Home » 2015 » Συμβολή στην πάλη για διαγραφή το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας (Πριν, 28/6/2015)

Συμβολή στην πάλη για διαγραφή το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας (Πριν, 28/6/2015)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

den_plirwnw_3748567Η τεκμηρίωση της δυνατότητας μονομερούς διαγραφής του δημόσιου χρέους, το πολιτικό σκεπτικό που διαπερνά το προκαταρκτικό πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους και κυρίως το συμπέρασμά του ότι το χρέος είναι παράνομο και επονείδιστο κι ως εκ τούτου δεν πρέπει να πληρωθεί υπογραμμίζουν την ανάγκη αξιοποίησής του στους αγώνες.

Η δημοσιοποίηση του προκαταρκτικού πορίσματος της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στις 17 Ιουνίου 2015, αποτελεί μια ξεχωριστή στιγμή στην πάλη των εργαζομένων και του ελληνικού λαού για την διαγραφή του. Το πόρισμα βρίσκεται σε αρμονία με την άποψη της κοινωνίας για το χρέος και ανταποκρίνεται στις υποσχέσεις που είχε δώσει και τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει από το 2011 κιόλας η Πρωτοβουλία για τη Συγκρότηση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα δοθεί περαιτέρω νομιμοποίηση, υπόσταση και ώθηση στο λαϊκό αίτημα της διαγραφής του χρέους.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Ειδικότερα: Πρώτο, τα σαφή συμπεράσματα του πορίσματος για τον χαρακτήρα του ελληνικού δημόσιου χρέους ως παράνομου, αθέμιτου, επονείδιστου, αντισυνταγματικού και μη βιώσιμου. Δεύτερο, η ευθεία σύστασή του να μην πληρωθεί το χρέος. «Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζουμε στην Προκαταρκτική Έκθεση καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος, αλλά και δεν πρέπει να το πληρώσει… Ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το χρέος διότι είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο», αναφέρει από την εισαγωγή της κιόλας η έκθεση. Τρίτο, η αποκάλυψη μέσα από τις σελίδες του των κοινωνικών δυνάμεων που πρωταγωνίστησαν στην αύξηση του χρέους (ελληνικές και ξένες τράπεζες, αμυντική βιομηχανία, ανώνυμες εταιρείες, κ.λπ.). Τέταρτο, το πολιτικό σκεπτικό που διέπει όλο το πόρισμα συνδέοντας τα Μνημόνια με τα επίδικα της επίθεσης στην Ελλάδα (επιβολή νεοφιλελεύθερων μέτρων, επιτάχυνση αναδιαρθρώσεων) και πέμπτο, μεταξύ άλλων, η υποδειγματική τεκμηρίωση του ριζοσπαστικού αιτήματος της μονομερούς διαγραφής του χρέους υπογραμμίζουν ότι είναι ένα πόρισμα που μπορεί να υπηρετήσει την πάλη του κινήματος για να μην πληρωθεί το χρέος, ότι είναι ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια όσων μάχονται για την διαγραφή του χρέους.

Το πόρισμα, δεν αποτελεί αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα ούτε μελέτη για τις αιτίες της υποκείμενης ελληνικής κρίσης, αλλά μια αυτοψία του δημοσίου χρέους, των όρων και των συνθηκών που οδήγησαν στην έκρηξή του, διέψευσε κι όσους απέρριπταν τον λογιστικό έλεγχο (ενώ προκρίνουν τον εργατικό έλεγχο στην παραγωγή και την διοίκηση εθνικοποιημένων επιχειρήσεων) υπό το φόβο ότι θα νομιμοποιήσει ή θα αναγνωρίσει μέρος του χρέους κι έτσι θα λειτουργήσει σε όφελος των πιστωτών και των κυβερνήσεων. Ανησυχίες που αποδείχθηκαν αβάσιμες και υπερβολικές. Στο σύνολό τους ωστόσο οι επιφυλάξεις που κατατέθηκαν κι η επίθεση που ακολούθησε στο αίτημα του λογιστικού ελέγχου είχαν στη βάση τους την υποτίμηση και την  καχυποψία απέναντι στον λαϊκό χαρακτήρα του αιτήματος της διαγραφής, το γεγονός ότι αντικειμενικά υπερέβαινε τα όρια της επαναστατικής Αριστεράς και μπορούσε κάλλιστα να γίνει υπόθεση κι άλλων δυνάμεων, κάτω από την πίεση των αγώνων και την ογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια. Εξέλιξη –με όλο το ρίσκο- αναμφισβήτητα θετική, που δεν υπονομεύει το αίτημα, ούτε το ξεθωριάζει μέσω της «θεσμικής» αναβάθμισής του. Αντίθετα, αυξάνει το βεληνεκές του, παρέχοντας πεδίο δόξης λαμπρό για τις πιο μαχητικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις να επιζητήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, στο πεδίο της ενότητας θεωρίας και πράξης, στους αγώνες για την υλοποίηση αυτού του αιτήματος.

Ο ριζοσπαστικός χαρακτήρας του πορίσματος φάνηκε στην απροθυμία της κυβέρνησης να το υιοθετήσει, υλοποιώντας τα συμπεράσματά του

Το πολύτιμο συμπέρασμα – κεκτημένο του λογιστικού ελέγχου θέτει προ των ευθυνών της πρωτίστως την κυβέρνηση, που απέφυγε να το υιοθετήσει από την πρώτη στιγμή αδιαφορώντας για τα πορίσματά του (όπως έκανε κι ο αστικός Τύπος) ή αντιμετωπίζοντάς το σαν βαρίδι. Κι αυτό μάλιστα σε μια περίοδο που αποδεχόταν πρόθυμα την πολιτική των πιστωτών (συμφωνία Ευρωομάδας 20ης Φεβρουαρίου 2015, Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, υποχωρήσεις σε θέματα ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ, εισφοράς αλληλεγγύης στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων, κ.α.). Οι ραγδαίες αλλαγές που ακολουθούν την αναγγελία του δημοψηφίσματος για τις 5 Ιουλίου ας ελπίσουμε να αναγκάσουν την κυβέρνηση να το αξιοποιήσει, επιλέγοντας την σύγκρουση και τη διαγραφή του χρέους κι όχι την διαπραγμάτευση με τους δανειστές, από μια καλύτερη θέση.

Το εργατικό κίνημα και η Αριστερά όμως δεν έχουν άλλη επιλογή: Η επιβολή των στόχων της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της ανάκτησης της νομισματικής κυριαρχίας της χώρας, του δικαιώματος άσκησης νομισματικής πολιτικής που θα συνοδεύεται με τα απαραίτητα γι αυτό εργαλεία  (νόμισμα, δημόσιο τραπεζικό σύστημα), η επί της ουσίας νικηφόρα αναμέτρηση και ρήξη με την ΕΕ και το ΔΝΤ, η άμεση έξοδος από την ΟΝΕ και το ευρώ και η επιβολή άμεσων φιλολαϊκών στόχων για το μεροκάματο, την ανεργία και τα δημόσια αγαθά της παιδείας και της υγείας, επαφίενται πάνω απ’ όλα στο ανασυγκροτούμενο εργατικό κίνημα και την πολιτικά επανεξοπλισμένη σύγχρονη, αξιακή, μαζική, εργατική και δημοκρατική Αριστερά της ρήξης, της ανατροπής της ελπίδας και της προοπτικής, που δεν θα φοβάται την σύμπλευσή της με την κοινωνία, αλλά θα αναζωογονείται απ’ αυτήν, αξιοποιώντας ό,τι θετικό διαθέτει.


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: