Home » 2016 » Ανησυχία στο Κερατσίνι

Ανησυχία στο Κερατσίνι

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

kerΣτο κενό έπεσε η προσπάθεια της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής να ποντάρει στα ξενοφοβικά αντανακλαστικά των κατοίκων του Κερατσινιού και της Δραπετσώνας. Η συγκέντρωση «αγανακτισμένων» κατοίκων της περιοχής που όρισε το πρωί της Δευτέρας 8 Φεβρουαρίου, ως απάντηση στην απόφαση της κυβέρνησης να εξαγγείλει τη δημιουργία κέντρου προσφύγων στο εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο Στεφανάκη στο Σχιστό, στέφθηκε από απόλυτη αποτυχία. Οι κάτοικοι της Β’ Πειραιά δεν ξεχνούν τον αντιφασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Χρυσή Αυγή, ούτε φυσικά και τη δική τους καταγωγή καθώς οι περισσότεροι μια ή δύο γενιές πριν είχαν πάρει τον ίδιο δρόμο με αυτόν που ακολουθούν σήμερα τα καραβάνια των Σύρων, των Ιρακινών και των Αφγανών: το δρόμο της προσφυγιάς. Κι έτσι γύρισαν την πλάτη στη Χρυσή Αυγή.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Ωστόσο, η σχεδόν ομόθυμη απόφαση των κατοίκων Κερατσινιού – Δραπετσώνας και Περάματος να αναλάβουν το μερίδιο που τους αναλογεί δεν παραγράφει τις ευθύνες της κυβέρνησης και της ΕΕ στη διαχείριση του προσφυγικού.

Από τη μεριά τους τα αρμόδια υπουργεία και οι Βρυξέλλες βιάζονται να εφαρμόσουν άμεσα τις λύσεις που προκρίνουν υπό το βάρος δύο σημαντικότατων εξελίξεων. Αρχικά της επικείμενης βελτίωσης του καιρού, που είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσει πρωτοφανή κύματα προσφύγων και μεταναστών που θα θέλουν να περάσουν το Αιγαίο. Αν το καλοκαίρι του 2015 τα ελληνικά νησιά «βούλιαξαν», παρότι τον προηγούμενο χειμώνα τίποτε δεν προμήνυε τόσο μαζική μετακίνηση, φέτος, που τις πρώτες εβδομάδες ο ημερήσιος μέσος όρος αφίξεων πλησίαζε τα 2.000 άτομα κι ήταν δεκαπλάσιος σε σχέση με πέρυσι (σύμφωνα με ανακοίνωση του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης), τι θα γίνει στις πύλες εισόδου; Την ανησυχία των Ευρωπαίων εντείνει επίσης η συγκέντρωση, με βάση δημοσιεύματα, 3 εκ. Σύρων προσφύγων στην Τουρκία κι η δηλωμένη πλέον απροθυμία της Τουρκίας να βάλει αναχώματα στο μεγάλο τους ταξίδι προς τη Δύση. Κι αυτό παρά τα 3 δισ. που εξασφάλισε από την ΕΕ…

Κλείνουν τα σύνορα

Ρόλο επιταχυντή των εξελίξεων ωστόσο παίζει και το προωθούμενο κλείσιμο των συνόρων από πολλές χώρες της Ευρώπης και δη των Βαλκανίων. Στην πιο ήπια του μορφή είναι η ανακοίνωση της Αυστρίας ότι φέτος θα δεχτεί στο έδαφος της έως 37.500 πρόσφυγες. Στην πιο «σκληρή» του μορφή περιλαμβάνει το διπλό τείχος που κατασκευάζει η ΠΓΔΜ στα σύνορα με την Ελλάδα, μήκους 37 χιλιομέτρων, μεταξύ Γευγελής και Ειδομένης. Είναι επίσης ο στρατός που θα στείλει η Αυστρία στα σύνορα της ΠΓΔΜ με την Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Σεμπάστιαν Κουρτζ, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στα Δυτικά Βαλκάνια. Πρόκειται για μια κίνηση που συνιστά ομολογία αδυναμίας να ελεγχθούν τα θαλάσσια σύνορα. Η Αυστρία μετακινεί τα …δοκάρια της Συνθήκης Σένγκεν γιατί αντιλαμβάνεται ότι ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί η έλευση των προσφύγων στα θαλάσσια σύνορα είναι μαζικές εν πλω δολοφονίες. Αντί, ωστόσο, αυτή η έστω υπόρρητη παραδοχή να λειτουργήσει ως συνηγορία υπέρ της Ελλάδας εξελίσσεται σε μπούμερανγκ. Κι εδώ ακριβώς έγκειται η αγωνία των Κερατσινιωτών.

Αν οι φιλοξενούμενοι πρόσφυγες δεν ξεπεράσουν τους 500 και μένουν από 24 ως 72 ώρες, μέχρι να αποφασιστεί αν θα υποβάλλουν αίτηση για άσυλο, αν θα συμφωνήσουν στην οικειοθελής μεταφορά τους στις χώρες προέλευσης τους, ή θα μεταφερθούν εκεί βίαια, ενάντια δηλαδή στη θέληση τους, η κατάσταση θα είναι ελεγχόμενη ή σχεδόν ελεγχόμενη. Γιατί, δεν απαντιέται εύκολα για παράδειγμα πώς θα παραμείνει ανοιχτού τύπου το κέντρο μετεγκατάστασης εφ’ όσον από κει θα επαναπροωθούνται οι μετανάστες στις πατρίδες τους παρά τη θέλησή τους. Ή, το πώς θα μένουν εκεί αν ξέρουν πώς τον έλεγχο των χαρτιών τους θα διαδεχθεί η επαναπροώθησή τους…

Επίσης, η κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία οφείλουν να απαντήσουν γιατί επέλεξαν το δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας, που είναι ο δήμος ο οποίος πλησιάζει περισσότερο από κάθε άλλον στο στρατόπεδο Στεφανάκη. Η κριτική που ασκείται πώς πρόκειται για μια ταξική επιλογή δεν ξεπερνιέται εύκολα. Ο συγκεκριμένος δήμος είναι από τους πλέον επιβαρυμένους από κάθε άποψη: Πρώτα και κύρια κοινωνική με την ανεργία, λόγω ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης και οικοδομής – που είναι τα πιο συνηθισμένα επαγγέλματα, να χτυπάει κόκκινο εδώ και πολλά χρόνια. Είναι επιβαρυμένος επίσης περιβαλλοντικά, κοκ. Κι έρχεται τώρα η κυβέρνηση να φτιάξει δίπλα του ένα κέντρο μετεγκατάστασης. Το πιο προφανές ερώτημα, ειδικά σε όσους κυβερνητικούς εμφανίζουν ως πολιτικό καθήκον των αριστερών δημάρχων τη φιλοξενία των hot spots, είναι γιατί δεν πήγαν να τα κατασκευάσουν στην Άνω Γλυφάδα ή την Εκάλη… Ή, το πιο απλό και δίκαιο, γιατί δεν επέλεξαν να επιμερίσουν πρόσφυγες και μετανάστες στους 325 δήμους της χώρας… Με αυτό τον τρόπο όχι μόνο θα έδειχναν πως σέβονται τους λαϊκούς δήμους αλλά θα απέφευγαν και τη μόνιμη παθογένεια αυτών των δομών που σχετίζεται με το μέγεθος τους, καθώς οι μεγάλες εγκαταστάσεις μετατρέπονται εύκολα σε γκέτο και στρατόπεδα κράτησης.

Έρχονται χειρότερα

Υπάρχουν ωστόσο άλλοι κίνδυνοι πολύ πιο σοβαροί κι όχι τόσο μακρινοί, που η υλοποίησή τους θα κάνει την κατάσταση εκτός ελέγχου. Η ανέγερση αλλεπάλληλων τειχών στα βόρεια της Ελλάδας που θα φυλάσσονται από ευρωπαϊκό στρατό θα προκαλέσει ένα χωρίς προηγούμενο «συνωστισμό» στην Ελλάδα εκατοντάδων χιλιάδων, ακόμη κι εκατομμυρίων προσφύγων δεδομένου ότι ακόμη κι η Αμυγδαλέζα φαντάζει παράδεισος μπροστά στις σφαγές του Ισλαμικού Κράτους. Τα κίνητρα τους για να φύγουν θα είναι ίδια ενώ η ΕΕ θα έχει διασφαλίσει τα σύνορά της αφήνοντας σε εμάς να διαχειριστούμε ένα πρόβλημα μη επιλύσιμο. Τότε, οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης περί ανοιχτού χαρακτήρα των κέντρων μετεγκατάστασης και ανώτατου ορίου φιλοξενουμένων θα μοιάζουν με όνειρο καλοκαιρινής νυκτός (όπως περίπου ακούγονται σήμερα οι πύρινες δηλώσεις της κυβέρνησης πριν 8 μήνες ότι δεν πρόκειται να δεχτεί την κατασκευή τέτοιων υποδομών…) καθώς η Ελλάδα ντε φάκτο και με τη συναίνεση της κυβέρνησης θα έχει μετατραπεί σε «κέντρο διαλογής» και αποθετήριο ανθρώπινων ψυχών.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Επίκαιρα την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2016


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: