Home » ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

  • Συνέντευξη στην εκπομπή Στιγμιότυπα του Σκάι στις 19 Αυγούστου για την κατάσταση της οικονομίας

http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=203973

  • Συνέντευξη σε γερμανικό εναλλακτικό μέσο:

http://www.heise.de/tp/r4/artikel/33/33121/1.html

Στα ελληνικά:

– Είσαι ιδρυτικό μέλος της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων και Ακαδημαϊκών ενάντια στην υπαγωγή της Ελλάδας στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ. Μπορείς να πεις δύο λόγια για το πώς και το γιατί συστάθηκε αυτή η πρωτοβουλία;

– Η Πρωτοβουλία Οικονομολόγων και Ακαδημαϊκών ήταν μια πρώτη αντίδραση ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης να οδηγήσει τους εργαζόμενους στο σφαγείο του μηχανισμού «σωτηρίας» ΕΕ – ΔΝΤ. Πήραμε την πρωτοβουλία για να δείξουμε ότι δεν επρόκειτο για μονόδρομο, αλλά για μια πολιτική απόφαση του κυβερνώντος σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, που είχε φυσικά την ομόθυμη στήριξη όλης της ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ. Η ελληνική κυβέρνηση είχε κι άλλες δυνατότητες για να λύσει το πρόβλημα δανεισμού. Δεν τις αξιοποίησε μόνο και μόνο ώστε να καλυφθεί πίσω από τους όρους δανειοδότησης από το ΔΝΤ και την ΕΕ και να αφαιρέσει από τους εργαζόμενους κατακτήσεις ενός ολόκληρου αιώνα!

– Στη Γερμανία κυριαρχεί η εκτίμηση ότι η Ελλάδα μπήκε σε κρίση κυρίως εξαιτίας ενός φουσκουμένου κράτους. Ποια είναι η στάση της Πρωτοβουλίας πάνω σε αυτό.

– Μακάρι να ήταν έτσι. Η Ελλάδα είναι από τα πιο νεοφιλελεύθερα κράτη όλης της Ευρώπης. Αρκεί να δείτε το ρεκόρ που κρατάμε στις δαπάνες ιδιωτικής υγείας και την – εντελώς ακατανόητη για έναν δυτικοευρωπαίο – ανάγκη να πηγαίνουν όλοι οι μαθητές φροντιστήριο. Αυτά συμβαίνουν επειδή οι κρατικές παροχές είναι εντελώς εικονικές.

Στον αντίποδα ωστόσο των ανύπαρκτων κοινωνικών παροχών το ελληνικό δημόσιο είναι γαλαντόμο και πράγματι υπερτραφές σε ότι αφορά για παράδειγμα τις πολεμικές δαπάνες. Ενώ η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία αφιέρωσαν το 2009 το 1,3% του ΑΕΠ τους σε εξοπλισμούς, η «υπερδύναμη» της Ελλάδας αφιέρωσε το 3,1%, με τις περισσότερες μάλιστα απ’ αυτές τις αγορές να καλύπτουν ανάγκες των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ.

– Γιατί η Ελλάδα χτυπήθηκε από την κρίση τόσο άγρια ώστε να είναι η μοναδική χώρα-μέλος της ευρωζώνης που προσέφυγε στο μηχανισμό στήριξης;

Η Ελλάδα είναι πράγματι η μοναδική χώρα μέλος της ευρωζώνης που προσέφυγε στον «χημειοθεραπεία» (για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση των Financial Times) του μηχανισμού ΔΝΤ – ΕΕ. Τα προβλήματα όμως της Ελλάδας όπως εμφανίστηκαν στο απόγειο της τρέχουσας κρίσης δεν είναι τόσο ξεχωριστά. Δομικές και χρόνιες αδυναμίες οξύνθηκαν από δύο κυρίως αιτίες: Πρώτο, τους πακτωλούς χρημάτων που δόθηκαν στις τράπεζες για να μην καταρρεύσουν. Με βάση και την τελευταία απόφαση του υπουργού Οικονομικών, στις 5 Αυγούστου, οι ελληνικές τράπεζες έχουν πάρει είτε υπό την μορφή εγγυήσεων είτε υπό τη μορφή κεφαλαιακών ενισχύσεων την τελευταία διετία 78 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με το ένα τρίτο του ελληνικού ΑΕΠ και τα δύο τρίτα των χρημάτων που προσέφεραν στην Ελλάδα ΔΝΤ – ΕΕ! Για αυτό μειώθηκαν οι συντάξεις και οι αποζημιώσεις απόλυσης; Για να χρηματοδοτηθούν οι τράπεζες – ζόμπι;

Η δεύτερη αιτία που οδήγησε την Ελλάδα στο χείλος της καταστροφής είναι η φορολογική ασυλία που απολαμβάνουν οι επιχειρήσεις. Η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος φορολογικός παράδεισος στην ευρωζώνη, με τις επιχειρήσεις να πληρώνουν 20% φόρο. Οι εργαζόμενοι από την άλλη πληρώνουμε ΦΠΑ, της τάξης του 23%, χωρίς φυσικά να είναι δυνατό να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες που αφήνουν πίσω τους οι διαφυγόντες εταιρικοί φόροι. Ταυτόχρονα οι τράπεζες κι ειδικότερα η εκκλησία που έχει τεράστια περιουσία και οι εφοπλιστές που αποτελούν παγκόσμια δύναμη δεν πληρώνουν κανένα φόρο! Πώς να μην υπάρχουν ελλείμματα και χρέη;

H Πρωτοβουλία υποστηρίζει τα ριζοσπαστικά αιτήματα της παύσης πληρωμών και της εξόδου από το ευρώ. Κατά πόσο αυτά τα δύο εγχειρήματα μπορούν να είναι λύση κατά της κρίσης στην Ελλάδα;

– Η παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους, η έξοδος από το ευρώ και η ανατροπή του ταπεινωτικού μνημονίου, που προβλέπει ότι το δημόσιο χρέος από 115% του ΑΕΠ θα φτάσει στο 149% σε δύο χρόνια (και μετά μιλούν για σωτηρία…) , αποτελούν όρο επιβίωσης για τους εργαζόμενους. Η παύση πληρωμών απαιτείται στον βαθμό που για την εξυπηρέτηση του χρέους ξοδεύονται πολλαπλάσια χρήματα απ’ ότι ξοδεύονται για μισθούς και συντάξεις. Μεγάλο μέρος του επίσης πήγε σε μίζες και διαφθορά. Γιατί να το πληρώσουμε; Πολλοί περισσότερο όταν πολλές ακόμη χώρες (85 κυβερνήσεις συγκεκριμένα μεταξύ 1975 – 2004) έχουν αρνηθεί να το πληρώσουν, χωρίς να ξυπνήσουν αντικρίζοντας τις κανονιοφόρους της Γερμανίας, της Μ. Βρετανίας και της Ιταλίας όπως έπαθε η Βενεζουέλα το 1902 επειδή αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη της.

Σε ότι αφορά το ευρώ η αλήθεια είναι πως η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ όξυνε στο έπακρο τις δομικές της αδυναμίες. Από το 1981 μέχρι το 1991 χάθηκαν 100.000 θέσεις εργασίας στην μεταποίηση. Τα χρήματα που έλαβε από τα κοινοτικά ταμεία όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα με κανέναν τρόπο δεν μπορούν να αντισταθμίσουν την ζημιά που υπέστη το εμπορικό της ισοζύγιο και η εγχώρια παραγωγή. Η εξαγορά του ΟΤΕ από την Deutsche Telecom και των ελληνικών τραπεζών από τη Societe Generale και την Credit Αgricole, το ιδιωτικοποιημένο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος που ανήκει στην Hochtief κι η άλωση του ελληνικού λιανεμπορίου από την Media Markt τα Carrefour και τα Lidl είναι η βαθύτερη αιτία του δημοσιονομικού ελλείμματος.

– Γερμανοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι η έξοδος από το Ευρώ θα τριπλασιάσει το χρέος και θα αποκλείσει οικονομικά την Ελλάδα. Δεν πρόκειται για επικίνδυνο εγχείρημα;

– Σίγουρα δεν είναι συνηθισμένο εγχείρημα. Αυτό που έχει αποδειχθεί όμως ως καταστροφικό μέχρι στιγμής κι όχι απλά επικίνδυνο είναι η παραμονή στο ευρώ, η συμμετοχή δηλαδή σε μια νομισματική ενοποίηση – όπου το όπλο της ανταγωνιστικής υποτίμησης έχει απεμποληθεί – μαζί με οικονομικά μεγαθήρια όπως η Γερμανία, όπου η παραγωγικότητα της εργασίας είναι απείρως μεγαλύτερη. Επιτεύχθηκε δε στη βάση της μείωσης των μισθών. Αποδεδειγμένα επίσης οι παροτρύνσεις «να την φτάσουμε» που ακούγονταν επί χρόνια από τους πολιτικούς οδηγούν στην κοινωνική άβυσσο.

Τα αιτήματά μας για παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ δεν διατυπώνονται σε… κενό αέρα. Ούτε αναπολούμε την επιστροφή στη δραχμή, όταν και πάλι η λιτότητα ήταν στην ημερήσια διάταξη. Αυτά τα αιτήματα μας αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους μιας άλλης οικονομικής πολιτικής που θα περιλαμβάνει: ριζική αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου, κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος – χωρίς αποζημίωση και υπό δημόσιο έλεγχο – και όλων των μονάδων στρατηγικής σημασίας, εμπόδια στην διεθνή βραχυπρόθεσμη κίνηση κεφαλαίων, έλεγχο στις τιμές των βασικών προϊόντων για να αποφευχθεί η εκτίναξη του πληθωρισμού και μια βιομηχανική πολιτική που ως στόχο θα έχει την αντιμετώπιση της ανεργίας μέσω της στήριξης μονάδων που θα καλύπτουν τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες. Ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να βρει μιμητές ή υποστηρικτές σε γειτονικές χώρες, επιτρέποντας η διεθνή συνεργασία σε μια ισότιμη όμως βάση.

Αυτή είναι η μοναδική ρεαλιστική βάση μακροχρόνιας διαχείρισης του δημόσιου χρέους.

– Τι απήχηση έχει η Πρωτοβουλία σας στον κόσμο; Πως συζητιούνται τα αιτήματα της Πρωτοβουλίας;

– Όλο αυτό το διάστημα έχουμε διοργανώσει κι έχουμε παραστεί ως ομιλητές σε μια σειρά εκδηλώσεις που οργανώνονται από την μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη υποστηρίζοντας την ανάγκη οργάνωσης του κόσμου σε επιτροπές που να αγωνίζονται ενάντια στον μηχανισμό ΔΝΤ – ΕΕ και την κυβέρνηση. Η απήχηση είναι τεράστια και κυρίως ήταν απρόβλεπτη. Δείγμα της διάθεσης του κόσμου να υποστηρίξει ριζοσπαστικές λύσεις.

– Παρά τις μαζικές κινητοποίησης και τις έξι γενικές απεργίες η κυβέρνηση πέρασε τα μέτρα. Τι κλίμα κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στον ελληνικό λαό;

– Η κυβέρνηση πέρασε μεν τα μέτρα αλλά εξάντλησε μέσα σε δέκα μήνες όλο το πολιτικό κεφάλαιο που της πρόσφεραν οι εκλογείς τον Οκτώβρη του 2009, προσφέροντάς της μια θριαμβευτική επικράτηση με δέκα ποσοστιαίες μονάδες διαφορά. Τα ποσοστά της στις δημοσκοπήσεις αυτή τη στιγμή είναι απογοητευτικά.

Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε αναβρασμό προσπαθώντας να οργανωθούν για να αναχαιτίσουν την επίθεση και να διευρύνουν τις κατακτήσεις τους. Το αίτημα, για παράδειγμα, που πρέπει αυτή τη στιγμή να γίνει προμετωπίδα των αγώνων είναι: ριζικές αυξήσεις σε μισθούς – συντάξεις – επιδόματα ανεργίας, αύξηση των κοινωνικών δαπανών σε παιδεία και υγεία, απαγόρευση των απολύσεων, κ.λπ.

– Ο ευρωπαϊκός οργανισμός συνδικάτων έχει προκηρύξει πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης κατά των πακέτων λιτότητας για τις 29.09. Ποια είναι η εκτίμηση σου για τις αντιδράσεις του κόσμου στην Ελλάδα από το Σεπτέμβρη και μετά;

– Το πρώτο ραντεβού αγώνα των ελλήνων εργαζομένων είναι στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την ομιλία του πρωθυπουργού που γίνεται κάθε χρόνο. Η πρώτη μάχη που θα δώσουμε θα στοχεύει στην ανατροπή ενός σκανδαλώδους προγράμματος ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, βάση του οποίου το δημόσιο, δηλαδή οι φορολογούμενοι θα χρηματοδοτούν τους ιδιώτες επενδυτές στην ενέργεια, στο όνομα της απελευθέρωσης!

Συνολικά το βαθιά οπισθοδρομικό πρόγραμμα λιτότητας ΔΝΤ – ΕΕ θα ανατραπεί και μαζί του η κυβέρνηση Παπανδρέου και κάθε άλλη κυβέρνηση που σαν τον ήρωα του κορυφαίου γερμανού δραματουργού επιλέγει να χαρίσει την ψυχή της στις τράπεζες.

  • Συνέντευξη στο PBS για τις κινέζικες επενδύσεις στην Ελλάδα και την Cosco:

http://www.pbs.org/newshour/extra/video/blog/2010/08/chinas_growing_influence_on_gr.html

  • Συνέντευξη στο πορτάλ EMEA business monitor 
emea.gr

Παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ προτείνει ο Λ. Βατικιώτης

Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010 17:40

της Ειρήνης ΚΟΣΜΑ

Ο Λεωνίδας Βατικιώτης, μέλος της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων για παύση πληρωμών.

Ο Λεωνίδας Βατικιώτης, μέλος της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων για παύση πληρωμών.

Παύση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ ζητούν με κείμενο υπογραφών 30 Έλληνες οικονομολόγοι και πανεπιστημιακοί. Το κείμενο που μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει περισσότερες από 1.050 υπογραφές επισημαίνει ότι “η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ ισοδυναμεί με κοινωνικό όλεθρο, γιατί θα προκαλέσει έκρηξη της φτώχειας και συνεχή μέτρα λιτότητας, καθώς η ύφεση θα οδηγεί σε συνεχή συρρίκνωση τα δημόσια έσοδα”. Ο Λεωνίδας Βατικιώτης, Δημοσιογράφος, διδάκτορας του Πάντειου Πανεπιστημίου, μέλος της Συνέλευσης Αντιπροσώπων του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας και της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων και Πανεπιστημιακών για παύση πληρωμών υποστηρίζει ότι το μέλλον θα είναι ζοφερό, όσο η Ελλάδα συνεχίζει να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος.

ΕΜΕΑ: Πώς η ευρωζώνη οδηγήθηκε το 2010 στη μεγαλύτερη κρίση που γνώρισε μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;

Λ. Βατικιώτης: Η κρίση που ξέσπασε στην ευρωζώνη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, όσο και αν η προηγούμενη του Κ. Καραμανλή διασκέδαζε τις ανησυχίες μιλώντας για «θωρακισμένη οικονομία» ή η σημερινή κυβέρνηση, όσο ήταν στην αντιπολίτευση, έκανε ότι δεν γνώριζε. Η κρίση στην ευρωζώνη, όπως και σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, προήλθε από την κατάρρευση της φούσκας της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια πέρασε τον Ατλαντικό υπό τη μορφή της δημοσιονομικής κρίσης. Συνέβη ειδικότερα όταν τα κράτη ανέλαβαν να σώσουν τις τράπεζες, δίνοντάς τους υπό την μορφή εγγυήσεων αλλά και ρευστού πακτωλούς χρημάτων. Η Τράπεζα της Αγγλίας πρόσφατα υπολόγισε ότι ΗΠΑ, Βρετανία και ευρωζώνη έδωσαν στις τράπεζες 14 τρισ. δολ., ποσό που ισούται με το 25% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Στην Ελλάδα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έδωσαν στους τραπεζίτες 28 δισ. ευρώ.

ΕΜΕΑ: Ποια στοιχεία διαφοροποιούν την ελληνική κρίση από την ευρωπαϊκή; Γιατί η Ελλάδα είναι η μοναδική, τουλάχιστον προς το παρόν, χώρα-μέλος της ευρωζώνης που προσέφυγε στο μηχανισμό στήριξης;

Λ. Βατικιώτης: Η ιδιαιτερότητα της ελληνικής οικονομίας σχετίζεται με τις δομικές αδυναμίες της. Να σας θυμίσω ότι κάθε κρίση της παγκόσμιας οικονομίας στην Ελλάδα μεταφραζόταν με χρεοκοπία. Αυτό έγινε με την κρίση του 1875, όπως και με την κρίση του 29-30.

Η Ελλάδα προσέφυγε στον μηχανισμό στήριξης κατόπιν πολιτικής απόφασης της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου που επωμίζεται και την τεράστια ιστορική ευθύνη για την κοινωνική οπισθοδρόμηση που φέρνει η προσφυγή, όπως και για την πρωτοφανή στα μεταπολεμικά χρονικά αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων που περιλαμβάνεται στο μνημόνιο. Η Ελλάδα μπορεί να είναι η μοναδική μέχρι στιγμής χώρα που προσέφυγε, αλλά πολλές ακόμη χώρες αντιμετωπίζουν οξύτατα προβλήματα και το ενδεχόμενο προσφυγής τους θεωρείται πιθανό – παρά τις επίσημες διαψεύσεις. Αναφέρομαι ειδικότερα στην Ισπανία. Πρόβλημα έχει επίσης η Πορτογαλία, η Γαλλία, η Αγγλία, η Ιταλία κι άλλες χώρες, όπως βεβαιώνουν τα υψηλά τους χρέη και ελλείμματα και τα υψηλά επιτόκια που πληρώνουν για να δανειστούν.

ΕΜΕΑ: Ήταν αναπόφευκτη αυτή η προσφυγή;
Λ. Βατικιώτης: Όχι βέβαια! Η κυβέρνηση μπορούσε να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό – κάτι που δεν έκανε για να μην πληγούν οι τράπεζες. Μπορούσε να απευθυνθεί σε άλλα οικονομικά κέντρα, όπως η Ρωσία, οι αραβικές χώρες και πολύ περισσότερο η Κίνα που καλύπτει τις δανειακές ανάγκες και της ίδιας της Αμερικής. Μπορούσε να είχε απορροφήσει τη ρευστότητα που είχε προσφερθεί σε εκδόσεις ομολόγων στην αρχή του έτους, όταν ήδη είχαν αρχίσει να συγκεντρώνονται τα σύννεφα πάνω από την Ελλάδα κι οι εκδόσεις στις οποίες είχε προχωρήσει το ελληνικό δημόσιο ήταν επιτυχείς κι είχαν υπερκαλυφθεί. Μπορούσε τέλος να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να μας δανείσει με ευνοϊκούς όρους, τους ίδιους δηλαδή όρους με τους οποίους δανείζει τις εμπορικές τράπεζες, παραβιάζοντας το Σύμφωνο Σταθερότητας. Κάτι που έκανε στη συνέχεια η ΕΚΤ, όταν με την απόφαση της 9ης Μαΐου, ξεκίνησε να αγοράζει ομόλογα των κρατών μελών της ευρωζώνης.
 
 
ΕΜΕΑ: Θεωρείτε πιθανό το ενδεχόμενο πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας και τι συνέπειες θα είχε μια τέτοια εξέλιξη για την πλειοψηφία των πολιτών της χώρας;
Λ. Βατικιώτης: Το ενδεχόμενο πτώχευσης της ελληνικής οικονομίας τίθεται όλο και πιο έντονα από τις ίδιες τις οικονομικές ελίτ που επέβαλλαν την προσφυγή στο ΔΝΤ. Κυρίως όμως η πτώχευση θεωρείται θέμα χρόνου, στην περίπτωση που εφαρμοστεί το μνημόνιο συνεργασίας με το ΔΝΤ που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (με λαμπρή εξαίρεση τρεις βουλευτές που φάνηκαν να τιμούν την ψήφο του ελληνικού λαού), το ΛΑΟΣ και η Ντόρα Μπακογιάννη. Στο μνημόνιο αναφέρεται ότι το δημόσιο χρέος σε δύο χρόνια θα εκτιναχθεί στο επίπεδο του 149% του ΑΕΠ. Αν οι περίφημες αγορές μας οδήγησαν στο ΔΝΤ με ένα χρέος της τάξης του 115%, τότε τι θα κάνουν με ένα χρέος της τάξης του 149%; Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι το ζητούμενο του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας ήταν να δοθεί ένα περιθώριο χρόνου για να ξεφορτωθούν τα ελληνικά χαρτιά οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους.
ΕΜΕΑ: Υποστηρίζετε ότι η παύση πληρωμών και η έξοδος από το ευρώ με υποτίμηση θα έβγαζε την ελληνική οικονομία από το σημερινό αδιέξοδο. Σε τι διαφοροποιείται η πρότασή της από την παύση πληρωμών-πτώχευση;
Λ. Βατικιώτης: Εμείς, ως Πρωτοβουλία Οικονομολόγων – Πανεπιστημιακών κατ’ αρχήν υποστηρίζουμε ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ θα σημάνει εκτίναξη της φτώχειας και της ανεργίας και χρεοκοπία της χώρας. Απέναντι σε αυτό το ζοφερό μέλλον της κατάργησης των συντάξεων, των συνεχών μειώσεων των μισθών και συντάξεων και της διάλυσης της δημόσιας υγείας και παιδείας εμείς αντιπροτείνουμε ότι σήμερα είναι εφικτή και αναγκαία μια γενναία αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου προς όφελος των εργαζομένων.
Αυτός ο στόχος δεν μπορεί να ικανοποιηθεί όσο η Ελλάδα συνεχίζει να εξυπηρετεί ένα δημόσιο χρέος που το έχει μάλιστα ξεπληρώσει αλλεπάλληλες φορές στο παρελθόν κι όσο η Ελλάδα συνεχίζει να συμμετέχει στη ζώνη του ευρώ, που έχει μεταφέρει την χάραξη της νομισματικής πολιτικής μακριά από την Αθήνα και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Κυρίως όμως η νομισματική ενοποίηση ευθύνεται για την σάρωση του ελληνικού εμπορικού ισοζυγίου από την Γερμανία και την απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας στην μεταποίηση.
ΕΜΕΑ: Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα απειλούσε την ανάπτυξη και πώς θα αντιμετωπιζόταν ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε μια κλειστή οικονομία;

Λ. Βατικιώτης: Προφανώς η Ελλάδα στερείται των αναγκαίων μεγεθών που θα της επέτρεπαν να αναπτυχθεί μόνη της. Ακόμη όμως και να μπορούσε, δεν θα έπρεπε να αποκοπεί από τον διεθνή περίγυρο. Το ερώτημα όμως είναι υπό ποιούς όρους θα συντελεστεί η αναγκαία διασύνδεση της ελληνικής οικονομίας με τον έξω κόσμο.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκρυψαν ότι οι όροι που επέβαλλαν με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981 και στην ευρωζώνη δέκα χρόνια πριν, τελικά, καταδίκαζαν την ελληνική οικονομία σε αργό θάνατο (αρκεί να δει κανείς που έχει οδηγηθεί η γεωργία και η βιομηχανία) και τους εργαζόμενους σε έναν ακόμη πιο αργό και βασανιστικό θάνατο. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο (αμοιβαία επωφελών όρων) δεν μπορούν να αποκλειστούν ακόμη και νομισματικές ενοποιήσεις, αρκεί να γίνουν με χώρες που έχουν παρόμοιο επίπεδο παραγωγικότητας της εργασίας (όπως οι μεσογειακές ή οι βαλκανικές για παράδειγμα) κι όχι με χώρες όπως η Γερμανία, που προκάλεσαν την χρεοκοπία.

ΕΜΕΑ:  Η ΕΕ φαίνεται πως στρέφεται προς μία συντηρητική αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης, με συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, σε σχέση με τις ΗΠΑ που επενδύουν στην ανάπτυξη και στην ενίσχυση του κράτους πρόνοιας. Πώς εξηγείτε αυτή την “αντιστροφή” των ρόλων στην παγκόσμια οικονομική σκηνή;

Λ. Βατικιώτης: Η αντιστροφή εξηγείται στη βάση της επιλογής της Γερμανίας να εξυπηρετήσει πριν απ’ όλα τα συμφέροντα του δικού της χρηματοπιστωτικού τομέα. Σε αυτό τον βωμό θυσιάζονται οι Έλληνες αλλά κι οι Γερμανοί εργαζόμενοι, που έχουν δεχθεί εξ ίσου δραματικές περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις τους κι ακόμη πιο δραματικές μειώσεις στο υποδειγματικό – κάποτε – κράτος πρόνοιας.

Δυστυχώς όμως και στις ΗΠΑ η κατάσταση φαίνεται να αλλάζει προς το χειρότερο. Η παραίτηση του υπεύθυνου για τον κρατικό προϋπολογισμό από το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ (αναφέρεται στο πρωτοσέλιδο των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς το Σαββατοκύριακο 26-27 Ιούνη) φέρνει στην επιφάνεια την σύγκρουση που γίνεται με τα “γεράκια των ελλειμμάτων” όπως εύστοχα τους έχει αποκαλέσει ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν. Η απόφαση δε των ηγετών των 20 ισχυρότερων κρατών του κόσμου το ίδιο Σαββατοκύριακο στο Τορόντο του Καναδά για μείωση των ελλειμμάτων σε δύο χρόνια στο μισό προοιωνίζεται μια βαθιά ύφεση για τα επόμενα χρόνια σε όλο τον κόσμο, με δραματικές κοινωνικές επιπτώσεις.

  • Ομιλία στην εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Οικονομολόγων – Ακαδημαϊκών στις 17 Ιούνη στην Αθήνα (Σίνα 16).
  • Συνέντευξη στο διαδικτυακό ρ/σ radiobubble

Παύση πληρωμών – συζήτηση με τον οικονομολόγο Λ. Βατικιώτη

Δευ, 28/06/2010 – 16:57 — tovytio – Εκπομπές του ίδιου χρήστη

Ο Kαναλάρχης και ο Π. Φραντζής συνομιλούν με τον οικονομολογο Λ. Βατικιώτη (μέλος της πρωτοβουλίας No money No debt) για την παύση πληρωμών, την έξοδο απ’ το Ευρώ, το ΔΝΤ και την κρίση.

  • Συνέντευξη στον τουρκικό τηλεοπτικό σταθμό ΤRΤ για τη δημοσιονομική κρίση
  • Συνέντευξη στον ρ/σ Σκάι και στον δημοσιογράφο Βασίλη Κουφόπουλο για την κατάσταση της οικονομίας και την προσφυγή στο ΔΝΤ

 http://www.skai.gr/player/Radio/?MMID=110963


Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: