Home » 2009 » Νομιμοποίηση της αστυνομοκρατίας (Πριν, 31/10/2009)

Νομιμοποίηση της αστυνομοκρατίας (Πριν, 31/10/2009)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ                   

Διασυρμός κι ενοχοποίηση της Αριστεράς

Προετοιμασία του εδάφους για μέτρα καταστολής εν όψει 17/11 και 6/12

 Στην διευκόλυνση της κατασκευής ενόχων αποσκοπεί η μετατροπή του αδικήματος της οπλοκατοχής σε κακούργημα

 

Το πράσινο φως στη δημιουργία ενός ολοκληρωτικού κράτους και στην περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών κι επίσης στην ενοχοποίηση των απελευθερωτικών ιδεών και της επαναστατικής Αριστεράς άναψαν οι 99 σφαίρες που έπεσαν στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής την Τρίτη το βράδυ. Αποτέλεσμα της εγκληματικής επίθεσης ήταν να τραυματιστούν 6 αστυνομικοί, εκ των οποίων μία δόκιμη ειδική φρουρός πολύ σοβαρά.

Η επίθεση στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής, όπως ακριβώς έγινε με ανάλογες εγκληματικές επιθέσεις στο παρελθόν (υπουργείο Πολιτισμού, Αστυνομικό τμήμα Νέας Ιωνίας) νομιμοποιεί την αστυνομοκρατία και την καταστολή. Τη στιγμή που η Αστυνομία είναι απολογούμενη για την αυθαιρεσία της είτε λόγω της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, είτε λόγω των φρικτών, μεσαιωνικών βασανιστηρίων που έκαναν στο αστυνομικό τμήμα της Νίκαιας σε έναν ανυπεράσπιστο βιοπαλαιστή μετανάστη με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του, σε αυτή ακριβώς τη συγκυρία η δολοφονική επίθεση εναντίον αστυνομικών παραγράφει τις ευθύνες της και εμφανίζεται να δικαιολογεί και την κτηνωδία που επιδεικνύει.

Οι καθησυχαστικές δηλώσεις του Μιχ. Χρυσοχοϊδη που τόνισε ότι «απαντάμε στην τρομοκρατία με περισσότερη δημοκρατία» δεν αφήνουν καμιά επιφύλαξη για την πρόθεση της νέας κυβέρνησης να αξιοποιήσει τις μαφιόζικου τύπου επιθέσεις ώστε να λάβει νέα μέτρα αυταρχικότερης θωράκισης του κράτους – πολύ περισσότερο μάλιστα όταν μένουν λίγες εβδομάδες για τον εορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και της 6ης Δεκέμβρη… Η «επιχειρησιακή ετοιμότητα» του βραβευμένου από το FBI υπουργού Καταστολής φάνηκε από την πρώτη ημέρα που ορκίστηκε, όταν μετέτρεψε τα Εξάρχεια σε εμπόλεμη ζώνη, αξιοποιώντας τις (κάθε άλλο παρά τυχαίες) επιθέσεις της προεκλογικής περιόδου. Φάνηκε από το άνοιγμα ξανά του φακέλου της «17Ν» παρά τις παλιότερες δηλώσεις του ίδιου ότι το θέμα έχει κλείσει. Είναι δυνατό να αφήσει ανεκμετάλλευτη την επίθεση στην Αγία Παρασκευή; Ήδη ανεπίσημες δηλώσεις για μετατροπή του αδικήματος της οπλοκατοχής από πλημμέλημα σε κακούργημα, όταν είναι γνωστό πως από τα 2,5 εκ. όπλα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα τα 1,5 εκ. είναι παράνομα, δεν στοχεύει στην περιθωριοποίηση και την εξάλειψη ακραίων μορφών εγκληματικής αυτοδικίας αλλά στην κατασκευή ενόχων και την διευκόλυνση των διωκτικών μηχανισμών. Ενώ η επικήρυξη με 600.000 ευρώ των «ληστών με τα μαύρα» που προηγήθηκε της επίθεσης στην Αγία Παρασκευή – τακτική οικεία στην Άγρια Δύση αλλά εντελώς ξένη στα καθ’ ημάς – αναγάγει την ρουφιανιά και το κάρφωμα σε δημόσια αρετή, στυλοβάτη του σύγχρονου κράτους δικαίου. Στην πραγματικότητα είναι η περίπτωση που το μέσο αποκαλύπτει το σκοπό…

Αλγεινή ωστόσο εντύπωση προκάλεσε και η δολοφονική πρόθεση των δραστών της επίθεσης στην Αγία Παρασκευή. Προκάλεσε αλγεινή εντύπωση καθώς ποτέ η επαναστατική Αριστερά δεν αξιολόγησε τόσο φθηνά την ανθρώπινη ζωή, ακόμη και των αστυνόμων. Ακόμη κι η «17Ν» πιο πολιτικά λειτουργούσε. Η επιλογή τους να υπάρξουν νεκροί αποκαλύπτει ένα πολιτικό σκεπτικό που αναγάγει την πάλη ενάντια στο αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του σε μαφιόζικο πόλεμο συμμοριών, σαν η εκτέλεση ορισμένων αστυνομικών οργάνων να πρόκειται να εξαλείψει την κρατική βία ή να χαλιναγωγήσει τους μηχανισμούς που δρουν με γνώμονα την υποταγή του κινήματος, σαν η άνανδρη δολοφονία νεαρών παιδιών να βελτιώσει τη δραματική σήμερα θέση του κινήματος ή της Αριστεράς και τον συσχετισμό δυνάμεων. Εν ολίγοις αποκαλύπτεται ένα προγραμματικό πλαίσιο δράσης αφελές ή παιδαριώδες, στην καλύτερη περίπτωση, που στην πράξη εκθέτει και διασύρει στα μάτια των εργαζομένων ακόμη και των πιο πρωτοπόρων τμημάτων τους την πάλη ενάντια στο κράτος. Ειδικότερα όπως επιχειρήθηκε από την περίεργη προκήρυξη που δόθηκε στη δημοσιότητα με τηλεφώνημα στην Ελευθεροτυπία, παραδίνονται στη χλεύη και τον εξευτελισμό ακόμη και οι πιο λαμπρές στιγμές της ταξικής πάλης σε όλο και τον κόσμο και την Ελλάδα όπως είναι η δέσμευση της Κομμουνιστικής Διεθνούς στην ένοπλη πάλη, το κάλεσμα του Ν. Ζαχαριάδη για τον ένοπλο αγώνα κι η επίθεση στο αστυνομικό τμήμα του Λιτόχωρου από τον καπετάν Μπαρούτα το πρωί των εκλογών της 31ης Μαρτίου 1946, που σηματοδότησε την έναρξη του εμφύλιου πολέμου. Σοβαρά εκτίθενται κι οι πρόσφατες επιτυχίες του κινήματος, όπως για παράδειγμα η «πολιτική συνταξιοδότηση» της Μαριέτας Γιαννάκου όταν «μαυρίστηκε» στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές πληρώνοντας έτσι την προσπάθεια νομιμοποίησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ο αυτοσχέδιος μηχανισμός που τοποθετήθηκε έξω από το σπίτι της την μετατρέπει από θύτη σε θύμα, την μεταφέρει από τη θέση του απολογούμενου για ένα ακραίο περιστατικό κρατικής βίας και αυθαιρεσίας στην θέση του κατήγορου και του θύματος της βίας των από κάτω.

Το «τρίγωνο της αμαρτίας» που συγκροτεί η αποχαλίνωση των κατασταλτικών μηχανισμών και η αποθέωση της εγκληματικής ατομικής βίας ολοκληρώνεται από μια ενοχική Αριστερά η οποία με κάθε τρόπο θέλει να αποτινάξει από πάνω της τις υποψίες, που σχεδιασμένα δημιουργούν οι προκηρύξεις διαφόρων οργανώσεων ατομική βίας. Έτσι, όπως έκαναν οι «Ανανεωτικοί» του ΣΥΝ προτείνοντας την οργάνωση πορειών διαμαρτυρίας ενάντια σε τέτοιες ενέργειες, δίνουν διαπιστευτήρια νομιμότητας στο κράτος ενώ υποτάσσουν την λαϊκή πάλη και τη μαζική δράση στην υπεράσπιση της αστυνομίας! Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο! Τη στιγμή που είναι ηλίου φαεινότερο πως μόνο ένα ταξικό μέτωπο πάλης που θα παλεύει για την αναχαίτιση της επίθεσης και τη διεύρυνση των δημοκρατικών ελευθεριών και των εργατικών δικαιωμάτων μπορεί να πετύχει νίκες στο δημοκρατικό ζήτημα, αντί να παλεύουν για τη συγκρότησή του, πρωτοστατούν στην διοργάνωση συγκεντρώσεων ενάντια στη βία. Στην πράξη κι αυτοί υποκλίνονται στο μεγαλείο της ατομικής βίας και την ανάγουν σε διαχωριστική γραμμή, λειτουργώντας ως κατοπτρικά της είδωλα ενώ παραγράφουν τις ευθύνες που έχουν η αστυνομία και οι κρατικοί μηχανισμοί για το κλίμα φόβου που έχει δημιουργηθεί.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: