων, φέρει πλέον και μια ανακοίνωση που φαίνεται να δικαιώνει πλήρως τις προεκλογικές του επιθέσεις στις αμερικανικές βιομηχανίες που επενδύουν και δημιουργούν θέσεις στο εξωτερικό ενώ πουλούν τα προϊόντα τους στις ΗΠΑ. Η ακύρωση εκ μέρους της δεύτερης μεγαλύτερης αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, της Φορντ, προγραμματισμένης επένδυσης ύψους 1,6 δισ. δολ. στο Μεξικό δείχνει να βάζει φρένο στη μεταφορά θέσεων εργασίας υψηλής ειδίκευσης στο εξωτερικό. Τίποτε ωστόσο δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Οι επιθέσεις του Τραμπ είναι μια φτηνή μάχη εντυπώσεων για πολλούς λόγους.

Πρώτος λόγος είναι ότι οι απειλές του για επιβολή υψηλότερων φόρων στις εισαγωγές, ακόμη και 35%, προσκρούει στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και της βορειοαμερικανικής ελεύθερης ζώνης εμπορίου NAFTA, που ιδρύθηκε πριν 22 χρόνια, κατόπιν αμερικανικής επιμονής. Κάθε προσπάθεια αναθεώρησης τους θα προκαλέσει συγκρούσεις κι επισείει νέα κόστη για τις ΗΠΑ.

Κατά δεύτερο, ο Τραμπ και με αυτή την «επιτυχία» επεκτείνει την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία του στην παραδοσιακή εργατική τάξη που εκφράζεται μέσα από το συνδικάτο των εργατών στην αυτοκινητοβιομηχανία UAW, το οποίο αν και σταθερός χρηματοδότης των Δημοκρατικών (παρότι πολέμιος των διεθνών εμπορικών συμφωνιών) χαιρέτησε την ανακοίνωση της Φορντ.

Τρίτο και σημαντικότερο: Ο λόγος για τον οποίο η αμερικανική (κι όχι μόνο) αυτοκινητοβιομηχανία μεταφέρθηκε νότια του Ρίο Γκράντε, σε βαθμό τέτοιο ώστε το 60% των οχημάτων που κατασκευάζονται στο Μεξικό να πουλιούνται στις ΗΠΑ, σχετίζεται με το εργατικό κόστος. Με απλά λόγια, προτιμούν το Μεξικό επειδή το ωρομίσθιο είναι 10 δολ., ενώ στις ΗΠΑ (για τους συνδικαλισμένους εργάτες) είναι 29 δολ. Αργά ή γρήγορα επομένως η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, που με βάση τον αμερικανικό Τύπο είναι θύμα μπούλιγκ(!) από τον Τραμπ, θα θέσει τους δικούς της όρους για να συνεχίσει να επενδύει στις ΗΠΑ: μείωση των εργατικών αμοιβών, χαμηλότερη φορολογία και κατάργηση δαπανηρών ρυθμίσεων, που αφορούν την ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος, κ.α.

Η υποχώρηση της Φορντ επομένως δεν είναι νίκη του Τραμπ αλλά προπέτασμα καπνού για μια νέα επίθεση στα δικαιώματα της αμερικανικής εργατικής τάξης εκ μέρους της Φορντ και του Τραμπ.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 7 Ιανουαρίου 2017