Home » 2011 » Αργεντινίκη “γροθιά” στο Χόλιγουντ (Επίκαιρα, 15.9.2011)

Αργεντινίκη “γροθιά” στο Χόλιγουντ (Επίκαιρα, 15.9.2011)

Archives

Οι ΗΠΑ βαφτίζουν εθνικισμό την πολιτική των δασμών! 

Κόντρα στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, η Αργεντινή επιβάλλει δασμούς στις εισαγόμενες ταινίες

Κάθε άλλο παρά συμβολικό ήταν το πλήγμα που δέχτηκε η καταστρεπτική για τους λαούς και τα αδύναμα κράτη πολιτική του λεγόμενου ελεύθερου εμπορίου από την κυβέρνηση της Αργεντινής με αφορμή την απόφασή της να επιβάλει δασμούς στις ταινίες του Χόλιγουντ, ώστε να διαφυλάξει την εγχώρια πολιτιστική παραγωγή και φυσικά τις θέσεις εργασίας.

Συγκεκριμένα, η απόφαση του Εθνικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου και Οπτικών Τεχνών του Μπουένος Άιρες προβλέπει ότι κάθε ταινία της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας θα επιβαρύνεται με έναν επιπλέον αριθμό εισιτηρίων που θα καταβάλουν στο κράτος οι εταιρείες διανομής σε συνάρτηση με τον αριθμό των αιθουσών στις οποίες προβάλλεται. Έτσι, η ανώτατη επιβάρυνση για ταινίες που προβάλλονται σε περισσότερες από 161 αίθουσες της αργεντινίκης πρωτεύουσας θα ισοδυναμεί με 12.000 εισιτήρια που αντιστοιχούν σε 400.000 πέσος ή 95.000 δολάρια. Για κινηματογράφους εκτός του Μπουένος Άιρες ο φόρος θα είναι χαμηλότερος.

Η γενναία αυτή απόφαση της Αργεντινής δεν ήρθε τόσο ξαφνικά. Προηγήθηκε ένα καθεστώς παρατεταμένης ασφυξίας της ακμαίας εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής που συνετρίβη από τον καταιγισμό των αμερικανικών υπερπαραγωγών. Ειδικότερα, με βάση ρεπορτάζ των Financial Times το Σαββατοκύριακο 3-4 Σεπτέμβρη, φιλόδοξες και επιτυχημένες παραγωγές της Αργεντινής, μόλις και μετά βίας βρίσκουν μια αίθουσα να προβληθούν. Κορυφαίο παράδειγμα κι όχι μοναδικό η ταινία «Το μυστικό στα μάτια τους» που κέρδισε το 2010 το Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας. Πρόκειται μάλιστα για μία μόνο από τις 80 έως 90 ταινίες που γυρίζονται κάθε χρόνο στην γενέτειρα του τάγκο. «Το πρόβλημα είναι ο αριθμός των οθονών που δείχνουν ταυτόχρονα το ίδιο φιλμ», δηλώνει στην βρετανική εφημερίδα ο επικεφαλής του κινηματογραφικού ινστιτούτου. Και συνεχίζει: «Οι τελευταίοι “Πειρατές στην Καραϊβική” έφθασαν εδώ με 350 κόπιες και το “Kung Fu Panda 2” με 250, σε μια αγορά που δεν ξεπερνάει τις 800 οθόνες» συμπληρώνει, περιγράφοντας μια κατάσταση που δεν μας είναι καθόλου ξένη. Πόσες ελληνικές και ευρωπαϊκές παραγωγές δεν άντεξαν παρά λίγες εβδομάδες στις αίθουσες εξ αιτίας του βομβαρδισμού από αμερικανικές παραγωγές; Πόσες αιτίες επίσης δεν πήραν καν τον δρόμο για τις αίθουσες εξ αιτίας αυτού του αθέμιτου ανταγωνισμού;

Οι δασμοί που πλήττουν τις εισαγόμενες ταινίες δεν είναι το μοναδικό μέτρο προστασίας της εγχώριας βιομηχανίας που έχει επιβάλλει η κεντροαριστερή κυβέρνηση της Αργεντινής, η οποία χαρακτηρίζεται ως «εθνικιστική» από τους Financial Times, σε μια δόλια προσπάθεια να εμφανιστούν ως το απαύγασμα της προόδου οι πολιτικές που αναπτύχθηκαν το πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Επιχειρώντας να στηρίξει την εξαγωγική της βιομηχανία και να ισορροπήσει όχι μόνο το δικό της εμπορικό ισοζύγιο αλλά και των σημαντικότερων εταίρων της η Αργεντινή προσπαθεί να αντιστοιχεί κάθε εισαγωγή με ανάλογες εξαγωγές. Το αποτέλεσμα είναι δεκάδες αμερικανικά αυτοκίνητα και κούκλες Μπάρμπι να περιμένουν επί μήνες στα τελωνεία μέχρι να εξαχθούν προϊόντα «Hecho en Argentina» ισάξιας ποσότητας, προκαλώντας εκνευρισμό στις αμερικανικές πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Αξίζει να αναφερθεί πως η αμερικανική αυτοκρατορία, γιατί οι ΗΠΑ είναι στις περισσότερες περιπτώσεις πίσω από τις πλημμυρίδες εξαγωγών κι επομένως ο χαμένος των αναδυόμενων δασμολογικών πολιτικών, δεν σαρώνει τις μικρότερες οικονομίες μόνο με τα εμπορεύματά της αλλά και με το ρευστό. Το άμεσο αποτέλεσμα των λεγόμενων μέτρων ποσοτικής χαλάρωσης (Quantitative Easing 1 & 2) που εφάρμοσε η αμερικανική κεντρική τράπεζα προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση στο εσωτερικό των ΗΠΑ ήταν πλημμυρίδες ρευστού προς άλλες χώρες που οδήγησαν σε απότομη ανατίμηση των νομισμάτων τους. Το βραζιλιάνικο ρεάλ για παράδειγμα από τον Δεκέμβρη του 2008 έχει ανατιμηθεί έναντι του δολαρίου κατά 40%, παρά τις συνεχείς και δαπανηρές παρεμβάσεις της βραζιλιάνικης κεντρικής τράπεζας με στόχο να αποκρούσει τις βραχυχρόνιες κερδοσκοπικές επιθέσεις. Η ανατίμηση του ρεάλ με τη σειρά της επιβράδυνε τον ρυθμό αύξησης των βραζιλιάνικων εξαγωγών, περιορίζοντας έτσι την εγχώρια παραγωγή και κατ’ επέκταση τις θέσεις απασχόλησης. Να αναφερθεί επίσης ότι και στην περίπτωση της Βραζιλίας τα μέτρα περιορισμού της «ελεύθερης» κίνησης κεφαλαίων που επέβαλε η κεντρική της τράπεζα χαρακτηρίστηκαν από τον δυτικό Τύπο ως εθνικιστικά, παρωχημένα, ακόμη και προοίμιο νομισματικών πολέμων, σε μια πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας. Καθώς τα μέτρα της Fed ήταν αυτά που αποτέλεσαν την πρώτη πράξη του νομισματικού πολέμου, εξάγοντας την αμερικανική κρίση, στους γείτονες κι όχι η εκ των υστέρων και αμυντική απάντηση άλλων κρατών.

Κι από τα δύο παραπάνω παραδείγματα «ελεύθερης διακίνησης» τόσο σε ό,τι αφορά τα εμπορεύματα όσο και σε ό,τι αφορά τα κεφάλαια συνάγεται ότι πρόκειται για πολιτικές που (μιλώντας για την αμερικανική ήπειρο) δεν εξασφαλίζουν ισότητα αλλά την πιο βαθιά μεροληψία προς όφελος των βορειοαμερικανικών επιχειρήσεων, που εκμεταλλεύονται σε διεθνές επίπεδο τα πλεονεκτήματά τους και τις οικονομίες κλίμακας. Το «ελεύθερο εμπόριο» επομένως μόνο κατ’ ευφημισμό ή προπαγανδιστικά μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέτοιο.

Στην πραγματικότητα τα πλήγματα που δέχεται το «ελεύθερο εμπόριο» (ουσιαστική συνιστώσα της λεγόμενης «Συναίνεσης της Ουάσινγκτον») σηματοδοτούν το τέλος για την αμερικανική ήπειρο μιας εποχής που ξεκίνησε επίσημα τη δεκαετία του ’80 με το νεοφιλελευθερισμό, όπως επιβλήθηκε επί Ρέιγκαν και Θάτσερ και ανεπίσημα το 1973 επί δικτάτορα Πινοτσέτ στη Χιλή. Έλαβε δε οικουμενική διάσταση με όχημα τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου που στόχο έχει την κατάργηση κάθε δασμολογικής πολιτικής, διμερούς συμφωνίας ή μορφής κρατικής επιδότησης. Στην δε Ευρώπη το όχημα που επέβαλε την πολιτική του άκρατου φιλελευθερισμού είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, συχνά δε συγκαλυμμένα με τον μανδύα των επιδοτήσεων. Οφείλουμε μάλιστα να της αναγνωρίσουμε ότι οδήγησε το νεοφιλελεύθερο σκοτεινό ιδεώδες σε πρωτόγνωρες δόξες καταφέρνοντας με τη νομισματική ενοποίηση να σαρώσει και τις τελευταίες βιομηχανίες ή κλάδους που άφησαν όρθιες οι πολιτικές απελευθέρωσης των δεκαετιών ’80 και κυρίως του ’90 (βλέπε «κοινοτικές οδηγίες» για επιμέρους κλάδους που το περιώνυμό «άνοιγμα» τους στον διεθνή ανταγωνισμό και ο επιζητούμενος «εκσυγχρονισμός» τους κατέληγε κάθε φορά, εντελώς τυχαία, στο κλείσιμο και την διάλυσή τους).

Οι έμμεσοι και άμεσοι δασμοί στις εισαγωγές που επιβάλλονται στην Αργεντινή δεν αποτελούν το μοναδικό στοιχείο έμπρακτης αμφισβήτησης του δεκάλογου της Συναίνεσης της Ουάσινγκτον που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει την δημοσιονομική πειθαρχία, την δραστική μείωση των κρατικών δαπανών για παιδεία και υγεία, τη φορολογική μεταρρύθμιση στην κατεύθυνση διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, την ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων, την κατάργηση κανονιστικών περιορισμών στο όνομα της καταπολέμησης της γραφειοκρατίας, κ.α. (Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πολιτική της σημερινής κυβέρνησης στην Ελλάδα προφανώς είναι συμπτωματική…) Η Αργεντινή την τελευταία δεκαετία αμφισβητεί τόσο συχνά και επίμονα τις παραπάνω πολιτικές που το παράδειγμά της έχει οδηγήσει στην ανάδυση μιας νέας ορολογίας στη διεθνή βιβλιογραφία, της «Συναίνεσης του Μπουένος Άιρες». Ας κρατήσουμε δε το γεγονός ότι η στροφή σε αυτές τις «εθνικιστικές» κατά τους Financial Times πολιτικές επιλέγονται από μια χώρα που ήπιε μέχρι τέλους το πικρό ποτήρι του πιο βάρβαρου νεοφιλελευθερισμού επί Κάρλος Μένεμ (πιστό αντίγραφο του Γιώργου Παπανδρέου, με κριτήριο την …παροιμιώδη συνέπεια προεκλογικών λόγων και έργων και φυσικά τη …σθεναρή αντίσταση στις εντολές του ΔΝΤ) με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη χρεοκοπία και τη στάση πληρωμών. Κι εδώ πάλι οι ομοιότητες είναι καθαρά συμπτωματικές.

Ας κρατήσουμε εν κατακλείδι ότι η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που εφαρμόζει η κυβέρνηση Παπανδρέου και επιβάλλεται σε όλη την Ευρώπη, εκτινάσσοντας τη φτώχεια και την ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη, δεν αποτελεί μονόδρομο…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

@LeonidasV

Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

%d bloggers like this: