Home » 2010 » Τριτοκοσμική φτώχεια και χρόνια ύφεση φέρνει η κυβέρνηση (Πριν 7/2/2010)

Τριτοκοσμική φτώχεια και χρόνια ύφεση φέρνει η κυβέρνηση (Πριν 7/2/2010)

Archives

ΜΕΤΡΑ ΠΑΣΟΚ – ΕΕ – ΔΝΤ 

Τα μέτρα αποτελούν ταξική επιλογή με στόχο την αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου κι όχι ανάγκη

Από πέντε στάδια διέρχεται η ψυχολογία των ανθρώπων όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με μια απώλεια, σύμφωνα με τις απόψεις μιας ελβετίδας ψυχιάτρου, την οποία επικαλούταν η Goldman Sachs σε ένα εμπιστευτικό ενημερωτικό της φυλλάδιο με ημερομηνία 8 Δεκέμβρη 2008 που αναφερόταν στην Ιρλανδία: Άρνηση, οργή, διαπραγμάτευση, μελαγχολία και στο τέλος αποδοχή. Οι Ιρλανδοί εκείνη την περίοδο βρίσκονταν μεταξύ του τέταρτου και του πέμπτου σταδίου. «Αντίθετα, μια σειρά από άλλες οικονομίες της ευρωζώνης, που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με την Ιρλανδία φαίνεται να είναι κολλημένες μεταξύ του πρώτου σταδίου (άρνηση) και του δεύτερου σταδίου (οργή)», συμπλήρωναν υπονοώντας την Ελλάδα. Το αξιοθαύμαστο δε είναι ότι το «κόλλημα», κατά τους αρχι-κερδοσκόπους της Goldman Sachs, συνεχίζεται! Κι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα παλινδρομούν μεταξύ άρνησης και οργής, διαψεύδοντας τη «θεωρία των σταδίων» της ελβετίδας ψυχιάτρου, όπως έδειξαν οι μαζικές διαδηλώσεις της Πέμπτης και της Παρασκευής. Η πραγματικότητα είναι πως η εξέγερση της κοινωνίας αποτελεί μονόδρομο, για να μείνει στα χαρτιά το πακέτο αντιλαϊκών μέτρων που από κοινού εισηγήθηκαν ΠΑΣΟΚ – ΕΕ – ΔΝΤ.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την Τετάρτη περιλαμβάνουν: Κατ’ αρχήν, αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ (από 4,5% σε 5%, από 9% σε 10% κι από 19% σε 21%) και νέα, τρίτη για το 2010, αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα και στον καπνό. Από τα δύο αυτά μέτρα, μόνο, η κυβέρνηση θα εισπράξει τα 2,4 δισ. ευρώ (1,1 και 1,3 αντίστοιχα) από τα 4,8 δισ. που θα εξοικονομήσει από το συνολικό πακέτο. Τα μισά λεφτά δηλαδή θα έρθουν από την αύξηση της έμμεσης φορολογίας, που είναι η πιο αντιλαϊκή, ταξική μορφή φορολόγησης. Επιπλέον, 1,7 δισ. θα προέλθει από την περικοπή των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας κατά 30%, την περικοπή των πάσης φύσης επιδομάτων και αποζημιώσεων των υπαλλήλων κατά 12% (2% επιπλέον, πέραν του 10% που είχε ανακοινωθεί από τον ίδιο τον πρωθυπουργό του ΔΝΤ πριν δύο εβδομάδες) και την μείωση της χρηματοδότησης στα ασφαλιστικά ταμεία του ΟΤΕ και της ΔΕΗ κατά 10%. Κατά συνέπεια από τα 4,8 δισ. τα 4,1 δισ. ευρώ (ή το 85%) θα προέλθουν από περικοπές που θίγουν άμεσα τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, τα πιο φτωχά τμήματα του πληθυσμού. Τα επιπλέον μέτρα (όπως η εισαγωγή πρόσθετου κλιμακίου 45% για τη φορολόγηση εισοδημάτων φυσικών προσώπων άνω των 100.000 ή η καταβολή εφ’ άπαξ έκτακτης εισφοράς από φυσικά πρόσωπα με εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ) που θίγουν τα εύπορα στρώματα αντιπροσωπεύουν αναλογικά ήσσονος σημασίας έσοδα. Επομένως, η δήλωση του Γιωργάκη από το Βερολίνο προχθές το βράδυ ότι «οι θυσίες θα επιμεριστούν δίκαια» ήταν ένα ακόμη ψέμα δίπλα στα άπειρα ψέματα που έχει πει τους τελευταίους έξι μήνες, κοροϊδεύοντας τον κόσμο, μέχρι να γραπωθεί στην πρωθυπουργική καρέκλα και να επιχειρήσει να επιβάλλει την πιο άγρια και ταξική οικονομική πολιτική που έχει εφαρμοστεί ποτέ στην Ελλάδα.

Παραμύθι επίσης είναι και το επιχείρημα πως τα μέτρα αποτελούν «αναγκαιότητα κι όχι επιλογή». Τα παραπάνω μέτρα αποτελούν μια ταξική επιλογή που γίνεται με απώτερο στόχο την αναδιανομή του εισοδήματος και την μετάθεση του κόστους υπέρβασης της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Γιατί, αν ήθελαν να μειώσουν το έλλειμμα ή να χρηματοδοτήσουν φτηνά τις δανειακές ανάγκες του κράτους θα μπορούσαν: Πρώτο, να πάνε τους φορολογικούς συντελεστές των ανωνύμων εταιρειών στο 35% που τους άφησε ο Σημίτης (5 δισ. ευρώ το χρόνο στοίχισε η μείωση τους στο 25%) κι όχι να τους μειώσουν ακόμη περισσότερο στο 20%. Δεύτερο, να εξέδιδαν έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου προς το εγχώριο αποταμιευτικό κοινό όπως συνέβαινε μέχρι και το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’90 (και τώρα το απαγορεύουν οι τραπεζίτες για να μην δουν τις καταθέσεις τους να εξανεμίζονται). Τρίτο, να απευθυνόντουσαν για φθηνό και άφθονο χρήμα στην Κίνα ή τους Άραβες, και πολλά άλλα πολύ πιο απλά. Όπως για παράδειγμα, να εισέπρατταν το πρόστιμο ύψους 5,5 δισ. ευρώ (ποσό υψηλότερο από το προσδοκώμενο όφελος του δεύτερου πακέτου μέτρων Παπανδρέου – ΔΝΤ) που επιβλήθηκε στη χρηματιστηριακή εταιρεία Ακρόπολις το 2007 με αφορμή το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων για να παραγραφεί στη συνέχεια. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση επέλεξε να οδηγήσει την τιμή της βενζίνης και το ΦΠΑ στα ύψη για να αφήσει στο απυρόβλητο τα κέρδη των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των αμερικάνων κερδοσκόπων και των ντόπιων ραντιέρηδων. Αυτό είναι ταξική επιλογή, όχι ανάγκη!

Το χειρότερο όμως είναι πως τα νέα οικονομικά μέτρα, που είναι πλήρως ευθυγραμμισμένα με τη γραμμή του ΔΝΤ, θα προκαλέσουν φτώχεια, ύφεση, ανεργία και πληθωρισμό, όπως έχει συμβεί άπειρες φορές στο παρελθόν σε τριτοκοσμικές χώρες, όπου πέρασε η ακρίδα του ΔΝΤ. Και γι’ αυτό τον λόγο δεν πρόκειται να μειώσουν τα ελλείμματα, καθιστώντας την λήψη νέων πακέτων μέτρων αδήριτη αναγκαιότητα σε λίγους μήνες κιόλας.

Η αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα καύσιμα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κατ’ αρχήν θα μας κάνει όλους φτωχότερους, καθώς θα πυροδοτήσει νέο κύμα ανατιμήσεων σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, που με τη σειρά τους θα οδηγήσουν τον πληθωρισμό στα ύψη. Ποιος καπιταλιστής θα δεχθεί, για καιρό τουλάχιστον, να κατατρώγει ο αυξημένος ΦΠΑ τα κέρδη του και δεν θα τον μεταβιβάσει στον καταναλωτή, υποβαθμίζοντας έτσι την αγοραστική αξία των μισθών; Η αύξηση του ΦΠΑ κατά συνέπεια θα προκαλέσει μείωση της καταναλωτικής ζήτησης. Από την άλλη, κατά πόσο θα φέρει αύξηση των κρατικών εσόδων είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο γιατί πρέπει να είναι αφελής κανείς για να πιστεύει ότι δεν θα επηρεαστεί το ύψος της κατανάλωσης από ένα νέο κύμα αυξήσεων, πολύ περισσότερο που το εισόδημα μειώνεται με τα μέτρα του ΠΑΣΟΚ. Δεν μένει καν στάσιμο!

Η καταστροφική επίδραση που θα έχει η αύξηση του ΦΠΑ στο επίπεδο ζωής και τον οικονομικό κύκλο μπορεί να ιδωθεί καλύτερα αν θυμηθούμε πως ένα από τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης του Γκόρντον Μπράουν όταν ξέσπασε η κρίση στην γενέτειρα του Κέυνς ήταν να μειώσει το ΦΠΑ (για μια αυστηρά προσδιορισμένη χρονική περίοδο) για να ενθαρρύνει την ενεργό ζήτηση. Στην Ιβηρική το ίδιο. Ισπανία και Πορτογαλία μείωσαν τον ΦΠΑ στις τουριστικές περιοχές για να τονώσουν τη ζήτηση. Στην Ελλάδα επιλέχθηκε το αντίθετο (επ’ αόριστο μάλιστα) με αποτέλεσμα να πυροδοτηθεί μια καθοδική σπείρα στον οικονομικό κύκλο που θα έχει δραματικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους. Ήδη άλλωστε είναι ορατά. Για παράδειγμα, η καπνοβιομηχανία του Παπαστράτου ανακοίνωσε την Τρίτη, ότι μειώνει την παραγωγή της και θέτει σε αναγκαστική άδεια δύο ημερών το προσωπικό της που ανέρχεται σε 700 άτομα για να αντισταθμίσει την ζημιά που της προκαλεί η αφομοίωση στην τελική τιμή του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Προφανώς, ούτε η επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, ούτε οι απολύσεις (που επίσης έκανε ο Παπαστράτος) είναι δικαιολογημένες. Πολύ περισσότερο αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι είναι μια κερδοφόρα και επιδοτούμενη από το κράτος πολυεθνική επιχείρηση. Σε ένα περιβάλλον όμως αδιάκοπα συρρικνούμενης ζήτησης τέτοιες αποφάσεις θα είναι στην ημερήσια διάταξη.

Τα μέτρα της κυβέρνησης υπακούουν σε ένα μοντέλο επίλυσης της κρίσης, βάση του οποίου καίγεται το χωράφι για να σκοτωθούν τα μικρόβια. Πρόκειται για ένα μοντέλο βίαιης εκκαθάρισης του κεφαλαίου, το οποίο απορρίφθηκε στα ιμπεριαλιστικά κράτη (ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία, κ.λπ.) που επέλεξαν κατά βάση επεκτατικά μοντέλα διαχείρισης της κρίσης. Εύκολα κανείς καταλαβαίνει πώς η εξώθηση προς τα πιο «δαρβινικά» μοντέλα επίλυσης της κρίσης στα κράτη της δεύτερης, τρίτης ή τελευταίας ιμπεριαλιστικής ταχύτητας γίνεται κατ’ αρχήν προς το δικό τους συμφέρον. Γι αυτό το λόγο διαφώνησε δημοσίως κι ο νεο-κεϋνσιανός Στίγκλιτς, όταν κατάλαβε ότι ο Γ. Παπανδρέου τον ήθελε για βιτρίνα που θα εξωραΐζει εκείνες τις πολιτικές του ΔΝΤ, που ακριβώς πριν δέκα χρόνια τον οδήγησαν σε παραίτηση από την Παγκόσμια Τράπεζα. Αρθρογραφία του στον διεθνή Τύπο (που δεν ευτύχησε στον ελληνικό) έχει τη δική της σημασία: «Ο καταιγισμός περιοριστικών μέτρων που ανακοινώνονται από την κυβέρνηση μπορεί να πνίξει την ανάπτυξη και κατ’ επέκταση τα έσοδα από τη φορολογία, με αποτέλεσμα να διευρύνεται ακόμη περισσότερο το έλλειμμα», τόνισε Εξ’ ίσου απορριπτικός για τα μέτρα Παπανδρέου – ΔΝΤ ήταν κι ένας γερμανός σοσιαλδημοκράτης, οικονομολόγος του ΟΗΕ, που εμφανίστηκε στην τηλεόραση του Μέγκα την Τετάρτη λέγοντας: «Προτείνουμε έτσι απλά στην Ελλάδα να μειώσει το έλλειμμά της κατά 10% του ΑΕΠ σε δύο χρόνια. Αυτό είναι πρακτικά αδύνατο! Οδηγούμε τη χώρα στον γκρεμό! Είναι το συνηθισμένο μέσο που χρησιμοποιεί πάντα το ΔΝΤ. Ακολουθούν τυφλά τις χρηματοοικονομικές αγορές που υπερβάλλουν τώρα, δημιουργώντας αίσθηση κρίσης απ’ την οποία βεβαίως κερδίζουν μαζικά», ήταν τα λόγια του με τα οποία έθεσε σε ρεαλιστικές βάσεις την κερδοσκοπική επίθεση που δέχεται η Ελλάδα, δείχνοντας ταυτόχρονα και την άβυσσο που χωρίζει τα πρακτικά αποτελέσματα των μέτρων από τις εξαγγελίες.

Όλα αυτά φυσικά είναι γνωστά στην κυβέρνηση, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Δηλώνουν ωστόσο πως θα εφαρμόσουν τα μέτρα μέχρι τέλους μόνο και μόνο για να πετύχουν ένα συντριπτικό πλήγμα στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης της Ελλάδας, μια ιστορική ήττα εφάμιλλης στρατηγικής σημασίας με εκείνη που δέχτηκε το εργατικό κίνημα το 1989 – 1990. Θα το επιτρέψουμε;

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

%d bloggers like this: