Home » 2015 » Σε σημείο καμπής η Βενεζουέλα (Επίκαιρα, 11-17/12/2015)

Σε σημείο καμπής η Βενεζουέλα (Επίκαιρα, 11-17/12/2015)

Archives

 

AppleMark

AppleMark

Σε αλλαγή σελίδας προχωράει η Βενεζουέλα μετά τις εκλογές τη Κυριακής 6 Δεκεμβρίου που χάρισαν, για πρώτη φορά μετά από 18 χρόνια, την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στη δεξιά αντιπολίτευση, σηματοδοτώντας την πρώτη εκλογική ήττα του Τσαβισμού μετά από ένα «σερί» που δεν έχει όμοιο στην κοινοβουλευτική ιστορία της Λατινικής Αμερικής.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Συγκεκριμένα και με βάση τα εκλογικά ποσοστά, τις 99 από τις 167 έδρες κέρδισε ο δεξιός συνασπισμός Τραπέζι Δημοκρατικής Ενότητας (MUD), 46 έδρες το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα που ίδρυσε ο Ούγκο Τσάβες (PSUV)ενώ 22 έδρες πήγαν σε μικρότερες δυνάμεις, που θα φανεί στη συνέχεια αν πάνε με το μέρος της Δεξιάς ή της Αριστεράς.

Το ενδιαφέρον φυσικά επικεντρώνεται στην επόμενη μέρα της ορκωμοσίας της νέας εθνοσυνέλευσης, δεδομένης της αβύσσου που θα χωρίζει τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας Νικολά Μαδούρο από την πλειοψηφία του σώματος. Το μόνο σίγουρο είναι πως κανείς εκ των δύο δεν πρόκειται να αναζητήσει συναινέσεις. Όχι μόνο η προεκλογική περίοδος (με τη σύζυγο του φυλακισμένου και άκρως αμφιλεγόμενου ηγέτη της αντιπολίτευσης Λεοπόλδο Λόπες να ρίχνει συνεχώς λάδι στη φωτιά) αλλά και τα χρόνια που προηγήθηκαν αν κάτι προοιωνίζουν για την επόμενη περίοδο είναι τον μεταβατικό της χαρακτήρα. Επίσης, ακραία πόλωση μέχρι το ένα από τα δύο στρατόπεδα να κυριαρχήσει πλήρως.

Στην πρώτη σειρά της ατζέντας της αντιπολίτευσης βρίσκεται η αμνήστευση φυλακισμένων στελεχών της αντιπολίτευσης. Η συζήτηση στη Βουλή σχετικής πρότασης νόμου θεωρείται σίγουρο ότι θα διχάσει ακόμη και την αντιπολίτευση, καθώς είναι πολύ αβέβαιο αν μετριοπαθείς βουλευτές της αντιπολίτευσης ψηφίσουν την απελευθέρωση ατόμων που καταδικάστηκαν με βαρύτατες κατηγορίες. Γιατί, αντίθετα με όσα προβάλλουν ακόμη και διεθνή Μέσα Ενημέρωσης όλοι όσοι έχουν φυλακιστεί αποδεδειγμένα χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ ή είχαν εμπλακεί σε δολοφονίες αστυνομικών, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν κλίμα αποσταθεροποίησης και έντασης. Επ’ ουδενί δηλαδή δεν πρόκειται για πολιτικές διώξεις…

Ισορροπία τρόμου

Σίγουρο επίσης θωρείται ότι η δεξιά κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα επιχειρήσει να περιορίσει τις εξουσίες του προέδρου, επιδιώκοντας  με αυτό τον τρόπο να ξεπεράσει την παραλυτική αδράνεια που θα επικρατήσει με τον πρόεδρο να θέτει συνεχή βέτο. Από την άλλη φυσικά κι ο πρόεδρος Νικολά Μαδούρο (που το βράδυ των εκλογών δήλωσε πως «χάθηκε μια μάχη αλλά ο πόλεμος για την επανάσταση συνεχίζεται») θεωρείται εξ ίσου σίγουρο ότι απευθυνόμενος συνεχώς στην κοινωνία θα προσπερνάει την εθνοσυνέλευση, αμφισβητώντας τις εξουσίες, τις αρμοδιότητες και το ίδιο το κύρος της. Το πρώτο ραντεβού, με βάση ρεπορτάζ, θα αφορά πρόταση μομφής που θα καταθέσει η νέα πλειοψηφία με στόχο την απομάκρυνση του προέδρου της εθνοσυνέλευσης και πανίσχυρου στελέχους του σοσιαλιστικού κόμματος, Διοσδάντο Καμπέγιο. Η απομάκρυνσή του θεωρείται σίγουρη μιας κι απαιτούνται μόνο 84 ψήφοι, δηλαδή απλή πλειοψηφία, την οποία διαθέτει η Δεξιά. Με την ψηφοφορία ωστόσο θα εξακριβωθεί και σε πόσους από τους ενδιάμεσους βουλευτές μπορεί η Δεξιά να ελπίζει, ώστε να προχωρήσει στο επόμενο βήμα σταδιακού ακρωτηριασμού του Τσαβισμού που θα είναι η παύση υπουργών, η οποία απαιτεί αυξημένη πλειοψηφία 101 ψήφων. Ενώ, με μια υπερ-αυξημένη πλειοψηφία 112 ψήφων θα μπορούσε να αλλάξει η σύνθεση του ανώτατου δικαστηρίου ακόμη και το σύνταγμα, οπότε όλες οι αλλαγές σε μια κατεύθυνση παλινόρθωσης του προηγούμενου καθεστώτος θα επιταχύνονταν απότομα.

Το δυσάρεστο, ωστόσο, για τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που στηρίζουν τον Τσαβισμό είναι ότι τα μηνύματα που έρχονται από το εξωτερικό, πριν απ’ όλα, δεν υποδηλώνουν το βραχύβιο χαρακτήρα της νίκης της βενεζολάνικης Δεξιάς. Οι αιτίες δηλαδή που οδήγησαν στην εκλογική ήττα του Μαδούρο, δεν είναι εύκολα αναστρέψιμες.

Η απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας των σοσιαλιστών στη Βενεζουέλα συμπίπτει με μια περίοδο κάθετης πτώσης των τιμών των πρώτων υλών, μεταξύ των οποίων και του πετρελαίου το οποίο χρηματοδότησε την επεκτατική πολιτική των προηγούμενων χρόνων. Το βαρέλι του αργού πετρελαίου πλέον έχει φτάσει σχεδόν στα 40 δολάρια, καταγράφοντας ρεκόρ 6ετίας, κι όλα δείχνουν ότι η πτώση θα συνεχιστεί. Όχι μόνο το καταστρεπτικό σπιράλ ανόδου της παραγωγής που ενεργοποιούν οι πετρελαιοπαραγωγικές χώρες κάθε φορά που πέφτει η τιμή, προσπαθώντας έτσι να καλύψουν τα προϋπολογισμένα έσοδα, και το οποίο οδηγεί σε νέα πτώση της τιμής. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, η ορμητική είσοδος που θα κάνει το Ιράν στις διεθνείς αγορές, αυξάνοντας τις εξαγωγές του λόγω της άρσης των κυρώσεων που συνόδευαν το πυρηνικό του πρόγραμμα, θα αυξήσει περαιτέρω τις διαθέσιμες ποσότητες πετρελαίου προς μεγάλη ικανοποίηση των πετρελαϊκών εταιρειών και των διυλιστηρίων που καρπώνονται όλα τα οφέλη. Κατά συνέπεια το κοινωνικό κράτος που έχτισε ο Τσαβισμός τα προηγούμενα χρόνια, διανέμοντας χιλιάδες κατοικίες στα πιο φτωχά στρώματα, προσφέροντας δωρεάν περίθαλψη, υγεία και δημόσια παιδεία με 32 νέα δημόσια και υψηλού επιπέδου πανεπιστήμια μεταξύ άλλων, θα δοκιμαζόταν.

Παρεμβάσεις των ΗΠΑ

Από την άλλη το αντίπαλο στρατόπεδο θα γίνει πιο επιθετικό. Η διαφαινόμενη αλλαγή φρουράς στο Λευκό Οίκο με την παράδοση της σκυτάλης στους Ρεπουμπλικανούς, ακόμη κι αν δεν ηγηθεί του κόμματος ο εξτρεμιστής της Δεξιάς ξενοφοβικός Ντόναλντ Τραμπ, θα εγκαινιάσει μια περίοδο πιο δραστήριων παρεμβάσεων στη Λατινική Αμερική. Ήδη, τα αρχεία Wikileaksτου Τζουλιάν Ασάντζ έφεραν στην επιφάνεια ένα όργιο παρεμβάσεων τα προηγούμενα χρόνια στη Λατινική Αμερική από την αμερικανική διπλωματία με χρηματοδοτήσεις Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ιδανικά εκτροφεία πρακτόρων) και κομμάτων της Δεξιάς, υπονομευτικές ενέργειες κ.α. Αυτή η κατάσταση θα ενταθεί.

Από την άλλη όσο κι αν οι αιτίες για την υποχώρηση του Τσαβισμού πρέπει να αναζητηθούν κυρίως σε εξωγενείς παράγοντες (αντίθετα με ό,τι συνέβη στην Αργεντινή με την ήττα της Κίρχνερ και στη Βραζιλία με την συζητούμενη καθαίρεση της Ρουσέφ) είναι αναγκαία, με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Δεκεμβρίου μια κριτική αποτίμηση του ίδιου του τσαβίστικου πειράματος. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ειδικότερα,φάνηκε ανήμπορο ή ανέτοιμο να ηγηθεί του μεγάλου άλματος που απαιτούταν ώστε η μακρά περίοδος του μετα-νεοφιλελευθερισμού να δώσει τη θέση της σε πιο βαθιές κοινωνικές τομές, τερματίζοντας τον πολιτικό μετεωρισμό της. Απόντων αυτών των ρήξεων, κι ενδεχομένως συνεχίζοντας το αριστερό πείραμα της Λατινικής Αμερικής να επιβιώνει σε ένα διεθνές περιβάλλον που παραμένει ακόμη πιο εχθρικό απ’ όσο ήταν τη στιγμή της γέννησής του, το ούτως ή άλλως μεταβατικό στάδιο του μετα-νεοφιλελευθερισμού κινδυνεύει να οδηγήσει στην επανάκαμψη μιας σκληρής ρεβανσιστικής δεξιάς που θα επιχειρήσει να κερδίσει το χαμένο έδαφος, με κάθε κόστος.

Advertisements

1 Comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

%d bloggers like this: