Home » 2010 » Στις ΗΠΑ το κλειδί για τη λύση του Παλαιστινιακού (Οδοιπορικό, περ. Γιατρών του Κόσμου, τ. 47)

Στις ΗΠΑ το κλειδί για τη λύση του Παλαιστινιακού (Οδοιπορικό, περ. Γιατρών του Κόσμου, τ. 47)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

«Αυτό που προκαλεί την μεγαλύτερη εντύπωση είναι η διαδικασία εισόδου στη Λωρίδα της Γάζας. Στην σημείο ελέγχου του Έρεζ μπαίνεις σε ένα χώρο που μοιάζει με σύγχρονο αεροδρόμιο. Αφήνοντάς το κινείσαι μέσω ενός ελικοειδούς συνόλου από πόρτες και τοίχους σαν ένας ταξιδιώτης του χρόνου που μεταφέρεται στο παρελθόν, σε ένα χωματόδρομο. Εδώ ήταν το βιομηχανικό κέντρο της Γάζας, πριν τον τελευταίο βομβαρδισμό. Τώρα, άνθρωποι με γαϊδούρια και κάρα μεταφέρουν πέτρες από τα χαλάσματα. Κινούμενος από το Ισραήλ στη Γάζα μεταφέρεσαι από μια χώρα του 21ου αιώνα σε ένα παραμορφωμένο τοπίο. Η ανοικοδόμηση είναι αδύνατη καθώς το Ισραήλ απαγορεύει την είσοδο των υλικών. Οι άνθρωποι έχουν ελάχιστα στη διάθεσή τους πέρα από τα ερείπια που τους περιβάλουν». Τα παραπάνω λόγια δεν ανήκουν σε κάποιον ακτιβιστή από τους χιλιάδες που αγωνίζονται να σπάσει το απάνθρωπο εμπάργκο στην μαρτυρική Γάζα. Προέρχονται (όπως δημοσιεύτηκαν στην International Herald Tribune στις 22 Μαρτίου) από την βαρόνη Κάθριν Άστον, υπουργό Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εδώ και λίγους μήνες. Απηχούν δε την αυξανόμενη αγανάκτηση της διεθνούς κοινής γνώμης απέναντι στο Ισραήλ το τελευταίο διάστημα, που μετ’ επιτάσεως τίθεται το εξής ερώτημα: Είναι επιτέλους δυνατό κάποιος να επιβάλει στο Ισραήλ τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου; Μπορούν, ειδικότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες να το αναγκάσουν, σε τελική ανάλυση, να σεβαστεί τις διεθνείς αποφάσεις και να επιτρέψει την δημιουργία ενός παλαιστινιακού κράτους;

Η απάντηση δεν είναι για όλους προφανής. Για παράδειγμα, το αμερικανικό περιοδικό Time στις 29 Μάρτη αναφερόμενο στην τελευταία απόφαση του Ισραήλ να επεκτείνει τους παράνομους εβραϊκούς εποικισμούς, χτίζοντας  1.600 επιπλέον κατοικίες τόνιζε πως «η Ουάσινγκτον έχει ελάχιστη δύναμη να αναγκάσει το Ισραήλ να παγώσει τους εποικισμούς». Είναι όμως έτσι;

Τους τελευταίους λίγους μήνες δύο πολύ σημαντικά γεγονότα έχουν φέρει σε εξαιρετικά δυσμενή θέση το Ισραήλ. Το πρώτο σχετίζεται με την δολοφονία στο Ντουμπάι του Μαχμούντ αλ Μαμπχούχ, στελέχους της ριζοσπαστικής ισλαμικής οργάνωσης Χαμάς, η δημοκρατική εκλογή της οποίας στην κυβέρνηση της Παλαιστίνης προ τετραετίας έδωσε την αφορμή στο Ισραήλ να επιβάλει στους Παλαιστίνιους τη συλλογική τιμωρία του εμπάργκο. Δεν ήταν ωστόσο η δολοφονία αυτή καθαυτή που οδήγησε το Ισραήλ στο εδώλιο του κατηγορουμένου, όσο ήταν οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε. Και συγκεκριμένα η χρησιμοποίηση από τους εκτελεστές της Μοσάντ διαβατηρίων ευρωπαίων πολιτών! Το Ισραήλ ειδικότερα έφτιαξε πλαστά αντίγραφα από διαβατήρια ευρωπαίων πολιτών που είχαν επισκεφθεί τα τελευταία χρόνια το Ισραήλ και με αυτά τροφοδότησε τους πράκτορές του για να αποκρύψει την πραγματική τους ταυτότητα. «Η έκθεση της βρετανικής Υπηρεσίας Σοβαρού Οργανωμένου Εγκλήματος συμπέρανε ότι τα διαβατήρια πρέπει να είχαν αναπαραχθεί στο αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν ή σε κάποια άλλη συναλλαγή με την ισραηλινή γραφειοκρατία. Δεν υπήρχε κανένας άλλος δεσμός ανάμεσα στα 12 άτομα των οποίων κλάπηκαν τα διαβατήρια. Η έρευνα έδειξε ότι τα στοιχεία των θυμάτων λήφθηκαν, αποθηκεύτηκαν και διοχετεύθηκαν όταν παρέδωσαν τα διαβατήριά τους σε ισραηλινούς αξιωματούχους ή σε κάποιους που συνδέονταν μαζί τους», έγραφε η βρετανική εφημερίδα Guardian Weekly στις 2 Απρίλη. Καθόλου τυχαία δεν ήταν στη συνέχεια η απόφαση του βρετανικού Φόρεϊν Όφις να εκδώσει ταξιδιωτική οδηγία στην οποία τονιζόταν πως οι ισραηλινοί αξιωματούχοι δεν πρέπει να θεωρούνται πλέον αξιόπιστοι για να πάρουν στα χέρια τους διαβατήρια ούτε φυσικά ήταν τυχαία κι η απέλαση ισραηλινού διπλωμάτη που πιθανότατα συνδεόταν με τη Μοσάντ. Οργισμένη ήταν επίσης η αντίδραση εναντίον του Ισραήλ κι από άλλα υπουργεία Εξωτερικών όταν συνειδητοποίησαν ότι το Ισραήλ είχε πλαστογραφήσει διαβατήρια ανύποπτων πολιτών του, οι οποίοι τώρα κινδύνευαν να γίνουν στόχοι αντιποίνων από παλαιστινιακές οργανώσεις!

Το δεύτερο περιστατικό δεν σχετιζόταν με τον σκοτεινό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών. Συνέβη μέρα μεσημέρι κι ως θύμα είχε έναν από τους θερμότερους φίλους του Ισραήλ: τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν! Ειδικότερα, η προκλητική και πέρα από κάθε πρωτόκολλο απόφαση του Ισραήλ να ανακοινώσει την (παράνομη με βάση αλλεπάλληλες αποφάσεις του ΟΗΕ) επέκταση των εβραϊκών εποικισμών στην κατεχόμενη ανατολική Ιερουσαλήμ την ημέρα που επισκεπτόταν το Ισραήλ ο αμερικανός αντιπρόεδρος προκάλεσε την μεγαλύτερη κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών όπως δήλωσε ο ίδιος ο ισραηλινός πρέσβης στην Ουάσινγκτον. Το ρήγμα επιβεβαιώθηκε κατά την επίσκεψη του ισραηλινού πρωθυπουργού, Μπενιαμίν Νετανιάχου, στην αμερικανική πρωτεύουσα στις 23 Μάρτη όπου η απουσία της καθιερωμένης υποδοχής, κοινών φωτογραφιών και συνέντευξης Τύπου μετέφερε τα εν… Λευκό Οίκο εν δήμω. Η πρόκληση του Ισραήλ επαναλήφθηκε μάλιστα, για να μη μείνει καμιά αμφιβολία για την αδιαλλαξία του εβραϊκού κράτους, όταν ένα νέο σχέδιο επέκτασης των παράνομων εβραϊκών εποικισμών στην ανατολική Ιερουσαλήμ ανακοινώθηκε λίγες ώρες μόλις πριν από τη συνάντηση με τον Μπαράκ Ομπάμα! Η ίδια η συνάντηση χαρακτηρίστηκε αποτυχημένη καθώς η απαίτηση του Ομπάμα να προβεί το Ισραήλ στην ανακοίνωση ορισμένων μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης όπως η απελευθέρωση φυλακισμένων Παλαιστίνιων κι η διάλυση των σημείων ελέγχου που κάνουν το βίο… αβίωτο των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη απορρίφθηκε από τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, χωρίς δεύτερη κουβέντα, με βάση ρεπορτάζ του βρετανικού Economist στις 27 Μάρτη. Κατηγορηματικά επίσης απέρριψε και τη σύσταση για πάγωμα των εβραϊκών εποικισμών.

Η απόφαση των Ισραηλινών για ανέγερση νέων κατοικιών στους εβραϊκούς εποικισμούς συνιστούσε καθαρή πρόκληση προς τη διεθνή κοινότητα επειδή ισοδυναμεί με ακύρωση κάθε ειρηνευτικής συνομιλίας. Χαρακτηριστικά, οι τελευταίες διαπραγματεύσεις μεταξύ Παλαιστινιακής Αρχής και Ισραήλ, με πρωθυπουργό τον Εχούντ Ολμέρτ, διακόπηκαν με ευθύνη των Παλαιστινίων λόγω της απροθυμίας του εβραϊκού κράτους να διακόψει την επέκταση των εποικισμών. Η απόφαση των Παλαιστινίων ήταν πέρα για πέρα λογική καθώς οι 500.000 Εβραίοι που κατοικούν στα κατεχόμενα ακυρώνουν εκ προοιμίου και στην πράξη οποιαδήποτε δυνατότητα εφαρμογής των αποφάσεων του ΟΗΕ για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους που προβλέπουν τη χωροθέτησή του στα σύνορα του 1967 (περιλαμβάνοντας δηλαδή τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα), με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ και δυνατότητα επιστροφής όλων των προσφύγων. Οι εβραϊκοί εποικισμοί ωστόσο (που χτίζονται μάλιστα στα πιο εύφορα και στρατηγικά, υπερυψωμένα σημεία) έχουν κάνει τη Δυτική Όχθη να θυμίζει… ελβετικό τυρί. Συνυπολογίζοντας δε και το τείχος του αίσχους που έχουν ανεγείρει οι Ισραηλινοί ακόμη κι αυτό το ελβετικό τυρί είναι κομμένο μικρά – μικρά κομματάκια. Έτσι, ακόμη κι αν κάποτε ιδρυθεί το παλαιστινιακό κράτος επ’ ουδενί να μην είναι βιώσιμο, αλλά να είναι μια καρικατούρα, συγκόλληση άσχετων κι αποκομμένων εδαφών που μετά κόπων και βασάνων θα επικοινωνούν μεταξύ τους.

Η εμπρηστική για την ειρήνη και προκλητική πολιτική του εβραϊκού κράτους προκάλεσε την αντίδραση του Κουαρτέτου που συγκροτήθηκε με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, της ΕΕ, της Ρωσίας και του ΟΗΕ με σκοπό την εξεύρεση λύσης στο Παλαιστινιακό. Συγκεκριμένα, απόφαση του που συμφωνήθηκε στη Μόσχα, με τη συμμετοχή του ίδιου του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν, και με την οποία απαιτούσε από το Ισραήλ τον τερματισμό της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών εντός 24 μηνών, τόνιζε επιπλέον και τα ακόλουθα: «Το κουαρτέτο καταδικάζει την απόφαση της κυβέρνησης του Ισραήλ για ανέγερση νέων κατοικιών στην ανατολική Ιερουσαλήμ». Ενώ, σε άλλο σημείο ζητούσε από το Ισραήλ τον τερματισμό του αποκλεισμού της Γάζας. Τα ρεπορτάζ μάλιστα των εφημερίδων μετέφεραν σοκαριστικές περιγραφές της υπουργού Εξωτερικών της ΕΕ, από τη Γάζα απ’ όπου μόλις είχε επιστρέψει. Η φράση της δε που μεταφέρθηκε με την μεγαλύτερη συχνότητα ήταν μία: «Χειρότερα κι απ’ την Αϊτή»!

Το ερώτημα ωστόσο παραμένει: Ποιος μπορεί να αναγκάσει το Ισραήλ να σεβαστεί τις διεθνείς αποφάσεις; Η απάντηση είναι η προφανής – για τους περισσότερους: Οι ΗΠΑ!

Η εικόνα των ΗΠΑ να στέκονται ανήμπορες και αμήχανες μπροστά στο Ισραήλ που ακυρώνει με μια του κίνηση ολόκληρη την αμερικανική πολιτική επαναπροσέγγισης των αραβικών καθεστώτων την οποία προεκλογικά επαγγέλθηκε ο Μπαράκ Ομπάμα, απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι οι ΗΠΑ μπορούν(!) να επιβάλουν στο Ισραήλ να σεβαστεί τις διεθνείς του υποχρεώσεις και να πάψει να συμπεριφέρεται σαν κράτος – παρίας, αν χρησιμοποιήσουν σαν εκβιαστικό χαρτί τους πακτωλούς χρημάτων με τους οποίους αδιάλειπτα το χρηματοδοτούν! Το μέσο αυτό το εφάρμοσε ο πρώην πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ, αναγκάζοντας τότε το Ισραήλ να προβεί σε υποχωρήσεις. Σήμερα την ανάγκη ενεργοποίησης αυτής της δυνατότητας επικαλείται ο πρώην υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ και γνωστός ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Ραλφ Νέιντερ. Αναφέρει λοιπόν σε άρθρο στην ιστοσελίδα του (http://www.nader.org/index.php?/archives/2179-Israel-Aid.html) με ημερομηνία 23 Μαρτίου 2010: «Από το 1996 οι αμερικανοί φορολογούμενοι εξακολουθούν να στέλνουν στο Ισραήλ 3 δισ. δολ. το χρόνο. Πριν εγκαταλείψει την εξουσία ο Τζορτζ Μπους με ένα μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ ενεργοποίησε ένα πακέτο βοήθειας ύψους 30 δισ. δολ. για τα επόμενα δέκα χρόνια που θα αποδίδεται στην αρχή κάθε οικονομικού έτους. Οι πόλεμοι κι οι εποικισμοί του Ισραήλ ακόμη χρηματοδοτούνται από τα λεφτά των αμερικανών φορολογουμένων». Και το καλύτερο; «Το Ισραήλ παρέχει καθολική υγειονομική κάλυψη, αντίθετα με ότι συμβαίνει στις ΗΠΑ όπου τίθεται το ερώτημα ποιος θα πρέπει να βοηθάει ποιόν; Και στα υπ’ όψη, η αμερικανική οικονομία βυθίζεται σε ύφεση, με μεγάλα ποσοστά αυξανόμενης φτώχειας, ανεργίας, καταναλωτικού χρέους, πολιτειακών και ομοσπονδιακών ελλειμμάτων». Καλό στην ίδια την Αμερική θα έκανε δηλαδή πρώτα και κύρια η Ουάσινγκτον αν διέκοπτε τη χρηματοδότηση στο Ισραήλ. Και στη συνέχεια σε όλο τον κόσμο. Αρκεί να το αποφασίσει…

 Ένα καράβι για τη Γάζα

Η πρωτοβουλία Ένα καράβι για τη Γάζα που συγκροτήθηκε πάνω στο θετικό κεκτημένο προηγούμενων αποστολών μεταφέρει ένα μήνυμα αισιοδοξίας κι ελπίδας. Απώτερος στόχος είναι να σπάσει το απάνθρωπο ισραηλινό εμπάργκο στη Λωρίδα της Γάζας, που έχει μετατραπεί στη μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου, και τα πλοία του στολίσκου να μεταφέρουν στον λαό της Παλαιστίνης οικοδομικά υλικά για να χτίσει τα σπίτια του, γεννήτριες, τρόφιμα κι άλλα πολύτιμα είδη. Αρωγός σ’ αυτή την διεθνή προσπάθεια είναι η αλληλεγγύη χιλιάδων ανθρώπων από πολλές χώρες του κόσμου, που έκαναν την υπόθεση της απελευθέρωσης της Παλαιστίνης δική τους, στηρίζοντας την προσπάθεια με κάθε τρόπο.


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: