Home » 2015 » Διάσκεψη για το κλίμα στο Παρίσι: Περιμένοντας το θαύμα (Επίκαιρα, 27/11-3/12/2015)

Διάσκεψη για το κλίμα στο Παρίσι: Περιμένοντας το θαύμα (Επίκαιρα, 27/11-3/12/2015)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

cliΗ έννοια του χάους αδυνατεί να περιγράψει την εικόνα που έδιναν οι προετοιμασίες για την παγκόσμια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα η λίγες μέρες πριν ξεκινήσουν οι εργασίες της, στις 30 Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι. Οι φιλοδοξίες είναι αρκετά ψηλά λόγω του ότι όλοι οι συμμετέχοντες ελπίζουν πως για πρώτη φορά μετά από 18 χρόνια η διάσκεψη του Παρισιού θα ταυτιστεί με μια νέα συμφωνία. Δηλαδή, οι συζητήσεις θα κάνουν κι ένα βήμα μπροστά, γεφυρώνοντας τις ουσιώδεις διαφορές. Η δηλωμένη πρόθεση 137 αρχηγών κρατών να παραστούν στην πρώτη μέρα της Διάσκεψης (όπου θα συμμετέχουν αντιπρόσωποι 195 κρατών, περισσότεροι από 3.000 δημοσιογράφοι και δεκάδες επιχειρηματικά στελέχη) έστω και για την αναμνηστική φωτογραφία, επιβεβαίωνε τη βούληση για μια καταληκτική συμφωνία.

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Μέχρι που ήρθε η δολοφονική επίθεση στο Παρίσι την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου αφήνοντας πίσω της 130 νεκρούς, για να εξελιχθεί η διάσκεψη για το κλίμα στον μεγαλύτερο πονοκέφαλο των γαλλικών υπηρεσιών ασφαλείας. Και μαζί …χρυσή ευκαιρία. Αυτό τουλάχιστον έδειξε η απόφαση της γαλλικής κυβέρνησης να απαγορεύσει όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις καταργώντας ένα έθιμο που κρατάει χρόνια και θέλει δεκάδες χιλιάδες ακτιβιστές (40.000 άτομα αναμένονταν στο Παρίσι!) να ασκούν από τους δρόμους τη δική τους πίεση στις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς να προστατεύσουν το περιβάλλον κι ειδικότερα να λάβουν μέτρα ανάσχεσης της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας τελικά θα διεξαχθούν σε κλειστούς χώρους και οι εκπρόσωποι των κοινωνικών κινημάτων υπόσχονταν να επινοήσουν πρωτότυπους τρόπους για να γίνουν …ενοχλητικοί στις κυβερνήσεις.

Κινητοποίηση ακαδημαϊκών

Στην ίδια πλευρά με τους διαδηλωτές βρέθηκαν και 2.000 ακαδημαϊκοί από περισσότερες από 80 χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων κι ο Αμερικανός γλωσσολόγος Νόαμ Τσόμσκι, οι οποίοι απαίτησαν δραστικότερα μέτρα για τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας. Συγκεκριμένα ζήτησαν η αύξηση να περιοριστεί στους 1,5 βαθμούς Κελσίου κι όχι στους 2 βαθμούς όπως έχουν συμφωνήσει οι αρχηγοί κρατών σε προηγούμενες διασκέψεις, τη στιγμή μάλιστα που οι υποσχέσεις για μείωση των εκπομπών συντείνουν πως η θερμοκρασία θα αυξηθεί στους 2,7 ως 3 βαθμούς. Να σημειωθεί πως με βάση τις μετρήσεις που έχουν γίνει από την προ-βιομηχανική εποχή μέχρι σήμερα η αύξηση που έχει καταγραφεί στην παγκόσμια θερμοκρασία φθάνει τον 1 βαθμό.

Στο στόχο των 2 βαθμών στρατεύονται επίσης μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις που συγκροτούν το «πράσινο μπλοκ» του παγκόσμιου καπιταλισμού. Ως επί το πλείστον εταιρείες πληροφορικής, τράπεζες, λογιστικοελεγκτικές, διατροφικές κι όσες επιχειρήσεις έχουν επενδύσει στην πράσινη βιομηχανία, ή απλώς δεν έχουν να χάσουν τίποτε από τη θέσπιση ορίων στις εκπομπές αερίων, συγκροτούν ένα αυτοτελές λόμπι που, ενίοτε για λόγους δημοσίων σχέσεων κι ως ένα μέσο βελτίωσης της δημόσιας εικόνας τους, πρωτοστατούν στις πιέσεις απέναντι σε κυβερνήσεις, οργανισμούς και την παραδοσιακή βιομηχανία που φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη.

Το αποτύπωμα της αντίπαλης βαριάς βιομηχανίας, που αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα αυτή αποφασίζει, έγινε αισθητό σε επιστολή που απέστειλαν αξιωματούχοι δύο πολιτειών των ΗΠΑ (της Δυτικής Βιρτζίνια και του Τέξας) στις κυβερνήσεις της Κίνας, της Ινδίας και άλλων χωρών στις οποίες ανακοίνωσαν ότι ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είναι λίγο πολύ πρόεδρος …περιορισμένης ευθύνης. Μετριάζοντας τις φιλοδοξίες για την υπογραφή μιας δεσμευτικής συμφωνίας, οι γενικοί εισαγγελείς των δύο αμερικανικών πολιτειών ενημέρωσαν τις ξένες αντιπροσωπείες πως υπάρχουν «σημαντικά νομικά εμπόδια στην ικανότητα του Μπ. Ομπάμα είτε να υλοποιήσει τις υποσχέσεις που έδωσε πριν την έναρξη της διάσκεψης του Παρισιού ή να επιβάλει οποιαδήποτε συμφωνία που θα προκύψει από το Παρίσι». Η προκλητική παρέμβαση των δύο πολιτειών (με το Τέξας να είναι η μεγαλύτερη πολιτεία παραγωγός πετρελαίου και τη Δυτική Βιρτζίνια να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός λιγνίτη μετά το Γουαιόμινγκ) έφερε στην επιφάνεια ένα χρόνιο διχασμό στις ΗΠΑ με τους Ρεπουμπλικάνους να υπονομεύουν κάθε μέτρο που επιχειρεί να βάλει κάποια όρια στην εκμετάλλευση των πρώτων υλών και του περιβάλλοντος. Απόρροια αυτής της διαμάχης για παράδειγμα είναι η νομική προσφυγή που ξεκίνησαν οι δύο παραπάνω πολιτείες (στην οποία πλέον συμμετέχουν 27 πολιτείες!) εναντίον του Σχεδίου Καθαρή Ενέργεια του Ομπάμα, που αποτελεί τη σημαντικότερη πρωτοβουλία που έλαβε στον τομέα του περιβάλλοντος. Μάλιστα, ο έλεγχος των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο και στις περισσότερες από τις μισές πολιτείες αποκλείει την υιοθέτηση από τις ΗΠΑ οποιουδήποτε σχεδίου γίνει δεκτό στο Παρίσι, καθώς αυτό θα πρέπει να ψηφιστεί από τα δύο τρίτα. Κάτι που είναι αδύνατο…

Αν υπάρξει, θα είναι δεσμευτική η συμφωνία

Λαβαίνοντας υπ’ όψη του τόσο τους αρνητικούς συσχετισμούς στα αμερικανικά νομοθετικά σώματα όσο και τα συμφέροντα της εγχώριας βιομηχανίας ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρυ έχει απορρίψει με αρθρογραφία του το ενδεχόμενο να είναι νομικά δεσμευτική η συμφωνία που θα ψηφισθεί στο Παρίσι. Απαντώντας ο γάλλος πρόεδρος υποστήριξε πως «αν η συμφωνία δε θα είναι νομικά δεσμευτική δε θα υπάρξει»!

Το θέμα, αντίθετα, που βρήκε ενωμένες τις μεγάλες και πλούσιες χώρες του πλανήτη σχετίζεται με το αίτημα των φτωχών χωρών για τη δημιουργία ενός ταμείου που θα χρηματοδοτεί τις αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη. ΗΠΑ και ΕΕ είπαν ορθά κοφτά …όχι, απορρίπτοντας κάθε σκέψη να ενσωματωθεί στο τελικό ανακοινωθέν οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο. Η ανησυχία τους ήταν μήπως ξεκινήσει μια βιομηχανία διεκδίκησης αποζημιώσεων από τις φτωχές χώρες για την υπερθέρμανση του πλανήτη που δε θα έχει τέλος.

Ένα επιπλέον θέμα που δίχασε τις αντιπροσωπείες πριν καν συναντηθούν διά ζώσης στη γαλλική πρωτεύουσα αφορούσε την προέλευση των χρημάτων που θα δίνονται στις φτωχές χώρες για να υλοποιήσουν τους στόχους τους για το κλίμα και τη μείωση των εκπομπών. Αίτημα των παλιών βιομηχανικών χωρών ήταν να αρχίζουν να βάζουν το χέρι στην τσέπη πλέον και οι αναδυόμενες βιομηχανικές χώρες, αναλαμβάνοντας μέρος του κόστους. Αίτημα που βρήκε ευήκοα ώτα στην Κίνα η οποία συμφώνησε να δίνει 3 δις. δολάρια ετησίως, όσα κι οι ΗΠΑ.

Συγκλίσεις και συμφωνίες όπως η παραπάνω είναι μέχρι στιγμής μειοψηφικές. Τον τόνο, δυστυχώς, συνεχίζει να δίνει η παραδοσιακή βιομηχανία που αρνείται να πληρώσει και να πάψει έτσι να ρυπαίνει, όπως και οι κυβερνήσεις που στο όνομα της λιτότητας διακόπτουν επιδοτήσεις που έδιναν μέχρι πρόσφατα για την χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η κυβέρνηση του Κάμερον στην Αγγλία, χωρίς να είναι και η μοναδική. Έτσι, το σχέδιο για μείωση των εκπομπών αερίων που αυξάνουν τη θερμοκρασία του πλανήτη, συνθλίβεται στις συμπληγάδες της λιτότητας και της επιχειρηματικής αυθαιρεσίας.

24/11/2015


1 Comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: