Home » 2016 » Αγγλία: Δημοψήφισμα οριζόντιου και κάθετου διαχωρισμού

Αγγλία: Δημοψήφισμα οριζόντιου και κάθετου διαχωρισμού

Archives

brexit-800x500Στα άκρα έχει οδηγηθεί η πολιτική αντιπαράθεση στην Αγγλία εν όψει του δημοψηφίσματος για την παραμονή της χώρας στην ΕΕ ή όχι, που θα διεξαχθεί στις 23 Ιουνίου. Το αποτέλεσμα που ήδη δίνουν αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις δε φαίνεται να κρύβει εκπλήξεις. Παρόλα αυτά η κάθε πλευρά δίνει τη δική της μάχη, εγγράφοντας πολιτικές υποθήκες για την επόμενη μέρα.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Σε αδρές γραμμές το ζήτημα αιχμής για τους υπέρμαχους της παραμονής στην ΕΕ, όπου δεσπόζει το κυβερνών κόμμα των Συντηρητικών, οι Εργατικοί και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες είναι η οικονομία. Για τους πολέμιους της παραμονής, κι εδώ αναφερόμαστε στο κυρίαρχο ρεύμα που εκπροσωπείται από τον βουλευτή των Συντηρητικών και πρώην δήμαρχο του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον και το ξεονοφοβικό Κόμμα Ανεξαρτησίας (UKIP), κυρίαρχο θέμα είναι το μεταναστευτικό. Αν δηλαδή οι ψηφοφόροι πήγαιναν στην κάλπη έχοντας κατά νου το θέμα της οικονομίας θα ψήφιζαν «ναι στην ΕΕ», αν πήγαιναν με το θέμα των μεταναστών θα ψήφιζαν την αποχώρηση. Αξίζει όμως να δούμε τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς και την εξελισσόμενη αντιπαράθεση, που δίνει ένα προβάδισμα στο στρατόπεδο της παραμονής (γύρω στο 46%) έναντι του στρατοπέδου της εξόδου (γύρω στο 43% κι ανάλογα τη δημοσκόπηση). Το προβάδισμα των υπέρμαχων της ΕΕ δεν μειώνει εν τούτοις τη σημασία του γεγονότος ότι το ποσοστό τους υπολείπεται σημαντικά των ποσοστών που συγκέντρωσαν τα κόμματα της ΕΕ στις βουλευτικές εκλογές του 2015. Ειδικότερα, αν αθροίσουμε το ποσοστό των Συντηρητικών (36,9%), των Εργατικών (30,4%), των Φιλελεύθερων Δημοκρατών (7,9%) και του Σκοτσέζικου Εθνικού Κόμματος SNP (4,7%) τότε βλέπουμε πως η επιρροή τους φτάνει το 80%. Εύκολα επομένως μπορούμε να υποστηρίξουμε πως τα κόμματα δεν οδεύουν ενωμένα στην ημερομηνία ορόσημο της 23ης Ιουνίου και το ζήτημα της ΕΕ έχει θέσει σε δοκιμασία τη συνοχή τους, προκαλώντας έναν δεύτερο, οριζόντιο διχασμό του εκλογικού σώματος. Εν πολλοίς δικαιολογημένα.

Στην αιχμή του δόρατος των υπέρμαχων της ΕΕ ξεχωρίζει το ζήτημα της οικονομίας, διανθισμένο με μπόλικη ιδεολογική τρομοκρατία απ’ αυτή που εμείς στην Ελλάδα έχουμε κουραστεί να ακούμε για τα υποτιθέμενα δεινά της εξόδου. Για παράδειγμα πρόσφατη είδηση του Sky News για φυγή κεφαλαίων ύψους 65 δις. στερλινών αποδόθηκε από τον υπουργό Οικονομικών του Κάμερον, Τζορτζ Όσμπορν, στους φόβους για πιθανή έξοδο της Αγγλίας από την ΕΕ, χαρακτηρίζοντάς το ως πρόγευση των όσων θα ακολουθήσουν, παρότι πολύ γρήγορα η Τράπεζα της Αγγλίας απέδωσε σε άλλες αιτίες τη φυγή κεφαλαίων. Αυτή τη φορά όμως κανείς δεν άκουσε την κεντρική τράπεζα… Το πιο πειστικό επιχείρημα εκ μέρους του Ντέιβιντ Κάμερον, είναι πως στην υπό όρους ολοκλήρωση της Αγγλίας με την ΕΕ οφείλει τη συνεχιζόμενη ακμή του το Σίτι του Λονδίνου. Επίσης, αν η ανεργία παραμένει στο χαμηλό επίπεδο του 5,2% αυτό οφείλεται στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών στην ΕΕ των 508 εκ. κατοίκων. Στο ίδιο στρατόπεδο ενυπάρχει αν και με διακριτό τρόπο ένα πολιτικό ρεύμα, προερχόμενο κυρίως από τους Εργατικούς, που στις Βρυξέλλες νομίζει ότι βρίσκει ένα σύμμαχο απέναντι στις αδηφάγες ορέξεις του βρετανικού καπιταλισμού. Πιστεύουν δηλαδή ότι χάρη στην ΕΕ τίθεται ένα όριο στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και την κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας.

Ποντάροντας στην ξενοφοβία

PeugeotΕξ ίσου αριστερο-δέξιο και αντιφατικό είναι και το ρεύμα υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ, παρότι τη σφραγίδα του την βάζει ο πληθωρικός ηγέτης του Κόμματος Ανεξαρτησίας Νάιτζελ Φαράτζ. Ο επικεφαλής του UKIP θέτει σε πρώτο πλάνο το θέμα της μετανάστευσης, ενθαρρύνοντας χιλιάδες χαμηλοαμειβόμενους Άγγλους να αποδίδουν την πτώση των μισθών τους στα κύματα μεταναστών που πήγαν στην Αγγλία μετά τη διεύρυνση της ΕΕ του 2004 και του 2007 (με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία) και πολύ περισσότερο μετά το καλοκαίρι του 2015, όταν εκατομμύρια Σύροι έφτασαν στην Ευρώπη για να σωθούν από τη βία του Ισλαμικού Κράτους και τους βομβαρδισμούς και τότε οι Βρυξέλλες ενθάρρυναν τα κράτη να υποδεχτούν τους κατατρεγμένους Σύρους. Ειδικά το φθινόπωρο του 2015 το ζήτημα της μετανάστευσης δέσποζε στη δημόσια συζήτηση, δίνοντας μεγάλη ώθηση στον βρετανικό ευρωσκεπτικισμό, ενώ πρόσφατη έρευνα, προς επίρρωση των αιτιάσεων των ευρωσκεπτικιστών για την ευθύνη της ΕΕ στην αυξημένη έλευση των μεταναστών, έδειξε πως από τους 333.000 μετανάστες που πέρασαν τη Μάγχη το 2015 και πήγαν στην Αγγλία για να εργαστούν και να μείνουν οι μισοί ήταν κάτοικοι χωρών της ΕΕ. Ανοιχτά επιθετικοί είναι οι εκπρόσωποι τη αποχώρησης από την ΕΕ κι απέναντι στις απαιτήσεις ρύθμισης και συμμόρφωσης που συνοδεύουν την παραμονή. Εδώ, ακόμη κι όταν τίθεται στο στόχαστρό τους η παροιμιώδης, παρασιτική και αργόσχολη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, το πρόβλημα τους δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εβδομάδα των 48 ωρών, που βάζει ένα όριο στην εκμετάλλευση των εργαζομένων. Η αντίθεση διακρίνεται καλύτερα αν λάβουμε υπ’ όψη μας πρόσφατη αναφορά του Economist, βάσει της οποίας «η Βρετανία παραμένει ελάχιστα ρυθμισμένη. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ διαθέτει τη λιγότερο ρυθμισμένη αγορά εργασίας και τη δεύτερη λιγότερο ρυθμισμένη αγορά προϊόντων στην Ευρώπη». Το αίτημα της εξόδου από την ΕΕ στο δεσπόζων κίνημα αποχώρησης υποκρύπτει επομένως ένα άλλο αίτημα για βαθύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Θεωρούν δηλαδή την ΕΕ εμπόδιο στη δυνατότητά τους για μεγαλύτερα κέρδη.

TransitΤο παράδοξο είναι πώς υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ τάσσεται κι ένα πολιτικό ρεύμα που, πολύ σωστά, αποδίδει στις Βρυξέλλες την ευθύνη για τη διάβρωση των εργασιακών σχέσεων και τα πλήγμα που έχουν δεχθεί οι εργατικές κατακτήσεις, έστω κι αν αυτά τα πλήγματα διενεργούνται αργά και αδιαφανώς συγκροτώντας έναν «Θατσερισμό με ανθρώπινο πρόσωπο». Για παράδειγμα, ιδιαίτερη απήχηση σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνάντησαν γραφικά που τόνιζαν πως «εργοστάσιο της Ford Transit στο Σάουθαμπτον έκλεισε και μετακινήθηκε στην Τουρκία (μη μέλος της ΕΕ) με τη βοήθεια χρηματοδότησης από την ΕΕ ύψους 80 εκ. στερλινών» ή «το 2007, έκλεισε το εργοστάσιο της Peugeot στο Ράιτον του Κόβεντρι (απώλεια 2.300 θέσεων εργασίας) και μεταφέρθηκε στην Σλοβακία με τη βοήθεια χρηματοδότησης από την ΕΕ, ύψους 78 εκ. λιρών».

Πουθενά το Lexit

Το δυσάρεστο για τους εργαζόμενους στην Αγγλία είναι πως το αίτημα της αριστερής εξόδου από την ΕΕ (το περίφημο Lexit) δεν κατάφερε να κερδίσει μια αξιοπρεπή θέση στη δημόσια αντιπαράθεση, ούτε να γίνει ένα ορατό πολιτικό ρεύμα. Οι Εργατικοί, παρά την αριστερή στροφή τους μετά την άνοδο του Τζέρεμι Κόρμπιν, δεν έβγαλαν τα απαραίτητα διδάγματα από το ρόλο της ΕΕ στην κοινωνική καταστροφή της Ελλάδας και προτίμησαν να αποτελέσουν το αριστερό δεκανίκι του Κάμερον.

Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, αν δηλαδή κερδίσει στο δημοψήφισμα η παραμονή τίποτε δε θα είναι όπως παλιά, ούτε στην Αγγλία, ούτε στις Βρυξέλλες. Στην Αγγλία, ο ταξικός διχασμός όλων των κομμάτων (με τους πιο φτωχούς και λιγότερο μορφωμένους να επιλέγουν την έξοδο και τους πιο εύπορους και τα ανώτερα μορφωτικά και κοινωνικά στρώματα να επιλέγουν την παραμονή) επιτείνει την πολιτική κρίση και την άνοδο της άκρας Δεξιάς του Φαράτζ που δυστυχώς καταφέρνει και επικοινωνεί πιο εύκολα με τα λαϊκά στρώματα. Στην ΕΕ θα βαθύνουν τα ρήγματα και οι φυγόκεντρες τάσεις. Ο Κάμερον προσπερνούσε την κριτική για εθνική ταπείνωση της Αγγλίας από τη Γερμανία, επικαλούμενος τις εξαιρέσεις που απέσπασε πρόσφατα κι οι οποίες προστίθενται σε μια σειρά άλλες κατοχυρωμένες εξαιρέσεις που διέθετε η Αγγλία από την εποχή της Θάτσερ. Γιατί στο εξής να μη ζητήσουν κι άλλες αστικές τάξεις μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας από το Βερολίνο και ειδικά καθεστώτα;

Το άρθρο γράφτηκε στις 8 Ιουνίου και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα στις 10 Ιουνίου 2016

Advertisements

1 Comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

%d bloggers like this: