Home » 2009 » Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ… νέων, ωραίων έτοιμων για όλα (Πριν, 10/10/2009)

Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ… νέων, ωραίων έτοιμων για όλα (Πριν, 10/10/2009)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

Υπό τις επευφημίες όλων των εκδοτικών συγκροτημάτων και του οικονομικού κατεστημένου ορκίστηκε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου δύο μέρες μετά την σαρωτική επιτυχία του ΠΑΣΟΚ σης εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.

Το κυβερνητικό σχήμα κι η δομή που δημιούργησε ο Γιώργος Παπανδρέου με 27 μέλη από τους 36 να αναλαμβάνουν για πρώτη φορά κυβερνητικές ευθύνες είναι προσωποποίηση του «νέου ΠΑΣΟΚ», που τόσα χρόνια ευαγγελίζεται και προετοιμάζει. Οι απουσίες είναι ηχηρότατες. Βάσω Παπανδρέου, Κώστας Σκανδαλίδης, Γιώργος Φλωρίδης, Πέτρος Ευθυμίου και Χρίστος Παπουτσής λάμπουν διά της απουσίας τους από την κυβέρνηση παρότι έγκαιρα δήλωσαν την υποταγή τους στον Γιώργο Παπανδρέου. Κάτι που δεν φάνηκε αρκετό για να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση. Με γνώμονα την εξουδετέρωση επικίνδυνων, δυνάμει αντιπάλων του «υπουργοποίησε» ο Γιώργος Παπανδρέου και τους Βαγγέλη Βενιζέλο και Ανδρέα Λοβέρδο. Ο μεν πρώτος στο εξής είναι αναγκασμένος να διοικεί του «στραταίους» μεταξύ σφύρας (Θόδωρου Πάγκαλου που από τη θέση του αντιπροέδρου και αρμόδιου σύγκλισης του ΚΥΣΕΑ θα ξεσαλώσει) και άκμονος (Πάνου Μπεγλίτη, που γι αυτό το λόγο ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός κι όχι υφυπουργός, ανταμειβόμενος έτσι για τις υπηρεσίες που προσφέρει στον Γ. Παπανδρέου επί χρόνια). Τα χειρότερα όμως τα επεφύλασσε για τον Α. Λοβέρδο που πλήρωσε ακριβά την επιτυχία του να εκλεγεί πρώτος σε ψήφους βουλευτής. Η ποινή που του επιφυλάχτηκε ισοδυναμεί με πολιτική εκτέλεση καθώς από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στο οποίο διορίστηκε θα κληθεί να χειριστεί φακέλους, όπως το ασφαλιστικό, που έχουν «κάψει» ουκ λίγους υπουργούς, με τελευταίο τον «κόκκινο» Πάνο Παναγιωτόπουλο. Ως αποτέλεσμα ποτέ ξανά δεν πρόκειται να πετύχει τον φετινό άθλο, καθώς η Β’ Αθήνας θα τον τιμωρήσει στις επόμενες εκλογές, κι ούτε φυσικά να απειλήσει την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ όταν θα αρχίσει η φθορά, που είναι το ζητούμενο όλων των χειρισμών.

Πολύ μεγαλύτερη σημασία όμως έχουν οι «υπουργοποιήσεις». Κρισιμότερες όλων στη σημερινή συγκυρία οι επιλογές στο υπουργείο Εξωτερικών και το νεοσύστατο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Το μεν πρώτο το ανέλαβε ο ίδιος, επιλέγοντας να χειριστεί προσωπικά τα καυτά θέματα της ημερήσιας διάταξης των επομένων τριών μηνών: Κυπριακό, ελληνοτουρκικά, αξιολόγηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας και Σκοπιανό. Το ζητούμενο ήταν να εξασφαλίσει πως θα εφαρμοστεί χωρίς παρεκκλίσεις ή καθυστερήσεις η αμερικανική γραμμή ρύθμισης των ελληνοτουρκικών κι ευρύτερων περιφερειακών αντιθέσεων προς όφελος του τουρκικού καπιταλισμού. Σε αυτό δε το διάστημα θα έχει ολοκληρωθεί κι η προετοιμασία της κοινής γνώμης ώστε να δεχτεί στο υπουργείο Εξωτερικών ως επικεφαλής τότε, τον αναπληρωτή σήμερα υπουργό Δημήτρη Δρούτσα. Ο Δρούτσας όπως ακριβώς κι η Τίνα Μπιρμπίλη είναι εξωκοινοβουλευτικοί, δε εξελέγησαν δηλαδή από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα να οφείλουν όλο μα όλο το πολιτικό τους κεφάλαιο στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Παπανδρέου. Είναι κατά συνέπεια ιδανικοί εκτελεστές «πολιτικών συμβολαίων». Κι αν ο Δ. Δρούτσας (τον οποίο ο Γ. Παπανδρέου γνώρισε στη Βιέννη) θα έχει να εφαρμόσει μια πολιτική ενδοτισμού και παραχωρήσεων, η Τίνα Μπιρμπίλη (την οποία γνώρισε στο… γυμναστήριο) θα αναλάβει κατ’ αρχήν το καθήκον να ακυρώσει τις ελληνορωσικές ενεργειακές συμφωνίες και στη συνέχεια να συμβάλλει στη υλοποίηση του αμερικανικού ενεργειακού σχεδιασμού στην περιοχή που ως ακρογωνιαίο λίθο έχει την κατασκευή του αγωγού Ναμπούκο.

Στην εφαρμογή μιας αντιλαϊκής πολιτικής, με περισσότερη συναίνεση σε σχέση με σήμερα, αποσκοπεί επίσης ο διορισμός του Γιώργου Παπακωνσταντίνου (ο οποίος στο παρελθόν έχει εργαστεί στον ΟΟΣΑ) στο υπουργείο Οικονομίας και της Άννας Διαμαντοπούλου (υπερμάχου των ιδιωτικών πανεπιστημίων και της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου) στο υπουργείο Παιδείας. Ο διορισμός δε του βραβευμένου από το FBI Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, όπως μετονομάστηκε το Δημόσιας Τάξης για να εξωραϊστεί ο ρόλος του, εγγυάται τη σκλήρυνση της καταστολής και τη διαιώνιση της υπαγωγής των ελληνικών κατασταλτικών μηχανισμών στην εποπτεία των Αμερικανών. Τη δική της σημασία έχει η πρόταση του Παπανδρέου στην Μαρία Δαμανάκη να γίνει υφυπουργός καταστολής. Πίσω από αυτή την πρόταση δεν κρύβεται μόνο το μένος του Γιωργάκη ενάντια στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά κι η προσπάθειά του να την διασύρει μέχρι τέλους, να δει πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει η Δαμανάκη για να πάρει ένα υπουργείο. Η άρνησή της δε εξηγείται πιθανά από το ότι αντιλαμβανόταν πως ενδεχόμενη συγκατάθεσή της θα εξανέμιζε εφ’ όρου ζωής το μοναδικό ιδιαίτερο σημείο πώλησής της και την ανταλλακτική της αξία. Τι θα ‘κανε μετά στην πολιτική αγορά;

Ως ναρκωτικό σε αυτή την πολιτική αναμένεται να λειτουργήσουν ορισμένοι εκσυγχρονισμοί τους οποίους εξήγγειλε χωρίς η εφαρμογή τους να υπονομεύει την αστική πολιτική, όπως είναι για παράδειγμα τα μέτρα αξιοκρατίας στους διορισμούς στελεχών της δημόσιας διοίκησης. Χώρια που ενδέχεται να αποδειχθούν πολλαπλά ωφέλιμα στο βαθμό που θα αποξενώσουν από το κόμμα ένα τμήμα μεσαίων στελεχών το οποίο ο Παπανδρέου ποτέ δεν συμπάθησε κι η εκδίωξή του από το ΠΑΣΟΚ είναι όρος για τη ρήξη των σχέσεών του με το παρελθόν.


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: