Home » 2011 » Μέρκελ και Σαρκοζύ μαλώνανε σε …ξένο αχυρώνα (Επίκαιρα 26.10.11)

Μέρκελ και Σαρκοζύ μαλώνανε σε …ξένο αχυρώνα (Επίκαιρα 26.10.11)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

 Η φράση του γάλου προέδρου, πως «σήμερα βρισκόμαστε εδώ για να πάρουμε αποφάσεις για χώρες για τις οποίες δεν έχουμε εκλεγεί», όπως ειπώθηκε το βράδυ της Κυριακής μετά τη Σύνοδο Κορυφής, έστω και αν αναγνώρισε ευθέως μετά ότι «αυτό θέτει προβλήματα δημοκρατίας», συμπυκνώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την εφιαλτική θέση στην οποία έχει περιέλθει ο ελληνικός λαός με τον Γ. Παπανδρέου να έχει μεταβληθεί σε σκιώδη πρωθυπουργό – διεκπεραιωτή και στην πράξη να αποφασίζουν για την τύχη του ο Σαρκοζύ και η Μέρκελ.

Κι είμαστε ακόμη στην αρχή. Γιατί, αν κάτι σε όλη αυτή την περίοδο των ατελείωτων συζητήσεων για τις λεπτομέρειες του κουρέματος του ελληνικού χρέους θεωρούταν δεδομένο και δεν έμπαινε καν στο τραπέζι των συζητήσεων, ήταν η απώλεια θεμελιωδών, κυριαρχικών δικαιωμάτων εκ μέρους της Ελλάδας. Οι δανειστές μας, το ντε φάκτο γαλλο-γερμανικό διευθυντήριο αλλά και η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου συμφώνησαν ότι η δημοσιονομική διαχείριση πρέπει να περάσει απ’ ευθείας σε γερμανούς τεχνοκράτες, διορισμένους από την Μέρκελ, χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση – αυτό ήταν το περιεχόμενο της πρότασης της γερμανίδας καγκελαρίου για μόνιμη εγκατάσταση της Τρόικας στην Αθήνα, που ήδη προωθείται. Το νέο καθεστώς σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου οικονομικής κατοχής, με την πλήρη και όχι τη μεταφορική έννοια του όρου. Κι αυτό το καθεστώς σηματοδοτεί το πιο βαθύ πλήγμα, την πιο ευθεία αμφισβήτηση που έχει δεχτεί τις τελευταίες δεκαετίες η δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε.

Λύση – ανακούφιση;

Το πρωτοφανές πισωγύρισμα επιχείρησε να συγκαλύψει ο Γ. Παπανδρέου κάνοντας λόγο την Κυριακή το βράδυ για μια «λύση που ανακουφίζει τους Έλληνες από ένα βάρος ιστορικό». Η αλήθεια είναι ότι η λύση που ακόμη εξετάζεται όσο γράφονται αυτές οι γραμμές δεν αποσκοπεί στην ανακούφιση του ελληνικού λαού, που θα επωμιστεί νέα δυσθεώρητα βάρη, αλλά στην ανακούφιση των τραπεζών και δη των γαλλο-γερμανικών.

Κατ’ αρχήν ο ελληνικός λαός, ενάμισι χρόνο μετά το εκβιαστικό δίλημμα του Γιώργου Παπανδρέου «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» και μόλις τέσσερις μήνες μετά την επανέκδοσή του σε νέα συσκευασία «Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία» καλείται να επωμιστεί νέα, πιο αιματηρά μέτρα λιτότητας ως αντάλλαγμα για το κούρεμα του χρέους. Ειδικότερα, νέους φόρους ύψους 8,2 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία (και συγκεκριμένα 3,4 δισ. για το 2013 και 4,8 για το 2014) που θα περιληφθούν στον προϋπολογισμό και ακόμη μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων ακόμη και κατά δεκάδες χιλιάδες κάθε μήνα αν χρειαστεί, προκειμένου να δημιουργηθούν πλεονάσματα στον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα της επιστολής του Βαγγέλη Βενιζέλου προς την επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.

Δεύτερο, η λύση που υποσχέθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου σηματοδοτεί επίσης το ξεπούλημα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και τη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος. Αν επιβληθεί ειδικότερα η επιθετική πρόταση της Γερμανίας για κούρεμα των ελληνικών ομολόγων της τάξης του 50% και άνω, εις βάρος της γαλλικής πρότασης για ένα πιο μετριοπαθές κούρεμα που δεν θα υπερβαίνει το 40%, οι αλλαγές στον ελληνικό τραπεζικό χάρτη, δεδομένου ότι οι τράπεζες έχουν στα χαρτοφυλάκια τους ομόλογα αξίας 45-50 δισ. ευρώ, θα είναι κατακλυσμιαίες και ιστορικής σημασίας: Αρκεί να αναλογιστούμε ότι ελληνικές τράπεζες προϋπήρχαν του σχηματισμού του ελληνικού κράτους και τώρα το ελληνικό κράτος κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς τράπεζες! Η αναπλήρωση κεφαλαίου θα γίνει μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με κοινές μετοχές τις οποίες όμως το ελληνικό δημόσιο δεν μπορεί να κρατήσει για πάνω από δύο χρόνια. Η οικονομική …Κομαντατούρ που θα έχει αναλάβει την διαχείριση των ελληνικών δημόσιων οικονομικών τότε, τι πιο φυσιολογικό από το να προχωρήσει σε εκείνους τους χειρισμούς που θα κλείσουν τις μισές τράπεζες και τις άλλες μισές να τις δώσει στην Ντόιτσε Μπανκ έναντι ψιχίων;

Διαφύλαξη συμφερόντων

Εν είδει παρενθέσεως : δεν μπορεί να μην αντιπαραβάλλει κανείς απέναντι στην απίστευτη δουλικότητα της ελληνικής κυβέρνησης (μόνο αποικιακές ηγεσίες έδειχναν τέτοια υποτέλεια!), την επιμονή με την οποία υπερασπίζεται ο γάλλος πρόεδρος το δικό του τραπεζικό σύστημα. Γιατί πίσω από τις ατελείωτες συνεδριάσεις δεν κρύβεται τίποτε άλλο παρά η προσπάθεια διαφύλαξης των συμφερόντων των γαλλικών τραπεζών που αποτελούν τον μεγάλο ασθενή της γηραιάς ηπείρου, αφού επί δεκαετίες απομύζησαν τα δημόσια οικονομικά των περιφερειακών χωρών κρατώντας τα σκήπτρα στον δανεισμό τους, με τοκογλυφικά επιτόκια. Η σημαντική έκθεση των γαλλικών τραπεζών στον δανεισμό των περιφερειακών κρατών της ευρωζώνης φαίνεται πεντακάθαρα στον πίνακα που παραθέτουμε, όπου διακρίνεται ότι οι γαλλικές τράπεζες το πρώτο τρίμηνο του 2011 είχαν δανείσει σχεδόν διπλάσια ποσά από τις γερμανικές στην περιφέρεια. Γι’ αυτό τώρα οι μετοχές τραπεζών όπως της Societe Generale και της Credit Agricole έχουν χάσει από την αρχή του χρόνου άνω του 50% της αξίας τους.

Τρίτο, η μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους που θα προκύψει από το κούρεμα θα είναι αστεία. Ακόμη και η ακραία λύση του 50% να εφαρμοστεί το ελληνικό δημόσιο χρέος θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ, πιο ψηλά δηλαδή από το επίπεδο που το βρήκε η κυβέρνηση Παπανδρέου τον Οκτώβρη του 2009 (115%), πριν αρχίσει η δημιουργική λογιστική με τη βοήθεια της Γιουροστάτ και της Τράπεζας της Ελλάδας, που μέσα σε λίγους μήνες το απογείωσε, έτσι ώστε να εμφανιστεί επιβεβλημένη η προσφυγή στο σφαγείο ΔΝΤ – ΕΕ. Το μαθηματικό αυτό παράδοξο εξηγείται από την βαθιά μεροληπτική διαδικασία με την οποία θα εφαρμοστεί το κούρεμα, αν κρίνουμε από το προηγούμενο της συμφωνίας του Ιουλίου η εφαρμογή της οποίας ανατέθηκε στο Ινστιτούτο Διεθνούς Χρηματοπιστωτικής (IIF) με οδυνηρά αποτελέσματα για τις ελληνικές τράπεζες, όπως πολύ εύστοχα και αποκαλυπτικά περιέγραψε πρόσφατα ο πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας. Το ίδιο είναι βέβαιο πως θα συμβεί και τώρα. Η Τρόικα προφανώς θα εξαιρέσει τα 65 δις. ευρώ που έχει ήδη δώσει στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του πρώτου δανείου, οπότε μένει να αποδειχθεί στη συνέχεια ποιός θα κληθεί να επωμιστεί ένα βάρος πολύ μεγαλύτερο του 50% για να προκύψει στη συνέχεια ως μέσος όρος αυτό το ποσοστό; Κι εδώ φυσικά είναι πολύ πιθανό το βάρος αυτό να πέσει μονομερώς στα ασφαλιστικά ταμεία (που έχουν 26 δις. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα) ή ακόμη και τις ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες και τράπεζες, δεδομένης της απροθυμίας της κυβέρνησης να προασπίσει τα συμφέροντά τους, ακόμη κι αυτή την κρίσιμη ώρα που απειλούνται με αφανισμό!

      Κατοχή δημ. χρέους κατά χώρα, α’ τρίμηνο 2011
  Εκδότες χρέους (σε εκ. δολ. ΗΠΑ)      
  Ιταλία Ισπανία Ελλάδα Πορτογαλία Ιρλανδία Βέλγιο ΣΥΝΟΛΟ
Εθνική Προέλευση              
Γαλλία 105.045 32.581 13.401 8.611 2.855 51.529 214.022
Γερμανία 50.982 29.389 14.080 8.799 3.191 11.278 117.719
Ηνωμένο Βασίλειο 12.734 8.629 3.961 1.805 4.577 5.258 36.964
Βέλγιο 17.294 3.793 1.873 2.288 695 25.943
Ισπανία 10.699 502 7.250 157 1.427 20.035
Ιταλία 5.798 2.442 612 588 413 9.853
Ιαπωνία 29.772 10.352 164 1.092 1.097 9.396 51.873
ΗΠΑ 14.380 6.060 1.936 1.269 1.741 11.400 36.786
Ελβετία 5.201 1.485 529 832 111 2.057 10.215
Πηγή: Stratfor, 2011. Τα στοιχεία προέρχονται από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών  

Τέταρτο, όσα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας κι αν ληφθούν, όσο κι αν μειωθούν οι συντάξεις έτσι ώστε να διαφυλαχθεί η διατήρηση του δημόσιου χρέους στο επίπεδο που θα το αφήσει η επερχόμενη χρεοκοπία, η επαναφορά του σε μη βιώσιμα επίπεδα θα είναι θέμα χρόνου. Ο λόγος είναι απλός: Το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν έφθασε σε αυτά τα δυσθεώρητα επίπεδα λόγω των γενναίων κοινωνικών παροχών. Αν ευθυνόταν η γενναιόδωρη κοινωνική πολιτική, τότε ο βίαιος τερματισμός της θα είχε φέρει την μείωση του δημόσιου χρέους. Έφερε όμως το αντίθετο.

Η αιτία του κακού

Η αιτία για την εκτίναξη του δημόσιου χρέους, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την ευρωπαϊκή περιφέρεια που σήμερα δοκιμάζεται, βρίσκεται στην επιθετική οικονομική πολιτική που ασκεί η Γερμανία με τις εξαγωγές της όπως φαίνεται από το σταθερό πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών λογαριασμών της, που φέτος αναμένεται να φθάσει το 5% του ΑΕΠ. Στον αντίποδα η Ελλάδα και η Πορτογαλία θα εγγράψουν έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών λογαριασμών άνω του 8%, η Ισπανία 4,6%, η Ιταλία 3,5% και η Γαλλία 2,7% επί του ΑΕΠ. Η διατήρηση αυτών των ανισορροπιών αποτελεί την μεγαλύτερη πηγή αστάθειας και διχασμού στην ευρωζώνη, έτσι ώστε η ρήξη στο εσωτερικό της (σε ένα δεύτερο χρόνο, μετά τον σημερινό διχασμό) να γίνεται αποτέλεσμα της φυσικής κίνησης των πραγμάτων. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι συνεχίζει να αποτελεί σταθερή και συνειδητή επιλογή των περιφερειακών κρατών η παραμονή τους στην ζώνη του ευρώ, που αποδεικνύεται πρωτογενής παράγοντας δημιουργίας δημόσιου χρέους και φτώχειας…

 Το μεγάλο ψέμα Γερμανίας και Γαλλίας για τα κριτήρια ένταξης

«Η Ελλάδα δεν πληρούσε τα κριτήρια ένταξης στην ευρωζώνη» επανέλαβε ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζύ την Κυριακή το βράδυ από τις Βρυξέλλες. Πράγματι. Ξεχνάει όμως να πει πως ούτε και η χώρα του πληρούσε τα κριτήρια που πρόβλεπε η Συνθήκη του Μάστριχτ για δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ και δημόσιο χρέος κάτω από το 60%. Ούτε καν και η Γερμανία, με εξαίρεση μια μόνο χρονιά από τότε (το 2001) που ικανοποιούσε και τα δύο κριτήρια.

  1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011
Δημ. χρέος Γαλλίας (% ΑΕΠ) 68,8 70,26 66,8 65,65 64,26 67,29 71,43 73,93 75,69 70,87 69,97 75,86 87,14 92,36 97,1
Δημοσιον. έλλειμμα Γαλλίας -3,32 -2,61 -1,78 -1,47 -1,55 -3,16 -4,12 -3,63 -2,97 -2,32 -2,73 3,34 -7,57 -7,36 -6,13
                               
Δημ. χρέος Γερμανίας (% ΑΕΠ) 60,27 62,16 61,49 60,41 59,78 62,18 65,38 68,79 71,22 69,32 65,31 69,43 76,52 79,94 81,3
Δημοσιον. έλλειμμα Γερμανίας -2,64 -2,18 -1,46 -1,31 -2,82 -3,65 -4,03 -3,79 -3,31 -1,6 -0,26 -0,11 -3,03 -3,96 -2,89

Οι μόνες χώρες που πληρούσαν τα κριτήρια ήταν ο …πληθυσμιακός γίγαντας του Λουξεμβούργου και η Δανία που τελικά, κατόπιν ωρίμου σκέψεως, αποφάσισε να μην ενταχθεί στην ευρωζώνη! Τυχόν πιστή εφαρμογή των κριτηρίων επομένως για την επιλογή των κρατών που θα έμπαιναν στην ευρωζώνη θα σήμαινε επομένως αλλαγή νομίσματος για το Λουξεμβούργο…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: