Home » 2016 » March

Monthly Archives: March 2016

Το πείραμα της Σαλαμίνας

35890716Κακή αρχή και πείραμα πανελληνίων διαστάσεων θα αποδειχθεί πολύ σύντομα η απόφαση του υφυπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Γιάννη Μπαλάφα που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 2015 βάσει της οποίας ο Δήμος Σαλαμίνας, τυπικά, εντάχθηκε σε πρόγραμμα εξυγίανσης. Ουσιαστικά, χρεοκόπησε!

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να ανοίξει τον κύκλο των χρεοκοπιών στην τοπική αυτοδιοίκηση ξάφνιασε πολλούς και καλούς γνώστες του χώρου της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όχι γιατί ο δήμος της Σαλαμίνας δεν είχε προβλήματα. Αλλά γιατί υπήρχαν – κι εξακολουθούν να υπάρχουν – πολλοί άλλοι δήμοι των οποίων τα οικονομικά είναι σε χειρότερη κατάσταση κι αυτούς θεωρούσαν άπαντες υποψήφιους για τα αυτοδιοικητικά μνημόνια. Όπως για παράδειγμα ο δήμος της Φυλής και των Μεγάρων στην Αττική, της Φαιστού και της Γόρτυνας στην Κρήτη, κ.α. Πιθανά, λόγοι πολιτικού κόστους ή και υψηλές γνωριμίες στο εσωτερικό της κυβέρνησης να άφησαν για αργότερα την χρεοκοπία των συγκεκριμένων δήμων, δίνοντάς τους μια ευκαιρία ακόμη μήπως έτσι καταφέρουν και συμμαζέψουν τα οικονομικά τους, δηλαδή να ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς τους έστω στο …και πέντε, αποφεύγοντας έτσι τον διασυρμό.

Η υπαγωγή ενός δήμου σε πρόγραμμα, η επιχείρηση εξυγίανσης δηλαδή των οικονομικών του, που αποφασίζεται από το υπουργείο Εσωτερικών όταν για δύο συνεχόμενα τρίμηνα παρατηρείται απόκλιση από τους στόχους που έχουν τεθεί, θα συντελεστεί σε βάρος της κοινωνικής του πολιτικής. Το κόστος δηλαδή θα μεταφερθεί στους δημότες, κι ας υπόσχεται η κυβέρνηση ότι δε θα θιγούν τα συμφέροντα των δημοτών. Είναι πολύ ενδεικτικά τα όσα προβλέπει ο σχετικός νόμος (άρθρο 174 του 4270/2015, Α’ 143), με τίτλο «Αρχές δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας» καθώς τα επόμενα βήματα έχουν ήδη περιγραφεί με μεγάλη αυστηρότητα. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 «η ένταξη στο ανωτέρω πρόγραμμα συνεπάγεται την υποχρέωση εφαρμογής κατά περίπτωση, μέρους ή του συνόλου, των κάτωθι παρεμβάσεων: Πρώτο, άμεση εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων που προβλέπονται από τη νομοθεσία προς διασφάλιση της είσπραξης των απαιτήσεων του ΟΤΑ και της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής. Δεύτερο, αναστολή προσλήψεων. Τρίτο, επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού. Τέταρτο, πρόσβαση στο λογαριασμό εξυγίανσης και αλληλεγγύης της αυτοδιοίκησης του άρθρου 263 του ν. 3852/2010 (Α’ 87) οι πόροι του οποίου διατίθενται αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση του προγράμματος εξυγίανσης. Πέμπτο, αύξηση των ιδίων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές. Έκτο, αύξηση του ανώτατου συντελεστή επιβολής του τέλους ακίνητης περιουσίας για τα ακίνητα που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια του δήμου σε ποσοστό μέχρι και 3‰ (τρία τοις χιλίοις) και επιβολή του τέλους υποχρεωτικά από το δήμο σύμφωνα με το ποσοστό αυτό μέχρι την οικονομική του εξυγίανση. Ομοίως, αύξηση του συντελεστή επιβολής του τέλους επί των ακαθαρίστων εσόδων και παρεπιδημούντων από 0,5% μέχρι και 2%. Έβδομο, περιορισμό των δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και λοιπές απολύτως ανελαστικές δαπάνες».

Νέα χαράτσια από τους δήμους

Το πρώτο μέτρο (για είσπραξη των νόμιμων απαιτήσεων των ΟΤΑ και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής) όσο κι αν υπαινίσσεται τον τερματισμό της χρόνιας κακοδιαχείρισης των δήμων (πχ με τα ανείσπρακτα δημοτικά τέλη επί τραπεζοκαθισμάτων, το 0,5% στα καταστήματα εστίασης, κ.α.) τουλάχιστον για εκείνες τις περιπτώσεις όπου δεν υφίσταται διαπλοκή θα σημάνει νέα χαράτσια στις μικρές επιχειρήσεις καθώς πολλές απ’ αυτές θα κληθούν για πρώτη φορά να αποδώσουν τις νόμιμες υποχρεώσεις τους. Για πολλές θα σημάνει κλείσιμο, για όλες άνοδο του κόστους λειτουργίας. Το δεύτερο μέτρο για πάγωμα των προσλήψεων στερείται περιεχομένου καθώς ήδη προσλήψεις δε γίνονται, με εξαίρεση τα 5μηνα. Οι υποχρεωτικές μετατάξεις ωστόσο (το τρίτο μέτρο), που ως ζητούμενο θα έχουν την ελάφρυνση του κόστους μισθοδοσίας, θα επιβαρύνουν μια ήδη προβληματική κατάσταση με σοβαρότατες ελλείψεις προσωπικού που έχουν παραλύσει την λειτουργία των περισσότερων δήμων της χώρας οι οποίοι από το ένα άκρο της πληθώρας υπεράριθμου προσωπικού η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου αποτελούσε ρουσφετολογικές προσλήψεις, μετακινήθηκαν στο άλλο άκρο της έλλειψης αναγκαίου προσωπικού ακόμη και για τις πιο νευραλγικές δραστηριότητες (καθαριότητα, πράσινο, κλπ.). Το τέταρτο μέτρο, προβλέπει τη χρησιμοποίηση κονδυλίων από το λογαριασμό εξυγίανσης και αλληλεγγύης, που θεσμοθετήθηκε με το νόμο Καλλικράτη. Πρόκειται για κονδύλια ωστόσο που προέρχονται από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ποσοστό του φόρου εισοδήματος νομικών και φυσικών προσώπων, του ΦΠΑ και του ΕΝΦΙΑ) κι όχι από κάποια έκτακτη κρατική χρηματοδότηση. Διαδικασίες bail in με άλλα λόγια, όπου η διάσωση γίνεται με ίδιους πόρους των δήμων κι όχι bail out, όπως θα έπρεπε, αναλαμβάνοντας τη διάσωση το ίδιο κράτος με την διοχέτευση επιπλέον, έκτατων πόρων. Το πέμπτο και έκτο μέτρο (αύξηση ίδιων εσόδων και ανωτάτων συντελεστών επιβολής τελών ακίνητης περιουσίας) μετατρέπουν τους δήμους σε μηχανισμούς βαθύτερης φορομπηξίας καθώς από τις τσέπες των δημοτών θα καλύψουν τα ελλείμματα των δημοτικών προϋπολογισμών, ώστε να επέλθει ο ισοσκελισμός. Τέλος, ο περιορισμός των δαπανών μόνο στις ανελαστικές δαπάνες σημαίνει πως κάθε κονδύλι που βελτίωνε την ποιότητα ζωής και την καθημερινότητα στις πόλεις και τα χωριά θα κοπεί …σύριζα!

Μείωση χρηματοδότηση κατά 62%!

Το σημαντικότερο ωστόσο, είναι πως κανένα από τα παραπάνω μέτρα δεν θίγει τις πραγματικές αιτίες που έχουν οδηγήσει δεκάδες δήμους στο …κόκκινο και δεκάδες δημάρχους να επιδίδονται σε συνεχές λόμπινγκ μήπως και αποφύγουν το μνημόνιο. Γενικότερα, η καθοριστική αιτία που δημιούργησε στους δήμους μια δεύτερη ταχύτητα η οποία φλερτάρει με τη χρεοκοπία σχετίζεται με την απότομη συρρίκνωση των κεντρικών αυτοτελών πόρων, που έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια κατά 62%! Όσο κι αν οι νέες δημοτικές αρχές που εξελέγησαν το 2014 ανεξαρτήτως χρώματος  να έβαλαν ένα τέρμα στην παροιμιώδη σπατάλη και κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος που συνέβαινε επί χρόνια στους ΟΤΑ από το ένα άκρο της Ελλάδας ως το άλλο, κατατάσσοντάς τους στα μεγαλύτερα εκτροφεία σκανδάλων, η προσαρμογή που συντελέστηκε ήταν πολύ πιο απότομη ακόμη κι από το δημόσιο. Η κατάσταση επιδεινώθηκε απότομα το 2015 με αφορμή την κατάργηση του κομματικού γενικού γραμματέα αποκεντρωμένης διοίκησης, με το νόμο του Βούτση. Με την αναβάθμιση ωστόσο των υπηρεσιακών υπαλλήλων και την αυτονόμησή τους από τη θέση του προϊσταμένου της Αυτοτελούς Υπηρεσίας Εποπτείας, όπως και τη διαμόρφωση του γενικού μητρώου φορέων κυβέρνησης, η δυνατότητα που υπήρχε στο παρελθόν να  κρύβονται κάτω από το χαλί οι μαύρες τρύπες στα οικονομικά των δήμων και των εποπτευόμενων φορέων πέρασε οριστικά στο παρελθόν. Έτσι, φάνηκε ο βασιλιάς γυμνός και τα ελλείμματα δεκάδων δήμων όλης της χώρας βγήκαν στην επιφάνεια. Ειδικότερα για το Δήμο της Σαλαμίνας ένα σεβαστό ποσό του ελλείμματος του (που συνολικά ξεπερνάει τα 10 εκ. ευρώ) δημιουργήθηκε από τις διαρροές ενός απαρχαιωμένου συστήματος υδροδότησης που δημιουργεί σταθερά ελλείμματα στο ισοζύγιο εισπράξεων από τους δημότες και αποδόσεων στην ΕΥΔΑΠ.

ΣΥΡΙΖΑ, η συνέχεια ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Ιδιαίτερη σημασία έχει πως ο νόμος που προβλέπει τα μέτρα εξυγίανσης των χρεοκοπημένων δήμων τα οποία θα εφαρμόσουν τώρα κατά γράμμα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποτελεί ενσωμάτωση οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2011/85), ενώ για πρώτη φορά το πλαίσιο στενότερης επιτήρησης των οικονομικών των δήμων τέθηκε με το τρίτο μνημόνιο (νόμος 4093/2012). Ο πρώτος δε νόμος, πριν ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ψηφίσουν κάποιες οριακές και ήσσονος σημασίας αλλαγές τον Ιούνιο του 2015, που εξειδίκευε και ιεραρχούσε τα μέτρα εξυγίανσης έφερε τις υπογραφές των πιο μισητών υπουργών της κυβέρνησης Σαμαρά: του υπουργού Οικονομικών και στελέχους της Γιούρομπανκ, Γκ. Χαρδούβελη, του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυρ. Μητσοτάκη, του φασίστα Μάκη Βορίδη ως υπουργού Υγείας κ.α.  Με άλλα λόγια, ΣΡΥΙΖΑ και ΑΝΕΛ αναλαμβάνουν την υλοποίηση των χειρότερων μνημονιακών νόμων που ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, κατ’ εντολήν της ΕΕ!

Στην πράξη, το νέο πλαίσιο χρεοκοπίας των δήμων δημιουργεί ένα νέο κύμα εσωτερικής χρεοκοπίας. Το πρώτο κύμα εσωτερικής χρεοκοπίας, από τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε την αποπληρωμή πλήρως και εγκαίρως του δημόσιου χρέους (κι αυτή η δέσμευση αναλήφθηκε αρκετά νωρίς, στις 20 Φεβρουαρίου 2015 στο πλαίσιο του Γιούρογκρουπ, και με τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου απλώς επισφραγίσθηκε…), είχε ως θύματα τους έλληνες φορολογούμενους στους οποίους μεταβιβάστηκε ο λογαριασμός. Τα νέα ληξιπρόθεσμα χρέη ύψους 1,45 δισ. ευρώ του Νοεμβρίου του 2015, όπως ανακοινώθηκαν στις 29 Δεκεμβρίου 2015, τα οποία οδήγησαν το σύνολο των ληξιπρόθεσμων από 1η Ιανουαρίου μέχρι 30η Νοεμβρίου του 2015 στα 11,83 δισ. και το γενικό σύνολο στα 83,6 δισ. ευρώ έχουν στην άλλη όψη τους χιλιάδες μικρές χρεοκοπίες φυσικών και νομικών προσώπων που αδυνατούν να πληρώσουν τους αυξημένους φόρους που επέβαλε το δημόσιο για να αποφύγει τη στάση πληρωμών προς τους πιστωτές. Έτσι, η στάση πληρωμών των πολιτών είναι συνέπεια της συνέχισης της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, το κόστος της προδοσίας των προσκυνημένων Τσίπρα – Καμμένου, που αφού υφάρπαξαν την ψήφο των πολιτών έγιναν πειθήνια όργανα της Τρόικας. Πλέον, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα μπορούν να καυχώνται ότι είναι εντελώς δικό τους δημιούργημα ένα νέο είδος εσωτερικής χρεοκοπίας: η χρεοκοπία δεκάδων δήμων της χώρας που θα οδηγήσει στην υπερφορολόγηση των πολιτών και την επιδείνωση των παρεχόμενων εκ μέρους των δήμων κοινωνικών υπηρεσιών. Αυτά είναι τα ήδη γνωστά αποτελέσματα που θα επιφέρει το «πείραμα της Σαλαμίνας»…

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Unfollow στο τεύχος Ιανουαρίου 2016

Advertisements

Επόμενος σταθμός …Λιβύη

The new Libyan flag is raised during a parade in the eastern city of Benghazi to celebrate the second anniversary of Nato's first military operation in Libya on March 19, 2013. On 19 March 2011, Kadhafi's troops and tanks entered the city and the same day French forces began an international military intervention in Libya, later joined by coalition forces with strikes against armoured units south of Benghazi and attacks on Libyan air-defence systems, after UN Security Council Resolution 1973 called for using "all necessary means" to protect Libyan civilians and populated areas from attack by government forces. AFP PHOTO / ADBULLAH DOMA (Photo credit should read ABDULLAH DOMA/AFP/Getty Images)

Το ερώτημα δεν είναι το αν, αλλά το πότε θα γίνει η επέμβαση στη Λιβύη! Το ξεδίπλωμα των χαρτών στα δυτικά επιτελεία ξεκίνησε με αφορμή την απροθυμία των δύο κυβερνήσεων που έχουν μοιράσει τη χώρα να συνεργαστούν και να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν τον Δεκέμβρη, στο πλαίσιο της συμφωνία συνεργασίας που υπέγραψαν με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ. Όλα ωστόσο έμειναν στα χαρτιά. Τόσο η ήπια ισλαμική κυβέρνηση με έδρα την Τρίπολη, όσο κι η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στα ανατολικά με έδρα της βουλής το Τομπρούκ, έχουν αρνηθεί να υλοποιήσουν τους όρους της συμφωνίας διαιωνίζοντας τη διαίρεση της Λιβύης και τις εχθροπραξίες μεταξύ τους.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ο κύβος ωστόσο ερρίφθη όταν έγινε ορατός ο κίνδυνος που αντιπροσωπεύουν οι 6.500 μαχητές του Ισλαμικού κράτους που βρίσκονται στη Λιβύη όχι μόνο για τη χώρα, αλλά για ολόκληρη την περιοχή: Ακόμη και την Αλγερία και την Τυνησία στα δυτικά, το Νίγηρα και το Μάλι στα νότια.

Στο εσωτερικό της Λιβύης το Ισλαμικό κράτος έχει επιλέξει να ακυρώνει μία – μία τις πηγές των εσόδων των δύο κυβερνήσεων (δεδομένου ότι το πετρέλαιο αποτελεί το 80% της παραγωγής της Λιβύης) ανατινάζοντας διυλιστήρια και πετρελαιοπηγές αντίθετα με όσα έκανε στη Συρία όπου τα καταλάμβανε, χρηματοδοτώντας από τη λειτουργία τους στρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατά τους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς αυτό οφείλεται στην τεχνική πολυπλοκότητα και τα μεγέθη των εγκαταστάσεων στη Λιβύη. Ενδεχομένως επίσης να οφείλεται και στην απουσία ενός πρόθυμου γειτονικού κράτους που να απορροφά τις πωλήσεις και να τροφοδοτεί με ρευστό το Ισλαμικό Κράτος, όπως έκανε η Τουρκία στην περίπτωση της Συρίας. Το αποτέλεσμα είναι πώς τώρα η Λιβύη εξορύσσει μόλις το 20% του πετρελαίου που εξόρυσσε πριν το 2010: 350.000 τόνοι έναντι 1,7 εκ.!

Μέχρι στιγμής οι Δυτικοί αρκούνται σε επιλεκτικούς βομβαρδισμούς και δολοφονικές επιχειρήσεις ακριβείας από ειδικές δυνάμεις κυρίως της Γαλλίας, καθώς οι ΗΠΑ μέσω του ίδιου του προέδρου τους Μπαράκ Ομπάμα έχουν δηλώσει ότι η Λιβύη αποτελεί υπόθεση των Ευρωπαίων, εννοώντας πρωτίστως τη Γαλλία και την Αγγλία. Δεν έχουν ωστόσο καταφέρει να περιορίσουν τη δράση του Ισλαμικού Κράτους που πλέον με κέντρο τη Σύρτη (γενέτειρα του Καντάφι) που είναι η τρίτη πόλη – σημείο αναφοράς του, μετά τη Μοσούλη στο Ιράκ και τη Ράκα στη Συρία, κατέχει μια περιοχή με μέτωπο στη Μεσόγειο μήκους περίπου 300 χιλιομέτρων. Κατάφερε δηλαδή να εδραιωθεί παρότι στη Λιβύη δεν υφίσταται ο διαχωρισμός Σουνιτών και Σιιτών που τροφοδότησε στη Μέση Ανατολή την εκρηκτική ανάπτυξη του Ισλαμικού Κράτους, πέραν φυσικά του ζεστού χρήματος που έστελναν οι ΗΠΑ μέσω των πετρομοναρχιών του Κόλπου… Τώρα το Ισλαμικό Κράτος ολοκληρώνει την αποστολή του προσφέροντας την τέλεια αφορμή για ένα νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 26 Μαρτίου 2016

Τσακαλώτος: «Υπογράφουμε άρον – άρον ό,τι να ‘ναι»

tsakalotosΕπίδειξη ενδοτισμού από την κυβέρνηση για να κλείσει η αξιολόγηση

Σε μπαράζ πιέσεων επιδίδονται ευρωπαίοι αξιωματούχοι προκειμένου να πιέσουν την κυβέρνηση να δεχθεί τους όρους της Τρόικας, ώστε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Μόνο τις τελευταίες μέρες ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, λετονός Βάλντις Ντομπρόβσκις, μιλώντας στο πρακτορείο Μπλούμπεργκ, επέστησε στην κυβέρνηση την ανάγκη να επικεντρωθεί σε τρεις μεταρρυθμίσεις (συντάξεις, φορολογία και ιδιωτικοποιήσεις) ώστε να προχωρήσει και να ολοκληρωθεί έγκαιρα η αξιολόγηση. Επίσης αποσύνδεσε την αξιολόγηση από την προσφυγική κρίση, απαντώντας έτσι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να συνδέσει τα δύο θέματα που με αυτό τον τρόπο ζητά να ψηφίσει λιγότερα αντιλαϊκά μέτρα. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να απομακρύνει από μπροστά της το πικρό ποτήρι των νέων μέτρων λιτότητας είχε κορυφωθεί την προηγούμενη εβδομάδα όταν σύμφωνα με ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Πίτερ Σπίγκελ των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ο αρμόδιος υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, πρότεινε στους εκπροσώπους των πιστωτών να συνεδριάσουν στην Ειδομένη…

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Στην ίδια κατεύθυνση με τον Λετονό κινήθηκε και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που συνέστησε στην κυβέρνηση να επικεντρώσει την προσοχή της στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και στην εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Ταυτόχρονα απάντησε στο ΔΝΤ, που εξακολουθεί να θέτει ως όρο για την παραμονή του στο πρόγραμμα την ελάφρυνση του χρέους, ότι είναι μια συζήτηση που δεν επείγει. Κοινώς, ξεχάστε το!

Η κυβέρνηση Τσίπρα από τη μεριά της προτιμά να υποβαθμίζει τις πιέσεις, παρουσιάζοντας στην ελληνική κοινωνία μια εξωπραγματική εικόνα έτσι ώστε να μην αναλάβει το πολιτικό κόστος που δημιουργούν ο ενδοτισμός της κι οι συνεχείς επικύψεις της στους πιστωτές. Ο υπουργός Οικονομικών μιλώντας στη Βουλή εξέφρασε τη βεβαιότητά του ότι οι διαπραγματεύσεις που ξεκινούν στις 4 Απριλίου θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 22 Απριλίου, οπότε συνεδριάζει το Γιούρογκρουπ. Το θέμα ωστόσο δεν αφορά στην ημερομηνία ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων αλλά στο περιεχόμενό της. Κι επί αυτού ο Τσακαλώτος, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, τηρεί σιγή ιχθύος που προοιωνίζεται ότι είναι διατεθειμένος να δεχθεί τα πάντα! Το μήνυμα που στέλνει κάθε φορά στους πιστωτές είναι ότι δεν έχουν σημασία οι όροι της συμφωνίας, αλλά η ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Σε αυτό το πλαίσιο ο Τσακαλώτος μπορεί να δεχθεί μειώσεις στις συντάξεις ανεξαρτήτως ύψους, νέες φορολογικές επιβαρύνσεις ώστε να πιαστεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος το 2018 που θα διευκολύνει την αποπληρωμή του χρέους και την παράδοση το ταμείου ξεπουλήματος δημόσιας περιουσίας στους πιστωτές ώστε ο κάθε Τροϊκανός να εξυπηρετεί το δικό του λόμπι επιχειρήσεων στο φαγοπότι που θα στηθεί με τη δημόσια περιουσία. Από την ευκολία με την οποία υπέγραψε ο Τσακαλώτος την επαίσχυντη συμφωνία του Αυγούστου του 2015 φαίνεται πώς αποτελεί υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο καθώς είναι διατεθειμένος να υπογράψει ότι του βάλουν μπροστά του.

Ο Αλέξης Τσίπρας από την μεριά του εξαπατά τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντάς τους ψέματα, όπως έκανε στην πολιτική γραμματεία του κόμματος όταν δήλωνε πως «απαιτήσεις όπως αυτές για περικοπές των κύριων συντάξεων δεν απορρέουν από τη συμφωνία του καλοκαιριού και δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτές». Η αλήθεια όμως είναι ότι έχουν ήδη γίνει δεκτές μειώσεις στις συντάξεις από τον αρμόδιο υπουργό ο οποίος το μόνο που συζητάει είναι το ύψος των συντάξεων που δε θα θιγούν.  Επίσης στο μνημόνιο Τσίπρα αναφέρεται με σαφήνεια (άρθρο 1, παρ. 25 του ν. 4334/2015-Α’ 80): «Το δημοσιονομικό συμβούλιο εισηγείται στον υπουργό Οικονομικών ημιαυτόματα μέτρα περικοπής δαπανών σε περίπτωση απόκλισης από τους στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων, και ειδικότερα μηνιαίων/τριμηνιαίων στόχων σύμφωνα με το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής»! Όταν μάλιστα ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας δηλώνει (εν είδει αντίστασης μάλλον μες στην παροιμιώδη αφέλειά του) ότι δεν θα εφαρμόσει τίποτε παραπάνω από τη συμφωνία, τότε συμπεριλαμβάνεται και η ενεργοποίηση των ημιαυτόματων μέτρων περικοπής δαπανών. Άρα η πρώτη του δήλωση στην Πολιτική Γραμματεία αποδεικνύεται πολιτική εξαπάτηση, ένα ακόμη ψεματάκι για το πόπολο…

Τον ίδιο στόχο, τόνωσης των πλήρως απονεκρωμένων κομματικών αντανακλαστικών, εξυπηρετούσαν και οι δηλώσεις του γενικού γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής, Φ. Κουτεντάκη, εναντίον του ΔΝΤ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ισχύουν οι πιέσεις των Αμερικάνων για καθυστέρηση καταβολής μισθών και συντάξεων. Μόνο που μετά την απομάκρυνση απ’ το τραπέζι των διαπραγματεύσεων ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Ενώ, οι καταγγελίες θα είχαν νόημα αν συνοδεύονταν από το ενδεχόμενο διακοπής των διαπραγματεύσεων, καταγγελίας της δανειακής σύμβασης και μονομερούς αθέτησης πληρωμών. Όσο αυτές οι επιλογές έχουν αποκλεισθεί τα υπόλοιπα είναι για ζύμωση…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πριν στις 26 Μαρτίου 2016

Για προεκλογική χρήση η έξοδος της Κύπρου από το Μνημόνιο

anastasiadesΜε χαρές και πανηγύρια έκανε δεκτή η πολιτική ηγεσία της Κύπρου και της Τρόικας την ολοκλήρωση του προγράμματος δανεισμού της κυπριακής οικονομίας (αρχικού ύψους 9 δις. ευρώ εκ των οποίων το 30% δεν χρησιμοποιήθηκε), τρία ακριβώς χρόνια μετά το κούρεμα των αποταμιεύσεων χιλιάδων κυπρίων καταθετών.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Το ζητούμενο από τη μεριά της κυβέρνησης σχετίζεται με τις εκλογές του προσεχούς Μαΐου. Ο ΔΗΣΥ του προέδρου Ν. Αναστασιάδη δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να απολογείται στην προεκλογική περίοδο για τις πληγές που άνοιξε στο σώμα της κυπριακής κοινωνίας το Μνημόνιο κι εξακολουθούν να πυορροούν. Κι αντί γι’ αυτό επέλεξε να κραδαίνει την «επιτυχή ολοκλήρωση» του προγράμματος, έστω κι αν μόνο κατ’ ευφημισμό μπορεί να αποκληθεί έτσι. Από τη σκοπιά των δανειστών τα επινίκια έρχονται να καλύψουν την οξύτατη και πέρα για πέρα βάσιμη κριτική ότι τα μέτρα που επέβαλλαν το μοναδικό που κατάφεραν ήταν να φτωχύνουν την κοινωνία και να επιδεινώσουν την κατάσταση της οικονομίας.

Μάρτυρας οι 30.000 μετανάστες οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι επιστήμονες, οι περισσότεροι από 65.000 άνεργοι σε μια χώρα που μέχρι το 2009 έτεινε στην πλήρη απασχόληση, οι 15.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έκλεισαν, η μείωση των εισοδημάτων κατά 18,5% και των κοινωνικών παροχών κατά 360 εκ. ευρώ και η μείωση του ΑΕΠ κατά 2 δισ. ευρώ. Παρόλα αυτά μάλιστα το δημόσιο χρέος είναι ακόμη και σήμερα κατά 50% υψηλότερο σε σχέση με την προμνημονιακή περίοδο. Με βάση στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, Eurostat, το δημόσιο χρέος της Κύπρου από 12,87 δις. ευρώ το 2011 (ή 66% του ΑΕΠ), αυξήθηκε σε 15,43 δις. ευρώ το 2012 (79,5% του ΑΕΠ), σε 18,52 δις. το 2013 (102,2% του ΑΕΠ), 18,82 δις. το 2014 (107,5% του ΑΕΠ) και 18,2 δις. το 2015! Το δε ΑΕΠ μετά από 3 χρόνια «επιτυχούς εφαρμογής του μνημονίου», κατά την κυπριακή κυβέρνηση, μειώθηκε κατά 2 δις. ευρώ (από 19,5 σε 17,5 περίπου δισ. ευρώ)!

Συνεχίζεται η επιτήρηση

Παρόλα αυτά οι δανειστές, αντίθετα με την κυβέρνηση που προσπαθεί να δείξει ότι έκλεισε οριστικά η μνημονιακή παρένθεση αποσιωπώντας ότι η επιτήρηση της οικονομίας θα συνεχιστεί μέχρι να εξοφληθεί το 75% του δανείου που θα αρχίσει να αποπληρώνεται το 2019, δεν απέφυγαν να υποδείξουν ό,τι …τίποτε δεν τελείωσε. Στην ανακοίνωση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης για την Κύπρο με ημερομηνία 7 Μαρτίου 2016 (εδώ ολόκληρη η ανακοίνωση) στην τρίτη και την τέταρτη παράγραφο περιγράφουν με ακρίβεια τα μέτρα που οφείλει να λάβει η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα. Προφανώς, μετά τις εκλογές. Έτσι, όμως αμφισβητείται το «αίσιον τέλος» της μνημονιακής περιόδου για το οποίο καυχιέται ο Ν. Αναστασιάδης. Αναφέρει λοιπόν η ανακοίνωση της ευρωομάδας, για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, συγκεκριμένα: «Η δουλειά πρέπει να συνεχιστεί με αποφασιστικότητα και να εξασφαλισθεί η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε πιο υγιή επίπεδα. Αυτό περιλαμβάνει την αυστηρή και ταχεία εφαρμογή του νομικού πλαισίου αφερεγγυότητας και κατασχέσεων που υιοθετήθηκε το 2015 μαζί με περαιτέρω μέτρα που περιλαμβάνουν τη νομοθεσία της πώλησης περιουσιακών στοιχείων και την αποτελεσματική χρήση όλης της γκάμας των διαθέσιμων εργαλείων αντιμετώπισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων».

Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θέτουν επί τάπητος το θέμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων που ανέρχονται σε εφιαλτικά ύψη, ακυρώνοντας κάθε συζήτηση για «επιτυχημένο κυπριακό παράδειγμα». Συγκεκριμένα, με βάση ανακοίνωση του Νοεμβρίου του 2015 της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής, η Κύπρος κρατάει τα σκήπτρα των «κόκκινων δανείων», όπως χαρακτηρίζονται όσα δάνεια δεν εξυπηρετούνται για περισσότερες από 90 μέρες, σε όλη την Ευρώπη. Ο άθλος της μνημονιακής Κύπρου αποτυπώνεται σε δύο αριθμούς: 49,6% όπως είναι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στο σύνολο των δανείων και 136,7% που είναι το ύψος τους στο ΑΕΠ. Το «επίτευγμα» της Κύπρου φαίνεται καλύτερα αν δούμε ότι στις δύο επόμενες θέσεις βρίσκεται η Σλοβενία, όπου τα προβληματικά δάνεια ανέρχονται …μόνον στο 28,3% του συνόλου των δανείων και στο 9,4% του ΑΕΠ και η Ιρλανδία όπου τα «κόκκινα δάνεια» φτάνουν το 21,4% του συνόλου και το 23,4% του ΑΕΠ. Οι επιδόσεις των δύο επόμενων χωρών φτάνουν δηλαδή σχεδόν στο ήμισυ των κυπριακών. Κι αυτό, που δεν θα είχε συμβεί αν δεν μεσολαβούσε η τριετής λιτότητα, τολμούν και το λένε επιτυχία! Τα σαθρά θεμέλια του τραπεζικού συστήματος φαίνονται επίσης κι από την περίφημη μόχλευση, το λόγο δανείων προς καταθέσεις, που για την Τράπεζα Κύπρου ανέρχεται στο 121%!

Το πρόβλημα όμως έγκειται στα κόκκινα δάνεια, καθώς αμέσως μετά τις εκλογές της 22ας Μαΐου, αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις που θέλουν την κυπριακή Δεξιά να κερδίζει και μάλιστα με διαφορά, θα ξεκινήσει ένα πρωτοφανές κύμα κατασχέσεων κυρίως σπιτιών αλλά και επιχειρήσεων. Οι Κύπριοι για δεύτερη φορά θα χάσουν τις εστίες τους, θα γίνουν πρόσφυγες στον τόπο τους, ελέω μνημονίου που κατά τ’ άλλα «δεν υπάρχει». Η νομιμοποίηση των μαζικών εξώσεων θα γίνει με τη βοήθεια της έννοιας του «στρατηγικού κακοπληρωτή», που υποτίθεται είναι όσοι μπορούν αλλά δε θέλουν να πληρώσουν. Το τι θα γίνει μετά τις εκλογές το περιέγραψε σε πρόσφατη συνέντευξή της η πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας Χρυστάλλα Γιωρκάτζη: «Με την ψήφιση του νόμου των εκποιήσεων και την υιοθέτηση του πλαισίου αφερεγγυότητας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων τον Απρίλιο του 2015 υπάρχει πλέον ο κίνδυνος για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα αλλά στρατηγικά επιλέγουν να μην εξυπηρετούν τα χρέη τους να βρεθούν αντιμέτωποι με νομικές επιπτώσεις». Δηλαδή, αν έχουν 2.000 ή 3.000 στην τράπεζα, τότε να χάσουν το σπίτι τους!

Ξεπούλημα της Cyta

Η ανακοίνωση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης δεν προαναγγέλλει μόνο μαζικές κατασχέσεις κατοικιών. Προαναγγέλλει και το ξεπούλημα της τηλεπικοινωνιακής εταιρείας CYTA, που προφανώς κάποια μεγάλη ευρωπαϊκή εταιρεία θέλει να την εξαγοράσει. Πιο καθαρά δεν μπορούσε να ειπωθεί: «Ταυτόχρονα, η ευρωομάδα σημειώνει ότι η τελευταία προκαταρκτική πράξη στο πλαίσιο της τρέχουσας αξιολόγησης δεν έχει υλοποιηθεί. Η ιδιωτικοποίηση της Κυπριακής Τηλεπικοινωνιακής Αρχής (Cypriot Telecommunications Agency) θα είναι ένα ακόμη μέτρο που θα ενδυναμώσει τη μεγέθυνση. Μαζί με τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και άλλες δομικές μεταρρυθμίσεις που συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια του προγράμματος, θα επιτείνει τις βελτιώσεις στα δημόσια οικονομικά και θα υποστηρίξει τη βιώσιμη οικονομική μεγέθυνση». Το χειρότερο για τους Κύπριους είναι ότι ο δρόμος για το ξεπούλημα της Cyta άνοιξε. Με την ψήφιση στη Βουλή νόμου που μετατρέπει την Cyta σε ανώνυμη εταιρεία (Ltd), στις 22 Φεβρουαρίου 2016, είναι θέμα χρόνου (σίγουρα μετεκλογικού) για να αρχίσουν να ξεπουλιούνται κομμάτια της Cyta που είναι μια μηχανή παραγωγής κερδών, τα οποία μέχρι στιγμής γεύεται όλη η κυπριακή κοινωνία.

Εν κατακλείδι, δεν έχουμε να κάνουμε με τη λήξη των πέτρινων μνημονιακών χρόνων, αλλά με ένα μικρό διάλειμμα, μέχρι τις εκλογές…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Επίκαιρα στις 11 Μαρτίου 2016.

 

Leonidasvatikiotis.gr

Τράπεζες: Κακουργηματική απάτη σε βάρος του δημοσίου από το ΣΥΡΙΖΑ

ellada-kalimera-me-kleistes-trapezesΈνα από τα ερωτήματα που δημιουργούνται μετά την ολοκλήρωση της τρίτης (και φαρμακερής) ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών είναι το εξής: Αν Τσακαλώτος, Σταθάκης και Δραγασάκης είχαν επενδύσει δικά τους λεφτά στις τέσσερις συστημικές τράπεζες θα επέτρεπαν να εξελιχθεί μια τέτοια κλοπή σε βάρος του δημοσίου, όπως αυτή που εν κρυπτώ ενορχήστρωσαν και υλοποίησαν με τη βοήθεια του Κολλεγίου Αθηνών που διοικεί κυκλικά και κληρονομικώ δικαίω τις ελληνικές τράπεζες με αφορμή την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση που ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2015; Οι συγκεκριμένοι υπουργοί, που χειρίζονται κατ’ αποκλειστικότητα τα οικονομικά θέματα, δεν έχουν διαπρέψει μόνο στη θεωρητική ενασχόληση με την οικονομία. Μια ματιά στο χαρτοφυλάκιο των δύο πρώτων εξ αυτών, όπως αποκαλύφθηκε το Δεκέμβριο του 2013 περιλαμβάνοντας ποσά της τάξης του μισού εκ. ευρώ τοποθετημένα στην JPMorgan και την Blackrock ή στις επιχειρηματικές περιπέτειες του τρίτου της παρεούλας δείχνει πως κανείς τους δεν μπορεί να επικαλεστεί ως τεκμήριο αθωότητας την άγνοια. Ήξεραν πολύ καλά το μέγεθος του οικονομικού εγκλήματος που διέπραξαν σε βάρος της δημόσιας περιουσίας, σε τέτοιο βαθμό ώστε να διεκδικούν τα πρωτεία ακόμη κι από τον Γέλτσιν στη καταλήστευση της δημόσιας περιουσίας.

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Το οικονομικό έγκλημα Τσακαλώτου – Σταθάκη – Δραγασάκη ήταν προμελετημένο! Από τη στιγμή που επέλεξαν τη μέθοδο του «βιβλίου προσφορών» για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (σα να λέμε «πόσα δίνετε για να τις ξεφορτωθώ;») άφηναν τις ελληνικές τράπεζες στο έλεος των πιο επικίνδυνων κερδοσκόπων που κυκλοφορούν στο διεθνές οικονομικό στερέωμα, όπως η Blackrock και ο Σόρος, που τελικά τις αγόρασαν.

Η ζημιά είναι πολλαπλή. Πρώτ’ απ’ όλα το ελληνικό δημόσιο έχασε σχεδόν το σύνολο των χρημάτων που είχε τοποθετήσει, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στην πρώτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (Μάιος – Ιούνιος 2013) κι ανέρχονταν συνολικά σε 40 δισ. ευρώ (25 δισ. για ανακεφαλαιοποίηση και 15 δις. για κάλυψη του funding gap). Οι αριθμοί που βεβαιώνουν την απαξίωση της δημόσιας περιουσίας είναι εντυπωσιακοί: Η μετοχή της Eurobank κατρακύλησε στα 0,01 ευρώ από 0,31 ευρώ που είχε μετά την ανακεφαλαιοποίηση του 2014. Να σημειωθεί δε, πως ακόμη κι εκείνη η τιμή ήταν σκανδαλωδώς χαμηλή. Μάλιστα, ο ραδιοσταθμός Στο Κόκκινο, εκφράζοντας τη γραμμή του κόμματος προφανώς είχε βγάλει στον αέρα κι ένα σποτάκι που έλεγε: «0,30 λεπτά η μετοχή της Eurobank, 0,30 λεπτά το sms στο Κόκκινο. 1055 κενό το μήνυμά σας και αποστολή στο 54045 …να αγοράσουμε τη Eurobank!». Τώρα που η μετοχή της Eurobank μειώθηκε κατά 31 φορές σε σχέση με το 2014, η οποιαδήποτε κριτική θα μπορούσε να ασκηθεί στη Eurobank χάνεται στις διαφημίσεις του ευαγούς ιδρύματος που φιλοξενεί ο ραδιοσταθμός… Ίδια λίγο – πολύ είναι η κατάσταση και στις άλλες τράπεζες. Η τιμή της μετοχής της Εθνικής από 0,30 ευρώ μειώθηκε σε 0,02 (15 φορές μείωση), της Alpha Bank από 0,65 ευρώ σε 0,04 (16 φορές μείωση) και της Πειραιώς από 1,70 σε 0,03 ευρώ (μείωση κατά 56 φορές!). Τη δική του σημασία μάλιστα έχει το γεγονός πως η καταβαράθρωση της τιμής της μετοχής μέσω των προσφορών που εγγράφονταν στο σχετικό βιβλίο παρέσυρε και την τιμή της μετοχής στο χρηματιστήριο Αθηνών η οποία, παρά τις απώλειες που είχε δεχτεί, έμοιαζε με …blue chip. Με τη δική τους ορολογία επομένως ούτε η αγορά δεν είχε προεξοφλήσει ένα ξεπούλημα  σαν κι αυτό που έστησαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι για να διεκδικήσουν ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη από την αστική τάξη και την εύνοιά της. Οι απώλειες που προκάλεσε στο δημόσιο το τρίδυμο της συμφοράς των Τσακαλώτου – Σταθάκη – Δραγασάκη δεν περιορίζεται μόνο στην εξαΰλωση των ποσών που διατέθησαν το 2014. Περιλαμβάνουν ακόμη τα 14,5 δισ. ευρώ του αναβαλλόμενου φόρου και τα 7-8 δισ. ευρώ που θα είναι η επιπλέον συμβολή του δημοσίου μέσω μετατρέψιμων ομολογιών ώστε Εθνική και Πειραιώς να καλύψουν τις κεφαλαιακές τους ανάγκες.

Κυβέρνηση και τραπεζίτες δικαιολόγησαν την κακουργηματική απάτη σε βάρος του ελληνικού λαού επικαλούμενοι τον κατεπείγοντα χαρακτήρα που είχε η ανακεφαλαιοποίηση καθώς έπρεπε να ολοκληρωθεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2015 μιας και με το νέο χρόνο τίθεται σε εφαρμογή η οδηγία για τη διάσωση των τραπεζών με ίδια μέσα (bail in). Αρχικά, η οδηγία έγινε νόμος με πρωτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Επομένως, οι κυβερνητικοί …τερμάτισαν την πολιτική απάτη εκβιάζοντας τη συναίνεση της κοινωνίας υπό το φόβο της εφαρμογής ενός δικού τους νόμου. Το έκαναν δε αυτό γιατί με το bail in, δεδομένου ότι δε θίγονται καταθέτες κάτω των 100.000 ευρώ (ενώ κι όσοι έχουν υψηλότερες καταθέσεις μπορούν κάλλιστα να τις «σπάσουν» σε 2-3 τράπεζες για να αποφύγουν πιθανό κούρεμα) οι μοναδικοί που θα έχαναν θα ήταν πρώτο, οι μέτοχοι δεύτερο οι ομολογιούχοι και μετά οι καταθέτες. Επομένως για να μη θιγούν τα συμφέροντα των διοικήσεων των τραπεζών που εξακολουθούν να έχουν μεγάλα πακέτα μετοχών οπότε θα κινδύνευε κι η δική τους θέση στην τράπεζα προκρίθηκε η διάσωση των τραπεζών με λεφτά των φορολογουμένων. Όπως ακριβώς το είχαν ξεκινήσει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας όμως την πιο βρόμικη δουλειά – την εξαΰλωση της δημόσιας συμμετοχής, για το «τρίο της συμφοράς». Άποψη του γράφοντα, εν ολίγοις, είναι πως η λύση του bail in ήταν λιγότερο επιβλαβής και διασφάλιζε περισσότερο το δημόσιο συμφέρον σε σχέση με το bail out. Η βιασύνη που έδειξαν να την αποσύρουν από τη δημόσια συζήτηση είναι δηλωτική για την αποστροφή που προκαλούσε στους ίδιους…

Δεύτερο, το δημόσιο, με ευθύνη της «συμμορίας των 3» Τσακαλώτου – Σταθάκη – Δραγασάκη, απεμπόλησε το δικαίωμα εθνικοποίησης των τραπεζών, που διατηρούσε μέχρι να ξεκινήσει ο τρίτος γύρος της ανακεφαλαιοποίησης. Η συμμετοχή του δημοσίου μειώθηκε κάθετα: Στην Alpha Bank από 66% μειώθηκε στο 11%, στην Πειραιώς από 67% μειώθηκε στο 26%, στην Εθνική από 57% σε ένα ποσοστό γύρω στο 35% χωρίς να είναι ακόμη γνωστό το ακριβές ύψος και στη Eurobank από 35% σε 2,7%! Ποτέ ξανά λοιπόν το ελληνικό δημόσιο δε θα έχει την ευκαιρία με τόσο εύκολο τρόπο, όπως μπορούσε μέχρι πριν ένα μήνα να αποκτήσει τον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος και μέσω αυτού όλης της οικονομίας. Κατά συνέπεια, ο ρόλος των Τσακαλώτου – Σταθάκη – Δραγασάκη αποδεικνύεται πολύ πιο επιζήμιος για τα λαϊκά συμφέροντα σε σχέση με το ρόλο που διαδραμάτισαν Βενιζέλος – Στουρνάρας – Χαρδούβελης, ενώ επίσης αποδεικνύονται και πολύ πιο χρήσιμοι για την αστική τάξη. Μένει να δούμε πώς θα τους ανταμείψει για τις ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσέφεραν…

Το τρίτο κακό που έκανε η συμμορία του ΣΥΡΙΖΑ μέσω της τρίτης ανακεφαλαιοποίησης σχετίζεται με τα δεινά που θα επέλθουν στην οικονομία από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε η ιδιωτικοποίηση των συστημικών τραπεζών. Στο μετοχικό τους κεφάλαιο έχει εισέλθει κοινώς η σάρα και η μάρα. Αεριτζήδες περιωπής οι οποίοι για το μόνο το οποίο ενδιαφέρονται είναι τα βραχυχρόνια κέρδη. Όποιος ήλπιζε πως η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης (ακόμη και στην εξαιρετική περίπτωση που δεν θα χρειαστεί και τέταρτος γύρος) θα άνοιγε τους κρουνούς των χρηματοδοτήσεων στην οικονομία κι έτσι θα γινόταν η πολυπόθητη επανεκκίνηση της οικονομίας θα βρεθεί προ απροόπτων. Πρώτο μέλημα των νέων μετοχών θα είναι η ψήφιση με το επόμενο πακέτο προαπαιτουμένων του νομοθετικού πλαισίου που θα επιτρέπει την πώληση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μετά την κατάργηση του νόμου Κατσέλη το Νοέμβρη και μετά την αλλαγή του πτωχευτικού κώδικα τον Ιούλιο που πλέον δίνει προτεραιότητα στις τράπεζες, σε βάρος δημοσίου, ταμείων και εργαζομένων. (Ποιος δεν θα υποκλιθεί στον τέλειο συγχρονισμό της κυβέρνησης με τους τραπεζίτες; Ποιος επίσης θα ξαναμιλήσει για προχειρότητα και ερασιτεχνισμούς;) Με άλλα λόγια, ο ελέφαντας πλέον είναι μέσα στο δωμάτιο. Τα κεφάλαια που περιμένουν να κερδοσκοπήσουν από τους πλειστηριασμούς υποθηκευμένων σπιτιών και επιχειρήσεων έχουν αποκτήσει θέσεις στα ΔΣ των τραπεζών (αυτές που δε θέλησε το δημόσιο να αποκτήσει μετατρέποντας με νόμο τις προνομιούχες μετοχές σε κοινές) και μιλούν απ’ ευθείας με τους αρμόδιους υπουργούς. Με ορισμένους δε εξ αυτών τρώνε και συχνά…

Επιπλέον, μεγάλοι χαμένοι της ανακεφαλαιοποίησης θα αποδειχθούν οι τραπεζοϋπάλληλοι. Ετοιμαστείτε για μια πλημμυρίδα άρθρων στον Τύπο το επόμενο διάστημα που θα δείχνει ότι οι θέσεις εργασίας στις τράπεζες ως τώρα δεν θίχτηκαν στο ελάχιστο παρά την κάθετη πτώση των εργασιών. Εκατοντάδες(!) δημοσιογράφοι άλλωστε πέρασαν από τα payroll των τραπεζών την εποχή της λεγόμενης ευημερίας∙ ήρθε η ώρα να ανταποδώσουν. Κοινό μυστικό επίσης είναι πως οι πιέσεις στο υπουργείο Εργασίας για αλλαγή του νόμου σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις εκπορεύονται από τους τραπεζίτες. Δεν αποκλείεται μάλιστα η απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων να ήταν όρος των αεριτζήδων για να εγγραφούν στα βιβλία προσφορών. Σε κάθε περίπτωση η σπουδή της κυβέρνησης να ανταποκριθεί στα αιτήματά τους είναι κακός οιωνός για τους εργαζόμενους στις τράπεζες, για χιλιάδες δανειολήπτες και για όλη την κοινωνία που βλέπει την απώλεια της δυνατότητας εθνικοποίησης των τραπεζών να συμβαίνει ταυτόχρονα με την μετατροπή των ελληνικών τραπεζών σε κέντρα άγριας κερδοσκοπίας…

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο μηνιαίο περιοδικό Unfollow, το Δεκέμβριο του 2015