Home » 2015 » Κι όμως, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να μην πληρωθεί! (Nexus, Μάιος 2015)

Κι όμως, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να μην πληρωθεί! (Nexus, Μάιος 2015)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

frankΠολλές μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές που σηματοδότησαν το τέλος των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, στις 9 Ιανουαρίου 2015, ένα εξέχων μέλος της Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο Μπενουά Κερέ, σε συνέντευξη που είχε δώσει στο παγκόσμιας απήχησης δίκτυο France 24, είχε αποκλείσει οποιοδήποτε ενδεχόμενο ακόμη και κουρέματος των ελληνικών ομολόγων που διατηρεί στο χαρτοφυλάκιό της η ΕΚΤ: «Είναι παράνομη και αντίκειται στις συνθήκες η αναδιάρθρωση του χρέους ενός κράτους που διατηρεί η κεντρική τράπεζα. Οι ευρωπαϊκές συνθήκες είναι πολύ σαφείς σε αυτό το θέμα», ήταν τα λόγια του.

Λεωνίδας Βατικιώτης        

Η προσπάθειά του στελέχους της ΕΚΤ να τερματίσει κάθε σχετική συζήτηση αφορούσε το παρελθόν και το …μέλλον. Συγκεκριμένα σχετιζόταν αρχικά με την νύξη εκ μέρους του ΔΝΤ το καλοκαίρι του 2013 στην ανάγκη κουρέματος μέρους της αξίας των ελληνικών ομολόγων ή δανείων που κρατούν οι Ευρωπαίοι.

Από τα δύο κακά το …χειρότερο

Ήταν μια συζήτηση που εκπορευόταν από τις στενές ανάγκες του διεθνούς οργανισμού που έχει την έδρα του στις ΗΠΑ, δηλαδή να εμφανιστεί σύννομο με τις καταστατικές του προβλέψεις βάσει των οποίων απαγορεύεται να δανείζει χώρες με μη βιώσιμο χρέος, όπως η Ελλάδα, το χρέος της οποίας, όπως περιγράφεται στην Πέμπτη Έκθεση Αξιολόγησης του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής της Ελλάδας από το ΔΝΤ (Ιούνιος 2014) το 2020 θα διαμορφωθεί στο 127,7% του ΑΕΠ, πολύ υψηλότερα δηλαδή από το όριο βιωσιμότητας του 120% που θέτει το ίδιο το ΔΝΤ. «Ακουμπούσε» ωστόσο σε μια κοινώς αποδεκτή αλήθεια: ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος ύψους 124 δισ. ευρώ ή 175% του ΑΕΠ, δεν είναι δυνατό να αποπληρωθεί. Ήταν μια συζήτηση που κόπηκε λίγο απότομα, με την περίφημη απάντηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον έλληνα ομόλογό του Γιάννη Στουρνάρα, «…forget it Yiannis» («ξέχνα το Γιάννη»), αφήνοντας όμως σημαντικά εκτεθειμένη πολιτικά την ελληνική κυβέρνηση που δεν αξιοποίησε την ευκαιρία. Κι αντί να απαιτήσει ένα μικρό έστω κούρεμα των ομολόγων ή των δανείων, εναπόθεσε για πολλοστή φορά την τύχη του χρέους στους Ευρωπαίους, επιδεικνύοντας μια απαράμιλλη ικανότητα κάθε φορά από τα δύο κακά (ΔΝΤ και Ευρωπαίοι, εν προκειμένω) να επιλέγει το χειρότερο…

Η απάντηση του Μπενουά Κερέ στο France 24 έβλεπε και στο μέλλον, το εγγύς μάλιστα μέλλον. Συγκεκριμένα, στις 20 Ιουλίου και 20 Αυγούστου 2015, όταν η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει 3,5 και 3,2 δισ. ευρώ αντίστοιχα για ομόλογα που έχει στο χαρτοφυλάκιό της η ΕΚΤ. Το πόσο ακανθώδες είναι το πρόβλημα της αποπληρωμής των συγκεκριμένων ομολόγων, φάνηκε και από την ομιλία του υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, στο συνέδριο του βρετανικού περιοδικού Εκόνομιστ στην Αθήνα,  στις 15 Μαΐου, όταν δήλωσε ορθά κοφτά πως «αυτά τα ομόλογα θα πρέπει να σταλούν στο απώτερο μέλλον. Αυτό είναι ξεκάθαρο»! Παραμένοντας άγνωστο τι θα συμβεί όταν τελικά η κυβέρνηση υποχωρήσει πλήρως στα αιτήματα των δανειστών και εισρεύσει η περίφημη δόση των 7,2 δισ. ευρώ και τερματιστεί έτσι η χρηματοδοτική ξηρασία που πλήττει την ελληνική επικράτεια από τον Αύγουστο του 2014, όταν καταβλήθηκε η τελευταία δόση εκ μέρους των πιστωτών, το σίγουρο είναι πως ακόμη κι η πιο συντηρητική, ενδοτική πτέρυγα της κυβέρνησης κατανοεί την αδυναμία αποπληρωμής των 6,7 δισ. στην ΕΚΤ. Υποχρέωση που μετατρέπεται σε σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι, αν λάβουμε υπ’ όψη μας την αδικαιολόγητη συνέπεια που επιδείκνυε η κυβέρνηση τόσους μήνες, πληρώνοντας μέχρι τελευταίου ευρώ τους δανειστές, όταν οι ίδιοι δεν τηρούσαν τις υποχρεώσεις τους μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται κι η έγκαιρη καταβολή των δόσεων.

Το ερώτημα επομένως που προκύπτει είναι κατά πόσο η Ελλάδα, ως κυρίαρχο κράτος, είναι υποχρεωμένη να πληρώσει την ΕΚΤ… Η απάντηση προφανώς σε αυτό το ερώτημα δεν προκύπτει αυστηρά και μόνο από τα όσα γράφονται στις συνθήκες, όπως δήλωσε το μέλος της διοίκησης της ΕΚΤ, Μπενουά Κερέ.

Η Ελλάδα δεν πρέπει και μπορεί να μην πληρώσει τα ομόλογα της ΕΚΤ που λήγουν Ιούλιο και Αύγουστο, επικαλούμενη πολλούς και σοβαρότατους λόγους.

ΕΚΤ: Ο τρίτος μεγαλύτερος πιστωτής της Ελλάδας

Ορίζοντας κατ’ αρχήν το …πρόβλημα που αποτελεί η ΕΚΤ για την Ελλάδα, να αναφέρουμε ότι (μέχρι και τον Απρίλιο του 2015) ο θεματοφύλακας του ευρώ ήταν ο τρίτος στη σειρά μεγαλύτερος πιστωτής της Ελλάδας (μετά την ευρωζώνη και το ΔΝΤ) διατηρώντας χρέος ύψους 27 δισ. ευρώ. Οι αγορές των συγκεκριμένων ομολόγων ξεκίνησαν τον Μάιο του 2010 και τελείωσαν τον Σεπτέμβριο του 2012, στο πλαίσιο του Προγράμματος για τις Αγορές Τίτλων (Security Markets Program, SMP). Στη διάρκεια των 2,5 περίπου αυτών χρόνων η ΕΚΤ αγόρασε ομόλογα αξίας 55 δις. ευρώ από την Ελλάδα που μετά τις σταδιακές αποπληρωμές μειώθηκαν στα επίπεδα των 27 δις. ευρώ. Η ΕΚΤ επίσης αγόρασε ομόλογα κι από άλλες χώρες που βρέθηκαν στην δίνη της κρίσης χρέους: την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, που σήμερα οφείλουν στην Φρανκφούρτη 74 δις., 28 δις, 14 δις, και 9 δις. ευρώ αντίστοιχα. Η ΕΚΤ αγόρασε τα κρατικά ομόλογα κυρίως από την δευτερογενή αγορά, που σημαίνει ότι τα αγόρασε σε τιμές πολύ χαμηλότερες από την ονομαστική τους αξία. Την περίοδο που αναφερόμαστε, όταν εγκατέλειπαν μαζικά τις τοποθετήσεις στα ελληνικά ομόλογα επενδυτές που τα προτιμούσαν ως χαμηλού ρίσκου, οι τιμές τους στην δευτερογενή αγορά είχαν φτάσει να πουλιούνται ακόμη και κάτω του 50%. Με άλλα λόγια τα ομόλογα ονομαστικής αξίας 27 δις. ευρώ που έχει η ΕΚΤ μπορεί να αγοράστηκαν ακόμη και με 10 δις. ευρώ. Η απαίτηση επομένως να αποπληρωθούν σήμερα στην ονομαστική τους αξία ξεπερνάει ακόμη και τα ήθη των τοκογλύφων… Αξίες σημαντικά υποδεέστερες της ονομαστικής τους αντιπροσωπεύουν και τα ομόλογα που αγοράστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος που διαδέχθηκε τις Αγορές Τίτλων (SMP), το πρόγραμμα Οριστικών Νομισματικών Συναλλαγών (Outright Monetary Transactions ή OMT), που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2012 προκαλώντας τη ραγδαία μείωση των επιτοκίων των ισπανικών και ιταλικών ομολόγων. Στο πλαίσιο του η ΕΚΤ δέχθηκε οι ιδιωτικές τράπεζες να αφήνουν ως ενέχυρο ομόλογα για να μπορούν να χρηματοδοτούνται. Μάλιστα μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου δεχόταν και ελληνικά ομόλογα, ξεπερνώντας το εμπόδιο της αξιολόγησής τους στην κατηγορία των σκουπιδιών, με το σκεπτικό ότι η Ελλάδα ήταν σε πρόγραμμα από την ΕΕ και το ΔΝΤ το οποίο εγγυούταν το αξιόχρεο των συγκεκριμένων ομολογιών. Η δυνατότητα αυτή τερματίστηκε με απόφαση που έλαβε η ΕΚΤ στις 4 Φεβρουαρίου, κι η οποία εφαρμόστηκε στις 11 Φεβρουαρίου, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο μια δυνατότητα φθηνού κι έμμεσου δανεισμού του δημοσίου, καθώς τα ελληνικά ομόλογα που κατέληγαν στην ΕΚΤ χρηματοδοτούσαν το δημόσιο. Αδιαμφισβήτητα, ήταν μια απόφαση καθαρά πολιτική, που λήφθηκε με μοναδικό κριτήριο να ασκηθεί ακόμη μεγαλύτερη πίεση στη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ώστε να ολοκληρώσει την αξιολόγηση που ξεκίνησαν ΕΕ και ΔΝΤ από το φθινόπωρο του 2014 και, το σημαντικότερο, να δεχθεί τα μέτρα που περιλάμβανε το μέιλ Χαρδούβελη στην Τρόικα.

Τοκογλυφικό κούρεμα

ecb col

Τεράστια σημασία ωστόσο έχει πως ακόμη και για όσο καιρό διαρκούσε η δυνατότητα των ελληνικών τραπεζών να δίνουν ως ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα τους στην ΕΚΤ επιβαλλόταν ένα κούρεμα, ύψους 57%, εντελώς αδικαιολόγητο. Για την ακρίβεια ήταν τιμωρητικό κι εκδικητικό, όπως και τα Μνημόνια που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα. Ο αυθαίρετος χαρακτήρας του κουρέματος που επιβλήθηκε στα ελληνικά ομόλογα τα οποία ενεχυρίαζαν οι ελληνικές τράπεζες αποδεικνύεται καλύτερα αν αντιπαραβάλλουμε το κούρεμα στα ελληνικά ομόλογα (57%), με το κούρεμα στα πορτογαλικά (13%), ιρλανδικά (5%), ισπανικά (5%) και ιταλικά (5%), όπως φαίνεται στον πίνακα που παραθέτουμε.

 

Το κούρεμα στα ελληνικά ομόλογα δεν ήταν άδικο μόνο αν το συγκρίναμε με τι ίσχυε σε άλλες χώρες, αλλά ακόμη και στο χρόνο. Αναφέρει για την ακρίβεια ο υποδιοικητής της Τράπεζας Ελλάδας, Ιωάννης Μουρμούρας, στο βιβλίο του με τίτλο Η διπλή κρίση (τόμος Β’, σελ. 115, Θεσσαλονίκη, Αύγουστος 2014): «Η ΕΚΤ θα έπρεπε ήδη να είχε μειώσει το ποσοστό αυτό καθότι σαφώς και δεν αντανακλά πλέον τη σημερινή πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Συγκεκριμένα, 15 μήνες μετά την επανέκδοση της σχετικής κατευθυντήριας γραμμής της ΕΚΤ το Μάρτιο του 2013 (βλ. Άρθρο 7, αναστολή των απαιτήσεων όσον αφορά τα ελάχιστα όρια πιστοληπτικής διαβάθμισης για ορισμένους εμπορεύσιμους τίτλους) η χώρα έχει επιτύχει σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα για το 2013 και την επιστροφή της στις διεθνείς αγορές, με το ελληνικό spread σήμερα να έχει υποχωρήσει περισσότερο από το μισό (από τις 1.000 μονάδες βάσης σε λιγότερες από 500 μονάδες βάσης). Αποκαλυπτική είναι η σύγκριση με την Πορτογαλία, καθώς το ποσοστό κουρέματος των πορτογαλικών ομολόγων ανέρχεται μόλις στο 13%, τη στιγμή μάλιστα που η χώρα είχε πρωτογενές έλλειμμα και είχε προχωρήσει στην έκδοση πενταετών ομολόγων ύψους 2,5 δις. ευρώ μόλις 2 μήνες νωρίτερα με spread στις 500 μονάδες βάσης (23/01/2013). Μάλιστα, ακόμη και σήμερα, παρά την επιστροφή της Πορτογαλίας στις αγορές και την έξοδό της από το Μνημόνιο, η πιστοληπτική της ικανότητα έχει αξιολογηθεί ως ΒΒ+ που την κατατάσσει στην κερδοσκοπική κατηγορία της κλίμακας αξιολόγησης (speculative grade) και όχι στην επενδυτική κατηγορία (investment grade) στην οποία κάνει αναφορά η προαναφερθείσα απόφαση της ΕΚΤ. Προφανώς, ανακύπτει το ερώτημα πότε θα υπάρξει νέα απόφαση του ΔΣ της ΕΚΤ που θα αναπροσαρμόζει τις τιμές της περικοπής αποτίμησης σε όλες τις διάρκειες, ώστε να αντανακλά καλύτερα την τρέχουσα οικονομική πραγματικότητα».

Η τραγωδία είναι πως η νέα απόφαση της ΕΚΤ ήρθε, αλλά αντί να διορθώνει τις αδικίες που επέβαλε ακόμη και την περίοδο που στην κυβέρνηση βρίσκονταν κόμματα της αρεσκείας της, δηλαδή πρόθυμα να εφαρμόσουν την πιο δρακόντεια λιτότητα, ενέτεινε αυτές τις αδικίες, καθώς απαγόρευσε στις τράπεζες ακόμη και να ενεχυριάζουν ελληνικά ομόλογα…

Ελλάδα και Κύπρος, οι απόβλητοι της Ποσοτικής Χαλάρωσης

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνέχισε να ασελγεί, με πολλούς τρόπους, εναντίον της ελληνικής οικονομίας όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Ξεχωρίζουν δύο: ο αποκλεισμός της Ελλάδας, όπως και της Κύπρου, από το πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης (Quantitative Easing) και η ενεργός συμμετοχή της ΕΚΤ στην προσπάθεια στραγγαλισμού της ελληνικής οικονομίας, μέσω της ελεγχόμενης χορήγησης ρευστότητας από τον Μηχανισμό Έκτακτης Παροχής Ρευστότητας (Emergency Liquidity Assistance).

Το πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2015 και προβλέπεται να διαρκέσει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2016, περιλαμβάνει ενέσεις ρευστού στην οικονομία ύψους 60 δις. ευρώ τον μήνα ή 1,1 τρις. ευρώ συνολικά. Επίσημος στόχος του προγράμματος ήταν η αναζωογόνηση της ευρωπαϊκής οικονομίας και η αντιμετώπιση του αποπληθωρισμού, δηλαδή της τάσης μείωσης των τιμών, όπως φαίνεται και στο διάγραμμα που παραθέτουμε, γνήσιο δημιούργημα των υφεσιακών μέτρων.

Πληθωρισμός στην ευρωζώνη

plithor

Πραγματικός στόχος της Ποσοτικής Χαλάρωσης ήταν ωστόσο η ενίσχυση των τραπεζών, καθώς πήραν νέα δάνεια από την ΕΚΤ παραχωρώντας της ακόμη και αμφισβητούμενης αξίας ομόλογα. Τα αποτελέσματα της Ποσοτικής Χαλάρωσης φάνηκαν πολύ σύντομα στις οικονομικές καταστάσεις των τραπεζών. Με βάση ανακοίνωση Τύπου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με ημερομηνία 12 Απριλίου 2015 (Press Release, Monetary Developments in the Euro Area: March 2015), ετησίως η συνολική πίστωση στους κατοίκους της ευρωζώνης αυξήθηκε τον Μάρτιο του 2015 κατά 0,4%, όταν τον προηγούμενο μήνα ήταν στάσιμη, στο 0%. Βελτίωση εμφανίζουν κι όλοι οι επιμέρους δείκτες, που απεικονίζονται στην ανακοίνωση της ΕΚΤ. Για παράδειγμα τα δάνεια στον ιδιωτικό τομέα αυξήθηκαν σε ετήσια βάση τον Μάρτιο κατά 0,1%, όταν τον προηγούμενο μήνα είχε καταγραφεί συρρίκνωση, δηλαδή μείωση κατά 0,1%. Επίσης, τα δάνεια στα νοικοκυριά παρέμειναν σταθερά, στο 0%, τον Μάρτιο, όταν έναν μήνα πριν, τον Φεβρουάριο, εμφάνισαν μείωση κατά 0,2%, κ.λπ., κ.λπ. Κι όλα αυτά μέσα σε έναν μόλις μήνα! Η Ποσοτική Χαλάρωση επομένως δούλεψε. Μπορεί να μην είχε θεαματικά αποτελέσματα και να περιορίστηκε η επίδρασή της σε ένα δέκατο της μονάδας, μπορεί τα αποτελέσματά της να κατανεμήθηκαν άνισα με την Γερμανία να αποδεικνύεται για πολλοστή φορά ο μεγάλος κερδισμένος, όπως φαίνεται κι από τις αποδόσεις του 10ετούς γερμανικού ομολόγου στο διάγραμμα που παραθέτουμε, μπορεί ο πακτωλός ρευστού που απελευθερώθηκε και θα συνεχίσει να χορηγείται στην οικονομία να δημιουργεί νέες ανησυχίες για φούσκα, η Ποσοτική Χαλάρωση ωστόσο ικανοποίησε τις προσδοκίες των εμπνευστών της.

Απόδοση 10ετούς γερμανικού ομολόγου

apodosi

Μόνο που η Ποσοτική Χαλάρωση δεν ήταν για όλα τα μέλη της ευρωζώνης. Δύο μέλη, η Ελλάδα και η Κύπρος, έμειναν εκτός νυμφώνος, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι είναι οι χώρες που έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη για ρευστότητα! Για προφανώς πολιτικούς λόγους, η Φρανκφούρτη αρνήθηκε την συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου, έτσι ώστε οι κυβερνήσεις τους να μην έχουν καμιά άλλη δυνατότητα στήριξης της οικονομίας και να είναι απόλυτα εξαρτημένες από το πράσινο φως που θα δώσουν οι πιστωτές.

Ερμητικά κλειστή η στρόφιγγα της ρευστότητας

Ασφυξία προκαλεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην ελληνική οικονομία και μέσω των χειρισμών της στον Μηχανισμό Έκτακτης Παροχής Ρευστότητας (ELA), δια του οποίου επιχειρείται να καλυφθεί το κενό που αφήνει στις τράπεζες η φυγή καταθέσεων. Να σημειωθεί πως από τον Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Απρίλιο του 2015 οι καταθέσεις έχουν μειωθεί κατά 30 δις. ευρώ (ενώ, αν συγκρίνουμε με το επίπεδο του Ιανουαρίου του 2010, όταν οι καταθέσεις κατέγραψαν ρεκόρ στα 238 δις. ευρώ, οι απώλειες ανέρχονται στα 104 εκ. ευρώ). Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αφότου έκλεισε ερμητικά την στρόφιγγα δανεισμού των τραπεζών μέσω της ενεχυρίασης κρατικών ομολόγων, πρωταγωνιστεί στην προσπάθεια ταπείνωσης της ελληνικής κυβέρνησης χορηγώντας ρευστότητα με το σταγονόμετρο, δηλαδή σε πολύ μικρότερα επίπεδα από αυτά που έχουν ανάγκη οι τράπεζες. Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, με βάση τις εβδομαδιαίες σχεδόν ανακοινώσεις της ΕΚΤ η έκτακτη παροχή ρευστότητας διαμορφωνόταν στα ακόλουθα σωρευτικά επίπεδα: 5/2: 59,5 δις., 12/2: 65 δις., 18/2: 68,3 δις., 12/3: 69,4 δις., 18/3: 69,8 δις., 25/3: 71 δις., 1/4: 71,7 δις., 9/4: 73,2 δις. 14/4: 74 δις., 22/4: 75,5 δις., 29/4: 76,9 δις., 6/5: 78,9 δις., 12/5: 80 δις. ευρώ. Είναι προφανές, ότι αν από την πρώτη μέρα που οι ελληνικές τράπεζες έμειναν με τον μηχανισμό του ELA να είναι η μοναδική τους σανίδα σωτηρίας, η ΕΚΤ είχε αυξήσει τα ποσά στο επίπεδο που ζητούσαν οι τράπεζες ή ακόμη και στα 80 δις. ευρώ, εκεί δηλαδή που έφτασε ο ELA στις 12 Μαΐου, τότε δεν θα ζούσαμε το θρίλερ που παρακολουθούμε, καθώς η επαρκής ρευστότητα θα είχε αποτρέψει και το κύμα φυγής καταθέσεων από τις εμπορικές τράπεζες. Τότε, όμως, πώς θα εκβίαζαν οι «θεσμοί» την κυβέρνηση;

Με βάση τα παραπάνω, πολλά από τα οποία συζητήθηκαν και στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στο πλαίσιο της δεύτερης ολομέλειάς της μεταξύ 4 και 7 Μαΐου, είναι εμφανές ότι Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ξεπέρασε αλλεπάλληλες φορές τις αρμοδιότητές της και μετατράπηκε σε πολιτικό κέντρο. Ενδεικτικά, η ΕΚΤ δεν έχει καμιά αρμοδιότητα από το καταστατικό της να παρεμβαίνει σε ζητήματα μακροοικονομικής πολιτικής, όπως επανειλημμένως έχει κάνει στην Ελλάδα. Υπέρβαση που, είναι αναγκαίο να ειπωθεί, ουδέποτε θα είχε συμβεί αν η Ελλάδα δεν είχε εκχωρήσει τη νομισματική της κυριαρχία στην ευρωζώνη, με αποτέλεσμα η κεντρική τράπεζα από όργανο της κυβέρνησης να έχει μετατραπεί σε αδίστακτο όργανο των πιστωτών. Επομένως, στο έδαφος των παραβιάσεων του καταστατικού της ΕΚΤ, η ελληνική κυβέρνηση κάλλιστα μπορεί να προβεί σε μονομερείς ενέργειες αρνούμενη να πληρώσει τον θεματοφύλακα του ευρώ και να ανακοινώσει έτσι πως αρνείται να ξεχρεώσει τα ομόλογα αξίας 27 δις. ευρώ που διατηρεί η ΕΚΤ στο χαρτοφυλάκιό της.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: