Home » 2009 » Αιματοχυσία χωρίς τέλος στο Αφγανιστάν (Μετροπόλιταν, 25/7/2009)

Αιματοχυσία χωρίς τέλος στο Αφγανιστάν (Μετροπόλιταν, 25/7/2009)

Κείμενο συμβολής

Για το παρόν και το μέλλον της Αριστεράς

Archives

Στο πιο κρίσιμο σημείο της βρίσκεται η αμερικανική κατοχή του Αφγανιστάν λίγο πριν συμπληρωθούν οκτώ χρόνια από τον Οκτώβρη του 2001 όταν εισέβαλλαν οι Αμερικάνοι για να ανατρέψουν το καθεστώς των Ταλιμπάν. Έκτοτε οι Αμερικανοί εξακολουθούν να έχουν τον έλεγχο της κατάστασης μόνο σε ορισμένες νησίδες κι εκεί με το φως της ημέρας, οι σχέσεις της Ουάσινγκτον με την κυβέρνηση της Καμπούλ είναι πλέον ανοιχτά εχθρικές, ενώ κι η προθυμία του Λονδίνου ότι θα συνεχίσει και στο μέλλον να στηρίζει την εκστρατεία με τον ίδιο ζήλο που το έκανε και στο παρελθόν δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. 

Σοκ δημιουργήθηκε στην Αγγλία από την είδηση του θανάτου 15 βρετανών στρατιωτών μέσα σε μόλις 10 μέρες που είχε ως αποτέλεσμα ο αριθμός των βρετανικών απωλειών στο Ιράκ να φθάσει τους 184, όταν στο Ιράκ οι απώλειες δεν ξεπέρασαν τις 179. Ο μεγάλος αριθμός των νεκρών (μόνο στα Φώκλαντς το 1982 ο βρετανικός στρατός υπέστη περισσότερες απώλειες κατά τις τελευταίες δεκαετίες) οδήγησε σε νέα ύψη την αντίθεση των Άγγλων για έναν πόλεμο που διεξάγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά τους και δεν εξυπηρετεί κανένα ζωτικό συμφέρον δικό τους ή της πατρίδας τους. Αντίθετα με τους Άγγλους και τα πηχυαία πρωτοσέλιδα των ταμπλόιντ που απηχούσαν μια εχθρική στάση απέναντι στον πόλεμο, από τα κοινοβουλευτικά κόμματα μόνο οι Ελεύθεροι Δημοκράτες, δια του ηγέτη τους Νικ Κλεγκ, έθεσαν – στη Βουλή των Κοινοτήτων μάλιστα – θέμα αποχώρησης του βρετανικού στρατού στην περίπτωση όμως εκείνη που η κυβέρνηση το Γκόρντον Μπράουν δεν αποφασίσει να χρηματοδοτήσει γενναία την αποστολή στο Αφγανιστάν. Ήδη μέχρι στιγμής η Αγγλία, που πρόσφατα είδε τη διεθνή πιστοληπτική θέση της να υποβαθμίζεται λόγω του μεγάλου δημοσιονομικού ελλείμματος, χρηματοδοτεί τον πόλεμο στο Αφγανιστάν με 3 δις. λίρες ετησίως! Ποσό που απ’ ότι φαίνεται κρίνεται ανεπαρκές αν δούμε ότι η κριτική των Εργατικών και των Συντηρητικών επικεντρώνεται στην απροθυμία της Ντάουνιγκ Στριτ να χρηματοδοτήσει αφειδώλευτα τον πόλεμο…

Στην Ουάσινγκτον  η ανοιχτή δυσφορία που εκφράζεται από τη μεριά της Αγγλίας για τη σκοπιμότητα της συνεχιζόμενης παρουσίας της στην πρώτη χώρα που υπέστη τη βαρβαρότητα της αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας προκαλεί πονοκεφάλους. Κατ’ αρχήν γιατί η βρετανική αποστολή με 9.000 στρατιώτες είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μετά την αμερικανική. Κατά δεύτερον επειδή ήδη ο Καναδάς που αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη δύναμη με 2.800 στρατιώτες έχει ανακοινώσει την αποχώρησή του μέχρι το τέλος του 2011. Σημαντικό ρόλο σε αυτή την απόφαση έπαιξαν οι απώλειες του Καναδά που μέχρις στιγμής ανέρχονται σε 124. Είναι ορατός επομένως ο κίνδυνος από τους 90.000 στρατιώτες από τις 41 χώρες που τυπικά αποτελούν τον στρατό κατοχής σήμερα στο Αφγανιστάν όσο περνάει ο καιρός όλοι σχεδόν να προέρχονται από τις ΗΠΑ.

Το σημαντικότερο όμως για τους Αμερικάνους είναι ότι χάνουν ακόμη κι αυτά τα λίγα ερείσματα που διέθεταν στο εσωτερικό της κατακτημένης χώρας, όπως φαίνεται κι από την έχθρα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ του προέδρου του Αφγανιστάν, Χαμίντ Καρζαΐ, και της Ουάσινγκτον. Ο Καρζαΐ που τοποθετήθηκε από τους Αμερικανούς λίγες εβδομάδες μετά την εισβολή τους αποτελούσε έως πρόσφατα ανδρείκελό τους. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2008 συγκεκριμένα, όταν για πρώτη φορά όρθωσε το ανάστημά του και συγκρούστηκε με την Ουάσινγκτον επ’ αφορμή τους μαζικούς βομβαρδισμούς τους σε πολυσύχναστα σημεία – ακόμη και σε γαμήλια γλέντια, που είχαν ως απώτερο στόχο να τιμωρήσουν τους Αφγανούς για την κάλυψη και την τροφοδοσία που προσέφεραν στους Ταλιμπάν. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, που υποτιμούν σημαντικά τις απώλειες μεταξύ αμάχων, μόνο τον προηγούμενο χρόνο οι νεκροί Αφγανοί έφθασαν τους 828 από τους οποίους οι 525 σκοτώθηκαν από αεροπορικές επιθέσεις.

«Σε μια τηλεφωνική συνομιλία με την Καμπούλ στις 17 Σεπτέμβρη του 2008 η τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις – η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο εκείνη την εποχή – εκτόξευσε ψυχρά μια απειλή προς τον Καρζαΐ», ανέφερε ρεπορτάζ του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel στις 18 Φεβρουαρίου 2009. «“Αν συνεχίσεις να επικρίνεις την Αμερική, δεν θα συνεργαζόμαστε πλέον μαζί σου”. Η απάντηση του Καρζαΐ ήταν υπερήφανη και προκλητική: “Δεν θα είμαι σιωπηρός και δεν θα σταματήσω να προασπίζω τα συμφέροντα του λαού μου και των παιδιών μου”. Ο Καρζαΐ δέχτηκε το δυσάρεστο τηλεφώνημα επειδή είχε για μια ακόμη φορά κατηγορήσει τα αμερικανικά στρατεύματα για αδιαφορία απέναντι στους αφγανούς πολίτες. Αυτή τη φορά αναφερόταν σε μια βομβιστική επίθεση στη βορειοδυτική πόλη του Αζαζιμπάντ. Κατά τους Αφγανούς είχαν σκοτωθεί 90 άμαχοι, οι Αμερικανοί επέμεναν πως ήταν 7». Το γερμανικό περιοδικό ολοκληρώνει το ρεπορτάζ του, που απηχεί την εκδοχή της Καμπούλ, συμπεραίνοντας πως εκείνη η τηλεφωνική συνομιλία «αποτέλεσε σημείο τομής στη σχέση μεταξύ της προστάτιδας δύναμης και του προστατευόμενού της».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να ερμηνευθούν ορισμένες ασυνήθιστες κινήσεις στην πολιτική ζωή του Αφγανιστάν εν όψει των εκλογών που θα διεξαχθούν στις 20 Αυγούστου, όπως ήταν για παράδειγμα η παρουσία του ίδιου του αμερικανού πρέσβη στην Καμπούλ στις συνεντεύξεις Τύπου που παραχώρησαν οι δύο βασικότεροι αντίπαλοι του Καρζαΐ, Γκανί και Αμπντάλα, που συγκεντρώνοντας μόνο το 7% και 2% των προτιμήσεων στις σφυγμομετρήσεις που έχουν γίνει ως τώρα υπολείπονται σημαντικά του  Καρζαΐ που είναι το φαβορί των εκλογών και με βάση τις δημοσκοπήσεις αναμένεται να κερδίσει το 31% των ψήφων.

Στο πλαίσιο της σύγκρουσης Καρζαΐ – Ουάσινγκτον εντάσσεται κι η πρόσφατη πρωτοβουλία του Μπαράκ Ομπάμα να διερευνηθούν οι συνθήκες υπό τις οποίες δολοφονήθηκαν πολλές εκατοντάδες, ακόμη και 1.500 σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, Ταλιμπάν τον Νοέμβριο του 2001 από τον οπλαρχηγό της Βόρειας Συμμαχίας, στρατηγό Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ. Όλοι αυτοί οι Ταλιμπάν είχαν παραδοθεί στην αμερικανοστήριχτη Βόρεια Συμμαχία για να βρουν φρικτό θάνατο μέσα σε σφραγισμένα κοντέινερ μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που είχαν αφεθεί επί μέρες στον καυτό ήλιο. Συγκλονίζουν οι περιγραφές που έχουν δε το φως της δημοσιότητας για εξαντλημένους Αφγανούς που επί μέρες ξεδιψούσε ο ένας από τον ιδρώτα του άλλου. Η κίνηση του Λευκού Οίκου ωστόσο δεν σκοπεύει τόσο να ρίξει φως στα άδυτα της οκταετίας Μπους και στις σχέσεις που διατηρούσε η CIA με αιμοσταγείς δολοφόνους, τους οποίους χρηματοδότησε αδρά για να μεταλαμπαδεύσει στο Αφγανιστάν την ελευθερία και τη δημοκρατία. Αν επεδίωκε κάτι τέτοιο ο αμερικανός πρόεδρος θα έδινε τον Μάιο που μας πέρασε το πράσινο φως για να δημοσιευθούν φωτογραφίες από κακομεταχείριση κρατουμένων στο Αφγανιστάν. Απώτερος στόχος του Μπαράκ Ομπάμα στην πραγματικότητα είναι να αδυνατίσει την ευκαιριακή συμμαχία που έχει συγκροτήσει ο Καρζαΐ εν όψει των εκλογών και στην οποία συμπεριλαμβάνεται κι ο Ντοστούμ που μόλις τον Μάιο ανέλαβε υπουργός Άμυνας του Καρζαΐ!

Η διαφοροποίηση και η απώλεια του Καρζαΐ αποτελεί σύμπτωμα της ήττας των Αμερικάνων στο Αφγανιστάν, που κινδυνεύει να μετατραπεί σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό Newsweek στο «Βιετνάμ του Ομπάμα». Από μόνη της δεν σηματοδοτεί τίποτε περισσότερο, δεδομένου ότι το αύριο του Αφγανιστάν θα κριθεί στα απροσπέλαστα βουνά που αποτελούν θέατρα του πολέμου κι όχι στις πολιτικές ίντριγκες. Κι εδώ όμως οι ΗΠΑ, που έχουν χάσει 732 στρατιώτες όλη αυτή την περίοδο, μετρούν μόνο ζημιές. Από τον Μάρτιο, που ο Ομπάμα δήλωσε χωρίς περιστροφές στους δημοσιογράφους των New York Times ότι «δεν κερδίζουμε τον πόλεμο», μέχρι την προηγούμενη Κυριακή που οι Ταλιμπάν έπιασαν για πρώτη φορά αιχμάλωτο έναν 23χρονο αμερικανό πεζοναύτη, καμία πραγματική πρόοδος δεν έχει συντελεστεί στο Αφγανιστάν. Κι αυτό παρά τον διπλασιασμό των αμερικανικών δυνάμεων που από 38.000 αναμένεται μέχρι το τέλος του έτους να φθάσουν τις 68.000, την αντικατάσταση του ανώτατου διοικητή με στρατηγό που προέρχεται από τις ειδικές δυνάμεις, την κινηματογραφικών διαστάσεων επιχείρηση κατάληψης και εδραίωσής τους στην επαρχία Χελμάντ του νότου και μια νέα στρατηγική που είναι σε εξέλιξη δίνοντας σε πολλούς, όπως για παράδειγμα στο τελευταίο περιοδικό Time, την αφορμή να κάνουν λόγο για έναν «δεύτερο πόλεμο» της Αμερικής στο Αφγανιστάν.

Να θυμίσουμε πάντως ότι οι Άγγλοι επί βρετανικής αυτοκρατορίας έκαναν τρεις πολέμους στο Αφγανιστάν, χωρίς κανένα αποτέλεσμα…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: